장음표시 사용
111쪽
potes, alter Vero indiget, prouti mox clarius evincemus, con-sstit libertas transierendi dominium. quando & in quemnam domino visum fuerit. Obligantur homines ad dominia rerum suarum in se invicem transserenda ; sed ego non in singulari obligor ad dominium rei meae in te transserendum , quando tibi visum suerit. I. I a T.
Avinia Nemo tenetur care alteri , quo ipse opus labet, ριι dominium non sene. . re sua transferre in aberum, qua sese indiget. Quodsi enim moriamini ipse ii diges re, qua indiget alter, & cujus in se dominium timisi no a te transferri vellet, ossicium erga te ipsium colliditur cum μὰ iro . Ossicio erga alium c . ao 6. pari. I. Phil. a Lunis. . Sed quan-irere is alia do ossicium erga se ipsum colliditur cum ossicio erga alios, .m. Ossicium erga se ipsium vincit f. a a 9. pari. I. Phil. mari . niamin Quamobrem dominium rei suae in alterum transferre non teneris, qua ipse indiges, seu alteri dare non debes, quo ipse
opus habes c . a o ου. pari. I. Phil. 'act. --δ. Num igitur ipse eo indigeas, quod alter sibi dare a te vellet, 'vi libertatis naturalis tuo permittendum est judicio f. Is 6.
g. I 28. AMMb iis Quoniam jus alterius ex obligatione tua oritur s. a 3. rem at alup π, r. Pr. naid, tu vero ad dominium rei tuae in alium tran nubis eom serendum non obligaris, qua ipse opus habes I. I et 72; nec parand=na jui es ad eam rem a re siti comparandam, qua irae opus habes lam. I. i
Operae com- Porro cum facere perinde sit ac dare l. iaet . , nemo nitatio autem alteri dare teneatur, quo ipse opus habet rar. ;quando non nemo etiam obliga r ad alteri faciendum , bi non vacat. praecep . Non Duiligod by Corale
112쪽
De modo acquirendi derivativo in genere. 8s
Non vacat mihi sacere, si vel mihi quid faciendum eodem tempore, vel ad faciendum alteri jam obligatus sunt. Vtroque casu perinde est ac si tibi rem dare deberem, qua ipse carere non possum. . I 3O.
Quoniam nemo obligatur alteri ad faciendum, si sibi is non Vacat . I 29.); nemini quoque dominiis introductis jus es Fe
ad operas a te comparandas, quando tibi non vacari comparandi
Hinc iniustae, quas moves, sunt quaerelae, si quis operas suasi' -
tibi locare non vult, quando ipsi non vacat: neque enim fa- cit quid contra jus tuum, dum facere non vult, quod fieri velles. . I 3I.
In communione positiva dominium nonnis unum es. Etenim An plura in communione positiva dominium in re indivisa pluribus δει iaminia conjunetim competit 3. I a 6. pari. a. Fur. nat , adeoque nulli in commu- dominium competit in hac, nulli in ista, nulli in illa parte. nionensi Patet itaque non singulorum, qui sunt in communione, dO-va. minium quoddam esse in certa quadam rei parte, sed dominium perinde ac rem, quae in dominio plurium simul est, esse indivisium. In communione adeo positiva dominium non- nisi unum est.
Ad illustrationem propositionis praesentis faciunt, quae alio bi annotavimus Mi. f. Ia 6. & Iap. parti a Fur. nat. , hic
Si res communis inter eos, qui sunt in communione positima, uo domi di Iditur, tot oriuntur dominia, quot sunt persona, inter quas disia Bia orianturritur, seu quot costituuntur partes separata, o communio positim ex Emisione interit. Quodsi enim res communis inter eos, qui fiunt in rei comm communione positiva, dividitur, singuli acquirunt domini-nis es quo-L 3 um modo com-
113쪽
um in ea parte, quae unicuique tribuitur. Quamobrem toxoriuntur dominia, quot sunt partes separatae, seu, si in una parte non nili tutus dominium consequitur, quod hic supponitur, quot sunt personae, inter quaS res, quae Crat communis,
Quoniam itaque unicuique eorum, qui erant in communione positiva, dominium competit in certa quadam parte , facta divisione per demostrata ἰ non amplius omnes conjun&im in re indivisa dominium habent. Quamobrem cum communio positiva desinat, quamprimum non amplius omneu conjunctim in re indivisa dominium habent j. I para. a. Fur. nas.); si res communis inter eos, qui sunt in communJone positiva, dividitur, communio positiva interiti Iduoderat aberum. Quodsi res dividitur in plures partes, quam sunt personae, S uni tribuuntur partes Plures una ἔ partes plures uni cedentes habentur pro una, & diviso in plures commoditatis tantummodo gratia fit, ut unicuique facilius pars rata tribui pot- siti E. gr. Ponamus rem quandam tribus esse communem ea Iege, ut unus pro tribus, secundus pro duabus partibus & ter. ius pro una parte dominus sit. Totum s dividitur in sex partes, ut unus tres, secundus duas & tertius unam accipiat ; idem nonnisi in tres partes inaequales divisum intelligitur, quae sunt in ratione 3- a. & I. nempe pars primi ad partem secundi in ses. quialtera, ad partem tertii in tripla, & pars secundi ad paratem tertiam in ratione dupla. Totum divisum revera est in tres partes, quarum prima ad secundam in ratione sesuuialtera secunda ad tertiam in dupla est. Oriuntur adeo ex hae divi sone tria dominia, adeoque tot, quot sunt personae, inter
quas res divisa, vel quot sunt partes separatae in dominia paraticularia adeductitag. 233.
114쪽
m modo aequirendi derivativo in genere. 87
. 1 3 3. Si res commanis dividitnr inter eos, qui sunt in communione mori expositim, splures dominiam acqWrunt in eadem Parte conjunctim; communione communio positiva, qua ame erat, interit V no a oritur quoa piar mimotia dominium in 'eadem parte obtinentes. Etenim si res communis nascatur.
dividitUr inter eos, qui sunt in communione positiva, quamvis plures dominium acquirant conjunctim in eadem parte, Hon tamen Omnes conjunctim dominium retinent in re tota. Quamobrem cum communio positiva non subsistat, nisi omnes conjunctim in re tota indivisa dominium retineant, quod ante habuerant Ia6.8art. a. Fur. nat.2 ς communio positiva, quae ante erat, interit, etiam quando res communis dividitur, di plures dominium conjunctim acquirunt in eadem parte.
Quoniam tamen plures in eadem parte conjunctim d minium acquirunt, per i thesin, & haec quoad ipsos sipectatur tanquam res indivisis , quod per se pater, ubi vero plures conjunctim dominium habent in re indivisia, communio positiva est . ia 6. para. 2. Furi nat.)ἰ ideo patet, communioncm politivam novant oriri quoad plures dominium in e dem parte obtinenteS. αuod erat alterum.
Communionem novam, quae oritur, non esse eandem cum vetere, facile patet eX Obiecto, quod cum antea esset res tota, nunc est nonoesi pars quaedam, ejus mutato autem objecto, mi tatur etiam communio, seu non eadem persistit. Fieri etiam potest, ut pars una maneat his, alia aliis communis, consequenter ut loco .communionis unius oriantur plures juxta d
minia separata Sed de his disertius diei non est opus. Susescit ostendisse, divisione rei communis semper interire com-4 munionem, quae ante erat, sive deinceps oriantur dominia plura separata, sue communiones novae incle resilitent. Plura
autem loco unius oriri dominia, etiam si plures prodeant facta
115쪽
divisione communiones palam est, cum tot etiam snt dominia diversa, quot communiones positivae diversae existunt 26. Part. a. Iur. nat. . Non hic attenduntur personae, cum dominium m eadem re unum idemque si, cuicunque personae tandem competat, nec per hoc mutetur jus, quod transeat ex persona una in aliam, aut ex una in plures & contra.
. 13 4. Iobmari diu ni a communione positi a receditur, res pro rara δυλνn d id a denda inter eos, qui in eadem sunt. Quilibet enim, qui in com dis ebmmua munione positiva est, pro parte rei communis dominus est nis. g. a T. 8ary. a. For. nai.9, consequenter ubi res dividitur, eam unusquisque accipere debet partem, pro qua dominus est. Quoniam itaque res pro rata dividitur inter cos, qui in eadem communione sunt, si in ea dividitur ratione, quam habent ad se invicem partes, pro quibus illi domini sunt; quando a communione primaeVa receditur, rcs pro rata inter eos dividenda, qui in eadem siunt.
Nimirum si singuli fuerint dominus pro parte aequali, veluti si tres fuerint pro parte tertia , ut uni tantundem iuris in re indivisa competat, quemadmodum alteri ; res dividitur in tres partes aequales & unicuique cedit pars tertia, ita ut jam dominium unicuique competat in parte tertia a toto distincta separatum. Quodsi vero unus fuerit pro tribus, alter pro duabus partibus rei indivisae dominus res dividenda est in duas partes inaequales, quae sunt inter se ut 3 ad a, Vel, quod perinde est, in quinque partes aequales, quarum tres constituunt partem majorem,duae reliquae minorem. Quoniam totum quodcunque qua totum repraesentari potest per lineam rectam: divisio in casu quocunque procedit per problema, quo recta data dividi jubetur in partes numero datas, quae sunt ad se ii vicem in ratione data. s. 13 S.
116쪽
De modo aequirendi derivativo in genere. Ss
participant. Etenim qui sunt in communione positiVa con- tu is es
junctiin dominus sunt a T. pari. a. Pr. νβ - - Lucrum dis , in igitur & damnum .eorum commune est & utrumque sper tammis, elatur tanquam res communis inter e , qui in communione H cui possitiva sunt, dividenda. Enimvero si res communis dividitur inter eos, qui sunt in communione positiva, communiOAispositiva interit s. ra ad , consequenter ab ea receditur, e que de causa res communis pro rata inter illos dividitur . 13 4. . Ergo qui sunt in communione positiva lucrum αdamnum pro rata participant. Ostenditur etiam hoc modo. In communione positiva plures conjunctim in re indivisia dominium pro rata . rata
para. a. Furinat. , habent, consequenter etiam jus ad lucrum uni cuique pro rata esse dubet. Lucrum igitur, quando i ter ipsos dividendum, pro rata participant. diuiserar unum. Enimvero cum damnum ex re proveniens ferre debeat rei
dominus, quod per se patet, quilibet autem in communione positiva pro parte dominus sit c . I a T. pari. r. Iur. nat.)ς quilibet etiam pro ea parte damnum ferre debet, pro qua dominus est. Qui ergo in communione positiva sunt damnum
pro rata participant. Quod erat Eurum. Patet adeo damnum & lucrum inter eos dividi, qui sunt in
communione positiva per regulam societatis, inserendo nimiis rum : ut Iumma partium ad partem quamlibet, pro qua quis dominus est, ita lucrum vel damnum commune ad Partem unicuique competentem. In demonstratione priori supposuimus damnum spectari debere tanquam rem iis, qui in communione postiVa sunt, Pro rata communem. Quoniam enim damnum in jactura rei consistit 3. 486. pret. a. pr. Naz. , res negativa est smilis numeris negativis. Quemadmodum
117쪽
itaque ad salvandos conceptus universales numeri negativi seis quantitates negativae in Mathesi tractantur tanquam numeri, ita etiam tes negativae instar rerum haberi possunt in Moralia hus quae sunt Verarum rerum , perinde ac numeri negativi erorum numerorum desectus.
M AH- Si utilitas ex re percipi da non fuerit magnitudini paratumendum, si proportioncsis ἰ is, cujus pars praegravat, tenetur alteri ad alitiae pars ius praestandum, quod ἀρ- ω ei, quia de es. Qui enim sunt in conbpraegravet. munione PositiVa, lucrum & damnum pro rata participant s. 33 s. . Quoniam itaque quavis facta divisione eam adhuc percipere debet utilitatem, quam ex re indivisa communi ρομcipiebat, ne alter locupletior fiat cum ipsius damno 3. 38 s. para. a. Fur. naid; si utilitas ex re percipienda non fuerit magnitudini partium proportionalis, consequenter parS unius PraegraVer, is, cujus parS praegravat, utique tantundem alteri restituere tenetur, in quantum locupletior factus g. 386 .part. a. Fur. nar.9, adeoque alteri lcnetur ad aliud praestae
Muna, quod aequivalet ei, quod deest.
In communione positiva jus in re commune es g. I 26. part a. Jun nat. . Quamobrem cum res dominio subjician-rur propter usum, quem habere possunt f. ar I. para. a. Dianas. ; Si qui pro aequali parte domini sunt, eandem quoquo ex re indima percipere ciebunt utilitatem. Rata igitur eorum, qui sunt in communione positiva, minime aestimanda ex magnitudine partium rei communis, sed ex utilitate, quae ex re communi percipitur. Facta divisione nullius conditio fieri
debet deterior, quam erat in communione, nec alterius con
ditio per hoc fieri debet melior, quod tua fit deterior: Ll enim omnino perinde est ac si alter fieret locupletior ex re tua 3.
684. payt. a. Iur. nat. . Ceterum cum nondum egerimus de yretio rerum, nec de pecunia, communi Pretii rerum Omni-. .
118쪽
De modo aequirendi derivativo in genere. 9I
um mensura, propositionem praesentem nonnisi terminis ge- metalibus enunciare licuit. Hisce perspectis quod proposito.
ne praesente praecipirur, ex eo etiam sequitur, quod nemo doisto vel culpa sua essicere debent, ut alter minus habeat, quam habere debet cf. 679. pari. a. Jur. nat.). Habet enim omniis no minus, quam habere debet, qui, cum pro parie tertia esset dominus re indivisae, duis equidem tertiam partem accepit, ed ex parte tamen tertia non tertiam utilitatis partem perci-
Pit, quam perceperat, quamdiu esset in communione. . 137
Si res communis dividi non possit, qui totam solus accipit, cete- Euid faci-ris tenetur ad praestandum aliud, quod rata aera alet. Quodsi οὐ res enim res communis dividi non possit, physice impossibile est, eammunis ut unusquisque eam ejus accipiat partem, pro qua domi- dmissi nonnus est, consequenter unus Blus candem accipiat necesse est. possit. Quoniam tamen nemo locupletari debet alterius cum damnos s. 38 s. stari, a. Iura nat. ἰ ceteris singulis, qui cum ipso in communione sunt, aliud quid praestare tenetur, quod tantumdem valet, quantum Valet pars rei sibi debita. Quamobrem si res communis dividi non possit, qui totam istus accipit, ceteris tenetur ad praestandum aliud, quod ratae aequivalet. Poterat etiam propositio ptaeleos ostendi hunc in modum. Ponamus rem, quae dividi minime potest, esse in communione trium pro aequa parte. Quod si a communione r cedendum, dividenda est in tres partes, ut uni cuilibet cedat pari una s. 3 34. . Ponamus ergo, cum res dividi minime queat per Hp. eam dividi in tres partcs i, o & o, ac te accipere partem i, hoc est, rem indivisam. Tua ergo pars pro gravat, adeoque teneris ceteris duobus singulis ad praestandum
aliud, quod aequivalet ei, quod ipsorum parti deest . et 36. Quoniam singuli accepere o, unicuique tantum deest, quan- M a tum
119쪽
tum valet pars tertia ejus, quod tu accepisti, scilicet pars ter tia totius rei. Quamobrem singulis quoque ad praestandum aliud teneris, quod aequivalet parti tertiae totius rei. Atque adeo patet, si res communis dividi non possit, qui totam uolus accipit, ceteris teneri ad praestandum aliud, quod ratae
Demonstrationem posteriorem addidimus in gratiam eorum, qui ad altiora adspirant suo tempore ad conceptus universales reducturi doctrinas Iuris naturae, quemadmodum supra monuimus in simili casu not. 3. 99. . Notandum Vero , quando pars nulla habetur pro pari seu o exprimit partem ipsus I, non nihilum sumi pro aliquo absolute consideratum, sea absentiam partis adesse debitae considerari tanquam partem , cui deest, quod ex parte praegravante suppleri debet, quatenus qui nihil habet, minus habere dicendus est, quam habere deber, adeoque in serie eorum, qui minus habent, quam Eahere debent, constituit terminum primum, & eX eo, . quoa abest, intelligitur, quod ex parte praegravante supplendum. Nihili relativa considerati datur aliqua notio, ex qua de ipso ratiocinari datur, quemadmodum de ente postivo, & ob quam mentitur speciem entis. Qui in arte inveniendi versati sunt, iis non ignota loquor. Clariora autem haec evadent, si quanis do ars characteristica combinatoria seu speciosa generalis suerit inventa 3. 297. Poch. empiri . Quodsi I referat totum in partes tres dividendum & ψ si pars prima praegravans
erito : unde si ex parte praegraVante supplemsi quod deest . prodit o Si quibus nugari videar,
qui toleranter vera ignorant , ii per me pro modulo ingenii sui judicent: patiantur vero mihi in pretio esse, quae ab ipsis contemnuntur, quia mihi usui sunt, quibus ipsi uti nesciunt
120쪽
De mori aequirendi derivativo in genere.. 93
nim si res duobus vel pluribus fuerit communis, singuli pro H--, -uparte domini sunt g. ra7. para. a. Iur. nat. , adeoquc si reS ni rotam communis dividenda, quilibet ratam suam, hoc est, partem assignaripos sibi debitam accipere debet. Quamobreni cum nemo alteri sit.
invito jus, quod habet in parte sibi debita, auferre possit f.
33 6.8etra. a. naid, necesse est ut ceteri jus suum ad partem sibi debitam transferant in eum, cui res tota indivisa M-
signanda. Quoniam itaque jus suum alteri cedit, quod sibi ad aliquid competit, si idem in eum transfert f. 8 v. , ubi commune inter duos vel plures dividendum &rcs, quae dividi nequit, uni totae assignatur, alter vet ceteri jus suum
eidem cedunt. Nimirum quando agitur de communi dividundo, qui sunt in communione obligantur ad partem debitam unicuique assignandam, & unicuique adeo ius est exigendi, ut pars sibi debita assignetur. Quamobrem ubi permittit, ut unus accipiatrem totam indivisam, quia dividi nequit, jus suum omnino eidem cedit g. 8 I. . Haec addere visum est, ne cessionem juris invita definitione sumsisse. videamur non satis perspicacibus
eis font, subsistit. Etenim si commune inter duos vzl plures qui in eadem dividcndum dividi nequit,negotium exitum habere nequit nisi)- , sub uni tota indivisa assignetur, consequenter alter vel ceteri jussati suum eidem cedant 238. . Quoniam vero qui jus suum alteri cedit, idem in eum transfert I. 8 i. , a domini vero voluntate unice pender, utrum jus suum in alium transferre velit, nec ne s. ia. ; nemo etiam eorum, qui sunt in com-M x muniO-