Jus naturae methodo scientifica pertractatum. Pars prima octava ... Authore Christiano Wolfio .. Pars tertia, de modo derivativo acquirendi dominium et ius quodcunque praesertim in re alterius ... Autore Christiano Wolfio ... 3

발행: 1743년

분량: 791페이지

출처: archive.org

분류: 상속법

511쪽

484 Pars Cap.

A quo totum, quod debetur, exigere licet, ab eo e iam partem debiti quin exigere liceat, nemo est qui dubitet.

Quamobrem cum a quolibet correorum totum exigere possis

quod promissum, vel debetur I. 69a. 69s. ; quamlibet quoque ejus partem a quolibet eorum exigendi tibi jus est g.

IT . pari. I. I M. Pracl. uniυδ. Quodsi ergo ab uno totum,

quod debetur consequi non potes, quod promissum, vel debetur, partem residuam ab altero, Vel alio correorum exigere licet. God erat alterum. Apparet adeo securitati rei stipulandi, vel credendi magis pro ici, si promittendi, vel debendi correi constituanis

tur, cum certior sit spes a pluribus, quod promissum est, vel debetur, consequendi, quam ab uno. Atque haec potissime ratio est, cur plures correi promittendi, vel debendi constituantur: id quod suo loco clarius elucescet, quando de contracti in specie sumus acturi. Ne vero obscuritatis quicquam luperesse videatur in eo, quod partem exigere liceat ab eo, qui totum debet; probe perpendendum est. correos, etsi unusquisque in solidum teneatur 3. 69a. , adeoque totum debitum solvere debeat f. 683. , omnes tamen simul non debere nisi ad simplicem solutionem totius debiti, atque adeo eandem exigi posse scuti ab uno, ita etiam ab omnibus simul, nec extingui obligationem omnium, quamdiu totum, quod debetur, non uerit solutum. E. gr. si ego, Maevius & Sempronius mille aureos tibi debemus, me compellere potes solum ad mille aureos solvendum. Quodsi non solverem nisi

trecentos, cum plures dare non possim, perinde est, ac finos omnes simul trecentos tibi aureos solvissemus, consequenter quilibet adhuc nostrum tenetur ad solvendum sexcentos. Hos cum exigere possis a quolibet nostrum ; poteris omnino

Maevium adigere ad solvendum sexcentos, qui tibi adhuc debentur. Et eodem modo patet, si hic dare non possit nisi quadringentos, residuos ducentos a Sempronio exigi posse:

quos ubi obtinueris, cum nihil amplius restet, quod tibi d

512쪽

De modo sese alteri obligandi. 48s

heatur, tum demum omnes ab obligatione nostra sumus liberati. Quamdiu autem debitum totum nondum tibi fuerit Q. lutum, Omnes quoque tibi manemus obligati, & singuli de parte debiti residua tenemur in solidum , eodem prorsus m do, ac si initio debitum totum in hac parte constitisset.

I. 697.

SI unas correorum Promittendi, vel debendi, promissionem to- torretram solus adimplet, vel debitum totum solus silvit; ceteri correipromitten-

ipsi in nihil renentur. Correi enim promittendi, vel debendi di sibi ino singuli in solidum tenentur promisiario, seu ei, cui quid de-cem re ne anisbetur, ad eandem rem dandam, vel ad totum quod promis ris. sum est, praestandum, seu totum debitum solvendum s. 69a.). Ex eo autem, quod unusquisque obligetur promissario ad totum illud praestandum quod promissum est, minime sequiatur, unum quoque alteri ad aliquid praestandum teneri, siquidem ipse solus totum praestare debuerit, cum a voluntate promittentis nascatur Obligatio . I a. , nullus Vero correorum a vi quid promisit, dum eandem rem promissario ita pro-m1ut, ut eidem in solidum teneri velit, adeoque etiam nuulus alteri se ad aliquid praestandum obligavit, siquidem is solus quod promisium praestiterit I. 363.2. Quamobrem si

unus correorum promittendi, vel debendi promissionem totam solus adimplet, vel debitum totum solus solvit, ceteri correi ipsi in nihil tenentur

Quaeritur hic, quid naturaliter obtineat, non quid jure eivili eonstitutum fit, vel constitui possim Neque dici podi est hoc esse aequitati adversum, ut, qui totum solvit, non habeat regressum ad correos, quo solvant partes pro ipss solutas. Etenim si solus promittis & quod promissum est praestare teneris; eccur non aequitas postulat, ut alii tibi ad aliquid reddendum obligati sint, etsi tibi hoc nomine obligati esse noluerint Quando vero plures correi Promittendi con-rpp 3 stituun. . Di dias' by Corale

513쪽

. ' Ωkuuntur, ex parte ipsorum perinde est . ac si unus tantummodo rem promissam promisisset . aut sub conditione partem aliquam, si reliquam ab alio accetperit. AEquitati potius repugnare dicendum est. si quid alteri quis dare cogoretus, ad quod dandum eidem sese non obligavit. Hinc tamea min, me consequitur, iniquum esse jus civile, si aliter disponat. Lege enim civili imponi potest obligatio, ubi nemo sese auteri obligavit, lege naturali non invita, prouti suo loco demo straturi sum .

f. 698. Comentio Convenire inter se dicuntur, qui una idem decernunt vi Ar,' Vndς Canismis est actus, quo duo vel plures idem decernunti

Patrio sermone dicimus: mu einander eines merben, quasi

duabus vel pluribus volitionibus essiciatur una. Cum 8-rum decretum consistat in determinatione voluntatis ad aliquid agendum, vel non agendum f. 497. pari. r. Thea. nM. I quando duo vel plures inter se conveniunt, idem agendum,

vel non agendum esse decernunt, atque adeo omnes volum

atem suam ad idem, seu in eandem contradictionis p mdeterminaui, ut a pluribus voluntatibus non proficiscat ims volitio una, non secus ac si actus iste volendi ex eadem. seu una tantummodo voluntate elicitus filisset. Idem eodem modo intelligitur de nolitione squidem pati negativa decernitur. Vlpiamur l. I. f. 3. T depact. Conventionis, inquit, verbum generale est, ad omnia periinens, de quibus negotii contrahendi transigendique causa consentiunt, qui inter se agunt et nam scini convenire dicuntur, qui ex diversis locis in unum colliguntur veniunt. ita & qui ex diversis an ii motibus in unum cMenti uot, id est, in unam sententiam decurrunt. Ex hiice satis intelligitur, nos vocabulo in definitione nostra tribuisse sigmcatum recePtum.

Cissensia Cnoniam qui inter se conveniunt idem decernunt

514쪽

De modo sese adieri obligans. 487εso. I dum autem idem decernunt, Volunfatem ad idem de ' ebore iuri

terminant, unusquisque nempe suam β. 497. ρου- ρ Tloc iis haerem nar. , consequenter idem volunt misere se conventans, istaem

consennunt, Meoque mutuas risur in conventione eorum, quor ister comenis, coinfensus s. 63 8. M. P. Phil. macto univ. . Nulla conventio sne mutuo consensu concipitur; re ipsiu. tamen consens a eonventione disserc. Etenim si consenti- .re debemus . necesse ast, ut quod tu vis, idem quoque egis velim 3. 638. prer. e. mic pract. amis. . Atque adeo idemtitas in volendo efficit consensum. Quarenus vero una determinatur utrimque voluntas ad idem, eonsequenter uterque idem decernimus 3. 497. part. ι. Ueri. κως ἔ duarum V Iuntatum actus emitur idem 3. 18 r. Ontol. , ut adeo quasi pro uno' habendi, atque m hoc proprie e sistit conventio. Est igitur ea vehiti eoncursus duarum voluntatum in eodem r. unde Ulpianus sως. g. 698. conventionem comparat cum adventu duorum ex duobus locis diversis in unum. Consensus magis refertur ad obiectum voIirionis, seu id, quod volumus; conventio vero ad subjecta, quae ad idem volem dum te dererminant, utut ante drversa voIuerint. E. gr. si librum emis prerio unius aurei a bibliopola; is initio majus pretium petit, ve, minus tu ossera. Nondum adest conse sus, nec de pretio inter vos convenπ. Tu tandem te dere minas Ed unum aureum pro libro sequendum. consequenter voluntatem tuam determinas in id, in quod voluntas alterius determinatao Cumque hac ratione voluntas utriusque determinata sit m idem, de pretio inrer vos conventum esse, seu vos de pretio convenisse dicitur. Dum vero pretium

idem, quod sibi dari vult hibliopolae, tu quoque dare vis, ita

idem pretium vos consentire dicitur. Atque adeo apparer, toniensum ita inhinere conventioni, ut ab eadem sePararis . .

. nec haec absque illo dari posse,

s. 7ocio Quoniam qui inter se conveniunt, idem decernunt visi s

515쪽

sskuuntiar, ex parte ipsorum perinde est, ac si unus tantummodo rem promissam promisisset, aut sub conditione partem aliquam, si reliquam ab alio accςperit. AEquitati potius repugnare dicendum est, si quid alteri quis dare cogeretur , ad quod dandum eidem sese non obligavit. Hinc tam ea min, me consequitur, iniquum esse jus civile, si aliter disponat. Lege enim civili imponi potest obligatio, ubi nemo sese ab teri obligavit, lege naturali non invita, prouti suo loco demo sitaturi sum .

Conventis

PMsit,'s. 698. cinvenire inter se dicuntur, qui una idem decernunt. Vnde cimventio est actus, quo duo vel plures idem decernunt.

Patrio sermone dicimus: mu einander eines iverben, quas x duabus vel pluribus volitionibus essiciatur una. Cum Enim decretum consistat in determinatione voluntatis ad Hiquid agendum, vel non agendum f. 497. pari. r. Theol. not. ἔquando duo vel plures inter se conveniunt, idem agendum,

Nel non agendum esse decernunt, atque adeo omnes volu

latem suam ad idem, seu in eandem contradictionis p in determinant, ut a pluribus voluntatibus non proficiscaturius volitio una, non secus ac si actus iste volendi ex eadem, seu una tantummodo voluntate elicitus fuisset. Idem eodem

modo intelligitur de nolitioneiniquidem pari negativa decernutur. Ulpianus l. I. f. 3. T depae. Conventionis, inquit, Verbum generale est, ad omnia pertinens, de quibus negotii contrahendi transigendique causa consentiunt, qui inter se agunt rnam sciiti convenire dicuntur, qui ex diversis locis in unum colliguntur veniunt. ita & qui ex diversis anim motibus in unum c enti uot, id est, in unam sententiam decurrunt. Ex hisce satis intelligitur, nos vocabulo in definitione nostra tribuisse significatum rocePtum.

516쪽

De modo sese adieri obligania. 487

6so. I dum autem idem decernunt, volunfatem ad idem do eis:/ntimi terminant, unusquisque nempe suam β. 497. pari. R Theotnar. , consequenter idem volunt qalii inter se conveni ι, Hamconsomni, Meoque mutuus Eatur in conventione eorum, quos inrer convenit, coinfensus s. 638 'M. F. Phil. macto un . . Nulla conventio sine mutuo consensu concipitur; re am n consens a eonventione dissere. Etenim s consenti- .re debemus, necesse in , ut quod tu vis, idem quoque ego velim 3. 638. pari. e. Phic pris. unis. . Atque adeo idemtitas in volendo inicit consensum. Quarenus vero una determinatur utriusque voluntas ad idem, eo ementer uterque idem decernimus g. 497. pare. i. TMOL GC9 ἔ duarum vΟ-Iuntatum actus esticitur idem g. 18 I. Pntol. , ut adeo quasi pro uno habendi, atque m hoc proprie tonsistit eomentio. Est igitur ea vehiti eoncursus duarum voluntatum in eodem I. unde inparius sns. g. 698. conventionem comparat cum adventu duorum ex duobus locis diverss in unum. Con- . sensus magis refertur ad obiectum volitionis, seu id, quod volumus; conventio vero ad subjecta, quae ad idem volendum se dererminant, utut ante diversi voIuerint. E. gr. si librum emis pretio unius aurei a bibliopola; is initio majus Pretium petit, veI minus tu cisters. Nondum adest conamius, nec de pretio inter vos convenit. Tu tandem te dete minas md unum aureum pro libro sequendum, consequenter voluntatem tuam determinas ire id , in quod voluntas alterius determinata, Cumque hac ratione voluntas utriusque determinata se m idem de pretio inrer vos conventum esse, seu vos de pretio eonveni ne dicitur. Dum vero pretium idem, quod fibr dari vult hibliopola , tu quoque dare vis, in idem pretium vos consentire dicitur. Atque adeo apparer, eontensum ita inhaerere conventioni, ut ab eadem isParuis . . nec haec absque illo dari posse,7 ao

Quoniam qui inter se conveniunt, idem decernunt vile s

517쪽

488 Pari In cap. IV.

foditiam 698. , decretum autem praecedit consultatio s. 499. 't. r. conteruen- Theon nat. , adeoque actus intellectus, quo quid agendum

rium. Conventionum obliga- conveniunt inter sie, quando idem decernunt, consequentertionem pro- Voluntatem suam ad idem agendum, vel non agendum de . ducat. terminant 3. 4 9 T. pari. . THA. -. . Enimvero quod tu idem agere velis, Vel agere nolis, quod vult, vel non vult alter; ideo nondum alteri jus est te cogendi, ut agas, vel non agas, quod una cum ipso agendum, Vel non agendum decreveras I. I a. , consequenter nec persecte eidem obligaris I. assi. pari. I. PLLHact univP. Conventio adeo per se nullam producit obligationem.

E. gr. Convenit inter vos, ut ludendo tempus saltatIs. Non tamen ideo tu ad ludendum cogi potes, si aliter visum suerit. Quoniam conventionis distincta notio vulgo desideratur, ideo vago loquendi usu conventio sumitur pro pacto,

re quae

sit disquiritur s. 498. pari. I. Theol. nat. ; Ideo ante statuere debemus quid agendum, Vel non agendum sit, antequam decernamus. Quamobrem qui interse conveniunt. idem quoque suiuere debent. Inde est, quod in sensu latiori convenire etiam dicantur, quorum idem est de eodem judicium, seu qui eandem de

eadem re sententiam fovent. Quoties vero de jure sermo est, conventio nonnisi ad voluntatem resertur, si ita quod idem decernere non possint, nisi ii, quorum eadem est de re deis cernenda ententia. Ceterum quemadmodum idem actus volitionis in diversis subjectis diversa habere potest motiva ; ita etiam ejusdem judicii, seu actus intellectus, diversae esse possunt rationes. Sed quemadmodum in conventione non habetur ratio motivorum; ita nec attenduntur rationes, ob quas ita statuitur. I. TOI.

Conventio per se nusiam producit obligationem. Etenim duo Diuitia oo by Cooste

518쪽

De modo sese alteri obligori. 489

3c quae huic inest obligatio isti tribuitur. Ita emtor venditori solvere tenetur pretium, de quo inter ipsos convenit; non quia convenit, sed quia pretium conventum dare promisit robligatio enim dandi seu solvendi pretii non ex conventio. ne, sed ex promissione est f. 39 3. , prouti clarius elucescet,

quando de emtione Venditione acturi sumus. Per hoc,quod Convenis cum Altero, nondum transsers in eum jus aliquid a. . te exigendi: sed translatio hujus juris inest promissioni f. 63I.). Actus humani compositi simplices plures involvunt, quos sine acumine non semper discernere licet. Qui igitur accurate dijudicare voluerit, undenam hoc, vel istud sit; is singulos probe perpendere debet, quales suit in se de quid .ab iisdem pendeat. F. TO 2. Conventiones obligant, quatenus promissionem continent. EN -- Renim ex promissione nascitur obligatio g. 393. . Etsi adeo iso tis mConventiones per se non obligent . roi. ; obligare tamen cove si e debent, quatenus continent promissionem. nascatur. .

Ita paulo ante vidimus. in contractu emtis venditionis ex eo, quod de pretio conventum sit, non oriri obligationem

pretium solvendi, sed ex promissione dandi pretium, ut venditor d* rem. I. TO3. Qui inter se conveniunt, ut unus eorum alteri, vel ambo sibi ratiori Amicem ad quid praestandum obligenIur ς eorum unus alteri quid ra convenIionisare promittit, vel ambo siti invicem quid praestare promittunt. i. tWomifQui enim inter se conveniunt, ut unus eorum alteri ad quid sis. praestandum obligetur, illi una decernunt, ab uno alteri quid praestandum csse . 698.), consequenter unus eorum indicat , Velle sese alteri quid praestare, & in alterum jus transserre hoc a se exigendi, alter vero indicat, velle sese, ut idem sibi praestetur 3. 497. pari. I. Neoc nat0, eo j. 236.8art. L. Phil. WolpiIur. t.Pars III.9 Qqq practi. '

519쪽

pris. uni P. Ille igitur se quid prestiturum promittit .

6 i.); hic vero promissum acceptat I. a.). Patet .itaque usi qui inter se convcniunt, ut unus eorum alteri ad quid praestandum sit obligatus, eorum unum alteri quid promittere. Eodem prorsus modo liquet, si qui inter se conveniunt, ut ambo sibi invicem ad quid praestandum obligentur, ambos sibi ii .v cem promittere, quod unus alteri quid sit praestiturus.

Si inter nos convenit, quod tibi dare debeam quinque aureos ego quinque aureos tibi promitto. Et revera ex promissione nascitur obligatio quinque aureos tibi dandi. Non o- - pus est, ut qui inter se conveniunt, ut unus eorum alteri obis . Iigetur, expressis verbis dicant, unum eorum alteri obligatum. esse debere : sussicit enim verbis declarare animum suum, quae obligationem inserunt. Quod vero hic demonstramus, conveniens est ei, quod supra evicimus, neminem sese alteri

perfecte obligare posse nisi promittendo I. 393. . Quotiescunque igitur a voluntate tua proficiscitur obligatio, persecta nimirum, de qua hic sermo est οῦ actum promissionis adesse deprehendes, squidem penitius in eum inquirere vo-Iueris, alium nimirum obligatorium, quo obligatio inductitur g. III .part. u. praes. Duiν. , in suos smplices resolvendo. Quodsi taedam dubium oriatur, quod in Jure Romano obligationes contrahi dicantur , non solum verbis, quemadmodum sit in promittendo ; Verum. etiam re & conia sensu; is monendus est, suo loco nos ostensuros etiam in iis casibus obligationem a promissione ranquam fonte derivari:

quod adeo verum est, ut idem etiam ad eas obligationes extendatur, quae ex quasi contractu nascuntur.

g. TO4. Num illi- ' i inter se conveniunt, ni unus alteri ad aliquid praefandum gario si va- obcuerar; obliuiis valida es. Si qui enim inter se convcniunt,lida, quan- ut unus alteri ad aliquid praulandum obligetur, qui alterido de cvn- ad quid praestandum obligatus esse vult, is eidem sese quid

venit. Dra in

520쪽

De modo sese alteri obligandi.

praestiturum alteri promittit o 3.). Enimvero promissor promissario perfecte sese obligat . 363. promissum scr-Vare g. 431. , adeoque praestare tenetur, quod se praestiturum promisit f. 43o. , consequenter obligatio ipsius valida est. Valida igitur etiam cst obligatio, si qui inter se conveniunt, ut unus alteri ad aliquid praestandum obligetur. Ostenditur etiam hoc modo. Qui inter se conVeniunt, .ut unus alteri ad quid praestandum obligetur, iidem conse tiunt, ut unus alteri ad quid praestandum obligatus g. 699. . Enimvero homines ad dandum & faciendum, consequenter

ad quid praestandum g. 8o. , sese sibi invicem obligare posIunt mutuo consensu f. 3 s7. . Ergo si qui inter se com sentiunt, ut unus alteri ad quid praestandum obligetur ; is huic ad praestandum obligatur, adeoque valida est obligatio.

Forsan dubium ex collatione harum demonstrationum rietur, quasi etiam sine promissione unus alteri obligari possit, nimirum eX consensu. Enimvero si demonstrationem de obligatione ex consensu orta l. 337. cum definitione promissionis s3.36r.)conferre volueris; facile animadvertes, Ver bis vel factis, quibus mutuus consensus de dando & faciendo declaratur, inesse promissionem. . TOS. .

Si duo correi promissens, vel debenae inter se conveniant, ut diuandonau solus se erat torum, seu quodpromi sum eras unus praestiunt, correi pro iiDeri de pane dimidiet teneartir; de ea sibi invicem tenentur. murenae ibi

Et idem valet de pluribus. Etenim si qui inter se converint, ut invicem te- unus alteri ad aliquid praestandum obligetur, obligatio valet neantur. I. ro . , adeoque etiam valet, si duo corrci promittendi, vel debendi inter se conveniant, ut, qui solus totum siqvcri vcl promissionem adimpleverit, alteri de parte dimidia te-ricatur, consequenter sibi invicem de parte dimidia tenentur.

Et idem eodem modo intelligitur de pluribus.

SEARCH

MENU NAVIGATION