장음표시 사용
101쪽
ram auxisti . Ueruntamen est majestas & sic Sylla ε voluit ) ne in quemvis impune declamari liceret. Ambitus vero ita apertam vim habet, ut aut accusetur improbe , aut defendatur. Qui enim iacta , aut non facta largitio ignorari potest Z Tuorum autem honorum cursus cui suspectus unquam fuit 3 Me miserum , qui non astuerim i duos ego risus excitassem λ Sed de majestatis judicio duo mihi illa ex tuis literis iucundissima suerunt: unum , quod te ' ab ipsa republica defensum scribis ; quae quidem , etiam in summa bonorum &fortium civium copia , tueri tales viros deberet ; nunc vero eo magis, quod tanta penuria est in omni vel honoris, vel aetatis gradu, ut tam orba civitas tales tutores complem debeat : alterum , quod ' Pompeji & Bruti fidem , benevolentiam te mirifice laudas. Laetor virtute & officio cum tuorum necessariorum , meorum amicissimorum , tum alterius , omnium
seculorum & gentium principis; alterius, iampridem iuventutis , celeriter ut spero ) civitatis . De mercenariis testibus a suis civitatibus '' notandis, nisi jam factum aliquid est per
Flaccum , fiet a me, cum per Asiam decedam . Nunc ad alteram epistolam venio . Quod ad me quasi formam communium temporum & totius rei publicae misisti expressam , prudentia literarum tuarum valde mihi est grata. Video enim & pericula leviora , quam timebam , & maiora praesidia , si quidem is Veruntamen est majestas J Videat adversarius tuus, ne ipse maiestatis reus sit e nam huius legis castut est , ne viros honestos liceat contumeliose compellare . Atque in ea re Augustus discipulus Syllae fuit. Tae. Ann. I. 72. Primur Au ustus cognitionem de famσ- si ι, bellis speeie Iegis eius eνamυit &c. L
6 Vesuis a Lege Cornelia . Vide Indicem Le. Ur, in limine Tomi lv. γ Improb. I Improbus est , vel qui ambitum accusit , vel qui defendit . Cum enim tartitio sacta, aut non facta ignorari non ponit; nemo vir bonus eius deliini nomine quenquam accusabit , quo eum vacare satis liqueat . Rursus nocens reus linprobe desedis det, quod multor .ma testimonio probetur. Improbus igitur Dolabella, qui te de ambitu accuset , cuius honorum cursus nemini suspectus unquam fuit . Hoe totum pro Apopio contra Dolabellam , Renerum suum , lem. pori serviens Cicero collegit r quod factum excusat in eiust . ad Caelium lib. a. his ver bis r meam ieeae, quam M. tram ex tuis Iiteris misi ad 'νium uid
8 Ab lysa κον. J Ab omnibus magistrat Lbus ει bonis. Hi enim Resp. o Pomm ire Boini J Unam ex dii bus Apis pii filii, uxorem duxerat Cn. Pompeii filius, alterain M. Brutus. Epist. 4. Brutus vero &laudavit revin Appium . & defendit . Illud ex Diomede, hoc ex libro da claris orati
ire Notisadis 3 Psephismate , vel Senatus consulto, aut decreto civitatum . Vide me ad Liv. XXV H. as. I. F. Gronm.
102쪽
AD F AMILI ARES LIB. III. spdem ut scribis omnes vires civitatis se ad Pompeii ductum
applicaverunt: tuumque simul promptum animum & alacrem Ierspexi ad defendendam rempublicam , mirificamque cepi v uptatem ex hac tua diligentia, quod in summis tuis occupationibus , mihi tamen reipublicae statum per te notum esse voluisti . Nam augurales libros ad commune utriusque nostrum otium serva . Ego enim a te cum tua promissa per literas flagitabam, Uad urbem te otiosissimum esse arbitrabar. Nunc tamen , ut ipse polliceris , pro auguralibus libris, orationes tuas consectas omnes expectabo . Tullius , cui mandata ad me dedisti , non convenerat met nec erat iam quisquam mecum tuorum , praeter omnes meos, qui sunt omnes tui.
Stomachosiores meas literas quas dicas esse, non intelligo. Bis ad te scripsi , me purgans diligenter, te leviter accusans in eo quod de me cito credidisses : quod genus querelae mihi quidem videbatur esse amici. Sin tibi dissicet, non utar eo Posthac . Sed si , ut scribis, eae literae non fuerunt disertae , scito meas non suisse . Ut enim Aristarchus Homeri versum
negat , quem non probat ; sic tu libet enim mihi iocari )ἱ uod disertum non erit, ne putaris meum. Vale, & in cemura , si jam es censor , ut spero de proavo multum
x et M .Hem J Eorum more, qui ex pro vincia cum imperio reversi ad uriam expectant, ut eis triumphus decernatur. Man. ia Gulus J Non videtur hie esse L. Tullius legatus, de quo epist. 3. lib. XV. de ad Atti epist. 4. lib. V. sed potius ex similiaribus Appii, quod Ciceronis verba de monstrant. Fuere igitur quinque Tullii , prae. ter Ciceronem nostrum ἐν hic familiaris Apis
pii , & L. Tullius legatu , & M. Tullius scriba, de quo epist. ao. lib. U. & L. Tvllius Montanus, de quo epist. so. ad Att. lib.
XII. Idem .r 3 Prarer σmner meos I Contubernales , vel de eohorte mea . I. F. Grandima 4 De proavo I Appio Claudio meo, qui solus toto qin Morinio censor fuit . Corras.
M. T. C. APPIO PULCHRO S. D. XII. RATULABOR tibi prius, s ita enim rerum ordo
ARG. Gratulariae de absolutione ambitus e cta , quibus ipse ad declarandam Appio Misnuptias Tullia excusat se insciente conseis noolentiam moveatur. - α ροι. .
103쪽
hementer gratulor de iudicio ambitus: neque id , quod nemuni dubium fuit, absolutum esse te : sed illud , quod quo melior civis, quo vir clarior , quo sortior amicus es , quoque plura virtutis & in dii striae ornamenta in te sunt , eo mirandum est magis, nullam ne in tabellae quidem latebra fuisse
absconditam malevolentiam , quae te impugnare auderet. Non horum temporum , non horum hominum , atque morum negotium : nihil jam sum pridem admiratus magis . ' De me autem , suscipe paulisper meas partes, & eum te esse finge , qui sum ego e si facile inveneris quod dicas, noli ignoscere hae stationi meae . Ego vero velim mihi, Tulliaeque meae sicut tu amicissime & suavissime optas ) prospere evenire ea , quae me iii sciente facta sunt a meis: sed ita cecidisse , ut' agerentur eo tempore , spero omnino F cum aliqua felicitate , dc opto . Veruntamen plus me in hac spe , tua sapientia& humanitas consolatur, quam ' opportunitas temporis. Itaque , quemadmodum expediam exitum hujus institutae orati nis, non reperio . Neque enim. tristius dicere quidquam debeo ea de re , quam tu ipse ominibus optimis prosequeris. N que non me tamen mordet aliquid : in quo ' unum vereor,
ne tu parum perspicias ea , qua gesta sint, ab aliis esse gesta s
bant , aut condemirabant, aut ampliabant . Dolabellam reconciliandi. coriad. Non hoc aec pluribus verbis Asconius. solum Cicero dicit , sed latius felicitatem a De me autem J Quod autem ad filiam vult patere. Spero felix suturum hoc coniu-
meam, accusatori tuo collocatam, pertineti gilim eum in aliis rebus, tum in hoc etiam suscim meam personam, ut putes te ema, qui ut in gratiam redeas cum Dolabella. Gram ego tum o tum intelliges, mihi ignoscendum o Θρονιωnitar I Quae se, ut ego alterius esse, nunc hastanti. Quia nee tu sacile in- amicus, alterius socer, hoc tuo tem re sim veneris, quod dicas. Hasito autem, quia ne- inter vos quasi interpres. Cremque possum dicere probari a me novam assis Ea da re I De nuptiis. Manu nitatem q- cum accusatore tuo contracta 8 Unam non ve- , - νω parum I Una sit; nec improbare deheo , ne malis omini- res leviorem euram meam facit , ouod non
bm prosequar eam rem , quam tu quoque dubito, quin satis intelligas , Tulliam esse mihi prospere cupis euenire. Nan. desponsatam Dolabellae me absente & igno-3 Sed ita cisi isse I Scribendum censeo t tante , cum ut id fieret reperto commodo ει ira recidisset . Sic enim eohaeret oratio i genero , Terentiae & a eis Romae reli insprospero de opto . Ubi adversativa partieula permisissem. F. Gm--ur. Veterum libro locum non habet. I. F. Granosi rum , quos ego vidi, consensus movet me , ε Agerentur ea re ore I Quo tu eum illo ut de manuscripta lectione non dubitem , collisus es, ita ut vieerist quo facilius fore quae modo vereor habet , pro eo quod est iu spero , ut me medio & tuterprete redeatis vis satis, nori vereον. F. Ursin. in gratiam. Idem .
104쪽
ta , quibus ego ita mandaram , ut, cum tam longe ablaturus essem , ad me ne referrent; agerent, quod probat ent . In hoc autem mihi illud occurrit: Quid tu i situr, si affuisses 8 Rem probassem . De tempore, nihil te invito , nihil sine consilio egissem tuo . Vides sudare me , iamdudum laborantem, quo modo ea tuear, quae mihi tuenda sunt, δc te non offendam . Leva me igitur hoc onere : nunquam enim mihi videor tra-ε alse causam difficiliorem . Sic habeto tamen e nisi iam tunc omnia negotia cum summa tua dignitate diligentissime cons cissem, tametsi nihil videbatur ad meum erga te pristinum studium addi posse : tamen , hac mihi affinitate nuntiata , non majore equidem studio , sed acrius, apertius , significantius dignitatem tuam defendissem . Decedenti mihi, & iam imperio annuo terminato , ante diem III. nonas Sextiles , cum ad Sidam navi accederem , & mecum Q. Servilius esset, literae a meis sunt redditae . Dixi statim Servilio, etenim videbatur esse commotus) ut omnia a me maiora expectaret. Quid multa Benevolentior tibi, quam sui , nihilo sum factus ; diligentior ad declarandam benevolentiam multo. Nam ut vetus nostra simultas antea stimulabat me , ut caverem , ne cui suspicionem ficte reconciliatae gratiae darem : sic assinitas novam curam mihi affert cavendi , ne quid de summo meo e ga te amore detractum esse videatur. Vale.
M. T. C. APPIO PULCHRO S. P. D. XIII. UASI divinarem , tali In officio fore mihi aliquando expetendum studium tuum , sic , cum de tuis rebus gestis agebatur, inserviebam honori tuo . Dicam tamen Vere; plus quam acceperas, reddidisti. Quis enim ad me non perscripsit, te non solum auctoritate orationis, sententia tua, quibus ego a tali viro contentus eram , sed etiam Opera , consilio , domum veniendo, conveniendis meis , nullum munus os
ficii cuiquam reliquum fecisse λ Haec mihi ampliora multo
ARG. Appio m alias agit , quod sitos in conciliatione non desperat: censuam obten supplicatione deeernenda adiuvinit parata- tam esse sperat. Anna U. C. ρο, illi ossieta pollicetur . De Dolabella re.
105쪽
Ioa EPISTOLARUM sunt, quam illa ipsa propter quae haec laborantur. Insignia e
nim virtutis multi etiam sine virtute assecuti sunt; talium vi
torum tanta studia assequi sola virtus potest. Itaque mihi pro. pono fructum amicitiae nostrae ipsam amicitiam , qua nihil est uberius, praesertim in iis studiis, quibus uterque nostrum devinctus est . Nam tibi me profiteor & in republica socium , de qua idem sentimus , & in quotidiana vita conjunctum cum iis artibus, studiisque , quae colimus . Velim ita sortuna tuli siet, quanti ego omneS tuos facio, uti tu meos facere posses: quod tamen ipsum , nescio qua permotus animi divinatione , non despero. Sed hoc ' nihil ad te t nostrum est onus. Illud velim se habeas quod intelliges ' hac re novata additum potius aliquid ad meum erga te studium, cui nihil viis debatur addi posse , quam quidquam esse detractum . Cum haec
scribebam , Censorem te iam esse sperabam . Eo brevior est haec epistola , & , ut adversus magistrum morum , modestior.
a Quam bisonibus studiis ue-I Sie
NT. quo inspex . Et videtur multo elegan. tius. Quis enim nescit bonis artibus 5c st diis, vitam coli & ornati a Nibit ad i. J Habet rationem Appii di-itatis , quia plurix facere adolescens Dola-lla Appii amicitiam, viri in primis hono- Tati, quam cotura Appius Dolabellat , debe-hat I accedebat aequitas: utrum enim decet, eum, qui iniuriam intulit, an eum, qui a cepit , de reconciliatione laborare Mantiis
3 Nostrum onus J Ego eficiam, ut reis conciliationis initia a genero meo proficiscantur. Hem. d. me re novata a Quod mihi Dolabellam invitate devinxerim. Ura .
106쪽
M. T. C. SER. SULPICIO S. D. AJUS Trebatius, familiaris meus, ad me scripsit , te ex se quaesisse quibus in locis eias em : molesteque te serre, quod me propter valetudinem tuam , cum ad urbem accessissem , non Vidisses e & hoc tempore velle te mecum, si propius accessissem , de ossicio miri usque nostrum communicare. Utinam , Servi, salvis rebus
sie enim est dicendum ) colloqui potuissemus inter nos: prosecto aliquid opis occidenti rei publicae tulissemus . Cogno
ram enim iam absens , te haec mala multo ante providen tem , ' defensorem pacis , & in consulatu tuo , & post eo, sulatum fuisse . Ego autem cum consilium tuum probarem, &idem ipse sentirem , nihil proficiebam . Sero enim ' veneram ; solus eram ; rudis esse videbar in causa; incideram in hominum pugnandi cupidorum insanias . Nunc , quoniam ni
hil jam videmur opitulari posse reipublicae ; si quid est , in
ARGUMENTUM . sulpicio , eon regum raret ea re indi populus tufferat; eam vetenti , respondet , suamque cum illius πω que sole civilis belli eausam intelligeret . Iuntate convenire demonstrat, di desperatum Suetonitis. Manutius. rei p. statum de lorat . Scripta est epistola a reus Dium I Cum C. Marcellus , cum Caesar in Hispaniam remessus Pompeii M Marcelli stater patruelis , consul eadem legatos oppugnaret. Auno V. C. oti in Caesarem tentavit, ut scripsit Suetonius.1 Ad Ubi expectaret donee trium- Is enim consulatum ex Marci fratris aucto phus decemeretur . Vide lib. III. epist. g. ritate gessiti ut legitur in epist. cui su ubi de hae loeutione dictum est. Ressit L. Lentulus, & ipse Caesaris causis a L,μπμνem De ν δ Nam , eum M. Maris acerrimus adversarius. Manut. cellus consul & provincias Gallias ante le- 4 Ven jam J Ee provincia . Venit autemgitimum tempus , & privilegium C sari , pridie non. Ian. L. Lentulo , C. Marcello uol ei populus concesserat, ut absenε eonis Coss. Absuit igitur toto anno, quo C. Mar- ut tum Petere posset , eripere conaretur ; cellus, Marci frater , cum L. Paulo consul Sulpicius collega restitit; quod tuiquum p fuit. Man.
107쪽
quo nobismetipsis consulere possimus, non ut aliquid ex pristino statu nostro retineamus , sed ut quam honestissime luge
mus; nemo est omnium, quicum potius mihi , quam tecum, communicandum putem . Nec enim clarissimorum virorum , quorum similes esse debemus , exempla, neque doctissimonim, quos semper coluisti, praecepta te fugiunt. Atque ipse antea ad te scripsissem , te frustra in senatum , sive potius in conventum senatorum esse venturum , ni veritus essem , ne Τ ejus animum offenderem , qui a me , ' ut te imitarer, petebat . Cui quidem ego , me cum rogaret ut adessem in senatu ,
eadem omnia , quae a te ' de pace & ' de Hispaniix dicta sunt, ostendi me esse dicturum . Res videas quo modo se habeat : orbem terrarum , imperiis distributis , ardere bello turbem sine legibus, sine iudiciis, sine jure , s ne fide, reli
nam direptioni & incendiis . Itaque mihi venire in mentem
nihil potest non modo quid sperem , sed vix iam quid am
deam optare . Sin autem tibi , homini prudentissimo, videatur utile esse nos colloqui , quanquam longius etiam cogitabam ab urbe discedere , cujus jam etiam nomen invitus audio , tamen V propius accedam o Trebatioque mandavi , ut s quid tu eum velles ad me mittere, ne recusaret; idque ut facias velim ; aut si quem tuorum fidelium voles , ad me mittas; ne aut tibi exire ex urbe necesse sit, aut mihi accedere . Ego tantum tibi tribuo , tantum mihi fortasse arro go , ut exploratum habeam , quidquid nos communi sententia statuerimus, id omnes homines probaturos. Uale .
s Mus I Caesaris. Alanulist. 6 Ut te imitaris i Ut item in stratum.
Id enim Caesae cupiebat . idem. Ctim νο aret I Formiis r nuod ex ep.
& i8. lib. IX. ad Att. intelligitur. Idem .s De paee J Ut ageretur de concordia saris, δέ Pompeii. Idem . o D. Hioantii J Senatui non placere, in sarem in Hispanias contra Pompeii legatos proficisci. Ide .ro Rer videat J Vulgati plerique t Rem
vider quo modo se ineat. Antiptosis.1I Tamen πιυμ aere I E Campania& maritima ora, quae me , ut voluit Pompeius, habet επινἀν-ν . Crer d. Vide Fam. XVI. II. 8e 23. An. VII. 11. 2 Mnas σννυ I Fortasse enim mihi assentor, eum mihi tantundem, quantum ti hi , tribuo . Αννogare dicimur nobis ea , quae nostra non sunt. --tur.
108쪽
II. A NTE diem III. Kal. Maias cum essem in Cumano, accepi tuas literas: quibus lectis, cognovi non satis prudenter fecisse ' Philotimum : qui cum abs te mandata haberet , ut scri bis, de omnibus rebus, ipse ad me non ventia set, literas tuas misisset: quas intellexi breviores suisse , quod cum perlaturum putasses . Sed tamen , postquam literas tuas legi , ' Postumia tua me convenit , & Servius noster . His
placuit , ut tu in Cumanum venires e quod etiam mecum , ut ad te scriberem , egerunt. Qiiod meum conssilium exquiris,
id est tale , ut capere facilius ipse possim , quam alteri dare. Quid enim cit , quod audeam suadere tibi, homini summa auctoritate , summaque prudentia ξ Si , quid rectissimum sit , quaerimus, perspicuum est . Si , quid maxime expediat; o 1 curum . Sin ii sumus, qui profecto esse debemus , ut nihil arbitremur expedire , nisi quod rectum honestumque sit ; non potest esse dubium , quid faciendum nobis M . Quod existimas
meam causam conjianctam esse cum tua , certe similis in uir que nostrum , cum optime sentiremus , error fuit. Nam omnia utriusque consilia ad concordiam spectaverunt : qua cum ipsi Caesari ' nihil esset utilius , gratiam quoque nos mire ab eo , defendenda pace , arbitrabamur . Quantum nos sesellerit , & quem in locum res deducta su , vides . Neque solum ea perspicis, quae ρ geruntur, quaeque iam gesta sunt , sed e Tom. VII. O iam
ARG. Quaerenti Sulpicio , quid iaciendum 3 2ιο ἰ I Ordo est , etiam ut ad re it , respondet cum laude eius , si rem se- feriberem mecum ererunt. Gra v. quenda, certam rationem esse, non item, si 4 mbia esset Ut quidem ipse Ci- utilia, quia Caesaris caiisa firmior ; honestior cero putabat, cui, quod honestum, is unum Pompeii. Loiis ius ergo discedendum ab ur- utile videbatur. Caesar autem mhil melius , be in qua quae fiant, turpe sit protrare , non quam regnare existimabat. Manut. Irobare periculosum . Sed quo eundum , dis. s Noe seselieris J Non Caesar, sed id quodicilem esse deliberationem . Qua de re si arbitrabamur . Die imus enim limpliciter in- colloqui velit , quam primum rogat , adve- terdum , Non me fallis: Fefellit autem in eoeniat. Anno V. C. 7o . Ciceronem optulo, quod Caesar, cum ei nix PhilotιmMm J Libertum Terentiae Ciee. hil esset utilius concordia , rem tamen adronis. Estia. lib. VIII. Manusiur. arma deducere maluerat. Idem . a P uuata , . . . serviat J Illa , uxor o Geνuntur J A Caesare in Hispania eo Servii Sulpicii: hie, eiusdem filius. tra Pompeii legatos . pulso enim Italia dimin
109쪽
iam qui cursus rerum , qui exitus futurus sit. Ergo aut probare oportet ea, quae fiunt: aut interesse , etiamsi non probes : Z quorum altera mihi turpis, altera etiam periculosa ratio videtur. Restat, ut discedendum putem : in quo reliqua videtur esse deliberatio , quod consilium in discessu , quae loca sequamur. Omnino cum miserior res nunquam accidit , tum ne deliberatio quidem difficilior . Nihil enim constitui potest, quod non incurrat in magnam aliquam difficultatem . Tu , si videbitur , ita censeo facias r ut, si habes jam statutum , quid tibi agendum putes , in quo non sit coniunctum consilium tuum cum meo , supersedeas hoc labore itineris Sin autem est quod mecum communicare velis, ego te expectabo . Tu , quod tuo commodo fiat, quam primum velim venias , sicut intellexi & Servio & Postumiae placere . Vale .peio , ad urbem Caesar excurrit , inde in 7 λι-m altera a Sie in decem antiqvis HispAniain. Qito autem tempore cum Sulpicio libris: in duobus , ab artius. Antiquitatem eolloeutus est Cicero, hellum in Hispania mastis redolet, & vereor, ne quis emebatur . Id coenoscitur ex epist. II. xa. verbum, Altera , scribendum putaverit , sita ad Att. Nautit. auaνum. Idem .
M. T. C. S E R. SULPICIO S. D. III. TEHEMENTER te esse sollicitum , & in communi-V miseriis praecipuo quodam dolore angi, multi ad nos quotidie deserunt. Quod quanquam minime miror, & meum quodammodo agnosco : doleo tamen , te sapientia praeditum prope singulari , non tuis bonis delectari potius, quam alienis malis Iaborare. Me quidem , etsi nemini conc do , qui majorem ex pernicie & peste reipublicae molestiam
traxerit, tamen multa jam consolantur , maximeque conscientia consiliorum meorum . Multo enim ante tanquam ex ali
qua specula prospexi tempestatem suturam : neque id solum
non masculino genere, ut intelligatur νem, quod vult Manutim et sed neutro, ut sit aliquid mei moris. Plaut. Trin. II I. a. s. Neque meram', neque facere disset. Baecluv. E. Tu enMm saetis, ego quos dιxι, Musmutabo. I. F. Gro OU. ARG. Sulnieium , a Caesare Aebaiae post aciem Pharsalicam praesectum , consolatur, qui dolorem ex calamitate rei'. ceperat . ripia post Africanum hellum Caesaris, an te Hispaniense. Anna U. C. 7 7.1 Et meum quodammodo agnosco I Aecipio iil
110쪽
niea sponte , sed multo etiam magis monente & denuntiante te. Et si enim absui magnam partem consulatus tui, tamen& absens cognoscebam , quae esset tua in hoc pestifero bello cavendo & ' praedicendo sententia ; 3c ipse assui primis tem
poribus tui consulatus , cum accuratissime monuisti senatum collectis omnibus bellis civilibus , ut & illa timerent, quae meminissent e & scirent, cum superiores, nullo tali exemplo antea in republica cognito , tam crudeles suissent , quicunque postea rempublicam oppressisset armis, multo intolerabiliorem futurum . Nam quod exemplo fit, id etiam jure fieri putant: sed aliquid , atque adeo multa addunt , Sc asserunt de suo. Quare meminisse debes, eos, qui auctoritatem & δ consilium tuum non sunt secuti, sua stultitia ' occidisse , cum tua pr dentia salvi esse potuissent. Dices, Quid me ista res consolatur in tantis tenebris , & quasi γ parietinis reipublicae λ Est m
mnino vix consolabilis dolor: tanta est omnium rerum amis
sio , & desperatio recuperandi . Sed tamen & Caesar ipse ita de te iudicat, & omnes cives sic existimant, quasi lumen aliquod , extinctis caeteris, elucere lanmtatem , & prudentiam ,& dignitatem tuam. Haec tibi ad levandas molestias magna esse debent. Quod autem a tuis abes, id eo levius ferendum est, quod eodem tempore a multis & magnis molestiis abes:
quas ad te omnes perscri berem , nisi vererer , ne ea cognosceres absens, quae quia non vides, mihi videris meliore esse O a . con
a Et prae Lee iis 3 Praedicendo hic Ioeum
habere non posse,iacile assentiatis, animini si recte adverta . Non vereor, ne errem, si rescribamr praeci lendo. Hatillare bellum eaiadem elepantia dicitur, qua praestiee amisι- esam . Cicero noster lib. I. de Off. cap. 33. Amicisior, quae minus deiemur, Θ minus probe. - , magis decero censent sapieates sensi dissuere , quam repente praecidere . in inius , lib. IX. epist. 1. C. us Gunctationem nee res
ipsa desiderat, ct ratio νν eidit . Saepius Cicero hoc verbo eadem potestate usas est.
3 confitium etiω- J Ne Caesari ante conis cestum lege Trebonia tempus succederetur, di ut absenti e insulatum petere liceret . In quo diuentiebat a M. Marcello collega. mpItome Liviana ros. Contentiones Inter cΟ lules de siseee re C. Gari mittendo, a gente in senatu M. Marcello consule, ut Caesar ad petitionem consulatus veniret ,&α
4 Ocelsis J Consulares , Pompeium Ma
pnum, L. Lentulum , Bibulum, Domitium Ahenobarbum , Scipiovem Pompeii socerum, praetorium, M. Catonem &c. qui bellum paci praetulerant. Idem .s Parietinie J Parietios , Parietum raritiae. Cic. ad rempubl. transtulit, &, , praeposuit , veritus ne paulo durior translatio videretur . Quod praecipit Ctiissus lib. de Orat. Mollia uda , inquit, translatio est praeposito saepe veris . Idem.