장음표시 사용
381쪽
perlicta vita communis, id est, ubi Re Iigiosis necessaria omnia pro victu de vestitu secundum decenti. am corum status, tribuuntur, non licet habere peculium, nec eodem uti, sine proprietatis nota. Ratio est, qui . peculium in tali casu repunna Regulae, quana profelli sunt , S poni detur contra intentionem Superiorum ac Summorum Pontificum, de
contra Concilii Tridentini decreta. In Monasteriis autem in quibus vir communis in vi diu, vestitu proh dolor observari non potest, vel ob nimiam ejus paupertatem vc ob negligentiam Superiorum peculium habere possunt Religiosi , dummodo illud non habeant per proprietatem , sed per sim-ptiicem usum facti nec illud expendant sine Superiorum licentia nec per se ipsos immediate, sed per minus ossicialium Monasterii in ordine tantum ad usus necessarios, pios, honestos, licitos. Q Peculiam illud usibus alicujus Fratris particutaris destinatum , ct reserva
t μή, nomIe repugnat voto paupertatis
R. Ex natura sua non reptagnare peculium paupertatis voto, certum Vide rur, quia votum illud solum dominium usum rerum independentc a voluntate Superioris excludit. Peculium aurem, de quo agin uS, On est in potestate subditi, qui pro suo libitu dispo
Nere de eo non potest; sed in potestate Superioris remanet, ad cujus nutum est revocabile , quantumvis justa S rationabili causa concelsum. Q. Cur ergo Concilium Tridentinum, si Summi Pontifices prρhibuerunt omne peculium ξR Ucruli est, quod omne peculium Religiosis prohibuerint , tanquam pauperratis voto contrarium . Ratio ipsoruna fuit, quod crederent omnia necis aria ipsis monasterio, vel a Supe. rioribus subministrati . Ergo ubi deficiunt tam Monasterium, quam Superio- aes, praedictae leges tam Conci Iii, tum Pontificum, in casu supposito, obliga -
re non cnsentur cum adsit horalis
impossibilitas. Dici etiam potest , quod illa prohi- biti, habendi ieculium . sano modo intelligenda sit, nempe de peculio sine
rationabili causa concesso P vel irrevo- cabili voluntate Superiorum independ cnti, per ipsosnae Re .igiosos ad nutum eoru in expendibili Non vero de peculio supra clato, cujus administratio lenes monasterii Ostici .iles ae-
in Estne i ita , ct approbanda ou
suetudo qua singulis mensibus terra portio pecuniae Religiosi s assignat Ar R. Nullum videtur subesse dubium: quia assignatio istius portionis, quae vestiarium appellari solet , nillil aliud est , quam Superiorem de bonis communibus Monasterii applicare unam partem pro Iratrum necenitatibus; quae pars, sicut 3 alia bona ab ipsis acquisita , in communi deposito reponenda est ex ouo extrali debet, cum dependentia Supcrioris, quidquid necessarium fuerit , juxta uniuscujusque exigentiani necessitatem alias si Religiosi peculium apud se retinerent, ut iam toties diximus , peccaren contra votum pauper ratis , poenisque proprietariorum subjacerent, Const. in cap. q.
Imo Pater Faber noster Faventinus, relatus a gastri , asserit tabere ali quid in particulari , ut peculium praedictuna, non repugnare vitae communis,
servatis tribus tequentibus conditioni-
Primi, quod sit de rebus necessariiS,
S non vanis, praetiosis, superfluis . Secundo , quod sit concessum justa se sis rationabili de causa. Tertio, quod sit concessum, p- probatum a Superioribus. Observantia enim depositi, α Era - ri P a Constitutionibus mostris praescrν pta, e . ordinata, quamvis nota sit c
382쪽
, Catechismus Historicca heosogic - Dogmaticus.
taliter conformis perfectae communitati, est tamen praevia, proxima dis lpositio ad perfectae communitatis in
troductionem: quia depositum ad la ocinventum est, ut auferatur a Religiosiis usus fructus , c adminiseratio bonorum, quae ab eis habentur, monasterio incorporentur. Sed quantum ad usum facti simplicem remaneant ossigna La ad
sublevandas eorum necenitates. Et hac ratione pecuniae in Dario reservatae non confunduntur , Faber.
Q Tentanturne Religiosi acquiescere viatae comminis introductioni, Superioribus illam indi tuere volentibus R. Certiissime. Omnes Religiosi nostri semper debent esse animo prompti ad laudabilem illam , ct sanetamo
formationem amplectendam , nec crediderim ipsos a peccato mortali immunes fore, si acquiescere renuerent. Ratio est, quia secundum novam formulam professionis nostrae, a Innocentio decimo approbatam, in Constitu. tionibus nostiis noviter impressis, sicut in Diurnali novo relatam , profitemur expresse servare Regulam, subesca-cta vita commani , servata forma Sacrorum Canonum Concilii Tridentini, necnon Constitutionum Apostolica
Deinde in tantum illam observare non tenemur, seu potius non actu ob servamus, in quantum Conventu nostri non suppeditant nobis omnia necessaria ad victum , lamictum , secanduna decentiam status nostri. Ergo eo
ipso, quo hujusmodi necessaria ς bis a Conventibus QSuperioribus suppeditabuntur, juxta uniuscujusque gradum;
ad vitam communem amplectendam de servandam obstricti erimus in conscientia quia tunc nulla remanebit cX-cusationis ratio. Quaenam sunt ea qua Dere pau-pxrtat is Resigiosae voto tr. igni ut
R. Sequentia bene attendenda , Wa Religiosis vitanda. Primo Dominium, quod est asperfecte disponendi de bonis temporalibus . videlicet alienando , defendendo , ac repetendo ea in judicio, vel extra Dominium hoc repugna Voto pauperratis, quia per ipsum Religiosas hanc facultatem disponendi pro libitu sa a. se in perpetuum abdicavit. Dixi , de bonis temporalibus ς quia, ut supra dictum est. Religiosus et inevdominium bonorum spiritualium, honoris , tam aerio similium , ut docet
Sanctus Thomas, . 2.2. quaest. 186. ars. 7. quibus non renunciat , nec renunciatapotcst, quia cederet in detrimentum ipsius et Religionis, quae vilesceret, si membra ejus essent sine honore. Secundo, Possests, in est jus retinendi i aliquam rem in sua, potestate vel eam ' corporaliter apprehendendi cum facultate eam possidendi, sive ressit sua, sive . alterius vel per se , vel per aliam personam. Tertio, suffructus, qui est jus trucu-di, dc utendi aliqua re , vel ejus fructibus , cum facultate tales fructus lienandi , vel aliis concedendi , salva 1semper rei substantia, quae in alterius: quo jure Religiosus per paupertatem Deo promissam privatur nec illud habet , nisi dependenter a Superioris voluntate.
Quarto , administratio, quae est jus gubernandi , vel distribuendi rem aliquam juxta conditiones ac leges peculiarcs ad hoc assignatas non alio modo. Quod jus etiam paupertati Religiosa repugnat , ut per se patet . Et idcirco unum Pontifices, δέ Concilium T: ident in uni bonCrum temporalium adnuniitiationem Religiosis omnibus interdixerunt
Qtiinto, usus Aris, qui est jus utcndi re aliqua ob solam necessitatem sui
ipsitus; non tamen ut qui s. eam aliis concedere que ad vel alienare, VcI .ad 1.
383쪽
ministrare sive tandem aliud quodcumque jus in ea habere.
Resigiosus er o per votum paupertatis Moritur mundo , o omnibus praefatis civilibus juribus ; ita ut non sit amplius capax , nec illius quod antea possidebat, nec illius quod in futurum
Nihil ipsi remanet nisi pulus fusfusti , id est usus rerum necessariarum
dependenter a Superioris voluntate, cad nutum ejus revocabilis. Hic usus iacti cum paupertat non pugnat , sicut caetera supra memorata, nempe dominium , usus fructus , o D senio, jus utendi , administratior quia haec omnia aliquid juris in portant, facultatem scilicet tenui aliqua re ad libitum independenter a voluntate alterius , id quod Voto paupertatis directe opponitur, per quod vovens redditur incapax omnis juris.
I urs ex nostris mortuus resu-O scitaret κr, .lveret ne au hucine .ligiosus Tenereturne iterum Regalam , ut prius observare: R. Non clset tarpilias Relligiosus, nec ad obstruantiam Regula Oh strictus remaneret mors enim obligationem votorum 85 Religiosae professionis extingui , maritime apud nos Fratres Minores Convent ales , qui expressis verbis promittimus f ret . rre Regul a toto tem pore vitae nostrae, ut habetur in fornaula nostrae professionis orgo ubi vita si id, finem sin ut accepit obligatio
contracta servandi Regulam toto tempore vitae, seu usque ad mortem. .
Unde resuscitatus posset ad saeculum redire, Matrimonium contrali sire, si ins 1tu erat laicali , in vellet in Relitatione permanere dc beret denuo prolaiasionem emittere vel iriorem uatin
An etiam teneretur novum Novitiatum in cinere, videtur quod non, qui A.
vivens allicienter probavit Rcligione na, ad quem effectum ordinatus cst Novi
Nc obstat, quod dicatur votum factum esse eo , qui nunqM.im morit Ar
5 quod sic protessio Deo facta, S ab
eo acceptata, nunqua in desinere postit; qaia actiones voventis , cum non sinu perpetuae, ab eo columcnsur.znti. 2 int e non ab aeternitate ejus cui offerun
Deinde vota non obligant ultra in tentionem voventis, atqui in nostra Religione nutius profitens intendit se Ob ligare, nisi ut ex pri initur in forma ipsi: toto cuicet tempore ita suae de suta rea re sui redhione statim post morte iunihil cogitans. Tandena morte e inguitur Matrimonium Gergo S professio Religi sa, qui e se habet instar spiria ualis matrimo.
Q id si foret Mercios, disset 'ae' etiam ipse A aurimonium inire post Re firrectio vem ZR. Hic casus est diversus Non Lset amplius Rcligiosus, adeoque nec Regularibus praeceptis, , observantiis sub
jectus possetque in saeculo tuta conscientia permanere attamen non sesset J Iatrimonium contraheres quia non desineret esse Sacerdos: Status enim Sacerdotii apud Latinos non est compatibilis una: statu conjugali, sine Pontificia dispensatione. Quod non delineret esse Sacerdos , sicut nec baptizatus , nec confirmatus, , inde est , quod tria Sacramenta Baptismi, Cnfirmationis , Ordinis im-- primant . in anima characterem in elcbilem, qui ctia in remanet ibi Beatis , et damno is qo fit ut Sacerdos resusciι- tatus in corpore suo mortali , nec reo baptia
384쪽
3 6 Catechisianus Historico-Theologico Dogmaticus.
baptizandus , nec confiimandus nec ordinandus denuo esset.
At vero sicut resuscitati conjuges denuo Matrimonio copulandi sunt si vellent simul ut prius cohabitare quia Sacramentum Matrimonii mon imprimit aliquid indelebile animae, sed solum vinculum causat indis Iubila inter conjuges, quousque ambo vivunt, quodque per Mortem omnino iis olvitur, juxta S. Pauli doctrinam es Si dormierit vir ejus , liberata est a lege viri cui uti nubat se a Corinth. 7. Ita pari de Religioso resuscitat , si velit in Ordine perseverare, requiritur in ipso novus consensus . seu nova professio quae habet quamdam similitudinem cum I Latrimonio. Et haec de votis, statu Religioso dicta sunt ingratiam juniorum nostrorum Religiosorum.
Supremo Capite Ecclesiae , in Vicario Christi. Q Uitne: necessarium constituere ut Eeeloia supremum unum capΠt R. Bonum ipsius Ecclesiae regimen id exigebat Sicut enim Ecclesia est unum
corpus , unum regnum , unum vile ita in ea esse debebat unum caput , nus re , unus pastor . Cum enim sit
perfectissima Respublica, perfectissimum
etiam expostula: regimen nullum autem nobilius S paci, ac concordia fovendae , bonoque publico pronIovendo
aptius erat Monarchico. Rex qui sedet in solio judicii, dissipat omne malum in
Q. Cui primo supromi hac Ecclesiis dignitas collata em: R. Simon Petro , quam dignitatem prius ipsi promiserat Christus , dum ei
nomen suum communicavit: Tu voca
beris Cephas , id est Petra Petra autem erat Christus, Corint. Io Super hanc Petram aut acabo Ecclesiam meam ct tibi dabo claves Regni coelorum , Matth. I 6. Tandem, ipsi eam de facto tradidit cum
dixit es Pasce agnos meos P pasce oves meas, Io ult. V. II. id est gregem meum, Ecclesiam meam, non populos solum, ses etiam populorum patres pastoresimoin omnes Apostolos , cum omnes
sint Christi oves. Omnium igitur Pastor est, inquit Eucherius Lugdunensis Episcopus, quia preter agnos, ct oves in Ecclesia hil est, Serm de Nat Pet. Tauli. S. Gregorius scribens ad Inmperatorem Mauritium ; Gun iis, inquit, Evangelium scientibus liauet , quod beatissimo omnium Apostolorum Principi Petro . dominica voce totius Ecclesiae cura commissa est . lib. q. Epis. 32. Idem sentit
Hieronyinus: Propterea unus inter duodecim eligitur , ut castu constituto schismatis tollatur occasio , Lib. I. ad V. Iovin. Patribus etiam concordant Concilia Orientalia, Occidentalia. Unum , alterum, pro angustia hujus operis referre satis erit Concilium Nicaenum, lib. 3. Can. 39. habet '. Consueret Patriarcha Petrus, ut data est potestas in omnes Principes Christianos, omnes populos , ut qui sit Vi-ιarius Domini nos i Jesu Christi.
Concilium Florent in Beatus e trus Apostolorum Princeps, verus Christi Vicarius , totiusque Eccles caput , omnium Christianorum Pater , ct Do
in Quid objiriunt haeretici contra Petri primathm , ct supremam ejus auctoritatem λR. Multa producunt, quae facile refelluntur.
385쪽
i Iacobum Episcopum Hierosolym te ubi tu istus Ecclesiam sv.im anstituit , potius esse Christi Vicari una, quana Pe-
a Paulum, per antonomasiam voca
tu in Apostolum, potius eis caput Apostolorum quod idcirco in antiquis sigillis diplomatum Pontificiorum em-gies Pauli a dextris, S S. Petri a sini-Jfris exprimatur.3. Cliri ilum parem omnibus Apostolis dedisse potestatem Docete omnes Ieu-jμ re antiquitatis Me dicit ut , non, ro jure polutatis. Si urratur, cur Petrus non sederit Hierosolynus dicam , quia congruulnerat, ut locus summi Sacerdotis mutaretur, quoniam murata st Lex, Sa ccrdotium per adventum Cliristi. Au secundiim , si Paulus erant Ono
in asiam Apostolus dicitur , idcirco citquod plus caeteris laboraverit , ut ipse fatetur dicens: Plus omnibus laboravi Caeteri enim Apostoli ad certas provin-tes. Sicut misit me Pater vivens, ct ego cias milli sunt, Patilus vero ad omnes mitto vos . Joan. o. Accipite Spiritum l gentes Solus Petrus' Princeps Apostolo Sanctium, quorum rem critis peccata re rum fuit designatus supremam su-
mittuntur eis per alios aut lioritatem obtinuit . . Petrum cum Joanne fuisse natissum
ab aliis Apostolis in Samariam, Act. S. quod dependentiam denotat Ouod si in antiquis sigillis quibus diplomata obsignabantur , imago Pauli stet a dextris, Petri a sinistris , non 3. Paulum restitisse Petro, ad Galatas inde inferri potest Paulum prae eminena quod minime licuisset , si principa iam habere supra Petrum, sed quia an . tum in eo agnovisset. liquitus in Ecclesia locus sinister for 6 Apostolos etiam esse Ecclesiae sun s te fuerit honoratior unde Evangelium damenta aeque ac Petrum Super discati l legitur in cornu sinistro Altaris, ripi super unaamentum Apostolorum, Ephes. 7. Coeteros Apostolos Petri primatum nesciisse, alioquin contentio non fuisset
facta inter eos , quis eorum viveretur esse major , Luc. 22. Et multa alia ejusdem , vel minoris
Qi Quid tandem praefatis argumentis respouuenaum R. Ad primum dicendum , Iacobum suil se quid eia i Episcopum Hierosolymitanam, sed a Beato Petro institutum, juxta Clarysostomum ho m. II in cap. 6. Aratth. 3 unius tantum particularis Ecclesiae curam suscepisset, Petrum vero omnium Ecclesiarum regimen habuisse dum ei Christus agnos , ct oves pascendas dedit.
Quod Hierosolyma a quibusdam Pa
tribus mater omnium Ecclesiarum nominetur, hoc est, quia ibi primum Christiana Religio originem accepit e unde, stolae Prophetiae in cornu deXtro qui locus sinister respectu intaginis Crucifixi est de X ter. Verum quia non solum in sigillis sed etiam in imaginibus quibusdam a
pictoribus colore expressis, Paulus dextrum latus interdum occupat, interdum Petrus Ideo ratio verior est , quod apua Graecos sinistra erat locus honorabilior, apud Romanos vero erat dextera unde licitum crat pictoribus isto. rum duorum Apostolorum imagines Lformare aut Graecorum more, aut O manorum, pro ut ab ipsis exigebatur
5 sic nihil in hoc contra Petri prima
Ad tertium dicendum, quod etsi Apostoli omnes aequalem Apostolatus receperint potestatem, ut colligi potest ex
locis citatis , nihil obstat contra nos quia tunc nondum erat dictum Petro: Pasce oves meas . Erant igitur omnes Apostoli aequales ante electionem Napitis ν
386쪽
3 Catechismus Historic Theologico-Dogmaticiis
iis, sed ex aequalibus in potestate Christus post Resurrcetionen Petrum elegiti caput aliorum, supremam auctini. tatem illi tribuit, dum dixit Pasce oves meas. Tunc enim Petrus primatum accCpit , quem non acceperunt alii, ideo licet antea fuerint et ro aequales, non tamen postea . Et in hoc sensu
intelligendus cst S. Cyprianus in Tractatu de simplicitate Praelat una dicens Hoc erant lique C cater Apostoli quoa fuit Petras , pari consonio Proliti, honoris, ct potestatis.
Ad quartum, verum cst quod Apostoli niserint Petrum, sed de consensu ejus, de consilio, non ero ex aucto- Iitate, .imperio. A quintum , aulus restitit Petro Ipsumque corripuit, non ex justitia, ctanquam ejus superior, sed ex charitate , alia cnim est correctio ex justitia , alia ex chaia itate. Prima Conrpetit supea tori , alia cui Libet homini , juxta illud: Unicuique est manclavit de pron imo suo : Et argue , obsecra , ncrepa in omni patienIia, . Tim. 2. Hanc adllibuit Paulus, videns Petrum errasse non in fide, sed in factori quia incaute simulabat Iudail naum. Ad sextum, Apostoli Ecclesia funda anent dicuntur, quia fundaverunt qua Ddam Ecclassias ratione dos strinae , non ratione supremae jurisdictionis, quaeso li Petro convenit, ut ordinario, ini Versalis Ecclassiae Pastori. Fucrunt Apostoli Ecclesiae fundamen-ra jure cxtraordinari , cum depen. dentia ad Petrum; ipse vero jure ordi- arario S sine dipendentia ad illos. Fundamentum principale est Christus, caeter Apostoli ministerialiter tantum Ad septimum, nando evorta est illa contentio , non luna Apostoli illapsu. Spiritus Sancti illulari nati crant , cChristus necdum declara 'prat cirum ess e Ecclesiae suae univer alis pastorem h c tantum declaravit post Resurr ctio nem suam , Joan. I. per haec verba e
4 Exercuit ne et rus hanc suam fu- premi Pastoris potestatem ΘR. Maxime, cum plurima nobis praebeant Scripturae Sacrae exempla Primo Petrus, tanquam Apostolici collegii Princeps, decernit alium loco Iudae Apostolum substituendum. 2. Priinus omnium Apostolorum, cdiscipulorum , tanquam caput illor uni promulgat Evangelium Iudaeis primus etiam Gen ilibus. 3. Primum quoque miracussum ipse
patrat an testimonium fidei , non oratione, sed imperio, dans claudo sanitatem: Surge, di ambula. . Primus in Concilio Hiero Iymitano loquitur is sententiam definit , etiam ante Jacobum Ecclesit Hierosolymitante Antistitem, declarans la esse adco elcctum , ut per os suum audirent
Gontes orbAm Evangelii . Vide Ach. Apost. 3. Evangelistae ubique primum inter
Apostolos locum tribuunt Petro . Pr mus Simon , qui dicitur Petrus , LUC. 6. Dicitur autem primus non vocatione vel:etate . Dia Utroque modo Andreas prior erat Petro Joan. a. ergo dignit te, Mauctoritata.
Qi Cujus urbis fuit Petrus Episcopus R. Post christi mortem Icre quinque annis Petrus ae mansit in Iudaea: dein D tiochiam se contulit, ibique sedem fixit septenn annis. Sic primo Antiochensis fuit Episcopus , interim univcrsissis Ecclesiae regimini
attendens, multas provincias peragravit, Pontum, Asam, Cappauociana, G II thiniaHI
Anno undecimo post sibi si Passionem
re iii Hierosolyma in , ubi in carcerenIcoajectus est ab Herode paulo post
Anno secundo CL iuuii Imperatoris ROinam perrexit cibique sedem constutuit
387쪽
tui usque ad finem mundi duraturant. Cum ibi ad necem quaereIctar ab Etla-lnicis ob victoriam super Simonem A Ium reportatam , rogantibus fratribus Cluistianis, Roma Dccenit . Cum autem ad portas urbis jam pervcni sic , Chri itum Jesum obviani liabuit illum
vero tIonam Icnderet interrogans, IC-
spondentem audiit : Vado Romam iterum crucifigi pro te. me Petri confessione labetur . Etenini in fine suae prioris Epistolae cap. I. Rit: Salata vos Ecclesia, quae est in Babilo ne collecta, ct Marcus filius meus. Per B ibi lonem autem intelligitur Roma dum Iinperatores Romani in ea regua bant , ut aici ex Ansebio lib. I. Hi t. Cap. Iy. Et ex Hieronynu qui in libro de Viris illustribus haec habet e PetrAs in Epistol a primis . nomine Babiloms Ro-Horum e Iborum sensum Petrus risi mam intelligit. cc mirum, cum Sansequutus , mortem sibi pro gloria Dei tus Jo:mn xl omam etiam csignet subebeundam intellexit . Quare regressus nomine Babilonis, Apocal. cap. 7. Ubi ad fratres visionem narravit Mox ve- dicitur : Babilonem magnam sedere δε-ro ab Ethnicis comprehensus , post to per montes septem in sola siquidem Ieratum novem mensibus carcerem, an be Romana sunt septem montes , eadem crucis opplicio in ta Ostiensi sub-l colles.
latus est, die 9. Iimii, aetatis suae Quod autem Ecclesiam Romanam fun-Ferunt gravissimi uel ores capite in averit Petrus, ibique suam sedem fix
terram obverso in supplicium latum rit , constat ex consensu unanimi an fui illa, quod ultro ipse a tortoribus e chorum Patrum , qui Rota lanam sedemtierat, tum ne Iesu Christi gloriam , ut Petri Cathedram appes lant, unde S. Pro- ait, . Ambrosus , affectare videretur , per sic canit. tum ut supplicii cruciatus augeretur , i Serm. 6 S. Sedὸs Roma Petri, quae pastoralis δι
Fas ta pat mundo , quidquid non
possidet arm. is Religione tenet TC.
Quis primus petri appulsum ad --bem Romanam oppugnavit ZR. Vici effus fuisse narra Lur, qui vixit in quartoucci motaculo. Nullusar i te ipsum, quod scitur, Petrum ontie:
Ejus Apostoli corpus primo in Catacumbas , secundo ab urbe lapide, ilia latum idcinde in Vaticanum Irian Si tam eis, ubi hucusque permanet , totius ibis veneratione celebratur. Q. Quae erat Petri corporis forma,c habitus F. R. Corporis illius habitum ex vet crii magine desumptum ita Nicephorus lib. 2. cap. 37 depingit. Corpore crat non crasso quid a sei, extitissh, ibi denaque sedem fixisse , insi' procero rectoque ore albent , ad pal litatus fuerat. Sed iste Haeresiarcha con-lorem inclinato coma , dc barba densa , crispant , atque breviori oculis nigrescentibus, maculis quibusdam sanguineis aspersiis, quibus alta supercilia, M prominens frons imminebant e naso vero oblongo, si iam o tius, quam acu
in Qua ratione probari potest S. A. rrum Romae commoratum fuisse , ibique
tratiam acnteritiam persuadere conataus cst , quasi novum lunacia habuerit , uti nullus per Mille quadringentos armos potuerit inveniri, qui falsitatem opinio nis tam antiquae et geret.
Nonnulli Protestantes adhuc hodie- dum , quae de S. Petri Romam itineri bus, de vi storia Silia Onis Magi ipsius
que in ea ur e martyrio, narra Irru T, V -
luti fabulosa a j iunt Haec tam et citi R. Petrum Romam venisse ex ipsius i salsa sunt, quid in tota Etalesialli are.
388쪽
ssoria verum erit morum veritatem rota antiquitas, nemine refragante, monumenta , sepulchra , templa , statuae picturae, loca publicae carcere, Sc martyrio ejusdem Apostoli consecrata,restantur. Q. Petro mortuo, ethmquid simul cum
eo extincta est stiritualis Monarchia tota κ Ecclessa ZR. Minime , sed in ejus successorem
Ossicium Pastoris, quod Petro in universam Ecclesiam commissum est , est officium ordinarium, ac perpetuum, ex natura rei tam diu durare debet quamdiu durat ovile. Quia ergo Ecclesia Christi duratura est usque ad finem mundi, debet etiam fundamentum supra quod fundata est tamdiu durare, nempe non in sola Petri persona, sed etiam in ejus successo
tiocheni R. Quod proxime successit Evodius , deinde S. Ignatius Martyr, ut refert S. Hieronyiariis in Catalogo Scriptorum Ecclesiasticorum natius , inquit , An tiochenae Ecclesiae tertius post Petrum Apostolum piscopus e
Q. Quis immediate ipsi successit in
Episcopatu Romano R. Quo S. Petro immediate successerit Linus , Lino fetus , leto lemens , hoc habetur in Canone Missae Communicantes c. in , .et , Clementis &c.
Q. Quare rimatus Eccles potius Romano Episcopatui annexus ut, quam Antiocheno lR. Aliqui dicunt id factum esse decreto Constantini Magni , vel Pipini aut Caroli Agagni Imperatorum. Sed hi
sunt sesteriores , neque .ire potuerunt potestatem spiritualem , quam non habe
Alii , quid uerit ex mandato alio rum Apostolo rum at his non suberat Pctrus , sed 'raeerat.
Sotus, quidam cum ipso sentiunt, id factum fuisse ex beneplacito solius Petri. Sed non est verisimile, id illius unius arbitrio relictum. Melius Qverius sentiunt qui dicunt talem fuisse Christi voluntatem. Si enim
Petro modum tempus mortis ejus praesignificavit Christus, 2. Pet. I. U. Iq.
ca successorem ejus fieri vellet. Absolute igitur tenendu ira est, cum conan Iuni Theologorum , talem fuisse Christi ordinationem.
Unde cum Petrus Roma fugeret, apparuit ei Christus ab ipso in terr gatus, quo iret respondit 'ad Romam iterum crucifigi. Ex quo responso intellexit Petrus sibi moriendum esse Roma , cibidem successori rimatum universae Ecclesiae transmittendum quod faci um est. Quantum ad Ecclesiam Antiochenam ab ipso Petro fundatam, gubernatam, certum manifestumque est , Petrum in deligendo sibi in eadem Ecclesia successore se non ei renunciata supremam fui Poni ci dignitatem , a Christo collatam, quae non vacavit nisi per ejusdem Petri mortem , unde SoIe clarius est , quod qui Petro jam mortuo se non vi
benti successit in Cathedra relicta Romae , ille ineluctabiliter, juxta ἐelium sensum sit Petri successor, ex institutione divina, non ex ordinatione Apostolorum , 5 multo minus Imperatorum cum ab ipsis Petrus Ecclesiani regendi non acceperit potestatem, sed ab ipso Christo qui eamdem succellor legitimo rannexam voluit Restat igitur verissmum esse, Ecclesiae Primatum' non Antiocheno, sed Romano
Episcopatu . Christo si volente . .
disponente , fuisse anne Xum . . Cur vero potius Romae, quam alteri Ecclesiae annexum voluerit Christus hunc Primatum Θ. Congruens ratio tui Dse videtur, quod e urbe Roma, utpo-t qu. in latissime tunc imperante, c
389쪽
diutistiive adhuc impetatura , Vange ilium facilius per omnes naundi palles propagati, tota Ecclesia commodius Rubcrirati possetis unde Paulus scribens
ad Romanos ait: aues vestra anno lciatur in universo Mundo, Rom. cap. I.
Ita Aeliarm Drus , irinus , c alii c. in Potestne Papa rimatum hunc annectere Ecclesiae v. g. Leodiens , Assisien
R. Videtur, quod non . Cum sedem suam, Deo inspirante, Romae fixeri r S. Petrus , ut testatur Marcellus Papa in Epistola ad Antiochenos, multi alii cum ipso non potest illam ejus successor alio trans serre. Verum quid om est, aliquos Pontisices Gallos per rempus venione mansisse: nunquam tamen Episcopatum Romanum climrferunt, ut patet ex eorum Bullis
Unde Ecclcsia Romana fuit, est, demper erit totius Ecclesia Christianae Religionis immobile centrum.
in Estne ampla Romani Ponti icis potestas
R. Amplistimari ad omnes omnino Christianos se extendens. Hoc patet ex illo Joannis a I. Pasce oves meas pasce agnos meos , idest gregem cum Ecclesiam meam, adeoque non solum populos , nomine agnorum significatos , sed etiam Pastores, S Praelatos , ovium nomine designatos , imo, generalitc , ut jam dictum est , omnes postolos cum omnes sint Christi oves. Omnium igitur Pastor est Petrus, ejusque succcstor Romanus Pontifex , qui idcirco Episcopus Episcoporum vocatur vade ipsius est imperare , noxia prohibere, leges condere exequi , transgressis res punire, insolentes compescere, lites decidere . causas judicare , dispensare c. Ius habet Concilia Generalia convocandi, illis praesidendi, illorum decreta confirmandi, cogendique fideles, Episcopos ipsos ad observantiam Canonum, spiritu Dei conditorum. Gravio-
rum criminum absolutionen sibi rescrvare potest toto orbe Christiano , Pleianarias Indulgentias concedere, multa alia cragere , quae hic recensere Ionisgum illat. Nilii certe Pontificis potestata augustius excogitari potest; sicut hanc po-tcstatem exercuit Petrus, ita adhuc excr-cent successores ejus.
troversiarum Fide a Catholici omnes, paucis exceptis, communi suffragio propugnant, Romanum Pontificem , dum loquitur ex Cathedra,
idest dum proponit, vel definit aliqua credenda ab omnibus fidelibus, tanquam a Deo revelata , in fallibilem essera copposita sententia pluribus Theologiciscensuris perstringitur. Asserti hujus probationes sunt sequentes . Christus dixit Petro , quod super
eum aedificaret Ecclesiam, contra Ua ranon praevalercnt inferorum potestates
Matth. 6. Porro si possit Papa falsum
proponere , cessaret Ecclesia est e sponsa Christi , quae pastorem audire tenetur &sic contra eam praevalerent daemonum vires . Secundo rogavit Christus pro Petro, ut non deficeret des ejus: Ego rogavi pro te, ut non deficiat sides tua; tu aliquando conversus consirma fratres tuos Luc. 22. U. 32. Quomodo autem confirmaret fratros, dubia circa dem resolvendo , si ipse in materia dei errores docere proponere vale-rct Quae de Petro dicta sunt, ad successores ejus transiisse indubitatum cst. Alias probationes vide apud Theolo
Q. Ouomodo stare potest Ponti cum insatilibrι ita , si constet plures in suis desinitionibus contra sidem, ct mores er- r. spei
R. Scimus haereticos plures adducere,&enumerare Pontifices , qui juxta ipsos a fide aberraverunt , ut Petrus , qui Christum negavit ei Agarcellinus , qui
thurificavit idolara ephirinus , qui in
390쪽
liae resim Montani lapsus est Liberius an
Arianam Honorius in Monothelitarum Et respondemus generaliter potuisse hos, alios errare, ut personas, in sto.
res privatos e non autem ut Summos
Pontifices , QDoctores universales ex Cathedra loquentes , . id forte conti g. aliquibus sirorum; non enim neganius eos errare, Iopinari posse falsum, ut Doctores privatos . Dico forte contigisse , quia id possitive non admitti tu L, cum adhuc sub lite jaceat. At quod
in Fidei judicio contra fidem aliquid
delinierint, Ecclesiaeque universali credendum sub anathemate proposuerint , absolute voluerint , ne num quidem adversarii et oferre certo possunt
Aliud est in Pontificc, quod spectat
ad hominis privatam excellentiana a liud quod pertinet ad communci Ecclesiae utilitatem. Quo v. g. .Christum Pietrus negarit, hominis et a te quod con-nirmarit fratres, erat Ecclesiae Similiter quod Fides Petri propria semper interius servaretur , hostii ni privilegium crat qIio vero aliis confir arandis solidam iidem proponeret, nec in fidei judicio dcficeret , Ecclesii publicum privilegium Crius.
I omanus igitur Episcopus o fuit torres, aut privilegiorum, aut culparum Petri propriarurn sed successit in his quae spectabant ad Ecclesiae communes,
Non nimi ic interior Romani POntificis EccIesiae est absolute nece si aria nec illius occulius, privatus mentis cris Ecclcsia Cilia isti nocere potest. Quapropter non est nec isse, ut interioris sidci conservatione Ronranis Pontidicibus Deus scin per asti stat. At quod dum ea decernunt , quae si ictibus credenda sunt, virque Ecclesiam Christi in de dirigunt, non deficiant, sed di vina manu teneantur, id Ecclesiae opus cst, idque proinde Romanis Episcopis,
etiam privatim errantibu , non Cg
Turi ne videlicet per publicae poteit itis
errorem Ecclesiam faciant in comm ni veritatis ignoratione versari. Si ergo quidam Pontifices in errorem lapsi sunt , errarunt tantummodo ut personae privatae, non vero uti octores eae Cathedra Ecclesiam universalem uocentes , c cunctos deles ad ea, quae definiunt, obligare intendentes.
Vide Theologos Scholasticos , O strum Cardinalem de Laurea , Sebastianum Dupa uter, praesertim nostrum Guarnieri in egregio suo opere de Ecclesia Militante in Quandonam Pontifc censetur saqui ex Catbe QR. Ex Cathedra loquitur , quoties totam Ecelesiam docet, Qui habens fidei magisterium dicit Desinimus , vel declaramus , vel qui oppositum senserit anathema set , vel tanquam haereticus
Nec est necesse, ut semper cum Concilio Generali definiat, non enim dixit Christus, se pro Petro cum Concilio tantum operante rogast e, ut siue ejus noude siceret , sed ei folitarie accino dixi pasce oves meas; con'ma fratres
Idem dicendum de Collegio Cardinali una , sos Apa consi rimare debeta, sicut alios fideles . Verba enim Christi tantum ad Petrum diriguntur , quein constitu bat suum Vicariam Generalem,S I udicem ac Regulam alioram. Congrua tamen est Cardinalium , Doctorum consultatio, quae ad desinitione nidebet praemitti.
te certum enedictum XIV. regmintem esse legitimum Pontificem R. Certit imum , e quidem de fide esse sustinetur a nonnulli q. Concilium Constanti ense declarat , non posse regi Ecclesii vn ne Papa Ergo Ebet in Ecclesia si e talis homo , qui sit verus Papa Ille talis es Senedicitus XV . ergo c. Fide tiam credendula est, quod hic nunacro homo munice electus,