De concursu Dei ad actus liberos voluntatis creatae (Francesco Diotallevi)

21쪽

ira Nouuat , sula omne . Quod ei

dum est necelle, estes le rum, quia eri Interimiseriindo gratiae est caci secundum cainclud tur necessitas ex suppositione conseque lias cuius in tu rum Quo non potest conitin Aquae est ellicaope tam lunt totam re tam vim, re virtutem tibi in Dunlacam abstrahendo ab

o in pra: stimura &suppositione futuri oris

sus, docem grariae enicaci stantiri, d resisti om-nmo polle in sensu componio cum huiusmodi

sito distentiata multis , Qui vocationem non quintur licet eodem modi, Choc Elha PinlrsvIutItis auxinobocati quoad qui secluuntur. Interim terti contomperationem illam Augumma nam creatae olim latis cum stratia seu

dicinaliter una , sic conditionem in vita Crataeas gratie motionis,ues auxiliu pertiemem cuin tota sua reali vimite non trabeat ratione ei ficaci . Denique

22쪽

F, AN, Dio CA L CEU I. Denique inferunt Quarto argumenta, embus contra Auctores primae sententiae obatur, a

naittendam eues tum et

xilio sticaci insensu composito atque ad consentiendum in seia composito per se sumpto , contra hanc ipsorum sciuentiam erorqueri non polle. Nam eo solum temni gu ut illa, ut scilicet cum gratia, quae facto

est edicax specit Extiue solum acceptatas cundumentiae , ac totam tuam realem virtutem conitinui possit actus oppositus, sum eo, ratio

otiae de fac o est auxilium siliciens coiuungi pos- ut actus ad quem mouet , consequentem loci cacis. Quae cum primam sententianas inditus euectant, hanc tamen posteriorem opimonem

plicant' confirmanti Q cum si senteritiae

Auctores docent sensium Coiicili Tridentim eum vicum ratia ossicaci ad volitioncm boni coniam-gi posti noluio eiusdem,aut volitio opposita, tanid Tint,ut simul qui possit velle, tolle idem

bonum, sed ut cum tota dia virtute auxilis, a quo desecto produciturri arbitrio creato libere concurrente volitio boni, possit(seclusa suppositione, dc pNescientia consons is futuris coniungi per liberam subtracti oriem consensus arbitri notatio

eiusdem boni , se volitio opposita Quae omnia semper habenda sunt prae eulis dum legiti

ouidpiam eorum quae contra Auctores pIImae sen

tentiae obiiciunturin hac quaestiones quana aemanibus habemus. Atque lite deauxilio Dei ut ficienti,ac efficaci ad bonos actus Qtio vero peritu et ad actus malos dicunt

23쪽

phylicam piqdeterminationem ad illos inito mi nus admittendam esse. Probantium exsuperioribus , innueriam ex alias Augustini verbis eodem rura ea libama deterio nitar ob in i obdi rare ccant quosdam, quia non rerum inis tur, non

m dii p- xuc autem colligunt. Ad

hosactus Deum permissiue solum concurrere, seu per contairsum simultaneum cauta laberi natur uter debitum, ut sua libertate uti possit, Ita ut ad in malum potinis , quam ad bonum ideo solum Deus concurrat, quia ita praeuisa est periclen Ham murorum contingentium conditionalium exigere libertas creata, cum alioqui Deus semper paratus sit libentius ut ita dicam concurrere ad

acturia bonum.

Contra hauc sententiam ita explicatam illudo buci posset Non setis tirmum vi indamen-riumpsius in libro illo ad Simpliciamim quaest.2. constitu re vel quod libertisse ab Augustino latis tus non sit, vel quod scriptus sueti ante exo

tam ariesim Pelagianam quo tempore Au usti nus naturam gratia non tam accurat perpenderat. Sed haec nullo negotio reiiciunt ii .Quod enim

'O', iam quam S. Augustinum habeat

Auctorem patet,quia S. Augustinus lib. .retractarum mni de praedestinat, Sanctorum, cap. q. sum uti suum agnoscit, atque ita agnoles hv erus materia argumentis atque itio descis iis, nullum cuiusuis suspicum locum relinquat

vero ab Augustino iuniori ante haeresin 1 et iram criptus tuerit, tu in refert post candem lamelim non exortam modo, sed plur bus

24쪽

ultaurium notitium et mori v

Tum mi uiu, ad Simplici quae

tentia interse pugnant.

his omnibus patet Iri preti m

s ciuibu viri usque sementiae Auctores ter se

nionis senuit, Auxilium ficax Utaui: eiusdem actus negatro' actus

' m o superioti pio positione relatanu

essica distingui iussicienti realiter li-

et filiqua realem virtutem sibi intrinsecam,

26쪽

PRANc Dio A L CE ii. 13miae habentur infra canas id co,ipiis in commodioxem locum reiectis rei pendemus in praetcntiaca in axat, quae habentur in calce eiusdem chpitis nimirum. Umla insuris litterulum dicitur, Conuertamini ad me, ego comtartaria vos libertatis nostrae admonemur. Cum ristondemus Conuerte nos m-mme ad te, ct conlurimur Dranos gratia praestan confitemur. IAgitur hoc loco de dispositione adultorum ad

iustificationem, ut expresse pater legenti contextum huius capitis s. de sequentis. Quo fit ut con- uetito nostra de qua mentio habetur in verbis re latis ut motus illendet,spta,&chatitaris in Derim, per quem cap. sequenti dicimur ad ius iucationem disponiri ad quem motum voluntas ex se absque auxilio praeuenientis gratiae Olen Ne- ouaquam est, Vt ex hoc ipse capi constat illis Nerbis. Neque tamen me gratia De mouere se ad instinam curam illo li ra sua refluntate posito quod

ipsum latius decernitur infra, Can.3. V proprercaeco amur fateri Dei nos gratia omnino praeuental

debere, ut nosmetipsos mouere postimus in Deu, atque ad illum comtertere. His autem positas sica,timentor Non possiimus nosmetipsos conuellere in Deum, nisi quatenus auxilium sui naroratiar ptieuenientis actu obtinemus , ut patet ex

dictis Ergo praeceptiam illud Comiertamini 1 inae , admonitio illa nostrae libertatis non cadit supra nos nisi pro eo statu,qui diuina gratiae Otionem includit Tantum enim abest, ut liberras ad conuersionem consistat sine potentia ad illam, ut huiusmodi potentia sola sine potentia adopro sinim nonsit satis .Hinc autem clarissime m-

27쪽

fertur motione illa gratiae nos physice non prie- determinari , mali ea motio nos non relinquit Ita disteientes, ut conuertamur si volumus sienon conuertamur si inolumus flustra praemipitur nobis, ut postquam inius odi motione praeuenti sumtis,conuertamur,&frustra(ne dicam fuso libertatis nostiae in aestu conuersionis admonemur. At vero si motio illa gratia nos physicei determinals vere non relinquit nos lia indisterentes, ut colligitur ex testimonio moderni, atque e regii Doctoris, qtu playsicam praedeterminationem explicare , ac defendere studuit libro ante paucos menses inprest insic enim habet et cla rata

non priaeterminat physic tu voluntatem ad operandum sed tam determinatam, Sisam uisentem relinquit, vis vult opere in ,s non vult nihil operetur Sed cacia Auxi promenturam, Aepradere minat nostram voluntatem ad operandum; ergo tac ille Quibus multum ponderis inesse videtur ad ostendendum gratiam praeuenientem phvsice predeterminantem ad conuersionem non relinquere liominem ita indisseretem cetiam ex Aduersariorum lententia ut si velit conuerratum, vi nolit non conuestatuta enim praed terminatio relinqueret indifferentiatri non citis bene opposita fui etessi cacia auxilis praeuenienti essicata morali.

Res itur ne rem uersiri sasserti posset.

NEque valet si dicas Concilium cum dicit nos

pCecepto illo conuersionis admoneri libertinus nostrasiloqui de nobis, ut motis gratia peru nienti

28쪽

nienti sus icienti, non vero esticaci , quae physice praedeterimnat. Non inquam valet,nam Conci lium agit de nobis ut motis ea gratia, per quam tangente Deo cor hominis,homo ipse liquid agat inspirationem accipiens,quam abiicere posset:gratiam autem,per quam aliquid agittit, in confesso, est api id omnes e se ilicacem praeterquam quost Aditersati solent ultro lateri, agi hoc loco a Concilio non sblum de gratiam acienti, sed etiam de etsi caci, ut attingemus inti cap.I.

glia resto io reiicitur.

AT dices,hominem,ut motum gratia, Licaci, quamuis physice praedeteraninanti ad conuersion citi esse adhuc liberum , conuertatur, renon conuertat a quia physica praedeterminatio relinquit potentiam ad oppositum, ac propterea

etiam libertatem

Sed contra est, quia ipsi mei Aduerseri concedunt formalem arbitri cIeari libertatem sitam esse in activa indit serentia facultatis liberae indi iterenter se habentis ad opposita. Ex verbis vero paulo supra relatis, atqae ex ipsis terminis euidens videriit facilitate physice praedeterminatam ad unum indisterenter ad opposita nequaquam se habile. Et quamuis voluntas physice praedeterminata, vi conuertatur,possit in sensu tantum diuiso ut Ad tuersaris coiitendunt non conuerti. Id tamen,ut clarius etianari ac rustius ostendetur in sequentibus capitibus non est satis ad libertatem. Adhaen enim requiritui potentia ad opposita, quesiit expedita proxima ex communi omnium sensu,

29쪽

ic OP vscv. Tia E LORICvM sensuri. quem ipsemet Aduersiaim negare non audent,sed conantur explicare. Quis autem dicat

cam potenriam per quatra possit quis non conuerti solum in sensu diuiso ca quod ipsa coniungi nequeat clim negatione coauersionis , este potentiam expeditam , proximam ad haec Oeposita,

scilicet ad conuersionem, ion conuCruonem 3Notio enim ipsa nominis rem clarissimam reddere videtur. Nam cum proximitas proprie dicta sit

inter duo quanta, a quo riim altero sit ad alterum perueniatur per nullam quantitatem uuerceptam prius pertranseundum sit hinc proxima potentia

dicta est illa, qua, insitus adacturi immediatus est quia nihil inter ipsiim inpotentiam intercipitur per quod sit quodammodo gradus faciendi is, cuini a potentia ad actum progreuiendum es h. At

vero si potentia physice praedeterminata ad con uersionem in Deum est potentia ad oppoluum sensu tantum diuiso ut ab ea Perueniatur ad liberam negationem conuerIiovisti medium aliqiuidpemanseundum omnino est debet enim prius esse decisio ipsius priae terminationis ad conuersionemri etiam Predeterminatio adentitatem illius actus liberi, quo negatio conuersionis eligitur. Ergo huiusnodi potentia praedeterminata ad conuersionem,per quam in senii solum diuiso po-itest quis non convcrti non est potentia proxima ad conuelmonem, ad oppositum nec libera. Cora firmatur vero egregi rota haec ratiocinatior crina vi optime docet Scot in . dist. s. quaest. c. sub si Dico ergo ex docti in ArIst. q. Meta L Xt.22 potentia openitiva non est satis, ur aliquid non

solium secundum quad, qtiantum est ex partesul,

30쪽

sed etiam simplicite possi operari; Nam requiritui praeterea, inibi supersi addendum, remouendum, aut immutandurn, ut effeci:usur. Cum

autem aliquid dispositionc aliqua affectum di tua potens in sensa diuiso tantum ad optolitum; Vt actiim bube oppositum acquirat, prius est aliquid remouendum, ac immutandum , quia V CX- presse docet C reol.Thomistarum Princeps an . des hi quaest. i. art. s. ad 1 conrras Conclusio

nem id eatenus est potes ad illud oppositum, qua rentis potest perdere dispositionem quam haebet, acquirere contrariam Ergo quicquid est potens tantum in sensu diuisbmon est potens impliciter, ac proinde falsum omnitio et , ut sit in potentia proxima Maiae caula Capreol. loco citato, re in resp. sequenti ad s. s ubi potentiamin ensu diuiso explicat exemplis, quae ad eandem explicandam ab Aduersariis offerri solent pro eodem expresse accipit potentiam remotam, a Pomtentiam in sensu diuisi, potentiam proximam: ac potentiam in sensu composito Aliud argumentum ex verbis re tis deductumproponitur. In Reterea ut magis,ac magis confirmetur homi-

llem motum gratia p euenienti non eueliberiam ad actum oti risi motio illa physice prae,

deterininet.

Pon primum physicam, determinationem ad conuersionem tribuere voluntati, non totum actum conuersionis, sed etiam potentiam, si