Boetii Eponis Commentarii nouem testamentarii. 1. in L. Gallus p. De Lib. et Post. 2. in L. In Quartam 3. in L. Titia 4. in L. Nessennius p. Ad L. Falcid. 5. in L. filium quem. C. Fam. Hercis C. 6. in Cap. Ranutius 7. in Cap. Rainaldus vel De iure du

발행: 1581년

분량: 703페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

551쪽

iudiciis & alibi dispositione inducant.

late disputat alibi' Bart. cum reliquis a Interpo. Quamobrem lubenter in ea Monos acquiescimus omnino sentetia,Vt L. d.

hic nudis verbis relictu dicatur quod

neque testamenti solennis, neque Codicillorum , neq; propter mortem do nationis iure nititur. sed nuda decedetis voluntate , probationibus minus

plenis quam vel in testamento solenni vel Codicillis requiruntur, instructa. Sed obiecerit hic fortassis quispiam non immerito , ne per hac quidem interpretationem Gregorium quid noui iuris hic induxi sse; Nam &iure ciuili per Imperatoris Iustiniani constitutios nem quandam singularem, deberi fi- bRelictu si dei comissum siue uniuersale siue spe- ἰ.vθ.C.d 'lle mestan ciale,Vel ab herede vel a legatario fidei

dum ti co. commissariove relictum, quantumli-scius est he bet sine scriptura, Sc quide citra testes β VQlvR' ullos, nedum quinque vel plures Vel ' pauciores,voluntas huiusmodi perdefunctum declarata fuerit ei cuius fidei quid committebatur. Atque Glosso- graphus quidem noster fatetur, nihil hic noui a Gregorio costitutum fuisse, sed idem iure Iustinianeo cautum iam fuisse. Nos glossographum vehementer falli putamus. Dicimus igitur,liu-

'ius nostri Capituli & Constitutionis illius Iustinianeae diuersissimas esse fa-

ctorum

552쪽

nianus loquitur de illo qui certis sciest se a defuncto rogatum esse ut aliquid restituat, utpote qui coram pro rsens ipse a defuncto rogatus est, quiq; defunctum id rogantem & audiuit de probe intellexit, ut aperte Iustinianus, alio loco R ius suum repetens expressit. q. vh. IuΠ. Nostrum vero Capitulum loquitur derelictis per defunctum ab herede etia ' vel absente vel ignorante, vel minime conficio voluntatis huiusce defuncti. Novi quid autem re vera iuris est, voluntatem talem nudis verbis factam propter duorum fortassis vel trium testium assertione debere impleri. Qualem quidem voluntatem licet ab intestato proprie factam, ius tamen Pontifici u latisssimo testamenti nomine non dedignatur, more vulgi nimirum plemnque loquens, quemadmodum docuimus in praefatione. Certe praedicta Iustiniani Constitutio nititur heredis conscientia, quia nulli testes sunt. Et vero non satis inter interpp. conuenieb de constitutionis illius Iustinianeae b ,

Risit. C. e sententia. De sente

Putant enim nonnulli ita demum μ.b duat. et Constitutioni locum fore, si is qui missi.& Mrogatus est inficietur sese togatu men vit. Instit. se , neque tamen hoc audet iurare: de fid.hcie.

nam si ab initio fateatur se rogatum esse.

553쪽

6mrasitis e 4.indieate. de Temm . rs, esse, sed propter imperfectam voluntatem sese non tenerI confirmet, existimant eum reuera non teneri, ideoq;

mendacium duntaxat per illam Coninstitutionem puniri. Qua q uidem sententiam Sc ipsius Iustiniani verba prima fronte iuuant, dum&perfidiae rogati heredis meminerunt, & negatem prius rogatum hunc arguunt. Et haec interpretatio fere communis est. Alii sic eam Constitutionem sumunt, Vtis qui sic rogatus est restituere, teneatur

quidem etiamsi semper&ab initio fa- steatur sese rogatum esse , sed ita demum si defunctus vel aliud testamen- tum solenne fecerit,in quo fuerit heres institutus scuius nimirum testamenti solennis vi fidei commissium hoc postea non solenniter factum subsistat 'a a VelaIioquin ab eo quem fideicommisia ChriΠ.Porriso grauat stipulatus fuerit pro fideico I missario b. Nos eam Constitutionem bsimplicissime sumendam & interpre- Biri. ad ιtandam esse non dubitamus: ita ni ut mirum ut a defuncto coram Villa Voce rogatus restituere, praestare tamen

debeat licet vel nullum Vel imperfe- 'ctum sit factum testamentum ; licEt etiam testis fuerit nemo , praestan dum tamen esse: idque siue is qui sierogatus est fateatur seste rogatum esse,

siue neget, atque delatum sibi tuta

iuran.

554쪽

i s veritas.

me iure tinandi promissus iurandum suscipere nolit: & hoc etiasi nulla inter defunctum & heredem vel alium rogatu stipulatio interuenerit. Rationem breuissime reddit ipse Iustinianus', depereat ultima voluntutectatoris fidei heredis commissa. Quo in loco nome testatoris pro quolibet v luntatem suam de suis rebus vel omnibus vel aliquibus vltimam declarante sumitur, siue testamentum fecerit, siue , decesserit intestatus imperfectam relinquens voluntatem Atq; sic hunc locu rectissime videtur accipereTheo- Theophil philus, apud quem verba haec in illius paragraphi sine 'Postquam negauerit in sua paraphrasi non attinguntur, squitamen nihil unquam solet praeterire.

sed plurimis in locis aliquid addere,

nec etiam in veteribus institutionum libris manu scriptis inueniuntur, ab interprete quopiam stupidiore verisimiliter addita .Cuiacius V quoque pau- Cuiacius, ei ssimis verbis hanc interpretationem sequitur. Nec obstat huic interpretationi, quod alibid constitutum reperitur, si solenitas iuris deest ad solutione fideicommissoru heredes urgeri non posse: solennitas

Quia illud conformiter Constitutioni qui ost huic Iusti neanae sumendum est, si vel 'l' 'testibus vel tabulis voluntate defuncti probare necesse fuerit, utpote heredibus

555쪽

commet.ἰne. . indicat cis Testam. aisbus ipsis vel aliis restituere rogatis non consciis testam eti vel dispositionis cuiusquam defuncti. Qui quidem her des vel alij rogati, non tenentur Vel testibus vel tabulis credero nisi Iegitimis; propter falsi subornationisque pericu Ia ' Verum si testator solam fidem si quatur heredis vel alterius cuiusquam corIm & viva voce quantumlibet se creto rogati restituere, nihil est causa cur ita rogatus parere non debeat, ut

qui sibimetipsi mille testes est, neq; vel falsi vel subornationis vel suppositiiij quid metuere potest. Quam quidem

rationem fatis vrget ipse Iustinianus . Itaque totum disputationis huius momentum consistit in heredum distinctione, conscii ne sint voluntatis defunctorum, an non consch: quod ab Interpp. pleri'; animaduersum non est. Sane testatores ut plurimum celant quamdiu vivunt, quosnam relinquere velint heredes, ne scilicet vel periculu sibi creent, vel indignationem quoru- Apertio te' dam incurrantς. Quo fit, ut si dubitestameu ςux tur vivatne an-mortuus testator, notoreabiis facjle testameti impetretur inspectio 'petietur. Quare mirum non est, si, scum leges aptetur ad ea quae frequenter eueni ut q)regulariter ex testamento imperfecto nihil debeaturi :si vero quandoq; con

tingat id quod rarissimum est) heredῆ ab ipso

bitetur. πώ

d. l.si veritas et t. ex tes a. mento C. da

556쪽

De iure testandi promiscua ab ipso testatore fieri conscium voIuntatis extremae, ratio summa suadet, Ve' uod ipse coram cognouit voluisse testatorem, id impleat etiamsi nulla solennitas alia sit adhibita,quo praedicta Iustiniani pertinet Constitutio. Cessat nimirum tunc ratio cur ex imperfecto testamento nihil praestetur, periculum scilicet falsitatis- quae hic nulla potest vel esse vel fingi vel sub imaginati nem cerebri cuiusqua cadere. Quamuis enim cestante legis causa n5 cesse semper ipsa lex b, tamen quando non particulariter tantum sed generaliter& in uniuersum cessat legis ratio sicut hic) totam legem cessare certissimum est V. Qua de re plenius forsitan inferius dicetur. Licet autem Iustinianus de solis loquatur fidei commissis, existimare tamen debemus idem delegatis vel quibuscunque relii his aliis intelligendum esse: cum livi omnia Iustinianus alibi coaequauerit d: si modo sit eadem certitudo heredis,ita testatore voluisse prorsus indubitanter scientis. Fieri nempe posset ut relictum legatum non aeque Vel audiret vel intelligeret, quantumlibet praesens, atque dum compellato fortassis nomine singulariter ipse a testatore coram rogatur. Quod quidem rogare forte Bar

iolo' causam dedit ut non aliter huic

Cessante Iegis ratione uado ces. ei lex.

tensior

557쪽

Commet. in c. Indicare. de Testam. asso Iustinianeae Constitutioni locum esse putaret, quam si simul accessis et stii putatio. Cuius opinio recte quidem fuit ab Alciato' refutata sed nullis in- aterpretationibus nouis emendata. Caeterum, cur, inquis, testator testes,liquitido' nullos adhibuiti Fortassis ob causas teste, adhi- certas squae variae poterunt esse) rem beat testa- voluit esse secretam. Nam quid si velle isti illi restitutum cui se sentit obligatum furti vel defraudationis nomine φ Fo lassis aeque heredis fidei atque sta- metipsi credidit. Fortassis etiam cel ritate morbi praeuentus non potuit a I ersere testes. Haec intellige dum testa-. -tpri manifeste relinquere talibus per i licuit, si vel voluisset vel per imp m lium dimonia licuisset. Nam fi tacitum re fideleom. . linqueretur fideicommissum, id est semissum. creto reddendum incapacibus, per hae Iustiniani Constitutionem tale fideicommissum non iuuaretur; cum tan- quam indignis auferatur ac fisco ce

dat. b

' - Non obstat item interpretationi no-0hirstioni qubd & perfidiae, & negationis ' i i iij es vel inficiationis heredis fiat mentio L.

detur. Quia non esset Opus alioquin ad iu--πAebis Visa risiurandi delationem veniri . sed cirutra iusiurandum ullum solveredite- ς neretur confessus , Ut ex fine praedi- s. - 2

eti paragraphi liquet . Cuius Verba Mia

558쪽

Deci iure testandi premissus reiectis obreptitiis) clarissime sonae, eum etiam qui confitetur aliquid a se relictum esse, omnino soluere debere; nec illi prodeste quod in fideicomisso subtilitas legis squoad testium scilicet pret sentiam)non fuerit obseruata.Vult nimirum Iustinianus omnino praestaritale fideicommissum: sed quia de eo

constare non potest nisi per confessionem so ius heredis, duae monstrantur viae conseisionis eliciendae; Vna periurisiurandi delationem, altera per spontaneae confessionis ingenuitatem. Sic tamen,Vt si sponte non fateatur heres. non antea deferatur ipsi iusiurandum quam fidei commissarius idemq; pet, tor prius iuret de calunia ', se videlicet, reuera putare, seu credere Reum a testatore fuisse rogatum ut sibi restituat. Cur autem qui nihil omnino probationis habet Actor ad huiusmodi d lationem iurisiurandi admittatur, co-tra communem iuris ut plerisque videtur) dispositione b, cum simpliciter absoluendus esse V Reus videatur, partim fauor facit ultimarum voluntarii, partim iuris apertissimi ratio, manifestae turpitudis &confessionis esse tradens 4, nolle nec iurare nec iusiurandureferre. Na quod vulgo dicitur, Actore nihil omnino probante Reum recte

posse recusare susceptione iurisiurandi delati,

I vera lectio . vlt. inst. de fideico. heredit.

559쪽

Commet. in αδ.Indicate. de Testam assdelati non recte dicitur: Quia non aliter a Reo potest recusari delatum iusia iurandum,quam si iustaqtispiam fuerit alioqui causa recusandi, quae mul- atiplex esse potest, ut rectissime Bart.

tradidit b. Actore nihil probante Reu, a T

quidem absoluendus estς sied intellia e d. o 2 gere oportet, Iurisiurandi delationem bi genus quoddam probationis esse d, in quo simul & in caeteris omnibus pro- , aibri' bationum generibus Actor si deficiat, e Reus procul dubio debet absolui. Sic α in qu stione proposita. si tam sitim probus heres ut pertinaciter in nega- oii. d. tione persistat etiam iuratus, nihil sit. 'perest Fideicommissario remedij; cum de occultis iudicari nequeat. laeon se F str quaereret hic aliquis, an he

tia auiinha re hic in conscientia teneatur: quia notur ita io. tantum in conscientia tenetur, sed&mtus ine, in foro sicuti docuimus externo, qua-HςqRRise tumlibet probationibus destituatur fideicommissarius, herede relictum negante.

ό δε x qua inquis, actione tenetur hiequitas, hς βῆ Actionibus ijsidem ςquibus teta ene teneatui ventur heredes Vel testamento solenni by si hic heles, iustoque, vel Codicillis grauati. Nam testamentum hoc imperfectum;ex Iu miliani constitutione vim persecti te in Q d

stamenti, quoad huiusmodi relicta

prorsus habet. Iv l .

560쪽

De iure tenandi promiscuo Quae diximus de herede restitu rerogato, de legatariis vel Fideicommisi a xi. sariis etiam sic rogatis constituit Iustia nianus λ: Quo casu necesse fuerit Vel fideleom λιvj. 4. testamentum vel Codicillos praeces- nussariussisse. Nec enim quis iure successionis ita fuerit ab intestato potest fieri legatarius vel kQP fideicommissarius vel donatarius cau-' sa mortis, at ab intestato quis sieri dici potest heres duntaxat. Dico citra diaspositionem aliqua legatarios vel Fi- - deicommissarios vel donatarios non fieri, sed heredes absque ulla destincti dispositione frequenter fieri, legittimos nempe: ne quis forte cauilletur me dicere legatarios vel Fideicommissarios vel donatarios causa mortis ab intestato quoque non recte per Codiscillos fieri: cum sic recte fieri nemo nesciat 6.- h 's, Pro conclusione tandem sic breui- - ter dicimus, absque forma testamenti eapituli M '' vel Codicillorum nudis verbis a testa- d.l.vltimaetore relictum, licet sine testibus vllis, brQuire etiam iure ciuili soluendum esse , si modo qui soluere debet ita voluisse defunctum praesens ipse suis auribus e audiuerit', ita ut ipse sibimet sit mille testes: Nudis autem verbis citra is mam testamenti vel Codicillorum re--.ὸ id . lictum non praes te quidem illo qui . laria. soluturus esset, sed testibus sorte dum bus

SEARCH

MENU NAVIGATION