De noxiis paludum effluviis, eorumque remediis. Libri duo. Auctore Jo. Maria Lancisio ab intimo cubiculo, & archiatro sanctissimi patris Clementis 11. pont. max

발행: 1717년

분량: 519페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

211쪽

tem salivae misceatur, & implicetur, viamque intro sibi paret in viscera , non tantum per asperam arteriam , verum etiam per oesophagum , idcirco optimum erit praeservativum , salivam ipsam praeterquam dum comedimus semper expuere ; quod certe vel ipsa natura nos docet. Nam cum res insuaves , noxias, foetidas non solum naribus sentimus , sed vel nudis oculis intuemur, statim ad spuendum impellimur . Idem profecto studium experimento utilissimum se compertum habuisse nar

rat primus quem legerim De J Dobia ensky cum scribat impulsum natura sibi erasisse in beneficium ; siqui

dem nullo alio praeservativo remedio , ni ola cautela , n8 saliυam deglutiret, sed semper expueret, quandiu intra sphaeram sunt ejus verba activitatis

contagiosorum morborum moraretur,ab omni contagio,

, a quo caeteroquin nunquam cavit, se feliciter tuta

tum fuisse.

XUI. Quod septimo loco probamus , assini est, lichi contraria ratione , superilis exposito praesidio . Scilicet nobiscum in palustri aere perpetuo gestandam esse spongiam liquido acido-volatili imbutam, cujusmodi est acetum theria cale spiritui vini permixtum r hoc enim poros narium , atque asperae arteriae benigno halitu implet, & firmat ; unde acris venenum, quod etiam non deglutita saliva intro subterfugere consuevit, partim intercipitur , partim corrigitur. Verumtamen Opportunε hic animadvertimus, male sibi consulere, qui solis odoriferis , acutisque balsamis absque ulla acidorum admixtione hisce in casibus utunturrvolatilia enim spirituosa , ac purh balsamica meatus , texturamque internae superficiei narium, &pul-

Praeservativum universale naturale contra omne in aura serpente contagionem .

7.Gestanda spongia imbuta acet thetiaeati,ae spiritu vini.

212쪽

pulmonum ita laxant, & aperiunt, ut admittendo potius, incuneandoque aerio toxico, quam interincipiendo, repellendoque viam sternant, ac mu

niant.

X. Quibus medi- XVII. Oetavo quod spectat ad pharmaca equi-camentis utemiu, dein suadeo iis , qui vitam juxta paludes ducunt, qμ' xVMPQ ς ' ut blandis , non validis , ac violcntis catharticis

interdum per autumnum , hyemem , atquae veris decursum , totumque mensem Majum utantur: his autem egent, quia coenosiis acr , cum suapte nat

ra crassus sit, in causa est, ut viscera imi ventris, praesertimque lien, atque hepar, subsidentibus humoribus in farciantur; quare utilia comperiuntur , quae simul alvum laxant,& subtiliant, tonumque visceribus largiuntur; hujusmodi sunt pilulae, quae a Practicis Ruffo tribuuntur, easque a Paulo , & praethhJ Loco eitato. cipue ab DM JAvicenna, ubi de praeservatione 1 pestilentia agit, video commendatas . Assumunt vero Aloem, Myrrham, & Crocum; sunt qui Ammoniacum etiam addunt, atque ex iisdem exhibent saepe saepius in mense plus minus semidrachmam . Secundo sunt pariter magna illa antidota Theriaca,& Mitridatum, Dia scordium Fracastorii, &similia Tertio Acetum pariter anti pestiferum, paratum eκRad. Gentianae, ScorZonerar, Ireos, Centaurii min. Tormentillae, Contrayervae, Angei., Pimpinellae , cori. , & fol. Cit. baccar. Laur. Iuniperi, Cinnam. sor. Caryophyl. Ol. Rutar, flor. hyperici ana. ad libitum , quae omnia post octi duam infusionem ii aceto q. s. buli. quod subinde colatum servatur ad usum. Usus autem est in acetariis, in odoramentis,& in jure, vel aqua dilutum mensura unius, vel alterius cochlearis diluculo haurire. Caeterum ca

213쪽

sendum est, ut ait Celsus, ne in secunda valetudine adversae praesidia consummentur: ac propterea usum Chinae Chinae in ipsa prophylaxi non laudamus, sed ad castrensium febrium medelam rejicimus XVIII. Nono Prophylacticum remedium ςst V. T aquillis ani animi tranquillitas. Etenim timoris , moerorisque mo esse oportet . species, spiritus animales, villosque cerebri ita enervat, ac percellit, ut subinde praecordia, atque hypochondria in consensum languoris trahantur; quamobrem moerentibus individua sunt suspiria,

appetitus dejectus, pulsusque languidi; quaedem omnia clarE demonstrant, partes tum solidas a te io, fitque tritum fluidas in hoc pathemate non parum labefactari; idcirco tristibus , ac timentibus consueto minor evadit vis cordis ad trudendum quaquaversiim sanguinem p similiterquie propter concidentes .musculorum fibras, cutemque ipsam facilius e converso refluunt fluida, cum subterfugiente aerio miasmate a corporis peripheria ad idem cor. Contra ve- Quid effeIM IE-ro animus magnus Q & constans , seu spes bona in 'adversis id praestat, ut villi ejusdem cerebri, ac proximὰ cordis in vividum tremorem , naturae amicum , agantur; unde succus nervorum blande comis moveri solet, felicilisque ac velocius suas semitas excurrere in praecordia. Quare sanguis nisu suo , ac volatilitate arcet magnam partem noxiorum effluviorum, quae cum aere in viscera serpere ad aliuntur . Neque rationibus duntaxat persuasi hilaritatem, tanquam pestilentiu in mor-iborum antidotum, Iaudamus pised experimentis, quoque admoniti idem ultro recipimux, ac Lectoribus persuade inus . Etenim praeter ea, quae ab MJ ifr .ri L

aliis sunt animadversa , atque a doctissimo Aug. Quirin. IJ Rivino potissim lim tradita, scilicet in ,,. '' , . De Nox.Palud.efilib. I. Z peste

214쪽

ullum verum contagium itaut sancte attestetur sse nullum vidisse aegrum ex pene vidit autem innumeros in Lipsiensi qui non a terrore illam contraxerit; nos quidem Collegas olim habuimus D D. Jo. Mariam Costantium Lucam Tomasinum , qui ctim in postrema pestilentia, quae sub annis I 63 s. & I6s6. Urbem Romam pene depopu- Iata est, propriam operam aegris in Loemocomio impendissent, nobis candide fassi sunt, se idcirco 1 saeva illa contagione evasisse , quod strenuo hil

rique animo donati , mortem adeo non timuerint , ut benevoli timentium fuerint objurgatores ι caeteros autem timidulos e vivis omnes ex

cessisse . . . .

Quid de amule'. XIX. Interea hic nulla mihi erit cum se J Hel-

riendum . montio controverua , GI probaturus ille animo.sgJ Lο - fui racit. se confidere summum esse in peste praeservativum , acri, quo pollet, ingenio divulgavit etiam Amu, leta, tum ab Ethnicis sub forma Idolorum , tuma nebulonibus , inscriptis saepe ridiculis characte ribus , inventa, eo solummodo spectare, , ut anismum illius, de cujus collo pendent, quanquam falsa opinione, certa tamen spe validissime eri gant ; unde ejusdem perlapti ope quod Zenexton Paracelsus appellavit omne malum a se plerunque depellunt. Itaque ejusmodi Agyrtarum haus, licet multitudini imponat, non omnino tamen damnanda videtur, elim creduli homines eadem ex fallacia illud animi robur foenerentur , quod a propriis infirmis viribus nunquam essent mu-

ς XX. ut breviter omnem prophylaxin thi loco eitato. comptastamur, verba huc transferemus hJ Cor

nesii

215쪽

Lin. I. PARs II. CAp. VII. I snelii Celsi, qui, cum quae in pestilentia observanda

fint, enumeret, inquite Vitare oportet fatigati nem , cruditatem , frigus , calorem , libidinem di tam neque manὸ furgendum , neque pedibus nudis ambulandum , minimΘque pos cibum . Cum vero hae in omni penitentia facienda Ηnt, tum in ea maximὰ , quam aufri excitarint: ad quod genus noxiae paludum adspirationes referuntur. XXI. At enimvero dum humana praesidia pro- Divinum pribamus , sacra prae cunctis maximo in pretio haben- ' Σὸ.ῶda osse censemus, mand musque ut palustri ur locorum habitatoribus cordi semper inhaereant. Nam cum mala omnia praesertim vero fit J pestilen--ε. tiae ad purganda populorum crimina a Deo immit-- 4,ti soleant, ut passim in Divinis paginis Iegitur, certε nisi nosmetipsi culpas nostras bonis operibus expiemus , atque assiduis precibus a Deo optimo Maximo impetremus , ut pestilentias a nobis aver- tax; frustra tentabimus caetera praesidia, quae in irritum planε recidunt, ubi summus opifex benignε nostram clementerque non miseretur. Ad curativa tandem remedia quod attinet, haec sequenti libro fuse persequemur.

217쪽

NOXIIS PALUDUM

EFFLUUIIS Liber Secundus.

COMPLECTENS

Perniciosarum, re Caytrensum

Febrium s

Diversas Pontificiae Ditionis Urbes

pene Vastarunt.

219쪽

Eminentis. ae Reverendi'. Principi

CURTIO

S. R. E. CARDINALI

us duae res ad librorum

dedicationem solent inducere , studium scilicet declarandi obsequii, ac speS repor-

220쪽

tandae tutelae, ambae profecto me ad hujus

Operis nuncupationem, CARDINALIs AMPLIS-sIME,Vehementer impulerunt. Monuit siquidem primum, ac plane coegit Vetustus, atque observantissimus erga Te amor, qui, cum beneficiis maxime capiatur, summuS,

ac debitus propter singularia, perpetuaque, quibus me devinxisti, benignitatis argumenta, procul dubio habendus erit;praesertim cum per quindecim jam annoS,gran de mortalis aevi spatium, inter Pontificis familiares, pura tecum, atque incorrupta semper consuetudine retenta, sit confirmatus. Hoc sane, quanquam omneS, quotquot Pontificia in Aula vivunt, probe norint; cupio tamen, ut amrmatione quoque mea sempiterna etiam posteritas intelligat. Patrocinium deinde quod spectat, nemo aut verius, aut validius earum rerum , quae in

descriptis praesenti Commentario Epidemiis contigerunt, potest sustipere, quam

Tu, EMINENTIssiME CARDINALis , qui per ea

SEARCH

MENU NAVIGATION