Linguarum duodecim characteribus differentium alphabetum, introductio, ac legendi modus longè facilimus. ... Guilielmi Postelli Barentonij diligentia. ..

발행: 1538년

분량: 77페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

51쪽

e vocales 7, set mutabiles ηδε ιβ. augmetis Pteritoru': Is .praepositius in diphthongis. , δμμωα . postpositiuae in diphthongis. t,u. Diphthoni proprie sm, impropriae.G

lentes. e nautae

tes II.

lantes.

αμοταφικον. i. sui iuris , dicta autem est sic,quod in aliorum elamentorum classem non re ripiatur, sed sola suo iure re maneat.

52쪽

Passiones dictio

Spiritus. MI tenuis alla

grauis uet circunflexus ' cIαμ. Apostrophos, signum deperditae vocalis in fine. Sie' τί πτώτορ pro τυππιαι ' in tollit a J, 3δι. ante vocat.princi.dict. sequentis. Hyphen. quando duo separata iunguntur sie fori. Diastole, quando diuidun tur coniuncta sic τί Longam Sc breuem addebant antiqui,nunc vero usuillarum notae abierunt. Quamuis sit huius linguae,utpote quae vocales habeat,lectio sa ciliana, tamen ut rudibus deseruiam ungam quaeda graeceeadem que latine exprimamiae explicabo.

tidianum da nobis hodie.& dimitte nobis debita nostra

53쪽

hos lie himis aphiemen dis ophiletis himon.lie mi isenengis hi massicut & nos remittimus debitoribus nostris.& ne inducas nostiet Tmsασμυμ αλα. P/σαῖ Ἀας απὸτῖ insῖ. Οἶσου ipa λαοrreis pirasmon alia rysae himas apo LOu POnirou. hoti u estin hi Masi. in tentationem sed libera nos a malo, quia tuum est re κω ν ρκα εις τους πιπμας. Aμην. ita he hi dynamis he hi doxa is tOus aeonas. Amin. gnum Sc potentia de gloria in saecula. Amen. octo sunt Grscis partes Orationis. Nomen ,verbun,participium pronomen,articulus,coniunctio, duerbiu,Praepositio. Quinque prismae sunt declinabiles, tres reliquM Usu percipiuntur sine declinatio ne, a Latinis differunt Graeci in numero duali quem habent in par tibus declinabilibus. quo carent Larini. Graeci vero carent ablativo casu.genitivus vel dativus illius vices illis suppIet.Carent illi inter lectione qua subiungunt adverbio,&eκ pronomine duas partes orationis faciunt ipsum pronomen δέ articulum. Est autem articulus sea hic,haec,hoc.& dicitur praepositiuus,alius seu quis,qu quod, voca. tur subistctivus. Sed haec omnia in tabula explicabo cum declinatio nibus & eoniugMionibus Modo aucem visum est abbreviationes asdam communiores addere.

Erat in animo aliquid Grses gramatices vulgaris edere in Philomuli perciperent quantu sit inter ipsas duas alsianitatis. Sed visa est co modius hanc seruare in sua classem cum olim,si videbitur esse ex usu reipublics de Turchica Italica m tractabimus. De linguis autem vulgaribus velle etiam scribere,mihi erit vel cum lue embo illo utriusque linguae peritiis.commune. Is enim de sua lingua vulgari suis

scripsit hominibus. Olim Claristophorus Landinus nunc

54쪽

Iesualdus Velatellus Paustus, Mesetas,di plerim alii ita dilige ter lingiis hetruses praecepta suis hominibus explicat,

ut in utraque lingua egregie sunt versati. Quanto magis rationi consentaneum erit, externam linguam reaulis obeseruatam suae gentis hominibus relinquere r quod olimin

quatuor aut quinque vulgaribus linguis,deo duce hec

De Georgiana,

Iacobi tanahe.

Eorgi seu Georgiani,vel ut vocantitur a se di a Turchis di Tartaris Iuorian ,habitam hodie maxima multi tudine non longe ab eo loco ubi antiqui Georgos insigni in nocetia populos, iuxta Albanos collocabant. id cp tanta potentia ut hactenus nee Turcha,nec Tartarus nec Persa in quorum sunt medio circuseptimostibus altissimis,potuerint in suam potestatem illos addueesre,qua uis nominis christiani hostes sint infensissimi, in ii, Ios praecipue qui imperata detrectant,aut quod ubique iis lorum nebulo Muhamedes etaigendu mandat aut pereun dum recusantia vectigalia non persoluunt. Permittut alio qui Turchae Christianis omnibus liberam di arbitrariasus religionis professionem. Hi Georgiani his charaelaribus linguam Graecam qua utuntur in sacris oc vulgarem quae Tartari eta Armenicae media est,scribui,nec carent Graecis haereseos nota. In quibus tamen aut errent aut differat. nemo Calogerorum vel papadum sillo enim nomine monachos isto, presbyteros intelligunt usqua dicere potuit,

nisi quia hae literae sunt illis cum lacobinis quod genus ho

55쪽

Iacobitas istos mihi a suaserim facile, qua olim ob dogma

peruersum Iacobi patriarchs Alexandrini qui unam tanta in C hristo naturam asserebat,illis Christiana cotone intersdictu a patriarcha Costantinopolitano Dioscoro esset, has literas reperisse,qus olim fuerunt magno apud orientis ecclesias vis inde sub fidei principio recepis a Georgianis sunt ec hactenus seruatae. Ante incursiones Barbarorum erant multi ad modsi Iacobitae in Aegypto, Arabia, Mela potamia,Chaldsa Assyria,&pcipue in Syria ob loca sacra nunc pauciin Syria supersunt. Oes istos ut eharacteribus coicates ita dogmate simili, ut puta Nestoriano quod tota infecit orientis ecclesia, affines qus causa olim fuit illos oese coetu Christianoru ehciendi crediderim: quod Graecora sacrificuli Oim rersi a fastus di supbis ignari,apire nesciuia Sed quia video a multis de his Georgis ubina agat diuerosa tradi ec plane dubitari visum est oc in hac re nostrii interponere iudiciu . Quidam ait adiuo Georgio appellatos nArabia iuxta Mecham habitare, quod falsu potest ostendi. Quos em vidi cu illoru legato Costantinopoli apud Tur .cham,nec Georgη nomen satis noueranissem adserebant e confinio ipsius Armenis versus Tartaros, alios vero Iuro glaniar. i. georgianos,ut vocat,nullos nosse,pter se,& quosdam suos qui circa Hierosolymam sacroru gratia habitant.

Qus Oia priscs cosmographis statuentis Georgos ubi pdixi,fide adstruut,illius nugas P palant. Auxerunt Christias norum numeru tempore Costantini magni, regina illorumorbo,a quadam captiua Christiana miraculo diuino liberata,qus statim Maritu suu o populu sibi subditu nouu hominem induere persuasit. cuit tum temporis principi provexillo Georgii imago. De Ceremoniis istoru&oim grso eae linguae amniu, In Teterulana dicam.Horsi characteres ab legato suo apud Turcham Costantinopoli habui, id in sine nomine,& discessit antequam habuerim unde coactus sum Venetiis requirere nomina a quoda ille linguae alto Sut characteres Oino serie,note,di figura grsci. Sed deprauat aliquatu scribendo,N nescio quot barbaros adiugedo.

56쪽

Alphabetum Georgianorum & Iacobitarum. Literae. 32'alpha a

delia d

teto maieta taeta i longum theta thioda i vocale semper

ipsa

phi ph

R Φ megasines ab Arabibus sinvvei ab arab.V conshasthi videtur a latinis bor ab Armenis rgimsa a chalusis g durum sima alia forma literae graecae rit conuenit eum laindo si addas eaput TIo hac nilsane adscribere,quu sit mire grae consilia est.

57쪽

Egiones in in t Europes, inter Dalmatas, Illirios, Albanos, Maced niam,Thracia,&Iazyges Metanas stas. Bosna em vel Posna vel Bosi sina durat, a Pannonia superiori Scinferiori,ad Gepidas ex quibus fetire costat Zervvia vero seu Seruia est ubi olim erat Mysia superior,&extenditur a Danubio & Pannonia inferiori seu Liburnia, ad Thracia & Macedoniam. Quid aute cauta fuerit cur in medio duaru totius orbis linguara prcstantisΠmaru habriates, lingua peculiarem inuenerint perquiredo, hanc ratione ab illis qui ea visitur accepimus. Anno a Christinatiuitate circiter trecentesimo, Pannonijs, Illiribus, Dalmatis , di Mysiis erat una eadem sere lingua permixta partim Grqco,parrtim Italo, di aliqua do Germ. ob viciniam sermone, quibus ipsis omnibus Hieronymus doctor theologusDalmata characteres reperit quos statim subiugemus istis ut quemadmodum a sileris nationibus lingua ita di characteribus differret.Illis ta diu una usi sunt quanditi ecclesia Rhomana potuit Grscam perferre. Qua autem esset Gricis ob quςda ab ecclelia Rhomana, colone interdictu hi qui erant Graecis viciniores,characteres retcos ut plurimu,nomine Prioinstrumo,repererui. Erat emia Grscis exosi ob Rhomanoru partes,istis,ob defectione. Sed melius est ut apiam' causa ta grauis in ecclesia christi schismatis. rcci in hoc disserebar a Latinis. uod cosecrahat i azymis. Q d credebat spm tam a patre solo rcedere. Quod Iibellu repudii impudicae oc sterili Sc morota υxori

58쪽

comune omnibus orietatibus C hristianis, Indis Iacobitis, Maronitis, Armenis, Georgianis, Graecis, Valachis, seu Mysis inferioribus di ut semel finiam othus omnisi gentiu sacerdotibus,ta fortasse fuit multis latinis v scp ad tempora consilii Viennensis)Quod tantu id in diebus dominicis Sciastis tantu, unam missam in singulis locis dicerent. Quod popas in sacerdotibus detestarentur.Quod sub utram specie comunicarent. Quod statuas,sanctoria in templis no hahent,sed tantu effigies, nos utrunm,quod sesquihqreticum T. sis proclamant dicentes, posse per statuas populum negliges ---ter instructu incurrere idololatriam, per effigies no item. Haec omnia hodie obseruant ut praescripsi, quae vidita au diui recito.Hodie oes Graeci,in desperatione, ut puto,summa seruitute adacti siit ipsis Turchis pene deteriores .Vna genus tantu monachorii Basilianorsi habent. Reliquos cu/ PΡαxiones, vocant Papas comuni vocabulo. . Singulos aiat pa pas tantu in singlis paroeciis habent, cu uno diacono, ne si Plures essent questa ex rebus sacris facerent.Illis no licet nvicariu plebi ademe ut nostris.Illoru ditisi . quis no habet 8 o .lib. Possunt deponi a parochia si aliquid indignu se aut

familia ex cuius institutionerbatur,admittat.Ieiuni singuli parochi pane benedictu,festis diebus di quoties celebratur osculato sacerdote capiut. Paschatis festo oes post auriculae re cosestione sub utram specie comunicat,& osculatur inauice, dicentes Christos anesti. i.Christus resurrexit,& hoe faciutamicis atq; inimicisus ad triduu. Quatuor singulis E a Ws hannis quadragehmas ieiunio obstruat,prima comune no 'hisca di eode supputadi squinoellii verni ordine. Alteravo

dies ante festa Ioani baptist , Petroq; oc Paulo sacra,Tertia

et παναγίας. i.diuae Virginis, ubi multi tin dies. 1 alii totumesem ieiunat ante assumptione virginis Mariae. Quarta est in aduetu D nicae Natiuitatis. Cibus tum est illis panis,

oleum,holera,oua taricha, sicca di recella e x aceto-oleo.

Reliqua nobiscum cu illis comunia sunt.Si quid supererit in libello nostro de moribus orientalium attingemus.

59쪽

Alphabetum Tetervianorum. literae sunt 3 Q.

vide v consonans.

phere phchi chod odo in principio de sine tantum: thi ili

60쪽

Nee lite quicqua adscribere decreui quum sint Graeci

ut plurimum characteres quibus utuntur, quida priscamillam suam linguam scribentes , in qua omnia vulgariata sacrificium ipsum habent, alii Graecam cum sua scribunt cuius modi sunt multi Valachorum qui ad Dacos di Musos inferiores pertinent) qui patriacham Constanti no poli tanam audiunt . Plures etiam illorum qui ad Istrum azun tui pars Lituuamorum, di incolae maris Pontici , Tauricae Chersonesi, Paphlagonesque, utuntur sacris more Graecos rum communium. Sed de his satis.

De lingua Hieronymi

ana seu Dalmatarum

aut Illiri orti m.

Atione quam attuli superius, di ut

fortasse in hac re etiam nomen conssecraret immortalitati suis conterraneis hos reperit charaeteres Hiero: nymus,quibus etiam ipsis tota lege vetusta nouum instrumetum cum

sacrificio di precationibus traducta mi illorum idiomate scriptam reliquit, se - loge sane ab opinione differes mul 'torum, qui putant conspurcari sacras literas, si semel in manus populares venerint.Qua uis olim quo tepore nodum a li nguae Graecae di Latins puritate deflexistent christiani Primsus eoclesis, omnes in illis linguis intelligerent sacrasi eras, imo imitabatur ad lectione, sc cdcilio illo ta celebrim Nicea statutu eraι poena interdicti, ut Ois Christianus

SEARCH

MENU NAVIGATION