Sacrarum apodixeon, seu, Euclidis christiani lib. II

발행: 1543년

분량: 118페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

81쪽

eeps er ab omni p4rte beatuι quis in idea potius qua

in rei u nazura At,nonne mior per clementia in desinaquEtes provincias et ab eo opera inimici solicitatis deae scientes se ostedet illos adeundo et pactum cum aduersario ini v di uendo er etiam periculo capitis illos iarm istina libertatE asserendo, quam illa neglectis in errore ins licitateque ex bello continuo relinquedd,aut ad internecionem cedendo, hereditatemque uacua revisinquendo' esi sane longe maior er celebrior er velati

pro deo habendus qui ita potius quam aliter facit. Egeode argumeto a cus amico. Nam quis rogo usquam gentium mior ameus reperiatur qui ii qui licet damam acceperit probra plagasque paD sit ab amico nihilominus ta arcte illu avire pergit beneficioque de αmereri fatagit ut mortem pro eius salute siubire nou vereatur,imo aequi imo animo ultro subeat ut aeterna posit esse ab eius saltem parte dimettia fNil certe maius tali amico nil chartus unquam posset contingere. inde non in hominum sed deoru numerum ce suit repo αnedos antiqua licet falsis religio qui eo uenerui amicitie ut morte note amici oppetere no timuerint sed appetiuerint,Trilis pγlades et orestes,Damo et prini ι in boonatura summu esse docuit. Quum vero quaecus summa fecudii ut tute et animi magnitudine sint,ea sint in deo veluti fluo fonte amplissima etiam m4gnitudinis dei est ut subleuando hominem mstr cuius gratia eondiadit mundu licet per peeeatum infinito supplicio dignἔ, naturam fibi in umma perfectione data stote acquiesse cedo iam deprauata potentiae separata comaculaui et

82쪽

posteritatemque labefactare peto gra arte potest ab

humani tisimo patre,initi simo principe disimo aimcosιccurri,eadem illi per omnia succurrere,ut quod praestantissim o per omnia de se i ero praebeat . Nil autem maius nol ne amici subditi uel fas poteri poni, quum ipsa uita,ut inquit Iejus christus Maiorem cha vitatem nemo habet quam ut ponat animam pro amicis

suis. At quu diuinae magnitudinis fit ut pro homine faciat quod sitimmu est,er summum fit pro homine mori nopotuit in deo feri qui incorporeus imposibilis er mamortalis est, quare opus fuit deum bot seni feri ut haberet in quo lueret quod summum fuit pro bomiue soluere. Num tale quid debuit pro siua magnitudine Discere deus ut quum omnes saluare uesset ueluti eorum

pater er posset ut deus σ debebat ut iustissimus.ita que deus homo factus est iu Iesu Christo in quo infinito ob diuinitate ipsi iusticiae dei cui infinita fatisfactio debebatur iure persolueretur. anu enim omnes homines peccassent,unus homo non potuisset pro omnibus tueare,sicque factum est ut fi md clementia dei carnem siumens mortem siubierit acerbibsima, ut nobis uitam redaderet bique ipsa pro nobis de Auo satisfaceret.

Appendis. Ab eadem in aegnitudinis ratione etiam pendet reae suYrectio judicium , Cr uita aeterna. nam quis quis optiamus potentisisi iv s maximusque est, tanto maior illi glovia que ect magnitudinis er potentiae propria) aceeadit, quanto latius eius patet in suos beneficiuadeo quise

quii habet unde possest qgo si in se distendio cr c

83쪽

βmnia gloria demereri,id tanto nugis facere natura. lirer pudet, quato tutius ellis potest patere benociam.

Hoc motorat omnium μr alium studium, quo ummo etiam dis endio conquia sint naturaliter opes er magnitudinent,ut uel in s in eos qui una uitant aut in posteatos distergant liberisque relinquunt quam diutissime posidendus, aut pro sola pompa Cr fam utantur caeriteros fumi non rei participes faciendo . esset uero lonaege perfecti imus pater princeps amicusve si postquamortui simi pro salute sivorum remini cedo illos omnes fbi miles ex coheredes aeteriis haereditatis facerent. At id sat per inpotent am quomnus fat.praestantiana

illam naturaliter omnium unitas probatam debet hvabere ' deus,nullius perfectionis exors. quum uero fit ea ternus potisque bolo Roto omnia exequi, no en dubium quin hominem illum quem creavit beruauit er redemit

etiam uitae corpore Cr animo restituat,unaque regnaave faciat,σ quia iusti simus est multos no linquet suos sed antequam in aeternam requiem buscitatos transfra rat illortim suosque hostes nam nullus est bona iis altea rius hostis avt.eum udit quin diuinae liniciae ideo 'obnoxius quod Ilium dei ex fratre laeserit aeterno maacipabit stupplicio. cir ita postrema incindi catastrophaimia invitas conbequetur eum snem in quem constituatus ed homne aeterno reddito. et uero tunc opus poatissimum ad totum trinitatem nulla distinctione persoanarum obseeruata pertinens .creatio enim quodam moado -gis ad patrem,idest ad summam quandam poteritiam per sapientiam in amore agetem,redemptio perin

84쪽

tinet magis ad Rim sapientiam erytum , regimen

ecclesae quia in ea ni vera praxis p .e Mite, pertinet ad essectum ex uoluntatis ex .ecutionem, at praemium itium ex beatitas defcatioque ex aequo exhibitionem trium personaram lyectar. 1ic videmus in tota feri naatura er potissimum in arte quae ab ιngenio bomnis diuinitatis imaginem in se habentis proscisicitur. Nam

cogitatio totum rem habens creat quodam modo, verbum aut scriptura explicat reformationem, er opus

rem absoluit, sed in ou rei veluti re sdet illa animi poctentia suisfuncta ossiclys. Haec de magnitudine. A necesitate. Statim quodam posito eius etiam eausam ideo poanere necesse est, quod nil in tota rerῖ nutura est quod ἀ selybo oriri posit. Nam ut saepius inculcandum duco. res fuisset antequam esset ,quod ιν plicat contradictio

ne. Licet igetur molli Pyrronici ex nostre tempestatuathei hominem tantum bontinem generare aut ut ripatetici addunt cu lectae procreatrice seminis agere solam, tamen etiam ad aliquod primum venient nee sario, quod extra se causam babet ut in artibu3. Venietur itaque ad quandam unitatem ni meri antequam ullus Πν-τIS rarνmdem rerum con*rgat. porro licet sol

ad omnium generationem concurratuamcn quum conastes maeria er forma habeatque esse sensibile necessas

vio habet extra se causam deum. Praeterea licet in his quae sieminibus concipi solent quanuis illic maxi, pastet diuina actio dicat esse naturae rerum inferioris eaasas, tam n molis mundi ex quo omnia r teria Orforo

85쪽

mm eap f, cessario admittent eausam litum , qua esse illi dederit. Qua enim est e habeat bi dedisse no potuit,nam daretur inconueniens illud imposibile ut res esset antequam csset .s equitur itaque ut omnes fatetur philosophi etiam Epicurei litat hi icuriosum somnoletumque deum s labori obnoxium adinscrtut) quunt causa uniuersorum fi deus cir mvns mυndi eu finis causa tantum opus si cepisse. Nam nec deus naturaue alit ars eius fima quicquam temere componit. Necesse est

igitur mundum factum fulse cuiusdam rei gratia qua ipsa res loge praestantior est mn do.Siquidem iam uitas- est, Neliora esse quae siunt finis quam quae sint ad finem. inde siequitur, quum res totius mandi praestanai ima fit aeternitas in D licitate er 'licitas in aeterniaetate eius gratia mundum esse factum. Nam praestantis.f-m gratia praestantissim feri iam Ut concessum.Sea

quitur etiam mundum istum qui nunc est, ut nunc est, in actione non posse esse sternum. Num non esset instarius quoad finem facit, eo quod en in fine. Quoniare autem Desicitus non habetur fine aliquo ou er fructu

rerum,mondi materiam in io m aeternitatis repurgari necessario oportebit , sed actio cessabit. Hoc natura

docet in Angulis. Nam quae simi ad finem in ipsosne

non sint,veluti labor etfolicitudo purgandae compone deque in aediscit materiae non fiunt in quiete er De citare habitationes necessariae,sed ipsa purgata et aegregie distinua i opus materia adfert cu Delici gaudio gerite conflructori aut domino et ui3.Nmc ad re. Necesse

in diu praestati rimm co 'ruxebe tatu opis praestana

86쪽

lissime rei exi m It similare homnem, caWa, ut Iciliscet qua est ab aeterno Delicitate eam impartirer quibos ccstituissetan quoru uero grati vhoc opus co ducit mmortales necessario futaros stati. it. bonae ergo cuius

gratia coditus est nitin us futurus est imortalis. At minoit ullas Ane boeiicitate, est insalicitas, quare

oportet hom,nem aeterna foeticitate .posse per arbitrisi,nstauratu er in bono is actore adiutum conseqtii. Naalioquin mondus frustra factus csset nullus homo beatur fores Quum uero ad homines in officio retinendos si opus legibus er doctrina per quam caveant vitia corporis liam naturam esse peruersum oportet. Quust peruersa a perfectione creatoris decidit. nam omania bona fecerat ut probe in sinis degerent naturiste naturae. Q puncti aeterna foclicitas in quam tendit homo per pietatis artes cinnino expers infoelicitatis uit scilicet nequitiae, er erroris futura oportebit ab omni parte beatos solum illic admitti. Num in Delicitate huis mana naturaliter hoc nouimus titillum uitio is aut iagnorantem stultumue posse esse beatum.nec per vitia er ignorantiam usquam eo perueniri ut ab omnibus iudicetur beatus, qui ita be ad faelicitatem comparauit. multominus ad summum illam ex ab omni parte beata

per peccatum licebit aut cum peccato irrepere. Ignoin rantiu non nocet illic nissuppina er affectata. Quum ergost natura holmnum peccato commaculata et per peccatum avt cpin peccato eo non possit iri sequitur

nullum hominem id de se posse coequi ut eo pertingat. Nec enim ius qui legitime certauerit quis inretur coa

87쪽

rio.Homo sua . perfectione a deo data

deiectus quod patet per uitium omnia corporibus mapa tum)nec in perfectionem naturat per se redire nee ad beatitudinem c5 tendendo peruenire fuis uiribus inaquam poterit.Opus eri ergo ninericordia dei quae ipsa remitat delictum naturamque reparet. num uero sit deus ummae iustu3 perinde atque misericors, praemittit quidem homini erroribuη ob inso miliericordiam, at nutalum scelus inultum init relinquere. Onum uero hominnis peccatum contra dei bonitatem m nensam fit infiis

nita poena dignum ob infinitum domnum olfensum, nullin homo tantae iusticia satisfacere er bomise in liberatatem denuo asserere potui ei.Pariter nec deus ipse seruata iusticia potuisset rependere poenam dignam peein catomi enm ut iam dixi pati potest deus. at pati pro

peccato expiando opus eis er ita pati,ut quemadmoadam infinita poena debetur etiam minime in dominum

infinitum offensae,ita etiam aut infinita detur,aut ab eo Pi infinitus eB quanta poteli pati corpus detur. Nec deus igitur solus seruata ius licia nec homo purus una quam posset satisfacere deo. Quare necesse fuit in uno

subiecto coniungi utraque naturam, ut quemadmodum

natura humana per siuam paruitatem impotens satisfainciendi erat,ita feret quodam modo infiniti er propria

ad satis faeie dum iusticiae diuinae ut misericordiam maferis er suosne destitutis porrigeret infinita. Hoc staeit er in se recepit Iesus homo deus diuinitate nustria Wordiam dei promens σ infinitam potentiam natura

88쪽

vumne Iargiens in Je,ut omnium nomine Illeret er os innibus in coelos uiam sterneret. O Iulein eri hic est uester redemptor. Oportuit ait Paulus noster christunt pati er ita intrare in gloriam dei. oportuit,necesse fuitne mcindus factu3 frustra remaneret, hominemdeunt quo nil tota natura excelletlus habet,et una misericoraediam er peccati infiniti expiationem sufficientem adinferre . Non bini ergo eius excellentiae quales nuberi creditis.Τγrannorum er principum inudi furiss agitatorum more in rem unius gentis caeteras omnes coninficere er seruitute opprimere, luxum er sttendorem nude bellu π lites iniuriaque oriuntur suis ciuibus . ut 'ho creditis Fuppeditare, corpori per omnia proinfficere, non erat Mesiae uestri .Deus esset nomine dei indignibsimus si totis bis mile annis ab Abrahamo ad Iesum scilicet, per tot prophaetas praedotiem tam infingnem Cr qui in toto terrarum orbe innumeros socios illi prox mos esset habiturus, tantopere coelebrari σexpectat i infiget.Digna deo oportuit esse quae in Messa contigerunt aut cui initis contingere debebaribant. Vt omni naturae humanae non solis Iudaeis qui nodum erato Deus creator ex aequo pros exit,ita er per omnia sim lem quem missurus erat credere oportuit. Ideo quum promibus est Abrahamo non dictum est illi in semine tuo benedicentur Iudaei,sed omnes gentes. Solus deus idem qui Cr omnium creator potest benediacere omnes geres. Ex eo loco oportet istu et credere onem potete qui possit omni naturae prosticere, er homine Mi Iegera ex genere ludaico Habrabamiae poetis

89쪽

easeeretur.Hee est sanctio diuina, π rationi er sacra authontati co formis.aliter no potest expiari peccatura infinite culpae nis persolutore snfinitae potentiae. Quia

ero de poma agitur,ut omnino mior er durior quara quae posit natura pati, Iet,necesse est. Attendite Iudas dotes Mesiae expiantis infinitus in se credentium euia pas . Onamvis Iesu beruatori nostro non contigisent qua I cripta habemtis in Evangelio, necesse tamen es Erratione Cr aut boritate colligere quod quaecunque

cortigilbcm Μ is, eadem plane fiat cubis quae Iesapalbus est. Deum oportebat necessario bomine feri,oαpusque erat quibus rationibus iam dixi. σ quia ad poenas in natura assumptas ueniebat quicquid usquam est inferiarim pos ibilium in natura,eus sis,cipere laeto Crparato animo licet carne esset totius mundi teneriovive delicatioreque oportebat. ex quia peccatum pria num ex quo ceterorum radix oritur Muperbia erat. medelam a contrario poscebat ta nutus est lesius ex uirgine pauperrima ieet regii esset generis. ita naasci debuit ut ex re in vitindo digit ima oportuit, π ne omnino quicquam commune cum caeteris hominibvibaberet π tamen omnium naturam in se retineret quod docui ample primo Iibro de orbis cocordia. Rex coeli er terrae iuncius erὶ eami naturae insime. Sub dio inter belluas natus,veluti expositus no bubuit i quo tegeretur icet reces natu peregrini reges coluerilsamessii statim nato fuit exulandu, sanctifimus inter peccavitores versati s est, ultifimus humilimos sibi in con serta accillit domi r coeli et terrae no habuit ubi eaput recli

90쪽

naret.pocens mudu quris Ur caetera o ino altitudini diuinae contraria in corpore suo ob peccata nostra perα tulit . Tuae itaque salutis necessitas O homo mniaque eomplementum fecit vi Idus homo deus tuae satisfacies per Mummam gratuitam que eius bomtatrem grauit ima culpae , eligeret torma mundi ut fortia confunderet.

proposito enim sibi gaνdio I linuit crucem,omni conafusone contempta. Hoc terrenis inhians ludaee Maha numne pagane Cr quisquis tuo amore laboras,quique tuis mcritis pctere posse coelum credH,non capies . Te

discutias oportet qui quis coelo tectus vita frueris Nationali. Ofensam in deum qui siquis admitas teque agno scis peccatorem a naturae a deo datae perfectione exacidisse quii tonita mmma peccati macula ante deumst senties,per tes non magis resurgere posse qua domis postquam corruitseipsam restaurare . Haec uolue animo quisquis salutem quaeris quaere homine deum Ieasom fue quo inpossibile est con sequi salutem O centies milies milies centena hominum milia et quotquot pose fiat mumerari percuntia per in- Mubamedem σμιsos ludaeoru rabinos. O quot populis fascinauit m naes diabolus ne ira see descendantes Necessefuit itaque chriapum hominem deumque pati probro finia mortem insun mo amore unde satisfactio pro infinita poena peccati ut ad diuinitatis uia repedaret homo. Necesse fuit surrexisse/scalam in coelum conscendendi per eanindem uiam atque isse inces it fecisse. Fugitis O miseri Iudaei Nubum dici pagani,cr uos miseri Christiani rebus

ivrrenis dedit fugitis infignia authorissalatis calamus

SEARCH

MENU NAVIGATION