장음표시 사용
121쪽
Ecelesiae regulis,quibus religiosi honores legitimis Sanctis deeernuntur. Primo enimi requiri, ut Sancti illi nequaquam dubii sint, sedeerii ci indubitatis argumentis reeogniti: hos vero dubios esse di imeetior, sive anonymi sint, quos baptizatos vocent, quia illis nomina demum a CardinaleVicario, aut Episcopo, qui capellae Pontificiae praeest, indantur, sive jam olim in inscriptione certo nomine indigitati. Quoad Anonymos, indieia, erueem aut palmam celsi palmae passim non triumpitales sint, sed lanebris ei pressi notae, vel monogramma
Clitisi eum literis Λ α Ω, aut boni passoris agni ve figuram, historio
item veteris aut novi Testamenti, aliaque id genus tumulis eorum insculpta tesati, quod Christiani fuerint; non probare, quod fuerint Sancti. Illos: quorum nomina in tumulis expressa sunt, majoris essa auctoritatis, lino certae, si Martyris titulum praeferant ; seeus, si hoe i, tuto destituantur. Deeretum certe d. Io Apr. A. I 668 a Congregatione super indulgentiis sacrisque reliquiis Romae eonstituta, ut palmae iisque junctum vas sanguine tinctum haberentur simul pro signiaeertissimis verarum reliquiarum: sed non consare, ejusmodi visa languine tincta esse, ae non potius ad continendos suffitus aut odor menta, aliaque id genus, apposita suisse ; ct paveos esse ex illis incognitis Sanctis, qui vitrea vascula, quae videri polsat sanguine tincta, adjuncta habeant. Secundo, non sanctis promiscue omnibus pu-hilleos honores decernendos, nisi id vel martyrio eerto, vel heroicis virtutibus meruerint. An Sanctorum illorum ineognitorum, si vel maxime pro Sanctia indubitanter habendi essent, ignorari vitam, mat-tyrium, iacta ct actione , perinde ae si nunquam extitissent. Quods quorundam Vitae produeantur, commentitias eas esse, ae in indicem librorum prohibitorum merito referendas. Tertio, nec id sufficere, quod Sancti, quod Martyres fuerint, sed requiri,ut sint vindicati,i.e. ab
Ecelesa agniti ix probati; id quod de Sanctis ineognitis diei nequeat.
Euarto, ut primarii Eeclesae honores Sanctis etiam cognitis tribuantur, requiri, ut omnibus eorum factis& virtutibus, miraculis, eeterir-que eircumstantiis attente expensis, de eorum cultu Ecclesia vel Summus Ponti sex decernant. Hine tot ae tantas in eanonizandis novis Sanctis eautelas, tam morosam diligentiam, tam accuratos ct prolixos
ritus adhibeti ; eum, dicente Gregorio IX in bulla eanonigationis KAntonii de Padua, nec merita Anc miraculis, nec miracula sine meritis
122쪽
pline suffici ant ad perhibendum intor homines testimonium sanctita.
tis. Ast in recognitione ae canonizatione Sanctorum illorum ineognitorum, accuratam inquisitionem defieere. - Non convenire ergo
gravitati ecelesiasticae, ut tales pro Sanctis profuso illo Eeelesiae cultu habeantur, sed id unuin superesse, ut publicus ille solennitise eultus iisdem abrogetur. His ita expeditis, de duabus inseriptionibus supra memoratis,' sententiam suam Mabillonius exponit. Nempe, quod primam attinet, ea non dubitat hominem designari gentilem. quod ista asseel, uni vocabula acie seu Have dc Vale vix in aliis quam ethnieorum epita.
strumenti fabrorum lignariorum. quod asciam vocant. Quod autem alteram'attinet . ea designari hominem Chrissianum fatetur quidem, nec indicia tamen ulla deprehendit, qu:e ad sanctitatem ejus adstruendam aut ex ei tandam devotio. celu lassiciant.
REMEDIUM CONTRA MORSUM AMI MANTIUM
rabidorum, longo usu comprobatum; excerptum ex Etteris Dis. G n ORGII DAM PIER, quae cum annotatione D. Moane ιxtant . in Transactis Philosophicis Anglicanis, mense Februario, I698. p. 9 Icq LIehen einereus terrestris, descriptura Ian. Ralo in Historia plantarum p. III. ex seeetur di in pulverem subtilissimulta redigatur, eique tantundem piperis subtilissime contriti admisceatur,& ad usum sese vetur. Si eani exhibendum hoc remedium, ex aure ejus sanguis prius detrahendus est, deinde cinis probe abluendus, atque a passueohibendus totam noctem, aut maximam diei partem, antequam ei propinetur, mixtum lacti aut juleuto tepido. Si pecus aliquod admorsum fuerit, sanguis etiam mittendus est, idque probe ablue dum : dosia autem magnitudini aut viribus elua est attemperanda. Hominibus tandem propinandum est remedium post sanguinis mi sonem factam , ct ablutionem faeiei aut manuum vel partis laesae. Expedit etiam, ut vestes, quibus indutus fuit admorsus, laventur.
Dosi unita eua IV, assumeuda nune jejunis, duobur, avi tribus die bus se consequentibu .
123쪽
OBSERVATIONES SINENSES, COMMUNICATAE A n. s
ciani Acad. Reg. Par. Socio. Transcriptae ex Transactis Phil, AGI. mens. Febr. 1698, p . s3 A, Α Issum es nuper a Patribus Societatis resu, in Regia Pe inens δε- micilium habenti us, exemplar nonnullarum observationum ib/habitaram, a stum illius bis determinandum conferentium. Ex altitudine meridiana maxima stellae potiris, Obsersata dia i Decembrii I69 , correcto instrumento, graduum 41. I6. so0. Six' posita refra tione I . τ'. er dipantia stellae poturis apolo ius temps riser. 2. I9 7 . cruitur βltitudo soli gr. 39. si . . Ex ejusdem sellae polaris altitudine meridiaκa minima se sata diebus, T, Maii, 169S correcto instrumento, graduum 37. 36.4o'. Supposta Refractione i . rvi. G distantia stellapsa papο- gr. 2. aruitur altitudo poli gr. 39. s. 2.
Neglecta Refractione altitudo maxima stellae potiris. deducta ex bbservationei 3i Decembris Iraecedentis, initium Maii Et altitudo ejusdem minima tune fuit o. Puare digerentia altitudinum Et distantia stellae polaris a polo Et altitudo poli apparens Ad sane altitudinem apparentem refractio ex mea Tabula es Ouam altitudo Isi in Regia Pehinensi
Plures aliae obsimationes.altitudinum meridianarum stellarum fixarum in hunc usum labita sunt; sed hae mihi videntur omnibus
Pro langitudine Pe inensis Urbis observatae hunt Furer imme fio mi primi Jovissatellitis in Jovir Umbram,o quibu elegi qua habita es die i8 Januarii, I69s, Thelescopio pedisn duodecim. R die Observata est immersis primi Jovis satellitis in Bois Um
124쪽
observationes autem eodem mense habitae in observatorio Reeu pari ensiostendunt, Tabula retardasse tunc remporis minutis horaritia a quare fuit illa immersio Parisiis h. S.I6. I9. Itaque disserentia meridianorum Iaser P hinum I Urbem Parisiensem erit b 7. 34. Cum autem ex aliis observationibus olim deducta fuerit eadem meridianorum disserentia '. 36 . sumi poterit h. 7. 3s ζ.
DE MOTU STOMACHI PERISTALTIm OBSERVATIO IN
Cum facta a D. Chrisophoro Pist. Translata ex Transactis Anglic. Mens Aug. a. 3698. p. 278. D. Qimvis Anatomici in descriptione eorporis humani de motu so.
machi nonnunquam mentionem faciant, v. g. de vomitu agente , ct derivatione ciborum in ventriculo digestorum in intestina ' qu niam tamen non exhibent eius particularem descriptionem ex autopsia petitam, spero mihi vitio vertuti, non iri, si prout mihi comparuit in dissectione eanis, mense Iulio I 68 s, eundem hie delineem. In hoc cane observavi, peristallieum motum intestinorum continuari persomachum, ct pylorum qui alias in canibus spertis in eadem altitudiue eum Haphragmate apparet) in quavis agitatione infra ipsum stomaehi fundum deleendere. Manifeste quoque observare potetam constrictionem in medio somachi, quae in quavis motione deorsum facta illum introrsum cogebat, ut comprimeretur. quod in ea vitate haerebat ventriculi. Atque hi motus tam regularetae ordinati erant, quam illi, quos alias in intestinis observavi, ct diu sa. tis continuabantur, ut eo diligentius potuerim observationes meas
Vidi autem praeterea hos motus nomaehi In duobus aut tribus, quos ab illo tempore secui, eanibus, ut satis secure eoncludi possit, id. quod asserui, in omnibus verum esse. Rationem autem, cur tam diu re manifeste in primo cane motus ille apparuerit, hane ena reor, quod stomachi extreme repleti fibrae aliquo modo extendebantur, & quod tolenne est omnibus istis corporibus) conabantur sua motione se in prictinum statum restimeres faeileque erediderim. hanc esse unam ex praecipuis causir motus
125쪽
Bomaehi di intessinorum , ct raro illa moveri, nisi eum zeles , quibus repleta, distenduntur. Non ausim tamen tales laeere deducti nes, donee plura tentamina rei veritatem aut salsitatem eonfirma.
Motus autem stomaehi hoe moco Ie habens, rationem no. bli suppeditat celeritatis in distributione alimentorum elatiorem, quam apud ullum Autorem reperi. Vix enim eibus talu tuta saliva ct liquote liausto,cum statim liberum habet in intestina propter defee, tum pylori motum, qui sein per quasi pleno fit stamine, ob compressi. onem, quae in medio fit stomaehi.
ANNZLES VELLEIANI, 2 INTILI AN EI, STATI
ANI, consignati ab HENRICO DOD TELLO, A. M. Dubliniensi Oxonii, e Theatro meidoniano, i 698. in 8. A liab. r
OUae Chrouologorum diligentiam pene hactenus effugit Chron
logia Biographiea, utilissima tamen ea ct perquam necessaria, sta, torem nune atque assertorem selicissimum experitur in eeleberrimo Dod ello, qui, posteaquam ad Plinii Junioris annales condendos a. nimuin applicuit, eoaevorum simul Chronologiam, a qua multum illi cultus aecedere arbitratus est, excussit, di, usquedum illi ad uni bili- eum perdurantur,Quintiliani interim annales atque Statii heie exhibet. eo quod hi in iisdem versati fuerint temporibus, quibus ipse Plinius, Quintilianum etiam praereptorem gratus agnoscens. Adiunxit tamen annales quoque Vellejanos, quos alterius quidem seculi pariterct argiamenti esse non diffitetur, concinnatos autem refert in gratiam a miei tui, Domini Charietti, qui eos eum novam Velleji editionem or-
naret, ab ipso desideraverit. Et hos lane jam A. I 69S. p. I I. .Jn Actis hisee nostris recensuimu3, eum edita tune Oxonii e theatro Shel.
doniano Velleb opera, quibus eos praefixit elarissimus Charietius isto quidem tempore, eum nomen suum dissimularit, nobis ignoratus, commemorarentur Quemadmodum proinde istos hoe in loeo repetere supervacaneum Oinnino est, se, quae ad vitam Quintiliani αStatii spectant, ut diligentia eo majori peris siremur, merito nostr rum esse partium existimamus. Marse
126쪽
MEM 3Is MARTII A. M DCXC IX. iis
Marcus ergo Fabius suintilianus, Dodwello nostro judice. sub
sinem anni aerae Christianae q2 exeuntis natus es, aetatisque anno deei.
mo quarto expleto togam sumst virilem Romae; a quo tempore per istud spatium, quod Oratoribus in foro auseultandis ad diei quondam solitum faet, Domitium imprimis Astum diligenter audivit & Servi.
lium Nonianum, utrumque A. C. 39 defunctum. Opportune autem aec;dit, ut, Quintiliano annum aetatis decimum nonum agente,
quo adolescentes a studiis Rhetorieis ad usu in se conferre solebant, in Hispaniam mitteretur a Nerone Galba, qui eo proseiscens Quintilianum quoque eomitem assumsit, Hispanum quippe, ct patria quidem
Calagurritanum; unde hie invitationem illam eo lubentius amplexusin, quo magis ipsi exoptatum accidit, primam artis Ora loriae professionem facere in patria. Quo autem ibi munere defunctus fuerit. se holae an fori, princeptorisne an advocati, incompertum sibi esse Auctor confitetur. Togae tamen fuisse potius, quam s/gi, munus, in-da conjieit, quod e datis in hoe ossieto suo experimentis Galba illum Romae. iam Imperator, Scholae Oratoriae publicae praefecerit, ct sala. rio publieo e silao solvendo instruxerit. Romam vero, post exactum in Hispanἰaoctennium, A. C. 68 exeunte, ut Dodvvellus porro tradit, reversus est, ct hine per annos viginti Rhetoricam in Sehula publiea docuit, ae Oratoriam quoque in foro exercuit. Qua oecatione No.ner illos, qui Hieronymum non satis dextre interpretati, sub finem Imperii Domitiani demum Seholam Romae aperuisse Quintilianum eon. tendant, resutat, quandoquidem is ct ante Domitiani tempora omnino docuerit. Munus tamen tuum ultra annum aetatis quadragesimum
septimum haud administrasse ipsum, sed ab isto, avno exeunte 88, se abdirasse notat, utpote qui honest simum illius finem reputarit, desiis
nere,eum desideraretur. Scriptorum dehine, quae ediderit, praee, puorum seriem examinat, ct cavisam Naevii 21 uniani actam censet A. C. 7o, cum luvenis adhue esset Quintilianus; prout eam ex cupiditate quoque gloriae iuvenili emiterit, minor certe anno aetatis trigesimo quinto, quem supremum juventutis limitem pronuneiat, a quo fortasse propius abfuerit, cum pro Regina lBeronice apud ipsam ageret. Inclitationes Oratorio, exDodπelli mente, scribere coepi post aliquota munere annos, nee, postquam ad finem perductχ fuissent, satim edidit, per anaum integrum easdem ad minimum eremens, earum v aa P 2 io
127쪽
ro initium in A. C. ρχ Noster collocat. Librum de causis corruptae . . loquentiae Λ. 89 ab eo conscriptum ait; Dialogum vero de claris Orat ribus ipsum autorem haber potuisse negat. Asserere etenim Dial gi istius seripturem, juvenem admodum fuisse se, cum colloquio illi interesset, quod tamen sexto Vespasiani anno factum supponat. Tunc vero Quintilianum egisse annum vel 32 vel 33, qua sane aetate admodum juvenis nequaquam appellandus fuerit, cum initium juventutis. designet illa vox, ct quidem juventutis illius, quae proxime pueritiam,
togamque praetextam pro Romanis moribus exceperit. Annos natus
quadraginta primam uxorem duxit, ct ex ea filios suscepit duos, quo rum tamen minor A. 39, ct major A. 9a iterum defunctus est, matre uidiusque paucis ante obitum minoris filii mensibus itidem extincta; quapropter ad leeunda vota A. C 9 transiit, di nuptias cum Tutilii vel Rutilii Rhetoris filia, ast patre orba, celebravit,.ex qua filiam Plinio Iuniori memoratam sustulit, quae Senatorias post nuptias conlectita est, de quibus peeuliarem Plinius epistolam scripsit A. ionquem
vivendo luperavit Quintilianus, ae ultra annum adeo elimacterieum magnum, tot viris maximis pro veterum sententia fatalem, progressus est. Quousque autem postea vixerit, in tanta veterum monum emtotum inopia statuere dissicile est Autori, qui tamen Plinio illum disei-ipulo fuisse superflitem, imo Hadriani etiam Imperium attigisse, suspicatur; idque ex ornamentis Consularibus, quibus tandem honestatus dicatur ab Ausonio, elieit, di haee eum conseeutum autumat ob insi- tutionem Hadriani Augusti, eui praeceptor datus fuerit, quique eum a. Ii 8, cum primum Romam veniret, hae dignitate auxerit, aetatis annum 76 agentem, ultra quem diu postea supersitem fuisse vix verosta mile albitratur. Vitam de caetero illius innocentissimam eelebrat, candoremque in agnoscendis et revoeandis erroribus, modestam item et sermonum puritatem, ab omni scurrilitate, maledieentia ct obscoenitate alienissimam quaeque insuper colores nullos nisi bonis honesisque de ea usis admiserit. Unieam modo in ejus moribus maeulam agno-stit, quam nec eluere nee tueri cupit, effusam nimirum ejus in Domitianum tyrannum adulationem, tantam certe illam, ut ne hominia quidem nomine dignum divinis laudibus extollere non erubuerit.
Hisce Quintiliani Annalibus obiter nonnihil de Iuvenalis aetate inspergit, atque huU aate Plinium scripsisse, receptam, etiam apud E-
128쪽
mdlios, sententiam esse tectatur, inde nimirum oriundam, quod irati histrionia exulem illum appellet Sidonius Apollinaris; quo nomine cotari autument posteriorem illum objadulterium eum Domitia oe- ei sum a Domitiano Paridem, qui Iuvenalem propter paveos quo eam Satyrae, quibus illum perstrinxerit, versus in exilium protrui erit..chi intra brevissimum tempus angore atque taedio perierit. Verumbaee non satis cohaerere ostendit, ct Juvenalem potius octogenarium initio anni iis in exilium missum conjicit ab Hadriano, ceujus tempore Satyras omnes scripserit, recitarit& ediderit, quique illa in Pati. dem histrionem dicteria velut in suum hictrionem dicta interpretatui fuerit, α se magis in illo, quam hisirionem ipsum, notatum et diderit, ideo , quod honores suos virit literatis interpellaute histrio. ne concessisset. Pergimus ad P. Papinium Statium, Poetam, qui natus est, ut ealculum Dodvvellus dueit, anno aerae Christianae 6a inehoato, ante mensem certe Iulium, ita ut major anni ejus primi pars in illum ipsum annum ineiderit. & minor in sequentem, unde A. 7s ineunte togae virili maturus fuit. Anno 8o vel 3l uxorem duxit Claudiam, & mox a m Wimonio Thebaidem, post annos demum duodeeim finitam, seribere ecepit, eujus librum primum publice recitari pater ejus adhuc audivit. inque ludis Neapolitanis primam filio eoronam imponi vidit. Ast A. Vo in agone Domitiani Capitolino victus est, utut tribus antea ludia Albanis annorum 87. 88, 89, Quinquatruis Minervae saeria victor evaserit, ac Domitiani auro propria quoq; principis manu indutus subserit. Primum SVBarum librum A.C. 92 edidit, non tamen proinde e
dem anno seripi, sed libri inius primi sylvam primam, orte di secumdam A. 9o, quo etiam Stella o Violant illis epithalamion composuit. Manlii Vulsci villam Tiburtinam, eui Sylva III. Lib. I.consecrata est, laudavit A. 9et, quo α Sylvam quintam in balneum H trusci eondidit. luam vero sextam in Calendas Decembres Saturnales anni 89 eomposuit. Θ Barum Librum secundum A. 9 3. scripsit α eollegit. Libri inrtii Θlvam primam post idus Augusti A. 94, eodemque di secundam
eum tertia, quartam dehine ct quintam A.9s ,quin & hujus anni initio Libri quartiSylvam primam, secundam stertiam,mente eiusdem I Iio quartam, quintam ver' ineunte, sextam septimamque anno affecto, octavam paulo rara inalem Decembrem, laudemque nonam
129쪽
ipso Saturnalitio Decembri edidit. Achilleidem post mensem Iulium: anni hujus 9 1 aggressius est. Libri quinti Sylvas A. 94 absolvit, eo lque ipso vivere mox desiit, vix ad dimidium aetatis inius adspirans, ad . quam pater eja dein pervenit. Hujus etenim vita obiter etiam immi- ista ab Autore est, eique annus natalis aerae Christianae vigesimus, sed .uieissim emortualis octuagesinus quintus assgnatur, deque elut robus gestis, ct aperta imprimis ab ipso A. C- 39 Neapoli Schola Grai mattea disseritur. Sed ct aliorum, quos in seriptis suis Statius Poeta
nominavit, aetatem subinde Autor examinat, utpote Hetrusci, Stella Poeta Rutilii Gallici, Iulii Menecratis. VettiiBolani, Flavii Earini QSubnect,tur appendix a tractatibus superioribus haud aliena.dua, s stens Distinationes, quarum altera deJulii Caesaris vita per δε-hum Cessum A. id97 a Cl. Graevio ceui ipsi utraque harum Distertatio. num interipta legitur novissime edita agit, inque ea autorem inius vitae pro Cello a quo Hirtii de bello Africano librum interpolatum autumat, haberi potuisse maxime miratur Dodvvellus, eum in inatot habeamus notas aetatis non Iulio modo Caesare, sed Celso ipso, junioris. Seculo sane decimo tertio antiquiorem hune autorem non
fuisse, Graevio adstipulatus, concludit, nixus inter alia nominibus, quae alleget, loeorum urbiumque admodum recentibus, Basileae puta, Brabantiae, Constantiae, Flandriae, Hanoviae, & smilibus. Italum autem eum esse suspicatur, qui tamen per Galliae partem maximam peregrinatus fuerit. Altera Dissertatio de aetate Commodiani a G. Rigallio editi disquirit, ae, quod vulgo creditum stetit, Commodianum nempe Silvesci Pontis eis temporibus vixisse, tanquam fabulosum explodit, ct Rigallium quoque minus recte suspieatum ait, quod eo tempore is seripserit, quo sese in Soractem montem abdidisse Pon. ti fidem nugivenduli comministantur. Quin ad Cypriani potius tempora eundem redueit, eo, quod Silvesti Pontificia temporibus nullae fuerint, quas sua aetate fuisse memoret, Gentilium perlemtiones, quodque Commodianus annus a Christo nato ducentos numeret, ii quod
Cypriani magis aetatem, quam silvestri, manifeste designet, sicuti & ea, quae de schilinatibus re persecutionibus habeat, temporibus Cyprbani quam optime conventant. Nihil insuper de Silvestro Epheopoliabere Commodianum innuiti Equidem ad ictum tral notati verba nonnulla, quae ia editione Rigalliana Iuli luci. adri Pagauoa XXX lII
130쪽
, ta suant: intrate flabiles Silvestri ad praesipe pastoris. Sed nimia
licentia usum esse in hoe versu concinnando Rigallium respondet, atq; ita potius seribendum existimat: intrate stabula silvestres ad praesepia tauri ; R Gentiles nondum baptizatos lumentis conferri innuit, latius hane emendationem aeque ae interpretationem defendens. De Commodiano vero ipso isthaec commentatur : Ortum eum debuisse parentibus Gentilibus, i piumque sibi conversonis extitisse autorem. duin saeratum literarum studio incubuerit. Libertus fuerit, an ingenuus, dubium apparere ait , magis tamen pro ingenuo eundem agnoscit, ingenuorum scilicet filium aut ad summum libertorum. Non Romanum, sed Afrum potius, α ex aliqua civitate Africana eivem suisse, exinde suspiratur, quod tot cum Cypriano habeat communia. Uteun-que tamen & cujuscunque demum urbis in Imperio Romano civis dicendus sit, Romanum eerte habitum, & Romanae urbis ei vem, eo quod hae pro patria communi tum venditari sueverit.. Mendicum Christi se ideo voeare ipsum innuit, quod Christianorum sustentaretur eleemosynia; Gazaeum autem, quod e Gazo, ut ipse nuncupet corbanum . - . Eeelesiae, uipem aeceperit.
siel edami, apud Ger. Bor situm, a 69 s. in . Alph. 3. pl.2. Ettium hune Clarissimi Auctoris librum, pofi primum secundumque,recensuris oecurrit flatim eapite primo locus Johannis l8,28. Iudaeos non introiisse in Praetorium, ne polluerentur. Opinionem hanc ludaeorum, ae s ex contactu Gentilium polluerentur, nulla lege Divina niti, sed originem ex decreto Sapientum habuisse, eum Seldeno ex Maimonide putat. Perperam autem monuisse censet Erasmum Seli midium pollui ingresses in locum judiciis politicis destinatum. Paulo post tamen recitat loeum Augustini eruebant contaminari de iurifu praetorii propter dieifestisanctitatem,quem celebrarejam carperant. Vespera scilicet praecedenti agnum paschalem ipsos comedisse: primo autem fessi die, qui deeimus quintus mensa issius erat, voluisse eomedere sartificia palchalia, ut hilares in seno foreat. Cerni hoc posse