Sacrarum apodixeon, seu, Euclidis christiani lib. II

91쪽

ees,probra , clos, rie. probro uertitis afflictis λι 'idtiones quas illis ins lutem dat deus. Necesse in uesaltem apetu miserias amplectatur quisquis uult eum finem cuius causa inudus est faetus confie qui Er a re qui affectus solus in nobis ea infinitusse deo aflicto

creatori conseruatori er recreatori iungat. nilque araliud ob oculos habeat quam qua uia redemptor inessit quantum fieri potest incedere, er qua nil potisit deo

praeter amore dare:sies in hoc per dotes animi corpo aris cir fortunae deo probare,ut quaecunque infe nouit posita ea in fratres alios homines eodem patre natos. eadem morte Iesu actu uel potentia redemptos conaferrea corollarium.

Iisdem nee statis legibus eogimur ut propostuvoluntatis dei fat,etiam credere esse animos immortastes er futuram resurrectionem districtigimtimque omanium iudicium in quo uix iustis licebit esse tutis. Nd nisi solidus homo deberet eum sinem diuinitatis consequi non opus fuisset bae mole vitindiali data solido homini ut inde deo grati s Istaret et alteri homini fecindu Macessitatem *am opitularetur,ns etiam s olidus homo ut folide animo Cr eorpore se probare deo sategit susciperet praemum aut lueret poenas iudicio districtificio

examinatus,in quo et cogitationum non tantum mala avumsed etiam uanarum,uerborum, Cr facinorum,omanium iudicium patefiet Goρinis ac sente et deo ius fise De pro meritis omnia reddente.O quifalso fine uestra

92쪽

opera putatis Enristum uobis omnia joiuqJe .Ο msseri haeretici,qui totam poenitentiam scelerum reponitis in solum dei miseericordiam neglecta anteactae uitae paniatentia. Uos opus fuerit quod potuistis iugere dei miseis vicordie cr amori,per quas solas imperfectiones no astrae solidari possunt Poterat Iesua solus deus sua sapieαtia praeterniqsa ratione iusticis nos i morte liberare, at tantum abfuit ut uoluerit,ut nomine iustistae non mi

sericordiae passus sit quccunque palpus ester tame seri curiae praeseritis fine ieiuniis chr=mis,afflictiovibus.

que eorporis ob peccata uobis adfuturam gratis per sdem et stem salutem putatis.Erratis qua uia Iesus laece it est eundum. Ideo abiistis in reprobu sessum quod neglecta est a uobis poenitentia.uenditetis uestram fidem amorem quantu uolueritis ine afflictione non perae uenitur ad deum . Iudiciu dei uobis ideo erit in eoden ae ionem,quod quae facta oportμit Cr quo modo oportuit neglexistis,nec in peccatis posivistis Haec est mandi peαpis quae fiunt maxima peccata uelut amor siui,ea maxia me negligit nitidus, ut quae illo uergat ne peccata quiα demessee putet Cr tamen amor proprius deum negater fratrem filium dei non agnoscit immo opprimit.

hoe est barathrum aniniari , quum securae Crin ceterarem ueluti sivis offici s functae er absolutae e uiuis ad inferna discedunt amore sui plenae.

Ab amoris natura.

Amorem esse rerum omnium edusam si quis afframet,uero consona imo verissima dicat. Na si diligenter per naturc cr artis snes percurratur ividebitur cauo

93쪽

μ alis prima in mente agetis fuisse.at nunquam cauin

se finalis cuiuscunq; rei sit potest mouere ad opus fla

ne amore.Verbi gratia quum de construendo ed eloago,opus ect me amore cuiusda habitationis quae biaut nuis est nec esuria utilis aut etiam honesta moueri. 1is enim asscerer ad eam habitationem, ita ut libenaerer operam Cr curam Cr materiam er impensam eius gratia suscipiam,non aedificarem. Ita nos monet amortioster uel nostrorum ut nil laborum non subcipiatur nostro uel illorum nom ne.Sic deus euilibet uiuenti stea

elei dedit um licet no intelligat quid fit amor ut tamecurios si ne tegat sem n si si planta,cu maxima stoliciritudine educet toreum β fit animal ut uero hoc charius

esset ,eaeteris animantibus uoluit deus magna illa ueaneris illectamenta intercurrere, ut ueluti memor illo vim natura non refugiat educationis suscipere moleaepius. o num hoc in tota inferiori natura uideatur,oaportet .summa mente mundi in omnes res profluere, Cr eam maxime fecundum amorem agere cr construis

cisse mundum.Videmtis in primo nil posse in esse deduo ei a deo niti potentiae er sapient .accessisset amor. Potentissima itaque ex s pientissima diuinitus antequammiandum creare aggrederetur amorem maximian a

quendam finem cuius causa tantam machinam eondeaxet habuisse necessurio intelligitar. Amor illesbi rem amandam proposivit meliorem qua quae causa illiusf ea Tet. At natura docuit oes homines et religiosos et phiolosopbos mudu a meae diuina propter boimne factu.fuit ergo natura humgno a deo praecocepta et amata antei

94쪽

sumdus fieret eausa dei. constat itaque amorem dista

m in naturam humanam esse causam uniues.an intuero movemur amore in aliquem tunc ut fit illi optima esses quatenus in nobis est positu curamus er eo tendit noster labor .ueluti quum causa Alii emo praedia, con-pruo aedes paro opes,no eo solum facio ut illa habeat, sed iiis bene utendo diutis'me Dellcsimeque uiuat atq; adeo si ii nobis et set positum ut aeternum duret uiuats

felix.Sic deus a note in hominem actus non tantum mudil uoluit creare homini ut eo potiretur, sed ut eius mea

dio adminiculo in diuti imam faelicis iniimque uita

quatenus per eum licet deueniret Vis enim nature nota sinpliciter uiuere sied bene perfecte Cr beate uiueare. On itaque deus solo uoto quaecunque Milt faciam tantopere hominem antequam esset amet,eum esse etiam aeternu uelle pro laboribus in boe mundo eo tu certum est.Nam amor dei est perfectis imus. quod est perfecti tam in nullo deficit,er eo magn uiget quo

magis extenditur. bonum emin er amor in hoc comes niunt ut quo latius communiusque patent tanto meliora putentur. Onum enim cetera participatione decresceis

re soleat selus amor comunione crescit. Amor igitur divisus uoluit ob amorem hominis uita Delicii ima in aeternum potituri condere hinc mundum ut in eo laudareem redamaret datoreo quantum amaret illum id deismum doceret in fratrem alteru hominem uidelicet. Nalati ime non paterer ille amor non quatenus patet aWmantis potentia etiam pateret.atqui potentia dei est aeaaema, igitur homo tantum ut mulus cius nomine cre

95쪽

relar a deo asturci est Imrtias.Nam sola uoluntas amatis siumma perfecitione rem amatam facit,ut quod est in tota potentia praestat imm amato detur. Inter amicos enim sunt omnia communia σ1' quis amet ex animo quanias amatum non restondeat ta n non relinquit quin faciat illi omnia comunia.Si enim aliquid illi comanicat nollet mperfecte amaret quod deo no est tria buendu actus itaque homo est ut sit immortali3 er deo in aeternum post decursum uita mundanae, Cr aflicte, uniatur ira perpetuum . Iam saepius est iu stuperioribus demonstratu homine ab optima eoudstione natura exacidendo amisisse scopum in quem ereatus erat, nec ina

siuite is deum offensae qum sit finitus potuisse satisfa

cere, de aut mundum mperfect- remanere oporatuit Cr hominem aeterna natura donatum infoelicsimilleostitui,unt aliquem nomine eius soluere, qui homo ese solum non poterat,quia infinito debito non satisfecissiet. nec deus quia poenae peccato debitae per tormenta iuste satisfacere non potuisset, quare idem amor cne ulla in parte amato deesseta qui creaverat ad uitam aeternanseti 1 deum fecit hominem ut redderetur perdita liberritas amato, ille ad suum fine dei hominis opera pervenire posset. Iesus itaque christus homodavi i fingua

lari amore actus in terram uenit peccatorem hominem saluu facere, er pro siummo amoris testimonio pro bo4mine mori,er in salutem eius resiurgere . Morte redeam it a debito infinito resiurrectione iustificauit.Na fruastra illum soluisset nisi pristinam libertate omnino redadidisset. um enim quisquam init ea tuum liberare

96쪽

primo eius redemptionem domino soluit, er demum stabertatem illi eonfign it,est itaque eatastrophe salutis nostrae resiurrectio usu Chri ii, qua iustificatio illis redditur qui erededo in Iesum in eius pastonis uirtute abaluuntur er iiilitari per omnia liberatore sudent. Qua uero sint opera libertorum illorum mperfecta modo per amorem condiantur,er peccata ideo quod in tanatam amorem com sa sint, defleatur,eodem amore iuio sibi aetemum Delicitatem acquirunt per libertatem arbitris restitutam. corollarium. Amor ille aeternus qui praevidit aeternitatem quam in se habeat impertiri bomni ex quouis modo illi siue aeurrere quoad beatus sat statuit,immortalitast ammoranon defutura eorpora voluit. Nam fulset ille irammatus amor dans minus quam potet,nisi tu solidum homiae

nem mundi cultorem etiam siuam beatitudinem eternana cotulisset.Quum uero amor omnis quo erit maior eo fit sincerior 6 perfectior nec enim obcaecat more mora

talibus communi quum si in praestantifimo subiecto

diseretionem diligenter inter amandum obbervat, quareer illi qui disimulanter amarunt,aut se plus qua amanis rem amarunt,aut amore suum in fratres non exercuere ab eo diligetfine discutietur ,ibuntq, illi qui redamaavunt in uitam beatam aeternam,qui neglexerint in reanebras aeternas,ubi foret illis satius nunquam esse natos. Ni ut aeternitas eum Delicitate en summum bonum,ita cum infaelicitate fium in malum est. In eis fuit postunt

si rei ituti libertati aut sepias ad ea goc tirespisceo

97쪽

νei σ destredamve redeptorean quare gula demo praeuaricati simi cu infinito fui amore quod erat illis

pro summo bono ect proflummo malo. Haec est amoris ια σ uirtus. A conleplatione boni. Benescentiam esse maxima primamque diuini in bomines numinis rinifieationem non pauca arguunt.Ιmα primis ea philosophi sententia nunquam non obuia Bonum quo comunius eo diuinius. Diuiussimum itaq; qugst esse beneficentifimm,manifestum eis deum quaecumque habet in se perfectissima quantum feri potest comunica be omnibus creaturis pro ratione captus earuis

omnibus esse dedit, quum fonte essendi in se habeat inadeficietem.siecundo in loco esse er uiuere dedit quum folus uitam haberet in siemetipsio.Nam ut dixi nil seipsium

creare aut quacuque restonte dotare potest. nee enim s uellet,saxu feret planta aut ediuerso ut aliunde rerueonstitutionem pendere constet. dedit terti s siensim cursentia er uita quae omnia in bonis ideo habenda siune quod maxime eligenda uidetur er eo magis quo magis ad ratiocinandi naturam accedist. Na bonum en esseat melius eo ect esse er uiuerciet item melius quodprae terea sensium habet,omnium uero praestanti simam est quod quatuor genera in se complectitur, essentiae,uirate en usatelligentiae seu rationis. Docui uero in primo M.quomodo eius sanctae, trinitatis imago in omnibus rebus relueet quod maximu bonu est. na ide dimanat inae exhausta uis agedi seeundu sua natura, er ab ea ut inadefessa pro gregio eius actiois sine potetiae eo sumpti

se,et ab stras secAltate procedit agedi fatigatio e

98쪽

studium er delectus ut illis usum est. taeeo materiari formam compositum Obstantiam proprietatem actio anem erc.quibus deus se maxime creaturis comunicat. Aequum uero fuit deu ipsium qui maxime a eoliatis beneficiis deus uidetur, aximae creaturam er cuius gratia omnes caeteras condiderat etiam maxima ea bonaque in eo fiunt summa er praecipua communicare alsea tim.Summum in deo esse essentiam cum Delicitate aeteranam nullus negare poteri.Qnumst deus beneflcentisa us er infimis infima uminis siumma beneficia conaferat etiam naturam totius mudi secundum deum praeristantifima, debuit pro sua muniscenti sima natura oranare maximis illis aeternitatis perpetuae muneribus. itainque natura humana est facta minortalis. Nam fi quis id negaret conuincerem ex eo quod iis ita esset fruastra mundus factus esset, oe' deus non esset absolute manifeentisimus, qui aliquid sibi ineo municatu seruasset. xt itaque latifime eius sapientia,potentia,munificeti uque siumma pateret illam ostendit er comunicauit quatum feri potuit illi qui Iaudibus illam celebrare er ese

ferre er ex concessa parte hominibus prodese eonao retur,potentia dedit uariu in rebus omnipotetia reserinuata sapientiam dedit omniscientia reseruista, quoniam

creatura non esi tanti capax quum fit finita. Sicqκe desngulis boni partibus factum est. Abufius Ilero arbia eris homo cquod infigne munus ὶθ excidit a perstinctione naturae Dissmiseri s delectari neglecto eternia ditisscopo coepit.Onu autem immortalitas fit perfectiso fimum bonum coniunctum potentia ersclicitati abso

99쪽

luta perfecta natura eo non potest pertingerem

inordinatio er peccatum quod res in no esse trabit ea pugnat nil eum aeternitate σμ licitate commune ha bens.Praeterea quam maxima beneficia collata in libeaeram naturum obligent eum qui recipit ad gratiarum

actionem er repensionem cuiusdam rei, possibilaquest ei condigna referre qui infinitum malum loco grastitudinis est amplexus,actuo gradu faelicitatis homo exclusius fuit inpotensque satisfacieia dis opus habuit ut

illa eadem bonitas que tot munera dederat, etia peradita restituerit .Qnu nulla perfectio boni in deo positdesdiderari, etiam largifima bonitate extendit ad eum cuius causa mundus factus est obique debitu aeternunt a seipso diuinum numen accepit. Nam in infinitum no amine ingratitudinis er poenae admisse reus non potuisa set deo datori soluere homo,quare deum homine feritit utramque partem impleret oportuitierrantem sciliiscet reduceret possessorem mundi,obaeratum in infinitu absolueret, ex sedibus coelestibus restitueret . Haec fuit

cumolati a bonitas et longe creatione maior meliovi rem constitutionem redituli quam creati fecisse. Ηοefuit sapientiae uerbique dei patris opus accepta in siecarne quae peccauerat ut istic lueret poenas ad iusticia usque satisfactione. uide quid potuit ampliusfacere pro te deus O homo a potentia dei per sapientiam in amoαve esse accepisti perditum te tibi restituit ei iam ineogia tantem sapientiae dei bonitas seipsa,non per gratia innotum er potentiam sed per personae unione tibi iungens. Hoc fuit aeterni beneficentis munus ne ulla maior bovi

100쪽

rii cornunitas qua ab ea se offerret. Appendis.

Licet in creatione con eruatione recreationes maxime diuitum beneficium pateat, tamen non satio haαι et deus nis ci iam sibisemel dc uinct- homne ad beane agedu exemplo instauratoris adiutis,etiam in coeatum usque sibi iνngat, quod hi sat, quium cinnes bonitanes moriantur,necesse eri rexigere ex solidos homones refici ut solidum gloriam solidi m ridi cultores τ .ripiunt,atque ut boni a ecepit rationem eχtremam reddant nunquam enim est postmittenda diuina iustitia ex qua vis totius pedet aequitatis Itidicioque extremo aeternitati Motu supplicia bonorum praeima appareat. a iusticia diuina. Cp emas modis in tota rerώm natura patia eius uices Cr rempestates cernimus,omniaque quodam te nore ex ordine certo nasci crescere,consistere,er Me. nientibus ali s cedere constici-s,ita iudicare debe ritis de diuinae bonitatis praescripto, i quo habet omnia proprias conditioncs.Nam quia tanta sap entia eri,no potest non praescripsisse certas leges toti naturae quam n qua praetergrediantur eius arbitrio destitutae parates.Ηoc autem uel hoc uno argtimento patet,quod prastatis imu inter mortales id esse, quod politice est iustisa sinu,turicamus. No potest hero ita ab omnibus iudicari quin res ea ortu habeat a deo. Q re in eo ut ante docuisti s summa esse iusticiam oportet,quae non tantu es in rebus ab u=bitrio proficisceribus intelligeda Ged pro praescripto i caeteris haberi debet. Esct enim ordini proxima eo quod ilia ordinem in rebκι serituri satagit. sed