Linguarum duodecim characteribus differentium alphabetum, introductio, ac legendi modus longè facilimus. ... Guilielmi Postelli Barentonij diligentia. ..

61쪽

haberet apud se sacra biblioru scripta ea lingua qua posset

intelligere, di Sumus ille doctor de quo nue agimus,filios Iam vel Gannos nata vult in sacris perpetuo eise,ab Ecclesiaste coteptu mudi,a Proverbiis expiscari sentetias inviis humanae usum cedetes, psalterio Dauidico laudare deum, demu ut se ad euagella ipsa & epistolas Pauli coferat. Laudauit stimu sacraru literaru , non tantu lingua Iatina, sed NHebraica studiu,inta nobilibus foeminis. Rex ille Galliae carolus curauerat ea ob re sacra in linguli gallica trastadi. Sed quid facias in re ta exulcerata, ubi a capite ad pedes nGest sanitas vis ne ut plebecula rudis illa attingat,qus citius in mala parte accipiat u in bona aut oino no intelligat Fateor multa esse in sacris quς Iut difficiliora. Sed rogauerim per et nome Iesu christi obsecrauerim illos quoru interest, υt qua uis tota antiqua ecclesia in qua nec abitio, nec aua ritia, nec fastus peruaserat sine interptibus habere iubebatur ex mete sanctoru ec antiquoris interpist, Chrysostomi Basit l, Nazantaeni, Orige. Theophyl.Hieron. August ini Ambros.Hillarq, Cypriani,&c.simibu,loca difficiliora tra ducedo asti ent,cstera q no possunt in puersu sensu trahi, aut intelligi, nuda relinqret, ut in hac re imitaretur ta satuctu & ta magnu viru,cui no satis fuit, in suoru lingua oia sacra transfundere,nisita characteribus etia reptis dicasset hanc volutate immortalitati. Haec aut historia potes audire

ab Oibus illoru sacerdotibus,ta Veneths,5 in tota Dalmautia pariter ec ab omni populo, qui mihi lisc recitarunt qua de suaru literaru origine requirere. Excuduntur permulti admodum libri haru duarum linguarum Venetiis ut illiecistrahatur. Teterviant oes subsuntTurchis, Boetnanioru na pars etiam allam linguam volui no tam gentis apud quem permanet quam authoris gratia adscribere. Videtur enim illam reperi se postquam Hebraicas di Graecastite.

Tas cognouisset,quia sunt multi characteres cu illis comusnes.Praeterea omnia literaru nomina significativa sunt,ut

aiunt,que admodu di Hebrsis,quod in nulla alia fit lingua.

Illam intepretationem nescio,linguae ignarus.

62쪽

Alphabetum Hieronymianum seu Dalmatiae aut

M As a. ab Armenis inuersum. F talltim vidi v concur. vi.

Pheri phai Graecis

ira alam

. i.

63쪽

Nee quicquam in hac lingua adscribam, qua illam tam tum sui authoris diligentiae nostris hominibus ostenden dae gratia tradendam susceperim. . Turchoru Muhametanorum otio priuilegio, ob id quod ostedui quodda diploma a Muli mede sibi olim cocessu, ubi ob beneficia quae olim ab illa gente receperat, statuit, ne usquam serviant Muhamedicis. Osietat diploma quale olim N Sinaiensibus monachis in Syria donauerat ide nesbulo, quod ipsum olim, cum exercitu di veteranis illis ab Heraclio in Asia post expeditionem incholios regis Pesarum filium relictis, humaniter excepissimi , Servarunt Sinaienses hoc priuilegium usque ad temeora Gazellae, seu Sulimi Turcharum regis, ius temporibus quu ostentarent illud audacius apud Sullanum Aeoptium illum, quem vicit Selimus, eodelato ad Pruicipem, ipso priuati sunt. Erat aut tale ut Armeni recitarutfrequentius, paries ter ec Turciis huiusmodi affirmat),post quatuor aut quinque verba Arabica , immersa in attramentum manu soromam manus oc digitoru imprimebat libello quale etiam, num seruant Armeni . Illorum lingua vulgaris omnino

Armenica

Si in usu sacrorum Armenis non tantum in varaque Armenia habie tantihus ut putant vulgo sedubiecuque Muhamedes auditur, ut in tota Asia minori, in Syria, in Tarstaria, di Persia, di circa mare Ponsticum hodie nigrum maius ve voscant praeςipue ad Taurica Chersronesum,ubi versantur in summo

64쪽

Turchica est,. t videantur aut hi ab illis, aut quod est ve/ro similius isti ab illis aut illorum finibus oriundi. Orantisti quasi more Muhamedicorum prouoluti in genua diter osculantes terram, ubi Turciis tantum bis. Caeterum fuerunt usque ad tempora Eugenii tellii in errore Nestor rq quo abnegato tum se in fidem Rhomanae ecclesiae pars dediderunt. Homines usqueadeo Grscis inuisi, ut malint si lex permitteret, vel cum Turcha aut Iudso contrahere matrimonium quam cum illis. Duplex causa odii est,quod olim fuerit illis inusta deterrimae hqreseos nota, tum quod Romanis Christianis, quos nusquam vel Christianorum nomine dignarentur Grsci,consentiant. Is accedunt illi mores cum Turchis in oratione communes. Grscienim ut plurimum erecti orant. Sapiunt reuera adhuc aliquid Nestorismi, nec enim se stum natiuitatis celebrant, sed circurricisionis. Illorum sacrificuli triduo

abstinent stet minis antequam recolant memoriam pan

t insionis Christi. C stera sunt illis N Rom.

ns ecclesis com n et imunia. Sed ij ad rem re

65쪽

ge gini i

este chqguien g fortiter prolatum a palato. hilo n.aspiratio fortis vel duplex.

scha 'o Hebraeum.

ccha ccisorte vel dupplex. b illi lea buchi inuersa est. gge ge duriusculum.

ae si occludas Graeca in t P. tis flaretri stin,vel ian, vessiun,digamma aeolicum.

hei vel e vel qries vel chlas Ieniter aspirando a graeci κ. phe a Graecis ph. aipuun,au, ves induae sunt literae arm fim;

amemasiostet,deus abbrculatum assolet aecus interre scriptum,

66쪽

. In gratiam illorum qui hae linguam a nobis tam remotam, tot christianis comunem,hactenus nobis no visamaegere cupiuntsub iunxi oratione dominica Latinis characteribus expressam & verbii de verbo explicatam, ultra quam si quis aliud in hae lingua tequi rat, cogitet quantum laborauerim in peregrinatione,in invertendis labi sculptori characteribus omnium linguarum,&persoluedis sculpto oribus & typographis, putabit tum sane nos non veritos maximam reipublicae gratia prouinciamo quasi supra vires,suscepist

h , ratio dominica Armenica lingUa.

67쪽

i Pater noster qui in coelis es t sanctum sit nomen tua ven 3 iat regnum tuum.Fiat 4 voluntas tua sicut in coelodi s in terra. Panem nostrum quotidi s anum da nobis isto die γ di dimitte nobis debita nostra 3 sis cui di nos dimittimus , nostris debitoribus di ne ioinducas nos in tenta ra tionem,sed libera nos a Lx malo.Quia tuum est regnum i3 dc potentia di gloria i Per secula, Amen. Descripseram plura, ut Salutationem angelica 3c Regi

Rculorum ac aliquot psalmorum versus,sed mihi meast Bulas Iabefactauit sculptor, unde isdio invertendi tam vas xiarum linguarum characteres test enim opus omnia quς excuduntur inuerti) nil ultra potui per occupationes amscribere. Habent quaedam cum orientalibus quaedam cumGrsos,& Latinis comunia,N Gallis etiam. Nam ut Galli pluralia terminant in s. ita di illi ut bon, ns. illi erchin,

erchins,coelum,li,austea seculum,aui teans,la. Eram neala heatus eraneat beati. eramneales beata. aliqn fit ita foem.

genus. liboy sanctus,sebouchi sancta. a Latinis habet metilliu nomina di plures dictiones,a Graecis ut te quod quida proferunt,tie mi, oc ne.ail alla,sed occ.cum Hebriis amxu

ph.co,tuus a,um. Sed frequenter dicut lies tua in foemiEnino.utuntur frequeter Ta articulo ut Tamech nos.zachas

panis zaeclieti ecclesia&c. quod illis N Indis commune est Participia frequenter in aldesinui. ut Chaseat,stans.meat

aedificatus,orcneat benedictus,orcneales,cta. meueal moro tuus, meueales,mortua, meuess, mortui. tzeneat, natus.chacceleteal crucifixus, quandoque in N, ut carot potens, die. Habent praeterea quandam casuum distinctionem. vi erchin coelum, ercni,cceli,chair pater,chairni patris di pa tri,chairn patrem,astotΣ deus,astoren deum.mer nos. mes rus nostrum di nobis. auiteans Rcul auiteanis Rculorum

di 'culis. Illa satis sunt.Inter omnes linguas quas unquo audiui prolatione difficiliorem,hac non noui.

68쪽

ε De lingua Latina.

E hac profiteor me non velle din iis scri bere ne in sylvas ligna,quod aiunt,d se ram , sed quemadmodum interas I in guas non possumus sine nominum eta plicatione quod tamen apud illos qui it la utunt ut adscribere,plane superfluum esset& extra usum intelligere,ita nec exteri,quibus etia scribimus,nostra, nona ne no expresso capere possent. Duorum igitur generum hominsi gratia hoc sub imus. illorum scilicet qui in huius linguae cognitione venire cupiur, 6c nescio quorum da plagosoru hominum qui cum infelicissime om nium iuuentutem sibi commissam forment,&dediscenda edoceat, tamen inueniunt labra laetutas,digno patella tegitur operculo. Satis enim est ut nulla usquam virtute sustulti, sciant egregie adulari& docere puerit,aa, Υ,cor,doy e, esse.& caetera huius modi Vovit monstra,& rude adhuc ad in quodvis sequax aetatem perpetuo hunc odorem seruaturam,ita labefactantia,υt nullus vel rarus Gallus sit quin seruet prscipue ubi a ratibus contigit educari aliquid pestis ab illis nebulonibus illata'. Qui sunt in melioribus literis versati malet quiduis aliud de se audire, quam a pueris hausisse in Gallia prima literarum elementa,quod certe nullo alio sit vitio gens enim est alio qui ingenio,ut si quae alia praeclarissimo quam ne vitiosi; illius primae formationis sint affines. Hoc igitur faciam, Ut,si paterfami jias nouerit id vitii in aliquo deuitet laquam syrteis. Monebo prsterea quosdam se diuersitate prolationis apud populum Philoxenu,& no uitatis amantissimum comendantes, ut a sua tam barbara consue ludine deflectat. Quis enim audiat lubenteria friti olphe selee uuam Iruam marci serpia &c.pro gabriel,alpha,filii,quaquam, marce, ver hum.Sed isti non committunt id ignorantia, ut alii luin potius v

uum parum alioqui sit in illis quod admireris Gallica ingenia no itate alliciant. Vt riset quia vitio sunt affines hoc praescriptum sit.

I ii m

69쪽

Literae. XXII

BC DEF

a nonaa. aperto ore, non diducto aut ad e, declinate ut saepe solent Scoti, Angli,Germani. . . he non boy. nec bey. nec ad p.declinat,vt Gemaa nus quidam proferebat. Ce no coy.nec cey. mollius debet proferri,quasi par ticeps esset aspirationis, praecipue cli e,&i.no quide tam aspere,ut solet Florentini, necta duee ut Galli, Sed medio sono leni. Ut in Cicero,quasi es Iet Chiche ro.In hoc differt a syllaba ubi est humerposita,quod in hac est flatus,illic nullus. de non doy.nec dey.nee ad i debet accedere, ut nescio qui um quadam aspiratione reus,tomine. ne tatenuiter rursus,utch Graecum. . e non ee. &c. triplici potcst efferri sono, ut in red dentes.prima enim syllaba diducto ore, altera paulo apertiore ultima medio quodam modo profertur.es non esse. non ea stricto labio u cum ph.vel φ pro sertur,sed cum quodam intercurrente labia statu,vn. de antiqui. f. Pro. h. ponebant,qus erat medio inter ipssas sono,facile inde in alterum transibat. ge non goy. debet certe cum e 5c i,proferri, ut cunaa,O,u. sed aliquanto lenius,ut differat a syllabis ie,ii. nec debet legi ia,te, o,iu. Vt nobis efferebat nouua lappriel aut laseiit, sed communi more. ah nonache nec ach.ut Itali.

t i inonii.coincidit quando est consonas in syllabam es. divisim legitur,ut tota grae. nisi poetis idque raro. lx ca non ina, iec cat, ut Itali,debet scribi in Graecis tira.

70쪽

es no esse,admota extrema lingua anteriori partipalamatine est eodem sono perpetuo.Galli frequeteri inter duas vocales proferat ac si g prscederet,ut in Dillir, frigur, alii volunt non Propter vocales , sed propter reduplicatione,qua eade vi inprincipio dictionis saepe habet Hi*.Vι uamar,quasi glamar.

pe non poy.quu non mu,semper cum v scribitur, cuius sonus intelligi debet Ierius,nee u,separadu est usu,ut so l lebat ille qui quamquam quasi q,effer muta, V, ero liquida proserebat.

. es non esse.duti cuIe & eum sibillo prosertur, in i ter duas vocales sine sibilioret in causa.

te non toy.stricta cum dentibus lingua . inter duast vocales sonat,Vt es. Vel zz.Italorum, ut differanta sono s. v non Uv.duplici sono effertur communitervi in punctus,ante n,6c msonat Vtu Graecu alibi v gal Iicum. malim tame more Italor Hisp.Germ.& doctiorum per u proferre ubiq;. quu aute est coson1s debet legi ut et gratino medio sono, inter ph.&g ut