장음표시 사용
111쪽
ra.Proprium domini id est ,rei quam uehementer curi: ramus cns in auaritiam)ut lati sime patere diuturnaque esse maxime esse cupiamus. Hoc docent nostra iuedificando uota aut in quibusvis rebus studia. momenataneum enim fugimus diuturna omnia quantum potest feri cupimus, hoc item maxi te in liberis,amicis, ubα. ditis quos bene esse dietiistimae precamur Cr omnia bis votis optams,quo uoto quum omnes conueniat hamines et fit laudabile secundumque naturam,a deo nos habere certum est .Hoc idem deum de natura humara uelle cuius causa opus er eura mundi est ab eo fusce apta non est ambigendu Nam unumquodque maxime tale est quod maxime tale facit .nos porro docet deus diuturnitatem er nobis er nobis rebus optare.Quum veτὸ uoluntati dei omnia obsequantur,nos autem uelit ternos,certum est aeternos Milet imosque nos insoli
dii futuros fi boni fuimus, i lici imos fi malos. Licet
autem absoluta beatitudo in animo omnia in deo coaegnincente convat,tamen ut totus homo qui eorpore obsecutus est animo in bonum uel malum, etiam totus et no partim fit faelicitatis particeps,opus est resiurrectionem omnium hominum sieri, eorpusque rursum animo iungi. Cr quia nunquam efi uera quies er 'licitas ubi malum bono admixtum est,ideo iudicio dei disicutientur omnium facinora,ibintque qui bona fecerint in resura rectionem uite aeternae, in poenam aeternam qui impie er sine amore dei bonis operibus ornato uixere,inque aeterna trafiturisiunt ealamitatem. Is est extremus bauius uita actus a catastrophe.
112쪽
Ab ordine uniuersi deique sapientia. prudentifimi simul er sapientifimi est prudenti imaius Anem praestantisimu agere, ordinati imaque μαcere er media ad Ines Cr finem po tremu. Deus muna di arbiter er author finem mundi ponens hominem erseipsum hominis,ut satis est supra declaratu, ita ordinare debuit ut quicquid obstans fini postremo contingeriret illi medelam er emendatione iam ab aeterno conapitueret. anu sint illi ut praesentia perinde nota futuaera,bominem in libero arbitrio constitutum per peccatu praesciuit casiurum is copo no aeternitatissed 'licitatis. Quum casurum sciuerit eiusf debitum fore infinita craextra creaturae potentia posta poena dignum,futurum constituit ut deus homo feret, deus de deo uidelicet, nerbum ex sapientia patris quandos in subsidium perditi hominis nostros errores inseratus feret homo, ut per influitatem diuinitatis iunctae natura humanae βαnitudini, atisfactionis lex iuste seruaretur . Sic necessario praevidit prouidenti et ita necessario futurum eruter factum oportuit. Nam alioquifrustratus fuisset oraedinatis conatibus deus. Nec enim homo qui manifesto videtur esse tam deprauatus ut multi ne sentiant quidesuam miseriam,unquam per alterum hominem in iustiaciae ordinationisque legem potuiset regredi et immortalem 'licitatem consequi. A quo creatus est mundus, aeternus necessario fuit homo, at 'lix esse nunquant potuit iis per quem 'licitatem promisione et ordinaatione acceperat per eundem in eius uiam repedaret.
113쪽
ωρ generationem babens pariter Adami σ posteriaetatis. Iesus itaque nomine lapsi hominis poenas er aspictiones immensas in se innocentisimu recepit ut in eo caro innocens pro nocete lueret. Nam si iam nocens fusisset ea caro uix satis habuiset uo nomine persoluere. um itaque ille ordinis er iusticie rigor cr seueritusurnina affluctionem quantum naturae toti potest inferri exposceret,nullus est mortalis qui iusta aestimatione labores uite paβionι que Iesse chrilii perpendere posset. Ita opus erat deum quo nil maius est eonditionem qua nil in natura imbecilius est stoi iungere, er ea propter
infinitum dei in creaturam humanam amorem paterem tur quae carerent exemplo. Morte itaque mortem novi
pram siustulit,reuuitione iusileia deperditam nobis ine credentibus baptisimoque ablutis reddidit,er in uia ad
qua iam ab aeterno ordinati eramus reduxit. corolarium.
Si animus tantum hominis frui boe mundo debui peaut ex solo animo constitisset homo er per stolum spiritum peccasset ,satis alio modo feri potuisset , uerunt
quum poena et praemium sivi primo ordinata ante uita, solidum hominem praecepturum illa fore constat: ut Delieibus nil mali admixtum: infoelieibus nil boni falsarum fit quare post resurrectionem more IESV cHRIAEsri factam sie ui oportet iudicii exam en in quo er aαnima er corpus una prout gesserit receptura sene quo in aeternum potiantur . O Vocem aeternitatis horrendam e supplicio iungetur . o ferrea cordagas eo terrore sdiem nos mutatur quum non mo.
114쪽
ueat Ofensi domini amor.sticulus doloris uix potest a
nobis ferri, cir ob infinita nostra scelera no timemus e terna upplicia O foclicem ediuerso illam aeternam foeta licitatem in qua infinitis animus perfundo tur praemi Sie ordo debite iusticiae seruatur ab aequisesimo deo,uoinstras nuberis tandiu expiante quandiu in hac uita in astaurato per chriJtim arbitrio cum amore dei et chaae imitate proximi uti licet falso sterat salutem qui nunquaamore insaluatorem fertur.
A perfectione cognitionis nostrae. Amore digni simu esse Fummum benefactore nemotis plane fere u comum destitutus ambigit. Nam alioα qui eiu dubium soluere illi possentfere omnia animantalia in beneficum grata . unde apparet quisquis summi
amoris erga creatore asse tu destituitur cir contra eufertur amore proprio cecutiens es esse deteriorem brutis animantibus. Amor uero sequitur cognitionem, nam
ηψ quis cognouerit quem amet amare no pol est. si coaegnitionem sequitur amor cir dilactio ut certe sequitur oportet imiore beneficis cognitione,maiorem etia amadi affectum ingenerare. Nullus potest nisi uoles cir mapius ignorare deum ta nec non amare fi aliquod grais titudinis aut humanitatis affictu teneatur. cu itaque cognitio fit principiu am4ndt, Cr eo magis erescat amor quo magis crescit cognitio amati, costat quis deus ob sua in nos beneficia sunmae a nobis amari uelit, etiam se nobis manifestare uelle quam maxime possibile est.
Quia uero noster inteilectus,licet sit cosequutiue i iis hilarum rerm capax,non tamen potest una msta coa
115쪽
φraehezereMideo deus Iesim in 'isi GIuam in nos beneficentiam mgis istam tacit cognoscere, quam si unaquae in nos contulit-nti in cumulum ob ciendo,aninisi potius militudine obrueret quam cognitione distincta generaret mitto dotes mundi nobis in usum propositi, taceo corporis praeclara monia in quibus quiuis conis senescat potius uel ad Dandonis annos, quam omnia per singula Himet. Vna nos obruere uoluit deus betanescentia illa omnibus mortalibus comuni.Oxu animus cuiuslibet homirus fit quarumlibet virtutu capax earsiaeq- habeat igniculos,amores cir iudicia cel ta, quid bene fidelicet quidue secus fit iudicando,tamen deus ut vira
It ilia ueluti sopitam,fenfim per scintillas excitari erper exercitatione in habitum deduci,ut charissima ba ebeatur,quos ningis elucescere incipiet er a possessore amari et ab admiratoribus laudari debeat.Na quia uiatae pulcherrimum vicinus est uirtus,ideo figillatim illam
It is fingulis hominibus distribui. Sic deus uolens siuam testatem sensim donec ad infinitum beneficiorum cum
malum veniatur aperiri homini, quibus maxime modis debuit aut uoluit potius se ostendit. primo in creatione uidet9r quantam cura nostri habuerit quum antequam essemus nostri curam habuerit, nosque nobis ad fruenαdν mundu dederit ut in laude eius in eo uersemur. Paαtuit latissime eivi beneficentia in opere utriusque crearitionis er donationis liberi arbitrus, quo poterat homo bene uel male agere.Patet maxime mali hominis et qui
ab eius lege deflexit cura, tam in natura fimplici qua m
116쪽
ktellectuali. Nam natura simplex non minus benigne hosti homini quam amico patuit. Intellectuale remeditu adhibuit insipirationibus,prophetijs,legibus, doctriniser caeteris quibus a malitia deflectere ita poterat ho amo a solito peccato , ut per mediatorem futurum salute consequi posset, e praeparando illi. Magnus iam est idecumulus. Verum licet in illis omnibus dei maiestas erbeneficentia latifime pateret,iamen quia vasa erat inaefecta malo ingratitudinis,obliuionis er cotemptus deo dei natura non poterat uider eo amentie uenit mortavilitas ut accepta beneficia referret creaturis, fass rea ligionibus omnia corrumpentibus. Tuc deus omnipotestit demo er ardentius quam anst posset amari , uoluitriodro corpore induere eam naturam quae per se estinuisbilis,ut quatenus liceret illam benfibus conciperem agnoscere laudares homo omnino deprauatus Crmorti eternae ob peruersum sternum bonum obnoxius posset.Vt autem merito nouo argumento velati stretis
ob copiam ex familiaritat muetinis muneribus posset
perpetuo agnoscere laudare er amare, nomine bomiariis homo deus factus lectus Christus uitam propria deindit pro eo quem creaverat olim i sieueritate i liciae redimendo inque pristinam libertatem alber edo. Ex eo facta est maior dei er eius beneficis cognitis,unde amor maior debet procedere. Est itaque praestantius deoque dignius perlectiorem cognitionem ut dare cum nouo beneficio quam si semel tantum apparuisset. Sic factura est ut beneficium incarnationis Cr mortis ideo uincat creationem quod in creatione promisio in redemptioo
117쪽
procedat s ecimen amoris diuini tune latifime patebit quum in uitam aeternam receptis corporibus introduae cetur boni,mali in poenam. Perfectio itaque illa iam ab aeterno in mente diuina ex Vtens veluti in animo uirtuates)in potentia se ueluti sensin aperiendo maiore siemaper perfectiorem cognitione nobis intulit quo ad ueaeniamus ad resurrectionem ubi beneficia non Mecus qua munerarius athletaque erunt infinita per aeternitatem. unde haec tanta faecunditas argumentorum ad rem hactenus tam abditam er simplici fide receptam fe Uaferat,no polum non admirari. Si enim uoluero in fiso ilibus inductionibus per sie qui,nulla est in diuina bonitate proprietas, nulla in natura notio, nulla in homine perfectio,quin ab eius conleplatione posim demostrare
necessaria fuisse saluti humaα
nae,perfectionis totius homine deo per natura iungi,unicos compoto colophoas ne orbi in