장음표시 사용
161쪽
ego atque tu , quod ne in mentem quidem nobis veniebat
propter quotidianos metus , Omne tempus una fuissemus e neque me valetudo tua offenderet , neque te moeror meus equod , quantum fieri poterit , consequamur . Quid enim est utrique nostrum aptius Τ Propediem te igitur videbo. Vale M. T. CICERO TITIO S. D.
XVI. I unus ex omnibus minime sum ad te cons Tis landum accommodatus, quod tantum ex tuis molestiis cepi doloris, ut consolatione ipse egerem : tamen cum longius a summi luctus acerbitate meus abesset dolor , quam tuus, statui nostrae necessitudinis esse , meaeque in te benevolentiae , non tacere tanto in tuo moerore tamdiu : sed adhibere aliquam modicam consolationem , quae levare dolorem tuum posset, si minus sanare potuisset . Est autem consolatio pervulgata quidem illa maxime , quam semper in ore atque an animo habere debemus , Homines nos ut esse memineriis mus , ea lege natos , ut omnibus telis fortunae proposita sit vita nostra : neque esse recusandum , quominus ea , qua nati sumus , conditione vivamus : neve tam graviter eos casus si ramus , quos nullo consilio vitare possimus : eventisque ali rum memoria repetendis , nihil accidisse nobis novi cogitemus . Neque hae , neque caeterae consolationes, quae sunt a s
pientissimis viris usurpatae , memoriaeque literis proditae , tantum videntur proficere debere , quantum status ipse nostrae civitatis, & haec prolatio temporum perditorum : cum beatissmi sint , qui liberos non susceperunt ; minus autem miseri , qui his temporibus amiserunt , quam si eosdem bona , aut denique aliqua republica perdidissent . Quod si tuum te deta
derium movet , aut si tuarum rerum cogitatione mceres,
non facile exhauriri tibi istum dolorem posse universum p
tO . ARG. Consolatur diligenter amieulit , a Nartim rerum i Non puto , bitum liberorum immoderatius istentem . Narem νενtim, de sortunis dici , sed de si Anno in C. beris immatura morte erepti r ut sit. TMAE inmoriae ue literis prodita J Vulgo ct νum rerum , pro , tuorum incommola Vmς titeris inserta copula , quae melius abeae Ia- quod indicant & quae antecedunt , distrumentum sexto casu significatur. 1equantur. a M.
162쪽
to . sin illa te res cruciat, quae magis amoris eli, ut eorum, qui occiderunt , miserias lugeas r ut ea non dicam , quae 1Σ-
pissime & legi & audivi, nihil mali esse in morte , ) in qua
si resideat sensus , immortalitas illa potius , quam mors ducenda sit : sin sit amissus , nulla videri miseria debeat , quae
non sentiatur e hoc tamen non dubitans confirmare possum ,
ea misceri , parari , impendere reipublicae , quae qui reliquerit , nullo modo mihi quidem deceptus esse videatur . Quid est enim iam non modo pudori , probitati , virtuti , rectis stladiis , bonis artibus , sed omnino libertati ac saluti loci
Non , mehercule , quemquam audivi hoc gravissimo & pestilentissimo anno adolescentulum aut puerum mortuum , qui mihi non a diis immortalibus ereptus ex his miseriis , atque ex iniquissima conditione vitae videretur . Quare , si tibi mnum hoc detrahi potest, ne quid iis, quos amasti , mali putes contigisse ; permultum erit ex moerore tuo diminutum . Relinquetur enim simplex illa iam cura doloris tui, quae non cum illis communicabitur , sed ad te ipsum proprie reser tur : in qua non est jam gravitatis ac sapientiae tuae , quam tu a puero p stitisti, serre immoderatius casum incommodorum tuorum, qui sit ab eorum , quos dilexeris, miseria maloque seitinctus . Etenim eum semper te & privatis in rebus
& publicis praestitisti , tuenda tibi ut sit gravitas, & constam
eiae serviendum . Nam quod allatura est ipsa diuturnitas, quae maximos luctus vetustate tollit, id nos praeeipere consilio pri dentiaque debemus . Etenim s nulla unquam fuit liberis missis tam imbecillo mulier animo , quae non aliquando lugendi modum secerit e certe nos , quod est dies allatura , id consilio anteferre debemus: neque emctare temporis medicinam , quam repraesentare ratione possimus . His ego literis siquid profecissem , existimabam optandum quiddam me esse assecutum : sin minus forte valuissent , ossicio tamen esse '
Amstet . tm Pall. Grat. er resideae. Quod propter librorum consensum notandum. invitis. Ex illo membranarum edi Cellarius faeli re, legendumque arbitratur, ex qua Fremeat, &c. 4 um I Gebh. Grae . Eiusdem pretii tritio utraque . Docti eliin
163쪽
functum benevolentissimi atque amicissimi : quem me tibi &fuisse semper existimes velim, & futurum esse confidas. Vale. M. CICERO ' P. SEXTIO P. F. S. D.
XVII. oblivione amicitiae nostrae , neque intermisisione consuetudinis meae , superioribus temporibus ad te nullas literas misi , sed quod priora tempora in ruinis reipublicae, nostrisque iacuerunt : posteriora autem mea scribendo tuis injustissimis atque acerbissimis incommodis retardarunt . Cum vero & intervallum jam satis longum fuisset,& tuam virtutem , animique magnitudinem diligentius essem mecum recordatus, non putavi esse alienum institutis meis haec ad te scribere . Ego te , P. Sexti, & primis temporibus illis , quibus in invidiam absens, & in crimen vocabare , defendi : &eum in tui familiarissimi iudicio ac periculo tuum crimen conjungeretur, ut potui , accuratissime te , tuamque causam tutatus sum : & proxime, recenti adventu meo , cum rem liter institutam ostendissem , ac mihi placuisset, si adsuissem , tamen nulla re saluti tuae desul e cumque eo tempore ' invidia annonae, inimici non solum tui, Verum etiam amicorum tuorum , iniquitas totius judicii, multaque alia reipublicae vi. tia , plus, quam causa ipsa veritasque , valuissent ; Publio tuo neque opera, neque consilio , neque labore , neque gratia , neque testimonio defui . Quamobrem , omnibus ossiciis amicitiae diligenter a me sancteque servatis , ne hoc quidem praetermittendum esse duxi, te ut hortarer rogaremque, utia ' hominem te, & virum esse meminisses, id est , ut communem ARG, Excusae tarditatem utera i , &-vero non agnoscit Manutius i Sextium hortatur , ut sapienter δε sortiter ter has voces inimici non Iesum &α exilium serat, ad id uario usus consolationis neque est, inquit, inusitatum Ciceroni duo argumento. Anno V. C. Do. bu uti generandi casibus, ut in lib. de Se-1 P. Sextio J Corrado est hie Sextiux, Ci- nect. de P. Licinia cras ρο νο-t eticeronis eontra Clodium defensor, ab eodem re eivisis suris studio se uar Et lib. II. d. I sthac luculenta oratione defensus . Manu- Nat. deor. Ita artibus , quartim itidisium estius vero alium esse, multis argumentis con- culorum. tendit. GIuν. 3 Publio tuo I Filio tuo . Cellarior. Invidia anisoni a Videtur Edilis suisse i 4 Hominem te , ct virum J Ab homine unde invidia in causa annonae . Idem . Diin sapientiam, a viro sortitudinem postulat. Est enim
164쪽
munem incertumque casum, quem neque vitare quisquam n
strum , nec praestare ullo pacto potest , sapienter serres, &dolori fortiter ac sortunae resisteres: cogitaresque & in nostra civitate , dc in caeteris, quae rerum potitae sunt , multis somtissimis atque optimis viris injustis iudiciis tales casus incidi iase . Illud utinam ne vere scriberem , ea te republica carere, in qua neminem prudentem hominem res ulla delectet . De tuo autem filio vereor ne si nihil ad te scripserim , debitum ejus virtuti videar testimonium Τ non cepisse: sin autem omnia , quae lentio , perscripserim , ne refricem meis literis desiderium ac dolorem tuum . Sed tamen prudentissime facies , si illius pietatem , virtutem , industriam , ubicunque eris , tuam esse , tecum esse duces . Nec enim minus nostra sunt, quae animo complectimur , quam quae oculis intuemur . Quamobrem Sc illius eximia virtus, summusque in te amor, magnae tibi consolationi debet esse ; & nos , caeterique , qui te non exsortuna, sed ex virtute tua pendimus, semperque pendemus;& maxime, animi tui conscientia , cum tibi nihil merito a cidisse reputabis i si & illud adjunges, Homines sapientes turis pitudine , non casu; & delicto illo, non aliorum iniuria comis moveri . Ego & memoria nostrae veteris amicitiae , & virtute atque observantia filii tui monitus, nullo loco deero , neque ad consolandum , neque ad levandum fortunam tuam . Tu si
quid ad me forte scripseris, perficiam , ne te frustra scripsisse
enim In Vari tui in epistola sequen- hin. Meva primus liber , testimoniam MN aDeir G-ν Mar. Et in Bra, repisse. Melior est lectio haec , 'tiam vulga. to: MiυImis virtim vidi piane υμ t . Aeripere enim Ciceroni &aliis seriptori-rum. Manut. bus infinitis in laei est audire , intellirre. s Non cepisse J Libris omnibus veteribus Gristas. Laudetur Graevius, qaod nihil ta. it iis, edendum curavi, -κ dedisse. Lam. meu mat verit.
165쪽
jamdiu tuli , quam incommodum tuum : tamen te magnope re non hortor solum , sed etiam , pro amore nostro , rogo atque oro, te colligas, virumque praebeas , R qua conditio ne omnes homines, & quibus temporibus nati simus, cogites. Plus tibi virtus tua ' dedit, quam 1brtuna abitulit; pr pterea quod adeptus es , quod aion multi homines novi e M
sisti, quae plurimi homines nobilissimi . Ea dcnique vide
tur conditio impendere legum , iudiciorum , temporum , ut optime actum cum eo videatur esse , qui quam levi istina poena ab hac re publica discessierit. Tu vero , qui & fortunas,8c liberos lia as, & nos caeterosque necessitudine & benevolentia tecum conjunctissimos; quique magnam facultatem sis habiturus nobiscum & cum omnibus tuis vivendi . cum u-rum sit iudicium , ex tam multis, quod reprehendatur, ut quod ' una sententia, eaque dubia , in potentiae alicii jus condonatum existimetur: omnibus his de causis debes illam molestiam quam lenissime serre . Meus animus erit in te , liberosque tuos semper, quem tu esse vis, & qui esse debet.
ARG. T. Fadium. iudicio damnatum, &
ldeo exulem consolatur a mameria communi, & virtute propria, nec non a commodis exi
lii , quo liber sit ab impendentibus malis trandem ab innocentiae testimonior quibus sua adiungit ossicia. Anno V. Q 'ol. a T. sic est in Pall. quinta vati. cano. inque ad idem Victoriusti Lamianus. Uulgo T. Fa is , qui suerat eum P. Sex tio Tribunus pleb. Mater Fabii enim nobili nsmi. Hie autem fuit homo novus , ut innuit ipse Cicero. Grrhard. a Dedis I Dedit hominum studia , honores,
existimationem. Ilamte. 3 Sι, habituriss J Hare spes est reditus . Forte non perpetuo exilio damnatus suit, lad certos annos. Cinarivis. 4 Una sementia I Quae eum sententiae Mamnarunt , una tantum plures suem , quam quae absoluerunt. --.s PMemia atiemitas eando-ω- J In quoreus non ob culpam , sed ob pQtentiam adiaversarii, vel alleuius iudicum damnatus st. Vide IR P . Vet. F. Gran ius.
166쪽
AD FAMILIARES L IB. V. I 63 CICERO RUFO. XIX. TSI ' mihi nunquam dubium fuit, quin tibi essem
T . carissimus, tamen quotidie magis id perspicio : e tatque id , quod mihi ostenderas quibusdam literis, hoc testudiosiorem in me colendo fore , quam in provincia fuisses, erili , meo iudicio , nihil ad tuum provinciale ossicium am
di potest quo lit rius judicium esse posset tuum . Itaque
me Sc superiores literae tuae admodum delectaverunt , quibus& expectatum meum adventum abs te amanter videbam , & , cum aliter res cecidisset ac putasses , te meo consilio magno
ARG. Pompeio Italia pulso , Mescinius licia Quaestor , unde paulo post Cieeronem
Rufus , Ciceronis antea quaestor in provin- decessit, de Romam venit, Cicerone iam oraecia, in illius, tanquam reip. castra transire, maritimae praesecto. Cerraών. non plane certus cogitabat i quem Cicero a Eis misi dubiis, is fuit J Si te confirmat, & ue maneat in sententia , sua- porum ordo servatus esset ab eo qui has Cic. de . Anno V. Q 7o . epistolas retulit iu volumina, quadam cI Rufo J Hos titulos epistolarum arbitror nobis magis plana essent, neque in quemadmodum in antiquis exemplaribus in- multis locis tanto e re haesitaremns. Haec, ni
venimus, ita seripsimux: id alii postea facere si fallor. illam sequi debebat cuius initium
neglexerunt. si res magni ponderis non est, Quoquo potuissem, non ri cedere . est, non est soria me tam levis quam ouispiam obseurum est totum negotium , ae quo hic existimaret. Ita frequenter scri iam s.lito esse agit: quid tamen sentiamus, libere promam veteres duobus in locis, quod nunc memine. tiabimus, steti aequitate lectoriam. Cum illarim, testatur Cicero et in quibus etiam non non multo postquain e provincia Cicero re Parum referre docet , praenomina ponantur , diit, seripta sit r haec jam suseepto civili& tituli holiorumque gradus, an nominibus bello, & pulso ex Italia Pompeio scripta tantum, qui scribit, utatur : alter est in eis est. Eet ornabat iam Tullius suram , dc in pistola ad Volumnium , s. areos fine pran eastra Pompeiana proficisci cogitatur, Cuei mise , samiliariter ut debebas , me epist biit iue comitem habere illius consilii & iti- Iam mih ii, Acc. alter in oratione pro domo neris Rufumi de quo ipse Rusus in epistola suar Literas tu estne istae recιtagi, tibi a sua spem aliquam Ciceroni dederat t quod ta- C. Caesare missas diserer: CESAR PULCHRO. mea cum cupide Cicero optaret, modeste
Cum etiam ex QRumentatus amoris esse bae cauteque rogat: quia res multum periculi , gnum , cu 3 nominibur taurum uto tur et ne ise si emanasset, habebat I ideo obscure loquitur ,
asseriboee proconsul, aut Trib. pl. ita enim ne si sorte literae in aliena manus incissis legendu ille lociis est, non moronsulit per. sent, aliquid mali molasti aeque ex ea re su tinet evim ad Caesarem vox iἰla , quemad- sciperet. Victoriur. modum alia ad mιchro. Tertiuin exemplum 3 Liberiti J Nam in provincia officio quae- esse potest, si quis his contentus rum sit, ti- storio adductas videri poterat eum studiose tutus epistolae M. Antonii , quae in xl l I. Hii- colere et, eum praestare quaestor praetori suo de-lipp. inclusa est . Huius autem & sequentis Mat. quidquid officio potest ; nec in eo li- epistolae nomina nuda sunt in priscis & bo- berulli iudicium sit . Consecta vero provinnis libris. V. Astri cia, verus animi sensus apparet necessitudineta Meseinius Rulas fuit Ciceronis i. Q. quaestoria solutias. Maa-.M.
167쪽
aM EPISTOLARUM ctum & iudicii, & ossicii tui: iudicii , quod intelligo , te, id quod omnes sortes ac boni viri facere debent nihil pu
tare utile esse , nisi quod rectum honestumque sit : ossicii , quod te mecum , quodcunque cepissem consilii, polliceris s re : quo neque mihi gratius , neque , ut ego arbitror, tibi honestius esse quidquam potest. Mihi consilium captum iamdiu est : de quo ad te , non quo celandus esses , nihil scripsi antea , sed quia communicatio consilii, tali tempore , quasi quaedam admonitio videtur esse ossicii, vel potius efflagitatio ad coeundam societatem , vel periculi, vel laboris . Cum v ro ea tua sit voluntas , humanitas , benevolentia erga me , libenter amplector talem animum e sed ita non enim dimittam pudorem in rogando meum ) si seceris id , quod ostendis, magnam habebo gratiam : si non feceris, ignoscam : &alterum timori , alterum mihi te negare non potuisse arbitrabor . Est enim res prosecto maxima. Qt id rectum sit, apparet quid expediat, obscurum est : ita tamen , ut , si nos ii sumus, qui esse debemus, id est , studio digni & literis no-ὼris , dubitare non possimus , quin ea maxime conducant, quae sunt rectissima . Quare tu , si simul placebit , statim ad me venies. Sin idem Facebit, atque eodem , nec continuo poteris p omnia tibi ut nota sint, faciam . Quidquid statue ris, te mihi amicum ; sin id quod opto , etiam amicissimum iudicabo . Vale .
XX. di modo potuissem , te convenissem , si eo , quo constitueras, venire voluisses. Quare etsi mei commodi causa commovere me noluisti , tamen ita existimes velim , me antelaturum fuisse , si ad me misisses , voluntatem tuam commodo meo . Ad ea quae scripsisti, commodius equidem
ARG. Excusat se Ruso, queremi per alte. re. Tota est de rationibus, & ob id obscu- ω, quod rationes provinciae ad aerarium, eo ra , etiam , variantibus libris , si quae stii non expectito , detulisset . Ipsum enim vel vexata. U. C. 7 4. addita quaedam , vel inlinurata in iis cupe-
168쪽
dem possem de singulis ad te rebus scribere , si M. Tullius, scriba meus , adesset: a quo mihi exploratum est, in rationibus duntaxat referendis de caeteris rebus assirmare non possum nihil eum secisse scientem , quod esset contra aut rem , aut
existimationem tuam . Dein , si rationum reserendarum ' ius Vetus & mos antiquus maneret , me relaturum rationes, nisi tecum pro coniunctione nostrae necessitudinis contulissem , con-
secissemque , non fuisse . Qiiod igitur fecissem ad urbem , si consuetudo pristina maneret , id , cum lege Iulia relinquere
rationes in provincia necesse erat , easdemque totidem verbis referre ad aerarium , feci in provincia . Neque ita seci, ut te ad meum arbitrium adducerem : sed tribui tibi tantum , quantum me tribuisse nunquam me poenitebit. Totum enim scribam meum , quem tibi video nunc esse suspectum , tibi tradidi . Tu ei M. Mindium , fratrem tuum , adiunxisti. Rati nes consectae me absente sunt tecum , ad quas ego nihil adhibui praeter lectionem . Ita accepi librum a meo servo scriba, ut eundem acceperim a fratre tuo . Si honor is fuit, majorem tibi habere non potui : si fides, majorem tibi habui, quam pene ipsit mihi . Si providendum suit , ne quid aliter ac tibi & honestum , 8c utile esset, referretur : non habui cui potius id negotii darem , quam cui dedi . Illud quidem certe factum est , quod lex jubebat, ut apud duas civitates ,
Laodicensem & Apameensem , quae nobis maximae videbantur, Juoniam ita necesse erat , rationes consectas & consolidatas eponeremus . Itaque huic loco primum respondeo , me quanquam justis de causis ' rationes deserre properarim , tamen te
fuit , cui tutius ac fidelius hoc negotium inmitti potuerit . I. F. Gron . 4 Rarrones referre properarim I Ita legen. dum . Ad aerarium puta . Et si eause impellerent atque urgerent graves, ut primo qu que tempore hoc ossicio edendarum ad aer rium rationum desunkereri tamen id dilat rum fuisse usque in adventum tuum, nisi pu tatem frustra exspemri , ut conserremus , eum iam depositae essent. Nihil enim iam po
terat mutarit cum utrumque codicem concor
bertus , sortasse Laurea cognomento , cuius egregios versus , in Ciceronis academiam scriptos, reeitat Plinius lib. XX xl. cap. a. Neque enim Tiro liberatus est , nisi posteaquam e provincia ad urbem Cicero rediit rat ille scriba, qui rationes in provincia tra savit, libertus omnino fuit. Mamur.3 Ioa -υνὶ Mox vetus erat ut ad urbemas, qui proconsul erat, cum quaestore suo min iones conserret , priusquam ad aerarium re ferret . Ius autem vetus est , quod fuit ante issem Iuliam. Gro .
169쪽
expectaturum fuisse , nisi in provincia relictas rationes pro latis haberem. Quamobrem ' de Volusio quod scribis, non est id rationum . Docuerunt enim me periti homines , in his cum omnium peritissimus, tum mihi amicissimus , C. Camillus , ad Volusium transferri nomen a Valerio non potuisse rsed praedes Valerianos teneri r neque id erat H-S xxx , ut scri- his, sed x I x. Erat enim nobis curata pecunia Valerii manci-Pis nomine : ex qua η reliquum quod erat, in rationibus re
tuli . Sed sic me & liberalitatis fructu privas , & diligentiae , R quod minime tamen laboro ) mediocris etiam prudentiae .
Liberalitatis, quod mavis scribae mei beneficio , quam meo , legatum meum , praesectumque maxima calamitate levatos, cum praesertim non deberent esse obligati . Diligentiae , quod ex illi mas de tanto officio meo , tanto etiam periculo , nec scisse me quidquam, nec cogitavisse : scribam. , quidquid. Voluisset, cum id mihi ne recitavisset quidem , retulisse . Prudentiae, cum rem a me non insipienter excogitatam , ne cogitatam quidem putes. Nam & Volusii liberandi meum suit consilium; & ut multa tam gravis Valerianis praedibus, ipsique T. Μario depelleretur , a me inita ratio est : quam quidem omnes non solum
s Lotii J Alii, νιiatis , vel delatis. Coo. se initam esse infra Cicero dicit. videtur scribendanti, cMIstis. Supra: Nisit Reliquum 3 Ita distilique . Eius , quocum . . . contutissem. I. F. Gronovius. usus non eram, quodque restabat inconsum-ο De ι .:Uio nos scribis J Volusi , mu ptum, id retuli, populo scilicet , in rati a nomino, mai iram pecuniae vim publice nibus scripsi vel scribi curavi , seu testatus debebat . Eam pecuniam Valeriu periculo sum & residuum salvum esse . Manuti uet vult suo eatem iam a Volusio susceperat, praede D simul eum rationibus eam pecuniam ad aera que dederat r c uos puto Cicerotiis leaaium rium relatam : quod fieri potest , ut quando di praesectum suisse; id enim sequentibus ver- que factum fuerit e sed hoc proprie verbis his indicatur. videtur autem Cicero , eum his m,n explicatur. I. F. Gros . rationes confieeret, Volusium liberare voluis- 8 Ut mulia I Si in re obscura licet divi se , & Haedibus multam amovere, ut em nare, censeo Volusium quendam fuisse publi-rum fortunis consuleret. Quod eiu consilium canum, Se reipublicae debuisse XXX. selie & sactum ii.sia demonstratur . Contra Rusus tium . In eius locum postea successisse Vale Valerium ouidem , & praedes liberare , sed rium ,& non solum eo dcxiise vectigal illud , nomen illud a Valerio ad Volusium transisse sed & reliqua Volusii sis venda in sa ius e-1. cupiisset. Quod Cicero ex amicorum, pram piise, de hoe nomine praedibus praediisque 'eipueque Camilli huminis peritissimi sente a- publicae cavisse. Ideoque praeues eius tene tia , fieri non potuisse demolistrat: aut enim dantur, quos liberare cupiebat Cicero. Μωι Valerii mancipiis praedes teneri , qui se pe- ra vero dicitur hic pecunia, quae N a man cuniam illam, a Vollisio debitam, curaturos cipe volutio,& eius praedibus solvenda erat. i in promiserant: aut si praede liberandi es- Hae mea de linc loco sementia est et modissent , Volusium quoque simul oportere libe- sit sanus, sed dubito. Graυιus. rari et quod utrumque ut fieret , rationein a
170쪽
AD FAMILIARES LIB. V. Iv lum probant, sed etiam laudant. Et, si verum sci re vis ;
hoc uni scribae meo intellexi non nimium placere . Sed ego rutavi esse viri boni , ' cum populus suum servaret , consuere fortunis tot vel amicorum , vel civium . Nam de Lucceio est ita actum , ut , auctore Cn. Pompeio , i ita pecunia in fano poneretur . Id ego agnovi meo jussu esse factum. Qua pecunia Pompeius eli usus, ut tua , quam tu deposueras, Sextius. Sed haec ad te nihil intelligo pertinere Illud me non animadvertisse moleste ferrem , ut adscriberem , te in fano pecuniam iussu meo deposuisse , nisi ista pecunia gravissimis esset, certissimisque monumentis tellata , cui data , quo senatus- consulto , quibus tuis, quibus meis literis P. Sextio tradita esset . Quae cum viderem tot vestigiis impressa , ut in his errari non posset, non adscripsi id , quod tua nihil reserebat . Ego tamen adscripsisse mallem , cum id te video desiderare . Sicut scribis tibi id esse referendum , idem ipse sentio : neque in eo quidquam a meis rationibus discrepabunt tuae. Addes enim tu, meo iussu , quod ego quidem non addidi: nec causa est cur negem: nec , si esset , & tu nolles , negarem . Nam de H-S nongentis millibus , certe ita relatum est , ut tu sive
frater tuus referri voluit. Sed , si quid est , quando de logeo Parum gratum est , quod ego in rationibus reserendis etiam
nunco com --ιur J Hae sententia r Putari
esse boni mei, cimi possem, nullo populi damno, commodare cistibus, & eorum sortunas sustentare. to Nam de Liaere I Malim ad Catullum emendat, de est ita aciω- . Mistis constat vitiosum esse'. t sed mulisto constat trastis alienissimam esse Iaecem , quod ille substituit. Vides, inquit, 'νι- tim
m nos video. Nam duo Renera diversissima sint, hoc etiadaae fana politiam est , & istae fo- ausa a Milo ι- - cm1- . Fortuna ista sunt Utan patrimonaum vel horia volusi, de praecium Valerianorum 8c Marii tat illa pecuniae pia,lieae pars: neutra ullam lucelli huius, de quo armur, habet imMinem . Nam eur P . nebatur. in .cim , fi distribuenda erat prati riar c., ria 'o F. cares liae. . Nam Miseeis bem omnes praeter hune nuper venetiis impressum excusi codices. Vismias . Vula molliam binum . I .an da laxeo parum matum es J Ego quam provime potui , accessi ad seripturam antiquam. Nam libri nisuuscripti hoe loeta sunt corrupti r sed tamen partim sic habent Mando δε να-m motissum , partim gravismum . vulgati autem , ' νωm proin. tim est, quae lectio tolerabilis est: nee eam damnamus. Praeterea quod ad vocem uteum pertinet, nos putavi mas utrobique , Et suis pra, ibi , inam de Deo ita ea , flee. ει hie, auso de lueo , 5cc. eandem rem eii idei ue idem nomen poni oportere . Logium autem seu, I etaim , vox Graeca est , quae significat , piner alia, locum ubi rati nes reseruntur, fit ubi deponuntur. Lambi Forte seripsit Cicero, β ευιs es, quod de ι κam parum aeratum visω- eε . Nimirum delegato, quem cum praesecto maxima ea lamitate levare cupiebat , ut supra ostendit .