장음표시 사용
11쪽
A eonuelut Dei locutioni, quae inica, ias plicissima est, nee pluribus constat
verbis: nec obstat, sermonem esse persectionem, quia totus sensu sermone clauditur. Nam unicum etiam verbum aliquando integram sententiam complectitur : & verborum multitudo ex unpersectione audientium, di loque lium procedit. Praeterea,quia verbum quod est conceptus mentis, & similitudo quaedam rei intellectae, diuino verbo maximh congruit, quod est Dei imam perseei: ssima.
malis ut net. Tria autem personarum genera locutionem, seu sermonem habere
frequentiis mὶ ex scriptura didicimus. Primus est Deos, qui locvtus saepe legitur : secundus Angelus, cuius voces pas-B Gnarrantur: tertius homo, cuius locutionem experientia demonstrat. L
fitur aliquando in scriptura irrationae animal voces erotuli de humanas,sed non est ea locutio censenda, si vox ad ipsum reseratur, sed sonus quidam simim humanae voci: loqui enim eoru est, qui,quae loquuntur, apti sint percipere inteuectu: ubi igitur intelligetia deest, ris D ter' locutio propria non est. Est autem locu tio duplex, una exterior, altera int Io uoum homine siet se experimu Exter,m est,quq sensibili voce fit,& ad avres pertingit: Interior est,quae intra cor hominis exercetur eo secum ip: C met homo loquitur: ει haec ad inteli
ctum praecipue, dc per eum ad imagin tionem pertine de qua Plat s. dicitur. Dixit in corde Do, non mouebor. Et Eccletiast. r. locutus sum in corde meo dicens. Si has conseramus inuicem,i l. aposterior,hae rior est: quae m interius locuti semus prius,postea prostr semus exterius. Praeterea, illa huius est causa: Disi enim interius loqueremur, exterior crearet locutior ut autE int rior causa est exterioris, si e dc exterior mota est, & fgnum interioris. Vtimur
enim exteriori, ut ea, quae interius -- eulta sunt, explicemus, o aliis nota faciamus. Rursus interior fine exteriora
aliquado fieri potest,imbsaepe fit:exte Hor avis siue illa, nullo pacto fieri po-
test. Hae eadem duae loeutiones de An. Dgelo leguntur: exterius enim saepe ii
. lim scriptura testatur,voces enim eius, perceptae sunt,sicut hominum: quod n fieret,nisi exterius loqueretur,quamuis hane M ut homo habeat locutionem. Homo enim instrumentis proprij cose poris ad eam proserenda utitur: t A Selus corpore proprio carens, nsi instrumentis proprij corporis, sed sita virtute spirituali eas format voces & sonos,
in aere,aut intra audires,aut imaginationem audientium.Hac locutione usus est Angelus,quando R. Virgini Luc. I mysterium incarnationis an nunclauit. I teriorem autem locutionem necesse est
Angelu habeo,ut enim diximus, exterior esse non potest, nisi praecedat int rior , quae enim prius intra i mellectum
concepimus,&locutissimus,postea exterius pronunciamus. Loquitur igitur Angelus intra se suo intellectu, & inde fit,
ut extra se aliquando loquatur. Astendentes ergo ad altiora , dicimus Deum etiam habere locutionem exteri rem , quam non corpore exercet,quia incorporeus est, sed sui virtute, aut in animis hominii sermat,aut in exteriori medio,
ut sensibiliter audiatur. Sie illa vesta MatthH.Sc ir. a Deo sunt prolata: hie est filius meus dilectus, & hae exteriora lacutione, cuius est Deus Adae, di multis antiquis patribus, & prophetis. Ex qua locutione exteriori,necesse est eo ligere,& inserre, esse et ia Deo locuti M interna, cenim extra se loqui polset, nisi intra se loqueretur, Sc conciperet,quae nota facere exterius vult. Int
rior enim locutio esse sine exteriori potest: haec aute sine interiori esse nulla ratione potest. De qua interiori S diuina locutione est illud Plal. x ego dixissili
meus es tu. Nemini. n extra se dixit in . filius meus es tu ; quia nemo extra Deustius es verus, de naturalis Dei. Cu igitur triplex sit locutio, hominsi, angeletrum,&Dei,eaA; exterior,& interim ;sequitur esse triplex verbu, horum scilisee Angelorum,dc Dei:& hoc adhuc cu
plex,interius,& exterius. Noster Eua
gelista dictos in principio erat verba. non de humano, nec de Angelico i oritur et Si enim homo Angelus non eram
12쪽
I erant in principio, nec verba corum es se poterant: sed loquitur de verbo Dei.
Me adhue de exterm verbo, hoc enim incepit esse, quae enim extra te Deus 'erba profert creata fiant, unde rioa erant in princimo, sed facta sunt. Ver- im istunt illud internum Deli quo intra se Ioquitur,' in ieipso concipit
quo intelligit, illud est, de quo dici , Diti ly principio era verbum, hoe est,
attemum, antiquit tς vincens omnia, extra Deum sent. Vt enim necetisarium est Deum ab , terno interlicere: Da necessariuni est eius yerbum,& meriti conceptum, sine quo intelligenii est, ante omnia, dii ab artem o esse.
te . di δεῆ inter verbum hoc Dei, elu, que i ab humano. ternam locutionem, ec nostram, atque Moselico. etiam Angelicam. Verbum enim iuri strum, non est coaevum suo principior antiqui 'r enim est mens nolira, quam emita intelligenti & locutio: prius enia Dunus,quam intelligeremuτ. Et qua Hs Angelu creatus sit intelligem:.t men multa postea liuellexit, quae ante non inpelligebat. At verbum,& locutio mi comis & coaeterna est ipsi Deo.
s enim aliquado n6 intelligeret D s, di postea intelligeret, utique de non intelligente si ret intelligens, mutabilisque ellet,quod eius naturae repugnat. . De hac coaeternitate exponunt August. lib. de Trinop. 1 & Ambro. lib. s. de
. . c Fide, c. s. praesentem sententiam Ioan- . niis, s In principio erat verbum. y ve enim semper Deus intelligens est, siesem ' verbum eius est, nec unum altero eu antiquius. Secunda, verbum A geli , & nostrum sit bstantia non est, sed aceide' quoddam menti inhaerense at in Deo omnino id esse non potest, cum enim simplicissima sit natura, accidens non admittit in se, unde verbum eius sebsistens est, & sibilantia. Hane di&tentiam notauit Athanas orat. l. com
Ariam& Iib. dedissilitionibus, ubi tria plex distinguit verbum; substantialeis pellat Dei verbum . Idem notauit
deside,cap. Tertia est, verbiure nostisi; u& Anghlicum, cuin accidentia sint,non sint natura ipsa A geli, aut nostra,nam nam natura sinuantia est, at verbum
Dei idem eii cum ipta natura, Ac ellentia Dei, eum enim sit lubitantia, &Deo nihil possit esse alienum i Dei substantia, necesse eit esse eandent Libstar tiam euat Deo, quam differentiam tradit Ansel lib. monolog cap. 28 Quarta est, Angelorum, & hominum multa Gnt verba, Quod quidem ex duplici desectu procedit Alter est virtus eorum limitata,non enim omnia simul cognoscere uno actu possumus, ideo necesse est multiplici actu multam noscere, quavis enim contingat uno multa periscipere, non tamen tot, ut omnia simul intelligere valeamus. Alter est muta biluas, mutabilis enim naturae cum M
γ, ab hoc actu, & intelligentia cessanius,' ad alia eoi ertimur: in i autem vectum unicum est semper exiliens, a quia mutabilis non est Deus . omnia complectens,quae valent cognosci. quia diuinus intellectus virtuti sest infiitire. uno ergo actu,& verbo semper existe ii,& totam suam essentiam, & quae potest cuncta facere, cognoscit, quam dita serentiam probat Athanas orat. I. ei rata, ex duabus his a nobis adductis causis, docet etiam Anselm. lib. monolose camis is D est,uerba nostra,& Angelica irinima sunt , quantumcunque enim multiplicemus verba, non fiunt, quae volumus, verbis,sed viribus, at ver m diuinum omnipotens est, cum sit eiusdem nature cum ipso Deo, cuius est Fuerbum . Hoc ipitur verbum est,de quo Ioannes emimat s In principio erat
rio magis c6firmetur, consideranda est, uanificet. qualiter a sacris exponatur docto ibu , quota sint variae expolitiones. Vni ei taifirmantisi hoe principiu esse i atre, prima Trinitatis pers 1, aqua processio
13쪽
A 'dique priuiti pium est Fili boaq; eutri Pilio principium est Spiritus lancti,
fie exponunt Orig. horn. r. in diuerses.sue auctor illarum homiliarum.Cyrillib.I. in Ioan c. a.& Au . lib. 6iae Trini. c. 2.&tune sensis est. In primo omnia
principio, quies aeterniis Pater, verba erat. Sed huie expositioni illud obstat, ruod verbum feratJ quandam antetes. onem respectu principit importat, vest sensus ipsemet principio ius erat, quod de Patre dici non potest. Altera est, hoc principium ipsim met Filium , qui principium est, quia per ipsumta.
sunt omnia, ut sit sensus. In principio erat verbum, idest, ipsum verbum erat principia. Sie exponit Ortyrum.
politione inΞnuat Hiero. in illud Hal. v ies. Tecum principium, sed violenta est locutio haee,& i sitata. Tertia r8, cuius meminit ori Diom. t. iis Ioarcinfine,principium hoc esse sapienti sitsissensus. In sapientia eraria mediiserinmo, seu verbum ex sapientia est, tametacum verbum Dei sit ipsa sapientia, non reAEdieitur in sapientia est veriam Quarta est, princitium hoc, esis gene rala principium exluentiae, quando incurit ese, quod facta est, ante quod nihil tactu erat, ut sit sensu In principio quado incepit tae,quid uid factum est,iam
verbum erat, ut nullum fit principium existentiae eorum, cpiae sunt extra Deo, quod non praecesserit verbum sta exposi sitio est Ba fili hom. inhaee verba Ioannis Chrysost. ho m. et in hoc Ioco,& Au
bro. lib. da fidae s hxt e fi liii imi Idem enim est, L In principio erirbum,l idest, ante quodcunq; prinet pisi
in quo aliquid si iam est, verbum hiat. Vnde sequitur non incepisse verbum Penim incepisset esse, iam n6 erat in priueipio, quia tale prinicipiu416 sit h. siti illud enim vembum setati uandam in
recessionem, uti saeri Doctores praedi cti notant, ad principium, quo curi, ut existere inceperunt importat. φAduertera me lacros Doctoi s exelii de re,&rei ruere ab hoc locoqu3ndari significationem principii , aliquit enim sumitur pro principio operis,sicuzdis imis principi. sani sin.tamenta domus, ides , pr imum quod fit, quando H - ω, mri divisi: rur,findamentusti eis, quἀδ modo Aug. lib. diu. in utroq; essani. E , , ,
espio creauit Deus coelum,& terram,id est,prima qua cieauit, fuerunt ccxlam , Et terra, hoc in loeo non se posse suis mi fibrantor mei . tom. i. & Cm ost homi. in Ioan.& Aug. loco proxii LEellato,& ratio est Augina anisilia, uis tuen5 diceretur, In prineipio erat oebum, I sed in pres ei pio ficta est verbo; Muttion dictum est in principio sitit c
bim ,& terra, sed 'iii princi rocreavi e Des e lum, Sc terram. Verbum igitur quod seqvitur,serat lconvinc inori posse pri ne i pisi accipi pro principm m ris, & hoe probat verbum non esse s , Vctu sicut lacta sintctium,& terra.
en unctationem, qliaveritatem aliteram continet, oc qua tuam velut sub. 1lantia verbi differentias describi is verbum, inquit, erat apud Deum. sensus est, verbum hoc no erat solitari iam, sed ad Deum ipsum referebatur, cuius erat verbum, sine dicente enim, verbum esse non potest - Nec etiam erat ab ipso Deo seiunctum, aut separatum, intellectuale namque volnim intellectu,cuius eii verbum, non seiungitur. Non quidem tanquam res
Miacens ut inhaerens, stas velut siquila lubsistens, a Deo ipso, cuius vetebum
14쪽
A tamen . istinctum: Erat ergo verbum apud Deuti. Haec omnia Ioannes inuisaina sententia complexus est,nimirum verbum hoc eternum,esse Dei ipsius verbum,non Angeli,aut hominis, crotumve alicui uvi erat enim ait te omnem creaturam. Rursus vectum hoc non esse extra Deum, sicut suae matutae, sedit; ipsit iri, dein ipso. Prieterea non Esistio Deo, quasi acci detis siduo studi non per se stibasiit, vemum enim hoc erat mi sona sis silens, siciat & Deus , cuius verbum erat, ab eo tamen dillinitum, propter Hec omnia dictum est,uectu at apud Deum. apud se esse dieitur, unde verbam diis . sinctum est e di apud quem est, non quidem distinctione sibilantiae , sed . .pe sonae,seu hypostasis, alia enim per- Iona verbum, alia pertina illa: apud
1 in erat verbum, quod rectE Ioannas ocuit, ut hae personam hominem esse iactan non illam, apud quam erat, demonstraret. Hoc annotat Basilius. h mil. in haee verba Ioan. vectum erat apud Deum,J admirare,inquit, iussi- Ebet vocis virtutem, non enim in Deo verbum erat, sed apud Deum, ut hyp saseos propriem consillat, non enim
dixit in Deo, ne auferendet hypostaseos sionem daret, line Baslius, & aduertenda est ex Basilio causa, cur non Dei, aut in Deo esse , cum id veth dici potuisset,sed apud Deum disium sit, naliae loquendi forma hypostaseos distinctio significabatur. Quarct , cum apud Deom dicitur, quandam verbi Deo processionem signiscat, quod Tertul. aduer. Praxeam considera vir, sermo inqxiit, in principio apud Patrem, non Pater apud sermonem, nam etsi εἰ Deus sermo, sed apud Deum, qaia ex Deo Deus, quia cum patre apud patre, haec TertuL Quintd, dum dicitur apud Deum , quandam etiam aequalitatem , verbi cum Deo ipso demonstrat, quod subtiliter aduertit Greg. Nise. hom. de .
fide, sic dicens, Apud Deum significat, quod nihil desit filio in comparatione
patris, cum toto namque Deo totum simul consideratur verbum, nam si quid Deo deesset iii sita magnitudine, ut non posset apud totum Deum esse , prorosis necesse esset , ut, existimaremus absque verbo esse eam Dei partem , quae verbo superior est, ac maior .
Cum tota igitur Dei maiestare verbi maiestas simul considerauir, & locum A non
πxpendunt NYON aduersantur L positioisi no,P strae ea que Doctores sacri var isee ai .es' in adnotarunt, sed potiu, ituri ea his. diuitii firmine, & illustrant, qua de causa illa
uerbi natu- in medium id ducam. Primo,dum verbum apud Deum dicitur, non esse verbum hoe, sicut haec verba nostra prola-thdemonstratur,nam quae exterius proderuntur,transeun*at verbum illud per manet indiuisiim sempera Deo, ita Hi-iar. lib. i. de Trinit. aduertit. Loquen-rium inquit, sermo, nee est antequa loquantur,& cum locuti erunt,non eritiineo autem ipse quod loquuntur, dum s-niunt , iam non erit id, unde coeperunt. sed piscator meus aliter pro se,& obiurgau it te prius,cur nempenter audieris, nam etsi sententiam primam rudis auditor amiseri , in principio erat verbii,
de sequenti quid quereris, & verbum erat apud Deum, id quod in principio
erat, non in altero praedicatur esse, ted ..cum altero. Haec Hilari qui significae
ideo verbum siet apud Deum, quia cuc Deo semper est, di permanet. Secund dum apud Deum dieitur, unifieatur ' ede verbum hoe, sicut verbum quod locutus est Deus ad Prophetas ,de qui- s saepe dicitur, Audite verbum Domi. m,hoc enim extra Dei substantiam est, ac creatum quid , finem , dc principium habes, at verbum illud apud Deum est, idest, intra Dei sibstantiam, & ipsametipsius natura: & ob id apud Deum erat, ita expositit Epiph. haeres.s'. se .i 'uit. Ne in prolatione, sed in sub si a
ris solida,passionis experte Deum verbum ax patre intelligamus,dicitur,erat apud Deum. Tert id, quod apud Deum, rat, quandam habet distinctionem ab ',-2 4 quem erat, nenis enim recte
15쪽
non haesi in diutius dc ctrinis , ut m ius vel mii us dicamus. Nec Gregor. nee huius Dobctoris intelligas verba, quasi Deum diuisibilem,& partes habere sentiat, sciebat enim optimἡ iniunis partibilem esse , sed an una impartin bili essentia, dc natura thfinitas contit et persectiones, quas omnes,&stigia D las verbo non comprehenderet, nisi i ipsum atquesem haberet infinitatem,ex his ergo sacris Doctoribus qui graues si , breuibus verbis senrentias
Euhigelida concludat anis stum est.
H AE C est tertia veritas, naturam, de &bstantia in verbi manitissans
A sic Iegerda in quantum assensimo Verbum erat Deus, ut enim imciperet Ioances a voce praecedenti,qus erat, Verbum erat apud Deum, usus est conuersa enunciatione L 3c Deus erat verbum I ab ea enim voce, in qua desinit, incipere voluit. Ordoque prolationis distinctus est ab ordine comn structionis , ut fieri aliquando sistet. Non solum autem Ioannes verbum se Deum esse, & naturam increatam habere pronunciat, sed incite alias duas sententias veritates intinuat. Vna est, ei videm esse nariarae, & consul stantiale ei, apud quem est, hac veritatem eo insinuat,quiar doctrinam Moysis perficis,eundem cum ipso Moyse Deum profi etur, verbum enim apud hunc Deum erate simque non sit nis unus Deus,ut ipse Moyses postea con fessus est,consequitur, si verbum eus est, xt sit unius, &eiusdem subita rix cum eo, apud quc in est. Altera est, sic esse unius, ta eiusdem subitam. tiae cum eo, ut frab ipso procedens. Ea enim de cause cum dixisset Lue bum erat apud Reum J auiculum posuit.nempe apud is nim Deum, ut intelligeremus patrem de Deum a quo ver ina procedit. Qualido aut dixis,
verbum erat Deus emouit articulum a Deo, non ut inaequalitati m naria raelignis caret, quod peruet se Arriam intulerunt, sed ut pse cessionem ipsus insinuaret, quia licet verbum sic Deus, de eiusdem substantiae culti eo, apud quem est , eo tamen producitur , Deus de Dco,idim quidem cum patreh icd procedens a pore, habens eandem substantiam, sed quam Patera nem; neci ei bum a pacie accipit - a
N maiorem haraim trium sententiarum declarati irim eor sideraridum est, an verbum hoc, quod erarinptineι pio, & crat apud Deum, si Dei fili iis is Antiqua fuit haercss hunc nil de aliorum affirmanthim verbum, Ex Llium duo esu distincta . Dicebat enim Eunomias duo cise verba Dei, vovinantertium, di co . inaturale Deo iterum ea turnum , quod verbuni diciamin. a
bat , quia recipit verba Dei ab ipso Deo, ot annunciat nobis, hoc existima. vat non tue colinaturale eucoui Mariale Deo, Nereatum, S isse ver oese situm Dei, non istin illud p iuri Fxponebat autem verba Ioanni, sic, ut illae dux sententiae, In principio erisiverbum, de ver merat apud Deum, de priora verbo procid rene, tertia , tem s Deus erat verbum I db posteri ri, piod verisin est Dei fi io, de inter pretabatur Deum dm , nci quinta
eundum naturam, sed secundum simi litudinem quandam. Huiυs haeresis momi trunt, R eam impugnarunt. Cruris lib. i. toan. eap. ac lib. . Ihesau. p. a & 4. de per totum illum linbiuri. similiter Athanas serm. com Arram
16쪽
Vtebitur Et indivitis aliqui ι i tui
hi, ad haeresilia suaui c&irinalidam,quar ci illΔdduiit; stavit quorum vni ιη νγαsenti propbilati ex illo Psalm. i. sumptaim. Dominus dixit ad me, Filius meus es tu,si igitur dominus, nempe pa ter loquitur Mis,filius non es virbum, suo loquitur pater, sed is, cui hi quitur Pater, verbum autem meditam est inter atrem di stium. Iudica tistellandieti' eus de rebus diuinis, ut de humanis. csi sediuina soni Edistent, et in isesiperet ii mana,& patrε loqui ad silium, ut ilehrh docuit Aug. t . qci. in Ioann.non aliud sit, quam ipsiim pignere scientem, ct intelli sentem, pater enim filium tenerat, & ipsa generatione communicat x totam scientiam suam ,& hia est loqui
d eum.Finum autem accipere genera tione substantiam est serierar ccipe- re autem scientiam, eandem patris, est audire a patre Filius ergo procedens a patre ipsum est obum, quo loquitur pater, di ipse est, qui udit,& cui loqui-int pathr. Catholica ergo fides teneto unicum esse verbum, quod erat in prim. eipio,& quod erat apud patie, si uti. derat Deus;& hoc est consit, stantiale patri, Si Dei filius Refellunt etiam, eandῆhaeresim verba eius deni Ioan. i. Epist. e. I. quae erat,inquit apud patrem, εἰ ap- paruit nobis,quibus expres E docet, hilerat apud patrem,seu Deum, illud i. :em Vet in fictum hominem,& apparui Ge. se nobis. ipse triet epim Evangesistit ipsem ex ptisat modo verbum, Hodo situm, modo unigenitum voean nec Oνus est amplius suiu, haer fis impugnationem Prose sei.
L , Vm Dei filiu, simul verbum sit: dum taldi birare aliquis,' iter, cur, Ioanne
vel bum. potius Verbu,quam filivs,dictus sit.Pronii lux solutione a Lerti debet aliud esse interrogare,quare filius Dei verbum dicatur: aliud quare Ioannes hoc in loco verbum potia , quam fit: si appellet, n6
enim easdem rationis S causas viron:
que habet, nivire, oc quod verba sit . de
Oδl ab Euangelista' pinus verbum,
quam filius sit dictus. In hac Annotatione, quare filius dictus sit verbum, in sequenti verb, quare verbi nomine Euanhelista usus sit, discutiemus. Cyrill .h 7.Thesau ea. .resest Eunomium di e tem filium dici verba improprie, quia audit, 3c recipit verba, & reuelationes a patre, Sc nuntiat nobis, unde verbum ab ag λ diei existimati.Hie haereti-eus consubstantialitatem fit ij ad patrε. esseque uerbum eius internum negabatimiam haeresim in praecedenti 'nno tione releesmus: Qui autem si initi νίt i eonsibstantialem constentur, aliter hule interrogationi satisfacere videri tur In primis oriae.tom i in Ioan mafirmit filium Dei diei Verbum, sicut dici tui lux, ει re sarrectio nostra, nempe eo quM causa est lucis, Et resurrectionis nostr Dupliciter autem his nomen Graeeum λεν. intEr fretatur, ac pro ratione, & p sermone , dicit uehlium Dei diei rationcm, Et diei firmi, nem ab essectus rationein quidem, quia ab hominibus, quod a Nilone alienum. est expelli , ipsos veritati suscipiendae disponit, eius side ea paces sicit,*r monem autem, quia occulta patrii revela ,3t misi esto, sicistiti serius dici tu ,
Vnigenuus , qui est i fi sinu patrix ipse
enat auit nobis. Non discordit ab noe August. lib.queition. ex utroque testam. e . t 2 2. qui filium Dei sermonem diei Armat', quia per eum nobis pater i quitur, quaecunque vult. Aliqui mode fidici verbum asserunt, quia promi istis .st, Si pronunciatus verbis Prophetarum. Rationes-veram eausam , cur
filius Dei verbum sit, non exprimunt, nam, Si Spiritus Gnctu verbum filii dici posset, quia, quae si ii sint, nobis reuelauit. Ioann. 4. De meo accipiet, Sc ai trunciabit vobis, imbBasi .lib. . contr.
runom. Spiritum si fictum verbum Glij hae de eauia appellauit, similiter Sisiritus sanctus promissus est , di per D phetas,de a Christo, at nius Dei partiaculari, propria a tet na,absblutaque ra. tione verbum est, ct hanc nune quaerimus rationem, seu eausam, Cyril I. lib. 7 Thesau. cap. i. 'resbondet, sicut
filius propria, εα pet serui est, quia
17쪽
ut enim uius dacitur Dei, qui de ei se ad paloem quo ceDi iocus' onuitiu stantia eligenitin, sic verbum, quia qui viast filium, videt S p trς Iolin. 'ςx eius Ue, intellectu proci: t. ii . ' enim,&compendiq0,DHis Ima. 14. Ob id Ioannes Wrbum, inquit, e M in ' que nanuae deci ratio patrue. si sit sint pio, idcisuur ruius
voluerunt a s mire eti M ver m di- inc rite, tame propria, vςr' i attoei tali ratione posse, non quod iii sit ea, quia ab aeter iis pr edit ex me e prima,&precipuasta enim i et hoc pari is, ve Uram, Ac nutit ip-s verum est. verbum nim est Elius Dei, Nec hoc Ainuit iam it, qui quavis to
verbum anete paxris productum signifiςe μr,' eo praecipua,& propria: alter*ςi j viii ri . . c raniscetur filium Dei sine pioru proces si ver i vocatus,rumc poctei lora fatis,. iisse,tertia est, quia imago est genitoris saciendum est, scilicet quare Pinebyra C torum in se monstrans gehitorem sicut rius verbi nomine,quam siti sit usus Eti verbum nostru totius cnitationis no- quia communiter Doctores coniunguet firae imaginem reseruqu rta ea, vi cs Fausas utrasqn ut illae, ob quas dictu sit substantialitas ad partem signifiςetur, hum, sinteedem cum altiob quas
verbum enim ni et intra ipsa m. me rem producentem. Hae rationes BaM.
cur filius Dei verbum sit, persectόe plicant, quae non ab effectu, sed ab ipsa
re absoluta sumptae sunt. Verbum enim' mente producitur, siae motu procedi', in mente manet, rem cognitam expri- prod a cognoui Nid'dura 1-3 Ko et Verbum ede, quia intu-lςctu paterno piocedit. Iuxta quam spatholic m doctrinam Theologi verbum
. men esse personale docuerunt. .
PRiori interrogataon , dissicult3ti, satisfecimus, iam eur Dei fili ,
Quare Ioannes no filii sed vetbin mine τsu
si gelilia sit rati numine vocatu, no qtem aliae distinctae, & peculiares vi tur,ob d in prqsentia eas commemorandas duximus.Prima, & praecipiramihi videtur,quiali e veritas i In principio erat ver J notior est,& apparet rationi consormior, qu m haec: in primini r, t qaam i ago quaedam, talis est cipio erat filius. Haec enim stola fide no- Dei filius ab aeterno, ob id verbum di tur riti a pios Pilumine le- eitur,&est patris . Eadem serEdicit Greg. NaZiana. orati Thcolose cuius Verisa sunt. Filius mihi dici videtur, quoniam essentia ἱdem est cum patre, cum etiam, quia ex illo est: unigenitus autem non quia solus ex solo, & solum, sed etiam quia peculiati quodam nam sciuirinulla enim ratio fidei lumine δε- hi tuta,Deum situm coaeternum sibina bere aequitur, at illa veritas etiamsi fide persecte noscatur,tamen videtur Θtioni satis consorinis i enim naturalis ratio dictat unum es la Deum aeternum.& ante om ne principium eumq; sibanitiam esse mente praedita,& intellectua
o, & non ut corpora, verbum, porro, lam , nectae est eum eade
18쪽
rem, &meust mirum, ediatione M ret, 'od fictum est caro,& reparauit sapi tia eonsiderare,& gubernare cun uniuersi, eum eo, quod prineipio tacta
ditum, Misino rationis uti. eterruli. in extitisse significaret, ipsum Filium Ver-
iis lamniei, Etsi h quibus innios' te Patri ,&sine motum & inti atrem, Iolithii exordiiihi placvise in t Au-' seu conlabstarialis illi procedit, ut dipust lib. io.riui e.ivimios non alium ex est ex Basil in annotatione praecediti si verbis me ci sensituri existinio, ti. Hoc eniim non en Verbi, modum &quam tilentia,& fati me prhraim prim aequalitatem huius aeternae,spiritualis, cipata nium praeditum V , & hoc' Sintellii alis generationis exprimit Deum esἡ.Notiorem emo istam veritatem esse constat, &tiae me eiula erantes C listam hoc nomine usim. qiio,vt at hitror inferre luet quam hontra ratio
Ex u ,quae in praecedenti anno alio Ane dicta sunt, Deilh sorvi potest du- natura ver-dam negatium Vrbum' in Deo, ob idii; bitatio quaedam maxi Ead textus de- bi,sed quasi dicti sunt Aldilani, quasi sine verbo, ' clarati olim hecessaria: est autem talis. hquorum meminit August. lib. de haeres' Cur angelista ab antiquitate inbi, ea. 3b. qui etiam n gaba thoesniti uni di qua fit 'stadatius qualitate potiuς, esse soannis; quassisti non eo inceren qu)ni Psibstantia incepit non olim ditur etia ais testimonij eiusdε i. Est: xi Verbum erat Deus, &, erat inyri I: Audiuimus de verbo vitae. Aroe.1 - cirio Verbum.&erat apud Deum..hst Non en eliis verbutii Dei. Surit eti satiat eauci huius duplex.Vna est,quia notio- Ita scriptusa testimoniis proh e V Il reserant veritates istae in principio m Ritior. ritate. Hi profecto & fidei, ct naturali rat verbum latam illa sistac6siderata, quodammodo inqui contradicebanti Verbii erat Deus. Vt enim diximus, Alteram eiustiti etiam eiusdem reipse' rationaturalis uodaminodorim asse-
19쪽
erat,si autem in principio era ,& apud erasi araemii ergo erat. Alii Arriani. Deum erat , insertur quMsrah Deus sic thhst tui lita: E, verbis esse De. Nihil enim intra Wςum esse potest, cha i voam n olent, te ψι 'um', sic iteritu naturae, se celli st inii baiit, diuidentes sin min*pio er ei: ipsi meste. Rannes er otistribus vectilin,ει verbum. sapud Dςum,aia ducens,ad ea progrςditur, mi ae ignotu, in erat.Jhic finie mi a postea contira sunt, dc ex praecedentium cognitione nuabant, L Verbum hoc erat in princi sunt mani stiora , Hupc igitur inhia- pio apud saeu id 3c hac υλνυς et Q.ouit ordinem in his tribus veritatibus ex illimabant, tum no' legebat, L Deus ienuntiandis, qui nostro intellectui ac- erat verbum t i ita fert Aug. i. d. dete mmodatiorem Quamvis enim fidem doct. Ch is te. i. Ad hoc et vanissima, hisdebeamus adlist, reveri tibiis,& nam Ioannes has sentens s de verbo ,
Euant ira fidem inobis exposcat,iv-ii enuntiat, visu in principio, & t puddat tame' na uralis crinitio aliquado. Deu c sit Deus:nec est enunciatio illa, 3 ipsi fidei ministrans,nec inside traden- Deus erat consena te Pi Norico deda, eosnitionis naturalis modus omni--Deo ed de verbo enuelabat boc enimno deteritur,sed eius ratio an illis ita eari sumpsisse, docere intendebat. Alii ubetur. Altera rata huius ordinis causa Arriani videntes esse hanc lecti'nε fi-il,
teris instrumenti espo eat exordio, , tamen cit hoc in loco ψς Θ sine Milo i,
ει hanc doctrina, illius esse persectiora , io, scini pra ced 'tii,s Verbῆς x pMii
omnib' velut e vestibulo innotesceret ., , Deum articulo legeret u mr rui
bi' iui, in L rias considerandum est, an per b c te conuincit. Si enim Deus verus intel- .ssectant ex verba Ioannis, verbi aeternitas, distin- ligitur tantum, quandoςst cum articu-isi periorib' ctio hypostaseo a patre,& c si si n- lo,tuc nec pateresset verus Deus. Naiuntur. Aduertendum est, loquetis Ioan es de Deo vero & patre, tuis. '' Arrianos sentietes i. his verbis conuin dicit,ssuit homo millius a Deo, J3cru C ci,qu sivisse modo ,quibus possent eua sus,qui non ex voluntate carnis, sed ex 'dete Nec est praesentis instituti. om- Deo nati sit Scri Gu . Desi nemo vicit. nes has haereses reserre, ut ipsarum va-.vnqua. Quibus i 'loci ς,Deus legitur nitatem latis arguere,aut techna ,&eua ne articulo,aciti nemo in eis agi de ve- sones proponere , sed aliqua breuiter, romo negare psit, ita respondet Chri ,
quae ad declarationE textus faciunt, sc & simul adducit tessimonia, inqui .
tingere. Aliqui Artianorii, ut aeternita- buselius Delum articulo legitur: non re Verbi negarent, Verbu sui ct abster ergo ex hoe inserunt Arriani bene, mano potestate loquentis, n6 actuani ima esse versi Desi. Nee sine mysterio,cupat hant: disequant si ad potestata suit ter ter Deus csi articulo dictus si Verbu- , num verbu. Ita refert Athanas Tamen Deus n6 apposito articulo dicit, nEpe,
hi aperte conuincuntur, nam mundus notauimus in c6mentario istiusmia me, & quaevis creatura esset aete i sic Deus intelligatur, ut procedens i parra, uia potestas facietis et terna est,nec, trysitq; Deus de Deo umε delumi . Vectu haberet maiora ant uitatem, Quae im ratura, ac. substatiam habet
quam mundus hie, si Malia ratione. pateris eodem habet si ius, 'di ρο- 'vim potetan aeternum is t. Praex
20쪽
32 eent,omissum articulum esse, ut ita a Hilar. 1. de Trinit. qui hoe argumento Dretur verbum esse Deum per communi utuntur, sicuti us simus Uerba Hilar. cationem. Quamuis Orisenes impro- sunt haec: s In principio erat verbum: Ipri E loquatur, vocans participationem, transeuntur tempora,transcenduntur 'quae communicatio dicenda esset, sese cula , tolluntur aetates. Pone aliquid, lan vitium est interpretis : nisi velimus quod voles, tua principium opinione,
Orisenem errorem Arrianorum asse--non tenes tempore:erat enim undetra 'mita. Quamuis autem,non, ubicunque Oatur. Haec, dc alia Hilari&comm
legitur sine articulo, filius intelligatur, niter Sancti, quae libens praetermitto, tamen hoc in loco, ubi de natura verbi quia passiim leguntur. Secunda veritas , agebatur,& dum patris mentio facta e- sver m erat apud Deum, distincti rat, existimandum est non sine ni tilo nem conuincit, ut non sit omnino ide, rio omissum esse articulum. Potest etia quod apud alterum est, cum ipia apud altera huius esse causa , nempe omissim quod eli. Et eum non fit verbum ait nisis articulum, ut significaretur illud rius tabstantiae ab eo, cuius est verbum,
Deus J non subiectum esse, sed praedi- colligunt sancti hypostaseos distinctiocatum, simile illud est Ioan. 4. Spiritus nem: unde & his verbis utuntur contra est Deus, ubi legitur spiritus sine arti- Sabellium, negantem persenarum tria B eulo, ut enuntiationis praedicatum,non nitatem, asserentemque unam, de eam Ssibiectum esse agnoscatur. Prior autem dem esse personam Patrem, Filium, dieausa est magis legitima. Eκ quo etiam spiritum sanctum: contra quem h e uer apparet aliorum Arrianorum vanitas , ba suntopposta a doctoribus. Si enim qui ita filium vocatum Deum a firma- verbum eadem est persona cum Deo, ariit, sicut Moses dictus est Deus Pharao quo est, quomodo apud eum esse dicanis: quos eoni utant, & conuincunt Am- potes ρ nemo enim dicitur apud se eri. hro.lib. de fide eon. Arrian.& Hila lib. Ita Basil &Tertuli. deducebant, ut in .de Trin.Verbum ergo verus Deus est, commentari, dictum est. Tertia veriari ipsemet Ioannes I .episto. c. s. simus, las, Deus erat verbum,J consubstantia inquit, in vero filio eius, hic est verus litatem conurneit pro iis, qui unum Deus,& vita aeterna. Deum constentur, ut principio huius His igitur sappositis, sentiendum est dubitationis, S in commentario dici si cum sacris Doctoribus,hasce verbis Im est, & hoc loco farcti ad id confirma annis tres illas veritates confirmari, dc dum utuntur. Multa possunt testimonia . omissis multis aliorum teli imonijs,bre eorum produci, sed sit peruacatuum id uiter aliquorum sententias enarrabo. est: verba tantum Ambrosii proponam Prima veritas est. s In principio erat cirra has tres veritate ει qui lib. i. cis . verbum.J Magnam vim faciunt Dino de. cap. s. sic, inquit. Omne haereseac res in illo verbo i erat lconuincto cum hoc capitulo breui piscator noster exissprincipio,J s enim in principio ince- clusi. Quod enim ferat in principio, Ipicti, ictum esset: sIn principioJ iacis non includitur tempore, non principio Nest,aut saltem: In principio Dit,at dum praeuenitor , ergo Ardius conricturi
dicitura LIn pt incipio erat, I ct non esse autem. Quod serat apud Deum, d non
factum,ante principium esse deducitur: commissione confunditur, sed mane hoe est, aeternum esse. Si enim prim au verbi apud patrem , Blida pers inimium, omne praecessis, sine principio Oione distinguitur, ut Sabellius ol, mu-asse, necesse est, omnes enim creauirae testat. Γ Et Deus erat verbum , J non
ergo in prolatione sermonis hoc iccelestis designatione viri
tis, ut consuletur Fotinus. nitatem, uti dicium e st, deducunt A IIan.seri .con. Arrian. Basilios homil.