장음표시 사용
491쪽
cone. Trident. Generale XX. 67 Iadeo, ut plusquam reliqua omnia, quae precesserunt Concilia dici merito possit Tridentinum copiosissima
penus, promptuarium uberrimum, & ditissimus thesaurus totius Ecclesiae tum ad fidei circa omnes fere articulos elucidationem, tum ad morum culturam , tum ad sacrae disciplinae plenam instaurationem. Sess. q. recensentur singuli sacrae Scripturae libri. De Canone scripturarum superius requirenda sunt, quae ubertim pertractaui ad Laodicaenum Can. 39. deinde aut horitatem asserunt Trid. patres ijsdem I cris libris cum suis omnibus partibus, prout in veteri vulgata editione habentur, &in Ecclesia Catholica legi consueveru ut . Quoniam vero sensu verba ista cum suis omnis) sunt intelligenda, ne longiore tractatione his immorando Trident. Can. prosequutionem interumpam, uberrimam quam olim contexui disputationem post finem Conc. remitto, cui hac de re diatribam subis
Sess. s. cap. primo, de refor. prouidetur, ut Episcopi ali)que locorum ordinarij sacram Scripturam per seipsos in suis Ecclesi)s interpretentur ac exponant si fuerint idonei , sin minus per idoneum subliitutum eum debitis stipendijs prouisum,ac prςbendatum In Ecclesi)s vero tenues pro uetus habentibus prouideatur saltem ex Conc. Episcopi, & Capituli magister, qui Clericos,& pauperes scholares gratis grammatica doceat .
In Monasterijs quoq; ubi commode fieri queat, lectio
sacrae Scripturae habeatur : qua in re si Abbates negligentes fuerunt, illos opportunis remedijs compellant
Episcopi tamquam Sedis Apostolics delegati.Istud idecirca preceptorias prs bendas constituerat Conci l .Lateranum lab Alexandro III. Can. i8. de Theologo autem qui sacras litteras exponat alterum Lateranum Conc. sub Innoc. III. Can. ir. Huc spectant Gallicanae dicta CaroliNoni in comit ijs Aurelianensibus c.I.art.
3 & 9. & Henrici III. in Comitijs Ble sensibus art. 33.
492쪽
4 1 Notitia conciliorum - . Eadem sessione quinta, capite secundo . definitur verbι Dei praedicationem esse praecipuum viscoporum munus . Sanctus Gregorius Nagian Zenus Sermon. primo , hoc idem confirmat dicens , ἀυrta του λόγου διαὶ μώλεγω π πρωτον ἡ Δετερων r ipsam verbi distributionem dico nostrum omnium primum officium . Idem que capite secundo , sic prosequitur et ArchipresbFreri quoque plebant , ct quicumque Parochiales vel atias euram animarum habentes , per se , vel per alios idon-neos homines si legitimὸ impediti fuerint , diebus saltem Dominieis , oe festis Iolemnibus plebes sibi committas pro
sua , ct earum capacitate pascant salutaribus verbis , docendo qua scire omnibus necessarium est ad salutem , annuntiandoque eis cum breuitate , ct facilitate sermο-nis vitia , qua eos declinare , σ υirtutes quas sectari oporteat , ut panam aeternam euadere , ct caelestem gloriam consequi valeant . Additque , si ab Episeo. po praemoniti hane nihilominus functionem abiecerint ,
posse Episcopum ex beneficii Paroebialis fructibus alteri , qui munus hoc praestet , honesta stipendia assigna
Ibidem statuit et Regulares in Eeclesiis , qtrae suorum ordinum non sunt , non posse sine ordinariorum licentia praedicare . Si vero contingeret saeculares , aut regulares disseminare errores , aut scandala in populum , etiamsi in Eulesiis sui , vel alterius ordinis pradicarent , debere illis omnino praedicationem per Episcopum inter diaei . Quod si quantumlibet exemptus bareses praedιcauerivit , debere Episcopum tanquam Sedis Apostolica delegasum adversus eum secundu in iuris di posivionem procedere a
session . sexta , cap. primo , de reform. astrin. git Episcopos ad residentiam , ut fi per sex continuos menses legitimis impedimentis . seu iustis , & rationalibus clusis cessantibus a suis Ecclesiis
493쪽
conr. Trid. O Generale χχ. 473 abfuerint, quarta fructuum unius anni parte Ecclesiae, & pauperibus loci applicandae mulctentur. Hoc idem tamen Concilium postmodum sessione vigesima tertia, cap. primo, hanc obligationem amplificae
cum poenae additamento, Vt qui ad summum tres menses in uno anno sine legitima , σ valde urgente causa sue eontinuos . siue interpolatos, Episcopus etiam Cardinalis non resederit in sua Dioecesi, prater peccati mortalis rea .
tum, quo a ringitur, nullatenus psigitfructus suos pro rata absentis suae facere, sed teneatur eos fabrica Ecclesiarum , aut
Eiusdem sessione sexta, ca'. secundo,iniungitur Epia scopis, ut legitimis remedijs compellant beneficiarios ad Ecclesiarum residentiam, si eam ipsa beneficia requirant.
Sed ut paulo ante monui, postmodum sessione vigesima tertia cap. primo, de re m. reducit absentiae tempus, tam in Episcopis, quam in Pastoribus inferioribus ad tres ad summum menses, idque cum iusta, Mapprobata eius absentiae causa et Alioqui declarat peccari mortaliter, cum obligatione pro rata parte anni absque alia declaratione, vel sententia, ad fructuum restitutionem, in fauorem Ecclesiarum, vel pauperum loci. Capite 3. eiusdem sessione 6. Regulares ordinum
quantumuis exemptorum, aut privilegiatorum extra Μonasteriam degentes si deliquerint , iubet d locorum oris dinarijs tamqvum sedis Apostolica legatis risit ara, rnquirι , corrigι, ct puniri. Concilium Lugduit ense sub Innocentio Quarto , quod citatur in cap. volentes. de priuile g. in 6. subi jcit regulares ratione delicti extra clausura commissi iurisdictioni ordinariorum. Praeterea statuitur cap. quanto de ossi c. iudic- ord m. Vt ordinarius suppleat per se Abbatis negligentia in icirca vagos,& errates Monachos. Quod idem confir-
494쪽
474 'Utitia conciliorumniatur Gallicano iure in comiti)s Aurelianensibs sub Carolo Nono art. I I. Et hoc ipsum Concilium Trident.
sess. EI. cap. 8. sancit, ut quando regulartum exemρtorum
praelati suo desunt ossieio eirea ipsorum correctionem, si admoniti intra sex menses non correxerint subditos, tune Epiricopi, ut sedis Apostoliea delegati corrigere possint ac visitare, prout possent praelati regulares iuxta eorum instituta, quibuscumque
appellationibus, auι exceptionibus remotis.
Sess. cap. I. de reform. st a tui tur, ut locorum ordinarii Ecclesias etiam quomodolibet exemptas visitent singulis annis , σ ordineηt, ae provideant tum Ecclesiarum reparationi, tum animarum cura, si qua talibus Ecelesi s incumbat , nihil obstantibus priuilegujs,aut appellationibus.
Ibid. cap. Io. decernitur , nou licere capitulis Ecele. sta um sede vacante i ta annum a dιe vacatιonis concedere litteras ad ordines dimissorias , praterquam illis qui benefici, siue receptι , siue iam recιριendi nomine arctan
Cap. I s. eiusdem sess. 7. cura demandatur ordina rijs. ut ab administratoribus quibuscumque , di quo. modo liber exemptis Hospitalia quam fidelissime gubernentur , & innovatur decretum Concilia Viennensis, quod est in Clementina c. quia contingit Ide religio. dom. Huc etiam spectat placitum Tridentinum session. 2 a. cap. 8. ut Episcopi sint executures piarum omnium dispositionum tam inter vivos , quamula imarum voluntatum: Et ut ius habeant vi sitandi hospitalia , collegia , confraternitates , &scholas exceptis scholis, quae sub Regum immedia ta protectione sunt, nisi de ipsorum licentia ) montes etiam pietatis , & omnia pia loca , etsi praedictorum cura ad laicos pertineret, aut exemptionis priuilegio munita essent: atque ut in his Episcopi tanquam sedis Apostolicae delegati ordinent, & exequantur . Huc quoque spectat c. de Xenodoch. & relig. dom. nec non lex qs. de Episc.& cler. Sess. II
495쪽
Cone. Trident. ct Generale XX. q7ssessi I 3. c. 7. declaratur, probationem requisitam ad sacrae Eucharistiae communionem hanc esse , ut nullus peceati mortalis sibi conscius ad eam audeat accedere, quantumvis sibi contritus videatur, nisi praemissa confessione Sacramentali. Si tamen Sacerdos urgeatur
necessitate celebrandi missam,& desit ei copia confessoris, quam primum post sacrificium poterit, tenetur confiteri. Porro conscius sibi peccati mortalis intelligendus est hoc loco is , qui credit,se illud commisisse nec esse confessum, adeo ut qui praemiserit confessionem , in qua fuerit oblitus peccati mortalis , tametsi
per virtutem sacramenti poenitentie credatur oblitteratum,teneatur nihilominus oblitum peccatum confiteri, antequam communicet. Ita communiter Theologi docent. Ijdemque assirmant,Sacerdotem poste nihi-ominus si peccati mortalis conscientiam habeat, administrare alijs Eucharistiam, aliaq; Sacramenta, dummodo prius conteratur, credatq; probabiliter, ac moraliter se esse contritum est aut necesse non sit, ut prius confiteatur, nisi quum est celebraturus. Ita Nauarra. Enchiridij c. 2 a. n. 3. AEgidius Coninch. de Sacramentis quaest. 64. art. 6. caeteriq; communiter doctores . Eadem sessi I 3. cap. 3. de res Statuitur, non posse ab ordinarij Iententia interloquutoria appellari, nisi tale sit grauarnen, ut nequeat per eiusdem ordinarii desiuitIuam reparari. Simile statuerat cap. ut debitus. de appellat. Idemq; cautum fuerat in concordato inter Leonem Decimum,& Franciscum Regem . Idem hoc iterat Trident. sess. 24. cap.
Obseruandum quoque a correctione legitima non posse appellari , nisi excedatur modus , cap. ad no-ilram. de appellat. & cap. reprehensi ilis F. fin. eod. His iura Gallicana consentiunt. iEdixit namque Rex
Franciscus anno lsr9. art. 3. appellationes a ludi cuin
Ecclesiasticorum sentent ijs per Ecclesiasticas perionas in materia correctionis , disciplinae , ali)sve per
496쪽
76 2 titia conciliorum .sonalibus causis, nullum habere suspensivum effectum, sed solum deuoluti tuam ; adeo ut his non obstantibus .& citra praeiudicium tamen ipsarum , possint iudices Ecclesiastici sua ulterius iudicia prosequi. Et in comiti)s Ble sensibus art. s. Henricus Tertius statuit eiusmodi appellationes in caelisa correctionis morum, aut EC. clesiasticae diiciplinae non habere suspensivum sed tantum deuoluti uuin effectum . Similiter etiam in iure communi appellatio non suspendit excommunicationem, usi cnsionem, vel interdictum latae sententiae, sed deuoluit solummodo ad superius tribunal. c. cum ad haec, te appell. Communis sententia est in carcerationem censenda esse inter illa, ius damnum irreparabile inferunt. ideo.
que valere appellationem ab interloquutoria sententia , qua decernitur captura, seu in carceratio: Et Orci, narita in teneri huic appellationi deferre, atq; processum adiudicem appellationis transferre, sine tam e vlla lententiae suae sulpensione: quia reus interea carcere Includendus est, a Ouec appellationis iudex causa cognita aliud tuli erit . Ita decreuit sacra Cardinalium
Congr. Conc. cuius decretum Papa approbauit, ut refertur in declarationibus, & remissionibu S ad d. c. ao. se si a . Trid. Idemq; docent Mainard. Iuriscons Gallic. I i. a. uec. 23. N Barb. in l. a. ff. sol. mair, in princ. p. a n. 33.
Quoad visitationem quoque Congregatio Conc. T. Marti; Is 96. declarauit non posse Episcopum in visita
tione recusari ,ut suspectum , dum tamen in ea proces sum nola inuoluat, isq; intra visitationis terminos contineat. Eademq; Congr. et s. Mai3 36o I. censuit Episcoopum visitationem aggredientem, atque etiam in Praeparatoria inquisitione, non posse ut suspectum recusa.
ri, nec probatione suspicionis praeped iri, quominus p ἴ-na extraordinaria, quq morum correctionem,& emendationem respiciat,visitatos punire queat, ut legitur in collect. declarationum ad Trid.sess. I 3.cap. I. Ei ulis
497쪽
Eiusdem sessionis I 3. cap. 6. de reform. cum inquit non raro contingat subditos ab Episcopo pro ipsius oscio cor-νeptos , illi ex malevolentia causam criminis inteatare ,
cuius molestia metu segniores in oscio redduntur Episcopi , aut ab Ecclesiis suis abesse, vagari pro sui defensioae , cum magno Ecclesiarum detrimento , ct Episcopalis dignitatis diminutione coguntur , statuitur Episcopum , nisi ex causa ob quam dignitate propria deponendus oret , etiamsi contra ipsum ex vicio, aut per inquisiuiovem, seu denuntia,
tionem , aut accusationem, siue alio quovis modo procedatur , nequaquam esse citandum , aut moneudum , ut per
sonaliter compareat. Provida , ¬abilis est ista constitutio, qua & Episcoporum dignitati, & Ecclesiarum utilitati consulitur. Summi Pontifices Liberius'. di Nicolaus olim rescripserunt, in conueniens esse, si Episcopus ex causa infestationum, & aduersitatum , quas ab alijs patitur , gregem suum relinquat 3 cap. suggestum, & c. sciscitaris I T. q. I. Quando vero favEpii copo fit a propria Ecclesia discedere, preclare dii. serit s. Λugustinus scribens ad I 0 noratum Episcopum epist. I 8 O. Sess. I . cap. 4. definit, coueritionem esse animi dolorem, ac detestationem de peccato cotmnisso , cum stroposiιo non peccandi de caetero : ct hanc esse necemriam ad impe-erandam peccatorum veniam tu homine post baptismum lapso. Docet praterea contritionem , si perfecta sit . bominem Deo
per cbaritatem reconciliare etiam ante paenitentia Sacra mentum susceptum, eo quod in ea contineatur eum dolore , e r amore infuso votum ipsius Sacramenti . At vero c9utritionem imperfect- , qua dicitur attritio , qua ex turpitudinis peccati consederatione, vel exgebennae Metu concipitur , ese donum Dei, σ impulsum Spiritus sancti non adhoc quidem lababitantis , sed tantum mouentis , quo paenitens adiutus viam sibi ad iustitiam parat . Et quam νis sive ρα- nitentia Sacramento per se non iustificet peccatorem ;attam eo eum ad Dei gratiam in Sacramento paenitentia
498쪽
impetrandam disponere . Hoc enim timore utiliter eoncussos Viniurias ad Iona praedicationem misericordiam a Domino
impetraspe. Tu hic obserua contritionem, quae iustificat esse quidem anteriorem iustitia, & gratia ad qnam disponit, necesse est enim dispositionem, & causam prς- cedere. sequi deinde formam, & rffectum . Caeterutri ista omnia unico temporis instanti perficiuntur, licet diuersa ibidem concipiantur ordinis, seu rationis, ac naturae instantia . Uerum eodem temporis instanti, quo existit contritio, coexistit pariter ipsa gratia. Eiusdem senione I 4.cap. s. docet necessariam ad sa
Iutem esse omnium peccatorum mortalium consensionem, quorum poenitens post diligentem sui di
scussio m recordatur cum circumstantiarum ex pressione, quae speciem peccatorum mutant. Ci cum stantiae necessario confitendae, quae speciem mu tant peccatorum, sunt in triplici differentia, quaedam enim circumstantiis adiungunt mortalem alte.
rius speciei malitiam , ut si quis Sacerdotem occidit. aut silaicum interfecit intra Ecclesiam: illa enim personae, vel loci circumstantia ad crimen homicidii adl ungit sacrilegium . Aliae quaedam circumstantiae id prς fiant, ut peccatum alioqui veniale sit mortale , vivi si quis famae alterius leuiter detrahat simul adue tens graue damnum ex hoc illi nasciturum ex malitia proximi. Tertio demum aliae circumstantiet ex opposi. to peccatum ita minuunt, ut faciant veniale, quod esset alioqui mortale, cuiusmodi est subreptio , aefectus sufficientis deliberationis, aduertentiar, vel iudicij, ignorantia leuiter culpabilis. Trium horum generum circumstantias conueniunt Thologi omnes esse in confessione exprimendas: quia his non expressis status
poenitentis haud potest sufficienter dignosci. Qui tamen tertii generis sunt, si post factam bona fide con .sessionem menti occurrant, non est necesse in altera confessione exprimi. Sess.
499쪽
conc. Trident. ct Generale XX. 47st Sessi eiusdem I q. c. 6. de re forna. statuitur, ut Clerici qui in sacris sunt, aut qui beneficium Ecclesialii cum possident,habitum deferant Ecclesiasticum. Et si postquam ab Episcopo moniti sunt habitum adhuc deferre recusent, per suspensionem ab ordinabus, aut beneficio,eiusque fructuum priuatione puniantur ab ordina rio , quantumvis exempti forent. Si vero correpti adhuc neglexerint, per ossiciorum, aut bene siclorum pri. Mationem coerceantur. Idem antea constituerat Concilium Viennense Clement. c. quoniam in nouando,de vita,& honestar. Cleric. Sessio n. ar. cap. 3. de reformat. in Ecclesiis cinquit 'Parochiatibus in quibus populus ita numerosus est, veωnus, ct alter Pi asbyter non sufficiat Sacramentorum administrationi, o divinis officiis , potest viscopus compellare rectores ad augmentum Clericorum, aut Saoerdotum ,
qui ad hae obeunda fusciaut . Vbι vero ob nimiam distantiam non potest Parochranorum pars uiβι sub grauιbus tu commodis ad Ecclesiam accedere, ct sacramenιa suscipere. Episcopus potest nouas erigere Parochias etiam rectoribus invitis, iuxta formam eonstitutionis Alexandri rertii in cap.ad andientiam 3. de Eccles. adf. Et clerιcrs qu bus Ministerium incumbet noua Parochia, congruenrem assignare por-tιonem ex fructιbus matricis Ecclesia , σ si necesse fuerit compellere populum ad cootribuendum,qua sinciant adeorum fustentationem.
In eadem sessi cap. s. Possunt astopariter Episcopi sine
praeiudicio tamen obtinentium , facere νniones perpetuas Ecclesiarum Parochialium , ct aliorum beneficiorum tam curatorum, quam supplicium cum alijs Ecclesi,si ae beneficiis curatis, ex causa paupertatis, aut alijs tussis causis, etsi dictae Ecclesiae, aut beneficia essent specialiter reseruata. Hoc idem statuerat ea p. v mo. Io quaest 3 &cap. exposuilli, de praebend. Idemque similiter cauetur edicto Gallicano Ble sensium comitiorum arti c. 22. δῖ. 34. siue illa, quae uniuntur beneficia tempore
500쪽
unionis vacent. Licet enim beneficium ante vacationem impetrari non possit cap. I. & a. de concesL praeb. uniri tamen potest, sine praeiudicio possesseris, ut prouidet hoc capite Tridentinum et sed executio unionis differtur in ipsum v cationis tempus, nisi possessor ipse consentiat,& cedat reseruando sibi annuam pensione. Haec docet Petrus Rebusfus ad regul. de reprob. benef
Deinde huius se si cap. 7. mi Ecclesia vetusta recollapsa sunt, nec per inopiam instaurarι valent, Episcopi possunt vocatis illis quorum interest in matrices Ecclesias locorum eorumdem, aut vicinorum, ritas cum emolumentis simul, onexibus annexis transferre, erigendo in praei Zιs matricibus capellas , vel altaria sub eisdem inuocationibus. Parochiales autem Ecclesias et si iuris patronatus sint, ita collapsas refici. & instaurari curent ex prouentibus eal undem: qui si non sufficiant, patronos aliosve, qui fructum aliquem ex earumdem prouentibus percipiunt, aut his deficientibus Parochia nos ipsos omnibus opportunis remedijs compellant, quacumque appellatione,excα-ptione,aut exemptione remota. Quod si omnes nimia
egestate leborent,ad matrices seu viciniores Ecclesias Episcopi transferant, cum facultate conuertendi duprofanos non tamen sordidos usus dirutas Ecclesias, erecta ibi cruce. Sess. 22. cap.4. de ref πρ nemo de Ecclesia siue faculari, sive regulari vocem habeat in capitulo etιam si ιd eι ab aliis libe- νὰ concessum fuerit, nisi in subdiaconatus saltem ordine constitutus sit. Hoc idem dudum statuerat Concilium Uiennense. Clement. ut ij,qui in diuinis, de aetat. & qua l. &ord . praefic.
Vetatur hoc eodem capite A. ne alijs deinceps do beneficio prouideatur, quam illis qui aetatem, & cae teras omnes qualitates, & habilitates habent, ut Itatim actu omnia beneficij onera per se exequi possint alioquin irritam declarat prouisionem. Huc paritςrspe