Ioannis Friderici Solis ... Tractatus tripartitus controuersiarum, siue quaestionum, in vtramque partem formaliter discussarum. 1. De dote, eius quidditate, constitutione, priuileg. repetit ... 2. De lucro dotis, ex testamento, pacto & statuto viro v

발행: 1602년

분량: 310페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

21쪽

rit uxori, pro adimplendo matrimbriijonere sibi a iure & consuetudine imposito, dedisse praesumitur. Vnde necessarios 'uitur, quod talis donatiotanquam uxori facta non valeat. I I. De donatione,quae destinatur in tempus matrimon9,perinde iudicandum est, ac si eo tempore esset donata , per text. ml. 6.I extr--d noxia. ain. Sed haec d natio destinatur in tempus matrimonij,ut supra probatum. Ergo,&ω - . .. HOC ' argumentum Confirmatur peri text. int . quod 'o a. C. de dona s. antenu .

-r,virum dominis-erinassi si Iur , cum na Moerintsecura sineessem eis. & ibid. Bal. icens: quod non inspiciatur tempus pro missionis, sed tempus effectus-execu tionis. Idem textus cst in L p .fιtasti laeus. g. astibi. sint .a . vetati. ibi: Sist, 'ititin hoc mad uero δ intra bisn-m Capriolisin non astenderis, Earti non ms aeterito bi, enniorecte ram. idem ι Lin L rasipuisti nes, g ιν quoua.de verb.oblig. I II. Haec pars confirmatur ex eo, quod sponsis conteruando vestimenta in tempus nuptiarum, videatur habere proposi. tum donandi tanquam uxori, & non tanquam sponsae, quia isto tempore dantur multa ab sponso sponsae, quae non praesumuntur esse donata, sed tanquam uxori concessa.

Ex his & cmilibus argumentis,quae ad. duci possent cocludendum videtur,qubdsponia non lucretur sponsalitiam largita. tem, sibi ipso nuptiarum tempore datam.

PARS II. AFFIRMANS.ΡRaedictis i non obstantibus, pro parte

affirmativa tuenda respondetur ad i. argumentum , minorem eius propositionem negando, quia sponsus ipso nuptiarum tempore sponse aliquid donans, videtur donare tanquam sponse, & non tanquam uxori, modo ante matrimoniu

matrimonio coituri sint inre Nisu donati acta Dure con Detiamfieodem drenui uerris set a.Simili rexi.est inίμ. Seia Sem o-m S.ωθ.eoaetis. Ecce his legibus velut im bre densissimo telorum praedicta argu utlir. Nam ex eis clam pro

baturoquδd donati bamis,ptiaria iuinter sponsum & sponsitanista,valeat, di

non prςsumatur facta tahquam inter coniuges etiamsi post horam aut alteram matrimonium consequatur.

Eodem modo quod in minori II. argumenti habet', falsum est,quia sponsus non videtur destinare ante nuptias dedit, in tempus matrimonu, ni si hoc ex ptimativi expresso testatur l. o. quo Ponsa. αλῶ MI.antenu . cum dicit: νι =onsa ea tassinatur, ut eunc dominium eius ad scatur, cum septiae fuerint secata, fine esseritaeis. Ergo a contrario sensu, cuius eadem est doctrina, si ea lege non dederit, non erit sineestectu. sponsum fuerδ nunquam eo proposito donarci nisi vel hoc exprimat, vel res

pretiosas donet, aut 1 sua domo donatio nem spontae constituat, determinat text. sing. re viaic. ιn cff. cum in te. C. de donat.- enupt. Cuius vcrba tanquam notatu dignissima, quin reseram intermittere nequeo:

in quendum eis, G. sim rua domo Anumac ceptum eis, ante nu μου videatu acta es δε-

mendat ad hoc Glois ibid. Cyn. Alberic. Bald. 5 communiter Doct. iRatio IlI. argumenti loco opposta non ligat, quia dicere sponsiam tempore nuptiatum habere animum donandi sposae tanquam uxori, est meca diuinatio,quae non stringit.

Ex praedictis concludimus, quδd sponsalitia largitas, ipso nuptiarum tempore

data,valeat.

Huius conclusionis exceptio prima est in rebus valde pretiosis, quas uxoris Nnon sponsae caulae separatas prissimi potest,ut supra in q.praeced.dictetm est.' Secundo excipitur, ni fi sponsalitia largitas constituta ut in domo sponsi, quam ante diem nuptiarum sponsa ingressa est, quia tunc praesumitur esse uxor, & nori

tritur si post copulam carnalem, l

22쪽

sponsaliti, largitas,'

esse videtur, neque hoc mirum,cu propter eius dissicultatem quidam Doctores

audet concludore, quod idem hoc in casu ath fecere.Nos non iactantiae aut arrogantiae causa, sed amore veri, & studia publici honestissimorum adolescentum promo uendi, breuiter iudicium nostriam declarabimus, quidnam probabilius existimemus. Ac prias ' argumenta partis negatiuae proponemus I Forma & ordo iuris est seruandus. Sed ordo iuris requirit,utante Copulam carnalem constituatur sponsalitis largitas,Baddan Lassia oo. C donat. ante se . arg. l. indebam g. extranem. den

xui. Ergb non potest constitui post copulam,& per con uens sponsa non poterit

eam lucrari. 4II. Sponsalitia largitas in virginitatis amissae recompensationem datur. Sed ubi sponsa concubuitcum sponso, amisit vir. ginitatem. Ergb ratione amissis virginita. tis nihil. lucrabitur, quia cessat caula propter quam lucratur, & ideo ei us essectus. arg. adigere iurepatronatri l. Pro hac parte adducimus argumen. tum Achilli simillimum. Inter coniuges donatio est prohibita otω.I .s C.deis . inter vir. --. Sed spontata do 1 fui uro per copulam carnale re tuuntur in sponsalia de presenti, veru matrimoniustatuentia. Panori in Rub se. n.destresagittars copula carnalis inter sponsiam dil sponsam interuenerit, non valebit inter eos sponsalitia largitas, quia, ut dictum est,co.

pula inter eos verum facit matrimonium,

ii ncialitatem prorsus impediens. Hic est scopulus ille albicans, qui aduersam iriem territar, efficitq; ut translatis aliblis proram flectant, uno.alia, quae pro hac parte adduci possent, argumenta innuam superflua 'iti turita 'mo Ex hta ac similibus concludunt, quod *6salitiam la gitatem non lucreturion ra, post copulam carnalem constitutam Huic conclusioni si1bscribit Didae. de Castillo adi. m. Guνρωίδ. versex quoia .

AFfirmatiuam ' defendendo opinio

ne, negatur minor I. arg. propositio, quia iura & Doctores, pro ea adducti loquuntur in alio casu, nempe quando copula interuenit ante sponsaliorum mira

ctum, quod tunc no lucretur sponsalitiam largitate. Ratio est, quia osculsi& copula ante sponsalia sunt illicita,ut testaturGlos in eum. . in verbseptimo.de haeret.g .inLI. de va . est extrasrae crim. Bal δ. ad quis non dicam rapere. coc x.Cῶ 'imp.s cseris.& ideo magis detestanda,quam praemianda. II. Argumentum melius considerando, plus prodest,quam obest Nam licet sponsa virginitatem amiseriri tamen hoc suadente &volente sponso fecit,& ideo in remunerationcm pudicitiae, merito ab eo praemiatida.si vero ab alio eget deflorata, praedictum argumentum bene procederet, quia tunc sponsus nihil recipit, propter quod sponsalitia largitas tribuitur. Ad terribilem illam III.argumenti minorem Iespondemus, quod licet percopulam sponsalia de latuto ossiciantur de praesenti, tamen secundum usiim&coniuetudinem non dicuntur esse coniugesἰ sed sponsi,quia ubiq; sermd terrarum praecedunt quaedam solennitates, Ptita proclamatio, sacerdotis benedictio, in domu duclio, & similes, quibus non in reruentis non diculur coniuges, sed sposi, Et carnali copula non obstante. Prςterea huiusmodi donatio non fit inter coniuges respectu matrimonij iam contracti, sed pi aeteriti cotrahedi,quo casu haec donatio-licita.' His breuiter ab lutis concludimus,

quod sponsa lueretur sponsalitiam largitatem, etiam post copulam constitutam. Hanc partem tenet GomeΕ. ad ἀίFa. Tauri.nu. α Qua licet in practica obseruari credidcrimus . tamen i de rigore iuris alteram veriorem csse ingenue fatemur.

Nam certi iuris est,ubi sponsalia defuturo legitime sentcontracta,&copula carnalis socuta, quod tunc resoluantur sponsalia de futuro in sponsalia depraesenti. Couar.

muniter hoc receptu essc inquiut. ideoq;

23쪽

detur di dum, quMi hon

An sponsa putatiua propter osculum

vel copulam lucretur honsaliti

largitatem , sicut Iponsa

PARS I. AFFIRMANS.

ΡR o maiori huius materiae cognitione praemittimus, quod i sponsa putati uadicatur, cum qua de iure matrimonium contrahi non potest, puta ratione sanguinis,quia de iure canonico usq; ad quartum gradum inciusiue inter cosmguineos matrimonium est prohibitum, sin sinitem ratione assinitatis usq; ad gradum quarta e son δε-.Cognationis spiritualis ,ext. d. Ordinis,ut inter clericos consecratos, monachos, &moniales, Clem. Lia Uang.cta s. HasMi- monq,quia una non plures uxores simul ducendie. Sunt etiam aliae cause,propter quas de iure ciuili matrimoniu contrahere est prohibitum,quas laquam per ius c noniciMorrectas omittimus. Quae aut sit poena cotrahentiu incestas &inutiles nuptias, vide Auth. Dcesias. Ciae incestiam .es ibid. Doct. Schueid. Inst.δε- .pans .Is His breuiter praemissis, quaeritur an

sponsa putativa Iucretur sponsalitiam Iargitatem I. assirmativam ' defendendo sententiam sic arguimus. Vbi eadem est ratio,ibi eadem est iuris dispositio. Sed in sponsa putatiua eadem militat ratio, propter quam lucratur sponsalitia largitas, nempe osculum & copula,

si in aecu. rι Sed iuuit udinter collate. rates,secundum iuris canonici computationem, in secundo permittit contrahere gradu.I. duorum reum. Inst. dena'. Ergo contrahentes saltem in isto gradu possunt sponsalitiam lucrari largitatem. III. Quodcunque conci a sacram statui. tur scripturam, illud prorsus no est attendendum. Sed ius canodicum statuens in secundo vel tertio gradu incestas contrahi nuptias; item statuens cum religios.

matrimonium consistere non posse, item ratione cognationis spiritualismatrini nium impediri, contra sacram est scriptu ra,quia illud permittit in primo, secundox tertio consanguinitatis gradu corrali re,iubaturic .Lao.ubi Abraham fatetur, Saram esse sororem suam,& tamen erat illi matrimonij vinculo conivnina. Praece. ptum quoq; Ueus dederar per Moysen , ut si quis mortuus fuerat,non habens filiv,ut ducat frater ipsius uxorem eius, & suscitet semen fratri suo. Dear. n. Marth. aa. Item permittit eum religiosis contrahere,vi expresse testatur Apost I.T 3.dicens: e mira ficopum imprehensibilamesse, uni-- --- α cap. seq. appellat i doctrinas Daemoniorum, qui prohibent nubere, &est text. ise. Nisam S M-ι. AER. r. Item non prohibet propter spiritualem cognationem contrahere. Vnde necessario 2.quitur, quod ius canonicum hoc in casu, tanquam contra sacram disponens stri. pturam,minime sit attendendum. Cum igitur praedictis casibus a iure canonico statutis non obstantibus, verum inter commemoratas personas possit e6sistere matrimonium necessariis cocluderi dum videtur, quod huiusmodi sponsi sponsalitiam lucretur largitatem. Hane conclusionem tenet LopeΣ. &Didacide Castit .vil Oa. uri.nu. . '

PARS II. NEGANS.NE veritas 'praedictis argumentis indi.

gne obruatur,ad I.respondemus, minorem eius propositionem negando,quia dicere eandem militare ratione in sponsa putativa, q militat in sponsa vera, sinu est, ut ex ipsssimet legib. pro ea confirmanda allegatis, conuinciis, quaenon alum oscu. Ium de copulam, sed et matrimonium reci xura ransponunt. n. de sponsacum qua Ergo, o c. ,erum potest consistere matrimonium

24쪽

rgo neccilario ratio dictat,quod de sponsa Putatiua non disponant. Ad II. prcgrediendo argum . dicimus, atabdi ratione c6sanguinitatis,quoad matrimonium contrahendum , non secuncium ius ciuile, sed canonicum , graduum computatio stat, rex.me.adysidem.ys.φy. lus autem illud neminem permittit in secundo vel tertio consanguinitatis gradu contrahere. Ergo praedictum argumentum non obstat. lII. Argumentum non contrariatur,cum

prorsus falsum sit, sacram scripturam in secundo vel tertio consanguinitatis gradu contrahendi potestate tribuere. Quod vero et Abraham Saram duxit in uxorem, hoc secundu sui tomporiscosuetudinem

fecit, quae postea per legem Moy lis est ab

rogata, Vt probatur Leuit. 18.ibi:Turpitud---roru tua ex patresfuem matre, non reuetabis. Si autem crediderimus Interpretib. sororem ibi pro fratris filia exponenti bus, ars Gen. II. ubi Abraham quoq; vocaverat Loth fratrem suum, & tamen filius fratrisoat,Genes.Ir. non erit dicendum,qubd per legem Moysis talis consuetudo fuerit ab rogata, sed per ius canonicum,text.euine. non debet. de constar oras . ideo haec consuetudo, cum non sit praeceptum diuinum,sed per ius canonicum correcta,non obstat. Praeceptum datum a Moyse, ut frater mortui fratris uxorem superinducat, semenque fratri excitet, sublatum est, quia

per nouum testamentum omnia ceremo

nialia,&iudicialia mortua sunt. Quod praeterea in eodem argumento dictum est, sacram scriptura cocederC religio sis potestatem c6trahendi,falsum est, cum ista Apostoli verba sint intelligenda de Episcopo, qui unam habuit uxorem, &non qui unam habet, ut exponit S. Hiero. nymus Eb. r. contra Iovinianum. Et dicam de hoc casu plura si siupcrauero) in ira I. controuers de reb. murimonui. ubi melius cadent. Haec pars ulterius confirmatur per tex. inis. eaquae. Od.ίIo. iasponse. Qis donat tantem . Idem facit text.mίρa.cum hic rin. . derinus. inservir. se M. Vbi probaturquδd error circa causam substantialem impeditiuam matrimoni3 vitici donationem. Idem fac text.incr.Cde coniuct obeausi dem est: tex. praeclarus.in cfflex voluntate. C.de Gn. mire vir. svx. Cuius verba sunt: Stasi matrimonium iure non valint, ruet ipso iure donario tenuerit: quia tumen indigna persona eius fuit, qui rema rumpotin dici, utiles actiones super reuocando his tibi competunt. Idem tenet Salycetus, Fulg. & alij addi astonso. Glos in distex voluntate. Gomez.in ἀ

Concludimus, quod sponsa putatiua icet osculum vel copula interuenerit, non lucretur sponsalitiam largitatem. Istius t conclusionis exceptio est, nisi maritus sciens impedimentum tradiderit sponsa ignoranti sponsalit. largitatem: tuc enim sponsa eam lucrabitur, romno inhibitio. sibigi . de Gndes. desons not.in c. assine culpa. de reg., .isb. seu text.in I. . C.deinces.nu . Si autem uterque fuit ignorans, redditur illi a quo tradita est, ut supra probaui musia Sed dubium videtur esse quid statuendum, quando uterque sciebat impedimentum Z Licet LopcZ.m d. Oa.nu.f. prius dicat in hoc turpi casu, meliorem esse coditionem possidentis ,perui. Lis. de condi Lob tu . cos. & postea cogitandum relin

quat: tamen per text. md.lsa. contrarium

dicendum est, nempὸ quod huiusmossidonatio fisco sit applicanda. Verba text. quas ab induris ea , quae sin sponsa libus donat mi, ablutasistra viniarari. Idem

re t. in ι. . qui contra. ibi nihil ex eodem matrimonio contra leges contractoysmeante nuptias donatum sue deinceps, quoquo modo datu ueris , rosequatur, idque totum quod balterius tiber abrate in aluram processirit , utin digno indignaue statum infro vis arismi idem tenet ibid. Glos&communiter Doct. Adde Glos. & Abb. in e . .de donat . inger vir. O vx. Bald. in L eam quam.'tri. rversego quae . de eius C

An sponsa ingrediens monasterium sponsalitiam lucretur largi

tatem

I S Uingrediens monasteria onstitium

linaturiarguatem. Wranus. a Maritus, uxore monaserium ingrediente, lucratur dotem.

25쪽

io Ioannis Friderici Solis lG. 1 ractat.

PARS I. AFFIRMANS.

i 'DRo communi Doctorum sententia, A quae lassirmativam tuetur sententiam L hoe modo argumentatur. Per mortem

yonsa luctatur sponsalitiam Iargitatem. Ergo etiam per religionis ingressum, P.

Min. fglossing. in ea era H IZ.q. a. yro Ast etiam text. in I. 11. Deo nobis. C. de Epist. scieris. o M. text.in c. s.θonsist .muvias. or utrobique communiter M. Σ ΙΙ. Si ' maritus, uxore monasterium ingrediente, per statutu lucretur dotem, acti ea mortua, ut est comune Doctoruplacitu attestante lassione,cons G1 .voLI ver ecundo adiaem. cur non ide sposa lucraretur sponsalitiam largitate ac si ea ipsa mortua. Costat enim per L Is.cum veteraιm. o asto o. C.de donat.ante nupt.q u od per o sc u. tum lucretur dimidiam partem , eamque, si moriatur,ad heredes transferat.

Haec videntur principalia istius partis

sundamenta. Quarc caetera omittimus.

Concludunt ex his, quod sponsa interueniente osculo,per religionis ingressum, dimidia sponsalitiet largitatis parte lucres

3 T IcETomnest Doctores praedictam te. neant conclusionem, illamq; suaseriis technis probe adornet: in ne Pitho quideipsa illa tenere mihi persualecit. Nam iuraq pro aduersa parte in I. assi. add iacta sunt, ne scintillulam quide pro ea adserunt: dic ponunt enim dutaxat, quod sponsa ingre.

diens monasteriu non teneatur arrhas duplicatas restituere,. alias,si per altu modum atrimoniuimpedivisset, facere teneret & hoc fauore religionis, o CPpter arrharupoena, sanctu forte eius impediaspropos, tum . Sed dicere; sposalpter rei gionis in gressum nct incuriit poena, ergis sponsalitiam lucra clargitate, prorsus ridiculuest, quia sponsa tale restituendo donationcm sibi non praeiudicat: quia se suu non est testituit, necdu enim lucrata erat donationem,ut statim dicetnr. imb mira quadam

omnia praedicta iura pro notira dic

ponunt demonstratione: Volunt. n. quod iponsa restituat arrhas , quialpter matrimonij delectuno sunt suae. Sed sponsalitia largitas propter desectum matrimonu nocopetit sponta: ergo secundu praedicta iura debet ea sponso resti tuere. Qubdverbnon copetat sponsae, nisi matrimonium sit secutum,Pbamus pertex .rni. . Itanetaei rum. C.dedon.ante nupt. ibi: ta vetersi sententia dissi reacq donariones instonia. numis qMoquenonsecutu, decrewt valere. Et paulo post tanquam futura causa matrimonis, a quid Ξόι ι . Aconsensu parenta mutuo largiantur. Qu ibus verbis expresse significatur, qu bd tuc demu competat sponsae huiusmodi donatio,quando matrimoniu secutum est; quia causa matrimonij, inquit text. huiusmodi donationes dantur, vel quando per morte unius imoeditur, quo minus matrimoniuco trahatur, Ut probat Sed videmus dissentientes iamdudum quassare caput, nec ista dum satisfaciunt. Manete modo, no conquiescamus donec amolia mur omnia. Quid dicitis: si per m creelucretur sponsalicia largitas, cur non ide per religionis ingressum, cu & is morti a qui parcturi Veru est morti qui paretur, sed alio modo & via considera ndo. Nos per d. l. I6. loquimur,pprie de morte naturali, qcogente natura omni di infertur hominibideoq; recte hoc in casu sposa posculudimidia lucras sposalitiae largitatis partem, quia non p consensum sponsae, sed p commune set u coniugiu impedis Per religionis vero ingressum natura cogEte minimesbluitur matrimoniu, sed p nudu ingredientis c6sensum,quo casu nihil lucra e urind.LIso Isi. Et is dicitur religionis ingressu aequiparari morti, fit,ppreractus munda. nos,quos ingrediens iansi in udo mortuus exercere no potest nec debet. Et sic ista atquiparatio minimὶ intelligitur de morte naturali, de qua ιLLIo .cFIιLlprie loquunc

Non contrariatur secundum argumen-rum,quia per illud latum probatu r, qudii maritus lucretur dote, si mulier monaste rium ingrodiatur,non aute quis d ipsa inu lier aliquid lucretur. Ratio est quia mulier ingrediendo monasteritu videtur tacite colentire, quod vir debeat lucrari dotem, quasi ea mortua, ut eo honestius familiam suam sustentet, cum alias forte vir ei non consentiret.Vel potest responderi simpli. citer,negado quod in eo dicitur sponsum de prςsenti lucrari dotem, eius sponsa monasterium ingrediente,ut latὸ o Itendimus

in traia. nostro controues.de lucro dor.q. II.

Ex praemissis concludimus, quod sponsa ingrediens monasterium per osculum nihil lucretur. An autem sponsus lueretur quod sibi a

26쪽

ontrouers de Boii. constant Matr.mq. H

monasterium ingressa datum est de videtur quὁd sic,per ac ti . si 'onso. rnu . nisi sorte quis fauore religionis contrarium diceret. sT IO UI

sponsus per aliquod tempus absentauit se a sponsa, qua de causa paren

tes irati tradiderunt eam alteri in coniugem, quaeritur an sponsalitiam largitatem, sibi a priori sponso d tam , per osculum lucre-

rotarem Arma aer. contrahere, orea Π s. a Amor perplexam facis imumremam. Amasorum natura.

PARS I. AFFIRMANS.HA Nc quaestionem defacto saepissime

contingere credimus, quare intacta 3 non erit relinquenda.Pro parte t affirma tiua l. hoc modo argumentatur. Neminiatifferedum est, quod iustis mediis sibi ac lquisiuit. Sed sponsa hoc in casu sponsalitia largitate iustas mediis sibi acquisiuit, puta lper osculum et forte copulam carnalem, α hoc quidem maxima cum sua iactura, iquia virgo ab alio osculata, vel carnaliter coguita, minoris reputatur esse existima- tu,nis, quam retenta omnim bintegri tate, vico orex noLm l. Isis aseo . Gase lanasiainsenu .s in cap.I.de Mui . Ergo,&c. H. Sponsus ubi est in causa, quo minus tmatrimonium contrahatur, sponsa pcrosculum dimidiam sponsalitiae largitaris partem lucratur,tnd. l. rL Sed in nostro casu sponsus fruit in caiisa, quo minus cum illo oontrahatur matrimoniu m quias lse absentauit a sponsa, ex quo nihil aliudicolligi potest, quam quod abiecerit animum ducendi eam, cum alias se non ab sentaiset qui enim amat sponsam liam. que ducendi propositum habet, nullo vn- l quam tempore eam solam relinquit, imo tam ardua & pcriculosa no essct via, quam uion eius cauca susciperet, ut testatur Mi. lii chus dicens: dii, quia hominum non eis expert- amorem P uaru iPorat legem, qua ego M. Tali intricum avine citerconfeci. missi minetiaminuatidum valerentis, operplexam inuenire viam.

Cum igitur sponsus fuerit in causi,qubd sponsa ad alia transiuerit sponsalia, necessario concluditur, quod sponsa per osculum dimidiam sponsalitiae largitatis

partem lucretur. Hanc conclusionem ubdetur tenere LopeZ.adicia. Tam n.Clicet postea eam cogitandam relinquat.

SE D praedictis non obstantibus,pars negativa et videtur verior, pro qua tuenda respondetur ad minorem I. argumenti, quod licet osculum iustu acquirendi me. diu esse videatur, tamen quando impedi. tur pcr sposam, quo minus matrimonium consummetur,quod tunc per osculum nihil lucretur, ut ea text. in lu.s in dul Isi si a se. C. de is r. ante nupt. Qubd vero peii onsam hoc in casu impediatur matri. monium , patet ex secundo sponsaliorum contractu: si enim habuisset propositum colammandi matrimonium cum prioresponso, tam facile ad secundum non res. luisset s nsalioru contractum. Neq; obstat quod sponsus se aliquamdiu absentauerir,ga hoc plerunque inter i amantes co- tingere solet: amant enim, & quasi amando nolunt amare, absentant se,&absentando non volunt esse abscmes, amorem neganr,renuunt,& semper amare volunt,

hocq; solus ille fortissimus & omnium admirabilium rem admirabilissimus amoressicie. Quod idem pulchre testatur Plu

cem ac perdunt,imperaraetulant seseruitutem riserant.Vnde ex eo Q sponsus se aliquamdiu absentatidici no potest quod abiecerii

amorem,vel animum matrimonium consummandi, quia hoc commune amoris vitium est,cui vix ullus resistere potest. Ex quo patet Q sponsalpter absentiam sponsi aliud matrimoniti contrahens,non lucretur sponsalitia largitato. Im O fortius modo dicere, nempe sposus hoc in casul ucrarec sibi a sponia donat u ga magis psponsa vides impeditu matrimonium, si per

27쪽

ir; loannis Friderici Solis lG. I ractat.

per sponsum,&ideo merito quod sibi do.

Priterea sponsa non aliquamdiu exspectam sponsum videtur ex mera luxuria ad

econti eransire sponsalia, &ideb magis

detestanda,quam praemianda. Ex praediliis patet etiam solutio ad II. argumentum, nimirum quδd per aliqualem sponsi absentiam non praesumatur eius dissensus,cum & amor linc postulet,& usus hoc doceat, ut etiam propter causam leuissimam sponsus ab sponsa, & econtrario, saepissime se absentare soleat. Ideoq; concluditur quod sponsa, pro pter absentiam sponsi aliud contrahens

matrimonium, sponsalitiam non lucretur largitatem. Circa hanc conclusionem duobus mo.

dis excipitur. Primo ut non ' procedat quando sponsus per triennium se absentauit: tunc enim sponsa libere, &alia potest contrahere sponsalia,& sponsalitiam lar

iab.des Wri. Secundo non procedit quando sponsa probat, sponsum ex mera malitia se absentasse, & ad alios dixisse, se nunquam ducturum eam: tunc enim sponsa, ne suum sortε negligat fortunium, donatum pro parte dimidia capere & contrahere potest, quia tunc satis compertum est, spo

Ex hac quaestione pulchrum dubium

se offert, an haec sponsa a secundo sponso constitutam lucretur largitatem t Et verius videtur quod non, quia cum priori, dando osculum pudorem amisit, Cuius causa potissimum lucratur, videtur etiam amissa haec potestas lucrandi AE S T I O VIII.

Nunquid de iure communi secietas

bonorum,constante matrimonio acquisitorum,inter virum &

Concordia inter coniuges sternoda.r Pax o concordia ut inrer coniuges struetin mustum maias es nostri sollicui fiare, s

qua ratione motinus.

VORVNDAM Doctorum funda Nementa, quibus pars negativa videtur reddi probabilis, paucis recensendo principio sic instamus. Sit de iure communi

societas bonorum .constante matrimonio acquisitorum,inter virum & uxorem esset contracta, necessarium esset ut canones

legesue de ea disponerent. Sed posterius est falsum. Ergo &prius. Minor docetur

ex eo, quod utrumq; ius de matrimoniali contraisu societateque disponens intelli gat societatem cohabitationis, & non bonorum durate ea societate acquisitorum, ut hoc subiectii materia scilicet matrimonium perspicue videtur demonstrare. Cuenim leges canonesque, quicunque huic parti opponuntur, de societate coniugali disponant, necessarium erit ut eius dolerminatio ad societatem bonorum non sit extendenda, cum hae duae magnam inducant separationem , quae congruam non admittit illationem. 4od vero iura duntaxat loquantur de locietate matrimoniali inspecta eorum determinatio demonstrabit. Ergo,&c. Caeteriim si contrariae partis veritas ex eo redundaret, quδd matrimonium diuinae humanaeque domus societatem inducar,sequeretur quM illud ipsum indistincte de omnibus viri uxorisque bonis esset intelligendu, cum per generale istud tutis axioma nulla bonorum possit induci discretio. Sed consequens ipsi dissentientes

non admittunt. Ergis nec antecedens admittere debent.Haec sunt praecipua huius partis fundamenta, quare caetera Praetermitti-

28쪽

l mittimus. Aisentiunt huic parti Chasian

ptionem restringat', ut forte praedicti Auin consiuetu Burgund. D. 6.9.a Pit. thoris fuit intentio. teru,s eam respon- rhus inconsuetud. Aureianens rit. de societ. in-sionem simpliciter intelligamus, prout o ter vir. x.qucta refert sequiturq, Coua

ptimo intelli potest, adeo nihil aduersa

bitur,ut plane more Andabararum clausis

oculis nobiseu propugnet. Na si intercoiuges sit diuidendu, Q utriusq; pecunia est

ς ED ' ut vetiorem his non obstantibus

acqui situ, certe no minus & ista bona et ut, amplectamur opinionc, negamus mi- diuidenda q unius overa indullaiaue alteriorem I. argumenti propolitioncm, neq; rius cocurrente pecunia acquirunc eu &ex eo firmatur quod asseritur, legesi hac hoc modb recte icietas contraha f&ac parte adducedas loqui duntaxat de iocie. qui situ diuidatur, ut alibi multis in locis otate matrimoniali vel cohabitationis, cus endimus. At si hoc modo acquis ta inter hoc perspicue earum legum veritati sit

Contrarium , ut patet ' in primis per textu eoru societatem effectuanda expetimus. in nasignis iamr. de donat. inrer vir. Ovx. ubi Praeterea negatur quod in maiori: II.m ulter de eo, quem loco viri tenebat, c5. arg. propositione ductum est, videlicci ex

queritur, quod is diuortip inter eos cele. generali isto axiomate, quo matri inoniublato non ibiam dotem, sed etiam omnes diuinae humanaeq; domus cietate indu- possessiones, quocunq; titulo eis costante cerea iserimus, indistincta omni u bono tu

matrimonio obvenerunt, reddere comu

sequi communicatione, cu istud axiomanicare q, recia set, quare a Papa mandat Qeo usq; nobis inseruiat, quousq; secud sileis Ecclesς dis .frictione non illi ad dotis roges de hac nostra societate disponctes institutionem, sed et bonoru acquisitorum telligitur. Atqui leges istae bonoru faciunt communicationem sit copellendus,quod distinctione, ut intia fiet perspicuu. hrgo vero factu non fuisset, si Papa plua detersecudum istam distinistionem praedictum

minationc his iusmodi bona comunican- axioma erit intelligendum. His t breuiter

da non volui si iet. Et ne qnis de huius casus sic praemissisl maiori huius partis confir- determinatione subdubitet, ipse rex iusmatione adiungimus praedicto textui aliuverba hic resci re non grauabimur. Signi f.

incle det Mes.cx quo ho C modo arguir e coit P. mulier , quod re quem loco viri tenebat, talam r. Uxor comittens adulteriti de iure oritio inter resolenniter celebraro, dote uam Canonico, nulla in contrari ucosuetudine illicite desinet, oreddere contradicit: possessones attenta, est priuanda bonis,costante coluerum,qua ipsis dum simia uiuerent, cutu cunquegio ac lia istis. Ergo a contrario sensu, sino contractus Ilitio communiter obueneruI,er pro commiserit adulteri u , non crit priuanda, sm excisse,sibi nititur vindicare. Ideos manda. sed huiusmodi bona iure et comunicada. min, quatenuυ ita eLI, or non est abu, quod ob Il. Si veritati consonarct,de iure comunisi stat num a d ressisutionem dolis, nota ἀ- nullam bonorum cietatem inter conium onem eoru m,quae obm communiter habuer ut, ges cile contractam, aut maritus aut uxor

districtione Ecclesiae compellitis. Quae verba si huiusmodi bona selus lucraretur. Sed bene considerentur, minime negatum irino utrum minime est dicendum. Ergo,&c. existimam iis,qubd de iure communi bo-Minoris probatio facilis est: nam aequitas noru societias inter iugales non si t admissa. si inter priuatos homines sit seruada, mul

ruuiae inconsiderate pronunciata solutio, coniunx unus acquirendo,alter coseruan. qua asserere conatur, praedictuc. loqui du- dolucrum saceret, unusq, tantu sibi istud taxat de bottis, cx pecunia simul mariti praeseruaret, aequitatern minime inter couxoris acquistis. Nam si hoc textui cos iuges servari nemo ibit inficias;cum t ma

naret, vel ex subiecta istius tituli materia, trimonio laete felicitetq; transigendo ni-

vel salic ex ipso c. deberet constare At non hil magis conueniat,quam syncera amici costat. Ergo praedicta Couarruviae solutiotia, beneuolen tia,concordia,ut scitὴ com-

est inualida. Et ad illum finem hoc modo probat Hierocles apud Stobaeumsem. Q. praeieripta s olutione volumus habere in-α pulchre in haec verba Phocylides.

iractam, ne per ista bonoru comunicatio Ama ruam uxorem. EvidenIm melius aut ad comiarii Dc duntaxat pecuniariam em iucunaeus.

29쪽

Ioannis Friderici Solis lG. Γ ractati

Nec non illam Medea Euripidis verba

testantur.

uam maxima existissalin

Cum uxorcum miro non dissidet. .

Atqui hanc amicitiam, concordiam &beneuolentiam si bona, constante conn bio acquisita, inter coniuges non diuide. rentur interrumpi, atq; in earum locum inimicitiam, discordiam, inuid: amq; substitui , nemo adeo rationis expers est 4 negabit, cuin dissimilitudo conditioni, quemaeqtialitas,quae odih dissidi)q; parens inetaro dicitur,m coniugio nullain admittat concordiam. Vnde summe inconsuli uellleges,hac de re clare disponentes,in alium 8 sensum trahi. Hinci quam multa conditores urbium & legislatores priuilegia sta- tucce, quae ad auspicandum matrimoniu, quae ad retineudam inter coniuges chari.

tarem, quae deniq; ad educandam prolem pertinent inde videlicet promulgatet sunt leges desponsalibus, de dotibus, de pactis dotalibus, se diuortiis &repudiis,de adulteriis, de ritu nuptiarum, de rei uxoriae actione, tu to marrimonio. Nulla enim de parte Reipublicae bene tuenda tam soliciti fucre Athenienses,Lacedsmonij,Licurgus,Solon,omnesque Romani Censore , quam de connubio reditanstituendo ordinandove. Neq; ' hoc immerito,quoad modum enim benc cultum dispostumq; coniugium bonos ciues & magistratus,ita neglectum & violatum ex florenti ac beata Republic. i misera eandem efficit Rempublicam. Hinc t ureconsiliti adeo matrimonij probant concordiam, ut iuri patriae potestatis, quod naturali quodam iure niti videtur,anteponant I.fexhibend. quod idem sacra acceptat confirmatq; scriptura, dum ait. Relinquetia patrem or matrem, se adhaerebit voris .ia Hinc linquam, D. Chrysostomus non iniuste effatur in Genesin homitias . ar do concordia,& pax,&vinculum dilectionis, cu m muliere & viro fuerit, omnia simula fi aunt bona,& nullis insidiis expositi sunt,magno & inexpugnabili quodam

muro circumdati, sua iuxta Dei sententia in concordia. Hoc λrtiores eos red iidet: hoc omnibus diuitiis&abundantia magis locupletabit: hoc supernam iis gloriam conseret: hoc di Dei Mnevolentiam iis ubertim conciliabit. Proinde caluorone quid illi praeferendum existimemus. sed omnia faciamus & legamos, ita ut

tranquillitas & pax sit cohabitantibus. Tunc aure&fiiij, qui nascuntur,virtutem sequentur: quas imitabuntur & serui,&vndcquaque domus virtute florebit, eritque multiplex rerum prosperitas. Cum igitur concordia inter coniuge sit seruanda, neque leges ad sinistrum intellectum trahendae,erit hoc in parte concludendum, bona constante matrimonio acquisita inter coniuges societatis iure esse diuidenda. Assentiunt huic conclusoni Lope Z. in

e V AE ST L O IMAn omnia bona, constante matri

monio acqtii sita, sint indillincte

intcr virum & uxorem communicandaὶ

Communia inter virum'uxorem omnia

σου debent. t Coniugum tranquiati cohabrisione mMI

st Donatio quae fit propter merita, non icisur

propris donatio. ra Mulier viro magnumsolarium adfera. ra Uxor cui sit ducenda. υ Mulieris naturam cur Deus infirmiorem si

30쪽

Contro .cie Bon. Constan. Matr.

- halere, missum. ι Vxorem ductaro quidconsederandum. I Romanicui fiat moemorabileres Uum. ιν Iulierem quid ornet.

ao Lucra inter coniuges qua non communicenturior nu. H.

PARS I. AFFIRMANS.

dua vitae coniunctio, mutuusq, coniugu amor , videtur persuadere, ut omnia

bona, durante coniugio acqui sita, sint indistincte inter virum & uxorem diuideda. mod l. probatur hoc modo. Inter mariium t & uxorem quaeda cietas est corra

constat quod in societate non attandatur, an unus sociorum plus lucrifaciat, quam alter. Ex quo ratio dictat, quod licet unus coniunx ex donatione vel Hiccessione ali. qua plus acquirat, quam alter, quod in me hoc aequa lance ut communicandum.

ll. memadmodum infortuniit societati obest,e e modo fortuniu illi prodesta

crus in eo. f.sociau. μα. Mera vero donatione esse fortuniu, nemo negabit. Ergo,&c. li I. Vtriq; coniugum in matrimonio omnia vitae pericula aeque se ni perserenda,lfleum dotem.*. smara sol I. Merito igi-xur de bona dextraq; fortuna non uni du- taxar,sed utriq; gaudendu ; csi iustae ratio nia sir,oppositum eodem modo operari in opposito, quo operatur propositum in roposito, Iultam .g sivenditor. ct sipro-

que bonorum inter illos esset communi. catio,quomodo indiuiduς vitet quod ma Iis est, inter eos posset esse coniunctio: cui eni in no conceditur quod min us est,quomodo illud quod magis est concedi poset civisisAOLq.3.2I. g quod ait.desuperfici

descrp.Sed lucru inter coniuges est comu . nicandu. Ergo donatio est comunicanda.

coniuges omniu bonoru indistincte participes esse debeant. Na ilicet unus plus tu eri faciat, in id congrue absq; alterius ope fieri nequit, quia unus lucratur, alter custodit, & rem lucrara q io minus perdatur efficit,quod pulchre restatur Antipater in serm.denupt.dum ait: Quemadmodum enim si quis unam habens manum, allunde & altera adipiscae, aut unico pede vies etiam alterum aliunde acquirat, facilius multo aliquid apprehendere, aut quo libuerit ire potest: ira qui uxorem duxit, facilius fruetur salubrib. & utilib. vitae commoditatibus.Nacoiuges P duobus oculis quaternos habent; &iu duabus mani b. totidem alias , quib. una iunctis facilius aget

opus manuu Et paulis post:Coniugiu igic

is unius mebri vice, ex geminis coalelcit, felici' omnia in vita administrare poterit.

Hinet de filiabus Danai fabulos criptum est, quae pei foratu repictes dolium, perpetuo labore frustra conficiunt'. Vnde non obstat si unus coivnx plus lucri,quam alter faciat. Nam quod unus in acquiren- dominus agir,in custodiendo supplet. Ad prudentissimum illudDiui Au .gustiCqsaris dictum referendum est. Lon. ge plus laudis &fructusAlexandro futuru, si qadeptus erat, tueri &c6seruare potuisset quam quod fortuna duce res maximas gessisset. Quod & versus nobis indicat.

Huic accomodari potest quod I. Reg. c. 3o. scripto relictum est: Dauidem nem pe diuisite praedam hostium aequaliter remanentibus ad sarcinas, & ad praedam de scendentibus. Ad quod facit esuuiaegnum. de homulae ubi poena tam bene illis, qui custodierunt sarcinulas, inflicta fuit, qua qui opem in homicidio S.Thom ptqstu erui. Non igitur mirum si unus coniunx plus negotiando acquirat,vel ci plus obueniat, quod hoc cum altero communicet, quia teste Plieroc.bb.denu . illis omnia i communia sunt,etia usq; ad corpora &. animas. Quod α. clatiussacra testatur Scriptura, dicens viru & uxorem unam esse carnem. Si una caro,igitur uni non plus iuris in bo nis competere videtur, quam alteri. Praeterea si unus pro altero,cum Opus fuerit atrocissimas ferre iniuria nec non unus ratione alterius,foeditissimos compati morbos, imis ipsam vitam interponere cogatur ecum nihil tam onerosum sit,quod vir& uxor non facillime serant concordes, &communi opera quicquid est ferre volentes,ut ait Hieroc.d.lo. Quid an bona inter eos communicanda quaerendum est Si siet ius teste Gaio proLucilla maior coniugisn Coniugem, quam liberos beneuolentia

SEARCH

MENU NAVIGATION