Carmina selecta ex illustrioribus poetis saeculi decimiquinti et decimisexti studiosis adolescentibus citra morum labem ad perlegendum proposita. Pars prima secunda

발행: 1732년

분량: 411페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

51쪽

Bacchati in arva Theutones horridi, Sensere in antiquumque robur, Inque novum Marium incidisse. Cum caesa, pubis flos Alemanicae , Repente in alta valle Cadubrii Phalanx nives cruore tinxit Purpureo , rapidumque Plavem. Arx & recepta est; pectora militum

Cum saeva nostrorum ardua non via, Non saxa, non arcere muris

Terrifici potuere nimbi, Cadente aliena fulminis in modum

Contorta ab igni sulphureo pila ,

Qua terra subsultat, nigerque Cum sonitu serit astra sumus. Dirum repertum; & ingenium male SagaX , sacrumque, quo truculentius Nil invenire atrox Megaera, Saeva nec ira potest Deorum. Sed cuncta praesens horrida temnere DuX acer urget , hunc sequitur cohors Secura: praesentemque mortem Μagnanimo duce freta , vincit. Diis cura nostri est, & Venetus pater Probe Latinae conssiluit rei, Cum jus tibi omne copiarum. LIVIA NE tribuit marum :

ORNEO UMQUE mox secium dedit Μagno e Senatu , cui sapientia

Insignis, ac sortuna avorum Scipiadum reparant honores.

Non imperatorem ille queat sibi optare , Mavors quem mage diligat, Non

52쪽

Non tu senatorem serendis Consi liis animosiorem. Vos nuper hostium unanimes seram Fregistis audaciam, ac pavidos patres Firmastis, ac suam attuIi stis Semianimis populis quietem. Vos jam timebit barbarus, ac siiis . 7 Pedem cavebit tollere finibus, Ni laeva mens est, diique nostros

Accumulare volunt triumphos.

CA P A RI o N ego sum, que vivum maxime amavit Liviades, tumulum post dedit & titulum. Hura cani ingenuae de se sibi non licet: at mi Nunc audita meo accipe de domino. Latrantem me sorte phalanx germana per umbras Ut vidit , de more affore herum timuit, Et fugit trepida, at ridens ait una dearum , Quae ante Iovis solium ferrea pensa trahunt, Ne trepidate: semel satis est timuisse , neque illum Quem fugitis, prius hue fata venire sinem, Quam Gallos male foedifragos demiserit Orco, Et quisquis vexat barbarus Italiam. pauca Quisquis ades,domino haec reseras precor, haec quoque Addito, amat te etiam trans Styga Caparion.

- . . . A

53쪽

AD FRANCISCUM TURRIANux

F C c κ Flaminii tui libellum,

Candidissime Turriane, quem nos Donamus tibi jure; quando nemo Tantum noS amat, aut amavit unquam ; Neque hoc munere, quod mihi dederunt : .

Formosae manibuS suis Camoenae, . . . . . t

Dum colo Aonios puer recessiis, Potest dignior ullus esse, quam tu; Quem Phoebus pater , di novem serores Amant non minus ac stros ocellos. At vos, numina cara, Turriani Famam cum lepido meo libello Servale ineolumen perenne in aevum.

HYMNUS IN PANA.

I A Μ satis cecini fera ε

Regum proelia: nunc age, Mater Pieri, quem deum , Quem dulci Aeoliae fidis Plecti o rite canemus δΛnte, lanigeri gregis Silvarumque virentium, Custos

54쪽

Custos, cui nigra menali Terga, cui gelidi placent Summa templa Lycaei iNymphae, semiseram Iovis Prolem dicite, dicite

Pana capripedem, leves Suetum cum Dryadis chor Silvis ducere in altis. En ut grata silentia Cantu nocti vago deus Rumpit. cernite, io, venit, En venit capitis seri Serta pinea quassans . Huc concurrite, virgines

Intactae, & pueri integri: At quibus scelera impia s Mentem sollicitant, procul Hinc abeste, profani. Absint & querimoniae νEt mixtus lacrimis dolor: Hic laetis choreis dies Ducenda, hic leve tinnaea

Carmen voce sonandum.

O Pan Naiadum Pater, Qui per devia montium Valliumque reconditarum Agrestes agitas, canum Cinctus agmine, lyncas T Te divum, atque hominimi sator Silvarum dominum dedit Esse, qua roseus dies Surgit, quaque cadens rubris Ponti mergitur undis.

55쪽

Tu sentes liquidos gregi, re

Laeta pabula sufficis : cvitos ovium potens Dictus, mollia candidis

Exples vellera lanis . . .

Quos tu, sancte, pio semel Agnos lumine videris, Illos nec stabuIis lupus Infestus rapiet, mala

Nec contagia laedent. Felices nemorum comae, Quae te, cum vaga rostidus

Vesper sidera protulit, Dulci carmina fistula

Audivere canentem Tunc purae melius nitent Noctis conscia sidera: Tunc aurae Zephyri tacent: Tunc laetas croceis humus

Spargit floribus herbas. Non tam dulce sonat cadens Udo in gramine cycnus, aut Veris tempore floridi :Αles sib siluae querens Densis Daulias umbris. Eieto Hamadryades deae, Limpidis ubi procubat Umbra saxea sontibus, Ludunt in numerum, & levi Campos ter pede pulsant .

Tu vero choream regens, Cantus ingeminas: sonant

Laetis omnia plausibus,

56쪽

Et cultrix nemorum gemicΙmis vallibus Echo. Mox sessa Dryadum agmina Propter gramineam 1edent Ripam fluminis, hic ubi Dulcem mollis amaracustate spirat odorem. Et dum suave rubentia Carpunt mala, Vel aureos Crines frigidulis aquis Immergunt, liquida simul Voce carmina dicunt. Ut fulgentia sidera Et magnas superum domos Linquens, ad vaga flumina Paverit niveas oves Majae clara Propago, Qua Cyllenia verticem stupes umbriserum nigris Late sontibus irrigat, Et gratas pecori vago Semper sussicit herbas. Hic flavae Dryopes sinu In molli recubans Deus Coelo frondiferum nemus. Praeseri, heu nimium gravi Victus vulnere amoris. Λt selix Dryope, nOVem Post fastidia mensium , optatum ex utero dedit Pondus. Vix puer hauserat Dias aetheris Oras, Fugerunt Dryades, Parens

Fugit

57쪽

η M. ANTONII FLAMINII

Fugit territa, nam inguinum Tenus hircus olens erat Infans, binaque flammea Stabant cornua fronte. Tunc illum genitor serens

Albis pellibus abditum, Ad magni solium Iovis

Venit: nec mora, risit immensi rector Olympi Riserunt superi: at Venus

In sinu puerum tenens s - . . '

Visus pastit amabili Monstro, grataque turgidae Libat oscula fronti. Salve o Naiadum potens, Salve, & hinc lacrimabiles Morbos, & miseram famem in Extremas Arabum domos, Et feros age TurcaS.

IAM nox sidera Tethyos

Undis caeruleis condere coeperat , Cum laetae volucres diem Venturum vario carmine nuntiant;

Argutae fidicen lyrae Alcon, auricomo gratus Apollini Alcon, in viridi sedens 'Ripa Tybridis haec dulcia fundere - - Coepit carmina, Lesbium Aurato seriens pectine barbiton.

58쪽

s. CARMINA . Iam Sol oceano diem .

Ducet purpureis , Roma parens , equis , Quo Farnesius inclyti . Aeros imperii sceptra Potentia Sumens auspicio deum Felici, Ausoniis attulit urbibus Pacis gaudia candidae; Et belli furias alpibus, &mari Arcens, tristia dulcibus .

Mutavit litui murmura canticis.

Ex illo nitidis viret Arvis tuta Ceres, Bacchus & exteris Crescit liber ab hostibus, Nec nostros abigit miles at X greges,

Nec passim pila ferrea Ictu fulmineo moenia concutit, Nec discordia civium Cognato maculans sanguine dexteras

Miscet proelia; quo nihil Sol, qui cuncta videt, spectat acerbius. PAULLO denique Tertio Rerum praeside, vis, di furor impius,

Et tristes superum minae Excessere procul finibus Italis, Illuxitque beata diu . optato veniens tempore Faustitas; ut quondam medio in mari Iactatis validi turbinis impetu Nautis Tyndaridae ferunt Fratres auxilium sidere dextero. Ergo jam novus incipit : 'R erum ordo, facies jam nova cernitur:

Antiquum revocat decus . - - ' -

59쪽

46 Μ. ANTONII FLAMINII

Divum Roma domus, ct caput urbium, Et magnis legionibus Turcam, di Danubii flumina territat. Fortunata per oppida Cornu fundit opes Copia divite: virtuti suus est honos, Et legum timor, Sprisca redit fides. Sed jam purpureum bonae ostendit Veneris stelIa oriens diem. Salve, lux nitidissima, Natali proprio carior omnibus, Quos pulcherrima sustinet Regnis Hesperiae terra feracibus. Te nec Iuppiter horridis . Infuscet nebulis, nec malus invida Contristet pluvia Notus,

Nec lux oceano pulcrior eXeat.

Foecundi aura Favonii Pingat caeruleis gramina liliis: Stillent mella virentibus Ramis: lacte mero, Tybri pater, fluas. Tum laeti choreas Ioci Ducant, nec geminis juncta seroribus Absit Gratia, nec Pudor Sanctus, nec Pietas, almaque Veritas. At tu, nobilis imperi Vertex, magnanimum Roma Quiritium inter, surge cadentibus Λstris, & superum dona fer omnibus

Templis: incipe debitas

Prima luce Deis reddere gratias Cantu, ac turis honoribus,

Et P A U L L o Pylii tempora Nestoris

oras

60쪽

. CARMINA . Ora, qui tibi saecula

Saturni veteris rettulit aurea.

DE LAUDIBUS LAURI.

LA U R E , conspicuo nitens Semper tegmine frondium , tuas nec bruma gelu rigens ,

ec saevi rabies Noti Laeto privat honore, Te canam, nemorum decus Arborumque virentium , Inter quas ita gloria Praestas, ut teneras Qper . Vites tollitur alnus. Iratae sugiens minas

Iunonis, celeri ut pede iLatona ortygiam attigit, visa, gemini statim Solvit pondera foetus Hinc tantis meritis parem Phoebus reddere gratiam Quaerens, horificiim neci Ut Pythona dedit, tua Cinxit tempora fronde. Dein vocalibus Aonum Silvis inseruit, te ubi Lactis fluminibus leves Nymphae, di capripedes rigant Dulci nectare Fauni.

Nec colles Heliconios . .

DeXtro contigerit pede Te quisquamine; nam prius EX

SEARCH

MENU NAVIGATION