장음표시 사용
391쪽
Eccles a communiter receptus, sit verus I riale in omnibus aliis , Τί sic desint Papa Cliristi Vicarius , 3 Petri succes frict eis Firmamentum veritatis . cesor. Talis porro est Re redishus , si enim i sciret unquam se Labere verum caput, dubitari liceret de lcgitimitate Pap. eiu irae pastorem. jus , sin illi ieri de omnibus aliis , c
consequcnter dubitari liceret de critate omni uni diffinition una decreto
rum Ecclesiae, seu Conciliorum , quorum decreta de fide si e non possurit nisi sum in arae ritimo Qvero Pontifice congrcgna, c confirmata, quod si Ponti lex Romanu dubius foret , dubia pariter forent, in celeta ccreta omni. Conciliorum . Cum ergo tota cclesia Romana credat e si de Benedictam cisclegitime electum, uri 'apam eum agnoscat , de fide tenendum est illumen talem , Christi nem iit sicarium S: Petii succes Oret n. Cfir, iis i a Deo revelatum est , Bene lictum esse veram Papam, ut de si e credendum sit ipsum esse talem ΘR. Velum quidem est nihil csse re deridunas de civina, nisi revelatumst, vel expliciteri es implicite . At eue - istum esse verum Papam , continetur in illa revelatione : Ecclesia est columna, firmamentis veritiatis et portae inferi non praedialebunt adve s eam c. Ex his enim insertur, quod Ecclesia non errat, cum agnoscit Benedictum at legit inrum suum caput verum Papam. Si enim in hoc erraret, noli et Dici etiam posset, quod Eccla s. nota sum cienter dirigeretur a Spiti tu Sancto, si in re tanti momenti, posset in ricrem incidere, agnoscendo Papam , qui Non fore v. g. Baptizatus, masculus ordinatus 3 c. iiDO Dcus non staret pronii Ris , neque Christus ipse . Quae omnia cum absurda sint , c contra fidem dicendum cst de fide esse , quod Benedictus XIV. feliciter regnans sit verus Pontifex.
Quo , ct qui fant Petri successores L que a praesentem ciem λR. Difficile nimium est verum certum Summorum Pontificum Catalogum texere. Diversi diversa loquiintur, nec inter se conveniunt de numero se de anno electionis, Sc bitus. Videatur noster Antonius agi in Critica Atmalium Baronii, MFranciscus ejus, Nepos in Breviario Romanorum Pontificum , qui erudite de hac re pertraetant . Iuxtia i sorum computum , si Petrus comprehendatur, i su Christi a terris Vicarius ad Benedictum XJ V uiaque feliciter Ecclesiam gubernantem ducenti quadraginta novem suere , inter quos sequentes diversa nationis nu
Hispani. Dominicani. Franciscant.
Caeteri aut Romani, aut Itali. Estre annν meratrui inter ipsos aere conantibus,m in odium, is con- Ioanna clis temptum R. , mani Pontificis, ad in Venta R. Si o clana apissa nunquam , cxtia huju, rei falsitatem moderni eruditi Etit quomodo inter Pontifice locum obias herodoxi jam agnovere
tuae te potest Electio tuli cris ad Pa Unde nam hec abiit ortum ha-patu in inanis fabula est 'ab i reticis 'bjia peculesiae Catholicae infallibilitatem eve i R. Baronius in I annum 879. resert hanc
392쪽
hanc fabulam originem habere potuisse a Ioaune VIII qui cum Photium Eunu- , cham in Sedem Constantinopolitanam
intrusum, a Gra 'corum Imperatore Ο-gatus abjecta penitus omni virilitate;&ignavia plusquam foeminea approba Lsci, ejus iniquam promotionem ra- . iam habuisse , inde ansa invaluit di- vulgandi irrisorie , in Romana ede, inon virum , sed steminam sedere , ac aproinde nora Joannem, sed Joannam se- ciere Papissam. Hanc fabulam sic malea, partam accepit, nutrivit sola popularis simplicium credulitas quam deinde primus omnium scripto vulgavit garianus Scotus, Sancti Martini Coloniae, primum, dein Fuldensis, Congregationis Cluniacensis Monachus; quem postea secuti sunt scriptores alii non- mulli etiam Catholici , ut Sigibertus
Martinus Polonus , Sancius Itoninus , Platina, c alii, praesertim Proccstantes haeretici.
Q. Maliter factium istuc, hi fami- peta in Papam eligeretur , evenisse ui-
R. Varie a variis refertur . Dicunt arvulierem illam, natione Anglicam, ut volunt aliqui , vel kfoguntinam , ut
placet aliis , adhuc puellam in habitu virili fuisse ab Amasio quodam thenas ductam, ibique ita litteris operam dedisse, in scientiis profecisse, ut ei
Postea cum Romam venis et ibique in triviis legens docens , magnos agistros inter discipulos , laudito-
sic haberet, tantae Osinionis sibi nomen fecit, ut defuncto Leone IV in succeia,sorem ejus, Papam fuerit concordi-ic electa, sedem, que Apostolicam tenaerit , duobiis annis , si inque mensibus ,
qstatuor diebus. c. in Papatu a suo familiari vitiata , temporisque sui futuri partus ignara , cum de Basilica Sancti Petri, ad Lateranum, in solemnisupplicatione tenderet, partus doloribus Or-
Icpta sublica peperit in via , ibique
mortua, sepulta fuit templum inter Sancti Clementis, molisaeum. Q Quomodo demonstrari potest fabulosae huius narrationis Distas R. Multiplici ratione. Primo, quod supposititia su , ONigitur ex non convenientia, seu discor dia auctorum ejus : Volunt enim aliqui illam fuisse natione Anglicam , Mo-guntinam alii, cum ob facti raritatem dc perpetuam rei memoriam, omnibus notum esse debuisset, num vere in qu-glia, vel Mogontia in Germania originem traxisset. a. Ex eo quod tam Athenis litteria operam dedisse dicatur, cum constet ex Sanctro Synes , lem re suo, ann ciΓ- citer 2 O. Athaenas splendidum habui ias nihil , praeter celeberrima locorum nomina , ergo nec a fortiori tempore Ioannae Papissae , quam sedisse contendunt fabulatores circa annum circiter 83oῖ. Ex eo quod dicant, illam in solemni supplicatione peperisse, cum incredibile sit omnino , mulierem a tot mensii bus foetu gravidam , partuique proximam , hoc publicum solemne, laborisque plenum volui si e obire munus , in quo tantum erat futuri partus, honoris, Vitaeque periculum. q. Ex eo quod dicant, a pistam hanc sedisse in Cathedra Petri immediate post Leonem m. regnasse duobus annis , quinque mensibus is quatuor diebus, quod manifeste falsum cst. Et probatur ex Anastasio Bibliothecario, rei narratae o Cevo, qui ex prcias , ut testis Oculatus asserit post Leonis V obitum quindecim dumtaxat diebus vacasse sedem, statimque Pontificem creatum fuisse Benedictum IILErgo narratio, h. ec de Papissa quae in
nis sederit , omnino falsa est. Probatur a. Ex Adone Viennensi Archiepiscopo , in Chronico ad annunIS 3 3 asserente, immediate qan IV succc illuc eneriiύItim III.
393쪽
probata 3 ex Hincmaro Rhemensi l nem Arariani ut laret legenti opcra rclii episcopo, illis iisdem temporibus corum. celeberrimo , Romanisque Pontilicibue notissiimo , asserente in Epistola 26 se nuntios misisse ad Leonem V ut ab ipso obtineret aliquod privilegium quod obtinuit a Benedicto III. Leonis IV succelsore , quia nuntii inveneruiri Benedicitum III. jam in Leonis succcssorem electum. Probatur . e Nicola I. Epistola 6 ad Suellionensis Concilii Patres, data anno 866. expresse declarante, Leo ni Q. successisse Benedictum III quod sine dubio bene noverat Nicolaus ipse tune si sti III. successori immediatus Concludendum igitur est, fabulosam
esse omnino intermediam alterius Guluscumque , sive Ioannis, sive Ioannae apissae sessionem. Q. Qui ad hos opponunt Ecclesia Romanae hostes ZR Objiciunt auchoritatem stri orum , suae sententiae faventium , quorum praecipui sunt , Agarianus Scotus, Sigibertus , fartinus Polonus , Sanctus Antoninus, latina c. nam, inquiunt, incredibile est tot tantosque Viros, doctrina graves , historiae de viti Sum irrorum Pontificum scri olores egregios, in tantum incidisse errorem Romana Ecclesiae odiosum. Dico argumentum hoc nullius esse momenti , quoniam plures alii aeque graves , fideque digniores, hac in re quia rei narratae, si V suppossis , Cooe-eti, quales sunt inter alios supra irreia Ο- rati, reclamant, .amrmant ranc a- piisse lectionem, cis meram fabulam Deind: Auchoros illi a Iudeb: rgen sibus haereticis praesertim relati, ex sola populari traditione locuti sunt, ut Maiari.rUD Scotas , cujus ope publicata est
insulsa, inepta de Papillia Ioanna fa
Quantum, ad alios non loquuntur assc Itive . scdochiunt solum narratio-O Quid ulterius adducunt pro confirmana Ioannae Papissae rasoria 3
R. Joannam Papis an extitisse, S in publica supplicatione peperiss e probare,
Primo, ex statua marmorea illa sceminae aerentis infantulum recens .at Uin quae ilim Romae videbatur in ipso tam detestandi partus loco, in perpetuam rei memoriam posita donee:
jubente, quodam Pontifice in Tiberin, dejecta fuit.
Sectindoci ex eo quod ab iis tem: p ribus, Romanus Pontifex quoties e Va-licino ad Lateranen in tendit Ecclesiam , in hujus horrendi detestatione naevemus, hanc consulto declinat viam. Tertio , ex eo quod ad similem vitandum in creandis Pon risi cibus errorem , soleat novus Pontifex ad Cathcc ram perso ratam applicari ejus ab ultimo Diacono sexus explorari ergo, inquiunt , non fabulosa est , sed crahat de Ioanna apiis narratio. uri .rtionibus sis , speciem
quamdam veri prueferent ιbus respondendum R. Ad primum ' dicendum statuan. illam olim Rom. ne visam, non fabulosae hujus muli cris Papisse fuisse. Nam , si ut volunt adversarii , ideo nolucrescriptores antiqui reique narrat ae O -'vi, in gratiam Sanctae Sedis, Moma.'ni Pontificis cucrentiam , hanc praefatam Papii in inter Romanos Pontificcsi recenseri, ne it Ilus aliqua superesset it1 libris memoria : quotmodo verisimile credendum , pallas fuisse Romanos Pontifices, illius in statua marIarore supe- Id si e meia . oriam a rernam mgiem:
in delebilemqDeinde statua illa non infantam recens matum pannis involutum sedipuerum grandem quasi praeeuntena ire larc bat . Unde viri in his rebus, o
394쪽
vetustis explicandis figuris eruditi, coIligunt non Papae, nec Papissae fuisse statuam, sed antiqui cujusdam Ethnici Sacerdotis ad sacrificium , cum suo praee unt Ministro pergentis aut aliquod Gentilium numen, hanc statuam referre viri rei antiquariae periti pridem observarunt.
Eorum ratio est, quia haec statua altera naanu Palmae aiarum humeris innixum deferebat; quod non est insigne Summorum Ponti sicum, qui claves, vel Crucem manibus gestantes effinguntur. Haec statua sublata fuit tempore laeti M. qui viam in qua posita erat rectiorem duxit amplificari curavit ad
urbis decorem, ornamentum. Ad secundum , dicendum Rotet an Osi Pontifices, quoties de Vaticano ad Lateranensem tendunt Ecclesiam , non praefatam declinare viam , licet breviorem, in detistationem hujus praetensi , ex e
crandique Papissa partus , ut fingunt adversarii, sed quia via illa angusta st,&anfractuosa, Pontificumque comitatui, ut plurimum frequentissimo. minus facilis, c apta.
Ad tertium, dicendum non ad simialem vitandum in creandis Romanis Pontificibus eventum vel errorem, nec ad explorandum novi Pontificis sexum in perforata Sede , solitani esse sedete Romatium Pontificem recenter electum, ut perperam, cirrisorie fabulantur haeretici sed ideo in hac ignobili sede
primum sedere selet. , ut agnoscat , recordetur se de humili loco, ad summum evehi honoris fastigium, nec ta-imen de humarice vita miseriis necessitatibus erui. Nam dum in illa se de quae stercoraria dicitur , sedet vus Pontifex , decantatur in choro L.
lud primo Regum , cap. 2 v,.8. Sus itas de uidere egenum ercore elevat pauperem , ut scaeou cum Principi- bos, G I lium gloria cn est.
Eo semili modo, in ipsa solemni coronationis i mp , dum e sacristia et Ecclesiam tendit ad Altare, in signum
naeque brevi peti tura gloriae , terit pa . in arundinis apice consulto parata Olet coram ipso Ouiburi , 'rit una il lud solemniter acclamari.
Sancte Pater,s transit gloria mundia
395쪽
Futuris Romanis Pontificibus .
OUaedam de Romanis Pontificibus praedictiones circum-
seiunita quae ab aliquibus Sancto Malachiae Episcopo Dunensi in Hibernia tribuuntur, bd ab aliis iuditis Uiris fietitiae , apocriphae , de venerando S. Episcopi nominesiappositae credunt tar. Nos hic eas tantum exhibe nriis, quae a Clemente lI. usque ad postremum Pontificem verificandae supersunt
In persecutione extrema Sanctae Romanae Ecclesia sedebit Petrus Romae , qui pascet Oves in multis tribulationibus quibus trans ictis, Civitas Septicollis diruetur , dc judex tr timendus judicabit populum suum
396쪽
Seu qualitatibus Propositionum Infidelitatis
3 18 Catechismus Historico-Theologico-Dogmaticus.
vis est suspicio, ne intelligatur de Chri sti supposito , ita ut Christus non sit
Deus, cum creatura sit . . Sapiens errorem ea est quae inam
errone similitudinem habet aliquam uti V. G sit quis negare pro potatonem,
et Uiis titulis qualitatibus inua negata sideretur istam negare propositionet oppositae veritati s Christus est sibilis ιks Fidei solent ab Ecclesia, Ma Sum, in Mais sonans ea est quae duplicemmis Pont cibus reprobari l patitur sensum . stilicet Catholicum
R. Aliae dicuntur haereticae , alia r haereticum , Vel quae abutitur voci-σonec sapientes haresim male fouan bus extra communem significationem res, scandalos , piarum aurium offensi i ut si quis dicat Christis non est iu Ra, temeraria, seditiosae, blasphema c. l coelo vel in Eucharistia quia vox est, Quaedam notantur una, pluribus ex his , aut similibus notis , quarum explicatio non displicebit, nec erit inutilis lectori I. Propositio haeretica illa est cujus contradictoria est de Fide , seu a Deo revelata , per Ecclesiam definita Sic haeretica formaliter direct e est haec propositio Arii : Christus non est Deu a, seu Patri consubstantiali S.
2. Errone non dicitur proprie omnis propositio non vera , sed tantum illa cujus contradictoria non . est quidem explicite revelata , sed est conclusio illata ex una revelata , c alia videnter Ota , Vel quae opponitru propositioni communitet reccptae in Ecclesia , quamvis non desinit. e . Sic crronea est ista V. G. Christus non est risibilis , quia opponitur alteri revelatae nempe Chrissus est homo . E eo enim quod Christus est homo, recte infertur 3. Sapiens haeresim . illa est, quae XV v rboruin significare pol st haere
q. Suspecta de haerest , illa est quae dat Occasionem credendi piobabiliter ex circumstantia personae, loci vel temporis , quod in Auctoris mcnte latet haeresis Qualis est ista: Christus est Creatura , quae prolata a Catholico , Caesiolica est , quia intellecta de humana Christi natura prolata vero ab Ariatio , Atianam sapit haeresim , quia gra- ut propositio sit Vera i sumitur pro manducat; quod est significatum minus commune hujus vocis secundum vero Communiorem usum significat , quod
Christus non existit in coelo , quod est
7. Piarum aurium offensu ea est qua profertur aliquid indecens de Deo , vel de Sanctis, licet non esset falsum ut si quis diceret , V. G. Magdalana
meretrix , et re perjure , Orate prome . Illae enim , aliaeque similes propositiones pias offendunt aures , c timoratas laedunt conscientias. 8. Scandalofa ea est, quae dat occasionem ruin . e spiritualis inclinando ad peccata, vel avertendo a virtutum exercitio , ut si quis data opera diceret plura sequi incOmnvida e jejuniis, ex
votis , ex peregrinationibus , ex coH-
nes redderentur segniores , ad VCVcndum, peregrina una, confitendum. o. Temeraria ea est qua alui ut aiaseritur sine solido fundamento contra communem scholasticorum, si atrum mcntem . Est enim 'magna temeritas tot c tantis rasistris contradicere Vel ut xplicant alii propositio temeraria ea est, quae nullo Audiate fide digno , nulla probabili nixa ratione, ex tia communem Theologorum sensum Vagatur . Ut si quis asserciet , ualem indi uni itim ob centum , vel du-
397쪽
dentos iso immediate futurum et inseriorem ostenderet
Io. Schismatica ea est quae potest
promo, cieri vc excitare seditioncm
divisionem , vel scisIionem Corporis Christi mystici. scilicet Ecclesiae , seu quae fideles ab unitate , a pace , vel a sub ordinatione , is obedientia debita retrahere nata est.
II. Seditiosa , quae in materia virtutum, S 'cligionis caecitare praesist-ditionem : sed si hoc dicitur in materia politiae , tales propositiones solent proli iberi, sed non censura notari. Ia Elasphema , quae, impia dicitur, ea est qu. e injuriam contra Deum, Dei param , aut Sanctos continet , illis debitas detrahendo perfectiones, vel indebitos a mingendo defectus . Quod si
errorem contra fidem contineat , dicitur iasphemii haereticalis impia vero, si laedat pietatem . Sic si quis videns bonos ratis opprimi malos bonis affluere omnibus , Deum injustum vocaret , hic ut impius blasphemus puniendus foret. Sic injurius, 'la Dphemus stat, qui Paulum vas fractum, Petrum Clia isti abnegatorem , Joannem iuvenem stolidum , Aratthaeum foeneratorem, diceret Porro , una cademque proposcio aliquando me retiar plures ex illis censu
ris , si multiplici modo fidei sit nociva . Ut si quis fidelis diceret hodie
cum Pharisaeis : Christus non eiicit demo res , nis in Beelet ebus Principe rimoniorum: haec enim propositio nodum es et falsa , sed etiam temerariari scandalosa , impi. , blas hema haeretica . Falsa esset , quia Oppiane fetu Vcritati Temeraria , quia sine ullo unodamento contradiceret, communi Theologoium doctrinae scandalos , quia1c trahens a Christo Impia, quia daemones eiiciendi potest alcin Christo negaret
Etas hema , quia Cliristum Beelzebub
qua cise , quia directe luci Catholicae opposita
I 3. Iniuriosi ea est , quae facit injuriam alicui , vel person e , es statui Dixi persona , vel statui; nam si sit in Deum , est blasphema. Sic si quis V. G. de Religioso ordine aliquo diceret Eo in is in nullus ordo, ct nulla prorsus regularis obfrediantia viget , seu libera cuique permissa est vidiendi ratio ; ille sine dubio , injuriose loqui de illo ordine censendus esset , quia sic loquens tali Ordini injuriam irrogaret maxi
Mitto alias plures hujusmodi malas tacilitates propositionum in rebus Theologicis , ut sunt Aperuitiosa, arrogans, vana ,sulta , insana , improbabilis, udaica , pagana , athea quae non sunt proprie censurae Theologicae vc satiem non multum in usu.
QV, id est Canonietatior is R. Est authenticum Ecclesiae.
seu Summi Pontificis testimonium ac sentcntia , qua definitur defunctum aliquem inter Sanctos in coelis esse collocatum ac pro Sancto in terris a Gdelibus habendum esse. Qi uae diffrentia est inter Canoni- Tationem,' eat eationem 3R. Discrimen in te unum , Walteorum est , quod Canonietatio sit desinitio Papae sententia de Sanctitate , S gloria Canonigat , omnibus sidclibus propositi Beatificatio autem , quae via est ad
Canoni Zationem , est indulgentia Iantum, concessio, alicui proPιncia, aut
Reutioni , facta , ut alicui defuncto Z. possit
398쪽
co Catechisiariis Historico Theologico Dogn alicus.
possit certos cultus deferre V. G. Mi L sun mcium de eo celebrare. Unde in Bullis Canonigationis utuntur Pontifices his vcrbis , uestim mus ,
de crnimus , mandamus . In Bullis autem Beatificationis, concedimus , indui gemus 'C.
Estne Papa infestibilis in Cano
R. ta cen sciat Catholici doctores si enim fallibilis esset, contingere posset, ut Dei hostis, Winferni victima, publicis ossiciis is precibus coleretur tanquam Dei amicus a tota Ecclesia quod sanctitati ejus repugnat. Q. Estne de si de ipsum in hoc negorio esse infallibilem , ita ut haereticus
esset , qui oppsittae tueretur R. Negant gravisti mi Auctores, quos citat Prosper de anὶbertinis , S. Petri scilcm nunc sanctissime tenens, Lib. I. Eo Caenon. 5 S cap. q3. Conveniunt qui-uem Papam errare non posse in Cano- Diratione Sanctorum , Qtemerarium impium , et scandalo sum reum fore qui contrarium diceret, non dicunt ta- XIV. in praelaudato suo opere. v en quod si et haereticus ; qui , in quia1nt , ad haeresim formalem constituendam necesse si quod error directetendat contra fidem, in divina reVclatione fundatam , cum Vero cc Deus revelaverit hunc individuum hominem a Papa canonigatum esse in aeterna gloria, nec id contineatur in divinis Scripturis, nec in traditione, proinde formalis haereticus si e non potest. Contra, de Fide esse Summum Pontificena falli non osse in Canonizatione Sanctorum S de Fide es e canonizatum de Sanctum , quam plurimi latissime probant De Fide tenendum est quod intcrtur ex duabus propossitionibus praemissis , quarum una si de fide, altera moraliter evidens et atqui de fide est, quod is qui nerseveravit in observantia mandatorum ci , aeternas ruitur Beatitudine; ex processis autem moraliter canonigandum persevcrasse usque in finem in observantia mandatorum, ergo potest Pontifex ex his duabus praemissis deducere canoni Zandum ess e Sanctum Volunt itaque sic sentientes , majorem propositionem esse revelatam minorem ex ratiocinatione Theologica deduci, ejusque veritatem cognosci a Papa per instinctum Spiritus Sancti ,
proinde conclusionem, ut dependentem majori explicite revelata, ut aminori revelata , seu per instinctum inspirata , dici posse , S debere obiectam fideici Ita Cardinalis noster de aurea citatus a Benedicto XIV. supra laudato : cui sententiae magis adhaerendum censet, quam primae. Ni de Hur Q. qI. per totum Lib. I. ue Canon. I P. S.
Q. aibses motivis hac Sanct om ni solemnis Canonietatio fui in Ecclesia Deio R. Hanc Quaestionem aliter proponit Dominicus a Sanctissima Trinitate , cap. 8 in Biblisthe a maxima Pontificii, pag. 9 I. Tom. relatus a Bene icto Quaeritur , inquit , cur Christus authoritatem Cataonizandi Sancto , Ecclesiae suae relinquere voluerit respondet , id Christum concessisse optur congruenti imma rationes, qua .rum necipua sunt sequentes. Prima , ut etiam in terris , ubi locus agonis, legitimique certaminis corum fuit , hanc laborum suorum tr-cedcm , triumphique coronam utcumque reportent. Secuntia , ut gloriae essentiali , qua gaudent in coriis, haec accidentalis glo- ria respondeat ex parte Ecclesiae Tili-
Tertia , ut conjungamur nos viatores cuin illis per affectum , ac Venerationem; illi autem ii in compraehensores uniantur nobiscum per intercessio larem,Sc protecti OD Cm. Ouarta, ut os corum exemplo pro-
399쪽
imitationem , in quibus insignes fue
si ii ita , ut probetur Eccle QCatholicam non solun , quo ad legem st quo ad personas , et i .i in esse Sanis Atam , dum o justos Sanctos parit ac beat. Sexta, ut inde Gentiles, ct IIaeretici confunuantur , qui non habent per
nibus , singulari modo Sancti habean.
tur,m vocentur Secundo, ut in publicis Ecclesiae precibus invocentur Tertio , ut Templa , rarae in eo. Tum memoriam Deo dedicentur. Guarto , ut sacrificia in eorum lio norem Deo publice offerantur. Quinto , ut dies est in corum me Sexto , ut imaginc cum certo quodam lumine pingantur, Wad cncrandum in Ecclesia illustri loco ponan
Septimo, ut eorum Reliquiae , praetiosis liccis includantur , de publice
sonas justas , 5 Sanctas quas ' conse i moriam publice ces ebrentur crent quia vera Sanctitas non potesta vera Fide disiungi , .separari , nec potcst eis vcra Sanctitas, nisi ubi adest vera Fides Septima, ut ita servetur Communio illa Sanctorum , quam in Symbolo Apostolorum profitemur. Qi Sanctorum Canonietatio fuitne in BD a temporibus Apostolorum R. Bellar minus 5 Baronius dicunt tantum incaepilla anno O . tempore Leonis III qui ad instantiam Caroli Magni Francorum Regis , ct Occidentis Imperatoris , Re rivm , Suit bertum arae minis antea jejuniis , prccibus ac ipsius vitae miraculorum examine, pompa solemini , Sanctorum fastis adscripsit , quod o fecere postea alii Pontifices 4 Quomodo ergo antiquitus an Iti
ccsani approbatione , t ut colligitur ex Sancto Cypriano lib. 3 epist. 8. Nullus tamen Episcopus canonigavit unquam pro tota Ecclesia r imo nec possunt pro nunc pro sitis dioecesibus ob cxprcssam Alexandri tertii prohibi
Qui plura vult de hac materia , legat praeclarissimum opus Renedicti XIV. de canoni Eatione Sanctorum. ii sint Canonizationis ctus Rcsp. Sequentes a cati per Cano ni rationem ad illum gradum csserun
Primo , ut publice deinceps ab Um-
Sanc a Sede conjunctum , non in is congrue de iis aliquid dicendum cxistimamus maxime cum de Ecclesia ScSummo Ponti tace sufficienter pro Tyronibus egerimus Certum est Pontificatum commode, perfecte absque Consilio, aliquorum subsidio , administrari nec pol se nec potuit se : unus enim solus tantam molem S pondus sustinere haud pol crat, quin in partem ministerii nonnullos idoneos adscisccret , quibuscum ardua negotia Ecclcsiae , pro temporum occurrentia tractaret , 5 pcnsum cuique laboris impartiretur Tales fuerunt apud Petrum Apostolorum Principem , Linus , ictus , Clemens, Anactetus, Marcus Evangelista, atque alii permulti, qui Pontificatus ejus munia, Onus subjerunt, coadiutores consiliarii in re gerenda .administranda fuere. Qui , licet no
400쪽
36 Catechismus Historico Theologico Dogmaticus
nun Cardinalium , tunc insuetum haud habuerint, munus tamen issicium g . uinum , quod nunc Caruinales exercent procul dubio praestiterunt. Q Uuemodo olim vocabantur Carditanales Qui nunc Caruinales dicuntur antiquitus Praesbitent, aut Diaconi 1 bis Rona a Dominabantiar. Idque constat tum ex aliis , tum ex
Nicena Synodo, quae habita est sub Di-υestro Pontifice, cui , inter Ceter OS duo ita subscribunt e Victor, Vincentius Praesbiter Urbis omae , pro Venerabili viro Papi Episcopo nostro S
Ex quo apparet eos Pontificis locum in eo Concilio tenui si e , quod munus Cardinalium proprium est. Quin etiam aliquanto post in Synodo a Gregorio Romae habitari anno DO- iEjin 39 . triginta quinque Sacerdotes subscribant omnes ex nomine Ecclesiarum suarum.
Dcinde Augustinus decertans contra Pelagianos nentionem iacit de Romanis Clericis, qui ab Zossim Pontifice , Coetistium & P Lagium damnarunt : at haereticos damnare non si privatorum clari Gorun necet se est igitur eos fui Carrinales
QE Ouod fiat initium , ct progresses
omani Cleri 3 R. Hoc communi consensu receptumesticatum Petrum , cum Romae sedena nos uitae , ex omnibus recentibus Cliri- ilianis probatissimos elegisse, quos par
navit , diluit, ut is utrique ordini suis
Verctra cum adhuc cxiguas cinccr- tus illi Praesbiterorum numerus, Cle-t ι Pontifex a lyctro critus , cos ad
quinque bis inti ic legiis scribitur.
KOmotus anno Domini 96. Ne confuse administrarciat, ipsis Paroc bias divi suo Utilaam quisque Dioeccum nosset, I in cam cxcolendam incumbcrct. Porinus vero circa annum et O. a isto jam fidelium numero , plures ita unaquaque Parochia Praesbiteros, alioruque ericos instituit; quae Ecclesii , seu Parochiae, jam tum ab illo tempore Tiridi appellari caepti sunt. iii de causa hae Parochia iitruli actae favi λR. Causam assignat Baro uias in suis
Annalibus ad annum tr. Ne quia quidquid ex profano ad Ecclesiam a jungcbatur in tu utari , vel in titulam transstre diccbazur, quod etiam ex quadam Gregorii Epistola intelligi potest
Vel quia Praesbiter , quibus eae cona mittebantur Ecclesiae, singuli a suis Ecclesiis nomen titulumqtae acci parent ut jam non. ex familiae cognomine, sed ex sua quisque Ecclesia nunc Uparcetur ..Hi vero Tituli frequentius quidem ab ejus Sancti nomine , cui dedicata esset Ecclesia sumebantur , ut S. Ceciliae , aut S Maria trana-Tiberim . Interdum tamen ab iis Pontificibus , qui eos titulos instituerant , ut j viii , aut Damas interdum etiam ab iis , qui Templa ipsa aedificaucrant, Ut κ inae, Euhoxiae , Tigrinis c. nomen desu
aliarum Tituloram quis erat Ν-
R. Iam dici una est . Viginti quinque instituerat variuus , his successores Pontilices alios quosdam addiderunt sic tamen , ut viginti isto permanserint usque ad annum circiteri 13. id si usque ad Callixtum Tertiam, qui unum addidit alterum deinde Sixtus Quartus , Leo Decimus undecim , t rea Iulius Tertius; unum, Paulus si inta tus , unum pariter Pius 9.irtus , tres postremo ius Quintuso, ita
sic unus Qviginti Tituli si de hi sunt , qui illis viginti quinque cieribus Titulis niti , quadragi ut se Titulos
efficiunt Haec de Praesbiteris, nunc de Diacq nis pauca dicemus