Brevis disquisitio, de præcipuis quibusdam philosophiæ Stoicæ placitis, quæ agunt de Deo, ejusque operibus, ...

171쪽

IDEA HEOLOGIAE terris consequendae, quaenam habuerunt Stoici adminicula quaenam media Uirtutem audivimus summum esse bonum Stoicis, eam nulla re indigentem, sibimet ipsi sussicere, seu homini ad beate vivendum. Sed virtutem sapientissimos Stolaorum Moptimos, perfectam non possedisse etiam audivimus veram, neminem ostendimus: Addamus adhucdum quid de bonis corporis Fortunae haben dum velint Verbo, indifferentia dicunt, re in malorum, aut bonorum censum rese. runt casus fortunae prosperos vel adve

sos, qui enim uti αυτο*ον' , effugit

mundum judicat malum esse mundum. Confitentem habebimus Senecam aliquo non tantum in pretio divitias, reliqua fortunae bona esse habenda, sedin casus adversos, quodammodo malos. Equare tamen Deus tam iniquus in diserributione fati fuit, ut bonis viris pauper- ratem, vulnera, 6 acerba funera adscri-Mret: Non potest artifex mutare materram:

haec passa est suaedam separari a quibη

dam non possunt, cohaerent, individua sunt. Sen. de prov. . . Non est hoc nodum

solvere sed secare. Unde colligere est , sum externa illa incommoda persaepe viri boni

172쪽

exercere permittant, propter nimiam violentiam , veram virtutem semper

colere sic satis fuerit ipsis impossibile, nec post hanc vitam beatiorem sperasse Stoici videantur vitam, quam non beata tranquilla dici mereatur, illa sic dicta beata

vita, virtutem colens, tanquam non Olens , summumque bonum possidens

tanquam non possidens. Contiario, ptimam acquirendae verae felicitatas inque praesenti seculo animae, pacis & tranquillitatis, quam neque turbet futurorum me tus, neque praesentium supra modum solicitet taedium cincommodum, monstrat viam Christiana Theologia. Summum heic bonum Deus ipse eit, ejusque possessio hominis beatitas. Hic boni omnis sensti origo,adimplet hominis pia&sancta desideria, removet omnia corporis incommoda,at per gradus,post hanc vitam omnia, beatum redditurus, Cum pura sancta anima vitiorum omnium tum eX- perte, ad nominis sui gloriam celebramdam, splendidum corpus. Haecce intuentes, fideli ad Dominum suum salutis autorem confugio uti, in fideles& fallere nescias ipsius promissiones secure recumben-

173쪽

Io EA Irgo Loc Intes Christiani sortiter per virtutis viam possunt incedere, anima solido suae cum Deo reconciliationis fundamento mediis

in adversis tranquillati pacifica. ustis iιμrsdem pacem habent cum De per Domi num suum Iesum Christum, cum conis scientia:cor enim si ipsos condemnet,Deus iam conscientiam remedia tappeditat, ut

redeant ad quietem suam. Hinc quae vere incommoda vitae sunt, non habent non

talia, sed spe futurae olim beatae liberationis,animum retinent tranquillum &4nconcussum, vel si vacillet, magni Semvatoris sui gratia fulciunt, confidentes,

terrena haec omnia brevi transitura, atque operaturam momentaneam amictionem , aeternam gloriam. Non dicunt

Deum haec curare nolle vel non posses nec etiam virum bonum non laedere, sed benigni Patris sui voluntatem ita ferre, ut discant faciem ipsius quaerere, auxi- agnoscere,, colere virtutem, dum tamen ea ipsa utut ad tempus dura molesta, cedere tandem debeant ipsis lucro Indiget enim filius castigatione paterna, ut virtuti discat dare operam. Quae etiam

ipsa res solatium adsertet reddente Deo iam or est corde ipsi

174쪽

psos de amore suo certiores, nam quos amat, castigat, sed quos castigat, servare vult. Non obliviscitur Pater filii sui, ita nec Dominus Deus suorum, montibus collibus immobilius quovis modo suum gratiae faedus confirmat. Tali tam firmo

qui niti possit fundamento, quod jacit Christiana Theologi , quin ad veram animae tranquillitatem , beatam vitam,& salutarem summi boni possessionem, optime pervenire possit cuiquam potest esse dubium Hunc sutura Maeterna magis quam praesentia hujus aevi spectantem, curantem, adversus mundi machinas, Satanae astus , vitae incommoda, gratia Dei munitum, gaudium possidere possiἀναφἀιρετον, quisquam neg ire potest 'solidaeque proin Consolationis acquirendae, aliam atque hanc ipsam, viam dari non posset Horum vero omnium nescii, de quibus dixi mn Sto1ci, dum ambulare sivit ipsos cum sociis suis, tempore ignorantiae per vias tenebrarum magnus mundi opifex, qui ipsis non innotuit a vera virtute, summo bono&tranquilla animae pace deviarunt.

f. VIII Res breviter ita perstrinxi inus, crisi de Stoicorum Theologia,

175쪽

compendium faciemus, hisce applicantes, quod cateris paritergentium Phil sophis, magnus Calvinus: se Equidem non inficior, ait, parsim' u cedam apud Phi-

losophos de Deo legi scitein appositeri dicta, sed quae vertiginosam quandam, imaginationem semper resipiant. Prae- buit quidem illis Dominus exiguum, Divinitatis suae gustum, ne ignoranis iam impietati obtenderent, eos, interdum ad dicenda nonnulla imp M lit, quorum consessione ipsi convince, rentur. Sed ita viderunt, quae vide- , bant, ut tali intuitu minime ad veri, talem dirigerentur, nedum pertinge- rent, qualiter nocturni fulgetri coru- scationem, qui in medio agro est vi tor, longe lateque ad momentum videt sed adeo evanido adspectu, ut, ante noctis caligine resorbeatur, quamis pedem promovere queat. s. IX. Tanta igitur masni Creatoris nostri, in nos, qui ultima vivimus tempora, nomenque gerimus Christianum , Cum sit benignitas, ut divinae suae revelationis lucem lucere faciat, quae ad veramaisimae tranquillitatem, ad aeternam beatitudinem, ad summi boni possessionem , viam

176쪽

apertam monstrat quanta illorum ingratitudo dc socordia censenda est, qui haecce nihil curant prorsus, cum seipsos, suam aeternam salutem secure negligentes Caecutiunt heu qui resupi' ni coelestis & salutiserae veritatis lumen, undequaque in verbo Dei fulgens, non Contuentur Ethnicorum utinam vigiles curae , studium Iabor improbus, in indaganda veritate, tot imperitorum, &oscitantium AE eluctantium , nomin sedin nomine tantum Christianorum socordiamin tarditatem non dudum condemnassenti At Tu Coelestis Pater luminum, qui inhabitas aeternitatem, lucem inaccessam, sed respexisti populum tuum habitantem sub coelo tuo, Ecclesiae tua providam gerito curam. Relabi populum tuum ad infidelis gentilita imaginationes perversas neutiquam sinito sed verbum tuum sit lumen d lucerna semitaedi pedibus nostris, ut caliginosae ignorantiae Mimpietatis tenebrae pellantur. Sancte Pater sanctifica nos in veritate tua, verbum tuum veritas est. alanis te ad magnum ovium Pastorem, tandem reduc nomina Idolorum de terra

177쪽

ν4 ΥHisoriam volt α penitus dele ut cognoscant mundi naationes, Te solum esse Iehova, necesse Praeter Te Servatorem alium.

Tibi, qui Dominus noster, ni L pissator, qui Servator , Triun Deus Pater Fili, Sancte Spiriciis, soli, solas Laus, di gloria, in saecula.