장음표시 사용
251쪽
rendi pote state gaudet, ita patet ejusmodi censi iras ab homine latas, ab eodem homine, aut qui huic in ordinaria aurisdictione succedit, relaxari posse. . Quod si absolutionem vero is ipse , qui eam tulit, aut qui in hujus jurisdictionem sit cessit, deneget, hodie ad Metropolitam, & ab
hoc ad summium Pontificem recurrere nos jubet, cap. 7. I. 3. de senti Excom. in VI. Olim ad Synodum provincialem provocatio quidem concessa, ultra hanc autem nulla ad sedem Apostolicam Adpellatio permissa fuit. c. s. Concit. Nicaen. Can. x et . in cod. Eccles. Asric. ap.
die nos contra iniquas Censuras aut iniquas absolutionis denegationes optimo, justissimoque medio, quod in recursu ad summum Principem positum est, propterea non spoliatos esse, aut spoliari potuisse sam alibi demonstravimus. s. Quantumvis etiam censuras juris nemo tollere posset, nisi is, qui Canonem condidit , aut qui huic eidem in jurisdictione successit , ob infinitam tamen ejusmodi censuratam copiam haec regula obtinuit , ut si conditor Canonis contentam in co Censuram non expresse sibi reservavit relaxandam , a quovis sacerdore , qui ad excipiendas peccatorum consessi nes legitime eli adprobatus , absolutio fieri queat. Qua de causa etiam abselutioni saer mentali novimus praemitti selitam hanc formulam : . bsolvo te ab omni τinculo Tucommuis
nicationis . Suspensionis Interdicti , inquantum possum, is tu indiges. 6. Qui habet facultatem abibi vendi a peccatis Papae reservatis , hoc ipsb etiam a Censuris eidem reservatis pro soro interno absolve' di facultate pollet. Neque enim, ut communissi,nat regula, ut his casus Papae reservatus est, qui censitam reservatam non adnexam habet. . Casus in quibus omnis cessat reservatio , si mi I. Rrticulus mortis , in quo omnes sacerdotes a quibus is peccatis & eensuris absolvere querint. Concit. Trid. Sest . XIV. c. 7. de Sacram. ycenit. 2. Casus occulti quicunque. In
his scilicet Episcopi delinqnentes quotcunque sibi subditos in stia Diceced vel per se , vel
per Vicarium ad id specialiter deputat im imposita salutari poenitentia in foro conscientiae absislvendi jus recepere. Concit. Trident. Sess. XXIV. c. 6. de Resorin. a. Si quis pro vio-knta manuum insectione . in clericum , est visculo Excommanicationis ad trictus, y ba-
bens capitales inimicitias , teI alias Justas excusationes , quibus ab itinere νationaliter excusetur , ita , quod fine periculo apostolico Id nequeat eo pectui praesentare , licet Diaeis cesano Discopo , recepto Juramento , secundum morem Ecclesiae Abi obstationis aristiam impertir . Sed est alta sub Juramenti debito
triangendum, ut quam citius opportunitatem habuerit, Romanum Pontificem adeat , mandalum Apostolicum suscepturus , cap. 11. de
. Invaluit circa seculiun IX. aut X. non minus ob censurarum frequentiam absolutio antiquis Canonibus incognita , quae vocatur λι cautelam, atque ei, qui censurae sibi inflictae nullitatem & injullitiam aliquo modo probare potest , ideo conceditur , ne censuratus tanto tempore , quo usque causa plene est finita , omni commercio ecclesiastico & civili exclusit manere debeat. Denegatur tantummodo casu illo , quo censurans intra octo dies manifestae enonis probationem opposuerit. Etenim OL 1ensio si debita si, quacumque incassum obstante contradictione litae absolutio non differtur ,
ae unice cxigitur a censurato a. juramentum de parendo mandatis Ecclesiae , 2. idonea cautio de satisfaciendo in casu, quo celisura julla fuerit deprehensa. Praemittitur quoque haec a Blutio abselutioni sacramentali ad superabundantiam, quamvis nulla censurae susipicio subverserit r. Imo ne latens fortasse censura gratiae concessae impediat effectum , etiam in omnibus rescriptis, Bullis & privilegiis apostolicis de
stylo Romanae Curiae inseritur, N. I. IV. q. . c. co. de sent. Excom. cap. 2. de sent. Excomin VI. c. 7. q. 2. ibid. s. Denique & illa absolutionis speetes apud veteres. ignorabatur , qtiae absolutio eum reincidentia , is ad reine ide/ratim ideo audiit ,
quia non nisi ad determinatum tempus , aut ad certum actum , ceu serendum tellimonium datur , quo elat so aut peracto in censuram rursus incidit abs blutus , c. 82. de sent. Excura. in VI.' Certissimim est , absolutionem a tensuris non minus ac ipsam censurarum inflictionem esse actum a potellare ecclesiastica dependentem, proinde censuram non ipsis facto per solam tolli satisfactionem , quantumvis vinculum illud, quo peccator ligatus est, apud Deum in culpae remissione ditalvatur, cap. 23. de sent.
Alli. Atque ita etiam eadem aetas non tantum quoad ipsas illas , quas distineas opinabatur vindicarisas poenas, scilicet I. Su ensionem & Interdictum , qu tenus per modum pana instiguntur a) , II. Irrilaritatem ex delicto b , III. Dc positionem se , IU. Depradationem d , U. Detrusionem in monasterium se , VI. Recessum ex loco delicti magnam adtulit mutationem, sed etiam nee n ruine quidem in antiqua Ecclesia cognitas poenas, veluti mulcta pecuniaria g ,
252쪽
DE CENs URIS ET POENIS ECCLESIASTICIS. υνιerberum hJ , careeris i) , aliaque corpus de statum externum violenter assicien
aὶ Tum xjunt Suspensionem dc Interdictum
per modum poenae contingere, quando in tempus certum ac determinatum, & non ad contumaciam trangendam, sed ad vindicandum delictum concipiuntur ἰ cujus exempla Concit. Trid. Mis XXIII. c. s. dc Io. de Reformat. exhibet.
bὶ Iuxta hodiernam nempe disciplinam
quamvis publica quidem criminae pristinae irregularitati obnoxia maneant occulta tamen , id eit , quae judicialiter probari nequeunt , secus ac olim condigna poenitentia ab omni irregri .itate purgantur , nili specialis in liuper requir tur dispensatio. Concit. Trident. seli. XXIV. c. f. de Resorm. Iam alibi monui non ob manifesti erimina quaeclinqire , sed tantum ob casus jure expressos contrahi irregularitatem. Sed de id obser-veg , ad contrahendam irregularitatem eiusnodi crimina debere elle consummata. Ceterum si delicium quidem sit consummatum, sed num id irregularitatem adnexam habeat , dubitetur, delicti reus in hoc dubio tutiorem eligere semitam , atque adeo pro irregulari se gerere ,& ab ordinum susceptione, vel eorum functi ne abstinere debet, c. ix. de Homicid. cap. s. de Cier. Excom. ministr. ej Cons. Concit. Trid. XIII. c. 4. de Resorm ubi edicitur, quomodo solemnis depositio dc degradatio hodie peragi queat. d) Hodiernam degradationis formam videin cap. 2. de poenit. in VI. dc Pontis Rom. sub. Tit. Degrad.
eὶ Videlitet id , quia olim poenitentia'.
causa ea, quam supra probavimns , ratione fiebat , cum nomine vindictae re ipsa dein induebat vindictam. Atque ob illas, quas recentior haec nonna non parere non potuit dissicultates , etiam ejusmodi in monasseria detrii- sonum usus a fom recessit , nisi quod adhuc- dum cum antiquo ad Doenitent respectu saepe Clerici in monasteria, aliis arta ad peccatorum expiationem , dc utae emendationem secedere jubeantur.
1 ὶ Erat scilicet frequenter &Rectorum Eccletiae & Interpretum mens, veram relegationis dc exilii poenam a potestate ecclesiastica statui posse . Hinc etiam etiam c. 9. III. q. 3. Can. 23. Dist. 69. cap. i. de calumn. in praejudicium ei vilis Imperii exponebant , atque exequebantur.
I Eodem tempore, quo serum intermi min externum; poenitentia in vindictam; dc spiritualis procedendi modus in temporalem a iit , eodem tempore eleemosynae loco inui 'a cuniaria adparuit. Frustra Petrus cunis rius Petro Bertrando Episcopo objecit : eiusmodi
poenas ecclesasticae jurisdictioni minus convenire. In promtu enim hujus erat respons ' :Ex suo licet jententiam Exeormnunicationis a ponere , ouae est major , licet etiam apponere poenam pecuniariam , qu e ebl minor. Utina in non plura eius dein rui nisi . dc quidem ab Episcopis data, nobis ecclesia lici annales exhiberent. Conf. Fleuru Hist Eceses l. 94. f. 3. 4. Tom. XIX. dc Disc. VII. ad Hi:h. Ecel. Poenam pecuniariam . ceu temp'rale medium nonnisi a civili imperio statui posse Patres Concit. Carthagin. U. agnoverunt. Harduin. Tom. I. col. sys. Cujus Concilii Canon' ii nobis Gratianus integrum, iton vero depravatiint referre debilisset. Can. 3. XXIII. q. s. Q remadmodum autem tribunalia eccloliasti ea causis qtra dain civiles privilegio Principi in def.;iendas accepere , ita eti m quatenus eodem privilegio dc nomine imperantis ejusmodi poena; civiles exercent, in hoe eartim lem exercitio turbari nequeunt. Quo sensu si accipiantur Canones recentiores, euec Concit. Trid. Seis. XXV. c. 3. Iubentes conticescimiis.
bin NovA, atque inaudita est illa praediacatio, quae verberibus exigitur, c. r. Dist. S. Cons. c. 7. & g. ibid. dc c. et . Dist. 86. Hinc etiam ann. II fiet. ad conclusionem Advocati
i Episcopi nunquam in veteri Ecclei a sita alictoritate carceres constitueriint. Ex indulgentia demum civili , & quidem quoad Clericos tantum , iis uti coepere. Subinde autem illa fori interni externique distinctio , dc non tantum simplex poemitentiarum . dc poenartim, sed insuper pejor illa mediorum spiritualium ae temporalium confusio effecit , ut etiam ad Regnum Christi in hoc mundo quod tamen propterex non de hoe mundo et se scire debebant in carceres proprie pertinere arbitrarentur. Cumprimis autem carceriim abiistis in monasteriis contigere. Quapropter etiam Atigustissisma Nostra ejiismodi carceres singulari confli- tutione de anno x i. eliminari ec Religiosis Superioribus, ne processiis tam civiles , quam criminales contra suos subditos formare attenistent , sub gravissimis poenis protriberi justit. Cons. P. Reiffensiuel ad Tit. de Aecus & lnquis. q. s. dc qui Monachii pro 'it , Anonymilitellii in sub Tit. P. P. Franc bcanorum Criaminalis Processua. λὶ In Can. fi n. dist. 33. e. r. Dist. S. c. I. v.
q. t. Gn. 6. XI. q. I. C. 24. de sent. Excomm. 'Paenas coipalis afflictivas , infamiae se con
253쪽
x g LIBER III. CAPUT IV. DE CENSURIS, M
Reatione . bonorum deprehendis. Quidquod
etiam merum mortis irrogandi facultatem a Papa judicibus ecclesiasticis eo edi posse affirment; arg. cap. lin. Ne Clerici , vel Monaehi
in VI. Id mirum est, quod dum haereticos ju- diei seculari ultima supplicio plectendos tradidere , irruularitatis evitandae caiisa efficacem inseruerint intercessionem, ut judex citra mortis periculum sententiam moderetur. Magisque mirum , quod si escacem bane intercessonem iudex in clementem animum admisisset, is ipse velut haereticus suisset condemnatus , cap. I s. de haereti in VI. Non cogitassem sane, aut si titassem etiam , attamen non essem elocutus, hane igitur intercessionem esIe meram ceremoniam, si non id iam scripsisset Cl. Barthel Trach. de liberi. Exercit. Relig. cap. XI. q. 26.
Adde Dura . de Maillane dans le Dictionatre de Droit Canonique sub voee Inqui rion. Ii Consta. de Riegger L. v. Decia g. 6o . usque Cet . Correctis spiritualis maxime intestu personarum Ecclesiaiticarum quomodo institui debeat, sitis exposuimus .2o1. n. b. num. I. Cujus normat violatores Gregor. in Mor. L. XXIII. cap. r. o. ita peristringit et Hoc habet proprium doctrina arrogantium , ut
humiliter nuetant inferre , quod docent, is recta quae Iapiunt, recte ministrare non possint. In verbis enim eorum proditur , quod cum doeent, quali in quodam Mi midentur sublimitatis culmine redidere , eUquo , quo docent, ut sinWe infra se positos veluti in ima respiciunt, Ouibus non consulendo loqui, sed
vix dominando dionantur. Recte autem bis per Prophetam Dominus dicit: Uos AUTEM CUM AVITERITAIF inpERABITIs EIs, ET CUM POTENTIA. Cum austeritate enim , potentia
imperant , qui in subditos suos non tranquilinis ratiocinando eorrioere , sed aspere inste-Gere dominaηdo festinent.