장음표시 사용
91쪽
paret.Ipsa uero interia ,si per se consideretur,nullo modo differt:cum omnia potestate sit: diearem ad omnia entia susteptionem prae se ferat. Quid in causa sis , quia Dbstantia metis'minus non admutat, pulaates vera admutant. 3λ.
. T uero hoc ipsum quo dubitationem affert eur cum substantis magis& pinus non δε mittant,qualitates admittanir Dexip. Hoc solui eadem ratione potest si substantias eo G in sei sunt,semper in eodem termino persistere: qualitates autem eo Q in aliis et Priamiliam habent, cum illis simul alterari ac commutari alseramus. Merito igitur fit, ut substantiae nem ex sese,nel ex es is inoementum aut decrementim ullum queant admittere:qualitarct uero ex subiectis in quibus insunt, magis di minus intendantur.
Cur adici rei livideturi A proprii substantiae assigna. Cet. 33.
, a Vlti sunt qui ipsum accusent,st non asserendo, sed quasi ambigendo proprium Ginam M tiae affinimi iucum inquit, maxime autem ei se eius proprium uidetur, v idem oc unum numero cum sit, contrariolum sit capax. Dexip. Sed dicendum ad hoc est aeum proprium multis modis dicatur,& praecipuum illud sit, quod seli & omni inest, nec humi uideturi Aristotelem adluxit se,ut hoc & iniuersalisti minis substantis non posse esse propciu osten/dat quod tamen eiusmodi sit,ut in nullo alio prmicamento reperiri queat.Ita enim igniSqΣque ictauissimarum paritum esse dictaur, non Q omnis ignis eodem modo sit te illimus, 1 quia in igne tenuissimum reperitur.Hic quom propterea Q si quid est indiuidirum contra riam capax id continuo in substantia est.iccirco hoc uidetur etiam substantiae absolute proprium esse, Q, susceptrix contrariorrum sit. Id quod ex reciprocatione ipsa cognosti apertius p test.Si quid enim est substantia Nus est ut in ipsa indiuiduli reperiatur, quod unum α M cum sit, mittere contraria uicissim possit.Si quid mira est, quod unum re idem rum sit,contrariorum est capax,id substantia continuo est. Ita igitur erit proprium, ut in nullo alio prae/dicamento,nisi insola substantia,at 3 ea indiuidua tinnim dicanar. Cur adiunxeris unum numero, dum propria Uansae exponis. Car. . 3
Eque uero in eo dubitandum est, Q cum unum numero adiunxerit, solorum indiuidum N rum hoc proprium assignarit enecp enim generi, aut speciei inesse hoc proprium potest. Des Q. Sed huiusce dubitationis non difficilis explicatio est. Unus enim cognitionis modus est qui ex parie totum significat.Vnde hic quoque si indiuidui proprium hoc est iam rem, at, quin generis etiam esse idem possit. quia enim ob indiuiduam submiam, α mu mipsa sunt secundae substantiae, contraria dicuntur admittere, proprium ipsarum ita dii finiuiti in ostenderet se non absolute hominis qui cogitatione con tur,ne communis N po se intcllecti animalis proprium nunc allignare,sed eius quod distributum est & existit,& in indi. Diduo inest. Homo enim qui in particularibus conlideratur, & animes quod distribuniminiplis est, proprium hoc sine dubio admittit. 'Cum volumus confrmare omni DF antiae inesse contrariorum per visu susceptrix', non aduertimus deterius lauanos probare, sata so
92쪽
nus in indius is considerantur. A initas insunt Alici io, , εὐ- -
nus mindius is consideran-,5 in il sinsunt. Alio igitur modo in substant is specida lint sulceptrices, Δ alio in motione,& actione,& dism,sitione dc huius
modi careerisi ubstantia cnim una re eadem cum permaneat, ut puta Socrates, per uicta contraria admittit:quare species quo id est homo,& genus,hoc est animal,quae in ipso ccnside
rantur, uicillim contraria mam ipsa suscipient: propterea Q Socrates 5c homo di animal est. Hi in aliis non ita euenit Nam h actio, empli causia Aristidis honesta est .illa puta Euribatae praua. bimili modo quOU habitus ex quo actio prosecta est,alter bonus,alter pravus.Aliae igitur atq; aliae effectae .citcnes,& item habitus honestatem Ec prauitatem suscipiunt, dum mul cum uno ex contrariis mutationem ua se admittunt. Quemadmodum enim uerbi causa, sequatuor id amiserint ut sint ei se paria non amplius poter etesta inio qu puta Aristidis,si honestate 5c iustitia priuetur nec inio amplius es. Missis dicetur. Est
Σ' ' mμhabear,ut sit praua, ne* Eur tae amo amplius a in Gis,p ua etiam fieri pollet: amissa honestate permanere
eadem actio Hristi disponet.Ouoniam seritur dictio sit -- , , ,- - ΩΦ-m 5 ampliusne . - iamia,Prdua mam neri poliri: amilla honestate t
ria actio Hriuidis polso.Quoniam igitur actio si detrahatur in sit honesta,n5 a ' Per se quidem actio nominatum, nam actionem proculdubso soli bono, di prauam item soli
m to coniunctam habere es sciuiam iam constat. Substantiae uero cum in ipsis contraria us cillim immutentur, ipsa: exdem pomanent.
Quia uidelicet AEmo est.mam cpratenus eii pato riusmodi pransitatio ex accidenti j.proprium uero su stant non ex accidenta, sed ex me inest. neque ob aliud, Q ex eo et in ipsa mutatio con
R τ sol 'latham remram erit rapax cum in una sipecie semper eodem modo perstet res
a. a iiii-natuiIesus contrarium est.Quin etiam coelum ipsum stare qui poterit statio m leni est mria Adde inus quo psi ex iis est,qus corruptioni sunt obnoxia, calidit δυσ 'R cum ui inditatem nullo pacio admittit: ae nix cum frigiditatis sit particeps, caloris D' p. Ad haec primum illud respondendum est proprium hic omni allignari, Quae mutationibus sit obnoxia: non quae in essentia sua sorinarui uidbilitatem mineat.D de ictud animadueritatim. substat uiam hic siusceptricon ei se x runt,non in contrariis habere essentiam suam dici. Imis uero caliditatem no admit
bii . is ' in Θ Πδtu insitam ha . naul autem est quod stipsum siuscipiatista extemum
H ἡ 'VI Umittitur ut aqua catastatem quae ipsi est aduentitia qualitas admittere di . Sie terra humore utpote externam
truso, fecitatem mmm sissim a Bainin, minime admittit. Coelestia irra cum in cimi motis es in habeant, sust tricia eo c
93쪽
rcuitu non possunt . Accedit, v ne qualitates idem huiust nodi proprietates sint, sed est tiales disserentiae,quae substantiam uniuscuius explent. Unde permanere nullo modo posset quicpiam,si iis exturbaretur, quae in substantia ipsi insunt igitur contrarioru sus eptri cia dimida cint, quibus non natura inseparabili modo insitum temni
Si piemadmod genera ρο species ipsa per se ipsa contrarium non admittunt , ita neque habitus, disest es , sed sen is quae sub ipsu sunt i non erit hoc proprium substantiae , ut contrariorum Ricissim sit si sceptris p . . . 1 irae cin quod in generali habitu π di positione spectatur , idem in generalibus p/os substant3s considereturaris ita
comam etiam alis crat, scontrariorum II . vicissim mis*sceptritia . . t . 1
4 Ed ad aliud praedicamentum rursus redeamus.QQadmodum genera &speciesquantum ad propriam subsistentiam attinet, ad suscipienda contraria seipsis contenta non fiunt, ita subiectis indiuiduis substantiis indigent: sic ne* habitus,& dispositiones,& motiones ex sci in sis, sed ex subieciis sensibilibus contrarietate admittunt. Dexip. At substantis prueterea incis,t & circum ipseni R in ipsa omnia eis
ystant: at* Rcirco contraria quo* circum ipsam sint necesse est. Ut autem contrariorum ci ut contraria suscipiat,quia ubi' omnibus subiicit ita ut e stant: atq storeo contraria quo* circum ipsam sint,nec ' Pax sit,imilli: ex allis inest. Accidentia enim nesibi quidem ad cibsistendum sunt satis: sed alib' Lundamento ipsis est opus,cui essentia ipserum innitatur. Ac nulli prorsus prcterea subiacentit Q rar uero non subiacent,quo pacto admittere contraria poterunt fNam subiectum, hoc Ah i5ipus album oc ni m csicitur permanens corpus: at color non ita.Quin neci; cum ex albo' nigrum sit,album in quod nigredinem admittat sed nora amplius est.tantum y abest,ut cori . tiariam sorinam in se suscipiat,ut altero superueniente alterum excedat, at exturbetur. At animal oc homo propterea v permanent,quatenussubstantiae in quodam hominesunt, coh/traria admittunt . Color uceto non admittit, quia non permanet. simul em m at album abit, color etiam cum ipse recedit, imue amplius est . simul item ac introducitur nigredo, color cum ipsa superuenit. Vessi hoc interdum ita non fit,n quam tamen remanens lora cedentia 5c recedentia admittit.
Plotini dubitatio, ιι esse contrarior susceptricem per vi s tanquam accidenssu, ' Hsanitie insit.
RVtcis Plotinus accidens esse substantae inquit, Q per uices contrariorum sit susceptrix Vnde net quid sit substantia, nem quid semper ipsi proprie insit, explicasse Aristotelam asserit: sesi illud tantum, quod ex accide ui ipsam cons uitur. Dexip. Ad hominem qui hanc dubitationem asseri,dicendum est, eum cum desii bstantia hic intestigatur indiuidua distii sibili cuius proprium eiusmodi esse debet, quod eandem substantiae formam omnibus pheat: non aduertere, cum ea congesta ac concinnata sit, propriaetiam eiusmodi habere oportere, cuiusmodi ipsa fuerit. Nam ipse etiam Aristotcies nunc cum congestionem hanc materiali di compositae,& in generatione constitutae substantiaeuelit significare,o mutauonem coturaria eam allignauit. Compositae enim substantiar oc in multitudine consideratae ita prinprium coni latur, ut naturae ipsius,& eiusmodi substantiae simul omnino insit. Vndeliquando id haberet substantia ut contrariorum per uises essti capax quin, non haberet: accidens hoc proculdubio dicendum . .Quoniam uero potestate hoc ipsi inest,ut ad contraria
sibijciatur: ei; si p est composita si antis,ut omnium sotinanim sit capax. cic ex omni
94쪽
squae in materiam umium concinnata surarietito sit, ut ad compositioncin ipsius susceptio
Plotim dubitatio, i punium ad compositire amet bustantum confideremus , 'materia nugissas ua esse inuenietur. Cap sso.
climat modo quo Plotinus dubitat,si stiisibilis sibilantia ne* sine magnitudine,nem sineo qualitate est,quo pacio accidentia ab ipsa separemus exempli causa, cum ignis substantia dicatur, si siccum & cesidum ab eo uelimus gregare, totum in substantia non amplius resta bit,sta pars ipsius quaedam,qus materia est. Vnde effici aiebat,ut sela materia substantia et se inueniretur. Dexip. Primum dici ad hoc potest, eam commixtionem di continuationem huiusce substantis non aduenere sed distinguendo ea qus ipsi insunt,per se considerare,cum per se ipsa subsistere separatim nullo modo queant: sta omnia in se et secum mutua colamexione quomodrant existant.Deinde siccitatem & caliditatem,quae sermae expletivae disserentiae sunt, quasi separabiles qualitates sumit me substantiae quae ad formam speciat, naturam cc derat neque primam compostat substaeuiat essentiam ex materia 6c so a existere ansemaduertit,sicut in naturalibus disputationibus demonstratur ex qs uero quae insunt ipsi, alia ut sit bstantises qualitates quae ipsim complent,simul p cum ipsa existunt: alia ut separabilia accidentia inesse Hinc enim in eam opinionem uenit,ut materiam ex Aristotelis sententia esle proprie si ibstariam existimaret.Id autem uerum non est. nam in libris de naturalibus larmam esse maxime substantia demoniauit. Adde ψ Q qualitates essentiales quae cum ipsa existiant, separari ab ea pol sunt,sed potestate ipsam meseruant. quippe cum ipsarum concuresus totum coimituat.Manet igitur potestate materia, siue substantiales,sive siparabiles quali rates admistat.Quod autem neque sine magnitudine, ne* sine qualitate sensibilis substantiacmsideretur, illud quidem recte dicitur, non habet tamen id adiunctum quod uerum est: Φetiam si formas cogi one separauerimus, materia tame ipsa potestate remaneat sub forma rum concursu imaginatione concepta. Vnde esiicitur,ut si ab e sermis materia elle nequit,
magis proprie substantia ea sit, quae adsermam spectat.
inuid uero oratio εc opinio quia ab extemis non assiciuntur,neque assici omnino di/a. N ceim simi r assicitur quidem oratio,& in se ueriαfalsi mutationem adimuit, quae γυdem orationis,& item opinionis mirarietas est Alioqui enim ne* animam contrariorum ense capacem dicendum erit, 'ia album 5c nigrum non sumsit. ut luee enim queat admittere natura comparatum non emed ea tamen,qus ad natura ipsius spectant, ut prudentiam et immideritiam,ut iustitiam 5c miustitiam, obcstera huiusnodi admittit. Quapropter propriam corurarietatem-circa ipsam asserimus.Ita hic quom censeridum indetur, oratione di oponionem contraria admittere,cum ueri di falsi,non sedendi oc non sedendi mutationem sisti piat.Contrarietas igito circa orationem 5c opinionem ex mutatione quae ipsis conuenit sinisii modo existet. Dexip. Ad Maesta occurrimus, ut dicamus non per corationem uerum di falsum admittere scis cum index rerum sit ex eo q, est ad aliquid, ex propria natura ue
ridi falsi capacem fieriaEx eo enun uel cum rebus cons it, ues a rebus dissentit, uera uele Ee Sicut igitur in quae stim ad aliquid,qui est dexter,nulla in se mutatione su cepta sinister euadit,si alter uid licet fuerit transmutatus: ita hic quom non Q aliquo modo assecta,aut mutata sit oratio ues opinio,ex uera salsa evadit sed ipsa immota pessistes ex rerum mutatione me habere alio at alio modo uidetur .Sed si quis etiam concestati orationis quatenusinor Rae opinionis quatenus est opinio, ius diminationes esse in eo tame insili
95쪽
ictae Isiacae essiciantur, n m m ipse cum immotae omnino pennineant, asse e aliquomodo fuerint.
esta age inquit Plotinus,si uis,solius substantiae esse hoe proprium concedamus. Nunquid etiam quidnam sit subtantia, mam stabit r Cui enim rei militetur mens nostra, ut alia substantias,alia affectiones esse dicamus e Si enim ex eo dicemus,m hoc quiddam sint, di in alio non sint genera di species id non habebuntiquippe cum species de indiuidua substantia, oenus veroo de specie&de indiuiduis dicatur. Dei p. facilis huiusce res sellatio est. Primum enim illud morandum n m est,haee ncm ita de alio dici,sicut accidentia, qus in alio sunt sed sicut genera di species, quae subiecti esseritiam explent. Dein se quint ad hominem saepe dictum iam est, ista subiungimus: non oportere neque in corporibus submultiam im Foream, neque unum per se separatum in iis rcquirere, quae adnuitere talia ncm possunt. Illud praeterea sciendum est, fieri non posse, ut siri remorum generum exquisitae diffinitiones reddantur, quae essentiam ipserum totam persecie cim preti ant. Omnis enim doctrinacriae de ipsis fit, a posterioribussumi cinsiliat, commemoratumidi desti qmoni potius sinulis. Non est igiturin disput timeamus exigendum ,-rerum ipsisum euidentia adis. tat. propter satis quoque esse hie debet, si proprium eiusna amnetur, ex quo an dictiones euem
tialam in modum pratiscentur, co/gnostere ualeamus.
E O R D I N B praedicamentorum, Q qualitas post substantiam collocami da esse uideatur. Cap. 1.l Plotini dubita ,si eontinua est qualis,disaeta non erit,et emtrario. Cap. 2. Quod disticia prior continua sit, di ideo utrorunque idem genus esse non possis. Cap. 3. od numerus aliam per se essentiam habeat,& aliam ut quantitas. Cap. 4.' rum in numeratis innumerus,an sine ipsis metiatur Plotini dubitatio Cap. s. Quod oratio ex areidem sit quantitas, in se uero aut in faciendo, aut in patiendo sit, aut in utris flatini dubitatio. Cap. Quod oratio quatenus in tempore dicitin , ratione temporis quant stas sit: Plotinidas
Non suistise,ad id ut aliquid sit quantitas, mensuretur: Plotini dubitatio. Cap. s. t . di praedic. Arist.
96쪽
meorum optime Seleuce, excussae iam in hunc modum a nobis sunt. Visee irur,ut hucus p consist unus r an rursus ad Mantita tis naniram indagandam transeundum ducis r sdem Lan alteri ulli ex philosephis, tibi praecipue eonuenit ,ut imperseciam hanc traciationem relinquas. Heliodus quidem sane etiam pulchra aedificia ad finem usip perducenda atque abseluenda ellecenset,ne qua ipsis clamam,ut inquit,insidia garrula cornix. Nosi uero si ad calcem operis non peruenerimus, ne quis nos ignauiae Dierito accuset, non timebimus immo uero aliuios spei esse neget,quam dulcem esse,& cor cli crescenti consciitire uult Pindarus e Sed haec mula ficiamus. de ordine autem Prirdica mentorum inter nos iam disseramus,
P Rimum igitusspus est, ut causam asseras, cur quantitas seeundo loco post substantiam
contrituatur. Plotinus enim euidentis Iima ut sibi uidetur, ins a proscit de inralitate, vpropius ad substantiam accedribratiocinando in hune modum progrediens. Subuantiam, in ut, maxime proprie ex Aristotelis sentemia formam esse statuimus. Illud igitur quod ma.
sorem cir forma cognationem habebit, prius illis essecensebitur, quae longius distant. Sed primo a sema eiusmodi qualitatem existere, qualis ipsa se a fuerit, concessum est. Qua propter si qualitas praecipuae substantiae quae est in forma, coniuncta est, merito secundum post substantiam obtinere locum debet de m qualitas impartibilis est,re indivisibilis: indis uisibiliter enim corporibus aduenit,licet ex accidenti postea propterea diuidatur, quia quod qualitatis est p rem,quale est. Vnde iure ex hoc quo anteponenda quatitati uidet. qui in Pe cim quod dimensione caret,re dimensibill,qudis partiri non potest, eo qiuod partitienem admittit, quod indivisibile per se est, diuisibili simplex demum comprio, & natura anteco dato ad in porea principia sita re coniuncti sit. - . Immo uero ostudi illi me Seseuce Aresinas quom Pytagoricus eodem hoc ordine ususconspicitur, ubi in hunc modum inquit: ordo quidem ipserum ita sese habeti Prima substantia statuitur, eo Q sela ipsa di aliis subimatur,ta per se uitelim pota reliqua uero sine ipsa rem pos snt: uel enim de ipsa dicunt ,uel in stablacta ipsa fiant.Seclida est qualitas:propterea Q sine quod est ad, ut quale
sitferi nullo modo queat. At 3 ita quidem Pytagorici & Plotinus procedunt. Nos autem, ut Pro Aristotele respondeamus, talem causam ordinis asserimus. Primum una cum ente di intelli ili, oc uno multitudo etiam, εc seris,di exempla substiterunt: quae Istet in Dei intretii e Te unita omnia sint,propriam tamen substantiam 5c circunstriptionem in se, unionem in v implicitate habent.Quodsi una cum ente statim numerus sermarum existit, a primis imulis oc irvestigibilibus qualitatem exordiri censordum est. At si quis hanc quae ab uno pro ma est,tolli muritudinem supponatquispiam:quae extra quidem expositanon sit, neque producente separata, in ipse 5c circa ipsum essentiam suam habeat: efficietur, ut multitu/uine eiusmodi sublata species quom ipta Sc se at e medio tollantur. amitatis igitur pro
primae detracta statim latinae quo 'tellectio simul aufertur . Atque ita contrarium pini
97쪽
euenit.* id quod isti uolunt Alip hoe pacio quidem aduetius intellectuales uiro , 5c de intestigibilibus disIerentes, qui quemadmodum illa, ita sciasibilia quoque ei Ie statuenda opinam
tur,uitellectualiter occurrendum fuit.Si autem Aristotelis uerius consideranda sententia est, rem ita perpendamus. Corpori,di eius dimensioni quantitatis magis, ψ qualitatis natura coognata est. Unde quia in pluribuscum quantitate,* cum qualitate substantia communicati nem habetinon immerito quantitas secundum locum post substruitiam obtinuit.Nam Q diuisibilis sit in composita,' trcius dimensionibus distet, v partabilis se Libstantia, ex qualuitatis natura habet. Qualitatis asit natura selum id,ut talis is, prς stat. Debuit igit prius statui quod in pluribus,' quod in uno tantum commune est. am ob rem cum ipse compositam di cor in ream subit iam primam et se statuerit consentaneum fuit,ut ipsi statim quantitatem asiungeret,inpote-5c cognatior 5c propior ipsi ellet,atque eiusmodi ut ex dimensione eius simul existeret. Sin etiam in hune modum respondere possumus,ut dicamus,quia ad eum usum ut dicatur,compositum nobis notius est, propterea id quod dimensibile est, composito similitas clim se prius statui debere,* qualitatem quae dimensione omni uacat.
QVoniam uero rursu instat Plotinus,utrast ita esse dicendas quantitates negans:s enim,
inquit Fontinua cst quantitas,discreta non eritust contra, discreta est, continua non eritnopus est,ut tu quidnam commune in utrisipsit,inplices. Dexip. Breuiter quidem ad quaeustionem hanc respondere ita possem, si dicerem communem hia in se ipsis mensuram 5c te r. minum habere: id quod di in discreta Sin continua consideratur . Quia tamen uerissimile est, ut qui contentiose agere uelit,quantitatem qus est in magnitudine,in eo eae quantitatem asserat,v particeps numeri sit:tuncque unumquod p Muitatem assumere,cum in numerum fuerit redactum, dum hicinitale aut tri bitale esse praefinituride hoc quoque diiseramus,n cesse est. Continuum & distretum in uniuersi modi constitutione propriam habere naturam utrunque conspicitur. Nam discretum per appositionem 5c aceruationem, continuum perinionem 5c mutuam colis etiam consideraturaic continuum quidem 5c unitum magnitudo: appositum de discretum multitudo uocari Gieuit. Cum lisc igitur definita ita sint,mundus. quantum ad magnitudinis sitastantiam attinet,& unus,& solidus,& globosus,& sibi ipsi mi tua panium coli entia coaptatus dicituriquantum uero ad multituaenis contra notionem renaturam speciat, in Orbes, las, elementa,animalia, antis,atque id genus etera distinctus est ac distrahinus. Continui uero di initi diuiso in infinitum onerementiam in finitum pro ividita, Iuli inidinis autem e contrario sicut auctio est infinita,ita finita diuiso estPorro utra hare genera scientiis,arithmeticae multitudo, geometriae magnitudo sub iciuntur. pr in Wersiue in eo Q subsistunt, siue in eo Q inter se distinguntur,nullo modo efficietur,ut muliotudo per se. magnitudo ex accidenti quantitas sit, quasi ex numero quantitatem admittat.
Commune enim utrisque illud est, ut ex propria quidque substantia mensitientur, de termis nemur. Atque hale M allatam dubitationem in prJuvia dicta susticiani.
. a C mihi quidem discreta esse prior continua uidetur, si in hune modum progrediamur. Continuum diuitasse est in ea, quae semper admittere dimisionem possunt. Unde si dometum non sit, ne ipsum quidem esse continuum poterit. prior igitur disticia quantitas leontinua est. Quod si est prior,communis esse uuisque quantitas nequit.proptereat in quihus prius aliquid est,ec posterius in iis commune genus reperiri non ualeatquippe cum spe cies seminio simul non interim mulliusque speciei sit blatione stat ut genustollatur. At ita,
alterum ab aberonianio interimi demonstratur, in quibus musae posterimest. --..1 Dexipan edae E L M
98쪽
At enim si uere considerare ipsam rem ueIimus, prius et posterivi ex alio ipsis attribuemuso eo enim v eiusdem geliet is utraeque participes junt,aequalem ipsis communicationem melle deprehciiduntur.Nam una di eadem ratio quae in genere consideratur,quae uniuscitius specio naturam explo, a nullo impeditur,quo minus simul omrubus qs adsit,quae ex aequo capacia ei se ei queunt. Un quamuis alia priora sim, alia posteriora, modo natura ea prae ii sint, ut ex se proxime generis commutucationem postat percipei e: utrisque ex aequo simul genus sese participabit, ac distribuet. Ita quoque licet affirmatio prior natura sit,*1 n alio, utrasque tamen in enunciando,& in eo v uerum aut fessum dicunt, ita sumimus, di conside ramus ut sub eodem genere esse intelligantur: cum ex alio habeant,ut priores sint, di post riores: ex eo uero Q eiu sdem generia participes sunt, illud constituantur, ut tanquam species
inter se distinciae opponantur. Quin etiam Aristoteles ipse se in his eiusdem esse initentiae, dum numerum priorem quidem esse ordine, sed ratione quam habet ad genus in inlusi di uisione collocandum esse censet,uel ex ipis ordine quo in his disponpiadis statim e sit usus,de. clarat.Nam di in prima diuisione disti et um continuo anteposuit: et in singulorum enumera. tione prius ea recensuit,quae discretae quantitatis eram,Φ qus sub magnitudinem reseres an tur. Propterea siquidem antepositus numerus est,quia per eum fieri uidetur, ut quantum in magnitudine percipiamus. Quemadmodum enim affirmatio quavis prior negatione statua tur, quia per eam negatio imotesciti quantum tamen ad squalam diuisionem speciat, adcommune genus non magis accedit: ita hic quoque propterea inter se haec ex oppyito distinxit, quia ad rationem generis conuenium,at Q ad id ex aequo praeparantur. Accedit,q, aliud est diuidi, disi diuisum esse ac discretum. Quare si quod potestate est , in eo continetur, quod is inu: corvinuum autem diuidi potest: non recie id quasi iam discretum sit, sumi de
λ. immo quod est potestate eo posterius proculdubio habetur,quod inu di re ipsa est .m erus aliam per se essetitiam bileat, o alim , ut immitis, Cet,
CCmmuniter quid de diuisione hae,& de quantitate in uniuersum satis hse sint:separa
tim autem de singulisspeciebus quae Potinus in dubitationem uocat, ea subiungenda mihi esse duco. Statim enim de numcio inquirit,atcp aliam eius ex sese substantiam esse inquit, aliam ex eo o quantitas est. Nam qus eius essentia per se est, praetermissa est ab Aristotele, ipse inquit: altera explicatur, dum numerum quantitatem Adicit. Dexip. Si ad Plotini institutiones di Platonis decreta praedicamenta perpendimus,quod dicis, esse rationi conse taneum uidebit.At si Aristotelem sequi uelimus,numerum in quaruitate cosidoatum nullo modo bipartito diuidemus Non.n.putat Aristoteles aliud esse quo sit numerus,ia aliud quo quotus sit: sed compositorum εc materialium, di eorsi quae in particulari speciem habent,proprium hoc elle inquit λt quae materia carent species, es incompostie sunt, eas esse oasdem di istum ad essentia earum spectatu utum ad ea qus ipsas suseipi ut n omnibus sitis disputatimnibus asseritQuod si di iiitelligibiis numeros et eos qui illoth sunt participes separans Plotinus proprinatem utrorunq; seorsum assignci,suppositioies sitas piraciat. Nos uero explora/. nam illud habeamus,numeros ex Aristotelis sententia ipsis rerum substantiis esse neque prio/xes neque posteriores ,sed simul cum ipsis existere: sta ut a nulla ex illis retas absint,quae eo rum quomodocunque esse participes stini, sed omnibus etiam sua illa indivisibili essentia seruata, licet ex suscipientiumdiuersitate postea imminentur . Atque ita fit, ut simul & ninnieri una cum v quae numerantur, quini existant.
Utrum in mineratis D numerus , an fru ipsis meritori Plotim dissi asio.
stasequitur eandem dubitationem Potinus, dirursus quatrit, utrum numerus hic infit in ir mi numeranturi abscripsis tanquam rmula metiatur. Namsi τὰ per se subsistiua mensura
99쪽
mensura erit, di non quantitas: sin auron inest etiam ipse in rebus , ab alio mensurabinari Deop. Quod a principio diximus,idem nunc repetendum est. Meile rium numeratis rebus numerum asserimus, & simul cum ipsis existere, non tamen ita in ipsis subsistere, ut acciden tis loco habeatur Nam sicut materiales Ocies 5c formae icet propriam simiailae eliciit iam haheam, nul cum materia tamen sinu: ita quoque numeri cum ex propria ei Iei via subsistant, cum rebus imis stat, quas distingunt: quibusque mensuram suam asserunt, utpote numeram tes cum iis coniuncii quae numerantur. Quemadmodum enim speciem afferentia iis quae in speciem rediguntur,coniungi ita primum consueuerunt,sicut in seipsis sunt,deinde ex iubi cto distantiam efficiunt: sic numerantia quol numerabilibus coaptata ad propriam mens, ram singula reducunt,id quod stat, permanent a nihilque immutata ab iis quae numerantur. Sed exemplo rem dilucidiorem faciamus. FUt ma sit aruae propi iam rationem per se habet: nishilo minus tamen cum materia etiam conlideratur . Sic numerus cum numerabilibus rebus
unitus propriam ex sese subsistentiam habet. Stio . Sed quaruum, inquit, ei se quantitas noli potest. Dαν. Si aliquid aliud ostendere elle quantitatem prΠer quantum miliet x - . cie haec fortasse asseueraret.ned cu iam a principio nil ut aliud eise contendamus, id oc quaim, litari originem praestet, & quanto: nequaq; quantitatem et te Dum negare merito quispiam Posset.Id quod ex eo etiam pei spicere facile licet, v fieri omnino nequit ut ullum aliud prinicamentum natinaequanti sub matur: sta ipsa principium quoddam separanimeti, quod cum nullo ex aliis generibus comunicationem habeat. enumerus siue per se sumptus, sue in que quae ipsius sunt capacia , siue simul cum ipsis consideratra, quantitas ubique est. Atque ita Plotini denumero dubitauincidit Ioluimus. uoratio ex accidensi sit pransitas, perse vero fissiciendo. aut iva Dido, aut in virili uec Mndasu. Cap. 6.
s Ed iam ad orationem deinceps transeamus,& quae de ipsa in dubium uocat, sideremus.
inquit enim orationem cum propriam sitam habeat et sentiam, quantitate postea taquam accidente eita praeditam. Nam Quatenusorabo signisi liua est, aerem habere materiam, ex cuius uidelicet uerberatione exiitat.Siue igitur sit aeris uerberatio oratio quae pronunciatur: siue non simplex uerberatio scis impressio quNam,&eosormatio aeris: utro modo fieri, ut effectio sit: MQ ita aut in faciendo aut in patiendo aut in utris p esse constituenda orationem, quae in uoce existit, non in quantitate Quid ad hoc obiiciendum putas e Dexip. Illud pro/1mO,l non absolute percuisionem aris uocem esse dirimus. iam dinus quoin dum hae d. lac mouetur,aerem percutit,& nodum tamen uocem facit. sed per tuo quata, ueli ens, di tanta ut audiri possit:qua: inter excellulis oc desecium ita est moderata,ut mensurae auditionis adaequetur. Iccirco Aristot locum ex magnitudine di quantitate uerberationum dum uocis praefiniat, merito ipsam esse quantam assuit.
Qὸdoratio lenus in tempore dicitur , ratione temporis sumitis fit i H im dat latio. QT. T.
c Ed quia in tempore, inquit Plotinus, dicitur oratio, quod quantitas est, etiam ipsa quali.
Otitas esse existimatur est tamen in tempore quantitas,&ob tempus. Dip. Ad hoc dicismus,m uoce esse magnitudinem & paruitatem ex sita ipsius natura, aut ex arteriae magnum dine ac paruitate. Quando emis aperitur& dilatatur,multitudinem,quado angustatur,pau citatem emittit. Quae .ur ex natura sua est breuis in breui tempore, quae est longa, in lon/go conuenienter pronunciatur.Vnde oratio quarustatem quae in uoce est, priorem in se ha/het quam illam quae est intempore Aamlicet non pronuncietur, ea tamen quς talpia est oratio origam in se naturan breuemsyllabam comine . Adde Q illud quos non ignor muti
100쪽
seri posse, ut ec longa syllaba in breui tempore, re breuis in Iongo proferatur. quemadmo, dum interdum poetae faciunt, qui & metriam re rhythmum immutant, quin etiam elementa ipsa&bteras,cum ἱκρὸν .is v,ex isto vir ον a. Bacchil , η in ε,& ο in ω transmutatis ἱερον διωνυσον dicunt. Quod si in his naufra longum, & tempore manifeste distare conspicis tur, non ex breuitate temporis syllaba breuis dicitur, sol ex eo Q est breuis syllaba, sit, ut in breui tempore pronuncietur.
quid ad aliam hominis obiectionem asseremus: cum ait,non satis esse ad id, ut aliquid, quantitas sit,u mensuretur.nam lignum quoque, inquit, bito mensurariar, & tamen non propterea ipsum elle quarum quispiam asserit, quia mensuretur, stil quia magnitudo sit. quod enim ad ipsam quarustatem attinet, quae accidit ligno, mentiratur aquantitate, quae inibitali ligno accidit lignum uero ipsum a ligno G in uratur.Ita oratio quatenus quidem . est oratio, non mensaratur, sed quatenus in tempore est . Tempus igitur erit, umen. seret tempus, breuius uidelicet illud quod longuri est. Sed his quoque eodem o occurrendum est. Nam si ex se insitam habet magnitudinem uox , unde etiam interualla ipsius musici facere consueuerunt: : ex se . . etiam quantitatem,non ex accidenti habebit. Quippe cum omne mutabile aut mensuro ex natura sua quoque quantum
ec stilaum sit. Quocirca haec quo 'e ut