장음표시 사용
101쪽
ejusdem , quod auctoritate Apostolica ab Henrico Bruno Episcopo Hortano confectum fuit die Is . Majianno 1495. Producitur autem ab Hen schenio tona.3.
Maji pag. 46 I. , & a Splendiano Andrea Pennatiopag.319. Ibi narratur , quomodo eae Reliquiae in Ecclesia S. Eutychii repertae sint , ac subinde Surianenses per Cardinalem de Ursinis Alexandro VI. Summo Pontifici supplicaverint, ut ejus rei inspectionem Episcopo Hortano aut aliis committeret. Gum , inquit, Populus , G unipersitas Terrae Suriam Civitatis Hortunae nostrae Dircesis , tam ex relatione majorum suorum, quam etiam ex vetusa , G antiquata consuetudine , acetium ex compluribus miraculis in compluribus perfo-nis factis , G concessis a devoti simo S. Euthio , quem Ecclesia canonizapit, eum pro peculiari Soncto, o Fingulari Protectore apud dipinam clementium colere, ac devota mente, G animi affectu maxime venerari con- fucoerint; venera Hem Ecclesiam, in euerum Territorio evira muros Suriani situatam sub nomine dicti Sancti, collapsam tamen petusate, cupientes debitis honor bus resarcire, G juxta eorum facultates aedificiis exornare , liberantes, ct ex se entes se ab omni menda , G grapamine conscientiae ; ad nos Henricum Brunum
Episcopum Civitatis Ortanae , ct Casellanae accesserunt, petentes dari sibi facultatem, prae satam Ecclesiam δε-hitis exornare acri iis , ut caeremonias , depotiones , ct eorum Pota decentius persolvere possent. Euumque obtenta dictu licentia, G facultate , complures ex praesato populo, G universitate peculiari devotione ad praefatam penerabilem Ecclesiium accesserint ; c, illam eoacuantes , quis ruinis repleta erat, efodiendo, ct eu cuando partem praefatae Ecclesiae , in qua ant quiores , moderni homines dictae Terrae Suriani, G etiam circumsantes oppidani, eorum vota, G cac remoniai persolvebant praefato Sancto, Arcam marmom ream inpenerint, seu repererint , in qua reliquiar , e . a L Σ ει ossa
102쪽
ct ossa corros reperta sint. auumque etiam Sacem dotes , ta liseratae per fonae dictae Terrae redditi certiores de inventione dictae Arcae , seu SepuIcri ex tabulis marmoreis consecti , ad praesutam venerabilem Moles iam cum Historia dicti Sancti accesserint , quae singulis annis in feso L Hi Sancti Sacerdotibus in Matutinis , aliis horis Canonicis legebatur ; ac cognoscentes ex Historia , G ex Arcae, seu Sepulcri compo-ptione , G signis , ilia fore ossa, edi penerabiles Reliquias dicti Sancti, maxima cum devotione , ac quibus poterant caeremoniis , prae satas Religias venerati sint.
Sed quia potuissent dictus Populus , edi universitas subjici reprehensioni , edi emendationi nostrae , qui Pasoralem curam de eorum animabus gerimus ; per Reverendi, simum Dominum ordinalem de Ursinis , Sanctis mum Dominum no Irum Alexandrum Rom num Ponti em confusi fecerunt, ut fervatis folemnitatibus, G diligenti indagine , G perquisitione habita super praefatis penerabilibus Reliquiis , talis obferpetur modus, ut eo omnis mentis macula, edi defectus inpenerandis Reliquiis abfergeretur. Alexander UI. supplicationibus Surianensium sibi per Cardinalem de Ursinis a Petro Pennace , Cicho Ferracuti, Joanne Lombardo , & Sebastiano Jannotti, ossicialibus dictae Communitatis, porrectis inclinatus, Literas Apostolicas expediri jussit ad Henricum Brunum Episcopum Hortanum directas, datas Romae apud S. Petrum die 34. Aprilis I 496. in quibus ait Pontifex : Exponi nobis fecerunt dilecti filii Communitas, ta homines Rem rc nosrae Suriani tuae Diaeceps , quod ipsi olim repererunt in quodam pilo marmoreo apud Altare Ecclesiae S. Eutitii sito , plures, G diversas Reliquior, quas licet ipsius Sancti fore arbitrentur, tamen illas publice sendere , ac pro ipsius Sancti Reliquiis affirmare non a
dent . Nos igitur eorum in hac parte supplicationibuι inclinati, ac de praemissis certam notitiam no habenteI a
103쪽
c APUT IV. 8s tes, Fraternitati tuae , de qua in his, ta aliis spetialem in Domino fiduciam obtinemus, per praesentes committimus , ta mandamus, ut ad dictam Ecclesiam te
personaliter conferas , de praemi sis, an illae sint verae Reliquiae ipsius Sancti, diligenter inquiras : G, si ita repereris, dictas Reliquias, infra , oel pos δάν-
sarum solemnia cum debita veneratione , G reverentia universo populo publicor , G osendas , ac peras ipsius Sanni Reliquias esse declares ac per universos Chris deles penerari decernas . Paruit mandatis Apostolicis Hortanus Episcopus. Nam , ut ipse ait in Instrumento : Viso in primis tenore dicti Brepis, ac potesate , ct commissione nobis ipsius vigore per Apsolicam Sedem attributa , ct commissa polentes ad executionem
procedere ; ad dictam Ecclesiam S. Emitii nos personaliter contulimus , G diligenter ipsam , ta specum seu emptam no stris oculis subjicientes , ac resorium, Legendam dicti Sancti legi facientes ; visa , G diligenter perscrutata dicta Ecclesia , G copia , psa , ct a dita dicta Hisoria, seu Legenda ipsius Sancti Eutitii , pio creo , sive sarcophago ex tabulis marmoreis facto , G Reliquiis in eo exis entibus G in eadem parte Ecclesiae invento, prout ipse norrat Hisoria , si , dictis G ottesationibus plurimorum istum fide dignorum super hujusmodi negotio examinatorum : auditis plurimis miraculis ibidem per summum Creatorem, GRedemptorem no strum intercessione dicti Sancti fictis, G osensis : visis demum omnibus , ac singulis super ejuscemodi negotio opportunii , Chrisi , glorio fimaeae 9eatae Mariae Virginis Matris , G Sancti Eutitii nominibus invocatir ; ferientes pro tribunali in ipse Eeclesia praefati Sancti , dicimur, pronunciamus , G δε- elaramus , dictas Reliquias in ipsa Ecclesia, dicto
sarcophago, 'e Arca, fuisse , ta esse dicti Sancti Lutitii Pres teri, G Mar0ris, ta eas depote venerari debere, prout decet Sanctorum Reliquias: ae pra mi
104쪽
86 DE S. EUTI CHIO P RE S R. fa omnia publice , G palam praedicari, ct populis annuntiari . IV. IV. Alterum Instrumentum inventionis Reliquia- Distrumentum rum Sanisti Dionysii Episcopi, & Eutychii Presbyte-υτονtiomi Re ri , confectum a Stephano Brancaccio Episcopo Vite x- q igr 0'f' biensi anno 16 6., quod producitur a Bollandianis
fovi Ferentini modum Cocco vaginus ad eosdem Bollandianos scri- confectum Vi- psit: mense Decembri decesserat Partholomaeus Nerius, terbii an. i 6 6. Prior Ecclesius Parochialis S. Mariae noDuc : cujus csub Episcopo Vi- daperi humando quum locus aptus r quireretur , quit ηbi Ui- sepulcrali lapide esigium defuncti habituro posset inferni ; electus es unus , quinque solum pedibus di Iani
ab ara S. Carolo Borromaeo dicatu ; altiorque communi Ecclesiae pavimento duobus gradibus, per quos ad ipsum facellum ascenditur . Ibi fodientes, invenerunt aream lapideam , longam palmos duos , G uncias septem, inferiptam litteris ferme Latinis, subinde inter se connexis , cum nonnullis breviaturis fatis ordinariis, quas sic extendo: Hic requiescunt corpora sanctorum , Videlicet Dionysii Episcopi, & Euticii Presbyteri . Ima
tenet unum , summa alterum depositum . DPenta ar-
ea , Jussu Vicarii, inclusa decenti loco fuit, Agillis obsignata die s. Decembris, quoad usque peniret Episcopus Stephanus Branccccius . Venit autem pos annum , die I 8. Decembris a coram omnibus ferme Canonicis arcam aperiens, reperit duo ossa femorum , duo tibiarum cum fuis fibulis , sed ruptis ; duos orbiculos genuum ; plures particulas digitorum ad pedes pert nentium ; mandibulam inferiorem cum dentibus ; paseiem o si focri , cum fine spinae dorsualis ; tres Pertebras colli, varias particulus pedum, partem brachia
tem a cubito ad humerum , claviculam humeralem , sam unam , duos alior dentes ; Hiaque fragmenta v riar
105쪽
rra , terruc , pulveriburique permixta ; prout haec omnia descripta sent in archipio Cancellariae Episcopalis . Et inventio quidcm inscripta primae parti libellorum , instrumentorum spectantium ad annum MDCLAXUL r . Recognitio autem , fecundas eorum dem libellorum parti , Dcctantium ad annum sequentem fol.314.
Ob hoc titulo: Inventio corporum Satranorum Dionysii , & Eutychii. Q me quidem inventio , seu recognitio manifestum facit, cadem Sanctorum corpora fuisseolii a distincta , ac separata , eorumque partem tantummodo in illam arcam, quae in Ecclesia S. Mariae novae reperta est, tum illatam , quum translatio seu recognitio eorumdem Sanctorum Corporum ab Episcopo Viterbiensi, aut Hortano olim facta contigit. Porro suspicatur Pennatius pag. I G2. id accidisse, quum S. Eutychii corpus ab eo deposito , quod in antiqua crypta ejusdem S. Martyris fuerat, translatum est in a
cam marmoream , quam in nova extructa Ecclesia Episcopus ejus temporis, quem ipse Pennatius Stephanum vocat , collocaVit . qua occasione vero propius est,
Episcopum illum partem corporis S. Eutychii inde abstulisse , ut illam in sua Cathedrali Ferentina Ecclesia una cum Reliquiis S. Dionysii Episcopi reconderet.
Quum autem Ferentinum oppidum a Viterbiensibus postea excisum fuisset, ut antiquiores hac postrema anni 16 6. & sequentis inVentione , atque recognitione Scriptores Viterbienses assirmant, sacrae Reliquiae omnes , quas inter & pars corporum S S. Dionysii, & Eutychii, de quibus loquimur, sunt Viterbium translatae . Hoc ipsum amrmant Bollandiani Socii: nam relato antedictae Inventionis, & Recognitionis Instrumento , haec subjungunt: uuum autem antiquae disinctionis indicium, aut instrumentum repertum in arca fuerit ; puta ligneum, pel marmoreum ivbragma,
seu tabula ; quumque Cocco Paginus nos doceat, ex praefata S. Mariae Ecclesia , quae alias forte Calbe racissi
106쪽
iterbiense Li. frumentum cuSurianensi seu
tum palam facit , Dionasium Episcopum , O schium Pre1Θerum einde 4se , de quibas
in codicibus illis , Hortans ,
fuit, quaedam S. Diovsi Mart)ris , aliorumque ossa translata fuisse , nihil propius pero es, quam divisum facrum Nesaurum ab olim esse, sic , ut ea, quae S. Dion fili esse credebantur , G Iupremum in arca locum
tenebant , acceperit Cathedralis no Ba ; Sancti Euochii Pero, altera Suriam forsan erat, insertur locata osso, ibi arca remanserint. Certe praenumerata
obsa non sufficiunt dimidio uni corpori integrando , neque indicium apparct, quo dicantur duorum corporum partea esse. U. Si hoc Inventionis Uiterbiensis inhumentum
cum illo Surianensi, seu Hortano conferatur , dubium omne , quod Bollandiani Patres movent, eximitur. Dubitant illi primum, an Eutychius ille, cujus Reliquiae cum S. Dionysio Episcopo sunt repertae, idem sit ac Eutychius, qui Suriam colitur: operae pretium fuerit, inquiunt pag. 77s. col. Ι . hic narrare, quid circa nonnullas Reliquias alicujus S. Euticis, ac forsitan huius , acciderat anno 1676. Viterbii . & col. 1. Sancti Euticii vero cujus pars altera Suriani forsan erat. At Henschenius tom.3. Maji pag.46 I. In humentum protulerat fide dignissimum , nec ab ullo in dubium revocandum , nisi qui authentica omnia In humenta nihili pendat, quo Inst umento declaratur, & Apostolicae Sedis nomine ab Episcopo Hortano pronun
ciatur , Reliquias in ipse Ecclesa Surianens, ct indicto sarcophago, sive arca repertas , fuisse , ct esse di
cti Sancti Eutilii Presbteri, G Mart is . Hoc a tem Viterbiense, quod ipsi Bollandiani admittunt, &omnino debent admittere , Inhumentum rotundis etiam literis declarat, ibi corpora requiescere, non ignotorum Sanctorum, sed nomine proprio designatorum, Dion 'si Disopi ta Euricii Presbγteri . Titulus Presbteri, qui Eutychio subjungitur , & ipsis ejusdem cum Dionysio Episcopo conjunctio, satis ostendunt, ibi sermonem esse non de quocumque Eu
107쪽
tychio , sed de illo , qui in ea Tusciae regione olim claruerat, & una cum Dionysio Ferentino Episcopo, licet non eodem anno , in eadem tamen persecutione martyrium subierat. Haesitant secundo Bollandiani Patres , quis ille Dionysius Episcopus, aut cujus civitatis fuerit: βuamquam Pero, inquiunt pag. 77s. col.2. Viterbienses nuLIum S. Dion tam Episcopum noverint , fuerunt tamen ei, eum Episcopales et rbes plures, Rusanella , Centumcella , Blera , aliaeque , quarum Episcopi nos latent . Sed cur inter circumpositas Viterbio Episcopales urbe, non nominant Ferentum Θ In actis tamen S .Eutychii Presbyteri, & Martyris, quae tam Henschenius tom. 3. Maji, quam ipsi Bollandiani tom. . probant, Dionysius Eutychio aequalis, Ferentinae urbis Episcopus diserte appellatur . Epito me Ferrarii tom.3. Maji pa-gin.4s 8. Posero die eductus e carcere B. Eutitius Dio-vsim Episcopo Ferentino, qui pro Eutitio intercesserat, fustibus caeso, ct extra urbem ejecto primum blanditiis, ae honorum, G divitiarum promusis , ut Deos coleret , a Agaximo tentatur. Et paucis interjectis . Aedemum extra urbem ductus , capite truncatur . Cujus corpus a B. Dion Uo Episcopo a Clericis adjuto noctu sepelitur in copia . A cta ejusdem S. Eutychii Presbyteri ex MS. Ecclesiae Uiterbiensis apud eundem Ηen
se enium tom .cit. pag. 46O. num. I. In eodem tempore
N. Eutilius Pres ter reversus fuerat in civitatem si rentinam de Chrisi negotio , quod ei repelaverat Angelus . &num. a. Tunc B. Glitius monuit eos de fide,
G doctrino Domini J Uiri Jesu Christ, ct eadem ho
ra disce sit, G reversus es ad propriam civitatem Ferentinum . Et num. 4. Ante tribunal Judicis inventus est Dion us Episcopus, qui praeerat huic civitati. Hic t cognovit, quod comprehensus esset B. Eutilius Pres ter, obtulit se Agaximo Tribuno dicens : Pietati lux fuggerc focratissime Tribune, feroum Dei qui orat pro M te,
108쪽
yo DES EUTTCHIO PRESB. te, G pro Republica, quare trucidas P Tunc jussit Maximus , Diovsium Episcopum fusibus caedi , ta foras
eivitatem emitti . Denique num. 8. Haec audiens B. Dion 'sui Episcopus , erat occulte propter perfecutio rem Paganorum, Curicis fuis ad compus P. Eutitii , cst lepaperunt illud cum omnis , Gorationibus, posuerunt in praediolo suo , ct copis
suo milliaribus ab urbe Ferentina plus minus quindecim . En disertis verbis habemus Dionysium Episcopum Ferentinum , & Eutitium , si1ve Eutychium, ejusdem urbis Presbyterum , ambos in Christi confessione illustres. Id si Bollandiani advertissent, de Reliquiis utriusque Sancti dubitationem omne
exuissent. VI. VI. Tertium de S. Eutychio Presbutero ac Martyreo. Leo IV. in documentum nobis exhibet Epistola 141. Innocentii III. ij q/μ 0 D, quae refertur apud Baiurium tona. 2.Epistolarum ejusdem I sip m V ς Pontificis pag. 8 o. editionis Paris. I 581. In ea epistola b II I. confirmat Innocentius privilegium, quod S. Leo IV. Vi- Armata es, Ee robono Episcopo Tuscanensi concesierat. Verba autem elelm S. Etia Leonis IV. quae epistolae Innocentianae inseruntur , haeco hii comme- sunt. Leo Episcopus servus fervorum Dei, penerabili morat in Diae- Fratri Virobo o T canensi Episcopo , ejusque fuccessor ces T coniensi in perpetuum. Convenit Apsol co moderamini pia re- pq qm μ' - ligione pollentibus henipola compamone fuccurrere . Et μ μν ρ'sῖ paulo . ideoque quia tua fraternitas humiliter po
sulavit a nobis , quatenus Episcopium S. Tufanensis Ecclesiae cum Plebibus, Eccles iis , Cappellis, fundis , c alibus, massis, pillis , terris , vineis , curtibus, GA mis , vel omnibus , quae funt in dominio ejusdem OL fcopii , tibi , tuisque successoribus con maremus atque corroboraremus in perpetuum fecundum jura praedecessorum tuorum ; inclinati precibus tuis, per huius praecepti feriem praefatum Episcopatum Tuscanensem confirmamus , atque corroboramus tibi cum omnibus sibi pertinentibus. Inter eas autem Ecclesias, quae ad Tu
109쪽
scanensem Episcopatum spectare dicuntur , recense
tur Ecclesia S. Guchii, in haec verba . Plebem Sancti Laurentii in palmule eum Ecclesia S. Luciae , ct S. Eu-ΤICII , cum pinis fundis , e alibus , domibus , curtibus, honis , olivetis . Scripta haec S. Leonis IU. Epistola per manus Nicolai Notarii , atque Regionarii , ct Scriniarii Sanctae nosrae Romanae Ecclesiae, mense Febr. indictione V Data autem VIIL Lal. Martii per m num Leonis Primicerii Summae Apsolicae Sedis, Anno , Deo propitio , Pontificatus Domini nofri Domini Leonis Papae LM in Sacratismo Sede B. Petri Aposσ-
li sexto, Mense, G indictione suprascripta V Si ge
n uinae sunt hae S. Leonis Quarti literae quemadmodum eas genuinas esse nemo haetenus negavit omnium antiquissimum post S. Gregorii Dialogos ex his habetur Testimonium de S. Eutychio in Tuscaniensi, seu Viterbiensi Dioecesi olim culto. Quum enim Leo
Quartus Pontificatum inierit anno Christi 847. obieritque anno 8s . , sequitur, seXtum ejus annum, quo eae literae datae dicuntur, in annum Christi8sa. incidisse; quo anno Ecclesia S. Eutychii una cum Ecclesia S. Laurentii, & S. Luciae in territorio Tuscaniensi
memoratur. Verum Amanuensium fortasse vitio nonnulla menda in literis illis obrepsere . Nam S. Leo IV., ut ostendit Pagius, Pontificatum iniit die XI. Aprilis anno 847. indictione X.; migravit autem ad Dominum die 17. Julii 8ss. Indistione III. Annus igitur sextus, quo literae illae VIII. Kalen. Mart. datae dicu tur, inciderit , oportet, in annum Christi 8set. , quo tamen anno non quinta, sed decima quinta Indictio fuit. Praeterea dies ille Februarii, qui in iisdem litteris QTH. Lal. Mart. dicitur, fuerit, necesse est, dies
22. Februarii'. quum vero, ut dictum est, Leo qua tus die XI. Aprilis anno 847. Pontifex inauguratus fuerit, sequitur, diem et r. Februarii non ad annum Pontificatus sextum, sed ad quintum pertinere. Emen Μ Σ dan-
110쪽
VII. Ex dictis con situr, ochisi Presbytera, ct
este , cujus Ecclesiam Sanctus Leo I V. anno 8sa . Iaudat: cujus Corpus Su
mum fit mentio ἰου Actis S S. MM. Valentini
danda igitur Epocha, ita ut annus quintus Leonis quarti, & XU. Indictionis substituatur: aut dicendum cum cl. Francisco Mariani de Etruria Metropoli pa-gin.2 36. suspectas literas esse , propter multas dissicultates , quas ipse indicat; tametsi mutata sententia, addit pag.238. inquiens: Ego has literas veneror , atquc deo secutor, quae adeo mea Patriae Dpent, ut mox Pidc Bimus , ut vehementer mirer, T canellenses in iis gloriari , Hiisque in marmore nuper exaratis sibi plaudem re . Et jure quidem , meritoque venerandae sunt, a que deosculandae λ Si enim propter errorem in subscriptionibus invectum rejiciendae essent , actum esset de plerisque literis Apostolicis , quarum exempla librariorum inscitia ad nos saepis i me corrupta de Veniunt in annorum , mensium , aut dierum numero : quaS Iabhilominus literas genuinas esse , ac sinceras, etiam
critici, ac morosissimi viri amplectuntur. VII. Itaque ex productis documentis constat, primo, Ecclesiam S. Eutychii in Dioecesi Viterbiens1 anno 8set. exstitisse . Secundo , sepulcrum ejusdem apud Surianum una cum sacris Reliquiis ab ipsis Dionysii Episcopi temporibus in crypta fuisse, quae postea in
Eccles1am conversa, miraculis claruit. Tertio, eamdem Ecclesiam vetustate collapsam , & circa annum I 496. a Surianensibus refectam , reperto ibi sacro Eutychii corpore celebriorem in dies evasisse . Quarto, alteram Reliquiarum ipsius Sancti partem in vetusta Viterbii Ecclesia olim depositam fuisse . Haec autem omnia finitimos Tusciae populos, Viterbii scilicet, Suriani , & Hortae , non diebus nostris eXcogitasse , sed tam ex relatione majorum suorum, & antiqua traditione , quam ex compluribus ibi patratis miraculis, & ex vetustissimis manuscriptis codicibus accepisse : quae proinde luce clarius demonstrant eumdem esse Eutychium , qui in actis ab Hens chenio, &Pennatio relatis laudatur, atque in iis etiam memora