장음표시 사용
291쪽
fiam eonfierare, vel alia Sacramenta eonferre: Ergo nec Sacramentum Poemtentia in articulo mortis
Conclusio, quae censetura homete
Sacerdos excommunicatus potes ministrare Sacramemum Poenitentiae in articulo mortis
377 TIa ac Com. Trident sessi a cap. 7. ait enim ibit J Inieri a Dei eui oditum semperfuit, ut nudia sis
furi absiae, possunt idem docuit etiam ipse S.rio. q. d. 2O. o. . .*3.per haec verba tamlibet Saeerdos quantum eri de irtute elauium babet potesatem indiffeγentd in omnes, uantum ad omniapereata , sed quod non posse amnes ab omnibus pereatis absoluere,hoeos, quiape Ἀνdinationem Eeelesia babet iurisdictio rlimitatam via omninynulum babet; sed uia necessias legem non habet ideo quando artieulus neesistatis m- minet, e Eeelesia ominationem non impeditur quin absoluere possit, ex quo bibet claues etiam seramenta- litis, is intram consequitu ex assolutione astorius , seu si a proprio Meeνdote abstueretur. Ne solum amestitis potet tune a quisbot Saee dote ab lui,sederigab exeommunieatione a quocunq; dilata; quia hae ab- δεθιtio etiam ad iurisdictionem pertinet, quaper Nemsrdinationis Eeetis eoarctatur. Granado apud Bianam par. 8. Tract. p. resol sa innuit S. Thomae illam sententiam expressam in priori Conclusioue modo post Tridentinum sustineri non posse. Kk S.Iho-
292쪽
378 In raruntamen . Tho semper docuit , quod Conci V fidentinum postea suis Decretis sanxit; nam in A. d. is ubi supra duo dixit, primo Ecclesiam subtrahere ab excommunicatis Sacerdotibus subditos, secundum per hoc priuare eos usu clauium, ex quibus deducit quantum ad hoc quod priuati sunt, non posse usum clauium habere, in dist. Io postea loco cit. ait: Ecclesiam non subtrahere usum clauium Sacerdotibus cxcommunicatis irr articulo mortis, sic enim loquitur rideo , quando articulus neessitatis imminet, per Eeelesia ordinationem non impeditur, quin laeerdos exeommunieatus absoluere possis: Ergo in sententiari. Thoma Sacerdotes excommunicati non priuantur in artic lo mortis usu clauium, iurisdictione absoluendi. 379 Ad illud, quod adducitur m 3 p. in contrarium, respondemus ibi S. Thomam exponere, quod dixerat Inmocentius Papa, habetur I qu. I. Cap. Arianos, dixerat Pontifex : Arianis solum baptisma ratum esse permittimus hoc inquit S. Tho. , ita exponendum cstrflus Baptismus permittitur in ratus haereticis, Sebi atteis , quia possunt sieitὸ baptizare in artienseneeessitatis . In nullo autem ea uuieisopos ni Eueba
in eo, scilicet, sensu, quo Pontifex loquebaturi, nam Pontifex , inquit S. Thom ibi ratum dixit, non quod vaIidum, sed quod licitum sisynificat,4 est eius sensus, per Ecclesiam excominunicatis non permittitur licite boc est manendo in statu impoenitentis, nec saltim in
corde poenitendo alia Sacramenta conferre, sicut permittitur baptizare. Vnde ex mente S. Thoma caetera Sacramenta, qudi in articulo necessitatis conferian excommunicati, valida sunt, sed non licite in sensu iam dicto collata, quod explicat silvius in Commentarioilfius
293쪽
illius articuli'. q. 8a. r. p. per haec verba Dieendum ergo idetur, Eosiae elisi , Sebismatici possint in artistiis nee statis lieite ivtivire, etiamsi tales maneant, ct impaenitentes, nullum a ratem aliud Saerais mentum possint lieite conferres, nisi fatum in eor poeniteant, quia in aliorum Saeramentorum adminι- syratione necessarium eis, quod se exbibeant viminias ros Gbrini as bo specialiter deputatos, ct consera- ιο , id o debent se illi eonformare perieram eordis conuersionem, nossensum est art. 6. q. In adminiaratione ver Baptissimi tempore necessitati possunt vere, non ιρersona ad bo deputata, sed υ fui ediuientes neeestati. 38 Ioannes de s Tho in approbatione doctrinae S. Thomae, quae legitur in primo Tom. Comm. eius in p. p.
disp. a. art. q. sequentes propositiones adducit S. omae attributas . Eiusdem Ioannis verbis traarscriptis, quibus doctissime s. Doctoris mentem expreusit, obiecta confutabimus.
Deus sutura liberalbium coniecturaIiter
38 πῖ si mera calumnia,cum expresses Thomas p. p. q. MXq. art. II probet Deum intuitiue di certo videre futura contingentia in stipsis, non solum in sua causa.
Futura conditio nata no cognostit Deus nisi per coniecturam.
381 Vsquam hoc dixit S. Thom sed neque Thomistae, L qui de hac re agunt, dixerunt Deum per coniecturam ea cognoscere ex parte cognoscentia, sed obie-
294쪽
et ipsa conditionata ex praecisa natura sila omne ante decretum Dei non fundare certam notitiam, sed coni,cturalem quantum est de se, quia non habent de se d tetminatam veritatem, sed indisirentiam ad unam vel alteram partem ridea ad veritatem determina dam in conditionatis, quando nore apponitur concilio necessaria, seu necessitatem inserens, sed de se indifferens, cum qua potest stare oppositum, oportet quod vel succurratur Decreto diiuino eius determinatio, vesi Leonditionalis veritas firmetur tanquam ex conditione ex ipso Decreto , vel ex eius efficacia sublato autem omni Decreto , seu determinatione Dei, res manet incognoscibilis certo, determinate ex se sed coniecturalitera licet Deus coniecturaliter non in gnoscat, Quia Decreto utitur ad determinandam illam veritatem, de qua dicemus infra quaest. I . agentes de diuina scientia .
38 r Ammiriose obiicitur , nam 3 p. q. 89. art. . op positum determinat. De modo vero quo reu, uiscant, an in tota sua quantitate statim, an in minori iuxta dispositionem poenitentis; casu quod non tota quantitas flatim detur , an alio tempore detur in hac vida, vel in morte, S. Tho non determinat, sed iuxta varias opiniones etiam inter Thomistas varie sentitur, ut citato loco dicetur, cibi videri potest Q. Nuno eo Bannes in relectione de augmento charitatis. a. a. quaest. q. art.&qand vero in substantia merita
295쪽
Prima Pars conet adiunctae hos
Non pertinet ad articulum fidei
3 3 ron distinguitur hic sensus D Thomae, sed dimi-m nute refertur, Deum esse, prout demonstratur ratione naturali Mattingitur etiam sine fide, dicit D. TlUm non esse articulum fidei, sed praeambulum ad fidem P. p. q. a. r. a. ad primum Deum esse , ut suis pernaturalis auctor cum omnipotentia, di omnium prouidentia, & aliis, qua ratione naturali non probantur, esse articulum fidei docet in qu I de verit M. ad octauum, inuod sic iit principale credibiles, in quo alia credibilia continentur docet a. a. qu. X. art.7 . Manifestari tamen multa per fidem etiam quoad ea quae naturali ratione de Deo possunt cognosci , ut de facili etiam ab his, qui demonstrationes nesciret, e gnosci possint, docet D. Tho. p. p. q. l. arti primocri Cap. q. di 5.
Formale unionis hypostaticae est qua, dam fictio.
8 Issa obiectio est mera fictio; nam r. p. qu. . art. T. I sic diciti Thomam me nio, de qua sequimur, non es in Deo reabia , sed feeundum rationem a tum Lin humana autem natura, qua creatura quadam es, realiur es, deo oportet ieeri, quodsi quiddam ereatum. Nullus autem ita insanus est, ut velit via ne temporalem ponere realiter existentem in Deo, cum sit immutabilis, sed solum in creatura realiter po-uitur. An vero ista via sit solum relatio, an modus aliquis absolutus mediam inter humanitatem, 'e bum, an aliquid alita, diuersa quaestio est, in quo varianz
296쪽
riant Authores, duo loco explicabitur, sufficit die, re, quod secundum D. Thomam non est aliquid fictum,
sed reale , ut tenet se ex parte humanitatis , Ηue que Ioannes de S. Thoma, ad errores S. Thomae attributos.
Idem Author ibide egregie dilucidat scinentias S. Doctoris , quas aduersari fatentur non esse errores , sed dicunt iam communiter a Doctoribus improbari. 3 8 De quibusdam Articulis Parisiensibus editis contra doctrinam S. Thomae agit Grauina Cath Praescript.T mo p p. pag. 7 a quos narrat reiici validis responsionibus a F. toanne de Neapoli in m. s. Bibliotnecae Conuentus Neapolitani S. Dominici, quas responsiones etiam transcribit pag. 278 sed omittendi a nobis erant;
futiles enim sunt, circa errores Averrois vel santur qui iam ab hominum memoria abierunt, nec S. Thomae
nisi euidenti mendacio possitnt imponi. 38 Scripsit tri Thomas opustilum eontra errores Graeo rum , di Catenam auream in Sanctos Euangelictas , Matthaeum , Mareum Lueam, Ioannem , in quibus operibus adducit plures Conciliorum,' Patrui authoritates , quidam expendentes a Conciliorum, Patrum adductas authoritates, eas dicunt se com- praehendisse , vel ab originalibus discrepantes, vel millibi existentes, quapropter sugillant S. Doctorem de his duobus grauissimis et ratis , videlicet, quod Concialiorum, Safrum auctoritares deprauauerit, 'uod eis aliquas attribuerit, quas nunquam dimise certum
388 Vtrumq; falsissimum est,is Primo salsum est S.Th
mam deprauasse, vel effinxisse authori ates Conciliorum, latrum in suo opusculo eontra errores Graeco rum Nam multa ex Conciliorum gestis nobis deesseis certum est, Satrum Graecorum opera, quae apud nos modo sunt, quaedam imperiecta esse compramendum tur , ut in specie de Cyrilli Alexandrini operibus ingenue fatentur Beliarm de Script Eccles o Posseuinus in App. Sac., qua tamen ad manus: Tl mae integra, ecper Dissili oste
297쪽
Prima Pars Cone adiunctae. 26 s
e perfecta sortasse peruenerunt, unde in dicto opust.
adduxit S. Doctor pro Sum. Rons Pontis ex Cyrilli Thesaur libris,quae tunc in illis vere extitussic nemo dubitare potest, ut probant Posseuinus ubi supra, ficierulum lib. secundo de Romano Poni cap. II. sed tamen modo in eis non leguntur Preterea S me ab illas authoritates Patrum aeduxit, quas legerat in Volumine sibi ab Urbano Papa IV. transmuta, Meas expendit eo modo formatas , sicut in eodem Volumine refer hantur . Vrbanus vero cum a S. Doctor exigeret ut illas Patrum authoritates , prout in trant ita Volumine legebantur, exponeret, ipse, ut Pontificias iussis satisfaceret, solicitus esse non debuit an in authographis
inuenirentur , vel eo modo, quo asterebantur, essent ibidem expressae. Patet hanc suisse ipsissimam S. Thomae mentem ex verbii, quibus Sum Pontifici rescripsit,is sunt quae sequuntur et Libellum ab euellentia ectra mihi erebiabitum , Sanctifm Pater Urbane Papa , διigentὸ perlegi, in quo inueni quamplurima ad nora deia ertionem tilia in expressala Considerati auten quod eius fructus posset apud urimos impediri propter
quadam in authoritatibus Sy Patram eontὸnta , qua
Hrare errorum , ct contentionis dare oeeasionem , erealumniae et deo t emota omni ambiguitate ex au-
tboritatibus in praedicto libella eontentis erasiae fructus purissimus capiatur, proposui rimo ea, quae dubia esse identur in atithoritatibus praedictis, exponere , postmodum standere quomodo ex eis eritas catholicas dei, ct doceatur, ct defendatur. Si igitur in opusculo praedicto essent aliqua authoritates Patrum , vel vitiatae, vel in eorum operibus non existentes, nullus prorsus ex hac causa error in S. D ctorem declinari potest: cum vere in Volumine sibi transmissis eo modo, quo eas exhibet legerentur, quas
298쪽
Pontifici sum obsequens , interpretatus est is ingeniose studio suo, cum dubia in fide aliqua continerent, vi catholicae fidei Lon obesibiit, sed potius deseruirent, in recto,' catholico sensu explicauit., Quod vero pertinet ad ea, in quibus in Catona Au- νε S. Thomam errasse fingitur, diluit euidenter ipse S. Doctor in sua Epistola dedicatoria ad Vrbanum IU.. cuius commissione candem Catenam edidit, in qua . vi ipse ait, ex diuersis Doctorum libris Euangelium Matthatii deinde aliorum trium Euangelistarum ut patet expositionem continuam compilauit Unde antiquitus haec Catena Continuum appellabatur Hii illa enim Epistolam Tho ita sci ipsit Sed in SS. Doctorum dicti hoe adbibui studiinn Ut gulo um authorum nomini, ne non in quibus habeantur libris assumpta tesimonia deferibantur, boe excepto , quod obros,expstiones supra Ioca, qua exponebantu , non oportebatθecialiter designari e In a mendis autem Sanctorum tesimos , plerunq; oportuit aliqua resin-
di de medio adpμolixitatem vitandam, ne non ad manifesatiore enisum, velfeeund- congruentiam ex pqstionis littera ordinem commutari. Interdum etiam
sensum posui , verba dimisi, praeeipti in Homiliario Chri Homι, propter boe, quod en translatio Oitios Ex his apodictice patet S. Thomam fidelissimum fuisse
in adducendis in Catena Sanctorum Patrum author itatibus, quae si aliqualido eorum authographi non correspondent in verbis, id S. Doctor consulto se secisse dicit iudicauit enim dimittere verba,is ponere sensum, maxime, ubi translatio erat vitiata Si vero
quandoque aliqua rekidit, in causa fuit, ut ipsemet
ait, ut prolixitatem vitaret, .manifestatiorem sensum authoritati raceret, tandona si comprehendatur ordinem commutasse , hoc congruentia expositionis ipso iudice exigebat. Concluditur ergo S. Doctorem in pusia eontra errores Graeorum , di in Catena Aurea de nullo prorsus errore notari pose, eaque
299쪽
omnia, quae quidam obtundunt , ipse praevidisse, rationem, quare ea praestiterit, plenissimam obtrectatoribus reddidiae.
ρ π Nnocentius X pridie Kalendas Iunii 613. damnacuit, manathematizauit quinque Propositiones, quas Cornelius Iansentisius Episcopus prensis tradiderat in quodam suo opere impresso cui Titulus M. Iuninus, easdem S. Thomam improbasse, damnasse in suis libris locis indicatis infra demonstrabimus cinde palam fiet iuxta Pontificium oraculum iis in litteris, quae incipiunt Mirabilis . . Doetoris vi, ,eriatate doctrinae haereses etiam deinceps exortas , ex eo tempore , quo coelestibus Ciuibus ascriptus fuit, confusas, conuictas dissipari.
39i a Liqua Dei praecepta hominibus iustis volensibus .n, conantibus, secundum praesentes, quas habent vires, sunt impossibilia; mest quoque illis gratia,qua possibilia fiant.
Hanc Propositionem Sum Pont declarauit esse Gmerariam, Impiam, Blasphemam, anathemate damnatam, ina reticam uti talem ipse damnauit: Vide Sac Conc Trid ses . Ccap. I I. Gan. I 8. Eandem S. Thomas improbauit, damnauit I. a. q. Ios art. . ad secundum per haec verba quod pinum in eum auxilio diuino, non eis nobis omnino im
300쪽
per amiιοι possumus , aliqualiter nos possumus. Vn Hieron ibidem do es ad Damasum onstetur se
nostram Bberam ese arbitritim , ut dieamus nos fempe indigere Dei auxilio is de verit. v. q. art. q. ad primum iterum sic ait Illud, quod praeeipit Deus,
non es impossibilis homini adseruandum , quia sub-Hantiam actus potes ex libero arbitrio fruare, modum , quo eleuatursupra facultatem natura prouι filitetit ex ebaritates, potest fruare ex donogratia non ex solo libero arbitrio is ad secundum tandem improbat pol remam Propositionis partem per haec verba : Recte homo eorripitur, qui praerepta non im plet, quia ex esus negligentia Wi, quod aliam non habeat, per quam seruaremotes mandata quantum admodum , eum possis nihilominus per liberum arbitrium ea seruare quanιum adsubsantiam.
Secunda Propositio. Interiori gratia in statu naturae apse quam remitur.
a Anc Propositionem Sum Pontifex haereticam de-dri clarauit , uti talem damnauit Vide fac. Conc Triae sess. 6. Cap. s. Gan. q. I. Eandem damnauit, improbauit S. Tho. q. enim z. de char art. a. ad oc iam ait. uandiu aliquis δε-quitur motionem Spiritu Sancti, non pereat, sed quando re it, tune pereat, quodl. I. artis ad secundum dicit i deesse Deus mouet mentem humanam ad bonum , tamen possis bule Dei motioni re iere A. d. ao quaest. I. art. a. quaestiuncula I . ad primum sic ait primum pertinet ad electionem peccantis , qua
De resiJitri, Iob. s. Iect prima ait sed impe, qui De re fami, di opust. 7. cap. s. ait Virtutem igitur