장음표시 사용
51쪽
co moras: Iis igitur omnibus, quos sibi familiaritatis, & amicitiariare Pata iij devinxerat, valere iussis sexto Nonas Octobris te restri itinere perrexit Ferrariam, tandemque superatis Appenninorum iugis Romam peruenit, dc ccleberrimae illius orbis terra rum Metropolis magnificentiam miratus, ad vilitandas Diuo rum Basilicas sacrasque reliquias se accinxit, septem autCin praecipuas aedes speciali tua pie late repleuit, sancti Ioannis Later nensis in monte Coelio, ab Constantino magno constructam, Sancti Petri in Vaticano Augustissimum Christianitatis templum,Sancti Pauli via Hostiensi, extra ciuitatem: Sanctor Mariae Maioris: Sancti Laurenti j cxtra muros via Tiburtina: Sancti S balliani via Appia, dc sanctae Crucis in Hierusalem. Rigabat i chrymis vicos, dum ad tantam Martyrum, qui terram illam suo sacrarunt sanguine,turbam attederet ecproiectis ex imo pectore votis in reliquiarum veneratione Beatas animas sollicitabat, sed abhorrebat praeterca ab insanis mortalium cogitationibus, dum in superfluas illas Antiquorum Romanorum moles leuaret octi' los. Ad quid iam inquiebat hi triliphales arcus3Hς therme ZAntinianae Diocletianae Zhae columnae, hae Pyramydes,liae Porticus haec Theatra, hac eges a vetustate saxa,hi Circio ec trophca,tot statuae,totaepulchra, tot turres Z heu quam vana sunt hominum opera, ubi non in Dei gloriam cedunt3 Scribebant miseri illi nomina sua in rupium crustis, dc hanc solam putabant immortalitatem, En ut positerunt in vanitate ciuitates suas. Hi in curribusta hi in equis, nos autem in nomine Domini Dei nostri inuocabimus, His tactus qternar in amore rerum Sale sinis a Priscis illis, Rcgibus, Consulibus,Imperatoribus ad sanctissimos Iesu Christi. icarios, Diuque Petri succcs res supremos Pontifices animum couertebat, & nimis honorificatos Amicos Dei, corum , Principatum nimis consortatum cum Rege Psalte repetebat edccce clum de reditu cogitat, parum abfuit quin R omano sepulchro ic retur. Hospitium delegerat ad Tiberis ripas , quod cum ab Hospite Magnatum quorumda sui loco excipi dorum causa, vacuarc coactias elici, diuersareturque alio, ipsa eadem nocte, continuis inflatus imbribus Tiberis, domum illam rapidisper cultam fluctibus,cum omnibus in ei habitantibus ruina sub i in Thyrrenum pelagius exportauit. Evitati p riculi gratiis actis non distulla recessum branciscus, per Spoletum dc Mace
52쪽
ratam Lauretum venit. Ciuitas est ubique terrarum famosissima ob lane issimum Mariae Virginis Cubiculum, in quo a Gabriele salutata Filium Dei cuncepit , in illam Angelorum manibus et aeta eo oppido ac Dalmatia asportatuta, V ouerat sane iampriadem,hanc petegrinationem, sed contincia studia siue morbi interdicebanti iam vero voti compos, totis iubilans artubus, poenitentiae & E ucharistiae Sacramentis recreatus, Caelitisque potius quam mortalis speciem praeseserens, flexis pie genibus terram sanctam, sacros parietes osculatus cst, nec minus quam ' MIRomae ad teneritudinis lachrymas, cataractam oculori in relaxauit,solemnem ibi fecit sui dedicationem, filio,& Matri,qui ca- ret .stissimi iuuenis mentem, quamplurimis caelestis intelligentiae r diis illii strarunt: Haec sunt inquiebat, o sponsa Regis aeterni, tigna vel fra cedrina aquearia cypressina, dc tu aliquando,o Amor stabas post parietes istos, respiciens per senestras, prospicies per cancellos,pas ebaris hic inter lilia donec aspiraret dies, de inclinarentur umbrae. Hic, d, Domine, factus es frater meus, dc quis det igitur te fratrem meum, sugentem ubera matriI meae, ut in-xueniam te fori se deosculer te,dciam me nemo despiciat3Deus docuis si me a iuuentute mca, sed hὶc docebis amplius, dc dabo tibi poculum ex vino condito,dc mustum malorum granatorum meorum. Inter liqc dc alia,quae pius iuuenis animus ex interioris hominis incediis velut flammas effundebat, rubentem ore toto, charitate scilicet diffusa, in vidit Dogius nec sine peculiari re- εuerentia ob iniectam sibi sanctitatis reputationem, recedentem comitatus cssi Salesius Laureto, ut maritimo rediret itinere Anconam perrexit: hic visitato portu, inuentoque qui eum in na- uim reciperet,nauclero,de pretio conumit, de sub spe breui soluendi anticipat solutionem. Dum expectat, dc modo vicinarum , domuum facies, modo maris campos contemplatur, Venit illum m. ti iis stris quaedam Neapolitana mulier parata navim conscendere, - qaς cum alios, praeter suos videret intrantes, in iram versa Sicci i' '' ne inquit o nauta, fidelis es Z Ego tecum conueneram, ne quispi .uter me dc meos, navim tuam oneraret, tu vero quoscunque recepisti3tu toruis inflammata luminibus, iussit omnes recedere. Franciscus qua erat humanitate rogauit cana, sineret tribus sitis famulis dumtaxat, locum dari, spoponditque syncera fide promisit nullo ciscituros incommodinat illa comitatis oblita, ab-
53쪽
solute renuit, de egressos e naui, remigibus debitum imperans, reliquit in littore. Salesius cum Deagio, paratam aliam navim praestolabatur ad discessum, simulque copiosis ventis in alto nauigantem foeminam eculis sequebatur, Cum orta repentina tempestate, iratum mare, cunctis qui in portuerant videntibus, navim, nautam, dc foeminam cum suis absorbuit. Fremuit homruitque ad spectaculum Franciscus,nihilominus tamen, pacato breui pelago, aliis confisus nautis Catholicam vetius, prosperiventi flabris, laetabundus consentiebat, dc iam longe relinquebatur terra, ipse Deo quam mari intentior, de recitando diuiniosticij residuo,Deagio memoriam excitans, Oremus inquit mi Magister ne sorte nos etiam demergat tempestas maris , dc alta sorbeat nos profundum. Mox, extractis cpera Breuiariis, recita bant officium, Deagius δc Franciscus. Caeteri qui vehebantur hic cantabant, illic Abulabantur,hic audicbat, illic dormiebant, ut in nauibus scri solet,& dum sic proccditur,ruens paulatim in Notum Eurus, bc hic in illum, turbarunt maris pacem. Nauci rus, nescio quo bruto, dc scabro ingenio, insolescentibus indu gens,orantium pietate,stis clamoribus interrupit:& hei inquit O Galli, quid tantum mussatis3 A quo teritis haec Breuiaria, non cessauit ventus aduersari nobis, deponite vero, dc caeteris consorinamini. Irascebatur ad hanc insaniam De ius, nisi Francisociis sedasset iusiurg tis inaretum: Non expedit inquit mi Magister, quidquam nunc respondere , parcendum est impolito
homini, tranquillato mari dabitur aptior concchioni locus. Vbi depressa ventorum rabie, rediit etiam in sanam mentem nauta, Franciscus ad cum sereno vultu non dubitauit accedere: Et quid est inquit Gubernator, quod tu modo morti proximus, iratis in nos elementis omnibus, cum improperiis blasphemiisque renunciabas Deo, de nos ab orationc auertisti , cum debilisses ad implorandam Dei opem prouocare cunctosξ Enimuero retulit nauta, si ea, qtiam praedicas, patienti nos alij imiseri nauiculat res uteremur, sancti essemus omncs. At non hic ridendum dixit
Salesius) non est tibi speranda salus nisi a Domino, de deinceps
temperantius mitiusque a ndum est. Profecit hac correctione nauta, dc Catholicae seliciter Anchoram posuerunt. Visa autem. Catholica cum V cnetiam versus,ventorum dc remigum impulsibus, vel crentur,essetque ad orae conspectum, te quodam lac
54쪽
Liber Primus. Miae Virginis sicello, in quo liberi fluctibus nautae, vota solucre
consueuerant, curiosus sermo: Nauclerus,funes aliquot, calida tis manu pertractans,distracti,vi sermonis, Francisci pilcum,in mare deturbauit. Deagius,hoc viso, ut erat ad irae principia propius, increpavit in utrumque. At Franciscus suam esse culpam εκα, mprofessus,aequo animo, de amissionem pilei, dc inuectivam De
gij tulit, nummo inquiens quidquid mali erat, reparari posse, tia.
De ius vero,penes quem suam pecuniam relinquebat,age iam inquit; imprudcntiae tuae poenitentiam, dc ut poteris, Cranium tuum ab aere defende. Extraxit e secculo lecticariam Calant, cana Franciscus A ca caput operuit, sperans in Chiosae urbe, ad quam pransuri properabant, Deagium empturum sibi galerum, interim dum ad omnium cachinnos ec scommata subridebat. Chion ut eos accepit, non intellexit ad Francisci preces De gius, sed longiori poenitentiae, mansuctum Doctorem condemnans, non solum ad Venetos mercatores remisit, veram etiam
in hac ridicula maiestate,populo, tui stabat ad Comaediam, reddidit spectabilem, dc sic regress is est Franciscus, ingressus: Venetiam , ubi empto pilco, ad ea mira, quibus haec plena est ciuitas,uidenda, moram aliquam fecit. Sociauerant se Francisco ad peregrinationem nonnulli Allobroges, equorum numero Cam-beriensis quidam, iuuenili lubricitate distractus, non erubuit lustrum ingredi: resciuit impium facinus Salesius, dc verecundia
deiectum scortatorem, acri obiurgatione castiSallit, in maden- urem axem,ob commissum peccatum, lachrymis,ad secudam post nau-- ' fragium tabulam impulit amplectendam. Vbique Angelicam spirabat vitam, id ubique plenus gratia, eximiae virtutis signa, dc prodigia faciebat. Vestierat se floribus terra,a quo Patauio Franciscus egressus, quamplures Italiae Ciuitates, percgrinatione lustrarat, dc auidis sine in patria expectabatur, cum relicto rursus Patauio,vbi n5nulla agenda, Deagius reliquerat, per Veronam, Mantuam,Cremonam,Papiam, Mediolanum, dc V ercellas, Augustam Taurinorum peruenit, Moxque superato Mote Cinisio, dc retro relicta Centronii valle,Tullia Deliciter appulit. Non di- H mr stuleriit vicini nobiles aliique,vcl sanguin vel amicitia foederati, alutationis ollicium,ut nec ille, reuixeriantque charissimi natipi lentia Salusiani Dynas ς Boesiacus de Syonasia. Voluebat ille magnos in animo ausus, dc suae senectutis baculum occulta dile-
55쪽
chione colebat: ista suauissimis sui amoris delectabatur alloquiis,
dc ut ad verbavigoremq; lumina rapiebatur, sic couersantis ani mii, in extremas amoris teneritudines rapiebat. Bocsiacus post-
qua sibi dc Syonnasiae satisfactu putauit, Franciscum, que deinceps a nobili Clientelari praedio villarogetium vocari voluit, in Anici essem Ciuitaet, Claudi; Granierij Episcopi Gebenentissa tutandi causa misit. Villarogetius igitur Episcopales aedes ingressus, Reueredissimi Senis toga osculatus est habitisq; longis satis,
de rebus variis, Iuris prudelia,Theologia,ac peregrinatione Itali ca sermonibus,eximia de nobili Iuuene existimatione,ad id qua si ipsainet natura comotus Granierius amplexatus cst Hora crat meridiana, dc ad solemne pro quadam Paraeciali Ecciesia obii menda e Xamen, quam ui uni Sacerdotum fiebat concursus Granierius ciuia praeesse deberet concursui, nec rosset ulterius, Villarogeiij sermonibus frui, rogauit cum,si forte placeret inter esse. Acceptauit ad honorem oblatam ab Antistite sedem Villa rogetius,dc factus est auditor examinis. Accidit autem, Doctoris cXaminatoris cuiusdam sententiam, in contro nersiam ab aliis adduci: cumque in longino intricaretur potius quaestio quam solueretur, Granici ius ad Villam lium conuersus: Devincires tibi inquit mi Domine,totum hunc consessum,si quid circa rem hanc sentias placeret declarare. Excusauit se, luantum potnit, Villarogetius, caecum csse se in iis dicens , dc rudem nimis tyri nem, ut coram tot Doctoribus celeberrimis , praecipueque C ram tanto praesule, loqui auderet, sed urgentC Graniero, tandem paucis verbis dc voluntariam animi deiectionem satis su-. perque testantibus, quid sibi videretur,declarauit. Sane , ut lo quutus est, solutioni Doctores consenserunt, proiecitque Cum admirationem unum illum nobilem, oculos,reliqua auditoriam turba, nec enim doctus adeo putabatur, in rebus praesertim Theologicis, vir,adolescentiae limites,vix praetergressus; faecula ri incedens habitu,& qui longe alia credebatur meditari. Abs luto concursu, cum ad gradus recedentem, Granierius comit latus fuit tot redircique in suum cubiculum prophetico agitatus
spiritu, dixit Francisco Roniso Doctori Theologo, de Ecclesiae Cathedralis Canonico,Francisco Fabro, dc Natali Rog otio suis famulis, aliisque nonnullis. Quid arbitramini de Domino illo, . quem vidistis 3 euadet in Illustriistinum virum; de in hoc Episco
56쪽
pali munere succedet mihi. Crevit deinceps eximius hic erga Franciscum tanti Praesulis affectus. At Boes acus longe alia cogitans, filium sibi priuatim adhibuit, SE Quandoquidem inquit
illi mi, fratrum tuorum,qui multi sunt, ortu maximus cs, dcbes etiam illis esse adminiculum,& ideo,ad ea praetendere,quae liti . rarum cognitio , tuis similibus nunquam denegat. Rcpleucriant domum nothram maiores nostri, ceris, trophaeis,& stemmatibus, reditibus verb nonnisi ad mediocritatenutu sit vis utraque inferre potes3Ego tibi meis opibus,quamuis tenuibus, nunquam deero, sed cooperandum est mihi, o Francisce ue Procurabo aliquando , & cum expediet, aliquod te dignum munus: interim Mater tua,ec ego,maturo capto cosilio, necellarium iudicamus, v c Camberi u proficiscaris, ibique in supremae Ciariae Causidico- Aprum album referri te curcs. Paruit Patris voluntati Franciscus, ocassumpto secum Deag o, prosectus est Camberium. Aderat tunc Senator Clarissimus Antonius Faber Sc busianus,purpurae dccus eximium, cui multa cum Salesiis omnibus, Boesiaco tamen in primis, necessitudinis iura intercesierant. Huic V illarogetium ibum Boesiacus litteris commendarat: villarogetius igitur,salutato Fabro, rogauit ut inscribendum Patronorum Catalogo nouum seruum dignaretur offerre senatui. Faber obsequiorum omni uti fidem pollicitus,coacto Conscriptorum Patrum conci
lio, primum Franciscum Pobello supremo Praesidi,tum demum Augusto Cestui obtulit. Senatus ad cruditionis probationem, Franciscum Crassum,virum doctissimum commisit,qui solidiss-mis ad interrogata responsis auditis, digni issimum esse Salesum
qui causas deinceps diceret, sua sentcntia chim encomio retulit: tunc Pobellus, collectis patrum votis, Franciscum Salesium, virum Nobilem & Iurium Doctorem, in collegarum ordincm re ferri iussit e solio. Salesius autem, mox ut audiuit oraculum, stri- ato pileolo amicidatus, actis hi manissimc gratiis cle tantist ma μή νm '
habuit orationem, itia probauit: Iustitiam virtutum elle praecla ;rissimam, & ipsam omnem virtutem,mundi vinculum, famae &commendationis perpetuae fundamentum, rem inuictam, Ccclo tam Deo natam, & denique ut Cyptianus ait, populorum p cum, tu tamen patriae, immunitatem plebis, munimentum Reia' is, languorum curam, hominum gaudium, te periem acris, ser nitatem maris,saecunditatem terrae,solatium pauperum, haercd
57쪽
38 De mira A. Francisci Salesid
otem filiorum,& ipsis eam administrantibus, spem futurae be titudinis. Pobcllus tantam cum splendore generis eruditionem dc facundiam miratus, neminem, qui sibi dignior videretur, a quo praesidis fulgebat honore recepisse, non semel professiis est. At amplius Antonius Faber inter spectandia audiediimque, nes ' 'ri cio qua naturae propensione adeo ad amandit Salesum inductus
Diio να- est, Victim ipso, amiciti x iraternae foedus percussςtat, dc addita
k i est lillic actioni fama, Salesum breui ad Senatoriam dignitatem H ascensurum. Camberiensi negotio sic cum laude liber Villaro getius, nacauit ad Patrem dc dum iter facit Sonnafiamque syl uam piaetergreditur prodigio, a saeculari sorte, omnino abduci tun liquus, fallente vcsti O,ad humum inaequalem lapsus, in si
dentem, innoxio tamen casu, effudit in gramen, ensis quoquequo accingebatur, decidit, dc evaginatus, ctun vagina formauit in via crucem: Terruit Cum tantillum res haec,non ita tamen, ut is impediret magnam, qua pollebat animi libertatem: nam fortui .,2ι. tis huiusmodi casibus, non multum tribuebat, N. cum nemo vnsi ahituri quam supcrstitionis damnare potuit, sed prodigi j cogitationem indiderunt,secundus, tertius casus,d cadem in utriusque crucis formatio : tunc stupenti etiam Deagio dixit: non vult Deus, Frae ictus hoc me vitae genus amplecti, quod Pater intendit, & reuera,
nullam ad illud procliuitatem habeo: subdidit, de Ecclesiasticas; tim isse vita diu iam cogitasse, perpendisseque suum Genium, & valde mansuetioris status, in quo facilius Deo posset obsequi auidum
cste, S nisi timeret in hac re optimi parciat s turbare tranquillum animum, hoc idcm illi aperire non dilaturum. Ambigebat an consentiret,an dissuaderet Deagius,haerebatque modo cogi tabundus , modo ampliorem sui discipuli voluntatis explicati
nem extrahere conabatur e pectore. His consultationibus attentis , propior facta est Tullia, quam putarent. Bocliacus, auditis. quae Villarogetius suus Cambcrij gesserat,exultauit, sed no mora citas animam, per alienam maxime a suis votis propositionem multo moerore repleuit. Ioannes Suchetius, Serenimini Sabat
diae Ducis a sanctiore Consilio,Caballianae Prouinci ς supremus Praetor, Dynasta Vegiacus, e Laus mens ciuitate olim oriundus, ex Philiberta, Georgij Domini Langi iiij, & Ludovicae Cusi cntinae filia, legitimaque coniuge, formossiimam & cui dotem amplissimam constituebat, filiam unicam habebat Franciscam,
58쪽
Liber Primus. villustri alicui viro collocandam. Cogitauit ad luculentam hanc conditionem,pro filio suo primogenito,Dynasta Salesius,requocum amicis communicata,eum ad visendam puellam,genere dc virtutibus vere nobilem,Sallachiam Falcinatum, ubi tunc apud consanguineos morabatur, conduxit. Villarogetius,aliud habens in alta mente repositum, vix ab itineris recusatione abstinuerat, dilatione tamen & tempore, Patrem,in situm desiderium trali re posse confisus, frigidiis mo vultu conducentem est tequutus, nec Sallanchiae quidquam praeter simplex salutationis officium, quasi nullo consilio venisset,agere voluit: Quam rem Boesiacus, aegre admodum tulit, nec temperare potuit,quin acriter Francis cuna,sitis ut aiebat quantumuis optimis coeptis cotrarium, corriperet. At Franciscus, demistis in terram oculis, respondebat illi silentio. Postmodum sane Bocsacus, amicorum aculeos quaerens, Onancsque recogitans modos, quibus ad ducendam uxorem, filium induceret, non semel luculosam adhibuit lamenta tionem : sollicitari cum curabat ab omnibus, nec parcebat quibus iis fiunt tibus,de industriis: Dynasta Chiumnius Vilicianus, necnon Perrucardius Ballonius,ci Antonio Fabro quampluribusque aliis, amicitia alioquin potentes, suam in eam rem, ope ram luserant non enim ad alias nuptias,quam caelestes, Francis cus praetendebat,ec natalium prςrogatiuam flocci pendens,malabat suae partem haereditatis habere Dominum, quam diligere vanitatem dc quaerere mendacium. Hinc, cum rcdiret secundo Sallanchia,Torent6quc transiret, in vico deambulantem offendens Amedeum Bouu dum Sacerdotem Tullianum, citi, ob antiquam necessitudinem Lutetiae contractam, fidebat maxime, Venio sinquit Sallanchia qud me pater cum absoluta iussione miserat, Se vidi puellam illam cui me sponsum destinauit. Egregiam sane, Ec in virtutibus plane compositam, dignamque quae mea conditione, meliorem sortiatur. Caeterum, laetatus sum in his quae adeo dicta sunt mihi, in domum Domini ibimus,hic habitabo quoniam clegi eam, Pars mea Deus in aetemum, eo nunquam, quidquam volui, praeter Ecclesiasticae vitae. professoncm Dum haec aguntur , Serenissimus Dux Carolus Emanuel, de Friscisci Saleiij probitate, & eruditione ccrtior factiis, eum ad Senatoriam in suprema Curia dignitatem promouit, litteris patentibus in eam rem datis, quas Taurino, Francis iis Melchior Sanior,
59쪽
o De et ita B. Francisci Sagesi
Santoricianus, Hermantianus Baro, detulit. Nihilo tamen mi nus immotus perstitit in sancto proposito Iranciscus , actisque Duci gratiis, non diutius immorandum ratus, ad Ludovicona Saleiium Patruelem suum charissimum , Cathedralis Ecclesiae Gebennensis Canonicum accessit, seorsimque tracto, ingenue quod voluebat in animo, detexit. Ludovicus ingenti cumulatus laetitia, remque sub secreto habere pollicitus, Coronaberis inquit; si perseueras, ta confide mihi, Cgo clun temptas venerit, suggeram quid agendum habeas,& Patruum meum, in pia hanc voluntatem flectendi modum,fatis inueniam. Clauserat dic bos praeteritis extremum diem, Franciscus Imperator Cathedralis Ecclesiae Praepositus, necnon Senator Sabaudus, citisque digi i , ras in Romana curia vacabat. Ludovicus Salesius, occasionem . istam arripiens, Franciscum Ronisum, qui Romana negotia apprime intelligcb.it,conuenit,rogauitque,Romam, pro patruele suo Fi ancisco Saleisio, . scriberet, ad obtinendam Cathedralemi Praeposituram. Ronilius promptissimus fuit ad obsequium,& se fauebat rei Deus,ut breui temporis spatio, te concessione,certis silia nuntia Anicium venerint. Inscio tamen Francisco fiebant haec omnia: Cum autem in Roni iij manus Pontificiae litterae in cidissent, Ludovicus Salesius, ipso etiam Ronitio comitatus, Anicio profectus est Tulliam, ostensisque Francisco iis litteris, Ecce inquit modum dc medium,quo possis id tandem adimplere,quo Idiu gestis. Sommare se putabat Franciscus: non enim de hac re quidquam cogitauerat, egit tamen gratias tanti fauoris patrueli coniunctissimo,cum quo, Ronilioque de modo , ad patrem accedendi,consultatione facta,Eis verbis ex improuiso ara gregiis est. Supplex ad te venio, mi pater, in unicam, Canaque ultimam petiturus, quam si concedere placuerit, nihil ultra in votis habeo. Boc factas, praerogatiuam aliquam, matrimoni j r tionc cis agitaturum arbitratus, Posses sorte respondit; aliquid petere,quod tuis nocerct fratribus,& ego vix concederem. Minime vero mi Pater fretulit ille, dic igitur ait Bocsacus ut pe mittas Ecclesiasticum statum amplecti , nec mora , & cccc
subdidit A postolic as litteras, quibus supremi Pontificis sanctitas, Illustris illius Cathedralis Ecclesiae sancti Petri Gebennensis
praepositura: n quae prima post Episcopalem dignitas est, concedit has Patruelis meus, & Dominus Ronisus, inscio me, mihi
60쪽
procurarunt. Stupuit ad b c verba Boosacus,stupuit S Syonnasia snam A ip a quoque aderat in tam vehit ab exstasi reuersus.
Quis hanc tibi mentem indidit, mi fili 3 Quo inductus fuisti
consilio 3 Ego senectutis meae baculum sperabam te sore, dc sic repente vis a me recedere λ Vide quid aga 3 maturiori sors opus erit deliberatione: Caput habes ad augustiorem petasum: Iuris studiis tot annos insumpsisti; inutilis erit haec tibi scientia sub sacerdotali togdifratres habes quibus deficiente me ut quotidie
anesco pater elio debes: Crede mihi, electio talis vitae, longiores postulat moras.Ego mi Pater, obloquutus est Iraciscus vlq, ad extremum vitae spiritum tibi inseruiam , frati ibus meis, omne obsequium spondeo: de reliquo, non est quod in hac re perpen- si Da.denda diutius immorari debeam nam ab ineunte aetate , procliuem ad sacerd tium animum sentiebam : iniecha est haec mihi intentio, cum inc clericali caractere Reuercndi simus Balneo-riegiensis Episcopus insignivit: Callitatem vovi Lutetiae: Con firmaui Patauij hanc voluntatem: inflammavit ad perseuerantiam Lauretana aedes: prodigio, hunc mihi statum, quo expeditior sim ad baiulandam crucem, sequendumq; Christum Dominum Doui significauit: denique ut hanc rem unicam mihi permittas,qua possum summissione eri agito. His auditis,Boesiacus, cohibere non potuit impetum lachrymarum, quantumuis sorti 8c virili animo eum natura donasset, sed exhausto cx imo pectore suspirio, Fac inquit authorc Dco quod voles,disticile est contra stimulum recalcitrare: Deus optimus,quo te moueri dicis dc ex verbo tuo credo; benedichionem suam super te effundat,ego ab illo, meam tibi impertior. Syonnasia nequiuit diutius in praesentianam speciem vultus fingere , sed auersi acerbis se tibus corrupit oculorum lumen. At Franciscus, incurvo genu, scrcnaque facie, datae licentiae gratias egit, & iam dixit cum tu' iis itibilo sit nomen Domini benedictum: diu concupitis fruor amoribus, Ac neminem scio qui me de manu Dei possit emere .Cur Lit sibi talarem tunicam con stim fieri, qua amictus petiuit Anicium, diffusa iam hac de mutatione, quam dexterae Dei boni omnes dicebant, furest, & coacto Cathedralium Canonicorum Collegio , quarto Idus Maij, Mercurij die, qui Ascensionis Dominicae solemnitatem praecedit, cum litteris Apostolicis eo anno Nonis Marti j obtentis,apud sanctum Petrum Pontificatus