Carmina selecta ex illustrioribus poetis saeculi decimiquinti et decimisexti studiosis adolescentibus citra morum labem ad perlegendum proposita. Pars prima secunda

31쪽

18 ANDREAE NAUGERII

Longeque semoti Britanni Cultum animi ad capiendum adibant. At nunc, acerbi heu saeva necessitas Fati, severas ut pateris vices; Ut te ipse vastatam vel hosti Conspicio miserandam iniquo. Quid culta tot pomaria conquerar RTot pulchra flammis hausta stiburbia PQuid glande deturbata aliena Moenia λ praecipitemque saevi Mavortis iram δ bellaque persequar Horrenda λ squammis ille adamantinis,

Ferroque consertam rigenti Induerat chlamydem trilicem. Fremensque, di atrum lethisera manu Telum corustans, secum odia, di necis Contemptum , & insanos tumultus, Secum animos, rabiemque agebat.

Ille urbe ab imis sedibus eruta . Implesset omnes funeribus domos: Non ille vel sexu, vel ullo Efferus abstinuisset aevo. Di A Tithoni senioris mor, Quae diem vultu radiante pandis; Cum genas effers roseas rubenti praevia Soli. Roseidos ut nunc per agros vagari Sub tuo adventu juvat; &recentes,

Quae tuos semper comitantur axes, excipere auras. Sicca jam saevus calor uret arva,

Iam vagi aurarum levium silestent

32쪽

exeret ignes.

Dum licet, laeti simulite amantes, Dum licet, molles pariter puellae , Ite flaventes vario capillos

nectite serto. . i.

Nunc simul telis positis amores intris haerentes lateri, & decentes Gratiae plenos reserunt resectonore quasillos. Per seros saltus, per iniqua lustra Undique occultas agitans latebras Fertur, & silvas varia serarum

strage cruentat,

Clara Latonae soboles, nitenti . Huic comae in nodum religantur auro , Pendet aurata eX humeris Pharetra , pendet & arcus. Circum eunt nymphae simul, illa cursis Gaudet effusios agitare cerum, Hanc juvat certis jaculis fugaces figere lyncaS. Nunc ab umbroso simul aesculem Daulias late queritur, quereIas Consonum circa nemus, & jocosa

reddit imago. QUID magis adversum bello esty bellique tumultu Quam Venus p ad teneros aptior illa jocos. Et tamen armatam hanc magni pinXere Lacones , Imbellique data est bellica parma Deae . . Quippe erat id signum sorti Lacedaemone natum, Saepe di Bemineum bella decere genus.

33쪽

,ic quoque non quod sim pugna versatus in ulIa , Haec humeris pictor induit arma meis. quo Verum hoc quod bello, hoc patriae quod tempore inbFerre vel imbellem quemlibet arma decet .

. . .

Bo RGETTUs lepidus catellus ille, Cuius blanditias protervioreS, Et lusus herus ipse tantum amabat, Quantum tale aliquid potest amari. Nec mirum dominum suum ipse norat, Caram bima velut puella matrem, Et nunc illius in finii latebat, Nunc blande assiliebat huc & illuc Ludens, atque avido appetebat ore, Erectis modo cruribus, bipesque,

Mensae astabat herili, heroque ab ipis

Latratu tenero cibum petebat. Nunc raptus rapido maloque fato Ad manes abiit tenebrico s. Miselleo canis, omiser catelle Nigras parvulus ut timebis umbras Ut saepe & dominum tuum requires:

Cui pro deliciis, jocisque longum

Heu desiderium tui relinquis. Vos mihi nunc magnos partus, ortusque beatos Felicis pueri, quo pinguia culta vetusti Naonis exultant, quo Carnia tota superbit, Dicite pierides. Vos illum e matre cadentem Excepstisque sinu: & vestris fovistis in ulnis , Et teneram molli cinXistis baccare frontem. Nec vero vos tantum has accessistis ad oras, Nec solae venistis ad haec vos munera Musae,

34쪽

Assuit ipsa etiam pariter, spargensque salubres

Pyxidos arcanae succos, partusque dolores Leniit, & matrem foetu Lucina levavit. Affuit Idalio veniens e colle Dione, Nectare odorato crines persusa fluentes ;Assuetaeque leves Charites ductare choreas Hae simul ambrosia puerum lavere liquenti , Et parvas tenui cunas stravere lygustro. Uenit & undiquis properans Naucelus ab antris sQuem prope coeruleo e fluctu sormosa Metune Ibat, eos circum violasque rosasque rubentes Vimineis nymphae calathis, di serta serebant Purpureo e narcisso, atque auricomo chrysantho: Quae postquam totas passim sparsere per aedes, iucundoque domus Iate fragravit odore, Protinus ecce Iovis magni de limine Parcae, Antiquae Parcae, niveo queis corpora amictu, . Canaque Chaonia velantur tempore quercu. na Hae postquam & matrem complexae, & fronte sere- oscula junxerunt parvo felicia nato, Candida versato torquentes vellera suso , Fatidico tales fuderunt pectore voceSO fausto nimium coelo, divisque benignis,

Nate puer, cresce, & dulces solare parentes, Et fatis Iaetare tuis . tuque optima mater,

Tuque boni genitor pueri, quos omine dextro Castus hymen quondam thalamo sociavit in uno , Accipite haec laetis animis, neu posse moveri

Credite, quae vero concordes ore canemus.

Qualis in aprico se tollit amaracus horto, Quam studio solers omni formosa puella

Ipsa suos alit in lusus , & lenibus undis Irrigat ; illa levis paulatim surgit in auras

35쪽

ANDRAE NAUGERII

Pulchrior, & dulcem late diffundit odorem: si puer augescens primo se tollet in aevo,

Nec se quisquam illi sermoso conseret ore. Mox ubi jam validus teneris eMesserit annis, Tunc illum sacras artes, doctaeque docebunt

Aonides, princepsque chori sermosus Apollo , Illi & divini latices Aganippidos undae, Et virides Hemi saltus, Pindique patebunt . Mars quoque bellipotens simul, S Tritonia virgo

Muneribus bellorum & saevis instruet armis. Doctior haud illo quisquam seu cominus ense , 'Seu fit opus valida concurrere longius hasta, mis, Sive inflectere equum, atque arctis compescere habe Seu libeat laxare, di aperto currere cam po . O quoties medio serventem in turbine belli Conversae sugient aciesr at percitus ille Obvia quaeque metet infesto corpora ferro. Non secus ac praeceps hyberno flumine torrens , Cum tumidus late, ac pluviis hyemalibus auctus Promit adversas insano vortice silvas, Obstantesque trahit ripas, camposque per omnes Cum sonitu ruit, & rapido rotat omnia fluctu. Fortunate puer, nunquam non victor in hostem Bella geres, magnique aequabis facta parentis.

Ille olim magnos Gallorum stravit acervoS, Italaque host ili manarunt arva cruores . Tum, cum caesa virum serpens per corpora Lyris Aequoreas cursem vix tandem invenit in undas.

Ille idem gelida cum gens immanis ab arcto Ausenios passim sese effudisset in agros,

Audaces animos ingenti strage repressit, Alpinasque nives Germano sanguine tinXit.

Nunc quoque fallaces abrupto foedere Gallos

36쪽

In latios iterum fines, praedamque men teSProteret, & victos odivinis credite parcis

Italia expellet, coeloque aequabit honores.

At tu, siqua tuo restabunt bella parenti, Auseniam infense nec dum pacarit ab hoste, Ipse tua fidens animi virtute subibis

Haec primum, moX eXternas egressiis in oras Implebis totum factis audacibus orbem. Te duce & Ausoniae rursum rediviva resurget Gloria, & antiquum late victricibus armis Reddetur Latio imperium. tua signa timebunt

Una omnes passim populi , quaque incidit alto

Aequore, & oceano serven tes abi ui t aXes, Quaque coloratis effert se Phoebus ab Indis, Tum demum placida contentus pace quiesces, Saevaque mitescet posito discordia ferro. Aurea tum veniet saeclis melioribus aetas, Felicesque anni, & Saturnia regna redibunt, Tum pax alma colet terras, Astreaque Virgo, 'Immersiimque gemet stygio scelus omne baratro. Felices, qui tam laeto nascentur in aevo. Tu vero ante alias superis gratissima tellus,

Ram tanto divum genitor dignatur alumno,u nitidas passim fruges, arbustaque laeta, Sponte tua, nulloque hominum cogente labore Produces, humiles sudabunt mella genistae , Incultique serent candentia lilia vepres. Finierant parcae, tum Iuppiter aethere ab alto Intonuit laevum, & coeli de parte serena Perspicuus multo fulgor cum lumine fulsit.

37쪽

- ANDREAE NAUGERII EX PHILEMONE. 7

Ι Qv ID remedi lacrimae afferrent malis, O Minorque semper fieret lugenti dolor, τAuro parandae lacrimae nobis forent. Sed nil here istaec prosunt, res ipsae nihil Moventur istis, sive tu semper fleas, Seu nunquam, eandem pergere insistent viam. 'Quid his juvamur ergo λ nil certe, at dolor Ut ipsa fructus arbor, sic lacrimas habet.

NA M s I te alumne genitrix cum peperit tua, Hac Qrte es unus omnium in lucem editus, Tibi cuncta ut evenirent quae velles bona, Idque annuit magnorum quispiam Deum , Iure optimo indignaris , valde enim is tibi Fallax repertus. quod, si eiseem legibus Quibus nos omnes stragicis ut verbis loquar Aeque patentem cunctis aerem trahis, Ferenda sunt haec levius, & omnis rectius Ratio habenda. denique haec summa est, puta Hominem esse te, quo nullum animantium omnium Extolli, i temque deprimi citius selet. Ipsumque id haud injuria, minimarum enim Id virium est, & maximis semper sudet, Plurimaque secum commoda conterit cadens. Tu vero S magna non amisisti bona, Et mediocria sunt ipsa ea, quae pateris mala. Ergo di modesse alumne quod reliquum est seras.

38쪽

SALVE cura Deum, mundi selicior ora, Formosae Veneris dulces salvete recessus, Ut vos post tantos animi , mentisque labores Aspicio, lustroque libens, ut munere vestro Sollicitas toto depello e Peliore curas.

Non aliis Charites perfundunt candida lymphis

Corpora , non alim conteXunt serta per agros . .

B ALTHAS SARIS

ALCON .ER Epetu M satis primo sub flore iuventae

Alconem, nemorum decus, & solatia amantum pQuem toties Fauni, & Dryades sensere canentem, Quem toties Pan est, toties miratus Apollo, Flebant passores; an te omnes carus Iolas Tristia perfundens lacrimis manantibuS ora, Crudeles superos, crudeliaque astra vocabat; ' Ut gemit amissos foetus Philomela stib umbris, , Aut qualis socia viduatus compare turtur, Quam procul incautam quercu speculatus ab alta Immitis calamo pastor dejecit acuto ;Non viridi sedit ramo, non gramine laeto, Non vitrei dulcem libavit fluminis undam; Sed gemitu amissos tantum testatus amoreS, Languidulus moestis complet nemora alta querelis Nulla dies miserum lacrimis sine vidit Iolam, Nec cum sol oritur, nec cum se condit in undis; Non

39쪽

Non illi perudes, non pingues pascere tauros Cura erat, aut pastos ad flumina ducere potum, Hoedorumve gregem, aut vitulos includere septis. Tantum inter silvas, aut solo in littore secum Perditus, & serae oblitus decedere nocti, Rupibus haec frustra, & surdis jactabat arenis. Alcon deliciae Μusarum, & Apollinis, Alcon Pars animae, cordis pars Alcon maXima nostri, Et dolor, his Iacrimas oculis habiture perennes, Quis Deus, aut quis te castis miser abstulit st ergo Optima quaeque rapit duri incIementia fati PErgo bonis tantum ess aliquod male numen amicumpNon metit ante diem lactentes messor aristas: Immatura rudis non carpit poma colonus; At fera te ante diem mors nigro immersit averno , Injecitquo manus rapidas crescentibus annis. Heu miserande puer, tecum solatia ruris, ,

Tecum amor, & Charites periere, & gaudia nostra; Arboribus cecidere comae, spoliataque honore est Silva suo; solitasque negat pastoribus umbras sPrata suum amisere decus, morientibus herbis Arida; sunt sicci fontes, & flumina sicca In ecunda caren i promissis frugibus arva; Et mala crescentes rubigo exedit aristas. uallor tristis habet pectides, pecudumq; magistros, Impastus stabulis saevit lupus; ubere raptos Dilaniatque serus miseris cum matribus agnos; Perque canes praedam impavidus pastoribus aufert Nil nisi triste sonant,&silvae, & pascua, Samnes, Et liquidi sontes, tua tristia stinera serunt Et siquidi fontes, &silvae, & pascua, & amnes. Heu miserande puer, tangunt tua funera Divos. Per nemora agricolae sentes videre Napeas, : Panaqueo

40쪽

Panaquo silvanumque, di capripedes Satyriscos, Sed neque jam lacrimis, aut questu fata moventur Impia, nec nostras audit mors surda querelas. Vomeribus succisa sitis moriuntur in arvis Gramina, deinde iterum viridi de cespite siligunt, Rupta semel non deinde annectunt stamina Parcae. Aspice, decedens jam Sol declivis Olympo occidit , di moriens accendit sidera coelo;

Sed tamen occiduo cum laverit aequore currus , Idem iterum terras orienti luce reviset.

Ast ubinigra semel durae nos flumina mortis Lavere, & clausa est immitis janua regni, Nulla unquam ad superos ducit via; lumina somnus Urget perpetuus, tenebrisque involvit amaris; Tunc lacrimae incassum, tunc irrita vota precesque Funduntur; fert vota Notus, lacrimasque precesque . Heu miserande puer fatis surrepte malignis, Non ego te posthac pastorum astante corona Uictorem aspiciam volucri certare sagitta Aut jaculo, aut dura socios superare palaestra ;Non terum posthac molli resupinus in umbra Effugiam longos aestivo tempore Soles Non tua vicinos mulcebit fistula montes, Docta nec umbrosae resbnabunt carmina valles INon tua corticibus toties inscripta Lycoris, Atque ignis Galatea meus nos jam simul ambos Audierint ambae nostros cantare furores, Nos etenim a teneris simul usque huc viximus annis, Frigora, pertulimusque aestus, noctesque diesque; Communique simul sunt parta armenta labore;

Rura mea haec tecum communia. ViXimus una

Te moriente igitur cur nam mihi vita relicta est ΘΗeu male me ira Deum patriis abduxit ab oris, Ne