장음표시 사용
131쪽
ECLOGA IX. 3-136 illuncte fit hoc certe res prodigiosa videtur)haec loca, si procul hin videas e rupibus altis. pingue solum et multo vestithun gramine dicas quo magi appropia tanto magi Omnia Sordent. F. Hoc est Roma viris avibus quod noctua trunco l 20 insidet et tamquam Volucrum regina Superbis nutibus a longe plebem vocat inscia fraudisturba coit, grande oculo mirantur et aureS turpe caput o Strique minacis Cumen aduncum;
dumque Super virgulta agili levitate feruntur nunc huc, nunc illuc, aliis vestigia filum illaqueat retinent alia lita vimina viSCo, praedaque Sunt omnes veribu torrenda salignis. C. O bellum hoc poterit dici nihil aptius umquam. sed procul en coluber tortos in pulvere gressus 30 flectit et exsertis sitiens ferit aera linguis.
F. Candide quae moneo memori Sub peCtore SerVR. quando inter silvas graderis, defende galero lumina namque ubi praetendunt spicula longis dentibus et curvus discerpit pallia mucro. nec depone pedum multaque armare memento Cote sinum, ne te Subito novus opprimat hostis. et perone pedem tegit spineta colubris plena hominum vitae morsu inSidiantur amaro, et nunc longa dies aestu facit a re venenum. 40 mille lupi totidem vulpes in vallibus istis luStra tenent et quod dirum ac mirabile dictu est, ipse homines huius tanta est violentia caeli saepe lupi emgiem moresque assumere vidi inque Suum saevire gregem multaque madere caede sui pecoris factum vicinia ridet ne scelus exhorret nec talibus obviat ausis. Saepe etiam miris apparent monstra figuris quae tellus affecta malis influxibus edit; saepe Cane tantam in rabiem vertuntur, ut ipsos 150 vincant caede lupos, et qui tutela fuerunt hostiles ineunt animos et ovilia mactant. fama est Aegyptum coluisse animalia quaedam et pro numinibus multas habuisse ferarum ista superstitio minor est quam nostra ferarum hic aras hahet omne genuS, Contraria Certe
132쪽
naturae res atque Deo qui dicitur olim
praeposuisse hominem unctis animantibus unum. saepe etiam morbos aestas et pestifer imus ingruit et passim languen pecus omne per arva 60 sternitur exstinctae dum balat ad ubera matris, agnus obit moritur duro sub Pondere taurus.
nec modus est morbo, non est medicina Veneno,
sed vicina domus vicino a limine mortem haurit et assidue sumunt Contagia ireS. ista feras raro estis rapit utile Semperfert pecus Xstinctas Caulas epulantur atrocidente lupi nostraque ferae iaCtura PutesCunt. C. Heu laeu quam praepeps miserum me insania traxit: credere fallaci gravis est dementia famae. In Romuleos Colles Tiberim Romanaque tecta audieram et studio mens est accensa videndi ducendique honis in tot praestantibus aeVum.
accessi Cum parte gregis tentoria demenS. totum paene larem Cum pastoralibus armis trans iuga summa tuli mulctraria, Cymbia aena et cacabo et quo formatur CaSeus orbem sagineum impensam atque opera amiSimu omnes.
quid faciam quo me vertam sperata neganturpabula tot casus, tot ubique pericula. cogor 180
in Vetere remeare casas et coepta fateri consiliis egressa malis iterumque Per aeStUS et montana pati longos per saxa lal ores.
heu pecus infelix, o laevo sidere pastor huc avecte. fuit multo praestantius istud ignorasse solum patrioque in limine tutos consumpsisse dies gelidis senuisse sub antris atque ad circum ripas Athesisve per agros aut ubi per virides campo et pascua nota Mincius it vel qua vitreo natat Al)dua cursu 90 ConSediSSe gregem pavisse salui, ribus herbis. F. Te tua credulitas et me mea fallit in horas.
Vidi ego supremae qui prosperitatis habebant
culmina dum laudata petunt. Cecidisse ne umquam emersisse malis : facit Xperientia Cautos.
hi prius explorant et Non laudata sequuntur omnia laude carent quae sunt meliora. fuerunt
133쪽
ECLOGA IX. 13 -23 113 non nego quae famam retinent a nomina Servant cuncta suis pollent vicibus iuna, Hadria Troia, Salvia qua nobis memorabat saepius Umber 200 nomine Sunt solo, delevit cetera tempuS. si minor est patriae forsan modo gloria OStrae, re tamen est melior laudatae gloria Romae quanta Sit in toto non est qui nesciat orbe; fama quidem manet utilitas antiqua receSSit. illi prisca quibus maduerunt pascua fonteSDUn Umore Carent. Veni aqua defuit haustis nulla pluit nubes Tiberis non irrigat agroS,temPUS aquaeductus Vetere Contrivit et arcus et Castella ruunt procul hinc procul ite, Capellae. 210. hic ieiuna fames et languida regnat egeStaS. Hic tamen ut fama est et nos quoque vidimus ipsi)pastor adest quadam ducens X alite nomen. lanigeri pecoris dives ditissimus agri, Carmine qui prisco Vates atque Orphea vincat, Orphea qui traXit silvas et saX Canendo. hic alios omni tantum virtute Latinos exsuperat quantum Tiberim Padus, Abdua Macram, lenta sali iuncum, tribulo rosa populu algam.
credimus hunc illi similem cui Tityrus olim 220bis senos fumare dies altaria fecit. hic ovium custos ipso vigilantior Argo Daphnide nec solum sed eo qui dicitur olim Admeti pavisse greges per Thessala rura doctior omne pecus Solymi curare magistri dignus et antiquo dignus succedere patri qui fuit Assyrii pecoris poSt retia paStor.
iste potest Servare gregem depellere morbo S, umeCtare solum dare PasCun, SolVere fonteS. Conciliare Iovem, fures arcere luposque. 230si favet iste mane. quod Si negat iste favorem, Candide, coge pecus melioraque PASCUA quaere A. o
134쪽
DE FRATRUM OΓSERVANTIUM ET NON OBSERVANTIUM CONTROUERSIA. POST RELIGIONIS INGRESSUM.
CANDIDUS. EMBUS. ATRACHUS MYRMIX.
C. Maxima pastores agitat discordia. Bembe, qui Solymos colles Galilaeaque rura colebant; Batrachus hinc Myrmix illinc certare parati
iudice te paucis, Si non audire reCUSAS et nisi te revocant maiora negotia, dicent. tu Pater e vatum tu Ci Componere lites
iurgiaque et blandis Convicia tollere verbis te quoque Pierios fama est potasSe liquores et vidisse dea quihus est custodia acri fontis et Eurotae Campos ac Phocidis arva. 10 ipse ubi fronde sua tibi tempora cinxit Apollo dona dedit citharam nervos et eburnea PleCtra. e. Dicite, quandoquidem tepidos admovit ad ignes nos hiberna dies dum non sinit ire per agroS bruma gregem, flat Boreas dum saevit Culo. dum riget omne solum tectis dum plurima pendet stiria dum torpent sub aquis glacialibus amnes; otia damnantur quae nulla negotia tractant. M. Pastores genu infeliX, aestate Vagana urpro grege Solliciti sed cum nos frigidus inane 20 continet in stabulis, lites et iurgia surgunt. Na. Qui veteres audent ritu mutare Suoque arbitrio et nullis ducunt sub legibus aevum, hi sunt o Myrmi X. qui bella domestica gignunt. Be me veteri ritu, de Consuetudine patrum rixa agitur vobis leges moreSque Parentum, Batrache dic dic, cur nostrum venistis in orbem ex Phoenice solo nos pascua vidimus illa vidimus herbosos felici uligine Campos. vertice Carmeli vitreis uberrimus undis Ru
. Is fons cadit et rauco densum nemus irrigat amne. vidimus et Iordanis aquaS. ubi maXimus olim pastor oves mergens Cabiem resecavit avitam.
135쪽
ECLOGA X. -74 115 amnis hic a Libano veniens Galilaea per arva transit et ampla lacu Consurgit in aequora magno unda Coit rursum rurSum mare fundit apertum, urbs ubi Romani de nomine dicta Tiberi; unda Coit rursum tandem Iericunt relicta intrat in infames Asphalti gurgiti undas. hin Satis est nos oram omnem vidisse probatum; 40 dicite, et hinc tandem vestra demergite lites M. Batrachus audaci Semper sese ingerit ore et mihi se praefert magno temerariUS RUSU. Na. on ego me ingeSsi, processi a iudice iussuS. Ne Pone pedi a MyrmiX, et tu quoque Batraches non eStorandum armati manibus, Sed mentibu aequiS. Batrache dic Myrmix animi compesCe furorem interea, ut venia magi ad reSPonSa ParntUS. qui furit insanit; qui vero insanit amaro impatien animo ne Corda nec ora gubernat 50 quidquid ait vanum est, quidquid molitur ineptum. Da membe, genus noStrum generiSque Xordia dicam.
venimus Assyriis ut Candidus inquit ab oris.
est pater Elias nobis qui sustulit armis PaStorum genu omne malum, qui traXit Olympo flammigero ignes, qui ascendit in aethera curru. De Nobile et antiquum genu hoc, et Clara propago. Da. Pastores alii quotquot per rura agantur omnia sunt rivi nostris a fontibus orti; nos dedimus leges, pascendi ostendimus artem. 60 quo magis hi peccant qui, cum sint ordine primi, primatum amittunt studia inConsulta sequendo. no radiX, alii rami Sed no quoque ramia veteri radice patrum iam aetate Caduci. tradidit Elias certam pastoribus artem Ua Urare gregeS, qua OXia pabula fas est discere et occultos imbres ventosque latenteSquive salutaris foret et qui pestifer annus; signa dedit nihil omisit quod ovilia tangat. sed fons ille fluens Carmeli e rupibus altis 70tam nitidus quondam, tam dulci limpidus unda tramite mutato patet id modo currit in Austrum. sed prius extat adhuc vetus alveus ibat ad ortum. hi cursus fecere novoS, liquere prioreS
136쪽
quos dederat rivo veterum prudentia Patrum. M. Quid tibi, sive novo currat seu tramite PriSCO, dum naodo secundis umectet pascua lymphis Θet quid de caeli quereris regione per Austrum solis iter, melior vitis quae respicit Austrum. et melior legitur Libycis de collibus uva. 806a. Est melior a Xus Boream quae reSpicit ergo
in Boream melius poterat decurrere riVUS. PIStor S, et cura Pecori male ane relicta
Sermonem de vite facis quasi legibus isdem gre et vitis eant, ne quod discrimen in undis gramineque et venti nosti et quam noXius Austersit pecori disce a Roma si noXius AuSter. cur Mutinensis agri pecudes sunt vellere fusco 3 cur Clitumnus habet niveas cur Mantua molli lanitio XCellit Veronaque proxima Manto 90 unde haec multiplici rerum variantia forma Θ non aliunde nisi a caelis, a gramine et Unda.
He. Candide, utrumque pedum procul hinc rogo protinu aufer inter eos hodie video bellum acre futurum. clam cape et auferto Subter Sarmenta reconde. a. Benabe mihi tecum sermo est dum viximus una, dum commune pecus nobis fuit, heu mihi quantum dedecus, heu quot sunt pecudes incommoda assae. ne mersare gregem fluvio nec vellera certis
temporibus sicut mos est tondere licebat. 100
nudabant spineta PecuS. nudata SeCal iant terga rubi scabie cutis aspera tabidus umor pestis, et in totum Serpebant ulcera CorPUS. multum igitur refert pecudes quae abula Carpant. numina quae potent et qua regione morentur.
Dic mihi, dic, Myrmi X priscum Cur lana colorem perdidit haec gregi laus quidnam nova vellera fecit ΘCur peCus est nigrum quod erat meliori us annis clarum immutarunt mutati Vellera mores. Benabe, ad te redeo. paucis absolvere nitar. 10 sed, quo digna omni tua Sit sententia laude, . t . . S Vera loquar. tu iura tenes, ego facta docebo; iudicium reddit verum enarrati Vera. his animadversi aegre tot damna serentes
137쪽
venimus ad fontem, ii rumque a Vertice Summo
scrutari mihi cura fuit tu, provide Myrmix,
interea nidos avitis vel dorcada parvam venabare tuae quae dona darentur amatae. M. Bembe, vides ut aperta in me Convicia torquet Θauguror, Sta manu li est non ore, agitanda; 20 mos mihi, non lingua, maledicta refellere deXtra. C. Batrache, ne Verum taceam, linguoSior aequo S; iurgia bilem acuunt, Convicia pectu ACerbant. non tibi Cum puero res St, nec homuncio MyrmiX; res male tuta viros lingua irritare proterVa. Da. Da veniam, MyrmiX amitam ' proferre volenti nescio quis mihi misit in os malus error amatam.'
Ba. Alveus excelSa saliens de rupe lacunam foderat et clausis ripas aequaverat undis 130
gurges erat teXtu Silvarum umbroSUS OPACO densaque saepierant tristem pineta lacunam.
mille venenorum species in gurgite Vidi, mille secus ripas in opaco margine, mille per nemus ad lympha sinuoS Serpere greSSu. obstupui, et rapido rediens ad ovilia cursu incipio paleas furca verSare tricorni.
ecce caput tollit coluber linguaque trisulcasibilat, inflantur fauces, nepa livida tendit braCChia, ventrosus profert vestigia bufo, 40 vipera per Stipulam gradiens strepit loca, dixi, non pecori tantum verum et pastoribus ipsis noXia. mox grege diviso de sedibus illis
pascua quaesitum triStis meliora receSSi.
perque iter antiquum fontis nova flumina duxi in campos ubi prima uos Aurora colores explicat et croceo Phoebi redeuntis ad ortus. hic mihi fecundae pecudes, hic paScua laeta et sine labe liquor dulces sine crimine lymphae. haec loca primaevi sunt quae coluere parentes 150 Signa CaSae Superant, puteus cariosaque ligna fixa solo seiuncta pedum discrimine septem
et focus et lacera quae Cingitur area Saepe.M. Cura viris levibus rerum solet esse noVarum propterea Certe noVa pascua quaeri et amneS
138쪽
fingis inauditos et vis novus auctor haberi. Da. Cura viris gravibus rerum Solet esse Suarum; Propterea Myrmi X. nimis a gravitate recediS.
haec novitas non est novitaS, Sed Vera VetuSt .
religio et pietas patrum instaurata resurgit 60 quam tua corrupit levitas et nota tuorum segnities. igitur si quis labentia tecta erigat et sterilem qui mansuefecerit agrum iudice te damnandus erit non ponitur arbor altera, sed veteri inseritur bona virgula trunco segne prius lignum nostro fit fertile cultu. M. Quamvi pingue tuo pecori sit gramen et unda
defaecata, tamen multae Cum . matribus agnae interiere lupi et pastae meminere OluCreS.
a. Hae fateor quae dira tuae contagia pestis 170aCCepere. etiam Procul aspicientibus obsunt; tantum virus inest. VeStri vis tanta Veneni. propterea magi atque magis discedere semper est animus Patitur Pecus haec incommoda nostrum sola, quod in vastam nondum discessit remum nec satis a vobis procul in deserta recessit. M. Batrache, de gregibus mentiris plurima noStris. certe alienarum tibi cura superflua rerum, et temere assumi Partes Censoris iniqui.
Cur mihi qui pasco cuium pecus ista tueri 180 non licuit solisne domus mea cognita vobis Θ a. Aethiopes una quoniam nigredine Sordent, ille color nulli vitio datur omnibus idem
vultus et alterius si quis reprenderet ora, et sua damnaret pecori pecorisque magistrissae eadem, scalites eadem, uti et color idem.
e. Parcite; iam satis est lis intellecta diesque inclinata cadit, iam post iuga summa ruit sol. audite, o magni generis longaeva propago
lite super vestra quae sit sententia no tra. 90M. Batrache me audaCi totiens sermone lacesSis. Ba. Non ego, sed non aequa magis te causa lacessit iudiciumque timet sibi mens male Conscia iustum. C. Quando inimicitias tempus deponere rurSum vestra novas lites vecordia SuScitat. ergo Perpetuis haec rixa odiis aeterna manebit Θ
139쪽
ECLOGA A 13 - 1l9 quae vos debilitas capitis, quae insania vexat 3 non pudet his uti tanto sub iudice nugis Θergo animis audite aequis odiisque Sepultis ultima doctiloqui quae sit sententia Benabi 200Be. Ferie per antiquo patrum oti S et Vetere Servate Vi revocate agantra per valle et Saxa gregeS. per luStra fera rum figite in antiqui iterum magalia campiS