장음표시 사용
561쪽
saltem conditio est, a qua promissionis tibi factae validitas dω pendet f. 467. , mihi acquiritur jus compellendi promissorem ad id, quod se mihi praestiturum tibi promist. Quodsi ergo
au te mihi non obligares, consequem er non promitteres te hoe facere velle, nisi ultro promisio steterit promissor; promissio tibi facta mihi inutilis foret, cum ex ea nihil consequi possem, nisi te volente, adeoque quod mea interest promis . sum esse, acceptatione mea etiam secuta , prorsus soret arbitrii tui, cum ego te compellere non possem ad compellendum promissorem , ut stet promisso, nisi ultro eodem stare
vellet. Quodsi jus a promissore tibi quaestum mihi cedis et perinde est ac s promissio mihi facta esset. Quamobrem situ eum vi adigere nolis ad promissum adimplendum, ego vero hoc facere velim; jus tuum quin mihi cedere possis, dubium non est. Hac ipsa autem cessione ab obligatione liberaris, qua mihi tenebaris. Qui circa hoc promissionis genus Porro emergere possunt casus, iidem deciduntur ex iis, quae de obligatione ad id, quod interest, in superioribus demonstrata suerunt. Quaedam etiam patebunt per ea, quae de jure & obligatione haeredum suo loco demonstrabuntur. Non igitur opus est, ut de illis apertius dicamus; de his autem ut dicamus, per methodi leges nondum fieri potest. . TII. Si ego tetraesente tertio absenti promitto, me tie 'spraesiturum, nec tu al ipso electus fueris minister, ut acceptes , ' acceptatio nulla es, nec ego ex hac promtione teneor tertio. Etenim si ego
te prriente tertio absenti promitto me hoc ipsi praestiturum tu vero ab ipso non fueris electus minister, ut acceptes s acceptatio a te ejus nomine iacta haberi nequit pro acCeptatione ejus, in cujus personam consertur promisso f. Iar. , nec tibi jus est alterius nomine acceptandi . Ta4.J. Quamobrem acceptatio nullo jyre a te facta nulla est, cumque sine acceptatione jus nullum promissarius consequatur 363. ,
562쪽
De modo sese alteri obligandi. 333
nec jus ullum ex hac promissione inutiliter a te acceptata is, in cujus perisnam ea confertur, acquirere potest. Ego igitur ex hac promissione eidem ad nihil teneor.
Si non electus es minister, ab eo ut acceptes, de voluntate ejus, in hujus personam consertur promisso, nec tibi, nec mihi promittenti constare potest. Vi adeo ipsius definitionis apparet, acceptationem tuam nullam esse f. a. . .. . T a. εQuoniam acceptatio tua nulla est, si ego te praesente an ilia pro- absenti tertio promitto, nec iste ministrum eligit, ut acceptes raris is revo-T 3 . , quamdiu autem promisso acceptata non est, ea a cari possit. me revocari potest j. s 96.); si ego te praesente ter Ioabsi ιι ρυ-mIIIo, nec tu elemιs es mi re ab eo, ut acceptes, non ob ante accepsaIIone tua, stromissio revocari potes. E. gr. Si dico: dabo Titio decem aureos, & tu ipsi amicus respondes: ego ejus nomine accepto; promissionem reVOcare licet, sive statim, sive ex intervallo, prouti visum fuerit.
Si absenti qui promitto, fi ego volo, ut tu ejus nomine occe Promissio ab 'pus; promissionem revocare nequeo, entequam co et, n-m ii, eoacceptara, quem ρromisso jectit, acceprationem ruam raram habuerat, nec ἔ- - -nsermedo uti rem re promissum remissere vales. Qilodsi enim VO' .et prandi
Io, ut tu absentis nomine, cui quid promitto, promissionem - ὸυctus, acceptes; hoc ipso declaro, me acceptationem tuam pro ac irre ceptatione ejus, ad quem promisso spectat, habiturum, si ictabilis. quidem is velit, adeoque conditionale tibi promitto, acceptatione tua promissionem validam essici debere. Quamobrem si tu promissionem absenti factam acceptes ejus nomiane, cum conditionata promisso revocari nequeat . 6oo. ;
nec acceptata a te Voluntate mea promissio in absentis personam collata revocari potest, antequam constet, num eam
563쪽
Quoniam acceptationem tuam pro acceptatione ejus
habeo, ad quem promissio sipectat, modo is eam ratam h here velit; validitas promissionis non a tua, aed ejus potius voluntate pendet, in cujus personam ea fuit collata . 467. . Quamobrem cum expectividum sit, quid hic velit; tu promissum medio illo tempore, ad quod tibi jus nullum est, re-imittere non potes. mod erar aberum. Equidem non ignoro, Temarum in Notis ad Gratium albter sentire quoad alteram propositionis partem, Propterea quod in potestate ejus situm sit, qui fidem promittentis adis strinxit, remittere illud vinculum, quamdiu ad illius, cui promissum est, notitiam nondum pervenerit, quid inter nos actum fuerit: non tamen hoc sussicit ad sententiam Gratii reis sellendam. Neque enim ideo promissum remittere nectuis. quia sidem meam acceptatione tua adstrinYisti; sed quia nullum tibi jus est ad promissum, quod remittere posses. Dum
enim ego tibi promisi me acceptationem tuam pro acceptatione alterius, in cujus promissio personam collata est, hahere velle , quamdiu non constet contrarium; tibi jus acceptandi contuli, quo cum sueris usus, dum acceptasti, Cum fiatiis insectum seri nequeat, jus hoc remittere non potes
Nihil adeo habes ex promissione, quod remittere posses ri .ulla adest ratio, cur me liberare possis ab obligatione conditionata , quam acceptatione tua contraxi & quae per me tora in voluntatem promissarii collata est. Alia prorsus in ratio, ubi tibi promitto me tertio quid daturum: tum enima tua voluntate pendet, utrum promissionem subs stere, adi eam remittere velis, proini ante demonstravimus 3.749.
s. 7 4. ramalis pro- Si promitto, me fili daturum e. m. duodecim aureos, nisi aD missio Did teri cuidam decem dederim. N ru promifum acceptes ς bberum m
opere ur, utili est, nam tibi duodecim. an titeri decem aureos dare velim. Et
renis gratia enim in hoc casu tibi promitto duodecim aureos sub conditiones Digiti so by Corale
564쪽
De modo sese asteri obligori. 83s
tione, nisi alterisederim deeei', consequenter non ante ii promutitarbi obligor ad dandum aureos duodecim, quam si alteri non tibi. dedi decem I; 4 7 8., Quoniam vero in arbitrio meo poli, tum est, utrum conditionem, sub qua promisi, adimplere velim, nec ne, hoc est, an dare nolim alteri decem aureos mihi omnino liberum cst, num tibi duodecim, an alteri decem aureos dare velim.
alteri dem decem s. 7 s 4. tu me compellire podes ad GAEdum siruatur. adreri decem, dum me compesiis ad dandum titi duodecim.
mirum quando tu me eompellis ad dandum tibi aurcos decem, ego excipio Conditionem negativam nondum exist re f. 49o.). Cum enim condationi non adjectus sit dies, qui jam praeterlapsus est; adhue eadem adimpleri potest, nimirum in casu praesenti nunc dare possum alteri decem aureos: quo facto promisso tibi facta evanescit 3. 334. , nec ego tibi duodecim dare teneor. Nemo non intelligit, ita non promit- ri, nisi promissio majoris sub conditione non praestiti minoris si poenalis f. 6o6. , sive promissor ultro, sive rogatus ita promiserit. E. gr. Dico, me Titio dare velle decem aureos. . Tu dubitas, an sim daturus. Ego respondeo r Dabo tibi duodecim, nisi Titio dem decem. Aut tu rogas: Visne mihi ἁare duodecim, nisi Titio dederis decem, & ego, ut ante respondeo: Uolo. Hic evidens est, duodecim tibi promitti
s. 7 6 Onus promi ni is commodum tertii adjectum a rom fore re- Aaando morari potest, antequam hoc fueris acce salum. Etenim si onus onus in gra. Mjicitur in commodum tertii, tacite promittis tertio sectum iis, tertii alitinum. ejus nempe, cui ad cisto hoc onere expresic pro adjectam
565쪽
mittitur . 1 8s . , adeoque 'tacita haec protrissio tertio non prodest, antequam eam acceptet g. 36s.). Quoniam itaque promisso revocari potest, antequam acceptetur g. 96.); promissio etiam illa tacita, consequenter onus m commodum tertii promissioni adjectum revocari potet LIn arbitrio promittentis est, num velit onus promissioni adjicere , consequenter hoc tibi promittendo tacite simul promittere factum quoddam tuum. Quodsi ergo tacitam hanc promi Isionem, antequam ex ea jus quoddam tertio quaesitum, revocare, adeoque te ab onere promissioni adjecto liberare velit, cum hoc fiat absque injuria Ss9. Part. t. Iur. nur.), eccur non facere possit φ Onus vel conditio est , vel modus β. 38s J. Quando in priori casu revocatur onus, quod conditionale erat promissum, id mutata voluntate pure promittitur. Quando idem revocatur in posteriori , obligatio modi adimplendi remittitur. Ecquis vero dubitaverit, cum a Promittentis voluntate pendeat modus promittendi g. II. , &mutatio voluntatis tibi permittenda, quamdiu nil fit contra jus tertii 377. , quod conditionate promissum fuerat denuo pure promitti posse, & te alterum ab obligatione liberare posse, qua tibi adhuc solus tenetur φ Sunt qui aliter sentiunt, sed absque ratione, quemadmodum ex modo dictis apparet &GMιuι jam monuit lib. 2. cap. II. f. I9.
. T S 7. Fides dicitur constantia voluntatis alteri verbis declaratae de eo, quod facere, vel dare velimus. Quamobrem cum voluntas constans esse non possit, nisi moralitor verum loquaris, aut, mutato consilio, moraliter verum locutus videri vcli S . to 62.part. L. Theol. nat. S I. I Io. Dos sumonis, ut
morHIIer vera lorurris, aut, quae fer menvicium tibi ιauentis soli cognitum locutus es, mutaro consilio m moraliter vera venas Cicero Ossic. r. c. 7. fidem appellat dictorum Cori ventionumque constantiam & veritatem; recte Omnino, quem
admodum a. Dissiligod by Gorale
566쪽
admodum ex dictis apparet. Sed veritas non recte inseritur definitioni. cum ex constantia fluat. Quod vero initio sinaveritate dictis accedere possit veritas , facile patet. Etenim Ponamus, te dicere, quod quavis occasione alterum sis Patro. nis commendaturus, non tamen tibi esse animum hoe faei. endi, dum dicis. Evidens eis te non moraliter verum loqui 3. Iso. , adeoque nullam esse dictorum veritatem. Enimo Vero quodsi postea perpendas, te minime detere, ut falsa loquaris, & firmiter tibi proponas dictis addere factum ς ve
.ba, quae ante erant moraliter falsa, in moraliter vera Vertuntur ex post facto. Et tum accedere poteth constantia animi,.qua . dum verba proferebas. , nondum accedere poterat. Ρα- . inde Vero est, sive verba, quibus declaras dandi, vel faciendi animum, in conventionibus proserantur, sive alia quacunque occasione, neque adeo uus est, ut conventionum indefiniti. Mne exseressa 1Iat mentio.
1 8. Hinc fidem dare dicitur, qui assirmat se, quod dicia 2pra - dem dare. stiturum, piaestare velle, vel alterum certum csse jubet de Ve- semare,siaritate dictorum. Fidem semare dicitur, qui quod se praestitu- ore ad inis in dicit, praestat. Fidem Kalgere dicitur, qui non praestat,gere aia P. .quod se praestiturum dixit. Fidem denique alterius adstringere distur, qui ipsum obligat ad fidem servandam.
Hine homo nullius fidei .dicitur, qui multa se iacturum. .dicit, sed quando face e .debet non facit, it ut verbis ejus nulla insit veritas.. Ts9.
Es promissa fervat, fidem semate qui non seruat, fidem 6 Iuc Quando. enim promissor promissa servat, quod st premisser nititurum dixit, p stat s. 4 3 o. . EnimVero qui praestat, quod iam semiscis p stiturum dixit, fidem servat s. 7 s 8. . Ggo qui promissa servat, fidem scrvat. Σuod erat unum rare.
567쪽
Qui promissa non servat, is non pr stat, quod se praesti turum assirmaverat . 43o. . Enimvero qui non praestat, quod se praestiturum affirmaverat, fidem fallit et s8 P. Ergo qui promissa non servat, fidem fallit. 22 'od eras Hurain.
Hine fidem servare & promissum servare vulgo promiscue usurpantur. Non tamen propositionem invertere licet, atamando eum, qui fidem servat, servare promissum, & qui non servat, promissum non servare: servare enim fidem latius patet, quam servare promissum, cum non statim perlacta promissio sit, quando dicis te alteri quid prautiturum, cum.&nuda assertio 3. 3 I. , vel pollicitatio esse possit 3. 36 . . Di serunt nempe servare fidem dc servare promissum, quemadmodum genus & species, ut adeo promissum servare idem sit quod fidem servare in promissis, quemadmodum ex collati O- ne definitionis utriusque statim apparet f. 36 I. IS 8. .s: T6O Nisis pra- P isor promisim non modo em dat; vertim etiam a istas, L frietis. Erenim promissor perseete sese obligat promissario. His sitiam si 363o, scilicet ad praestandum id, quod se praestiturum ad regis promit it . 363. , non modo tacite, vel etiam expresse aia rami furi . firmat, se hoc praestiturum esse, quod se praestiturum dicit c .. ti J. Quoniam itaque fidem dat, qui assii mat se praestini rum, quod dicit; fidem vero suam adstringit, qui ad id praestandum se obligat, quod se praestiturum dicit h. 7 3 8. , pio missor promisiario non modo sidcin dat, verum etiam adstringit.
Honestati adeo magis advertatur, fi promissor fidem da. tam fallit , quam si hoc faciat alius, qui candem alteri non adinstrinxit.
568쪽
gat promissorem s. 38 a. , ad dandum scilicet vel faciendum sirim m. id, quod sibi promittit s. 36 a. . Quamobrem cum fidem missioris avi alterius adstringat, qui ipsum obligat ad sibi praestandum, quodstringae praestiturum sese assirmat β. 7s 8. ; promissarius acceptando promissum fidem promissoris sibi adstringit.
Pollicitaris fidem da sed non ad fringit. Etenim pollici ρ- tator declarat, sic alteri quid praestare velle, & in hoc propωκοα -- sito sese perseveraturum 3. 36T. , adeoque assirmat, se Nae Jam aristiturum, quod dicit. Quoniam itaque fidem suam dat, quis ori assirmat, se praestiturum, quod dicit 7 3 8. : pollicitator fi- '
Enimvero pollicitator non nisi imperfecte sese obligat alteri, cui se quid praestiturum pollicetur 3. 369. , & cum in alterum transferre nolit jus id a se exigendi . 367. , perfecte eidem obligari non vult a 3 8. pari. I. Phil.Wact. uni U. . Quamobrem cum fidem suam non adstringat, qui alteri perfecte obligatus esse non Sult. f. 7 3 8. , pollicitator fidem suam ei, cui pollicetur, non adstringit. diuod erat alterum. g. 763. diui nus aseris sibi e se animum tibi quidpiam praestans, s rivim suam non dat Qui enim nude asserit, sibi esse ianimum issi,nis 'tibi quid praestandi, is non declarat, se in hoc proposito mi perscueraturum I. 3 7 ι consequenter nec assirmat, se revera praestiturum id, quod praestandi animum nunc habet. Eni vero qui non assirmat, se praestiturum, quod dicit, is fidem suam non dat g. et s Quamobrem nec fidem suam tibi dat, qui nude asserit, sibi csse animum tibi quidpiam praestandi.
Hinc clarior elucescit, quaenam sit disserentiat inter persectam promissionem. pollicitationem & nudam assertionem.
569쪽
μω G, Quoniam qui nude asserit sibi nunc esse animum Mefugis stri, alteri, fidem non dat s. 763 idem non assirmat se ννὰλι -ώpraestiturum, quod dicit T s R. . Quamobrem cum fidem is
P fallat, qui se praestiturim assimat, quod dicit, nec tamen pra stati. Is S. qui nude asseris, sibi nunc esse animam hoc alteriraestori, nec Mpraestat, fidem non fallit.
Fidem non fallit, qui nota dedit : fidem fallimus datam. Aliud vero cum sit assirmare , sibi nunc esse animum alteri hoc praestandi, propra senti nimirum rerum statu ; aliud vero, assismare, nos praestituros , quod dicimus; qui prius assirmat, fidem nota dat f. 7s8. , adeoque nec fallerocam potes .
- ιν ρ ρ usis fidem ἀaram semare debemus p fugere non Licte. missi i sim non ira enim simi servanda . 43ro, adeoque non servare, dis fides ea tacitum est ἔ- Iza. part. ι.yur. nat. . Enimvero qui pro-Ἀissa servat, fidem servat; qui non servat, fidem fallit ch. et 3 9. - Quamobrem in promissis piam datam servate de iam , nec eam fallcre licet. g. 76 6. Perfidus dicitur, qui contrarium ejus facit, ad quod faciendum fidem siuam adstrinxit. Hinc perfidia est vitium faciendi contrarium eius, ad quod faciendum quis fidem suam adstrinxit. Nodi statim perfidus est, qui fidem datam fallis, veI etiam
contra fidem datam quid facit. Cum enim voluntas hominum mutabilis sit, immo haud rarius accidat, ut iri melius mutetur ; etiamsi mutatio in melius non semper sit licita, non tamen perfidiae notam incurrit, qui mutato rerum natu vo.
iantatem mutat & fidem datam fallit. Sed ad perfidiam praecise
570쪽
De modo sese aurei obliganaei.
esse requiritur, ut quis fidem suam adstrinxerir, Ac hoc nomobstante sciens ac volens contrarium ejus facit, ad quod faciendum tenebatur. Ad candem vero non requiritnr, ut animum fallendi fidem 3c contra daram agamus habeamus, dum eaΠ-dem adstringimus; sed susscit ut, hoc non obstante, ani- - 'mum servandi fidem mutemus. Dantur autem scuti aliorum vinorum, ita quoque perfidiae gradus: de quibus tamen non agendum est in Iure Naturae, sed in phi sophia morali, in qua vitiorum turpitudo demonstranda . pro graduum V
767 Quoniam perfidus est , qui contrarium ejus scit, ad Gerλην ex quod iaciendum fidem suam adstrinxit I. 766. , qui verost Iuro fidem suam adstrinxit ad eam servandam, consequenter ad praestandum, quod dicit, scis alteri obligat s. et 38. ; quieontrarium Uufarit, ad quodfaciendum sese alteri obligavit. pe fidas es
Ε. gr. Titius promittar, quod re commendare velit patrono, erius favorem expetis munus ambiens, & re certumesie juber, data dextera , quod hoc se facturus; sed contrarium facit & ea animo patroni de re insinuat, quae animum ejus tibi num possunt non reddere insestum. Hoc dum facit, perfidiae notam omnino incurrita . Usui Ioquendi convenit, ut perfidiae reos dicamus eos, qui contrarium erus faciunt, ad quod faciendum sese obligaverunr, quemadmodum facile patebit, si exempIa perfidiae Obvia & omnium confestione talia
. 76 g. Si promissor contrariam esar facit, quo facZ unum sese promisit m orip/rfidus est. Etenim promissor promissario fidem non modo omissis sudat, sed etiam adstringit . 76o. . Quamobrem si contra-persdas. sium ejus facit, quod promisit utique contrarium ejus fa-Υyy 3 cit