장음표시 사용
561쪽
PRO. CN. PLARCIO. et 'rursi bi illa antiqua libertis, quae maliue oppressa ciuili
bus extollere iam creput, σ aliquando recreare si erigere debebathqκitum ego R. etiam in homines nobil si os imalidiEla,pκblicinora in Q caenolim,vir m omnibus ingemo,i litis,integritate praelian 'sere,oferociter libere didia commemoresconsuli P. Nasicae praeco Granius medio infro , cum ille,ediecto iustitio, domam descendens vorasset Cranium, quid tristis esset, an aκod a mone Uycntvrimo uero. inquit,quod legiones. idem tribuno phpotentissimo homini, M. Dru'sed multa in remp. lien
ti,cu ille eum salutasset,ut stidixissetque, quid agris Gram trestondit, uero tu Drusi quid agis ille L.c rapi, ille M. Antonii uoluntate asterioribus facetq; saepe perstrinxit impune. nunc usque eo oppressa vestra arrogatia civitas est,ut quae fiat olim praeconu in ridendo, nunc equiti R. in ρlorando non sit concessa libertis. quae eram umqκasuit Plancio nox contumeliae potius,quam doloris i quid est a te umqua questus,nisi cwn a soci a se iniuria ρυ-
pu samicum senatuι impediretur, suo minus, id quod bopibus si per erat tributum,rso lim equitibuι R.redde νetur.omnibuι illa iniuria Libri publicunis fuisset eu 'sum dolore hic tulit paullo aperitus . communis illesensius in disj1Νrtasse latuit: hic, quia cum ceteris animo sensula id magis,qκam ceteri, Rultu promptκm bab it, critu a. q-mqua iudices, agnosio enim ex me permum in Plancium,qua ab eo numquam dicta siunt, coferuntur. ego quia dico aliquid aliquando non studio adductuti sed colentione dicendi,ant laces tun σ quia,ut si in muleis,exit aliquando aliquid, i non perfacetum immens'
562쪽
ORATIO cura. ego autem si quid est, quod mihi satura esse uigeatur, cr bomiue Lirie O dignum,caque doctodion a pernor stomachor uero,cum aliorum non me digna in me conserior-tur. Nam, κοd primas stigit legem de pnblictanis, um cisis sir amplisimus consili id illi ordini per popalis dedi quod per senatum,si licuit e dedisseisi in eo critnens, quia Vfragrum tulit,qκis non tulit publica s si,quia priminosci: in utrum id sortis esse us,an eius,qκi iliam legem erebat si sortis nullum crimen est in coῖ si ob ut lendor
etiam Plancij, hunc a Fimmo utiro principem ordinis iudiotu. sed aliquando ueniamus ad crassam: in qua tu, no mine legis Liciniae,qμae est de sodalicijs, omnes ambitis te ges copi As es. neque enim quidquam aliud in hac lige, nisi editicios indices, es fea tus. quod genus iussiciorum si est aequum ulla in re,nisi hac tribuaria:non intelligo, qua obrem senatus hoc uno in genere tribus edi noluerit ab
accusatore, neque eamdem editione transtulerit in ceteras caussari,de ipso derigae ambitu, de reiecitione fieri uolκerit inlcisi aliernoririmm s nullum P s acerbitatis praetermittere hoc fumen unum praetermndum putarat. q se
huius rei obscura caussa est, an agitata,cum ista in se natu res agebatur, cir dii Mata bellereo die copiosi a QMOrtesio cui tu est senatus asensus. hoc igitur sensimus:
cuiuscuq e tribus largitor esset, per consensiione magi pratuum, quae bouestesodalit u nominaturi,qκam qnih e tribu turpi largitione corruperet, eum maxime ijs hominibus,qni eius tribus essent, Fe notu.ita p tauit senatis ,cureo tribus ederentur e quas is largitione destinctas habent, eo de fore teste γε iudices.acerbu omnino genus inm
563쪽
seqκVtrem P tinctum fuisse clamita ,eum tribam pro res ρκerissimorum praemini boni noni re graui d moram, edere debuisti. aut V oli iam.libet enim tibi, nescio qκidena de illa tribκ criminari hanc igitur ipsam cur no edidis viquid Plancio cκm Lemonia κid cum Veiensi; 'quid cum cru sumina' nam tertiam etiam, non quae indicaret,sid qμε rehceritur, esse uoluisti. dubitatis igitur iκdices, quin uos M. Laterensis suo iudicio non ad sin insta legis, sed ad suam θρm aliquam de ciuitate delegeriit dubitatis, quin era tribus, in quibus magnas nec itκdines habet Plancius cum ille non ediderit, iudicarit Ufissi ab hoc obseruaturinon largitione' quid enim potest dicere, cκr ista editio non sium inam habeat acerbitatem,remota ratione illa,quam in decernendo sicuti simul' tu delira ex omni poplito aut amicos ilios, Ut inimicos meos , aut denique eos, quos inexorabiles,quos inhumanos,quos crudeles ex limes tu, ne ignaro,nec opinans insito,notes O tκοs,σ tuorsi
necessarios,uel iniquos meos, nil etiam defensiorum meo rum eodemq; adiis a quos natura putes seros, atqκα omnibus iniquosideinde essuridas repente, ut ante conses sum eorum iudicum uideam , qκam potaerim,qκi essent f t ri, Asticari apud eosqme, ne qκinque quidem reiectis, quod in proximo reo de consilii sensensia constitutum
564쪽
c , non acerba est.an uero nuper clari limi ciues nomen editi iudicis non tulerunt , cnm ex C xxv iudicibus, principibus equestris ordinir, quinque σLXX reus reiiceret, L. referret; omnias potius premi inermi, q-m cllegi,condicioni, parerent.nos neque ex delectis iudicibia, sed ex omni populo,neque editos ad restriendu sed ab acem sutore constitutos indices ita feremus ut nemine reiiciat int 3κe ego nune legis iniquitatem queror,sidfectum tu a seruensia legis doceo disicrepare: illud acerbum indicium,si,qκemadmodu senatus censuit, populus si iugit; ita fecissei,ut in hunc σ suam, ab hoc obsiernatas ederent,non modo no quererer,sed hunc,indicibus editis, qui testes iisdem esse possent,avolatum purerem . neque nune mulio secus existimo. cum enim hau tribus edidisti, notsi te iκdicibus uti malle,qua notis,tudimuisti; 'uli sententiam legis,aequitutem omnem reiecisti nunebris, quam in luce,mussam uersari maluisti. v obtinia tribui ab hoc corruptu. Terentinam habκerat uenalem. quid diceret apud Volitiniensis, aut tribκles μοι indices t immo nemo tu quid dicere, ρ quem iudicem ex illis aut tacitum testem haberes, aut uero etiam excitares t etenim, si reus tribus ederet, volitinum fruisse Plancius propter uicinistitem,ac neces
studinem suam edidisset' si qκaesitor edendus fiasset;
qκem tandem potiuς, quam hunc C. Alfum,quem hane cκi notissimus esse debet, uicinum, tribulem, grani imum hominem,iustist mque,edidisset&uiκε quidem aeqnitas, O mecl similis uoluntas erga Cn. Planci alutem, q amiae siue ulla cupiditatu μί icione praesefert, facile de dirui non μέν Iugiendum tritalem huic iudicem
565쪽
PRO. CN. PLANCIO. et crquaesitorem tribulem exoptandum fuisse uideatis. neque
ego nunc consilium reprehendo tκum,quod no eas tribM, quibus hic maxime notκs erat,edideris: sed a te doceo consuκm non seruatum senatus.etenim,quis te tum aκduret illoru aut quid dicer essequestrem ne Plancium'resstuerent aures, mo uno cere repudiaretur. an gratiossit illi li- senter audirent,nos non timide consteremur. noli enim puerere, Literensis, legibus istis, qκM senatus de ambitu sancire uoluerit,id esse aesκm,ut suffragatis,ut obseruantia, Mi gratia tolleretκν. semper fuerunt boni uiri, qui apud tribules suos gratiosi esse uellent. neque uero tam dκrres in plebem noster ordo fuit,ut eum coli nostra modiat liberali- iste noluerituraque hoc liberis nostris interdicendum est,ra obstruent tribales suos, ne diligant, ne rescere necessarqssuit suam tribum possint, ne par ab his munus in sua petitione res odienti haec enim plena sunt ob cij,plena Obs ruatis,plena etiam antiquitatis. isto in genere 'fuimus ipsi, cum ambitio=us nostra tempora postulabat, clariginissMiros esse uidimus, hodie esse videmus quaplurimos gratiosos. Decuriatio tribulium, descriptis populis ruta lo ghione deuineta seueriinem senatκs, m bonorum omestutiim,ac dolorem excitarunt.haec doce, haec profer, huc incumbe Laterensi demriasse Plancium,conscripsisses' estremfuisse,pronuncusse, diuisisse:tum mirator te iis ar- .mis ini,qua tibi lex data noluisse.tribulibus enim iudicitas ,non modo seueritatem illorum,si ista uera sint ed ne vultus quidem ferre possemus. hanc tu ratiori cu fugeris; eus; bos iudices habere nolueris,quoru in huius delicto cuscientia certissima , tum dolor grauismus esse debκerit:
566쪽
bi Oueris hnposueris,cκr se potissimam delegeris,cur devique se diurnare mollieru, quam eos, qκi sciren iudicare' .uo Plancivim, L ater ensis , m ipsi ni gratiosum esse dico, .er habuisse in petitione multos cupidos sui gratiosos.quos tu si sodales uocis; offciosam amicitiam nomine iniqlias crimino o. sin,quia gratiosi sunt, accusandospntra: noli mirari te id, quod ina dignitis post larit, rapndiandis ,
gratiosorum amiciti s non esse asseclitnm. Iam ut ego do
ceo gratiosium esse tribalibus Plancium,quod mitis beni gne fecerit,pro multis stonponderit,in operisu plurimos patris auctoritate, σgratia miserit, quod deniqκe omnibus.
Us ci ε per sie,per patrem , per maiores si os totam Atinatε praesediuram coprehenderit: sic in doce seqκestrem fuisse, ilargitu esse,coscripsisse,tribules decuri uiss quod si non
potes;noli tollere ex ordine nostro liberalitatem, noli malescium pμtare esse gratiam; noli obsieruantiam sancire poena. itaque haesitantem te in hoc sodaliciorum tribuario cri- .mine ad communem ambitus caussam contulisti. in qua dasnums aliquando, si liuetκr, u stari, peruagata de
clamatione contendere. sic enim tecti ago. qua tibi comm
du est,una tribu delige tu: doce liquod debes, per quese quis trem, quo diuisiore corrupta sit: egosi id facere non potueris, quod, ut opinio mea fert, ne incipies quidem; per quem tulerit, docebo. est ne haec uora contensio ' placit ne se agis non possum magis pedem conferre, ut alumi , alia propius accedere. quid tace, ' κid dissimul f quid tergiversarutetiam atqZe etiam in sto,atque κrgeo,infector, pq ob atqκe adeo flagito crimM. qκamcuque trib-,inqua,de' legeris, qκa interit Plancius,in ostendito, si poteris, uui mrgo, qssa ra isne tAlcrit, docebo . nec erit bac Ela rava
567쪽
PRO. CN. PLANCIO. aues Plancio,re Laterensi ram ut, qua3 tribus tu tκlisti, si iam extereqκiram,possis, quorum stadio tuleris,explicare: sic ego hoc contendo,me tibi ipsi adMrsario uiuscumqM tribus rationem poposceris. redditurum. sed, cur ego sic ago' quasi non comiths i 'perioribus sit Planciuι designatim aedd. . qκεcomitis primum habere coepit consul, inmomnibus in rebus Jmma an floruite, tum harum ipsa ram legum ambitus audior: deinde habere coepit subito , praeter opinio em omnium: ut, ne si cogit pet quidem quispiam largiri, daretur statium comparandi. uocate tribus, larum s fragium, descriptae, renunciatae . longe plurinian ualuit planctus . nulla largitionis nec fuit, 'nec esse potuit susticio. an tandem inna censuria praeroga' titia ranissim habet audioritatis, ut nemo Emqκam priorem iliterit, quin renunciatus sit: tu aut bis ipsis coituti seon utaribris, aut certe in illum annum aedilem Plancium sedi m miraris,in quo non exigua pars popκθ.sid uniares s popμlni Moluntatem suam declararit, cκias in honorem unins trins pars . sed comitia tota comitijs fuerins praerogarai quo qκidem tempore si id Laurensis sacere Minisse , a t si grauitatis esse putasses tuae. εκοd multi nobiles saepe fecerui ur,cκm minus ualuisseris ' fragiis, quam pAtassens,postea prolatis comitiis prosternerens si, cT poplito R fracte animo at ae humili supplicarent: non dη-Mto,quin onu:is ad te conuersiura se fuerit multitudo. numquam enim nobilita/: integra praesertim,atqM innocens,
aedilites noli, tam habeas id quod malweris, desiderare id,
quod minori distur et idem primum, κι honore t M
568쪽
essem,maxime semper laboraui secundo,ut D istimarer:tertium mihi fuit illud, et plerisque primsi est ipse bonos: qui ij, denique debet esse iucundas, quorum dignitati populus R. testimonium,non beneficium ambitioni dedit. Quavis etiam Laurensis,quid imaginibus tκis,quid ornati '--,atqMe optimo uiro, patri tuo restondera mortuo 8 noli
ista meditamatque illud caue pol 3, ne tua illa querella Llors nimini ab illis sapientissimis uiris reprehendatari Midit enim pater tuus, Ap. Claκdiu nobili limum hominem,uruo patre suo, potentissimo O' clari limo cive, α Claudio,aedilem non esse factnmin eundem De repulse factu esse consulem:κidi homine sibi maxime commnestu,
egregium virlim, L. Volcatium, uidit, M. Pisenem, in ista adilitate osen vincura accepta , summosa po/κlo R. esse bonores adeptus. anus nero tuus er P. Nasica tibi adi ram praedicetret repκsam, quo crue neminem ego statuo in hac rep fortiorem; σ C.Marij,qui,dMbκs aedilitatis acce
illa ' qua saepe eius nudi habita Ant, ut iii qui praeteri
ti Upret , benigne a popμlo factnm uideretur. Tribun m litum L. Philippus, summa nobilitate, er eloquentia, quaestor Qxoeliu ,clarissimis, ac fortissimul adolescens, e ribuni pl.P.Rutili s RUAs,c. Fimbria,CX Uius , Cn. o restet facti non sunt: qκos tamen omnes consules factuscimi esse . quae tibi ultro pater, maiores tui non cori 'solandi tui gratia dicerent, neque vero 3κo te liberent aequa ciapa, quam tu ineris, ne a te fusterra Midea
569쪽
PRo. CN. PLANCIO. 26 Mate su cepi l cohortentur.nihil est enim,mihi crede, Laisti rensis,de te daractu detractum dicos mehercules ue-νr,quod accidit, interpritari uilis, est aliquid etiam de uir irae In catum tua.noli enim eaistimare, non munum quendam motu faisse illius petitionis tuae,de qua, ne Ai-q d iurare desiuisti. denunciusti homo adolescens, q id de summa resp. sentiresortius tu quidem, quam nonnubii de pincti honoribus , sed apertius, quam uel ambitionis Mel aetatis tua ratio postulabat. quamobrem in disinente populo noli putare nudios fuisse, quorum animos tuus isse Iortis animus Ofenderet: qui te in via fortasse nanc tuo
loco δ' Mre potuerunt, providentem ante, o prae uentem mmqna certe m aes t. An te illa argumenta dinerum' dubitabitis, inquit, quin coitio facta si cum tribus
plerasiue cum Plotio tulerit Ptiminii an una feri potue-xunt, i una tribus non tulissentuum nomissas punctis pa
nem coitionis habueriti neque enim umquam miseres no
ritas ramitiis Aniensima Plotio, Terentinam a Plancio tibi esse conregam, nc ab utraque ea3 ακκ M,ne in antristusn veniretra. Quam mineri, dum ognita populi noluntate,hos, quos iam tum coniunctos fuisse dicis, iactura
suarum tribuum,qκο κει adiuraremini, fecisse; eosdem, cum iam essent experti quid ualeren ,restrictos, m tenaces fuisset etenim uerebantur,credo, Mμ lias quasi res mconsentionem,aut in discrimen aliquod, posset uenire .sidamen tu an Plotium, uirum ornatisimum, in idam cin
570쪽
nten uoctred um indicaδ' an dic eum te arripuisse, a non sis rogatus Num,qκod quotus es, plures te testes h bere de Volstitua, qt am quot mea tribu puncta tulerui ndica , t eos testes te adducere,qni, quia nummos accepe vint,te praeterierint;aut te negeatuita qμidem eor: μθ fragia tulisse. I lluc uero crimen de nummis,quos in circπ' Flumimo deprebesos esse dixisti, intuit racetis nuc hi caussu refrixat. que enim qui illi numme fuerint, nec quae tribus,nec qμi diuisior, enderis atque is quidem, ad '' Eliu ad consules,qκi tum in crimen uocabatur e inique amis iactatu,grauiter querebatur, qui si erat diuisior,prae sertim clim,quem tu habeba reum: cur abs te reus non est sciliris cur no eiuι damnatione aliquid ad hoc iudiciu praeiudicis comparastised neque tu habes haec, neque es co=dis. alia te ratio, alia cogitatio ad lit e buiis opprimedi excit Ait, magnae sunt in te opes:late patet gratiaminiti amici, mulli cupidi tκi,multi fautore, laudis tua multi bκic insi deriit:multis etiam pater,optimus uir, nimium retines equastris linis, libertatis uidetκ multi etiam commMnes inimici reorum omnium:qui ita simper testimonium de am situ dicut quasi aut moueant animos βιου testimonii duagrat m populo R.sit,aut ab eo facilius ob eam caussam dignitatem, quam uolumi, consequamur . quibuscum me, i dices, pugnantem meo more pristino non uidebitis. non
qμρd fra se quidquam effugere, qκod salus Pirinci s Alet: sed quia neque necesse est mi id per equi uoce,
quod uos mense uideatis; re quod ita de me in riti sui illi . Usi,qisos ego testes uideo paratos,ut eoru reprehesione κυμψbrae prudeliae assumere,meae modestiae remittere debe ' ti . illud una μοι magnorere ornati Obsicro Adici , ca