Linguarum duodecim characteribus differentium alphabetum, introductio, ac legendi modus longè facilimus. ... Guilielmi Postelli Barentonij diligentia. ..

71쪽

DIVISIO LITERARUM.

Vocales quinq; sunt a,e,i,o,u,SeXta a Grscis desupra est y, vel u. Hi λον vocant, i, tenue quod quidem sonet i, sed tenui sono, di ita ad u declinante ut vix dignoscas. Conso nantes las.& aliquando is . nam iacti,qua uis sint vocalestamen frequenter sunt consonantes ut in vita iudex Cossonantes sum hς, b C,d,fg, K,t,m,n,P,q,r, t X,V. I, non est latera, sed nota aspirationis facta ex duobus spiritibus praecoru simul iunctis, H, H,H.K,litera graeca est tarmaec conciso nomine, nam cappa Vocant, nOS ca. X&Σlit ras a Graecis accepimus,habemusque duplices quibus carere poteramus,quum simplices satis essent. x, enim valet quantum cs.Hinc olim multi scribebant pacs, non pax Scet valet vita, vel duplex imontanantes ipIo 'in mutas stamivocales ec liquidas diuiduntur. Mutiae b c d f q. h.pq,t,ita dicitae, quod Parum sonidum efferuntur habent &quasi mutae sunt. Semivocales sunt T. Ll,m,n,r,s, di ita disctae quod dum incipit illorum vocabulum a vocalibus di in eas desinit, videantur dimidiu sonum vocalium obi nere.Quod ita videas L in utraq; classe collocatam ne mire ris rationem Postea auditurus. Liquidε l,r,m,n, quamuisl, r, propric dictae sunt ita, quod liquescant i, praecedente aliqua muta etia si posita fuerit inter ipsam vocalem proxime sequentem non impediat quo minus illius vis in se quentem syllabam trant eat. Vt in cygnus,magnus,Cnicus

glaber,imotus,ubi tam facile liquescunt,quam si haberent

72쪽

peculiarem syllabam aut Vocalem. & faciunt ut precederi e proxime syllaba breuis natura, in versu, semper ad Diacit u

ponatur longa vel breuis, id tame dictum intellietas duo clad quantitatem solum non ad accenita . quavis enim Potin usia Mersu facere tenebrs tione brs, non potes tamen proferrenili tenebH.Sed melius est, qua uis illud sit praeter nostro Tum grammaticora Usum, Ut more Hebrsoru literas ipsas ad initrumentis oris, quorum praecipue adiumento profestruntur denominemus, qua prolationis amnicatem videtur racile innuere Ouintilianus qua ait, mirari neminem deenere, quare,a scamno fiat scabellum. Literae igitur labiales sunt qtis potisIimum labiorum ossicio proferuntur. Sunt autem b, s m, p, v, pridipue consonu . Qui has viderit pro. Ia tione easdem eme, no debebit mirari, si ex scamno fiat sta Dei Ium .m, enim Sc b. sunt eiusdem instrumenti,& moueo momentum di mobiIe, esse ab eadem origine,& ripa ataueritius,& amnis ab ambiedo occ. oc quare digama F Aeolicum quod illis legebatur fere ut v, cosonum nostrum nodisAn t,qua nullam prolationem viciniorem habuerimus trans it. Etiamnum Germanis in sua vulgari lingua per vlcribitur Ut in hac voce, v vrau,quod legut inter v & f meticio quodam sono visau domina intelligentes allud verum UigammaAeolicu hodie reperitur apud Armenios. Habet

enim quoddam V, quod aliqui illorum dicunt lan alii fiunalil iun ut sit plane medius ille sonus interi,& u, que nobis uintilianus ab Aeolicis recitat. Sed de his satis .Dentium leu gingiuarum liters sunt r,s, Σ .Hinc dicimus honor vel

nos fum valem, pro furq valerii. dc patrimo pro patrieto.

Dentium sunt d,t,l, n,ob id casantran pro cassandran dicebant Veteres,& Alexanter pro der.& Grsci post μ sonat Iuta Latinu. tinandiam, no anti.Palati aut sunt Q.c.k oc Scribimus hinc cotidie seu quotidie,consequutio lati coli eo

73쪽

quare id fiat ignoramus,qua quod male ipsu proserimus.

Hic antiqui ex hordeo fordea, ex foedere hoedusdicebat. Hispani hodie id suo vulgari idiomate seruat i Rovellitio utrum enim pro filio dictit,& haeter vel Deer,facere.&harmozo P formozo dic, qus ratione prolationis aspiratq,qua

in alphabeto dedi,rationi consentaneam ostendui. Vocales autem omnes t1qua in uno instrumento flatus venientes mutantur passim inuicem, quatio concutio, rego corrigo,

Pello pulsus. penna bipennis, dic. infinita quae si a nemine hactenus ita tractata sunt diligentiam nostram tamen honi consulet lector,n quid inde fructus capiat, De accentibus quia solent frequentissime in his errare illi mei belli formatores,superaddam, quatum copendii ratio patitur. Omnis

Latins lingus dictio monosyllaba aut polysyllaba est, polysyllabam voco, quae duas aut tres, aut plures una syllabas habet. Dictio monosyllaba desinens in aut per vocalem natura breuem,qua uis in positionem, acutum habet accentu. Sed antequa ultra progrediar,videamus quid accentus ecquot sint. Accentus est vocis eleuatio, vel deprehensio, vel utrum . Eleuamus voce in acuto,qui raro a latinis signata Grscis ita .Deprimimus voce in graui qui tame nusquasignatur nec Grscis nec Latinis,nisi loco acuti,sic Depriis mimus di eleuamus in circunflexo qui ita notatur 'vel sic

ex viro . Omnis igitur dictio monosyllaba ,si desinat per vocalem breuem habet acutum ut est, nox. Si in longa aut per longam,est circunflexa,vi dos ros. Bissyllaba autem, si sint utraque longa, vel utraque breui, vel penultima breui,& vltima longa, habent acutulum in penultima. si laeerint penultima longa, di ultima breui more Graecoru cir cunflectunt penultima.Exemplum Omnium,primi,leges, virtus,vires,secudi,malus, nus,prὀbus.tertii.dξmos, manu,quarti,sIta Rhὀma, Paulus.de Graecis doma ubi notabis debere illam penultima natura non positione togaeiIe.alioqui si positione sit toga,penultima debet penacula Triti illabis si sint tres breues accentus est in tertia a fine, nec potest supra collocari cna acutus nusu ponitur logius

74쪽

quam in tertia a sine siue antepenultima,circa flexus nus

quam ultra penultimam, grauis ubicuque non est accens .

tus signatus intelligitur 3 ut leuior etiam si sit ultima lonuga di penultima breuis ut improbos. oc si sit longa tertia a fine positione vel natura, ut Tullius , laetidus.Si vero sit

penultima longa positione, acuitur, ut latebrae, nam mu ta cum liquida quod ad accentum attinet, faciunt *ositio. nem. Si sit penultima longa, ultima breuis, penultima citicunflectitur,dominorum,suὁrum . Quauis dictiones latrinae sunt plures supra tres syllabas,quia accentus nusquam ultra tertiam a fine ascendit, omnium dicta est regula . Pallit autem, quoties iungitur una dictionum encliti rum que, ne, ve,que scilicet reqciunt suum accentum in ultimam praecedentis dictionis, ubi cogitur suum adferre accentum dictio. Ut hominesne r deusne, homoque, ubi omnium accentus sunt in ultima, quum deberent habere,ihomines in tertia a fine deus di homo in penultima. Sed de his satis,qui plura volet,Priscianum consulat.Satis erit admonuisse illoru vitiorum ubi saepius peccatur, ut hinc decerpant sibi remedia, qui sunt obnoxii. Quos aute gra malicos potissimum deligas,non videtur Parergon admonere. Non enim parum refert a quibus grammatices rudi menta haurias.Priscianus ec Diomedes nobis pene te me, porum iniuria exoleverat, non sine graui linguae Latins dispedio, nisi horum tempora beneficio illos deberemus. : In illis decet prsceptorem exerceri diligentius,antequam, . quicqua aliorum 8c recentiorum methodo tradat disciplini ii is,ut omnia illic tanqua ad regulam Lydiam examinentii quavis nude satis, oc ut primos homines licuit gramma itica tradiderunt.Ex recentioribus Aldus Manutius ec Petroitus satis Deliciter rem tractast e mihi videntur .Sca in genia illa tenuia censerem citius formada quibusdam versibus. Quos mandent memorie facilius Guam Drosam ora

75쪽

doctior rem ipsam earmine tractet. Syntaxim praeclarista. me tradidit Thomas Linacer Anglus.Tres orationis paru tes inflexionem Syntaxin oc quantitatem sub compendio apud Melanctond reperies. Erasmi Syntaxis ec Murmelii tabulae de quantitate non videtur mihi praetermittendae . Compendium grammatices a Fabro Stapulensi Regiis liι heris icriptum, seruiet quibus deest multorum legendo. rum facultas. Interim Alexandrum illum Theopagitem ec eiusdem farinae hominem Graecismum cum suis inter pretibus deuita.illis enim barbariem debemus. Quin vel stem duplicem mercedem postulari, dedocendi di docendi. quum ingenia imbuta illa harbarie se offerunt,ut negligetiores parentes sentirent aliquam partem damni,quod liberis suis obiecerui. Habetis Candidi lectares meum de om/nibus linguis iudicium di diligetiam, ubi si lapsus sum per imprudentia,memineritis,Nil esse ab omni parte beatum.

GVILIEL: POST. CANDIDO

Lectori S. P.

On statueram apud me,Cadide lector, ca

iam ad me calumniatorum multoru vo

ces perferrentur, statim nostrum librum cui iuuenis titulit de Affinitate lingua rum,& Hebraicae excellentia feceram, in

lucem emittere,quana uis in istius exordio

id pollicitus fueram,nisi perlecto illo,mi hi animum ad aedendum fecisset,muta dic consilii fuisset author, non vulgaris iudicii homo Franciscus Valabius lector Regius.Quo praeceptore literarum Hebraicaria sum usus,in quo ad miteris. am raram,tamet exactam Omnium disciplinarum atq; triulinguarum peritiam,vt merito addubites,quam puer primum didi: cer: υsqueadeo illas habet in promptu ut illi innatae videantur. Ouamobrem illius tanti feci iudicium t credam facile sua sentenistram me ab omnibus momωrum calumnν vindicaturam. No SD

76쪽

simile visum est Ioanni Salinaeo primae notae & eruditionis theologo

mihi amicissimora que reuera merito Vatablus agnoscat discipulsi, ut pote qui no tantu sacrarum literarum abs rusa scrutet ut , sed qui more praeceptoris nullum disciplinae genus sibi intactum velit aut relinquat.Quibus sane authoribus no verebor rueriles has nostras naenias dare in publicum si non ignorem illos quadam propensa heneuolentia in amiculi rebus sorte caecutire.Periti enim iudicis malim subire arbitrium,quam vel ab uniuersa rei imperirorum turba famam aucupari.Minima hic de industria volui tradere, nec tam doctos cupio lectores,parua paruis parum eruditus seriho, δέ quia Iin guas & caetera quae trado ab ipso capite deduxi, volui eria ne quid nostri ignores consilii,mutare sequetis libri titulit, vocarem De ori gin ibus,seu de affinitate linguarumΔ Hebraicae linguae antiquita

te. Vt enim multa mutaui in illo,volui etiam 5c titulum mutare. Cfterum iterii atq; iter u rogo te ut errata squo animo feras, ex quibus

tamen volui paucula haec typographorum incuria admista tibi, ne

quid te torqueanr,ascribere. Vale. Errata ita restituas. Primus numerus pagina,alter versum significat,A.s. l. 2. lege reuerende. R. 7. 2s. illa. eadem vers. 36.amusis i. imperitis.C. 2. I 3. subiungam tamen. Sc22. ver, Mar)na'. C. 3. O vir p) IN Xm a I.C. T. 3 post duo, tu ge Pi,pi.D. 2.33Ἐrurbir.E. . . veni cum eteido.F.8.1Lin η.differat. H. I. 3. desperationem.&.3.versu penult.inuitabantur.

Excudebat P. Vidouarus Vemoliensis,Typss ae cha racteribus suis Mense Martio, Anno a partu Virgineo is 3 g. Ad calculu Romanu.