장음표시 사용
521쪽
de Testamentis ex Epist. Ponti decretalibus. Et primum, D E
523쪽
ra Titulum de Testamentis cstest
per vulgaris ista coaiungendorum titu lorum ratio, dum non in uniuersum t sicut oportebar, Iibri totius commoda proponitur Padi
Partiendi virtus. Totius libri decretallium teiiij
pavido. Etio, quam singula deinceps membra membrorumque sectiones & articuli per sese ductu quodammodo naturaliquasi filo quodam perpetuci nexa co- sequatur; sed minutatim singuli duntaxat inter se prorsus inepte commi tuntur tituli, soli proximi cum proximis , nullo constituto semel toto, cui caetera cuncta coniungantur. Cum tamen omnis perspicue tradedi docendiq; laus in partiendo' sit. Docuimus ' anos olim, totius huius libri Decretalin platam ph, tertit'. tria praecipua esse membra seu C c. partes: Nam cum totus hic uber po
tissimum de statu con ditioneq ; sit Ee-
524쪽
' , Frooemiam is Tis.clesiasticorum, hoc est, & personarunt& rerum ecclesiasticarum quantumlibet iura contractuum testametorumque pontificia, cum sacrorum usibus, obiter hic ad laicos etiam porrigantur aliquado) tria fere esse quibus ille status & recte constituatur, & accurate tanquam ad amussim exploretur. Aut enim quaeri de variis Ecesesiasticorum bonis,tum animi seu internis, tum externis; Aut de iure partim Ecclesis ipsis partim Ecclesiasticis hominibus aliu- de debito; Aut denique de iure quod vicissim debent aliis tum ipst Ecclesis,
tum homines ecclesiastici. Cum nihil. naturae sit aequitatique magis consentaneum, quam qui commoda sentiu eosdem & onera quaedam sentire, atq; ossicia seu ministeria praestare. Cuius quidem ordinis rationem ex ipsis primis principiis cbsidς rationis hominis sumptam videri: hominem nempe bia fariam considerari V: primo nimirum per se, quatenus ipse secum quid agit: Deinde ut animal sociale. quatenus cualiis communicat; quod ipsum communicare duobus iteru fit modis .dum quaedam ipsi praestantur ab alii&, quaedam aliis vicissim praestat ipse, mutuis officiis humanam societatem retiner/- tibus. Haec igitur tria ordi ne per totum librum hunc explicari. Proponuntur
525쪽
Decretal. de Tena . enim primo conditiones bonorum animi quet in ecclesiasticis desiderantur, quibus externorum deinceps bonoruratio tota subnectitur,sive potestatem spectes inter vitios de bonis iisdem disponendi, siue modum succedendi in eadem post mortem. Quae tota res per priores viginti septem titulos extenditur, quorum noster hic est penultim us. Loco secundo succedunt iura vel Ecclesiis vel Ecclesiasticis aliunde debita, qualia sunt sepulturae, decimae, primitiae, & oblationes, tribus proxime staquentibus titulis compraehensa. Quoniam vero Ecclesiasticorum alij dicu-tur seculares, alij Regulares, atque pe- culiaria quaedam sunt iura Regulariu, Praeter caetera iura cunctis communia, membro illi secundo subi jciutur omnia tum ad personas, tum ad res Monachorum atq Regularium pertinentia, septem titulis eo destinatis. Tertio denique & vltimo loco traduntur ea in quae vicissim sunt aliis tum suis pret
fulibus tum toti populo obligati v xyna. 115 obligati homines Ecclesiastici; siue
e patronorum suoru iure siue decensuum vel exactionum vel procurationum praestatione, siue de Sacramentorum administratione quaeratur. Quae omnia a titulo tricesimo octavo, qui deiure patronatus est, ad finem usque
526쪽
- Prooemium is me. libri titulis tredecim pertractantur Caeterum licet sit hic totus liber de Ciero , ne tamen existimes mere ad laicos pertinere : Nam non de iure clericorum inter clericos tantum agitur, verum etiam de iure clericorum inter laicos, & quid inuicem alter flatus al- teri debeat, ut ex iis quae diximus liquet Quinimo iura contractuum i xessionumque, atque adeo iura Pon- , tificia omnia laicis omnibus omnindet. v. s. d. sunt obseruanda, quandocunq; - p indiciis. eati ratio poterit incurrere, quantum-h Iibet aliter forte per ciuile ius .sset co-ius Pontificium pluri- e bus in rebus est velut Aristarchus qui-N.uia. I 3I. dam censorq; iustissimus iuris ciuilis: δεες - - non solum quoad usuras aliaque Vitia erassissima, verum etiam quoad prae-ta . scriptiones h.& pactorum forsitan vi-- c. res,& vltimas voluntates, &alia id ge-d nus infinita .'Nec in solo foro Ecclec& in ciuili praeualent Canta. Cου. .nones legibus ς, licet Cynus d prosum . ε .pter factionum studia nonnihil relu-odita. cietur. i tis. ἡδε. Vetus hic ' mouetur quaestiuncula Aud. BQ. cur non p6ti iis de Testamento, quam Zab .se. de Testamentis inscribatur hic titulus.
f. Simile quid olim quaesiuisse videtur ris Atticusf a Cicerone,cur suos de ossiciis epol. 9. 4ibros non potius inscripsisset de ossi
Canones praeualent legibus mtiam in s Io ciuili.
Inscriptio tituli de OLficijs de Te
527쪽
τὸ retal. de Tinam aueso,eum Graece κα2ῆκον. de quo suos in-οῦ scripserunt libros Graeci in oriri του; - ε κοντος, Latine sit ossicium. Quinimo dubitasse videtur Atticus ah omnino xiit, κον Latinε reddendum esset om e cium. Ae respondet in haec verba Ci- . . oenon dubito quin τὸ καθῆκον om esum sit, nisi quid tu aliud: sed inseri--otio planior de ossiciis. Et rursus ' . Mihi non est dubium,quin quod GW- EFRia. Ei καθηκον nos ossicium: id autem quid dubitas quin etiam in Rempub. prae-esare caderet ' n6nne dicimus Consu- Ium ossicium* Senatus ossicium 8Pra Hare conuenit,aut da melius.Nec vero respondendum censet aliter his IoannesAndreas iuris huius interpres optimus , quam pleniorem esse de Testamentis inscriptionem,quam de Test,
Quaerunt praeterea nostri, quare ti- , mus inscribatur, detestamentis&H-τest εω rimis voluntatibus , cum suffecisse vidi ultimae deatur inscribi, de Testamentis φ Ae voluntates omnes ad unum respondent latius pa- disse diere voluntates ultimas, quam Testa-ς μ ' menta . Genus est ultima voluntas: Testamen im species quaedam Vna vo- , luntatis vItimae. Nam & CodicilIi,& donationes causa mortis, &mor- tis causa capiones eae ultimis vo - luntatibus proficiscuntur et attamen .
528쪽
- Trooemlam λ τ it. , testamenta non dicuntur. Qia re*' - so mihi non undequaque satisfacit; quia pontificium ius omnia talia voluntatis vltimae genera nomine testa, menti non dedignatur ,vulgi sequense. eom esses. in loquendo cosuetudinem. Nςc enima. b. -σ ς- quicq uam de legatis vel fideicomissis, in tu/ti vel mortis causa donationibus atquet' capionibus vel relictis vllis praeter nueb titulum k libris hisce traditur. quin cute. Ossia1. iure ciuili ultima voluntas imperfecta,c ς' testamentum abusi vh nomiuat i tu . ,r r. f. i.iftestam. quem ad. aperiantur. Dicimus igitur ad euidentiam dunt Aemaiorem utrunq; pro eodem esse p0situm, & voculam Et pro si uvel la dissumendam esse. Quo fit 't plurima: subtilissimaeque ciuilis iuris de rubus hi sce diiunctiones atq; disputationes ingenia quidem liberalia non in militer in sishplis exerceant , sed ad usum . fori praesentis iudiciorumque lumen o Parum pertineant. Illud solum P tDficii iuris auctoribus in habete liberam bonorum suorum dispositionem sub ficere vi su m fuit. si quocunque posset ' 'modo quid fieri de hisce vellet evi lan-
. ter ostendisset atque manifeste decla-- maximi ad rasset, quemadmodum progressu in-
plexi sunt scilicet Canonum condix'. na memorabile illud Imperatoris Eo--I ba stantini
529쪽
Decretat de Tenam. as,stintini dieitam': Nihil est quod ma- agis hominibus debeatur, quam visu--- δε P mae volutatis spostquam iam aliud DRU L .., velle non possunt)liber sit stylus, & lieitum quod amplius non redit arbitrium.. Grauioris olim videbatur quaestio- . IL . 'I , -n tostamenti factio sit iuris gen-
cuius sit iv. xium an iuris ciuilis. Nos cum I heo iis. philo h putamus esse iuris gentium. bCunctis enim gentibus hoc semper vi- nitisum fuit aequisiimum, ut supremae deis v functorum voluntates obseruarentur. Quod & Cicero Vconstanter assirmat, e . ex naturali Videlicet asseetione natum esse ius testandi. Interpretibus autem
nostris aliud est pleri'; visum, leuibus
profecto rationibus. Mouentur primum responso quodam Papiniani d- dverum locus ille non agit detestamen ι hem M.
tarij iuris origine, sed de actione qu ta r
neres qui sipia cogatur Vt impleat eam voluntatem, quae ut impleatur nullius viventis interest: Quamobrem vel ad Pontificum vel ad principis authoritatem refugitur. Mouentur deinde argu- i. - 'mento deportatorum qui testari ne - ν' ' queant 'cum tamen ea quae iuris gen- s rium sunt deportatione non possint De, auferri L. Quin & Cicero g Arelliam ' - ς' poEtam probat esse ciuem Romanum In orae. pra inter cxtera ex eo, quod iure Romano, testi
530쪽
unoemlam in me. testamentum scripserit. Sed in promptu responsio est, solennitates quidem Iusti testamenti Romanorum iuris esse ciuilis Romanorum; cofectionem Vero ipsam testamentorum in genere, iuris esse gentium. Res ipsa nimirum est iuris gentium varij modi,variaeque solennitates pro variis populorum V xiorum ritibus iuris sunt ciuilis id est populi cuiusque'. Testamentum,qu tenus iure ciuili Romanorum solenne requiritur, iuris est ciuilis; quatenus a solennibus disiungitur, iuris est gentium. Sic & Acceptilatio quae respectu formulae mere ciuilis est iuris v, utpote quae nunquam sit nisi per stipulationem, respectu tamen liberationis ab obligationibus quibuscunque, quantumlibet ex contractu iuris gentium nascentibus, iuris gentium &ipsa diciturς. Prudenter, ut omnia, Cicero dde iuris gentium atque ciuilis discrimine; Maiores, inquit, aliud ius gentium, aliud ius ciuile esse voluerunt: quod ciuile non idem continuo gentium; quod autem gentium, idem ciuile esse debet. Haec eadem dubitatio, iurisne ciuilis an gentium quidpiam sit fecit, ut olim quaestionis esset ancipitis inter ipsos lurisconsultos , an vel stipulationes φ. vel fideiussionesi,
vςl nouationea S vel testamenta b vel
- Decre IIVnum idFque variis resipectibus nunc diei iuris gentium nunc eludis.