장음표시 사용
91쪽
runt ex solo, quidnam sinicae quaternae iliae litterarum notae panno inscriptae, qui pannus usui altari erat: Chu, Noo, Chune, lPang, significent 3 Cumque ille hune ege lomnino earum sensum diceret: Semva l Domine Sinarum Reaenum , ei continuo , lquasi irati ob respontionem essent, cola- lphos decem incuti faciunt. Quinque mox infligi Serrano imperant , propte- lrea quod usus eadem interpretandi ratione fuisset. Inde durius eos increpare aggre diuntur . Nam si scribi curassenti Domine lfriva christianos , serri id quidem potuis- lse ajunt; quod autem scripserant : Dο - lmine ferva Sinense . ferri nullo modo posse . Deinceps immutato sermo- lne , Serranum interrogant , quisnamo lsubsidia Europaeis in Sinam annua impor- ltet y ipse , prout inter nostros antea con Venerat, ne mentiretur, neu quempiam lproderet, Propterea quod neque legitime lanterrogaretur, neque ceteros venisse in lcognitionem ethnicorum putaret, tacere- que de aliis fas sibi esse perspiceret, Cantonensibus duobus adolescentibus se,sociosque portitoribus usos respondit, denisque ob eam responsionem alapis caesus est. Deprehenderant jam mandari ni, vinctosque tenebant adolescentes illos quatuor , qnibus auxiliorum supportandorum datum negotium fuerat: quae res sacerdotes nostros latebat. Inducto deinde Royo acta
92쪽
ostenderunt, quae missa ib ho-ganensi Μa darino fuerant, quibus nomina singulorum continebantur, ostcndebaturque, omnes in carcerem fuisse conjectos . Postremo Sansium advocarunt, eumque , quod
fateri de puerorum nominibus primuntiis nollet, quindecim colaphis caedi secerunt. Quem ubi Royus nudum, . humique Pr stratum . moxque flagellis caedendum vidit quoniam pueris, qui capti, convictique jam essent, nihil afferri in comm di posse, si nostri faterentur, cognorat
ut eriperet tormento Episcopum , hunc monuit, rem esse judicibus compertam , neque esse, cur celandam putaret. Itaque aperte Episcopus puerorum nomina exponit, idemque po1i etiam Alcoberus agit. Cum Μandarini interrogandi finem non facerent, eaque percuntari pergerent, quae ad rem nihil, ad afferendam vero nostris molestiam plurimum pertinerent, Sansius instinctu quodam superiore permo tus, concitata voce; obsecro, inquit, judices,molesti esse desinite. Nam sic habetote: nostrum , qui adsumus, reum criminis esse neminem . His rebus dictis, prostravit se humi , atque me , inquit , occidite . Mandarini hanc tantam animi virtutem, fortitudinemque mirati , quamvis erat, qui Episcopum rusticis esse moribus diceret, tamen quaestionem, cruciatumque,
quem horis jam quinque asperis lapidibus
93쪽
innixi genibus nostri pertulerant, inteminittunt . Interim Sansio , atque Serrhno , hujusque hospiti Josepho, nisi de distributis mortuorum ossibus confiteam tur, trinum ad talos tormentum minam tur . Post viris , feminisque christianis evocatis , interrogatisque, essent ne illorum nomina in tabulis baptigatorum descripta , concilium dimissum est . Thoma, san XLII. Eodem sere tempore a. d. VII. s, μ' tin ἡ., novembres, Thomas Sanchesius sa- nostri, subsi cerdos natione Sinensis , Siamentiisque S minarii Gallorum alumnus , qui propa
ii cheum venit. Is etsi senex erat, aetatis namque annum octogesimum agebat, periculis tamen , in quae se conjectum intuebatur , deterreri non potuit, quin eo se, lomni ossicio, ac pietate militibus Christi operam utilem daturus, conferret. Nam vestes, pecuniamque attulit, quibus extremam eorum inopiam levaret. Sed nostri , qui triduo ante auxilia a christianis Fo-ganensibus accepissent, gratias , quas maximas possunt, homini agunt , ac perpetuo habituros recipiunt ; tum rogant, ut, quoniam hostes per id tempus maxime saeviunt,quam celerrime potest, ad urbem H ing-hoam revertatur. Demonstrant ipsum, quini aetate sit adeo gravi, si ii hostium potestatem veniat , quae eum ma- lnerent, incommoda non laturum . Itaque labeat , l
94쪽
abeat, sibique consulat. Nam si quid eorum cuiquam ex usu suerit, facturos se eum continuo per litteras Certiorem, subsidiumque opportune postulaturos . T ho-mas consilium eorum , quod tam prudens esse perspiciebat, sequutus, cum biduo Fo-chei moratus esset, eo revertit , ubi ante degere consueverat. Atque se quidem saepe offeret summa nostra voluntate opportunitas faciendi magna & laude , & rati animi fgnificatione caritatis in nostros, virtutisque Alumnorum Stamensis Collegii mentionem. XLlIl. Etsi de christianis quaestiones Caussis ehri- habere ethnici cessarant, nihilominus im- ; 4kε, αε-
mitibus Μandarinis duobus, de quibus di- ciuimir quiximus, alii item judices, ut est finensium
consuetudo, ad eamdem caussam, antequam absolveretur, cognoscendam successerunt . Ergo die IV. nonas novembres omnes apud Praesectos urbibus Fo-cheu ,
' & Yen-pin in judicium vocantur . Inductos primum Europaeos quinque judices denomine , de aetate, tum de dignitate Episcoporum, deque eorum , quos Mission rios dicimus, munere interrogant. Quaerunt denique num ad Sansium quotannis CL. nummum argenteorum, quos si ispani stea os appellant, ad reliquos C. mitterenturἶ Quibus de rebus quum ipsi ita , uti decebat,respondissent,continuo, ut abeant,
95쪽
spitio nostros exceperant. Interrogantur ,
Europaei ne in eorum domibus habitarim I 'ifirmant, moxque jam dimittuntur . Post judices quinque litteratos Sinenses advocant, eademque ex his percunt antur . Ne
gant hi, diversatos umquam apud se sui λ lse Europaeos . Interrogati deinde , num, leos, quod Christo se dedidissent, poeniteret, abnuunt. His excedere juliis , chri itiani, qui nullum dignitatis gradum obtinerent, quinque adducuntur. Daeritur ex his etiam manere ne in fide velint, quam Christo dederint 3 Affirmantibus, abite , inquiunt judices, dementes servi. Tot enim cruciatus pertulistis,christiani nominis causa, audetisque in suscepta religione persistere ἶ Mox quibus caeremoniis nostri initiari baptismo solerent percuntati , quum id christiani fieri fundendo aquam, recitan doque verba , quae Christus Servator prorescripserat, respondissent; deserri ad ljubis; quatuor adolescentes illos, quos lsubsidiab importare consuesse docuimus ; lex quibus eum intellexissent , quam diu suam operam Europaeis locassent ;quaerunt tandem , velint ne ab institutis christianorum desciscere , negantesque dimittunt . Postremo viduam Mariam-Hyam , virginesque , de quibus supra demonstravimus , quinque introduci ljubent. Ex his, fuerit ne ulla spsis cum t Europaeis minus honesta consuetudo, in- s
96쪽
quirunt. His nullam suisse re pondentibus, quaerendi finis est factus, cum hora omnino quaesitum esset.
XLiU. Jam prope erat, ut innocen- Rursus apud tum christianorum caussa per summam in sae tabita arjuriam , iniquitatemque, ut mox videbi- ducti, iisdemus, judicaretur. inter uri nova de Milliin his . 'eloi, ,
nariis , de quinque horum hospitibus, deque Maria vidua ad diem V. idus novemb. ii 4 φ .auti apud alios judices quaestio eli instituta. Erant hi judices, Quaesitor, luem judicem hiatur
criminalem vocant, Praefectus aerario, &Quaesitoris Legatus . Hi deserti ad se Europaeos hoc ord Ine imperant: primum Sansitum Episcopum , tum Rοyum , post Serranum, inae Dia Zium , postremo Alcoberum . E veitigio , quae judices alii consueverant, de aetate cujusque, deque tempore, quo in Sinis versati sunt, quaerunt . Conversa mox ad res alias oratione , inquirunt, sint ne Rex, & Regina Hispaniarum , quique his parent, Omnes
addicti christianae religioni φ Post, viderintne ipsi aliquando Deum, aut cujus quam animum φ & quo ex tempore Dei
verbum humanam sibi naturam conjunxerit , quidque caussae habeant, cur venerabilis viri Capillae ossa servanda putent, quantumque in annos singulos ad eos pecuniae mittatur ; ac futurumne , si in Europam reUertantur , ut Rex in eos,
97쪽
luamna in ipsi ibi dignitatem obtineant; denique , ut leviora multa praeteream, cur en unctandae Sinensibus legis christianae caussa , tot subire aerumnas , tot, tantas que perserre calamitates voluerint, ro
gant . Ad haec nostri ita , ut illis conees sum divinitus est , resimntirunt. Promissilenim Chrii us iis, qui se coram principi bus consessi essent, ipsum se eorum lingu/locuturum . Cumque judices miti, bono ' que ingenio essent, commodum nacti n' stri opportunitatem fuerunt iisdem expli candi , quae decretis christianae religionis continerentur. Nihilosecius cum Sansius postremae percuntationi satisfaceret , ma gnus eorum risus est factus , quod ille dixisset, pati se, ut anima cujusquam homiminis jacturam aeternae salutis faceret, non posse . Dimissis Europaeis judices hospites illorum quinque, viduamque Μieu Mariam-Hyam advocant. Petunt, num hospitio Europaeos exceperint: Fatentur nostri. Sumunt judices,eos ne, quod Christo
suam obligassent fidem, poeniteat I Nihil
minus, vincti respondent. Rogant denique, num retinere in posterum tempus insti tuta christianorum velint 3 Cum christiani affirmassent, quod horas quatuor interro gando judices com sumsissent, quaestio ab-1oluta est. . XLV. Jam tempus advenerat abso quaestio a Pio. Vendae aequisiimae, sed per summam injuriam
98쪽
riam petiline actae caussae christianorum . Praefuit ei judicio Cheu-HiO Κie- lationi baiulisnus Pro-Rex, qui summam rerum omnium potestatem, quam ubi arrogare reguli Po- stros eonsticheu Pro-Reges solent, cum implacabili' in christianos odio junxerat. lis omnibus, qui in carceres contrusi religionis caussa erant, ad X. kal. decembres dictus est dies. Ubi ea dies venit, primi omnium inducti sunt fures tres, in quos incredibili comitate , clementiaque usus judex, miti iii me decrevit, omnemque severit tem contra innocentes christianos adhibendam servavit. Atque eorum quidem,
quae in judicio sive quaesita ab judicibus,
sive dicta a nostris fuerunt, quoniam multa saepe in hunc locum, ne eadem repetere videremur , Serranum secuti, rejecimus , nunc fusius omnia persequemur . Quorum tamen copiam his , qui legent,
quod & postrema haec est habita de christianis quaestio , & praeclarissimum de constantia sacerdotum Dominicanorum, tum aliorum etiam christianorum testimonium exhibet, minus molestiae allaturam existimamus. XLVI. Primus, qui in judicium vo- . De tioue caretur . Κu Ambrosius Ην-inus suit. : hues, d. Nequa vero ex Sinicis nominibus distinguendorum hominum dissicultas oriatur , ad tribunal animadvertendum est , Sinenses hac Nominum ratione , ut priore loco nomena ,so.
99쪽
tum praenomen,quod impositum christiano in baptismo est, postreino praenomen alterum a Parentibus inditum ponant . Ergo ex Ambrosio a Pro-Rege quaesitum est , quamdiu diversatus apud eum ri to-lous fuisset y namque hoc modo inflectitur ab Sinensibus Petri nomen , quo Sansius vocabatur . Cum annos ille octo respondisset, tum Pro-Rex, quot ipse Ambrosius homines , ut mysterio baptismi initiorentur, induxisset, rogavit; cui Ambr sitis, viginti , respondit . Sed Ρω- Rex, cum tantulus , inquit , is numerus sit, quemadmodum plus, quam duorum millium baptizatorum nomina tabulis continentur mile vero, eas tabulas ante annos duos , ac quadraginta , describi coeptas , eisque nomina comprehendi seu vivorum, seu mortuorum , infantium , senumque: se vero jam inde a puero nam de hoc etiam hominem Pro Rex interrogarat baptismo fuisse initiatum,
annumque, quo id contigerit, aliaque hujus generis reliqua , memoria non tenere,
dixit. Post haec judex , ideone ipse christianismum coleret , quaesivit , ut desectione civium, quam Europaei molirentur , muniret sibi in eo Imperio ad magistratum aliquem capessendum' viam ἶQuam cum ille calumniam propulsasset, seque, socios lite religionis tale aliquid
ne eogitasse quidem umquam, dixisset; i
100쪽
eirco enim suscepisse in istituta christian rum se , ut Deo obsequi, utque aditum sibi ipse expedire ad vitam sempiternam
posset, Pro Regis jussu quinque colaphis
caesus fuit. Inde exprobranti judici, cupiditatem pecuniae in caussa esse , quamobrem Europaeis morigeraretur , quantumque ab eis in singulos annos acciperet, quaerenti, respondit: se ne obolum quidem ab Europaeis petiisse , neque Europaeos illius pecunia, neque se illorum uti consuesse . Sed Pro Rex rursum interrogans petiit: si neque rebus novis studeret, neque lucrum pecuniae faceret, quid ergo esset, cur leges Europaeorum consectaretur 3 Ad haec Ambrosius, quod illi , inquit , n e colendae virtutis , quod eis giendi post mortem supplicii, quod con- Tequendae sempiternae felicitatis rationem
doceant. Hac tanta constantia commotus,
atque ira inflammatus judex , infligi iterum homini quinque alapas jussit, cumque monuit, si de civium desectione fateretur, liberum abiturum, sin minus, capitis condemnandum sciret . Ambrosius nihil his minis territus, rebellionis ne vestigium quidem esse ullum dixit . ln-
uireret quam diligentissime posset ju-
ex. Nam siquid reperisset, quod chri- istianos in ejus rei suspicionem vocaret, libenter sese lacerationem corporis laturum . Ob id responsum quinis alapis