장음표시 사용
111쪽
eni preeibui detineri se patiuntur, sed reditum in patriam, deserta edibidini velut hostium exposita Creta, sestinant, actum de urbe erat. Tametsi enim at quo adhue spatio Maurocenus obsidionem sustinuit, tandem tamen, quod metuendum esset, ne urbs a sociis deserta, eum praesenti totius exereitui ct Elassis exitio in hostium potesatem eo cederet, ix ex adverso honestam pacem, qua Respublica vel maxime tum indigebat, dedita urbe obtinendi spes assulgeret, cum Turcis pa- esset, quam extrema experiri. α manti periculo objicere Rempublicam, Maurocentis maluit. Itaque tandem Nonis septembris A. i 669pax his praeeipue legibus coaluit, ut Creta, opibus, milite, contineatu devectis, Tureis tirderetur; veneri littorales arces in insula Hierae, Spinalongae, & Garabularum obtinerent, iisdemque firma Clissa de oppidorum, quae superioribui annis Veneti duces in Illyrico oecupa- . verant, esset possessito. Hic exitus belli viginti quinque annorum fuit. Λst Mauroeenus, tametsi pax Senatus Consulto probata esset, ingent in patriam redux discrimen subiit, in publicis comissis, eum omnea Patriciorum ordines ad destinandos Mag seratus simni convenissent, ab Antonio Corrario acerba oratione non uno crimine postulatur. Vibem tanti montenti hostibus inconsulto Senatu deditam exprobra-- bataeeusator, sed maxime initam privata auctoritate euin Tureis pa-eem, quud nonnisii Principia ct Reipublieae auspieiis fieri debuisset: postulabat etiam, ut .Procuratorium munus extra ordinem & vitio. collatum Mauroceno abrogaretur. Ita inductum denuo judietum, Franei seo Eritio Quaesitore declarato. detentusque in euria, velut hi necto eareere, Mauroeenus. Nee illi tamen defensores desuerunt, equibus Ioannes Sagredias inprimis ct Michael Fuscarenus eausam elua
egerunt, eo successu, ut ad extremum omnium votis absolveretur, nihilque effectum et liud ab aemulis fuerit, quam ut Maurocem nomen' - tanto magis inclaresceret.
Inde duudecim annorum quiete sereniuima Respubliea g Lib. III. visa est, donee arma iterum eXperiundi opportunitas se obtulit. Tureae injustissimo belloCaesarem AugustissimumLeopoldum A. I 682 fuerant aggressi, tanto quidem apparatu viribu que, ut ipsam regiam Uiem nam obsidete non dubitarent, vastissima ae Orbi Christiano universo exitium minitantia consilia mente complexi. Sed res aliter deei. derat, pulsis Vienna Turci , laque eum jam redactis flatum, ut abjecta alie
112쪽
aliena invadendi libidine, sua aegre tuerentur. Itaque Veneti, ut sibi olim nuperque illatas a Barbaris injurias ulciscerentur, A. 3684 ad stemdus eum Caesare ae Johanne III. Poloniarum Rege ineundum, arm rumque adversus Tureas societatem, facile addu ei se passi sunt, Mamroeeno nostro tertium supremo Imperatore deelarato. Neque is recusare muniis arduum di perieuli plenum lamnuit, septuaginta licet annorum aetate gravis, sed animo vegeto magnisque aus bus haudquaquam impare. Et primo quidem Leucadiam insulam S. Mauri .. ac in ea Leueadem arcem visum est invadere, qua capta firmataq; prae- sdio, Nicopolis Preveeto etiam, quam olim Octav ua Cesar Augu- sua in Actiaeae victoriae monumentum in faucibus Sinus Ambraeii condiderat, pari felicitate in potestatem redacta est. Sie auctis ex lacteta animis, in ipsam Peloponnesum A. I 68s decreta expeditione. Corone Coron) primum, quae urbs ad Sinum Messeniaeum sita est, obsessa, eumque Turearum exeretius, qui ex universa Peloponneso eollectus in vicinia ea sitis consederat, fusus fugatusque esset, aperta aggressione expugnata est aedirepta; mox ct Zarnata, Taenariorum ivprimis, qui Tureici jugi dudum impatientes Venetia Ie lddixerant, ope oe para. A. 1686 Pylias Navarino primo deditione eapta,
pla, pos herata viee profligatum, qui suppetias obsessis moliebatur. . Turearum eaereitum Oeeupata. Quo tempore Senatus, Imperatorii victorias ct merita muneraturus, Petrum Mauroeenum, illius ex fratre nepotem, Equitem D. Marci creavit, addito decreto, ut majornatu e idem familiae dignitate illa tanquam perpetuo patrimonio frueretur. A. 16 37 profligatis denuo terresti praelio Tureis. Patrae Parrai sub obsequium redactae, ct, victoria v. ctoriam trudente, Nau- , pactus it anto etiam subacta, eo Senatus Veneti applausu. ut αPeloponnesiaci cognomen Mauroceno deeerneret, ct aeream ejus emgiem, qualis honor nemini vivo unquam antea obtigerat, in De-eemvirorum aede eolloearet, inscriptis verbis: Francisco Maurocem Peloponnesiaco adhuc viventi Senatus posuit Mno MDCLXXXVII. Quin α latius propagati eodem anno venetae ditionis fines. Nam αCorinthus, a Tureis quidem deserta ae diruta, eumque ea celebris inlimus, per quem unum terrentibus copiis in Peloponnesum aditus
Patit, in potestatem perveait; st Sparta etiam, i Thyrea, denique αN 3 Athenae
113쪽
Athenae Ipsae Venetorum imperio subjectae. Culu et ut perpetuum
extaret monumentum, Mauroeenus duo spectabilis magnitudinia, L onis α Leaenae, simulacra marmorea, extremo in littore reperta, Venetias transmisit, quae senatus ante Navalis sores utrinque collocari jut- sit, inseriptis verbis, hine quidem: FranciscusMaurocenusPeloponnesiacus, expugnatis Athenis, marmorea Leonum simulacra, triumphali, manu e Piraeo direpta, in patriam transtulit, futuraVeneti Leoni quae fuerant Minerva Atticae, ornamenta; inde vero: Atheniensia Veneracios trophaea Veneti Senatus decreto in Navalis vestibulo constituta anno Salusis M. DC. LXXXVII. Ita surgente indies Mauroeeni fama, eum M. Antonius Iusinianus, Venetorum Dux, supremum diem obbisset,sueeessoris in tanto munere electio minime dissicilis Patribus o tigit, quod universi populi vox esset, negari hane dignitatem Maut ceno nisi summa eum injuria non posse. Itaque Princeps Reipublieae Maurocenus consentientibus omnium suctagiit declaratus, pror gato simul ei supremi imperatoris bellici munere. Enimvero, cum illud jam falligium, unde altius eniti non poterat, duee virtute, e mite fortuna, conscendisset, non virtus quidem, ae sortuna subito v Iut deseruisse eum visa est. Constituerat invadere Euboeam insulam, ut ct firmaret Peloponnesum, di ad majora viam semeret. Et actualde insula erat, si Chalcide Negroponte urbe eius principe potiti potuisset. Sed eam adv*rsus vim facile praevisam tanto studio Tu eae, impos o sex millium e Praetorianis maximam partem selectorum
militum praesidio, communiverant, ut exteriora quidem munimentaeesserint Venetis, urbs ipsa omnem vim artesque obsidentium eluserit. In ea obsidione Otto Guilhelmus Comes Κontgsmarchius, quo adjutore praecipuo in subjugandat Peloponneso usus Mauroeenus fuerat, satis cessit, non hostium quidem armis, sed morbi saevitia, conlectus; eui, quod non exterorum minu quam civium praeclara facta mon mentis publieis cohonestanda censeret, deeretum a Senatu simul erum ex marmore, Venetiitque in vestibulo Navalis eollocatum. Sed α Duces terrestres reliqui tantum non omnes eum magno gregariorum militum numero oecubuere, seu morborum asperitate, seu vi doloque hostium, ut ad obeunda extinctorum munera classis etiam N varetii advocandi suerint. Unde cum postrema etiam eaque longuacerrimplanceisio e rejecti magna. eum: clade venetis, jussime eee,
114쪽
dissete solvendum decique obsid um fuit, tanto Mauroeeni moerore, ut
in ancipitem morbum luciderit. tandemque animo et corpore aeger in patriam reverti consL tuerit, Hierouymo Grimano summa rerum, annuente Senatu, eommissa. Nee dici tamen potest, quanta Proce-
tum Populioue laetitia ad honoris signifieatione A. id ouedux fuerit ceptus, clade postrema tot antegressa victoritae abunda pensata; a Pontifiee etl in Romano Alexandro VIII, velut propugnator Fidei, galea ct ense lauan honorem hoe aevo uni Iohanni Ill Poloniarum Regi, ob vindieatam obsidione viennam, costatum ab Innocentio XIsuisse, Gratianus innuit donatus. Ast ne se quidem bellicae gloriae
satur adeo Heros noster fuit, quin recuperata valetudine ct instauratis paulatim viribus, armorum cupiditate in extrema senecta arderet, delatumque a Senatu Imperatoria munus A. i 692 quartum susciperet
quod reliquum vitae erat patriae saluti: impensurus. Ae osendit ut, que in senili eorpore juvenile robur, pristinoque vigore administavit provinetam, donec in aegritudinem Naupliae denuo incidit, eaque oppressus die denique sexto Ianuarii, A. I694 vitam eum inprie eommutavit, eum sex re septuaginta annos vivendo explevisset. Quam magnifice suom tum Naupliae, tum Venetiis ductum defuncto fuerit, ct quam augustum monumentum ad ipsum supremarum aedium vestibulum a sen tu eonstructum, dicere supersedemus; .nee temperars tamen nobis possumus, quin ultima, quibus opus suum Gratianus l-pse obsignavit, verba, breve Mauroeeni sed nervosum elogium complexa, hue transcribamus.IM, inquit, Francisci murocini exitus fuit; qui pos actam inter castrensia munia juvendem aetatem,prospereges
Navales omnesPraefecturas urbem etam triennio defensam perdomsetam Aloponnesum atque illustratum victoriis Orientem, quater hummus exercituum Imperator. bis simul Imperator exercituum ac Reipublicae Princeps, inter ipsos armorum motus pene octogenarius occubuit. Proinde crediderim tanto Duci optime consuluisse Naturam, ut tunc δε- mum eriperetur, cum, quicquid fere humanitas capiebat, rerum Ur
115쪽
Ultrajecti, apud Guil. Braedelet, i699, in sol, Alphab. a. pi g. 8.CUm Londineolam Operum eeleberrimi Lightiooti editionem, Anglico sermolle A. I 684 adornatam, ad Acta nostra A. I 686. p. I io. sq. referremus, scriptorum simul al:quot, quae imperfecta ab ipso relicta fuerint, mentionem injecimus, vix tune opina fore, ut & ea albquando in lucem protraherentur. Sed noluit ista aliaque ejus generit plura blattis tineisque in praedam concedere metitissimus jampridem da Lightiooti ManibusJohannes Strypiua; unde ea,& Latina quidem singula, in peeuliare volumen constipata, separatim excudi secit. Ulut enim pleraq; eorum mutila esse, α ad optatum finem haud perducta. minime dissiteatur; quidpiam tamen optaseulorum Viri adeo docti perditum iri indignatur, fragmenta etiam haec & analecta dignam apud Eruditor aestimationem habitura, nullus dubitat. Quae ergo illa sint, & quo se ordine exeipiant, Benevolo Lectori indicare nostrum arbitramur. Comparent nenape heie r. Λειψανοι de rebus ad versionem Septuagintaviralem Graeeam spectantibus, quae nitide ae eleganter Autore descripta suisse testatur Editor, ratur, quod suasu forte Bu torsit, peruliarem de ista versione librum edete Lighiseotiis constit, erit. Fragintata vero haee aliquod illius examen complectuntur, Giusque a textu Hebraico diserepantiam cum erratis aliis recensent, au1ρ . splendidum, quo eam Iosephus mactavit, elogium explodunt. a. Versiones Prophetarum minorum Graeca & vulgaris, nec non Ta et . gum cum Hebraeo fonte collatae. 3. vessibulum, quod audit, Talai dis Hierosolymitani, sive pauculae quaedam de nominibus ae terminisao. nonnullis in Talmiade frequenter occurrentibus observationes. q. lndex Talmudis Hierosolymitani, verum ille admodum imperfectus. Praeterquam enim quod e classibus Talinudis istiua quatuor, priores tantum tres summatim exhibet, ne has quidem singulas quoad tractatus suos omnes sistit. Cum enim prima elastis contineat tractatus undeeim, usque ad septimum duntaxat Index hic pertingit, ct ex sa-cundae tractatibus duodeeim, similiter nonnisi septem delineat. Fragmenta terrae sanctae Historieo-ehorographica & topographica,ta
quibus nonnihil de spatio terrae sanctae, deque locis quibusdam Iudaeae, de Galilaea item ejusdemque oppidis disseritur, ct cum infanda olim suetit 63ε
116쪽
iae it apud Iudaeos urbi Ronaa, ct hae de re nonnihil additur, quodque Petrus ibi sedem suam fixam habuerit, negatur. 6. Tractatus Is de Spiritu Prophetita,ubi Autor donum hoc inde ab Adamo continua- tum docet, usquedum Canoa Veteris Testamenti persectus fgnatusque fuerit; qua occasione paucula de Urim ct Thummim insperguntur. Defunctis autem Prophetis, ct recedente jam a populo Spiritu
Prophetiae, grande istud traditionum mysterium a mendaciorum Patre excogitatum refert; an exoriente Evangelii aurora, lucem quore Prophetiae denuo exoriam increbuisse in dies, donee tandem eon-gnaretur Canon NoviTestamenti, a quo tempore,veluti non amplius necessaria, rursus evanuerit. Deeedentis ab Ecelesia ludatea Spiritus Sancti mentio dum fit, Hierosolymitanum una excidium consideratur, eique annus Vespasiani secundus, eX quo nempe is declaratus Imperatorfuerit, assignatur. 7. Memorabilia quaedam sub Esradchnagoga ejus magna, ad duplicem Synehroni linum digesta. 8. Cun olim prae omnibus Academiae Iudaicae sedibus imprimis elaruerit ni bal bneli, quorsum Hierosolymis exeiss ut Synedrium transferretur Rabbaa Ioehanan ben Laecat a Tito victore impetraverit, hine hin etiam Academiae illius chronologiee reeensere Lighis tus instituit; verum vax usque ad tertium, qui illic praesedit, Magistrum progre sus est. Sequuntur 9. annotationes Talnaudieae in quaedam loea Geneseos, Exodi, Numerorum & Jo suae. io. Pauea interterenda in quaedam Horarum Hebraicarum 2 Talnaudiearum loca, utpote ad Matth. XXI, i XXII tr. Lue. XlIX, Iet. Act.VII,2. Rom.VIII, 2 2.23. Xt,as .ets. De eonei ead Cleruin in visitatione quadam Episcopali m. 146. habita, quae mox subsequitur, ct de oratione, qηa solennia Academiae Cantabrig ensis comitia A. I 6s3 Autor auspieatus est, quaeque uua eum duarum quaestionum: utrum statui integritatis natus immortalitatis fuerit 3 ct utrum in veteri quoque Testamento Vita aeterna pro. missa habeatur 3 determinatione affirmativa, sub numero duodeeimo apponitur, plura dicere haud attinet. Brevissima sunt, quae dehine 123. leguntur, lemmata de croatione, &haee Editor pro specimine habetassarum aecessionum, quibus enarrationes suas in Genesin & exter veterit Testamenti libros Angliee quondam editos augere ocecepe' est. Itinera ct mansiones Israelitarum in exitu ex Λ gypto quae in Ias.
scriptio est tractatus decimi quarti, pariter brevissime delineantur.
117쪽
I3o. Nee adeo prolixa sunt, quae I s. ad quatuor priorum capitum Hoseae di-I I. lueidationem cumulantur, annotata. I 6. verba Johaunis Cap. XII. 27. 3o. de ingresso Satanae in Iudam post tum tam offulam facto, deque mox sulcepto ab hoe e Christi & Apostolorum reliquorum consortio egressu illustraturus, coem in illam, in qua Iudas offulam aecepetit, non sitisse coenam Pale halem, sed ordinariam, Bethaniae duabus ante Pax s. lilia nodi bus habitam, eontendit. Aecedit II. assertio, quod Apo-1 6. calypseos autor utique sit Johannes Apostolus d Evangelista; i8.eol- 14 . lectis pronesissionum Divinarum JudaicaeEcclesiae sactarum ultimisque i 8. diebus implendarum ex Prophetis; ι 9.Liturgiae s. aeobi rejectio. a Fragmenta quaedam Historiae Romanae ct Chrissianae de rebus di pec- Ionis quatuor primorum seculorui it pote de assumtione Virgiliis Mariae in coelum; de regno Vespasiani, Nervae, Traiani, Hadriani, Dio. eletiani; de Plutaretio, Clemente Romano; de Constantini M. pro.'sapia, nativitate, edueatione, &e. de Ario haeret leo, de Coneilio Nies, 37o. mo,& similibus. Ultimum denique loeum sortiuntur epistolae aliquot ad Lightiootum perseriptae a Jo. Buxtorfio, Frid. M legio, Io. Henr. Oithone, Br. Waltono, Edmundo Castello, Samuele Clarchio, Joh Worthingtone, Herberio Thorndi hio, Iacobo Calvetio, Thoma Bildge, Eduardo Bernardo, ahoma Brogravio, Romiando Cottone,izy quibus nonnunquam responsoriae Light Aoti subjieiuntur.
nibus Theologicis, a nobis A. I 69 o. 3 6. seqq. late recensitis, orbi erudito inela ruit Maxime Reverendus Gurtierus, seripto nune praesenti, quod ad Philologiam saeram pertinet, non Studiosae modo Iuventuti, eui in illustri Gymnasio Bremensi cin hoe quippe ex Athenaeo Hanoviensi traductus,) ptaeest, sed aliis etiam, hoc 'literarum g nere qui delectantur, prodeste voluit. Cum enim probe animadve teret. ei, qui Prophetarum oracula tractare selieiter ac dextre velit,
118쪽
duo praecipue agenda incumbere, unum, ut in vocum emblematteamini, quibus Spiritus Sanctus utitur,significationem veram curiose inquirat, non aliter, ac a Latini libri Lectoribus requiratur, ut Latinae linguae genium penitus perspiciant; alterum, ut integrum quoddam et universata Theologiae Pcopheticae Sustema animo eomplectatur, quod ubi recte estorinatum fuerit, particulares praedictiones faeilius α eum minore errandi periculo ad sua loca dc tempora dirigere quis. que valeat: idcirco in eonatur prioris specimenTractatum hune eo posuit. Henricum quidem Morum, Theologum illum & Philosophum Anglum eruditissimum, in Alpliabeto, quod appellet, Prophelteorum iconismorum, circa hunc laborem jam olim. oeeupatum se gessisse haud dissimulat, ast nimiam tamen ejus brevitatem accusat. opusculumque universuto paucissimis absolvi plagulis eonqueritur. Ipse ergo operam hane in se suseepit, ct usto studio voces typieas sub quibus figuratas etiam ct tropicas complectitur,) Propheticasque in v. troque Testamento occurrentes eXcussit, earumque sensum atque usum pro ductu ordinis alphabetiei exposuit. Latino autem idiuinate quaslibet primum allegavit, Hebraicasque mox aut Graecas, quas in fontibus adeptae illae suerint, appellationes subnexu t, ct quot unaqua, que signifieationibus in Sacris gaudeat, ostendit, Joannem maxima Coeeejum secutus, ex cuius scriptis praeclare se adjutum profitetur. Iuterea suam hanc industiam adeo absolutam esse sibi ipsi minime persuadet, ut ei, qui in campo tam lato, tamque amoeno ct fertili ex. spatiari latius voluerit, inventii addere quid dissicile sututum sit. Ast majorem tamen rerum topiam, quam verborum numerum, heic ab aequia rerum aestimatoribus deprehentum iri, nullus dubitat. Ampliorem de eaeteto vaticiniorum singulorum interpretationem tradere constillo omisit, quippe quam ct ab instituto icthoe alienam, ct in alia Potius tempora disserendam existiniavit.
Disola de Cultu Sanctorum igno. torum.
Parisis, apud Petrum & Imbertum de Bat3, I 8. 4. Plἡg. Φ. Uarius iam annu agitur, ex quo in agrovesoationensi tumulus
119쪽
magnae molis defossus est. inque eo loculus plumbeus humanum eada. vel eontinens repertus, insculpta lapidi hae inscriptione:
notare poterat videri. Dein sub initium anni superiori, Ambiani sepulcrum aliud detecfium est,eum inscriptione,quae Fausi,niani eujusdam, inpare, ut verba se habent,requiescentis.epit phium exhibet, lupposito signo erucis in medio duarum. Une inde columbarum. De his duabus Interiptionibus ut sententiam suam diceret, rogatus ab amico Iohannes Mabillon, Benedictini ordinis Monachusae hoe tempore decus eximium, fuerat- Nimirum num corpora in illis tumulis inventa Christianorum sint, an Paganorum Z ct, siquidem Christianorum, a a Sanctorum habenda sint, iisque cultus inipendi possit, qualis eorporibus Sanctorum Roma advectis in quibusdam Gallieanis aeclesiis impendi soleat 3 Porro. eum mou invaluerit, ex subterraneir, quae Romae sunt, ct Catacumba vulgo vocantur, coemete. riis eruta defunctorum corpora publicae sdelium venerationi exponi, in eeelesiastolenni pompa inferri, illorumque velut Sanctorum festa summo cultu eelebrari; de eo etia in rogatus erat, ut judietum suum exponeret. Ita nata Mabillonio praesentis epistolae Oeeaso, qua assumpto Eusebii Romani nomine, ad utrumque quaesitum eandide r spondet, facto a posteriori initio. Ut rectius lententia illius innotescat, Iubet ipsa ejus verba, quibus pag. i s. totiu3 negotii modum ae ritum exponit, praemittere. Praemiis, inquit.
nonnullis precibus siquis tumulus inRomanis illis antiquis earmeteriis nondum reseratus occurrit, cum Christi monogrammate,cum signo paLms, columbae, pastorisve, aut aliquo consimili, rumulus ille detegitur. hominis conditi ossa e tumulo usi runtur tumque pro certo indicio famctitatis habetiar, si nomen aliquod quomodocumque lapidi in-
120쪽
scriptum sit,uelvasculum vitreum, Doguine ut creditur,intinc Tum, intumuis reconditum habeatur. Dehinc ossa lavanda traduntur certis
mini is ad hoc deputatis,quibus istis Cardinalis Vicarius, vel Diso. russacrariispostolici presfoctus, Augustinianus nomen Sancto imponit, nullum habet in cistam obsignatam reponit. Denique literae resimoniales dantur ab eodem Episcopo, vel a Cardinale Vicario, eo spe- .ctante , ut hae reliquia in ecclesia quavis vel oratorio publicae venera. Animaelium exponantur. Si corpus sit integrum, halitera a Carrina.
Incario darisolent: si tantum corporis particulae, ab Episcopo sacra-rimp solici praefecto, testante has reliquias a Sacra Congregatione D. dulgentiarum sacrarumq; reliquiarum recognitas, Tapprobataffuisse. Iam quod rem ipsami attinet,. agnoscit utique Mabillonius, yel Hieronymi ac Prudentii auctoritate. magna iam ollim ita veneranone Romana iisa coemeterio suisse, eui ipse detractum nihil cupiat. Agnoscit, in iis sanctorum Martyrum corpora sepulta suisse. Agnoseit, non alim, quam Chrissianos, in his ecemeteriis humatos suisse; tam- isi non desint, qui profanos etiam ct gentiles a b iis penitus exelusos
non fuisse contendant.. Verum non Martyrum ae Sanctorum Hlorum, sed nullo habito meritorum delectu, fidelium omnium conditoria haee suisse existim t, ut adeo eorpora, ex antiquis illit coemeteriis σssossa, Christianorum utique fuerint; an vero fuerint Sanctorum ae Martyrum, aliis indieiis ae argumentis probandum sto Itaque colendor, quorum eorpora ex cataeombis istis eruta sint,. si de eorum ma tyrio aut s actitate eertis argumentis consteti, ct ii eorum enitum RomanRs Pontifex permittat aut praescribat. Cum vero neutrum iadanctis ineognitis locum inveniat. non dissimulat, cultum illum immodieum, qui Sanctis ejusmodi in quibusdam ecclesiis impendituri proseribendum esse, di inter abusux eensendum. Certe a Pontifice eultum talem non praescriptum, cum in literis, quibus testimonium de Sanctis talibus eorumque reliquiis exprimi solet, tantum permittatur, ut venerationi fidelium in ecclesii exponi possnt, quae formula eultum lium solennem non contineat potius generali Deereto Sacrae Congregationis rituum ab Innocentio XI approbato, d I9. Oct. A. I 69 I. autum sit, non debere in Ecelesia reeitari ossieta re Missas eelebrari
nisi de illis Sanctis, qui in Martyrologio Romano sunt deleripti. De inde cultum illum incoggitorum Sanctorum repugnare sanctioribus