Titi Petronii Arbitri ... Satyricon Johannes Boschius ad scriptorum exemplarium fidem castigavit & notas adjecit

231쪽

ad hiceta a Giton praecipue ex dolore in abiena efferatus, Olli clani Oiem , euarsque manuina pulsum piaecipitat super lectum. a Erias, ita quit Encolpi, apulas contingere posse , ut ante ac Hiaris. Prior coepi, in Ascylti hospitio gladium quatavi. go, si te non invenassem , periturus per psae pili sui ut clas,

non longe esse tuaerentibus Imo tem specta invicem , quod me spectare voluisti. m. aec locutus, naercenario Eumolpi novaculam rapit, .senieliteiumque cervice percussa, ante pedes collat, Huc nostros. Exclamo ego attonuus, securatque labentem, eodem fer ramento ad mortem viam quaero.

Sed neque Giton ulla erat suspicione vulneris laesus, neque ego ullum sentiebam dolorem. Ru-

ctus. Mis

232쪽

dis enim novacula in hoc retusa, ut pueris discemibus audaciam tonsoris daret, instilaxetat

thecam. Ideoque nec mercenarius ad raptum ferramentum e paVerat, nec Eumolpus interpellaverat mortem nainlicam. Dum haec fabula inter aman tes

luditur , diversitor cum parte coenulae intervenit , contempla lusique scedit Timam jacentium volutationem , a Rog , inquit, ebrii estis, an fugitivi, an uisumque 3 quis autem rabatum illum erexit 3 aut quid sibi vult tam furtiva molitio Θ Vos , m Hercules , ne mercedem cella dare tis, fugere nocte in publicum voluistis , sed non in pune jam enim

stimulata. Grabatus. J L

233쪽

ina faxo sciatis non viduae hanc insulam est , seci M. Manicii. Exchamat Eumolpus, aliam minaris e simulque os hominis alma excussissi ara pulsat. Ille totos pitum potioniblis liberum ur- ceolum utilam in Eumolpi ca- put aculatus est , solvitque clamaantis froin tem de cella se proripuit Eumolpus contumeliae impatiens rapit ligneum candelabrum , sequitur abeuntem, d creberi imis ictibus supercilium suum vindicat. Fit concur sus familiae, hospitumque ebriorum sequentia. Ego autem nactus occasionem vindictae, Eu-naolpum excludo , redditaque scordalo vice , sine aemulo scili-

sima.

Seordalus JHomo a liatus Scilluvie squalore lue foediis, soresidus , impurus

234쪽

2o2 PETRON cet, cella utori nocte. Inte- te lina coectores initi lariique mulcant exclusum , d alius verit extis stridentibus plenum in oculos ejus intenta : alius, furca de carnatio rapta , statum praeliantis componit anus praecipue lippa, sordidissimo linteo pr. Iecincta ,

soleis ligneis impatribus impotita

canem ingentis magnitudinis tena trahit , instigatque in Eumolpum Seci ille candelabro se ab omni periculo vindicabat. Videbamus nos omnia pers. ramen valvae, quod paullo ante ansa hostii diti upta laxavetat, favebam que ego vapulanti . Giton autem non oblitus misericordiae suae reserandum hostium , succus renitumque periclitanti censebat. Ego , durante adlata iracundia, non continui manium,

uicare.J Pe cutere. Carnarium. JLocus ubi caro

235쪽

sed caput miselantis stricio acutoque articulo ei culli. cille flens quidem consedit in lacto ego

autem alternos opponebam Luamini oculos, iniuriaeque Eumolpi advocationem commodabam, re veluti quodam cibo me replebam quum Procurator insul Bargates a coena excitatus, a duobus lecticariis in mediam rixam pes sertur nam eia etiam pedi bus ager. Is ut rabios a barbaraque voce in ebrios fugitivosque cita peroravit, respiciens ad Eumolpum poecarum , inquit , disert ssime , tu eras 3 cnon discedunt cyus nequissimi servi , manusque continent a rixa

conclylos digitis re.

Percutere. Di eο-

236쪽

le e Nec longe a praecone Ascyltos stabat amictus discolori v ses, atque in lance argentea indi

237쪽

peravi Gitoni, ut rapima graba- tum subit et anne di reique pedes di manus insiliis, quibus p ua- da culcitam ferebat ac, sicut ilina lyxes pro aliete adhaesi stet,

extentus infra grabatum scrutantium eluderet manus. Non est moratus Giton imperium, O mentoque temporis inseruit vin-

talo manus, Dul7Xem allii i- millimo vicit. Ego, ne suspicioni relinquerem orirna

ctulum vestimentis implevi,

unius lue hominis vestigium ad

corporis mea men utam figuravi. Interim Ascyltos, ut pererravit omnes cum viatore celi as, venit

. ad meam de hoc quidem pleniorem spem coircepit, tuo I ligentius oppestulatas invenit soles Publicus velo servus, inse tans commissiaris secures, claustrorum firmitatem laxavit. Ego

bai M. Idem l late quod Dor.

238쪽

ad genua As ylti procubui,

per nae moriana amicitiae, perque

cietatem miseriarum , petii ut saltem ostendet et fratrena imo, ut fidem haberent fici preces, scio te , inquam, Ascylte, ad occidendum me venisse uoenina secures adtulist. Itaque satia iracundiam uana praebeo ecce cervicem, unde sanguinem, . quem sub praetextu luaestionisi ii illi. Amolitur Ascyltos invidiam vero niihil aliud quana fugitivum suum dixit quaerirere morteria nec hona inis concupili , nec supplicis utique ejus, quem poli fatalem rixam a

buit cartisimum. At non servus publicus tam languide agit, sed raptam cauponi harundinen subter lectuna aittit, inritaque tiana forana inaparietum scrutatur. Subducebat Giton

239쪽

SATYRICO N. Opiton ab ictu corpus, dote luctoi midissime spiritu pis cimices

re tangebat Eumolpus autem

sui e si iactum Hostium cellae,

ieminem poterat excluderes, ir- 'impit pertui batus, Mil- inquit , nummos inveni: m enim persequat abeuntem pra - onem, et . in potestate suae e Gitonem , meritis lina propolatrone ac nitiabo b Genua egoti leverantis amplector, nemOtientes vellet occidere Merit , inquam , incandesceres, si postes proditum Ollandere. Nunc inter turbam puer fugit, nec quo

abierit, suspicari pollum. Per fidem , Eumolpe, reduc pue tum , vel Ascylio redde. Dum haec ego jam credenti persuadeo, Giton , conlectione spiritus plenus, ter continuo ita sternutavit, ut grabatum concuteret. Ad quena motum Eumolpus conversus,

240쪽

salvere Gitona jubet. Remota ei lam culcita videt Ulixem , cui vel esuriens Cyclops potuisset parcere mox convertu ad me,

id eli, inquit, latro Ne

deprehensus quadem ausus es maluve iam dicere omo, ni Deus quidam humanarum reri a a diter pendenti puero excustillat indicium elusus circa popinas er rarem Giton longe lai dior, Quam ego , primum ata'neis oleo madentibus vulnus, quod in ii percilio factum erat, coartavit; mox palliolo suo laceratam mutavit vestem, am-Dlexus lue jam ita gatum , Olcia' lis tamquam fomentis adgrei his est in tua, inquit , pater carissime, in tua sumus custodia,Di

vinus, tectulus verioria.