장음표시 사용
281쪽
sumus;proponamus,ac diluamus ea quae aduersus eandem sententiam addunt alis obiici ei polores ex ipsorum do a d Primo,quia S. August de Pra dest. Sanctorum, cap. r explicans illud Sap. . Raptus est,
cum pericula vite huius, hon secundain pnescientiam Dei,quia hoc Deus praescivit, quod futurum Crat non quod futurum non erat, lib.priino de
viae eius orig. cap.ra hi siri it quod ipsi reboni, uinopraescientias quodp scor, non erit Tmia enim res te dicitur praesin futurum quod F suturum, Ex quibus videtur constare, non essem sententia . Augus .cognoscibile ante diuinum
decretum quid fecisset quispuam si diutaui vixisset,&uniuersaliter quidnam esset ex rebus contingentibus ac liberis futurum, ponerentur hae velitv conditiones , quae phy am ullam praedete
Secundo quia Massilienses, ut patet ex epist
Hylari ad August. iiij hoetici ui selitera
conditionatorum nitebantur tamquam senda Imento sua erroiis.Neque valet, si dicas no propte
ea negandam eii a datholici huiusnorat Lim
tiam, quia ha: retici ea abusi sunt sicut non est, ganda sacra Scriptura , quamuis ea haeretici omnesari uos erro te con firmandos abutantur Adinissicium hiliusmodi scientia in signorationis antecedente liberum decretum Dei, videtur vitati non polle qum ex parte praedeterminati detur causa,ve ratio aliqua pnedeterminationis, aut altem Ouuatuos sine qua ratio ordinis mediorum in ii
282쪽
neni supernaturalem , quibus Deus huic, vel illi
opitulati statuit, non sortiatur rationem praedestinnionis, sed retineat solummodo rationem communis Prouidentia supernatural Is. Tertio, quia S. ThOm. p. l. q. I ar. O. .p. q. Io .ar et .ad r.evari. 3 in fine corp.&q. Is .art. I ad 1.&aliispi tribus in locis, scientiam diuinam generatim, re uniuerse acceptam diuidit in scientiam simplicis intelligentiae . visionis; ergo nullam agnoscit
scientiam mediam inter tranaque, quae in contingentia seratur ante dixtinum decrerum , ut sub conditione ut iura. Confirmari potest, quia a causa indit fereti, quatenus indisseiens est, non exit actus certus Mettera nitiatus ex S. ThOm. p. p. q. rq a tr. 3 ad s. ergo e uia ante decretum diuinum creata voluntas in quibusvis circumstantiis consti ruta sit omnino in
litterens ad opposita, non potestante idem decretum cestum esse infallibili certitudine, quem actum eadem voluntas productura sit. QAarto , quia scientia haec conditio nato rarin istra constituitur ante decretum diuinum ad conciliandani libertatem arbitri cum infallibili tate diuinae Providentiae,. Praedestinationis , accisa cacia auxiliorum grati aeri sublata enim ab eo in litanti rationas huiusmodi scientia, latis Explicatur, quo facto haec inter se cohaereant, ta ea scientia iniustanti illo antecedente diuinum decretum con-lli uita se iiii videtur, ut usus liberi arbitrij tandem reserendus si in constellarionem aliquam vel constit titionem indiuidualem , aut proprietatem huicis liberi arbitri, quae non sit in potestate hominis, ratione cuius vocatio dii his citctim stantiis ita
283쪽
a o Pus c. si Eo LooICvMita sit congrua dc accommodata , ut sper illam moueatur voluntas , insertibiliter sit praestatura consensum. Cum enim volvittas tum ecundum se considerata, tum etiam cum quibusvis circumstantiis indifferens sit ad opposita , nec ante diuinum decretum oriri possit determinatio . certitudo,aut voluntate diuina,aut ab efficacia alta iij physice praedeterini nantis sit, coriis conditionibus conferendi: quod ab assertoribus huius sententiae ante decretium omnino negatur: ea solum radix, quam diximus certitudinis videtur superesse; cum praesertim nullum obiectum efficaciter moueat voluntatem hominis viatoris quantum ad exercitium actus, praeterea de hac certitudine conditionati fututi difficultas sit in primo etiani actu libero voluntatis creatae, ut propterea dici non possit certitudo pendere ab actu eiusdem voluntatis priori. Quinto, quia sicut se habet decretum Dei absolutuan ad futurum abs siti tum , ita se habet decretum Dei conditionatum ad suturum conditionaliter, sed nihil esse potest absolutet futurum, nisi per Dei decretum absolutum existens tamquam primipila causa in priori naturete ergo nihili esse potest conditionali tertiiturum,nisi per diuin(t in decretusi conditionatum ac propterea tantum
abes ut ratio futuri sub conditione esse , cognosci possit ante quodcumque decretum, ipsia
ex natur: si exigat, ut decretum conditionattim
exillat in aliquo igno priori. Alia omnia argumcnt ab aliis allataintiae ad hanc nostram quaestionem pertineant satis videti-rtir tacta, soluta insipetioribus. Aliquas vero
284쪽
Fi A, C DIOTALLEVII. aps contam artolies, quae potius pertinere videntur ad
quaestionem , de concursita Dei, atque de esticacia gratiae libens omitto, ne propositae quaestionis cancellos egi ediar, cum praetertim illa omnia , alia permulta optime videantur SuareZ, e aliis reic-cta suis in locis. Qtiare ea solum quae proposuimus diluendae sunt,ut toti disputationi finem im
ta diluuntur. Ex his quae fit se in superioribus pertractata
sunt facile constat(nis lor argumenta , UT ex aliis addidimus , atque alia quaecumque nullo negoti, tui polle. Ad primum igitur respondeo, praescientiae, O
me aliquando ita accipi, ut importet antecessio nem scientiae comparatione obiecti ordine iura tionis,quae antecessio solum esse potest,cum obiectum in posterior aliqua duratione existit. IPatet ex S.Damasceno lib.conti Manich non longe
fine,ubi aliud inquit in Deo est cognitio, d prae-Mt cognitio enim est ea, qua sunt, aut sunt scire*,-
ratio autem ea , qua futura sunt ante uis prodeant nose.Eadem etiam ratione scientiam a praescientia distinguit. Ugo de S. Victore lib. i. te Sacramettis, Z. p. cap. Io. Quibus consentire videtur Magister in . .33., ad hoc.Aliquando vero praescientia accipitur ita, ut particula, prae signiticet existentiam scientiae in instanti rationis antecedente diuinum
285쪽
decretumqua scientia cognoscatur aliquid de effectibus causo creatae liberae, prilis ratione quam ipsi existat aut fit absolute futura In quo tantium sensu intelligi potest doc strinae S. Augiis . de bon.
cent, praevidisse, irescis Detim aliquos credituros, ii apud eos fierent miracula, qui tamen absolute numqtiam erant credituri nitia Deus illis noluit subuenire per ostensionem miraculo im. His positis facile constat Ausustinum locis in a gmnent citatisintelligendum esse deicies cientia pictina dumtaxat ratione accepta ne alioqui sectini ipse pugnet. Et sane cum illis locis ageret de prae. Qientia ratione cuiuipraemio aut poena homia ab aeterno decernantur assiciendi,iure potuit prinscientia nomen in eo sensu usurpaere, ut sit notitia eorum quae futura sunt antequam prodeaut cum haec tantummodo praescientia locum habeat in iudicio diuino. Quod si S.Aug. ex eo quod res ab- fouit futura non sit , negaret simplicite assam
praesciri a Deo quacumque ratione,non solurn negaret certam scientiam contingentium sub conditiones iturorum ante decretum diturium, sed b- solute negaret proqaocta itaque signo rationis in-nem plane cognitionem coriam flaturorum conditionalium iu contingentia sint, siue etiani necessaria, dummodo tarnen numquam sint absolute sutura Haec dici potest Aug. negare Deo pra scictitiamante omne decretum , qua praeicia peccata illius qui raptus est, ne malitia mutaret intellectum eius: eo quod ante decretuin haec peccata non sint conditi maliter filium:Augustinus mina non negatri ut ex ipsiui contextu patet haec peccata
286쪽
peccata a Deo praesciri ante decretum , scd negat simpliciter praesciri neque hoc negat quia non sint conditionaliter futura; nam oppositum non modo aliis in locis cap. s. eitatis,sed in illis ipsis qui
in argumento arseruntur satis expresse tradit: ea
ergo peccata ideo selum praesciri negat, quia non sunt absolute futura, ut ostendunt ista praesertim verba, auae habentur de Praedestinatione Sanctorum capite decimo quarto cit hoc est , quia hoc resinit . quod futurum erat , nou quod futurum non erat id est, quod ei mortem immaturam fuerat My-gitum ut miratum ii subtraheretur incerto non quod pectaturus esset , qui mansuris in tentatione non esset. Ex his enim ciuissimum est agi de absolute futuris se peccata negari futura non sub conditione longioris vitae, sed absolute Mors enim immat ra quam dicitur Deus fuisse largiturus, absolute futura erat quod etiam ille, de quo est sermo , intentatione mansurus non esiet, verum est absolute quidem non tamen si intelligatur sub conditione longio iis vitae, sub in ta etiam conditione
falsum est , ipsum non siisse peccatutum, ut ibidem sentit August quia alioqui frustra commen-
ct tret beneficium immaturae mortis Maneat ergo
in prima tantum prascientia significatione supra explicata, negari a magustino praescientiam peccatorum eius qui raptus est, ne malitia mutaret eius intellectum, atque ideo negari quia peccata absolute futtira non erant. Ex quo reliquum tir, ut idem August. non negoti Vesci emiam contingentium sub conditione futurorum ante diuinum decretum in eo sensu, quem probamus, scd poti is illam atterte asserat, ut nobis videmur osten
287쪽
x Opus c. THEOLOGICUM cap. s. Atque hinc etiam fit, ut idem S.Augus b. de correc Itane trati cap. 8 dum agit de illo ipsules imonio, Sap. . aptus est ne malitia mutaret in tellectum eius: cun cuius occasione dixit de rara destinatione Sanctorum loco in argumento citato Deum nori praesciuisse quod futurum ac, erat, haec proserat. Ressandram si in cur illos Deus cum fideliter inpie riuerret, o tunc de ita huius periculis rapuit ne malitia mutaret lintellectum eorum, Onesictgo deciperet animas eorum. Vtrum hoc in potestate aion habuit, an eorum mala futura nesciuiis Nempe
nihil horum, nisi peruersissime atque insanissime di i-ttir. Quibus verbis ea quae alio loco dixerat non futura, Adeo no praescita,quia scilicet non erant absolute itura hic futura vocat, quia, muli IUm, sunt sub conditione, rex hypothesi futura ac propterea sub huiusmodi ratione docet ea praebiciti. Ad iecundum rei pondeo, Massilienses VSemipelagianos vises luisse ad suos eriores confirmandos, non qua inaque scientia cotingentium
sub conditione futurorum sed ea, qta putabant a Deo sub conditione praestiri invia siclei ex natura viribus prodeuntia ut patet ex epistolis Sanestorum Prosperi Hilari ad August. ex ipso-
metri Ang de Praedesti Salactorum cap. I. Huiusmodi autem conditionatorum scientiam cum omnibus Catholicis reiicimus ac damnamus. Dicinatis enim cum s. An epist ros ad Sixtinia, vde r.edes .Sanctoru cit cap. p. quae loca quasi nobis aduersantia frustra nonnulli afferunt. Dicimus sinquam credentes, vel credituros non iacad diuinam praescientiam pertinere , ut eis fides
288쪽
FRAN c. DIOTALLE vir. Vrsiosa destipe non detur,nec Deus eos credentes
f ciat Si enim praeuidet Deus ridern absoli ite ii
tui praeuidet illassituri ex vocatione congrua ad credendum absolute danda si ea praeuidet futura ex liypollieu, praeuidet similiter dandaeve ex hypolliet vocationem congruam ad illam rationeta iustides sit ex bypothesi futura ac proinde per limus modi supernaturale vocationem quam scit
ita congruere, ut eam vocatu nota respuat, sem
per ipse daturus est fidem , iacturus credentes eo imodo quo fidem, credentes praeuidet. Damnata igitur scientia illa conditionatorum Noam seni Gelagiani excogitarunt, dicimus contingentia ante diuinum decretum certo quidem p rudori ex hypothesi futura, vel potius praesen ria, Astapr explicauimus c. 6 in hine seqq. ita tamen ut cognoscantur a suis causis ex hypothesi existentibus pendere, siue supernaturales , clienatu mae esse debeant pro natura, flectus. Neque vero cx hiuulinodi scientia in signo illo rationis constituta sequitur, ut in Praedestinatosiit usa viri ratio aliqua Praedestinationis .Ex doctrina enim S. Augali de Praedestinat.Sanctorum, cap. is 3 i . de bono perseueran. cap. II.& II.
alibi pallina, constat, id solitan quod re ipsa, &abloliue futurum est,posse esse rationem aliquid obtinendit Deost non autem id quod tuturuinesset , si certae quaedam conditiones ponerentur. Nani ficut Deus nullam instigit poenam propter pecc.cta ab solitic non futura, quae tamen iacturus quis esset , si in certis cucumstantiis constitueretur, ita nec ullum consertaenesiuium propter botuim arbusti sum, quem praeuidet conditio,
289쪽
rei cobi, quos non praeuiderit Deus,eximi i qmi m aetatis opera effecturos,si vocatio item sibi mentibus congruam habetent.Hinc fit, ut cum S. August. de bon. perieuerara.(ap. i I. S. Thom. 3.par.
l.2 .ait-S.ad 2 fateamur, quamuis hac hientia, de qua agimus , 1 aedestinationem ordine rationis anteccdat; non tamen est volentis, neque currentis, sed miserentis Dei, quia ex iis quos vidit consensuros,si hac vel illa ratione vocarentur,lios tali, et mnon illos inscrutabili suo iudicio praet- destinavit; pro suae Piaede istinationis libero deincrcto, quibus voluit per illius vocationis largitionem subuenit, quibus nol ut non tubuenit sed quamuis haec ita sint,facile tamen concedi debet, consensarn creatum futurum , esse conditionem. sine qua haec ratio ordinis mediorum in finem superna uralem non habeat rationem Praedes linationis sed rationem solum communis Prouidentiae silpernatiualis Aliud enim est, videtur caula ratio ei conditio, ob quam Deus hunc potius quam illaimbi aedestinet, hoc est velit ut aianus fiat, ino nunc finem velit executioni demandare illum ordinem mediortim, per quem m- fallibiliter perducendus est, vitam aeternam Aluid velo, detii conditio , per quam habere
postic, aut ne qua laabere non possit ordo hienaeellorum simul cum Execia donis voluntate .itionem taedestinationis Antequam enim Deus praedet tinet sportet ut praetognoscat, qui suamoido medio itim in finem intallibilem habeat clim ipsis fine connexioncm, sed tamen quamuis
pcratique ordinc in praeuideat fallibilii ei perducendum
290쪽
pst. Net Dio TA L LETII. 2T ducemium hunc hominem ad finem caedes in
nationis, non tamen mouetur ad hunc hominem
praedes inandum ab efficacia illius ordinis , sed potius quia ex libera sua voluntate intendit eff-caciter uius hominis salutem , ideo eligit medium huic intentioni accommodarum. Ideo non sequitur, quod es conditi, ratione cuius hicol loliediorum minem aptus it simul cum voluntate executionis constituere Praedestinationis rationem,sit etiam aliquo modo catita, aut ratio Praedestinationis , in eo sensu. quia Scholasticis communi er excluditur quamuis enim hic ordotalis siti, respectu huius hominis, atque vitalis a Deo cognoscaturri adhuc tamen intelligitur voluntas diuina omnino indifferens ad hunc hominem praedestinandum , non praedestibnandum. Et si hic mi mero ordo mediorum,
non perduceret talibiliter hunc hominem ad salutem , si Deus voluisset ullum prae destinare , elegisset alliam ordinem , quamuis de facto talis sit , ut sit congrivis ad intallibiliter gignendam huius hominis salutem , sita
men nolitisset Deus tunc hominem praedestinares omisistet hunc ipsum ordinem , sicut de 1 cho circa reprobos omisit multos mediorum odidines, auibus executione demandatis praeuiderat illos infallibiliter adepturos saliuem. Est ergo conserisus ibitorum creati ex hypothesi futurus co-ditio, sinerua haec ratio ordinis mediorun in finem,quae de facto habet ratio inem Praedestinationis,lhuiusmodi rationem non haberet,qui i media alio vis in non ellent congrua itficacia, non thmen datur ex parte praedestinati aliqua causa, seu ratio