De concursu Dei ad actus liberos voluntatis creatae (Francesco Diotallevi)

발행: 1611년

분량: 295페이지

출처: archive.org

분류: 철학

11쪽

pro prima sententia, uae S. Thomae auctoritate innitebatur, komnia contra Aduersarios retor

CAPUT M iii

Satisfit rationibus, cap. 3 propo pro prima sententia. p. CAPUT IN. De Argumentis pro prima sententia allatis capite primo. .ic CAPUT X. Alia nonnulla Argumenta ab aliis

allata proponuntur contrassecula dam lententiam ab Auctore pro

batam ibit

rgumenta proximo cap. proposita diluuntur. p.: I

14쪽

OPVSCVLVM

FR DIOTALLEVII. De Oncursu Dei ad acti liberostoluntatis creatae.

ELEBERRixa, est inter Catholi cos nonnullis ablisnc annis ita comrouersi.i, quae Qui inas auxiliis nomen sibi vendica ut Ea vim si cet complures contineat quaestiones omnes tamen, vel saltem que sem;

1 illa pendere videntur: quo scilicet pacto Deus concurrat ad actus liberos voluntatis creat , tum ad eos qui supernaturales sunt tum etiam ad cos, vel potitus ad phvssicam entitatem eorum, qui sinu ordinis naturalis,&mali moraliter. Quod ipsum dum qimitur nil aliud profecto qumtur; nl: Anconcutitis generalis Dei phytice taedeteramnet voluntatem creatam ad producendam enti item physicam actus praui:&,An gratia erri a phytic eavilem praedete omne ad actum bonum super' nata

15쪽

opus c. THEOLOGICvMnaturalein ac propterea per aliquam realem vj, tutem sibi propriam differat ab auxilio gratiae sisse

licientis necne.Hanc autem qua:stionem una cum

rota controueris tui sitque egregie tractarunt docti stimi viri compluresu nullus tamen id sibi propostrine detur, ut ea ex professo congereret cimexsecrosancto Concilio Tridentino erui posse sent ad hanc causam accommodata. Quamobrem cum mihi Ivimprudentiae stii lia non permi

tant, ve totam controuersiam latitas pertractem; non ab re visum est, praecipuam illam controuersiae partem,aquacqterae pendendit attingere, ut ad meam sententiam confirmandam ea omnia in

mediurn proferam argumenta quae mihi sacrosancta Tridentina Sinodus sessione sua sexta suppeditauit cum p sertim aliqua ex iis nonnihil habere vitium illi ipsi perstia seruit quibus utpote meae opinioni aduersantibus eadem Roma mptiblicis, priuatasque Disputationibus di ollienda proposui: tu enim eortim sententia in hac qua, mone minime subscribo taeos tamen doctissimos viros est libens fateor atque hoc ipsorum testimonium eo libentius naagni facio Quia dissensio hac intellectus speculatiui cui nihil commune

cum animi motibus ac voluntatis pondere nullatenus imminuit optimam illam animi mei propensionem, quae ipsorum tum beneuolcntra ergame,tum etiam doctrinae, atque aliarum virtutum

insignibus iure debetur Agam igitur solum de

concursu diuino ad illos actus liberos creatos, qui vel inali fiunt moraliter vel boni sunt, tu pereaturales C:etero vem actus omittam quippequi non pertineant ad eam controuersiae partem. , quam

16쪽

quam aggredior se vel eandem minorem

contineant diuicultatem.

In toto autem hoc opusculo se seque ni ab-stmebo ab omni plane Censura illius opinionus, quam pro viribus oppugna iam arbitrabor: Quod ii quidpiam quod notam aliquam redolere videat Lis vel inter argumentandum exciderit; vel argumentationis natura extorserit cum subiecta inateria coniunctam Idne Censurae loco habenullo modo possit; Aperte in prasentia moneto,illud me non profecit tanquam iudicium quod de Aduersariorum opinione feram te solum tamquam argum etationem quandam, aut illationem. Vt ergo ad rem,oniamus, pugnantes in proposito sententias reseremus ut eam postea, quae O bis amplectenda videtur , ex doctrina Coa iiij pro viribus confirmemus.

A P, T PRIMUM. Proponitu ententia eorum qui oluntatem crea- adactus i nos physice a Deo praedeterm iri putant. THeologi nonnulli recentiores, qui arbitrantur voluntatem creatam a Deo moueri per physicam praedeterminationem , de tribus capitibus illius Quaestionis , quam in Prooemio pertactandam proposuimus, haec cui ipti statuunt. Aiserunt priino, Auxilium hastile et icacis sirupliuciter neces Varium est ad singulos actus supernat ales eliciendos:cificaciam vero in eo coniastere ut physice,siue ad modum cauta physice pravieter- minet

17쪽

Tugoto Greu eminet arbitrium crearum ut libere ac infallibilitet consentiat Deo excitanti, atque vocanti. Neque enim in huiusmodi esticacia vllum ordinem includi putant adirescientiam conseruus arbitris exii ypothesi futurali sed auxilium ipsum secundum se consideratum intrinsece ac essentials ter tabere hanc cilicacem virtutem, ut pra)determinando faciat causas liberas libere operari Hinc vero inferunt voluntatem creatam gratiae ossi caci dissentire non poste in sensu composito; sed solum insensu diuiso Quam distinc ione cuni ab aliis perperam putent explicatam ipsi ita deci rant,ut dum homo negatur poli dissentire in sensit composito motioni eis caci, sensi is sit, licet Potentia ad actum oppositum cum illae motione consistat; inimiscet tamen contradictionem hac duo simul et se vera: ut scilicet auxilitii essita sit Iii 1omine,&homo dissentiat Dum vero asserunt hominem auxilio Scaci motum dissentire posse infensi diuise id se lignificare profitentur ut homo dum habet motionem ficacem simul etiam

retineat potentiam ad actum motioni oppositum cum ipsa tamen motione non coniungendum,

sicut in simili dicitur Parios albus in sensu diuisoli osse esse niger, quia simul cum albedine retinet iotentiam ad vigredinem, quam is Ytranque quamitatem simul habere neqtieat. Quamuis enim inquiunt pytentia ad dissentiendiim physica sit, absolut loquendo possit reduci ad actum , On-

quam tamen reducetur Itali tena hoc homine au-

vilio edicaci, quia ipsum auxilium facit, ut illa po- sentia non redii catur in actum eidem auxilio

repugnantern .

18쪽

Secundo asserim auxilium efficax distingui ab auxilio gratiae sussicientis per aliquid sibi intrinse cum, eo quod auxilium estica secundum se,atque ut venit a Deo realexin aliquam virtutem habeata dei sciendum, quam in E ipso non habet auxilii ir sufficiens. Tcrtio denique asserunt satis consequenter physi an praedeterminationemra Deo conferri

etiam cum ac bis prati eliciuntur, ita ut quicquidentitati reperitur in quocunque aestu peccati, quamuis intrinsese malo debeat in Deum reserra, tanquam in primam causam pronouentem , cpraedeterminanten actuali motione creatam voluntatem ad talem aerum ,quatenus actus mens est. Hanc opinionem adeo fideli ter a me esse rei, tam ut ad subtrahendam omnem querche occasionem, verbis ipsis addictus esse voluerim , facile comperiet , qui Auctores ipsius leuiter etiam

percurret,

Explicatur senteutia eorum qui negant omnem physicampnaedeterminationem. Et inretitur ordos andus meaprobanda ex doctrina Con

cilii Tridentini,si . 6.

SEntentia seperiori contraria, utpote physicam

omnem praedeterminationem de medio toliens , est non solii ni doctissimorum virorum ex recentioribus, sed antiquorum etiam scholastico rum, irmissima habet fundamenta in sacris li-

rexis , Conciliis, Patribus istius ac optimex a osten

19쪽

tibi cap. 1s e iubi Suare in opusculis practertiin lib. o alij. Qui Lacin te tul aliud sentiunt quam id quod . Augiis inti conceptis verbis ex prestit lib. I .ad Simplic. q. 1. ubi sic habet Ut O illi da erit insit multi rocati , palici et siti, ut quam his tuis pno modo rotatistu tamen hia non omnes uno modo

assecti sunt illisoli sequanturio antonem, qui e Capten dae reperiuntur idonei , illud non minus rerum fit. Igitur non, olentis, neque currentis,sed miserentis es Dei,cgis hoc modo vocati ii, quo aptis in erat eis, quiscuti suntyocaitionem, paucis Interiectis. Verum est ergo multiirocat; , patis per electi. Illi etiam electi, siti congruenter vocati. tilitati te inrem non congruebarit, neqlie contemperabantur Pocmoni non ele ita malion secuti, quamvis vocati, iursu post pauca Clitus autem mi erem rhic eum vocat quomodo isti et congruere , Ptio autem non respuat. I Haec Augustinus cum etiam verbis

hi Auctores a dicti. Dicinit prina auxilium esticax quod ex diuina

eletatione, iecreto diuinae vobilitatis datur, illud esse, quod confertur ita arfectis , ut ad illud

recipiendum repeliantur Idoti ei, quippe quo congruenter vocantur arque ita vocantur quomodo scit Deus eis congruere, ut vocantem ti respuant; gratiam enim sicacem asseiunt esse gratiasn congruam, scd congruitatem nequaquam consistere

invia rura, esse rura ipsius gratice, quae ex se absque ullo oad me ad consensum arbitrii, etia sub conditione tuturum efficaciam habeat Probant vero id ex verbis relatis, quia si haec nimia congruitas a linittere

20쪽

TRAN c. DIOT ALLEUI I. miteretur.Non ideo non sequeremmo mirus uno quia non omnes uno modo a ti

uuis Audistinus sed potius ex min

on sequerentur,qvia non onmes eodem mo

do et vota tone es isdem virtutic vocarem conita aditata inalis atque alis excita- suasonis mod-vibus homines prosumta et consensum alliciuntur sepEIdum

eonsiderat S. Augustinui post

ricitatiue &esse iitialiter ab auxilio sussicienthvel visam realem vututem sibi propriam, quae

Trum uti inhis non possct Probant hoc

me, ais telis , quia ex multis uno modo

r ui est inini eiusdem vi in alis se

uali non sequuntur, ideo iret in um: iuuta sit talis vero qui non utitu sit solum sussiciens, si tamen spectariu

r ealis, ac realis,&intrinseca virtus utrius

tumum est dis .

Iheo in eo putant a sessicienti differre quod effi-

Dei decreto de consensu arbitem creati detur cum conditionalium futurorum qa, nos itur alicui spectatis ommbus Ita cong e-

' utam, iris illibiliter conici iv

et si eri tamen auxilium sussiciens quantrum

SEARCH

MENU NAVIGATION