Patris Christiani Lupi Opera omnia Epistolæ, et vita d. Thomæ martyris et archiepiscopi Cantuariensis. Nec non epistolæ Alexandri 3. pontificis, Galliæ regis Ludovici septimi, Angliæ regis Henrici 2. aliarumque plurium sublimium ex utroque foro perso

발행: 1728년

분량: 449페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

211쪽

sa, seipsam semper aliquo prodit Indicio. Si non

colit obsequiis, si opportunitates non opedit, si prohibetur utilitatibus defrevire, certe quia uotis adjuvet, quin desideriis obsequatur, quin precibus necessaria di expedientia procuret, omnino praepe diri non potest . Hujus itaque purgetur ossiet , si quid temerita et inseriptionis videtur in limitis prae. sua. M. Et quia memini me promisisse novorum,

quae emergerent apud nos , communicationem ,

Pauea quae postquam vobis scripsi novissimε per Se vientem Magistri Reginaldi , innovata sunt, ad hibita eeleritate signifieare curavi. Innotuit vobis praefati servientis ministerio, quid actum sit in eoi loquio Cardinalium , dc Domini Cantuariensis , inter Gi sortium & Itiam. Illis autem ab invicem diseedentibus , Cardinales adeo turbatum Regem invenerunt, ut palam quereretur se proditum esse, Domino Papa, ct minaretur se ab eo recessurum,

nisi de tantuariensi Arehi . Episeopo justitiam faceret exhiberi. Deinde multis consiliis ultro ei tro que habitis, & Rege nunc' Proeeres , nune Episeopos de Λbbates , nune familiares suos , nunc Cardinales, nune Cardinales simul, nunc alterum sne altero, consulente, tandem se ad justitiam o, tulit, dieens se paratum esse per omnia state judieio dc mandato eorum super omnibus querelis , qiue vertuntur inter ipsum& Dominum Cantuariensem,

adjieiens se paraturum in initio omnem cautionem, tam juratoriam, quam fidejutariam , de ampli rem, si Cnidiciales vellent , quod de verbis e.

Tum, nee iota , nec ascem praeteriret inobserva.

tum, dummodo illi , quod minimo homini, id est,

justitiam exhiberenti Cui cum Cardinales respondissent, quod non acceperant potestatem super Can.

tuatiensem judieandi, sed componendi , Rex ab eis petiit, & obtinuit, ut hane humilitatem ejusseriberent Domino Papae, & sinceritatem caussae ejus, sieut eam didicerant . sapientibus , de R. ligiosis viris, Eboraeensi Arebi - Episcopo, dc Epi. seopis Londoniensi, Cicestrensi, & Vigomen si , Transmarinis, de item Cismarinis. Rothomagen .s, Lexoviensi, dc Balacensi. Post proeessit Episeopus Londoniensis, dc eum in Λrehi . Episeopum

suum veneni multum evomuisset , obtulit caussam suam dc aliorum Episcoporum, qui contra memora. tum Cantuariensem appellaverant, instans nomine

Regni de Meerdotii, ut audiretur dc finiretur. L. gatis vero dicent ibus itidem se non posse eompei. lete Cantuarientem, dc illum nolle contendere , prorupit Episcopus dc alii, qui aderant, nomine Regni de Leerdotii, in appellationem , inhiben-4es ne Cantuariensis contra alterutrum aliquid innovaret, Ponentes utrumque sub protectione Domini Papae usque ad diem appellationis, quam pro

rogaverant in annum alterum, se ilicet ad sinum Sancti Martini. Londoniensis tamen speciales caussas p*o se posuis, impugnans libertatem Eeelesia. sum, quas tantuariensis habet in Episeopatu illius. vio facto, direxerunt Carditiales duos Nun. Hos ad Cantuariensem, qui ei proxima die post Fe.1lum Sanctae Luciae porrexerunt litteras , quibus continebatur ex parte series horum . Et idem Archi- Apiscopus prohibebatur ex parte Domini Papae dc

gatorum aliquid facere contra appellationem , antequam adeatur Dominus Papa. Episeopi quinque duos Nuncios miseriant. 'Valtherum Canto.

rem Saresberienset , Ac Magistriam Ioeelinam . Caneellarium Cirestrensem, ut sactam de nuneia rem appellationem , dc eam coram Archi . Epi se m innovarent. Sed Λαhi- Episcopus Episeop i rum Nuneris ad colloquium non admisit, eo quod inter alios Episeopi Londoniensis, quem Arelitu Episeopus exeommunicatum habet, & Cardinali bus denuneiaverat, Legatione fungebantur, de

quia communicaverant excommunicatis ejus: etsi

in standem Apostoliei mandati viderentur minus prudentibus absoluti. me enim tandem dc tan itim incluserat Dominus Papa, ut si essent in rieulo mortis, absolverentur praestito ante iuramento , quod starent mandato 1 mini Papae, si eo n- valescerent. Illi autem simulantes se in minis p rieulo constitutos, quia oportebat e si ex manda. to Domini Regis nunc transfretare, nune in Walliam profieisti, a quodam Episcopo Guallensi .

utriusque juris prorsus aut seri ignaro, Lanelven- si stilieet, qui Monasterium Abendoniae, utpotε

quaestuosius, pro Episeopatu remperat de manu Regis, absolutionem impetraverunt. Et ne de mandato Domini Papae possit ambigi, litteras Apostolieas misit Λrehi . Episeopus Legatis, quibus districtε praecipiuntur illos sie absolutos reponere in

anteriorem excommunicationis sententiam , nisi

possessiones Λrchi - Episcopi di iuorum , dc omnia ablata eum integritate restituant: nul Ilus appellationis obstaculo Apostolieum Me impediente ma datum. Receperant de alias litteras ante, quibus jussi sunt operam dare, ut pax sic resormetur inter Reges, ne de ely alteruter queri possit. de prohibentur Λngliam ingredi, vel se intromittere de negotiis Regni , nisi prius pax plenissima Cantuatiensi Arehi- Episcopo saerit reformata. Cum v ro Episeopi suo dc Rmni nomine appellament, quidam Clericus Gausredi Cantuariensis Archi . Diae ni vire Domini sui appellavit, de unus Monacho rum Cantuariensium, non ad hoe tamen missus hstatribus suis, sed ut Regis elementiam imploraret, ne laetetolas ille Radulphus de Broch in res Μ

nachoram, motuo Priore, manum posset extendere. Atthi - Episeopus autem rescripsit Cardinalibus se stire, de illos non ignorare, quatenus eis obedire teneretur, Ac iacturum , authore Deci . quod Melesiae Dei noverit expedire. Nunciis qu que eorum, dc suo plura verbis exponenda commisit, increpans eos in pluribus ex justis de evidentissimis inussis. Rogavit etiam attentius, ut juxta manis datum Domini Papae excommunicatos suos urgerent ad satisfactio tiem, vel in sententum anathematis revocarent. Nec antea credi posset, quod Papi sis facundia Collegae sui fidem subvertere valeret

nisi nunc arundinea levitate dc coneavitate nectere tur ad auram venti, non incumbentis, sed eomminantis, sonum excitantis, non plagam inserentix

aut ictum. Fortasia, sicut hactenus credebat ut , spiritus hominis promptus est, sed deprehensum est earnem esse infirmam. Nam de Wilhelmo, quod ab initio creditum est, nune clarius elueescit: quia quam magnanimus , qu m fidelis in caussa M. clesiae Romanae eo ram Fredetieo Papiae inventus est , talis dc tantus in caussa Ecclesiae Anglieanae, si lieitum fuerit, invenietur , praesidente vel assidente Henrieo. Ex quo Domino Cantuariensi persuasum, ut istorum tardinalium vel aliorum . qui seu tum

212쪽

S. THOMAE CANTUAR. LIR. II.

Buctum Legationis exspectent in Terra Regis An. glorum, judicio se nulla ratione subjiciat. De ea tem tractatur de paee Regum. Rex Anglorum re

Comes Henrieus contendunt, ut alter alterum in

hoc negotio possit astutia superare. Sed quia nihil adhue peperit conceptus eorum relatu dignum , verobi hujus exemtionem in aliud tempus credidi protelandam. Lugdunensis Mehi . Episeopus raelesiam di ei vitatem suam eum honore & laetitia omnium recepit in festo Beati Martini. Eadem die congressus riderieus M. Λugustus eum Mediolanentibus , amissis viginti quinque militibus, in fugam versus est. Dominus Papa receptis Nune iis, qui Gnstantinopolim profecti fueram, cum muneribus & hono re, dc similiter L gitis Regis Siculi, prosperatur in viis Domini, moram faciens Beneventi. Clim plinra innotuerint se itu digna, ea vobis Deo propitian

te scribere non pigritabor . Valete interim , ct

semper

QUI A te supressa tu Ecelesiae, & impetratae Le

gationis eventu sollicitum esse non ambigo ad tuam&a tum Deum timentium consolationem haec tibi laecincta brevitate censui praescribbenda . Noveris itaque Dominum Cantuariensem ,

di nonnullos de Co . Exulibus suis, in octava Mati Μartini inter Gi sortium dc Triam aceessisse ad colloquium Legatorum. Cum vero illi multa prinposuissent de ebatitate Domini Papae & lollieitudine

nostri, quam attentius gerit de laboribus ipsorum di itineris perieulis, de magnitudine Principis dc necessitate Eeclesiae, de malitia temporis , de amore de beneficiis , quibus Dominus Rex praevenerat Cantuariensem, dc de honore quem ei semper exhibuit, adjeeerunt etiam querelas dc injurias, quibus Rex se laesum a Cantuariensi conqueritur , im ponens ei de inter caetera, quod ei excitaverat gueo iam Regis Franeorum. .aerentes consilium qu modo tantam indignationem placere possent: quia sine multa humilitate, dc moderatione, dc exhibitione honoris noverant tantis periculis remediiim adhiberi non posse. Cantirariensis vero in omni humanitate, de mansuetudine spiritus, post gratiarum actionem Domino Papae de illis debitam, respondit ad singula, rationibus veris di probabilibus querelas Regis evaeuans, de injurias Ecelesiae dc damna intolerabilia patenter exponens. Et quia humilitatem , de delationem honoris ab eo exigebant, respondit se omnem humilitatem exhibiturum, di honoris dcreverentiae quantumcumque posset: bonore Dei,

libertate Θ sonestate personae suae , ΘEMesiae. Et si eis aliquid videretur asjiciendum, aut demendum aut immutandum, ringavit ut ei consilium darent, habens adquiescendi propositum, salva conditione professionis de ordinis . illis autem dicentibus se non veni me ut ei, sed

ut eum consulerent, oc reconciliationis tentarem

Wiam; item quaestum est ab Mehi. Episeopo, an

in praesentia Legatorum vellet promittere observantiam consuetudinum , quibus ineessorum suorum

tempore Reges usi sunt, dc sie sopitis omnibus que

relis redire in gratiam Regis, Ae recipere Sedem suam, de administrationem, dc pacem sibi de suis . Ad hoe Λrehi - Episeopus respondit: Nullam Decesseriιm suorum ab aliquo Retum ad ham professisarem

fuisse arctatum, nequest, Deo Aatbore, pro suram unquam ut observet consuetudines, Legi Dei pa tenter adversamur, Sevir Amineae convellunt privseleg n, Ecclesiae peris ni libertatem , quas Dominus Papa Senonis in illorum de multorum praesentia tondemnavit, dc ipse postea Domini Papae secutus authoritatem, quasdam earum cum ob atoribus suis subjeeit anathemati, simi in multis Conei liis Melesia Cat Ilea Deisse dignoscitur. Item laterrogatus est, an, si non confirmationem, saltem disse

mulitionem dc tolerantiam vellet repromittere, aut non iacta altrinsecus aliqua mentione consuetudinum , Sedem suam recipere dc paeem. Respondit Λrehi - Episeopus, quod nostrae gentis proverbium

est: taciturnus spiritum praeteηssit confitemis .

Et eum Rex sibi videatur in possessione consuetudinum esse, dc ad eas injustε dc violenter cogat Eeel

fiam , si sie taeiturnitate impetrata cessaret concursio, aut horitate maximε Legatorum interveniente,

statum sibi de aliis videretur obtinuisse in eausa ista. Adjeeit etiam, se malle perpetuo exulare, dc pro

seribi, dc , si Deus ita disposuit, pio iustitiae dω

sensione mori, quam in salutis suae dispendium, de praejudietum Eeelesiasticae libertatis hane ineat pacem . Deus enim est qui in tali causa tacere prohibet Sacerdotes, qui dissimulantibus gehennam praepa ravit, ubi nulla erit dissimulatio. Lectus est Ec ibbellus abominationum illarum. Et quaesitum a Cadidinalibus, an a Christianis talia iterat observari . ne dum a Pastoribus dissimulari: Progressi sunt ad aliam quaestionem, se iseitantes an vellet eorum judicio stare super his , quae inter ipsum dc Regem

vertuntur. Ille autem de ea uta se sineeritate confidere respondit, dc ecim ipse dc sui, qui a tempore multo destituti sunt, pienε fuerint ad omnia re.

stituti, habita ratione caussarum, rerum , dc tem

poris, iuri libenter paritutum, dc se nec Posse, nec velle deelinare, quin, ubi, de quando, &quomodo debebit, subeat judietum ejus, vel illorum, cujus , vel quorum judicio Dominus Papa eum stare

debere decreuerit. Interim sede suos ad litigandum urgeri non posse, nec paupertatem suam ad hoe sus Mere, cui etiam victualia desunt, nisi Christiani sesimi Regis Francorum vivat expensis. Noluit enim prima laete declinare judietum , etsi aliquem eorum jure optimo possiet habere suspectum , ne caumam Regis justificare videretur, nee se liti immergere , antequam ad omnia sit restitutus, ut possit caumam lassicienter instruere, ut quemlibet divitem Adversarium non formidet, innitens gratiae Dei . Proediis res hiae quaesitum est, an sub eis iudicibus vellet respondere Episcopis, qui contra eum appella verant , quia praesentes erant . Archi - Episeopus vero memor litterarum, quibus ei praesentata est ibia qualiscumque, vel nulla potius appellatio, concepta, ut ibi perhmetur , sub nomine omnium Comprovinei l o Episeoporum, & Abbitum, de personarum Regni in Provincia Cantiae degentium, de certus quod isti noli convenerant Rothomagum , de quam plurimi eorum hujus fuerant appellationis dignari, &muliis, qui non erant, displicebat, ut

pote justitiae, quant: m in ejus Authoribus erat ,

elusio

213쪽

eluso potius, quam appellatIo, respondit similiter super hoc nullum Domini Papae se recepisse manda. tum, & cum illud receperit , consulto responsurum& facturum quod ratio dictaverit . Gierum paupertatem sitam & suorum ad itineris lamptus & lites non esse idoneam, & clementiam Christianissimi Regis hoe sine molestia pati non posse, ut liberalitas ejus, quae exulantes Epicropos decrevit humanissime consolari, eum & Grexules suos saepe& diu exhibere cogatur in domibus alienis. Nam ubi es eo pia victu alium, sacilius est procurare expensas . Die autem sequenti Chrimani stimus Rex Legatos admittens ad colloquium, sub religione juramenti purgavit innocentiam Domini Cantuariensis, perhibens ei testimonium, quod ei consilium semper dederat, ut pax servaretur salvo honore utriusque Regis, & Populi utrimque debita quiete gauderent. Rogavit Λrchi - Episcopus Legatos, ut aliquod Eeclesiae consilium darent, dc si alieubi exeederet, rectiorem ostenderent viam. lni autem zelum quem habet in Domino approbantes, et eom passi sunt, sed de proposivo ejus non dixerunt aliquid immutandum. Sie data benedictione ab invi cem diicesserunt, & statum est , & authore Deo stabitur in s nibus istis, donee Eeclesia convalescat,

dc persecutores ejus aut convertantur, aut Pereant .

Illa rogavit pro te , & rogare non cessat, ut non deseiat fides tua, &tu, quandotumque opportu nitas fuerit, conversus ad illos, confirma fratres tuos. Haec illis Ostetides, ad quos missus es. Lapsos erige, stantes robora. ut firmi sint. Plures enim sunt patroni de defensores EccIesiae , qu m impugnatores . Eam non deseret in tribulatione, qui pro liberatione ejus posuit animam suam . Cautam Saneti non deserent, pro qua veriti non sunt sanguinem

suum dare. Hanc omnium caelestium virtutum tuetur exercitus: dc majestas, quae Satanam conterit

sub pedibus sitis, de membris ejus, ministris ne. quitiae, ut spes fidelium est, & promissio patrum , cito, Leite, di selieiter triumphabit.

Alexandro Papae Wilhelmus & Otto Cardinales.

Beatus a PatrI ae Domino , Dei gratia Suinmo Ponis ι , wi mus Θ Otto, eadem ira.tia Cardinales , salutem oesubjectionis obsequia , tam devota, quam debum

V ΕΝlENTES ad terram illusitissimi Regis

Anglorum controversiam , quae inter ipsum& Cantuariensem vertitur, vehementius quam ma I. Iemus, invenimus aggravatam . Asserebat enim

Rex, & sitorum pars melior, quod idem Λrehi- Episcopus serenissimum Regem Franeorum in eum graviter in eitaverat , Comitem Flandrensem , consanguineum situm , qui nullum prius gerebat raneorem, ad ipsum subito dissidandum, & guet. tam pro posse faciendam induxerat, sicut sibi pro certo constabat, &evidentibiis parebat indietis. St.

quidem eum idem Comes ab ipti Rege amitabiliter discississet , Archi- Episcopus in propria persona

ad loea guerrarum accedens, tam Regem Franciae, quam memoratum comitem ad guerram pro viribustaeitavit . Cum igitur apud Cadomum primo jam

dicti Regis Angliae colloquio frueremur, Paterniti. tis vestrae litteras, sicut decuit, manibus Regi red. didimus, quibus diligenter consideratis di piami,

in medio cum ab aliis, quas pro eodem negotio prius a vobis receperat, minus continemes, dc aliis quatenus distentientes viderentur , Rex incepit in.ds gnatione peruri, di eo gravius, quod se procul dubio seire direbat praefatum Archi - Episcopum , postquam 1 vobis divertimus, litteras recepisse, qui. bus i nostro penitus fuerat exscriptus judicio , ut ianullo cogeretur ante nos respondere . Λnirmabat insuper, quod ea, quae vobis de antiquis consuetu.

dinibus Angliae fuerant intimata, falsitati potiussu aeebant , quam veritati possient inniti r quod utique viva voce attestabantur Episcopi. Offerebat etiam, quod si quae tempore lao consuetudines in Regno Angliae videremur adjectae, quae Statutis Ee.eIesiastieis obviarent, vestro libenter arbitrio in iit, tum revocaret. Nos vero Archi - Episeopis, Epi. seopis, & Abbatibus terrae suae nobis adjunctis, cum omni diligentia studuimus sacere, ne Rex nobis spem meis omnino subtraheret, sed ad id potius se permitteret inclinari , ut eum Archi- Episcopotam de pace, quam de judicio loqueremur . Sie proprios Clericos nostros ad eum cum litteris diti. gentes, certum sibi locum & tutum indiximus , ubi in Festo Sancti Martini secum possemus commi. stere sermonem. Ipse tamen quasdam excusationes praetendens, diem Festi transtulit in octavas, quod utique in tor Regis altilis quam erederemus adscendit. Cum autem saepe dictus Archi Episeopus, li-e t nos ei osterremus ducatum , in exitu Terrae Regis Angliae versus Franciam nuIlatenus nobis velis Iet occurrere, nos sibi deserre cupientes in terram Regis Franciae ad locum, quem ipse mandavit, acicessimus, ne per nos staret, quod in situm debeat redundare prolectu in . Cumque jam nunciatum esset colloquium, in primis ei cum multa sedulitate caepimus persuadere, de attentilis exhortari, quatenus erga Dominum Regem, quippe qui multa in eum congesserat beneficia , eam humilitatis osten deret speciem, quae nobis Opportunam quaerendae pacis materiam ministraret; ad haec autem ipse cum suis in parte secedens, habito tandem consilio nobis

proposuit, quod se satis apud Regem humiliaret , salvo honore Dei, & Ecclesiae libertate salva, &etiam honestate personae suae, & possessionibus Ee. etesiarum, di amplius sua, di suorum salva justitia. Quibus taliter enumeratis, nos ei diligentius suadentes, quod necessarium erat ad speetalia descendere, cum ipse nec certum aliquid nec speetale proferret, subsequenter ab eo quaesivimus, utrum per rationibus, quae vestris erant litteris annotatae, nostrum vellet subire judicium, sicut Reu de Epascopi pilius promiserant se facturos. Λd quod

ipse nobis quaerentibus in promptu respondit se noua vobis inde recepisse mandatum: sed si prIus ipse eum omnibus suis integria restitueretur, tunc secum dum quod ab Apostolica Sede reciperet in mandatis, in hac parte proeederet. Sic ergo colloquio redeuntes, cum verba ipsius nec ad judietum provenirent , nec ad concordiam , nee aliqua ratione vellet eaussam intrare, ea quae nobis innotuerant, Regi manifestare curavimus, plura si quidem prout docuit reticentes, dc temperantes audita . Nobis

itaque loeutioni finem facientibus, Rex dc magni viri,

214쪽

S. THOMAE CANTUAR. LIB. II.

viri, qui seeum aderant, caeperunt asserere, quod esset deinceps absolutus , ex quo Λrehi Episcopus recusabat judicium . Cum ergo post multam kegis turbationem Archi . Episcopi , Episcopi, dx

Abbates Regni Angliae eum non paueis pariter Cloticis a nobis instanter perquirerent, utrum praen eatum Λαhi-Episeopum seu ex aliquo speciali mandato, seu ratione Legationis ad judicium poesemus distringere, dc in hae parte nobis facultatem deesse cognoscerent, timentes ne praetactus Arehi Episcopus abjecti, iudieiario ordine, si eut alia vice se cerat , aliquibus Regni personis gravamen inser et, quoniam nostra sibi taliter inutilis erat praesem tia , dc ad tutelam contra Episeopum minus sum ciens , unanimi sumpto consilio ad vestram pariter audientiam appellarunt, appellationi terminum praefigentes in hyemali Festo Sancti Martini, interimis , dc sua sub Apostolica protectione ponentes, dc quaslibet Regni personas, nee non dc universum R. gnum sub ejusdem appellationis ineludentes Edicto . Denique nos negotium istud in maximum Ecclesiae detrimentum vergere cogno laentes , su'pta dicto Arehi. Episeopo aut horitate vestra dc no fra prohibendo mandavimus, ne de caetero, tum quia vestris erat inhibitum litteris, tum quia sinlemniter fuerat appellatum , in praeseriptum Regnum, vel personas, vel Eeclesias Regni aliquid gravaminis attentaret. Apostolicae itaque circumspectionis erit attentius providere, ne idem n gintium in grave damnum Eeclesiae vertatur , sicut hi, qui attendunt prosectus Ecclesiae, verentur dc

timent.

EPISTOLA XXIX.

Thomae Cantuatiensi Λrchiepiseopo milhelmus de otio Cardinales. Venerabili et dilactissimo Fratri rao, Cantua. russi areti . Episcopo Cardinales

salutem.

INNOTUlT Regi, quid super eoneordia , quid

etiam super causa, si contra vos agere vellet,

respondistis, dc cum prius satis, sicut a, bat,eκ praecedentibus actibus vestris , de supra quam satis suisset commotus, ampliori dc vehementiori fuit nunc indignatione permotus , vestri cordis altitudinem At Domini Papae injuriam erga ipsum indubitanter aeeusans. Episeopi vero, de Abbates Regni Angloriam audientes , quia vos nihil cum eis agere , neque nostro judicio vos supponere velletis , in nostra praesentia litteras Domini Papae , quibus vobis mandasse se dicit, ne vos Regnum Anglorum interdicto supponatis , mram perlegerunt . Requisierunt etiam v nobis, si ab utroque noctrum, vel altero aerepta Legatione in Anglia possent vestis gravaminibus desendi. Cum autem respondissemus, nos de negotiis Regni Λnglorum nullatenus habere potestatem, ibidem ineontinen- ei , tam pro se ires , quam pro toto Regno ad D minum Papam appellaverunt, dc in protectione Domini Papae, dc nostra se ipsos, dc Regnum ponentes , diem quoque ad sessum Sancti Martini constituent . Unde mandamus dilectioni vestrae, dc ex parte Domini Papae dc nostra praecipimus, quace- Lam Opera ram X.

nus deserentes Appellationi praedictae, inhibitionem etiam, quam Dominus Papa se vobis seeisse testatur, attendentes, nullum interdictum, nul Iam G. communicationem in Regno Anglorum intendatiti quousque Λpostolim praesentia adeatur, dc quid Dinmino Papae, dc Romanae Eeeleste super his placeat, agnoseatur. Ipsi quoque Episcopi de Λbbates Numcios proprios ad vos transmittunt , qui appellati nem in nostra praesentia iactam , dc diem vobis

denuacient.

EPISTOL Λ XXX.

bitas nostrum, dc Coexuuntium nobis eo da pereulerat, dc Christianissimum Regem de Optismates Regni Franeorum compassione Eeclesiae , da tae, ut videbatur in adventu Ioannis de Oxenesord, in manus eorum, qui quaerunt animam ejus , ut auferant eam , gravissimo laeserat seandalo , ut exulceratus animus quereretur fidem, de veritatem

sublatas esse de tetra. Sed quod pietati vestrae re tribuat Pater misericordiarum, Sanctissime Iudex, amantissime Pater, dc Melesiae Dei fidelissime Custos, secundum multitudinem dolorum in cordibus nostris consolationes vestrae laetifieaverunt animas nostras. Iam enim spe salvi lacti sumus, de Christianissimus Rex, de Regnum eius. Apostolatui vestro , quem Deus optimum faciat, dc in tempora longa protendat, innumeras agentes gratias, totam indignationem suam retorquent in illos. qui se de Majestate vestra juramentis suis triumphasse gloriabantur . Rex enim ipse , postquam dignationis vestrae excusatorias recepit litteras, prudentiae, iustitiae, Sanctitatis . dc Beatitudinis v strae gloriam prauleat dc extollit, di malitiam defraudes eorum, qui salsis rumoribus standalizaverant Eeelesiam Gallieanam , obloquentibus gaudenter exponit, δc interdum invitis adversae partis, si sotin adiant, ingerit aut ibus . Amplicis tamen laetatus est post vestrorum colloquium Legatorum, quos reverenter admittens, ab eis. sieut ipsentetur, didicit illos non venisse, ut libertati Eeclesiae praejudicent aut nobis, sed componant inter Regem Angliae, dc nos, dc si fieri potest, inter ipsum de Melesiam saetant paeem. Et utinam Deo aut hore prosperentur in via ista, in qua nos promptissimos ad honorem Dei, dc libertatem Eeclesiae habebunt adjutores. Et vocati ab eis ad eolloquium ad diem deeimam in terra tum confiniis, cum tune, ut o conscientia loquamur, non nisi tres equos in domo nostra haberemus, obtinuimus nobis adjiei septem dies, quibus Coexules nostros, qui miserabiliter dispersi sunt, possemus convocare, utpo necessarios ad solatium itinetis peragendi , dcconsilium verbi tractindi . Quibus vix tam brevi

termino, Ac tanta rerum penuria convenire valenti.

bus , in octava Mati Martini Dominis vestris Legatis occurrimus inter Gisortium de Υriam, Christia. nissimo Rege , destinatis de hoe Ministris, quod ei in miseri eordia verbi retribuat Deus, nos di m seriptos Christi Coexules nostros undique confluentes , libet aliter dc benignissimε exhibente . Et si-eut vobis ab aliqui 3 intimatum est, perseeutores R nostri

215쪽

EPISTOLAE

nostri sedulo proeurant, ut itineribus Ac sumpti.

Inas vexemur , & expensariam onere , & taedio , Regi Francorum , qui nobis inter alios pauperes Christi eleemosynam erogat, onerosi reddamur &od si Viderentur enim magnum malit in suae recepisse compendium, si nos exturbare possent de habitaculo exiit cis praeparato, di praeriperent solatium eleemosynae Principis, sicut exeusserunt

sdium ordinis Cisteretensa . Venit eum Dominis nostris solus Arehi . Episeopus Rothoniagensis , Episeopis ac Abbatibus Provinciae nostrae, quos

Rex evorasse voluerat, retentis Rothomui . Pro posuerunt ergo nobis ab initio duritiam Regis, malitiam temporis, necessitates & calamitates Meldisiae, quae sere ubique terrarum, excepta Francia , Impugnatur, de vix tolerabilibus colliditur procellis, adjieientes multa de magnitudine Prinelpis&Ipotentia, de amore dc honore, quem Ecelesiae Ro- lmanae exhibuit, de familiaritate, dc gratia, dc -lneficiis, quae in nos exercuit, exaggerantes etiam

querelas de injurias, quibus se a nobis di nostris Iae. sum esse conqueritur , dicens quod ei procutavi. inus guerram Regis Franciae, dc mitis Flandrensis. Suaserunt, ut multa humilitate, dc plenae devotionis ec moderationis exhibitione studeremus placare indignationem ejus, si sorte aliqua ratione

posset tanta seritas mansuescere , dc immoderata asperitas mitigari . .sierunt δρ consilium 1 nobis , qui eum eonsuevimus nosse plenius, qualiter possent illius duritiam emollite . Nam dc ad illos se exhibuit duriorem, ex quo didicit, quod non licebat eis , iuxta promissiones Ioannis de Uxene-

ford, in nos pro voluntate ejus contra Deum dc jura omnia condemnationis ferre sententiam. Qii id autem Episcopis suis audientibus dixerit , verbo Nuntii, Deo propitiante, quam scripto commo dius intimabitur auribus vestras. Nos vero gratias agentes dignationi vestrae, quae I Deo de pace L hiclesiae dc nostra, quae est gloria Dei di vestra, sollieitatur, suspiciones, quibus nos Rex notare minIItur , rationibus veris , dc probabilibus evacuavimus. dc ipse Reκ Franciae die sequenti, quatenussi ad ipsum spectat, in praesentia Cardinalium sub religione iuramenti purgavit innocentiam nos tam , quae sicut Imperator cordium dc judex novit , abiae eulpa immunis est . Neque enim adeo hebetes sumus, di tardiores ad eredendum Legi, Prophetis , dc Evangelio, ut in articulo tantae necessi talis relictis spiritualibus telis, dc munimentis Apostoli eae diseiplinae, carnalia credamus arma, Prae 1ertim Sacerdotibus, corripienda. Novimus enim non esse in principibus confidendum, dc quod maledictus est , qui ponit tarnem brachium suum . Et ne tale quid de nobis probabiliter fingi posset, A eolloquio Regis nos ipsos diu suspendimus, do

nee tandem ab ipso evocati aecederemus , m ei praesentaremus exeulationis nostrae litteras, dc Do. mino otioni Legato, qui ob hane caussam nobis Papia Clerieum suum miserat, impetraremu transitum de conductum. Habebat enim Rex Angliae quod impetraverat: tum quia meminerat, ut dicit, se alia vire laeso m ab eis, quando vos nuper in patrem dc Dominum receperat, tum quia glorificationem Ioannis de Oxenesord, dc similium molestissi-

audiebat. Excusatione autem nostra gratanterdi transitu impetrato reversi sumus adha

bitati uneulam paupertatis nostrae, In patient Ia pra stolantes salutare Domini. Et quia humilitatum de moderationis exhibitionem, quibus tantus Ptine splacaretur , a nobis Domini vestri Legati exigobant, respondimus nos libentissimε, de devotis, me ei tanquam Domino Ac Regi nostro omnem hu militatem, dc obsequium, ec degotionem ad illo. rum consilium exhibitulos, silvo honore Dei, de Apostoli eae Sedis, dc libertate Ecclesiae, dc hone. state personae nostrae, dc possessionibus Eeelesiarum. Et si eis videretur aliquid adjiciendum his, aut d

mendum, aut immutandum , rogavimus ut direrent nobis: quia in nostra voluntate erat illis o tempetare , quatenus conditionis de professionis nostrae neeessitas pateretur. Dicentes autem se super hoe certum non habere consilium, nee venisse tunc ut nobis, sed ut nos consulerent, tentam do, quaesierunt, ut verbis Domini wilhelmi utamur, quia non sumus meliores, quam Patres no. stri, an vellemus in praesentia eorum Regi promiditere nos observatutos omnes consuetudines, quibus usi fuerant anteeetares ejus temporibus derassorum

nostrorum, di ita sopitis hine inde querelis omnibus, s tamen hoe impetrare possent, quod faeit Enon credebant, recipere sedem nostram, Et redire in gratiam ejus. Nos vero respondimus neminem deeetarum ad hane professionem ab aliquo Regum fuisse arctatum , neque nos Deo aut hore unquam profitebimur observantiam illarum consuetudinum, quae Ecclesiae Dei perimunt libertatem, Sedis Ap stolieae convellunt Privilegium, & Leti De i patenter adversantur, 1 quibus nos Senonis in eorum, dc multorum praesentia per vestram misericordiam

absolvistis. Adjecto, quod 1 memoria nostra Deo

miserante non excidet verbum Apostolico ore di. gnam , quia ante deberemus cerviees spiculatoriferiendas exponere, quam talibus pravitatibus conasentire, dc turpi commercio rerum temporalium, aut aviditate vieendi curam sic relinquere Pasto. ratem. Le sunt in praesentia eorum reprobae ilistae tonsuetudines, quarum aliquas condemnaveramus , immo & ante nos ab initio ei im observa

toribus suis Catholica Melesia in multis Conei liis

anathemate condemnavit. Quaesivimus ergo , an

non modo eas observare, sed etiam dilfimulare liceat Sacerdoti sine perieulo ordinis 3c salutis . Ad haec adlaeimus nos Regi secisse fidelitatem salvo

ordine nostro , dc eam ei servabimus , ita quod fidem Deo debitam irritam non faciamus . Intulit ergo unus, quem ab ι nitio, ut scitis, habuimus, de detruimus habere suspectum, quod melius esset nobis omnino cedere , quam Ecclesiam se vexari . Et ei rea hoe suasorii sermones multipliciti sunt, quos viva vox commodita reseret. Retuli, mus itaque inserenti , quod ob hane causam non cedemus, quia dc exemplo perniciosum esset, fleptofireret In ruinam Eelasiae libertatis, de fortasse

in Fidei Christianae dispendium . Quis enim aude rei mutire de eaetero ρ viis pastoribus simili modoxedentibus adscendet ex adverso, ut se murun Or

ponat pro Domo istae Λddidimus nec vos, nec Apostolieos viros Meletiam Dei talibus exemplis informasse . Nonne pastoribus fugientibus , sicut Historiarum fide relebre est, tota AEgyptus ad id latriam redit, ubi ab initio maxime Religio vige i bat λ Hine alio progressi quaesierunt, an illorum velle.

216쪽

S. THOMAE CANTUAR. LIB. II.

iniustare Iudieri super his, quae veriuntur inter nos& Regem. Et quidem si refugeremus judietum , caussam Regis iusti Mare videremur, de nostra ser. rasse apud plerosque laederetur opinio, eum tamen illum , qui adversarius exstitit, non debeamus , si plaeet, habere judicem , nee alicubi ad hoe tuti esse possimus , nisi in presentia vestra. Nostra si. quidem de nostrorum proseriptione, dc aliorum vexatione, de damnis sie Rex ille termit dc territat

universos, ut nullus, eo sciente, audeat nostri me. minisse in bonum. Habita omnium contemplatione sic temperavimus responsionem, ut nee dicer. lmus nos detrectare judietum, nee tam diseriminoso nos immergeremus Iitigio . Diximus enim nos dc nostros sede, administratione , dc bonis omnibus spoliatos, tam ad omnia suerimus testituti, libenter, ubi, de quando debebhnus, vestrum, autem, aut quorum de mandato vestro oportuerit ju- dieium subituros. Iustitiam enim nec volumus nec possumus declinare. Interim nulla nos ad litigandum ratione compelli, nee paupertatem nostram lad hoe sussirere, nee liberalitatem serenissimi Regis sine molestia ad hoe posse protendi, ut nos dccoexulantes pauperes Christi nummis suis, quibus ad praesens indiget, exibeat diu in domibus alienis. Nam ubi victualibus abundat, evpenta nostrea illis tolerantur . Processerunt ad tertiam quae 4tionem scis itantes, an Episeoportim, qui appellaverant eontra nos, . litem sub eis judicibus vellemus excipere, sed respondimus nos instrum super hoc non recepisse mandatum, nee inopiam nostram ad tantos sumptus, dc lites esse idoneam . Hoc autem agebatur ab adversariis nostris, Mut didie imus ab his, quos res latere non poterat, ut sub quacumque Occasione nostram possent in praesentia Legatorum notare personam . dc sie quamcumquesionem ingerere . Conjieiunt enim , quod nullus Provinetalium nobis auderet allicere contra Regem, de se videremur nostram procurasse ruinam. Rex

autem solos illos evocavit, qui nobis ab initio huius turbinis adversantes , incentores tantae malitiae esse noscuntur , videli eri Eboracensem Arelit. Epb seopum . de Epistopos Londoniensem , dc Clodi

serensem, accito eum eis dc Uigornensi, ut velamento ejus aliorum malitia pallietur. Caeterum ,

sicut vestra potest meminime diseretio, isti, qui

nune Regis voluntati acclamant prae eaeteris, Ac sicut publice notum est, sitiunt sanguinem nostriun,

litteris suis in petitio t. e pallii nostri dc elactionis

formam, dc pestianam nostram multis laudunirrae. lconiis extulerunt. Nune vitem veritati contradi-lcentes de sibi, se ipsos mentiendi de adulandi au. daeia eontemptibiles reddiderunt .. dum ad nutum Principis , velut servi comici, modo aiunt, mindo negant. Hi sunt, Pater, qui dant cornua pecieatori , de si non satis insanit , instigant illum , subjieientes pulψinar cubito, dc caput vitiis langa, dum in oerviralis mollitie saeiunt obdormire. Cum itaque etiam illi, qui debebant esse columnae Eeel. iae, eonsilio, auxilio , auctoritate, obsequiis , dc

sumptibus contra eam dc nos animent, dc arment

Divinae Legis δc parvitatis nostrae persecutores, non est nobis tutum aut possibile subire judicium, nisi in praesentia Sanctitatis vestrae. dc sub vestro ipsius examine. Litat enim de sinceritate alterius Legato rum sperare debeat Melesia, dc nos de eo confida-CMiae I ι Opera ram x.

Is s

timus, praesertim in his quae Del sunt, tamen non est

Jhomo praTer vos, cui hane eaussam Domini committere audeamus. Alterum vero Legatum taIem finiat Deus , qualem saluti suae esse expedit , de qualem esse decet Romanae Ecelesiae Presbyterum tardinalem. Veremur autem, ne contingat, quod, si reministi placet, praenovimus eventurum, si foris iε prudentiam, eloquentiam, de aut horitatem Do mini milhelmi eum potestate de voluntate dura Re.gis Angliae accideret convenire. Veremur, ne tales nobis formato consilio porrigantur petitiones ,

quarum nobis molestus sit auditus, effinus impossi. bilis, aut displicens Deo, dc mundo odiosus. Et quia vobis omnium Ecclesiarum sollieitudo in mobie , circumferre, si placet , oculos, in occiden tem attendite, dc videte qualiter ibi tractetur EGI disia; indicti vobis Dominus otio, quem spiritu Dei agi credimus, quid viderit di cognoverit de Melasiade Provincia Turonensitam, quid de Anglieana a dierit, quid expertus si in Norim annia, de credi.

mus vos dicturos cum lachrymis: non s datis Hur dolor iste . Ut enim de Cantuariensi de Tur nensi Melesiis taceamus, quas tractat, ut audistis , dc utinam plenilis sciretis, septem Episeopatus v eantes, in Provineia nostra de Rothom agensi, hina multo tempore tenet in manu sua, nee aliquos

ibi patitur ordinari pastores . Clerus Regni datus est satellitibus suis in eon irationem de praedam. Si ista , Pater optime, dissimulamus, quid in die jivdieii respondebimus Christo ut is Λnti. Christo

resistet venienti, si tantam patientiam vitiorum deeriminum jam aeeommodamus praeambulis ejus Talibus enim dissimulationibus insole seunt potesta ses, Reges Gentium transeunt in tyrannos, ut Eoelesiae nullum jus , nullum privilegium , nisi doeorum arbitrio censeant relinquendum . Sed beatus, qui tenet , dc allidit parvulos ad petram . Nam si Iudas ex mandato Legis non exterminat Chananaeum, ei in hostem dc stiurulium perpetuo e lascit. Confortare , Pater , de esto robustus . plures nobiscum sunt, quim eum illis. Contrivit Dominus malleum impiorum Fredericum, pereus surus dc alios ta brevi, nisi res piseant, dccum Emelesia Dei parem habeant. Et ut tandem laetamus finem, vestri oris dumtaxat expectamus judicium, aut illius qui spiritum principum auferre consuevit, de liberare pauperem a potente . Nunctimam Uxplura supplebit, quae scripto non credidimus coma mittenda . Hoc certum habeat vestra serenitas , quia, si voluissemus a principio pravis consuetudinibus adquieseere ia non esset alieujus Cardinalis , immo nee hominis alicujus Meessarius inter. ventus. Frustra quoque nobis, authore Domino , Si eulorum aut Hungarorum proponuntur exempla , quae nos in die iudieii minimὰ excusarent, si tyran notum barbariem praesertemus Λpostolicis insit eis, de sHularium inistentiam potestatum crederem mus potius formam esse vivendi, quam testamentum aeternum, confirmatum sanguine di morte Filii Dei.

Ut igitur praedicta omnia fine lachrymabili eo cludam , attendat sanctitas vestra , si iste debet

esse fructus laboris, de Operis , ac exilii nostri, ut iudicemue nudi, miseri, privati omnibus Mess. ae subeamus causarum angustias, eo quod ausis mus nos opponere serocissimo oppressoti riclesiae

in defensionem libertatis ipsius . qui exspecti R a bamus

217쪽

hamus in dIes de desolatione nostra lintium. acta miseris gaudium , de injuria Christi dignam

ct 1 vobis in onein es Ecelesiae ultionem. Nonne iussieme poterat his, qui quaerunt animas nostras, quod quosdam morie Miserunt ex nostris; paupertas quoque di calamitas nostra, in qua vix agimus vitam , alienis eleemosynis viventes , nisi ut ritate Legitionis istius , quae nunquam fuisset,

trabantur& protrahantur per annos 3c annos, dinlare in dolorem , , miseria in confusionem ; ius

etiam nostrum et iustula convertatur in ruinam n stram de miserorum nostrorum Deus bone , quis

erit hujus doloris finis Exurge Deus , judica

caussam tuam, vindica sanguinem servorum tuo

Tum, qui nequiter extincti sunt, de aliorum, qui ῆntolerabiliter afflicti defieiunt , cum sit nemo ,

qui de manu inimicorum nostrorum praeter Domi. Mum Papam, dc perpaueos sesum, velit nos eripe. Te. Vivat, dc valeat Sanctitas vestra in tempora longa, ut vivamus de convalascamus nos, di miseri nostri.

gni . imminentium perieulorum exitus me calamum suspendere diutius coegerunt, & eommo. diora seribendi tempora expectare. Belliei namque tumultus aestate late tota ferventes, intermeandi facultatem litterarum portitoribus praecluseriant , de

ti Urbe Remens orta seditio sie turbavit Provin- eum, ut vix tutum saerit lagredi aut egredi civita. tem . Conspiraverant enim Cives de Clarieorum consilio, de auxilio militum nitentes, contra ΛΟehi - Episeopum . qui novas quasdam, indebitas ,

et intolerabiles servitutes volebat imponere civitati, et Erelasiarum turres & domos munitiores Occupantes, ossicialibus & amicis Λrehi . Epistopi eistis

urbe, multas ei injurias intularunt. Et primo quidem ei omnem humilitatem exhibuerant, parati duo millia librarum , simi multi testantur , conferre in aerarium ejus, dummodo eos jure tractaret, & legibus vivere pateretur, quibus civitas contiata usa est , tempore Remigii Franeorum Ap.

soli. Λωrant etiam Christianissimum Regem, sed

nee per eum rigorem Archi - E scopi flectere posuerunt. Confugerunt itaque ad Comitem Henr, eum, &ex ejus consilio cesserant Regi, quem Mehi - Episeopus adduxerat, at in brachio ejus con tereret civitatem. Rex autem dolens , sed tamen Fratris satissaeiens voluntati, circiter quinquaginta domos dirui stela. &teressit. Cives vero die tertia redierunt, ct in ultionem dirutatum domuum , diths everterunt domos militum faventium M.thi Episeopo, vire Domini stillere sui, & in rius , qui in urbe gesserat praesecturam . Unde motus Arelii . Epistopus Comitis Flandrensis imploravit augilium, eumque cum mille militibus adduxit Remos, ut Cives perirent in ore gladii, aut redimendi & totquendi conjiceremur in vincula . Sed illi prelantientes adventum Comitis, iterato

cesserunt, sic evacuantes urbem, ut Flandrenses inedia eonfecti vix unius diei di noctis moram potuerint sustinere . Et quia Λαhi- Episeopus in teressu Ieorum Cives ag proprIa redIturos non dubitabat . per Comitem Robertum Fratrem suum , ignaris Flandrensibus, cum eis parem fecit, aeceptis qui quaginta libris in recompensitione damnorum, qu- ut multiplices injurias & contumelias taceam , in

quadruplum excreverant, concedens ut de caetero I

gibus utantur antiquis . Sis itaque damnosam de ignominiosuneum Civibus Deiens parem, adhuc eum Clem metret inimieitias, & se juri Osistentes vexat Eeclesias. Haec apud nos. Caeteritin ad parutes vestraa accepimus venisse Legatos, de quibus adhue ineertum est, quid nobis sperari oportet, quid timeri. me autem certissimὰ eonstat, quia Dominus Cantuariensis iudieium Cardinalis ad vineula non subire disposuit, multis , ut puto , & justis suspicionibus motus, quia manifestus adretiarius ejus hactenus exstitit. ω an expediat adeo maniω suspicionis et eausas exponere, non satis liquet . Nam Mehi - Episcopus, ut audio, ei jam rescripsit

contra meum & quorundam aliorum consilia, quod se illius judicio non supponet. nec tenetur suppon re, & plura congessit, quibus animum hominis exa sperasse potest, citin ego potius eum crederem ver. bis blandioribus demuleendum, & retinendum ita amicitia, donee ipsum adversatium esse convincant pera eius. Paeem vero, ad honorem Melesiae Dei di suum, libenter reeipiet per manus Legatorum . sed an ad eolloquia eorum aeressurus sit, nisi restia tuantur ablata , unde se & suos valeat exhibere . nondum habeo exploratum. Certo autem cinius est, quod nisi componatur per eos , nullam citra restitutionem ingredietur caussam, elim illata sibi

injuria & violentia lippis & tonsoribus nota sit. Sed

nec aliquem suorum mittet, donee intermeantibus eundi & redeundi securitas proraretur. Et quoniam conditionis nostrae calaulus in adventu eorum vide tur aliquantillum immutatus, preeor attentilis, ut

mihi per Latorem praesentium reseritatis , qualiter ad indemnitatem e latentiae & famae me versari oporteat. Nam si de iuramentis agitur, quae Domi nus Rex , nobis exigere consuevit, rug Deum s meum, ut ante mihi mortem miserie diter laris giatur, quam conscientiam & simam juramentis

talibus maculare.

M- Μmstre Ii--M. OBLIGATIONIS inter nos eontractae non immemor, quae in Regum colloquio gesta sunt. quanta possum brevitate perstringo. & quem -- hum ibi eonsecutus sit mininus Cantuariensis , quem, ut nostis, demandato Regis Λngliae illae Flandriae traxerat Comes . ad loea destinata ad eolloquia Reges accederent , Eudo Britonum Comes, & Rotandus Dinaniensis, multas & gra

ves de Rege Angliae apud Regem Christianissimum

querelas deposuerunt. Sed Eudo speetaliter deplo. ravit, quod filiam ejus virginem, quam illi pacis obsidem dederat , impraegnavit ut proditor , ut adulter , ut in stas. Rex enim & uxor Eudonis de duabus istoribus nati sunt. Pictavienses videlicet, Engolismenses, & Marehiae Comes . &Uiee . Comes Maeensis, & Robertus Desilliis Gaalaedus de Litiniam, & Hemerieus de Raneona .

218쪽

s. THOMA CANTUAR. LIB. II.

. Abbis Caivola exegerunt, ut eis resarcirentur

damna, quae Rex Angliae & sui post tremam illis

intulerant. Abbas enim Monasterium suum ad ius egis Franeiae 1 tempore Caroli Magni, qui illud sundavit, pertinere dieebat. Post multas autem di. strepationes hine inde habitas, promisit Rex Anglim se Dicta piensibus ablata redditurum, sed Monasterio nequaquim , quia suum erat dc Domini Papae. Tandem tamen dixit se non pro iure Regis Frane rum, sed pro amore Dei, dc Comitis Flandriae, et D mini Wilhelmi Cardinalis, Abbati restituturum , si quid de suo habuerat. Rex vero Francoram, e 1m

audisset ibi Cardinalem esse in eonsilio Regis Anglit

motus est dicens, se non meruisse ab Melesia Romana, ut Cardinalis , sicut semper hactenus laeerat, foveret hostes suos, & se non recepturum hac vice

quidquam pro amore Comitis vel Cardinalis, sed Projure suo, si Rex Angliae vellet. Quod eum illexemtasset, omnino submonuit eum Rex Franciae persidem qua se obligaverat, ut accederet ad fluvium ,

rubi ex condi colloquium esse debuit, a quo per

duos dies remotus manserat duarum spatio leucarum, sed ille non adquievit. Rex vero Francorum, cum serZ usque ad vesperam exspectasset, transivit flumen, dc ex a Itera parte residens lavit manus suas ,

di bibit eoram omnibus protestatus se fidem pactio nis implevisse, dc se dimisit Comitem Flandrensem, α alios proceres, exspectans ibi eum paueis usque ad crepustulum. Miserat autem ad alium Regem Nuneios, qui illum summonerent, ut satisfaceret de fide laesa. Quo audito ille deteritis Nunciis sincum, cum multitudine militum lorieatoium 8c ga Ie torum armatus venit ad flumen , nec Nuncios permisit ut praecederent, de Regem praemonerent . Franci videntes hoe arma corripuerunt, sed nox non permisit ut e venirent, dc sie Rex Λngliae reversus est.. Proseeuti sunt eum Comites Robertus

Frater Regis , dc Stephanus Frater Comitis Henrici, quibus admodum supplieavit, ut persuaderent Re gi, ne ipsum compelleret confugere ad hostes Regni Franeiae, dc multam in verbis praetendebat humilitatem. Die vero sequenti misit Carnotum Nuncios suos, ut Regem ine linarent ad paeem, aut Comitem Flandriae summonerent per fidem , qua se obligaverat, ut veniret in deditionem Regis Angliae, sed Rex Franeorum se eum eo pacem habitu rum negavit, antequam eis satisfiat& Regno, de hoe quod armatus , dc re de noctu se in eum irrue.

Tat, nec tamen unum de Franeia movere potetat de

loco suo. Λdjecit autem se paratum ostendere, vel inmarchia, vel in Curia Comitis Flandriae, quod di ipsum Comitem, dc alios, qui intercesserant ex parte sua liberaverat ab obsigatione. Nuncii veto Regis Angliae ex adverso responderunt Regem suum Ostoensurum in Curia Imperatoris, vel Regum, Na- variensis, aut Aragonensis scili et, quibus milias suas dare disponit, quod ipse fidem servaverat , di Comes Flandriae, de alii intermessores Franciae fidem laeserant, de interim petebantur induciae, sed non sunt exauditi. Sie autem ad propria singuli redierunt. Huie colloquio interfuerunt Britones , dc Pi.ctavi, dc Nuneii Regis Seotiae, dc Regum Gualliae, Regi Francorum a uxilium promittentes, de obsides offerentes, di teresserunt obligaυ , similiter dc Πωceres Guaseoniae. Soluto Regum colloquio, ne Iatere posset, quomodo Rex Angliae de Domino Pa. Cis . Lupι visa Tom. MD, 8t Ecclesia Romana triumphavenit, At ut Dominus Cantuariensis fieret opprobrium hominum , abjectio plebis, Ac sui omnes, litteras Domini Papae, quibus dedit ei impunitatem peccandi, transeribi steti, de ad utriusque Regni Lelesas, de pedisonas destinari . Gloriatus est etiam se tales ami eos habete in Curia, qui omnes Gnatus Λrehi .Epise,pi Cantuariensis evacuabant , de ita seduli iunt in promovendis negotii ejus, ut nec unam petitionem porrigere possit, vel aliquid impetrare,. quod per

amicos non mittatur ad ipsum . Mimus de nobi inaeorum , quorum consilio utitur, dc qui nuper ego

runt in Curia, ut causis Dei, de pauperes Christi vili pretio venderentur. Neque enim suis multitudo ineommutationibus eorum. Nunquam fuissent illae unciae auri, quibus impulsi sunt ut caderent, quos Eeclesiae Columnas oportuerat esse . Adiaque de triumpho suo elatos est Rex, ut in Domo sua taceri non possit, qui Cardinales de illo pestifero de

infimi auro nihil acoeperint, quive procuraverint quomodo dispensaretur, aliis plus, aliis minus secundum quod magis aut minus promeruerant a justitiae subversionem . 'Nuneius Domini Ioannis Neapolitani , quod Regem Franeorum non latuit, , Castris ejus, elim essemus apud montem mi.

tabilem , transivit ad Regem Angliae, Et quosdam alios Ecelesae perseeutores . Viri Religios , qui

stant eum Rege Angliae, quando audierunt praefatas litteras, doluerant supra modum, dc impreeate

sunt Ioanni Neapolitano, de Ioanni ioannis& Pauali, qui dieebantur seduxi me Dominum Papam. Μagister Gausredus Pictaviensis , Cleritas Dominim ilhelmi Cardinalis, non consensit eonsilio , de actibus Nuneiorum Regis, quoniam exspectit &ipse Regnum Dei. Sed palam protestatus illos

esse per juros, dc anathemate condemnatos, qui, juraverant illud mandatum Domini Papaeseeretumssire, risque in virtute obedientiae, Et sub anath mate injuxerat Dominus Papa, ut eelaretur. Illi vero, ut nos contemptibiles omnibus redderent, Ac subtraherent solatia amicorum, quasi de pace nostra' desperantium, cum Rege suo triumphos summat btiae praeconantur, de eonfusione Meles ae gloriantes. Utinam sint aures Cardina Iium ad ora Franeorum , quibus Measone verbi hujus in proverbium vertitur:

Erevia mine es sunt foen furum. Per. mittunt enim de prisant authoritatem perseeutori bus Ecelesae conentere, spoliare, dc depraedari pa trimonium Crucifixi ad nefarii tueri panicipati nem . Utinam Christianissimum Regem audieritis

divos, quem timeo de caetero revocari non posse , quin ad preees Imperatoris inter liberos eorum Matrimonium contrahatur. Hoc enim procurat Comes

Hentieus, de sperat se voti eompotem lare . Daeaetero nunc quaein appareat industria, & diligentia

vestra, dc Dominus Papa quod justi iudieis est exequatur. Absolvat innocentem, qui sine exemplo ligatus est, dc condemnet impium, qui se peis quendi Melesiam toti mundo praebet exemplum . Agite etiam, ut Eborarenti Arehi-Episeopo prineipiatur, quatenus Melesiae Cantuariesi, quae tot de tantis oppressionibus diu fracta est, obedientiam de subjectionem exhibeat.

219쪽

Λlexandro Papae Episcopi, di Clerus Angliae.

SUBLIMITATI vestrae, Pater Reverende, ve

nerande, gratias affectuose referimus , quod

d petitionem Filii vestri devotissmi , Dominique nostrastile mimi, illustris Anglorum Regis. Fi-

ios vestros eliarissimos, summeque vobis in ta , ad praesens , xemperate necassario , ad ipsum cinastis in longinqua transmittere: assectu iique paterno eorundem laboribus, nostris parcere, te gravaminibus nostra Pi gravamina sub vare . iHabentes itaque mittenti gratias , missos honore debito, toxaque sordium alacritate sustepimus, sperant αβ saxum adventu sinem malis diu jam protractis imponi: dc quae turbata sunt 3pud nos in pacis pri- sitiae serenitatem cooperante sibi gratia reformari , Inde est quod eis, tanquim judicibus ad hoc a San. itate vestra directis, xpstram una cum Domino nostro Rege PGelanxiam reverenter hibuimus , Dpt ales paritςr A exspectantes omnia, quae inter Dominum nostrum Regem dc Dominum Cantua riensem, quaeque inter ipsum vertuntur unos, in eorum piaestiuia palam fieri, juxta vestri formam mandati, distinitiva eorum sententia plenissime tet minati . ιpsis in modum hunc revetentiam judicia-xiae potestati debitam exhibentes adstitimus, die ce sinistro confusi Nuncio, A prius concepta spe studii in desperationis foveam lapsi, audita satio nequimus 3 mirari, Audito enim, dc ipsa Legatorum vestrorum consessione recognito, eos ad judicandum causam hanc, ob quam venerant, Potesta tem omnino non habere, &quod a Sanctitate v

sta Domino nostro Regi concessum , scriptoque firmatum suerat, id non tenere, Dominus noster Rex ultra quim diei possit, ira totus incanduit, in

tantum quidem, ut ad solixam erga vos animi man. suetudinem vix eum nostra etiam in commune supplieatio revocare potuerit, Totum isaque , quod- in ιdventu Legatorum vestrorum couceperamus ,

gaudii coepit illico tristit : nubilo saperduci. Aditam hane sortius inflammandam incentiva praebetant ipsa Nobilium colloquia, id Domino Regi saepius inculcantu, sibi Regnoque suo nulla jam

a deersus Dominum Cantuariensem superesse subsidia, cum appellat Io Regui dudum ad vos facta jam expiraverit , dc ei Legatoium vestrorum in nullo cura subveneiit. Hinc apud Regni Principes tanta exorta. Iurbatio, ut uis juxta datam vobis sapientiam pericula jam erumpentia providendo praeclusettiis , Christi vestem seindi miserrimὸ de proxi. mo doleatis. Totis enim studiis Dominus Cantua.

iiensis desudat, ut Dominum nostrum Regem ana themate , Regnumque ejus interdicti poena confringat. Potestatem, quam in aedificationem, de non dest luctionem Ecclesiae sit scepi me oportuerat , sic exereet in subditos, ut Omnes in Regis odium, ct totius Regni Nobilium tentet inducere , dceo. rum substantiis direptionem, cervicibus gladium, ut ςorporibus exilium intente stilleat procurve.

Crebris litteris graves eis mandatorum impo est sancinas, quas praesens ipse non digito movere voluit. nedum humeris sustinere. Λd mortem nos invitat, ec sanguinis enusionem, cum ipse mortem, quam

nemo sibi dignabatur aut minabatur in serre, sum,mo studio deelinaverit, ct suum sanguinem illiba, tum conservando ejus adhuc nee guttam effundi volueris, Pio Christo quippe mori gloriosum est . In mortem vero imprudenter irrumpere , Christo scimus non placere. Libertatem praeὀicat Ecelesiae, quam se Cantuariensi Melesiae viribus in trudendo sibi e stat ademisse. Regni consuetudines frequen, ter improperat, quas longEaliter, qu m se res habeat, sitis scriptis vestrae cilsitudini manifestat .

De eaetero santiorum Canonum authoritatem erga nos non observat, cum appellantes ad vos post appellationem exeommunicet, alios sine eitatione 3 ut commonitione suspendat. Notoria, quae nec nota, nee vetitate rubnixa sunt, asserat . Et in hune moedum plurima, qua potest potestate , confundat . Ad hae quadraginta marcarum millia, vel amplius, ut sui a vinant, bonae sitae fidei commisti, Domi. no nostro Regi ibi vere, vel quod iustum est exhibe.. re detrectat. Et Regi suo negat Domino, quod nee Ethnieci denegare debuerat aut Publicano . Unde, ne ligent nos jam dicta gravamina , ne la ei turnitate nostra, Sindiscreta quadam conviventia permittamus id fieri, unde Dominum nostrum Regem, & Regnum ejus ipsum etiam , dc seque nistes populos ii vestra contingat obedientia prorsus averti, ad vel ius suspectas nobis Domini Camu tiensis sententias, adversus mandata ejus omniat omino nostro Regi & Regnorius, per ni Ino. sttis , dc eommissis nobis Ecclesiis, & Par hiisldgravamen aliquod importantia , vestro nos per omisnia committentes consilio, dc protectioni subdeα-tes , ad audientiam vestr m appellavimus , dc appellationi terminum, diem transitus Beati Mattini constituimus.

EPISTOLA XXXIV.

Alexander Papa milhelmo de otioni Cardinalibus.

QUANT A uiri Versiae Dei Leelesiae, & praeseretim Rotuanae , dc Orientali detrimenta, dc ineommoda ex discordia dc dissensione, quae inter ebariis, nos in Christo filios nostros, illustres Franeorum dc Λnglorum Reges per humani generis contingit inimicum , potuerint evenire, nostram deret discretionem ad ver here, & tanto diligentius ad ea existinguenda intendere, quanto exinde ma jora , quod Deus avertat, pericula formidamus .s Q iocirca discretionem vestram per Apostolica seri. pia monemus , mandamus , atque praecipimus , quatenus ad pacem inter eos, dc concoldiam resor.

mandam modis omnibus per vos, Ac per alios Religiosos& discretos viros utriusque Regni intendere studeatis, de ad hoc tota diligentia , di totis vitibus labin et is, vobis omnimodio praecaventes, ne ad peti.

220쪽

s. THOMAE CANTUAR. LIB. II.

conem , vel savorem ire ius aliquid statuatis, unde alter scandalitari debeat, aut quoquo modo turbari. Ad haee vobis districtius prohibemus, ne uterque ventum, ves aliet Regnum Anglorum intrare, vel de

negotiis ejusdem Regni tractare, & praetenim de consectationibus Episeoporum aliquid unquam eff-cere, velo inare praesumat, nisi prius Venerabilis Frater noster rhomas Cantuariensis Archi - Epi se pus jam dicto Anglorum Regi ex integro reconcili: ur. Quod per studium, & per operam vestram eoo perante Domino ad effectum posse produci confidi.

Nius, dc omnino speramus . Si eut enim ex litteris muliorum discretorum Virorum aeeepimus, nihil est, unde prelatus Francorum Rex, dc tota terra ipsus amplius eommota fuerit, vel turbata, quam

ex his, quae Ioarines Sares beriensis meanus 1 nobis rediens in partibus illis dies ur disseminasse. Datum Beneventi, undeeiurat alendis Septembris.

Alexandro Papae Thomas Cantuariensis Aie hi- EpiscopuI . amat Fum Domino, Paret sauctissimo Alexandro, Dei

gratia summo Pori fel , Thomas miserae Cantuariens Ecclesiae humIιν, ac miser, er miseratulis Extudebitae subjectio famantum, o per omnω deprae ei ιι Ecclese immitis triumphare .

CELEBRE proverbium est : Qvὸd resimi potest,

sive temporti productione, fidie alius , mn ti-rur. Est dc aliud qu ppe celebr us: Facitius es vitare discordem, quam declinare fullae . Inde est , quod Celtitudii ii vestrae noti fic mus , qualiter Dominus noster Rex Angliae saliae iis , dc falsis pro milli uibus suis , cum videtemur esse in januis pacis, scut etiam

ab omnibus suis sperabatur & credebatur, novi ernos decepit occasione quorundam Nunciorum sum

rum 1 majestate vestra redeuntium , qui ractabant dc simulabant se obtinuisse a vobis, ad Reg s petitionem dc instantiam , Mandatum dc aut horitatem in de pressionem Cantuariensis Ecelesiae irreparabilem , dc. nostram, quod Deus averiat, dc exulum nostrorum ruinam. Decepit utique nos hae vice , sicut

ac saepius, nec solam hos, sed dc Uiros Religio-

sbs portantes nobis ex parte sua vecba pacis, quae sanctitati vestrae pet Latorem praesentium intimanda commisimus, nee non Arehi Epistorum Rothom agensem, dc Sagiensem Episcopum , mittentes no bis de conscientia, dc voluntate ac mandato suo litteras , quarum transeriptum vobis transmittimus . Ueruntamen quidquid de nobis secerit, utinam Se irenitatem vestram blandis dc inanibus promittis vel hac vire nou deluserit, sicut gloriatur pluries sese- ei me, ut protractione temporis contingat inopinate , quod nunquim videant ejus oculi aut audiant aures . Et quoniam multoties opportune , importune prudentiam vestram sollicitavimul, multoties pulsivi mus ad aures Serenitatis vestrae, ut authoritate Beati Petri huic tanto malo, tantae persecutioni severitatis censura finem debitum imponeretis, nec adhuc, peccatis nostris eae igentibus, exauditi sumus, ad salutem Anglieanae Eeelesiae, ad revelationem depres

sionis nostrae dc nostrorum, quae in dira adversam

nos ex patientia dc exspectatione vestra, quae utinam delusoriis promissionibus ulterius non saltatur, ex παeetur durior dc acerbior, in tantum ut vix amodo spi. rare valeamus. Nec est nobis inter nostros quisquam, qui de estero veIit se huie periculo supponere, sub. jieere tanto discrimini, praesertim eam multos dei Flis in huius negotii p secutione mors amara Omprehenderit. Mittimus sanctitati vestrae latorem ρος- sentium, qui intuitu libertatis di sola liberalitate sua sustepit negotium nostrum ad vos perserendum benigne, utinam emtaciter. Hunc petimus, si placet, licui deiideratis ab eo exauditi in ultima neeessitata

vestra, qui dat salutem Rinibus, qui aufert spir, tum Prineipum , si cura est vobis de vita nostra, &salute, benignitate vestra benignε recipi, dc beabgnius exaudiri super his, quae postulamus a Serenita. te vestra per ipsum, qui embi sumus proseripti demiseri, non ut secutius vivamus dc quietius, depli nando tanti perseeutoris importunitatem, sed ut vibgeat Eeesesia Dei, dc valeat temporibus nostris, P steris emeaeius respirare in libertatem. Feliciter namque dura de gravia sustinent ut ad tempus , ut felici inra succedant. Et quidem si de Rege nostro jam diu nobis suisset creditum, iam pridem , sicut pro certo credimus, per Dei misericordiam obtinuisset Ecelesia, Et vos de Ipso vi totum, atque exemplo illius in teris pripti pibus gloriam Ecl honorem . Sors namque Tyrannorum haec est, et qu= terret , plus ipse timeaI.

Ioannes Saresberiensis Conventui Cantuatiensis

Eeclesiae . vide Utat Sanctorum , qui in prima Et tanniarum sede sancta Camuarae D-nno famaiantur , eorum et matrum minimus'conservus salutem , et gratam Deo obedientiam victimis omnibus anteferre.

UNDE, amantissimi Domini mei, &dulens

mi Fratres, exordiar ' Unde spiritus tristi seci alieno consternatus errore verbi sumet initium ' Quo miserae, dc prae dolore languentis animae pro-l gredietur oratio λ Poterat hactenus vestra , ut veris. temperatissimo dc digno Dominis utar, ex sa-riaegligentia. Sed ecce, siquis vulgi sequatur opinionem, tepor in odium commutatus est , negligentia transiit in contemptum, charitatem mentit simulatio erupit in fraudem , dc se manifestis rerum argumentis convicit esse perfidiam. Ita. , in

quam , si vulgi eonvalescit opinio : Sed quibus de cς-tero poterit allegationibus infirmari λ Prosecto quod in fraudem Dei praesumit sapientia carnis ,

semper in contrarium proposito pergit eventum. Et unde sperabantur eompendia voluptatis , inde totius utilitatis oriuntur dispendia. Sic , ne locum perderent . nec Sacerdotum Principes gentis amitterent potestatem, Christo tetenderunt insidiis, de eorruentes in foveam, quam fecerunt , venientibus Romanis Ioeum perdiderunt oc gentem. Sic divos, si tamen vera sunt quae vulgus clamat, neque enim saei te erediderim, quod in tantami vigilantiam ec sollieitudinem caecisas tanta ceti. derit ,

SEARCH

MENU NAVIGATION