장음표시 사용
171쪽
168 EPISTOLARI Mnunc cor i gere possim , de eo mihi , cum senatus consulto non sim usus, quid per leges liceat , considerandum est . Te
certe in pecunia exacta ita efferre ex meis rationibus
relatis non oportuit , nisi quid me fallit ; sunt enim alii psritiores. Illud cave dubites , quin ego omnia faciam , quae interesse tua, aut etiam velle te existimem , si ullo facere
modo possim . Quod scribis '' de beneficiis, scito a me &
tribunos militares, & praesectos , & contubernales duntaxat meos delatos esse. In quo quidem ratio me sesellit. Liberum enim mihi tempus ad eos deserendos existimabam dari . Postea certior sum factus , triginta diebus deseret necesse esse, quibus rationes retulissem . Sane moleste tuli , non illa beneficia tuae potius ambitioni reservata esse , quam meae , qui
scribitur, in peeuniae exactia . Cur non veter exa Aut ut abactiti dixerint ' Et sane ab hoc ver ho eo non abhorruisse ostendit etiam Quinctii. declamat. Ist. Saerosanctur mereatoν opportunum mereeis exastram puro invenit. Prosta agerest nonnulli libri testunt, ista νwerre. Hi ne Ciceronis haere fuisse verba collim , te
certe ia pecimia exactia issa referre ex meis rais uni tis resatis non oportuit. Hoc est: Te non oportuit in rationes pecuniae a te exactae rea ferre, quod ero in meas rationes ad aerarium relatas iam ante aliter retuleram . videtur
enim Cicero H-ia non stenta millia in rati nes suac retuli me , quae postea in pecuniam a se sorte mlh Ciceronis decessum exactam quoque retulit Rufus. Sed viderint aeuti re . Alii aliter mutant . Nihil in re tam
obscura definio , nee milii ipse satisfacio.
a 3 Ita efferri J sic lege. Ex rationi hus a
me relatis causam capere cur mihi succenseres. Pro Coel. p. IV dolent, irati esertintur. De Marula. resp. a. MIMe me e Iarum re ira.eundis Io ius prope diere stram. Gronov.
14 D. ben.ficiis J Comites 8e eontuberna. Ies manstratuum &adiutore publieorum n notiorum deserebantur in beneficiis ad aerarium a Proeonsulibus 8: Proprael. & Quaest ribus , cum redirent ex provinciis . Non hoc erat emolumentum , ut Scaliger ad Ca-xul. notat, sed merus honor & cremmendatio illarum personarum apud populum Romanum, profutura illis, vel sta maiora emol menta ab rep. eonsequenda , vel ad pericuIa, si quae extitillent , sublevanda , tanquam lim meritis , ut iudieio de beneficio prinia.
pum honetarentur. Sie Arcitiam 1n benes eiisa rarium delatiam ab Lucullo Praetore &Coti sule, se L. Cornelium Balbum a Pompeio in illorum defensione iactat Cicero . Mile Sealister hoc dicit nomen tu aera tum referri , voeari in beneficiaν is . Omni aniatiquitati ignoratur hoc liriuendi genus, quae dicebat deseret in benes eiis ad ararium . Idem, lib. III. de Pee. Vet. cap. 17.1s Am itio.i J Ambitionem non recte inis
terpretatur Manutius, quasi ostendere volue
rit cohortem apud se fuisse lectissimorum hominum, qui beneficia in rem publieam contulissent. Non quidem de nihilo est , &potuerunt hoc quoque nonnulli respiceret sed non id intelligit Cicero, eui ambitio est graistia& demonstratio studii in cliente . significat se saei te pati potuisse , ut hanc apud M. latos gratiam iniret Rusus, cum ipse deserendo non sit secutus gratiam, sed morem, & v ritatem, & merita . Illud haud protritum ,
ut ambitione n I aererer . Plaut. Trinum . aee te amis , non piaces, nisu re vim. Caesar III. Civ. si vires alteri pauιum moda tribuisset fontina, non esse Uurum eonditioni bur paris eum , qua superior videretur, meque fore aequa pine eontentrem , qui se omnia Asinbir ων iam eonfideret. Lav. IX. eae pacem pete νer , quod usi ea , caem daret in , nasis ν , parnatus. Idem , lib. III. de Pecum veti
172쪽
ambitione nihil uterer . De centurionibus tamen , & de tribunorum militarium contubernalibus , res est in integro : genus enim horum beneficiorum definitum lege non erat. Raiquum est de H-S centum millibus , de quibus memini mihi a te Myrina literas esse allatas, non mei errati, sed tui :in quo peccatum videbatur esse , si modo erat , fratris tui MTullii . Sed cum id corrigi non posset , quod jam depositis
rationibus ex provincia decessimus , credo me quidem tibi pro animi mei voluntate , proque ea spe facultatum , quam tum habebamus, quam humanissime potuerim rescripsisse : sed neque tum me humanitate literarum mearum ' obligatum puto , neque tuam hodie epistolam de H-S centum sic accepisse , ut ii accipiunt, quibus epistolae per haec tempora mo- sellae sunt. Simul illud cogitare debes, me omnem pecuniam, quae ad me salvis legibus pervenisset, Ephesi apud publicanos deposuisse : id suisse H-S xx II : eam omnem pecuniam Pompeium abstulisse : quod ego sive aeqtio animo , sive iniquo sero, tu de H-S centum aequo animo ferre debes, & ex illi mare eo minus ad te , vel de tuis cibariis, vel de mea liberalitate pervenisse . Quod si mihi expensa ista H-S centum tulisses, tamen , quae tua est suavitas , quique in me amor,
nolles a me hoc tempore aestimationem accipere . Nam n Tom. VII. Y mer
x6 Μνν os J Libri duo habent , sorno. Reliqui, rima. Utraque nota urbs, Smyona in sonia , Mνrina in molia . Quia potest divinare utra scripierit Rusus eas liter xx Smyrna quidem naviganti in linitam blesti. nio propinquior & commadior. 17 Deresimus J Sic o nites, quos viderim, veteres libri . A quibus olim diseedeiidum potabam de legenda n , ualuΑ literae muta istione , meeremue . Nunc me ipse revoco , & ita statuo, syncopen ei e non possie in iis verbis , quorum in praeteritis ultima syllaba
est , sir ut cedo, Ctis , Celissem, non cessem ;eodemque modo in compositis, decedo, rete do , ineeo , d de is , . Antea decessisse. -ωs terebatur. Idem. Lege, decessemus. Sic recte Manutius quam sententiam male po
mutuam pecuniam ex literis ab eo antea h manissitne scriptis, Rusus ostenderat. Mamro Η-s XXIi. J Parva summa. Itaque i gendum opinor is vicier , ut est in eoist. r. lib. XI. ad Att. M et uph. . in Asia lasea H.S Me ct vitare. Loquitur de hac Epheli deposita pecunia nam Epheso, in Ionia, quae regio est Aliae. Μ aut.1o a .ι β mibi expensa ita Η.f. eentum tutius , J Si mihi ea mutua dedisses, aut in rem meam expensisses iussia mea , ut iustus debitor sorem . eleganter πα ἔλκω. Uide not. ad Liv. xxvIl. I. I. F. Gramar I imationem accipere I Possessionem ae stimatam accipere pro pecunia mihi eoin m data. Hic locus videtur indicare scriptam hane epistolam Caesare iterum ti Servilio iis terum eois post latam a Caesare legem de aestim indis possessionibus, quanti quaeque a te eivile bellum suissent ut debitoribus con suleretur; quorum erat iniqua conditio , iacentis
173쪽
meratum si cuperem , non erat. Sed haec iocatum me putato , ut ego te existimo . Ego tamen cum Tullius rure redie
rit , mittam eum ad te , si quid ad rem putabis pertinere . Hanc epistolam cur non '' scindi velim , causa nulla est .
Vale .centibus praediorimi pretiis , quod sere solet at Linii J Uarie dixit, hic quidem Ses, in hellis evenire . Didebamur autem posseta L; alibi conscindi , ut epist. IS. lib. VII. sones illae, 'stimatiouet , ut epist. I, lib. Conrevita , epist. Io. lib. X. ad Att. I- IX. & epist. I 8. eiusdem libri. Mansit. dem.
M. T. C. L. M E S C I N I O S. D. XXI. mihi tuae literat suerunt, ex quibus intel- T lexi , quod etiam sine literis arbitrabar, te summa cupiditate assedium esse videndi mei : quod ego ita libenter accipio, ut tamen tibi non concedam . Nam ' tecum
esse , ' ita mihi omnia, quae opto , contingant , ut Vehementer velim . Etenim , cum estet major δc virorum , & civium bonorum, & iucundorum hominum , 3c amantium mei copia , tamen erat nemo quicum essem libentius, quam tecum , & pauci , quibuscum essem aeque libenter . Hoc vero tempore , cum alii interierint, alii absint , alii mutati volum tale sint, unum , medius fidias, tecum diem libentius posuerim , quam hoc omne tem Pus cum plerisque eorum , quibuscum vivo necessario. Noli enim existimare , mihi solitudinem non jucundiorem esse, qua tamen ipsa uti non licet,
quam sermones eorum , qui frequentant domum meam , excepto
ARG. Mesemio Rusci, sui videndi cupido, rique veteres libri. soloecismi species appa- mutua se teneri cupiditate , eumque ret. Quid resert inquiunt . Quam multa tortatur, ut temporum acerbitatem literarum praeterea huiusce generis in Cicerone deprestius ii, optimae conseientia recordatione nenduntur. His itaque responderi videtur pos. mitiget. Anno V. C. To . se, soloecismum, si modo libri veteres in eoer Tecum J Vulno , νeeum esse mut eom. consentiane, serendum t sin aliter , tollen- munia, ita quae opto, e&e. dum. Itaque, eum habeam dum veteres lia Ita J Elegana adsevera li formula , ti bros, unum M. Antonii Marii, quo etiam quasi iurandi, per ita, tit. Divinat. cap. t 3. olim , commodante eius fiat re iarnardino Ita deus miώ. velim prophior , ne, eum sillisa Cardinati, usus sum ; alterum Fulvii Ursi- Atei , Δια Catil. IV. 7. Ita mibi faIυa rep. ni, in quihus diserte legitur , Etenim e li- vobiscum frui Ileeat , rei ego &e. GII. henter aufero soloecismum , L integritatem 3 Ermim, eum esset maior I Aliis placet. Cicerone dignam restituo. Nomino euina, pro Etenina: quia sc habent pi
174쪽
cepto uno , aut summum altero . Itaque utor eodem perfu
gio , quo tibi utendum censeo , literulis nostris ; praeterea
' conscientia etiam consiliorum meorum . Ego enim is sum ,
quemadmodum tu facillime potes existimare, qui nihil un
quam mea potius, quam meorum civium causa secerim : cui
Τ nisi invidisset is, quem tu nunquam amasti, me enim amabas & ipse beatus esset, & omnes boni . Ego sum , qui
nullius vim plus valere volui, quam honestum otium : idemque , cum illa ipsa arma , quae semper timueram , plus posse sen- si , quam illum consensum bonorum , ' quem ego idem effeceram , quavis tuta conditione pacem accipere malui , quam Viribus cum valentiore pugnare . Sed Sc haec , & multa alia coram brevi tempore licebit . Neque me tamen ulla res alia Romae tenet , nisi expectatio 7 rerum Africanarum . Videtur enim mihi res in propinsuum addi icta discrimen . Puto au
tem mea nonnihil interesse, quanquam id ipsum, quid intersit , non sane intelligo veruntamen , quidquid illinc nun
tiatum sit, non longe abesse velim a consiliis amicorum . Est enim res iam in eum locum adducta, ut quanquam multum intersit inter eorum causas, qui dimicant, tamen inter victorias non multum interfuturum putem. Sed plane animus, qui dubiis rebus forsitan suerit infiirmior , desperatis confirmatus est multum ; quem etiam tuae superiores literae confirmarunt , quibus intellexi quam sortiter iniuriam serres .' juvitque me , tibi cum summam humanitatem , tum etiam tuas literas profuisse . Verum enim scribam , teneriore mihi animo videbare, sicut omnes sere , qui vita ingenua in beata civitate & in libera viximus. Sed ut illa secunda moderate tulimus , sic hanc non solum adversam , sed funditus eversam sortunam fortiter ferre debemus , ut hoc saltem in maximis malis boni conse-Y a qua-
desietnat: a quo se proditum, contra datam fidem, saepe queritur. Idem. 6 Quem e eo ide a esceram J In consulatu. Epist. p. lib. I. Rerians Africanarum I Africani belli , quod inter Caesarem Scipionem ac rege Iubam gestain est. Iaena . 4 Conscientia ransiliarum J Saepe hanc sententiam usurpat , epist. 3. lib. lv. pist. I. Ee de o. 9 io. 9 33. 5e at. lib. VI. & epist. 3. lib. Vii. quae recitare toneum est: indicare loca, & quati distitum ad sontem intendere, unde hauriant qui copiae st dent, satis duco. Idem .
s inuidist is a Pompeium, opinor ,
175쪽
1 a EPISTOLAR. AD FAMIL. LIB. V.
quamur, ut mortem , quam etiam beati contemnere debeba mus , propterea quod nullum sensum esset habitura, nunc sic assecti , non modo contemnere debeamus , sed etiam optare .
Tu , si me diligis, fruere isto otio , tibique persuade , praeter culpam ac peccatum , qua semper caruisti, & carebis, homini accidere nihil posse, quod sit horribile aut pertimescendum . Ego , si videbitur redie fieri posse , ad te veniam brevi , si quid acciderit, ut mutandum consilium sit, te certi rem faciam statim . Tu ita fac cupidus mei videndi sis , ut istinc ne te moveas tam infirma valetudine , nisi ex me prius quaesieris per literas , quid te velim facere . Me velim , ut iacis , diligas, valetudinique tuae, δc tranquillitati animi servias. Eriis
176쪽
ea perturbatio est omnium rerum, ut sitae quemque fortunae maxime poeniteat, no
moque sit, quin ubivis , quam ibi ubi est,
esse malit e tamen mihi dubium non est , quin hoc tempore , bono viro Romae esse miserrimum sit . Nam , etsi , quocunque in loco quisquis est , idem est ei sensus, & eadem acerbitas ex interitu rerum & publicarum & suarum ; tamen oculi augent dolorem , qui ea , quae caeteri audiunt, intueri coguntur , nec avertere a miseriis cogitationem sinunt. Quare etsi multarum rerum desiderio te angi necesse est , tamen illo dolore , quo maxime te confici audio , quod Romae non sis, animum tuum libera . Etsi enim cum magna molestia tuos tuaque desideras, tamen illa quidem , quae requiris, suum statum tenent, nec melius, si tu adesses, tenerent, nec sunt ullo in proprio Periculo. Nec debes tu , cum de tuis cogitas, aut praecipuam aliquam fortunam postulare , aut communem recusare . De te autem ipso , Torquate, est tuum sic ' agitare animo , ut non adhi-
ARGUMENTUM. Aulum Torquatum , qui Pompeio victo , cuius partes secutus fuerat, Athenis exulabat , eonsolatur , ut absentiam ab urbe aequo animo serat, quia turbata sint omnia , di qui praesente sint , multa cer naut , quae nolint videre. Addit spem reditus nonnullam, hortaturque ut virtute se s stentet recti eonscientia ; etiam ex civit te, in qua exulet, fle. Sulpicii consuetudine levamen petat . Seripta bello Hispanaensi . U. C. NI. man oeuli J Lib. IV. epist. 4. & xl. 9 VII. 3o. Aurium autem sensum plus doloris afferre quam oculorum dixit supra ad Marcellum I v. o. Oratoris hoc est eisdem rebus , s res postulet , vel
a Eis J Adverte in ptineipio huius epist
lae quater esse repetitum es tamen, quia in nobis vitio duceretur. Idem . 3 Aetrare animo J Tribus modis hoe verishum ad eandem sententiam accommodatur srii
177쪽
adhibeas in consilium cogitationum tuarum desperationem, aut timorem . Nec enim ' is, qui in te adhuc injustior , quam tua dignitas postulabat , fuit , non magna signa dedit animi erga te mitigati . in Nec tamen is ipse , a quo salus petitur,
habet explicatam aut exploratam rationem salutis suae . Cumque omnium bellorum exitus incerti sint , ab altera victoria
tibi periculum nullum esse perspicio, quod quidem seiunctum
sit ab omnium interitu : ab altera te ipsum nunquam timuisse certe scio . Reliquum est , ut te id ipsum , quod ego quasi consolationis loco pono, maxime excruciet , commune periculum reipublicar: cujus tanti mali , quamvis dosii viri multa dicant, tamen vereor ne consolatio ulla possit vera reperiri , praeter illam , quae tanta est , quantum in cujusque anum o roboris est atque nervorum . Si enim bene sentire, ruct que facere , satis est ad bene beateque vivendum , vereor, noeum , qui se optimorum consiliorum conscientia sustentare possit, miserum esse nefas sit dicere. Nec enim nos arbitror,
victoriae praemiis ductos, patriam olim , & liberos , & fortunas reliquisse; sed quoddam nobis officium iustum , & pium ,& debitum reipublicae, nostraeque dignitati videbamur sequi :
nec cum id faciebamus , tam eramus amentes , ut explorata
nobis esset victoria . Quare si id evenit , quod ingredientibus nobis in causani propositum fuit accidere posse , non debemus ita cadere animis , quasi aliquid evenerit , quod fieri posse
nunquam pii tarimus . Simus igitur ea mente , quam ratio& veritas praescribit, ut nihil in vita nobis praestandum prae
ο ἐπ- , in mente , Aetraje sit 3 Aumrium Ciceronis brevi Caesaris intesmpliciter . Primus hoc in loco nio lux ostenis ritus compri bavit. Mau t. Pr Fonteio: ν os ετ si ius eo,uem o Rario ει veritas 3 . νem animis no Me de vera ratior quam dictat sana ratio, quam este erat rare pol iis . Alter lib. I. de Nat. pientes holuines sequuntur . Sic inserius in deor. Haber nihiι aliud , quod a Bis iis meis. hae epistola, in ea inbe es , ωbi nata ct alis σε. Tertius in Verrem ; si ιιe istitim aruare est νario ae madeνatia vita. Hi ratio mode e peris , esse σIiquod genων euendae peeMnia . randae vitae. Iustinus lib. II. lanae iis Miluto. Manutius. ωetiuna hoc est , tanearum vel tua 4 D J Iulius Caesar. comas. usu ignotus est. Eveinpla passim occurrunt,s Nee tamenis i et Cur salutis amitte Ac multa viri docti pridem conita erunt adae timore angamur, cum is ipse, a quo ser- Graviuι. vari volumus, eodem timore vacare Roa PON
178쪽
placate & moderate seramus. Atque haec eo pertinet oratio , ut, perditis rebus omnibus , tamen ipsa virtus se sustentare posse videatur. Sed , si est spes aliqua rebus communibus , ea tu , quicunque status est futurus , carere non debes . Atque haee mihi scribenti veniebat in mentem, me eum esse, cu jus tu Z desperationem accusare solitus esses , quemque auctoritate tua cunctantem & dissidentem excitare . Quo quidem tempore non ego causam nostram, sed consilium improbabam. Sero enim nos iis armis adversari videbam , que multo ante confirmata per nosmetipsos erant : dolebamque , pilis & gladiis , non consiliis, neque auctoritatibus noliris de jure publico dilceptari . Neque ego ea , quae iacta sunt , sere cum dicebam , divinabam futura : sed quod & fieri posse , & exitiosum fore , si evenisset, videbam; id ne accideret , timebam :praesertim cum , si mihi alterutrum de eventu atque exitu rerum promittendum esset, id futurum, quod evenit, exploratius possem promittere. Iis enim rebus praestabamus, quae non prodeunt in aciem ; ulu autem armorum & militum robore inseriores eramus. Sed tu illum animum nunc adhibe , quae in se , quo me tum esse oportere censebas. Haec eo scripsi , quot mihi Philargyrus tuus omnia de te requirenti, fidelissimo ani
mo ut mihi quidem visus est narravit, te interdum solli
citum solere esse vehementius : quod facere non debes, nec dubitare , quin aut aliqua republica sis futurus , qui esse debes ; aut perdita non asilictiore conditione , quam caeteri . Hoc vero tempus , quo exanimati omnes & suspensi sumus , hoc moderatiore animo' serre debes , quod & in urbe ea es, ubi nata & alta est ratio ac moderatio vitae : & habes Ser.
Sulpicium , quem semper unice dilexisti; qui te prosecto iabenevolentia , & sapientia consolatur: cujus si essemus & auctoritatem & consilium secuti togati potius potentiam , quam
arma I Cum de rep. despera- inquit, potentiam, ut rem gravem, sed vi
179쪽
armati victoriam subissemus . Sed haec longiora sortasse sue runt , quam necesse fuit: illa , quae maiora sunt brevius ex ponam . Ego habeo, cui plus, quam tibi, debeam , neminem : quibus tantum debebam , quantum tu intelligis, eos mihi hujus belli casus eripuit. Qui sim autem hoc tempore ,
intelligo . Sed quia nemo est tam asilictus, qui , si nihil aliud studeat, nisi id quod agit, non possit navare aliquid , M
efficere : omne meum consilium , operam , studium certe ve
lim existimes tibi tuisque liberis esse ' debitum .
o I Forte, deditum .' Idem . .
M. T. C. A. TORQUATO S. D. ΙΙ. I Em a te , ne me putes oblivione tui rarius ad te scribere , quam solebam , sed aut gravitate valetudinis , qua tamen jam paulum Videor levari , aut quod absim ab urbe , ut , qui ad te proficiscantur , scire non possim .
Quare velim ita statutum habeas, me tui memoriam cum summa benevolentia tenere, tuasque omnes res non minori mihi curae , quam meas esse . Quod majore in varietate vera sata est adhuc tua causa, quam homines aut volebant , aut
opinabantur, mihi crede, non est pro malis temporum, quod moleste feras . Necesse est enim , aut armis urgeri rempublicam sempiternis ; aut, his positis, recreari aliquando ; aut funditus interire . Si arma valebunt, nec eos, a quibus reiscipe
ARG. Excusat quod rarius scripseri . λ- tum in urbem a Caesare ex Hispania redeunis latur ex spe meliorum temporum , propter te intuetraret , licet intelli me ex quam non timeat '. satiem ex comin lib. XIII. ad Attic. , inquit , ad muni omnium conditione , ideoque aequius me venit, eum haheretn Dola Ium, Tor usis ferenda. Anno V. C. 7o . tvr r εὐmanissimeque Polabella, quibus Orebiat Reciperis I Recipiebatur, quia licet in secum vissem , exposuit: quae ditieentia urbem redire non posset, in Italia tamen ei est visa Torquato . Et ad eundem epistola. licebat esse. Hoc etiam e postremi epistolae ao. Torquato nostra incia κrata esse , faciti verbis colli tur e in , aut θυο scribam , aut patior I eaque auxere nos d sinam . Et epist. uo veniam , seire possim. Na n, si extra Ita- xx. Quid possum a Torynato , nisi aI uid aliam Torquatus esset , non diceret Cicero , DOIabeIIa Et epist. 44. Ctim mIabeIIa υ auo veniam. Praeterea, Torquatum in Tuscin vendum es istis diebus , vides. Quod nis malano fuisse, eiusque causain Dolabellae a Ci- Torquati ea a tenerer; saris erae dισνm , aes cerone commendatam , ut scilicet eius redi in Puteolas excurrire possem . Atque illae ad A ticum
180쪽
ei peris, vereri debes; nec eos, quos adiuvisti . Si armis auteonditione positis, aut defatigatione abiectis, aut victoria do. tractis , civitas rei piraverit; & dignitate frui tibi , & fortu
nis licebit. Sin omnino interierint omnia , fueritque is exitus , quem vir prudentissimus ' M. Antonius jam tum time bat , cum tantum instare malorum suspicabatur; misera est illa quidem consolatio, tali praesertim civi & viro , sed tamen necessaria , nihil esse praecipue cuique dolendum in eo, quod accidit universis . Quae vis insit in his paucis .verbis, plura enim committenda epistola: non erant ) si attendes , quod facis, profecto etiam sine meis literis intelliges, te a
liquid habere , quod speres; nihil quod aut hoc, aut aliquo
rei publicae statu timeas: omnia si interierint, cum superstitem te, esse reipublicae, ne , si liceat quidem , velis , serendam eia se sortunam , praesertim quae absit, a culpa . Sed haec hactenus. Tu velim scribas ad me quid agas , & ubi suturus sis, ut, aut quo scribam , aut quo veniam, scire possim . Vale.
ticum epistolae, Caesare ex Hispania , devi- urbem ueniendi, potestate, scripta videt lain Pompeii liberi , redeunte , scriptae esse ideoque reiicienda in extremum i sunt: hae vero ad Torquatum , adhuc pu- cum .gnante i id quod peripicuum satis est: haee x M. Antoniux J orator. Iam tum , antestamen una , confecto iam hello, & con- Marii & Syllae bellum , quo in bello ipsa cella Torquato manendi in Italia , non in est interfectus. Idem . ,
M. T. C. A. TORQUATO S. D. III. UPERIORIBUS literis benevolentia magis adductus,
L quam quod res ita postularet, sui longior . Neque enim confirmatione nostra egebat virtus tua .' neque erat ea
mea causa , atque fortuna, ut, cui ipsi omnia deessent, alterum confirmarem . Hoc item tempore brevior esse debeo .
Sive enim nihil tum opus fuit tam multis verbis, nihilo magis nunc opus est e sve tum opus suit, illud satis est , praese tim cum accesserit nihil novi . Nam etsi quotidie aliquid au- Tom VII. L dimus
ARG. Consolatur it , ut bene actum cum storiam vivendum esse divinat. Addit graisDiis putet , qui aute exitum ciuilis belli ex rem consolationem vivo, quod vacuus sit culin ita decessarint. Miserius enim morte esse , par mortuo, quod cariturus sit sensu. -- ita visere, ut post alteri utrius partis viis V. Q 7 7.