장음표시 사용
271쪽
ti. Invenio similis humanitatis genus apud Athenienses olim fuisse in usu : nam qui damnati capitis suerant , cum e loco Iudicii exibant ducendi ad supplicium , cibum vinumque largius sumendi facultatem habebant, tum etiam poterant tria , quae Uellent cunque proloqui. Deinde, ubi edendi bibendique finem fecerunt , ore o turato ad poenam rapiebantur. Omnino simnis Atheniensium mos hic est. eum more I aeorum. Illi dabant exeuntibus e iudicio jamjam perituris . hi perductis ad locum supphcii post factam consessionem , quam diligenter a morituris sive supplicio sive morte sua . exigetiant. Illi potestatem faciebant ingurgitandi sese cibo & vino, id procul dubio spes aes, ut puniendi, vino ciboque obruti, horroinrem supplicii minus attenderent. Hebraei in eundem finem granum thuris aut myrmae vilis miscebant. Finem ditionis hujus declarant Rabbini, cum dicunt ivropterea fuisse exhibitam, morituro rati nis usus ut tolleretur. Sed audiamus ipsos Rabbinos. Thalmiadici
in Sanhedris. cap. 6. I Π ,e II ma, ,π nm rpam RN t inara E. , qui exit meci tradendus , propinatur granum thuris in caltae vini, ut meus ejus perturbe ur, ubi Glossator addit rior tam rav κἈm raria, ne marrat, atque , kt stupi s fiat , cum morti addicitur. Convenit sere Discorides lib. I. qui de thure: μανιωδες εςὶ, inquit, πινο ρανον, υπο των υγι νο'ων ii sanis potum , surorem eXcitat. Refutat hosce Baronius , eo, quod myrrha ebrietatem ic alienationem a sensibus non efficiat, 4mo praeservet, & vapores digerat. Idque pro re conatur allato testimonio Aristotelis ex Athenaeo. Sed graviter halucinatur. Hahere myrrham vim soporiferam , docent G lenus lib. I s. c. I s. ct Discorides lib. I. c. 77. At quomodo soporem , qui ex humido & frigido originem habet, efficiat myrrha, quae calefacit, siccat, adstringit , fluxiones sistit 3 Myrrha largius
sumta, calefactione nimium celeri lc vehementi solvit humores cc mollit, iqui subito delati arterias , quae Carotides appellantur, cum nervis adjunctis opprimunt, atque ita carum efficiunt. Mihi vero, quo minus probetur Cl. Caseaubovi sententia , obstat, tum quod de aliis duobus cruciariis nihil de marcore reseratur , qui tamen a Cominmuni lege Sc consuetudine non poterant cxcludi; tum quod sciam, in crucem actos sceleratos ut diu morerentur & mori se senturent. Sane Historiae , quotquot de crucifixis imi, Omnes contendunt , supplicia illis undique aucta dc conquisitu, non autem mitigata fuisse. Si dicendum , 'quod res est, dc quod communis Disiti sed by GOoste
272쪽
esarios tractandi consuetudo suggerit, dixerim vinum myrrhatum Domino exhibitum , ut vires animumque ad graViora tormenta fi renda firmaret, neve dcliquio & imbecillitate penitus obtorpesic ret, cum multi solo tormentorum adspectu linquantur animo , idque post vigilias , vexationes nocturnas, flagellationem, & qui secuti erant Iabores , vererentur , ne Christo contingeret , quem cruci serendar in via imparem viderant. Certe myrrham animo& corpori mbur conciliare ex Apulejo constat , apud quem Metamorph. lib. 8. lcgas : inditam sese multimodis commaculat ustibus, myrrhae praesumtione munitus. Et alibi: obfirmatus myrrhae praesumtione, multis vertaribus, ac ne ipsi quidem succubuit igni. Vis eadem cst scmini crucie , quo idcirco se p munire solebant, qui tqrquendi sunt. Plinius : Aiunt, verbera subituris, potum crucae semen ex vino, duritiem quandam contra sensum inducere. Haec de myrrhato vino mutuati sumus. Ex D. Henrici Mulieri , Theslgi Rostochiensis Iesu patiente, Nota 48.
XVII. MYRRHAE ET ALOEs CENTUM LIBRAE.'han. I': 39 DE Nicodemo, Principe Pharisaeorum scribitur, quod venerit
ad sepeliendum Iesum, Dominum nostrum, ρο 'mκαὶ αλοης ωσεὶ λίτεμ ε κατον, signum scilicet opulcntiae, dc non parci in Magistrum assessiis. Quaeritur, quia ungendo corporI CCntum librae nimium multum videntur, quid λύτρας nomine Evangelista imtellexerit 8 SA. Schmidius per λίτ αν hoc loco notari putat, non ponderis sta monetae genus, quae oboli AEginctici nomine apud Pollucem Veniat. Certe, tres aut quatuor ad summum, libraS aromatum, uni
condiendo suneri impcnsas, legimus apud Actium, ubi alvus eXent rata odoribus farcienda crat. Ad quid ergo, inquiunt, tot librae p& quomodo tantum pondus ferre potuit Nicodemus 8 His non aia sentior. Nam per λι ραν librae pondus intelligere Iohannem, manifestum est ex capitis duodecimi tonio commate, ubi scribit, Mariam, Larari sororem, accepta λίτρα, hoc est, libra unguenti nardi liquidae, multi pretii, unxisse pedes Iesu. Decalitron , ut Caelius Rhoduinus observavit, stater erat Corinthius, obolorum decem. Quod, si admiseris, unguentum nardi pisti sive pmbae, quod in pedes Christi essulam, non suit πολυτιαον. Iob. I 3. 3. Jam, quod Munt, Nicodemum oneri centum librarum ferendo imparcm fuisse, facile diluitur. Attulit quippe servorum opem. Nos igitur tutissimum
273쪽
2so HI Ea o PH YTICI PARS PRIOR esse arbitramur cum celeberrimo Viro Claudio Salmasio dicere, a tulisse Nicodemum λχ εας Myrrhae dc Aloes mixturam ad libras centum, non tam ut corpus Servatoris ungeret, quam ut fasciis linteisque involutum , pollingeret.
DE SYCAMINO sIVE MORO. caminus apud Lucam non est Sycomorus: Sycaminus veterum est Monus. 'camini vocabulum in Oriente natum. Frequentissimas Sycaminos Iudaea tulit. Synonymum 'camini Gamzug. Mora se fecta Cedrus. Chanamal est grando. Morus ab armentino DEt a. I. SYCAMIN Us APUD LUCAM NON EST
L . i : 6. Si haberetis fidem, quantulum est granum Sinapis, diaceretis huic Sycamino , Eradicator, Ur plantator in mare: CV ob diret vobis. Symminus apud Lucam hoc loco non est Sycomorus, vel Morus AEgyptia, sed simpliciter dicitur Morus ; quamvis comitrarium pereendat Erasimus: nam συκουοράΩων alio Capite nominat, divertam utique a Moro sive Sycamino vulgari. Sic Συ--- m rum cst in hoc versu Attici, Scum:
Sylla morum est 'olenta Jursum. Utut ergo Symminus AEgyptia, quae & Morus AEnyptia Vocam vulgaris illa, & in Iudaea etiam se uens morus non sit, ipsi tamen
vut de consimilis habetur. Theophr. H. l. q. c. a. p. M AD L χ μεν συμ- νος παι πλησία πως τῆ ἐνταυΘα συκαμίνω , καὶ γάρ το πυλλον εχει , και το με , καὶ την ολνν προσο v. Hinc Sc Sycaminon etiam Vocat Idem a
borem illam AEgypti, quod per omnia similis esset moro, quam Graeci Συκαμινον appellant. Quo magis miror, inquit in Exercit. Pliar. Satamasius , ficum AEgyptiam a Plinio adpellari, cum alia sit arbor quae Ficus AEgyptia Graecis dicitur, & Theaphrastus a quo descriptionem hujus arboris mutuatus est. συκάμινον αἰγυδειν semper eam indigetet, id est, moriam AEgyptiam, non ficum. Antiqui Graeci scriptores συκάρονον appellant, morum arborem , & fructum arboris. Rubistuctum μόνον potius vocabant, quae μορα βατινα &-Notat
274쪽
Nam in verbis Phanm, quae Bbjicit tacee, βοωῶδεe appellatur. At Sycaminos AEgyptia sui generis eth, quam a mori similitudine alii
συκαμινον V ant , alii , quod seuctum edat ficui senilem. Alii rursus composito nomine Συκόιαρον Morus es , quae novissima umhanarum arborum germinat, nec nisi exacto frigore, ob id dicta sapientissima arborum : scd cum cepit in tantum univeria germinatio erumpit, ut una nocte Peragat, etiam cum strepitu. Theophrastinis libro de erasas primo, a gna pro Causa, loci Bigiditatem. Ei, Scaluero judice, potest addi aquei succi copia, δέ caloris innati ad eam operam minus quam par fit. Inde Divitiatim frequentia Par exhiabet negotium. Sed idem ait, has ob res serius cuinam ad germinationem, facilius se in opere coquendi expedire, propter imbecillitatem succi. Recti sane. Similis cuim proportio in stamininotatu. Intus scro perficitur ob principiorum debilitatem. Ubi ediata tamella est, citissime capit incrementa, scilicet ob candem primcipiorum impersectionem. Celerrime namque metam, quae Propecit, & paratu facilis, adipiscitur. Δb. I. de Plant. mg. 7ψ. Tantum de arbore. Quod ad nomen arboris spinat non est, ut vitari quidem posset, Graecae originis, sed e sermone Syriaco traductum. Suris erum: ΠΨν Sycaminos vel moms denotant, voce ab Hubraeo Ter deflexa, a qua stim, d ορο ει ' pluralia. Dictum vero rinpetr trajectis literis pro riptra misch oh, vel ut Buxtorsius in Lex. Thal-udico pronunciandum putat masichbo , id est, liquor. Nimirum baccae mori arboris nucte sunt & merus liquor. THImudicis risse' ua Sycaminorum filiae vocantur. Quin & Mori vocabulum mutuasse ex oriente Graeci videntur mio mavhh- cnim ves, 'riin m hertardantem Syris significat ; arborem scilicet quae tardat florem , novistima urbanarum germinans, nec nisi exacto frigore, ob id dicta sapientissima arborum. Nisi magis placeat Mori vociabulum scribi ad exemplum Syriaci nominis di mar Hrticipialis ud vel Hebraicae
nuciatus. Fructus enim mori nec corio tegitur, ut malic rium & instanea, nec densiore cute, ut botrus, nec cortice ut nuX.
Morum igitur, quam Hebraei, rasset Graeci Sycaminum, vel, ut Discorides CXtulit φια α uocabant, peregrino, ut dictum V abulo, Syri & Thalmudici doctores vocabant man Thuth, in integro M, Conge m nominis inanitas, vacuitas, quod mori sit Ii a CaDissili sed by COOste
275쪽
as2 Hi ERO PHYTICI ΡΛRs PRIORca intus inanis & vacua, unde sumuntur pro magis & moris rubi. Mahaseeroth cap. I. Frequentissimas olim sycaminos Iudaea tulit. Hinc est quod de Salomone Rege cedrorum undique num
rum augentc. I Reg. IO: 27. legitur, quod cedros reddiderit, ut S caminos , quccrescunt in loco depresse , multitudine. In loco depresso, uni
scilicet felicius veniunt. Nam & moreta Davidis, quibus praeerat Baalhanan Gederita, erant in humili loco. I C . 27:28. vel 28:28. In regios igitur census cum oleis rcferebantur Sycamini, quod ipsum
satis magno argumento est, Trope' non vocari sycomoros, ut Erasmus
Iunius voluit. Uilissimus sane fruinas est, qui, ut Galenus tradit, nullam habet acrimoniam, & exiguae est dulcedinis , eamque ob causam a Syro interprete fama ficus est adpellata Sycaminus. Amos vates sycaminos legit in agro Thecoae. Amos. 7: I4 Easdem inserior Galilaea protulit. Schmiith cap. 9. hal. 2. Est Galilaea superior& inferior & convallis. A, Caphar Hanania dc supra, quaecunque non producit sycaminos est Gallilaea superior; At a Caphar Hana nia & insta, quaecunque producit Sycaminos in Galilaea inserior. Ab arboris hujus frequentia & multitudine, nomen etiam invenit Sycaminum, a Plinio memoratum Nat. Hist. lib. s. haut procul a Ptolemaide situm oppidum Ioseph. Antiq. lib. 3. cap. 2O: Igitur in
lemaeus cognita in itinere Ptolemaidensum mutatione, nihilominus cursum continuavit, & cum appulisset ad Sycaminum eo loci copias posuit. Strabo Gogr. lib. I 6. Sycaminorum urbs inter Accam, id est, Ptolemaidem & Stratonis turrim, hoc est, Caesaream. Εκ eodem denique argumento denominatur 'ina, id est , num ' civitas mororum; in partibus Iudae et Par. 28: I8. nina enim in M drasth Echa a Rabbinis vocatur Sycaminus, & ab Arabibus Pe ssque cognato v abulo gommiyaeon vel 9-- gamma
II. Mono sUFFECTA CEDRUS.'s. 9: Io. Sycamini excise sunt, sed cedros seu ciemus. Pro sycaminis Vulgatus posuit sycomoros, quae locum hic habere non quCunt, Sycomorus enim, quae aliter ficus AEgyptia, ligni duritia& utilitate non inferior habita cedro, incorrueta pariter, & mori contumax & praecipua missiciis, & pluribus vitae operibus. Hal. lib. I 3. Materies proprii generis inter utilissimas, quum ex adversis tramite, Sycamini sive Mori, torta materies ad aediticandum, vel raro
276쪽
DE ARBORIBU s. CAP. XXV. . vel nunquam inhibeatur, utilis tantum operibus, quae sexu con- sunt. Ephrajimitae igitur, damna, quae m ima passi metunt, CX- tenuaturi , clatione & insolentia animi dixerunt: Mori cxcita sunt, sed oedros sussiciemus : quasi dicerent, Facilis jactura est amist rum, quae multo majoribus commodis compensetur ac restituitur. Ab eadem mente dictum est: eodem commate: Lateritia opera oeciderunt , sed lapide Caeso eXstruemus.
III. MOR Us GRANDINE VERBERATA.
Psal. 74: 47. INTERIMEBAT grandine vites eorum, Oocaminos, grandine lava. Bochartus ad Saadiae, Κimchii & Uulgati opinionem abit, qui Pan pruinam interpretantur. Nos grandinem intelligimus. Convenit enim hoc elymo nominis mri, compossit ex vcrbis ure pri misereret parcet quibus & nos horrendam grandinis vim deprecamur. Sic nem fulminis aut fulguris vocabulum coivit cx duobus verbis ori re festina s parcet Et ech. I: A.
of 7. I . NON propheta eram, neque Alius Propheta, seed a menti custos O frcaminos DGens. Ma-ο--αινα LXX. avellens moros. In Arabica & AEthiopica linsua, ut Ludolsus testatur b las sycaminum significat, unac d a uicrit o ram sycaminis in victum legendis, vel plantandis coicndisve insumere, ut dicitur, qui vincarum cultu vel vindemia legenda occupatur. Sensius dicti: Non fui nomen meum inter doctores populi vel inter studiosos secrarum literarum professiis, bubulcus eram, inter pecora degens, iasycaminis victitans.
Iu NIPERUS. HEBRAicuM Juniperi nomen. Iuniperi genera. Cedro cognata. ymniperus Elia. Carbones e us vivacissmi. Radix cibus inopum, Iob. 3o: 34. Non est orabanche , genista radix. In diversa lingua vox eadem aliud quoddam Apenumero sonat , quin ct in eadem. I. IUNIPERI NOMEN HEBRAICUM, ET GENER A.
JUNI PER Us Hebraeis dicitur a conjunctione. ram est jungeret Iaz m junge , queis vecteris, equos di currum , id est .
277쪽
junge vectoria. Mich. I: I3. In junipero enim, fruetus stactui &ligno arctissime haeret, & sella soliis conjunguntur, Zd novus seu
deus cum annotino pzndet, recensque veterem occupat , baccas su nascentibus, quae biennio haereant. Grandiorem iuniperum . quae Cedrum maxime aemulatur, Afri nominant Ettham. Mus meis
dulla in Numidia candida , in AEthiopia nigra , in Libya purpu-roa : qua in scobem comminuta, dicuntur Afri Medici Elicissimo successu vico G aci ad morbum Indicum id est Sipylin) profligandum uti : ut Scasiger tradit Exercit. I 8 I .p.s63. Duo apud nos genera invcniuntur montibus vernacula. Unum pumidum , humile , sessilibus in terra ramulis, aliis parum 1e ab humo attollentubus , quibus spina pro selio est, radicibus summo cespite fusis haccis primum virentibus, deinde per maturitatem nigris ἔ caducas nova sempcr occupat. Radix ligni materie odoratior, 1uavem nostratibus sumtum praebct. Alterum altius adolescT, caudice pro cero, cortice fragili , ncc difficulter fati icente , ligno fulvo, od nato, ramis latioribus . aculeorum acervo stipatis, haccis alteri consimilibus. Ruellius M. L. c. F. p. I79. Folio tantum a cedro 'Mniperus creditur distare. Junipero simplicius ac mollius assignature cedro acutum , spinosum, durum. Alii nominum ambage postli bita, utramque ccitrum sinquit Theophrastus) appellant. Faciunt hoc Arabes , quibus vocabulum in Artion, vel Orram, cedrum lc junimium sonat : licet junipcro suum sit vocabulum hamhar. Utriusque materies dura compactaque, cariem dc vetustatem haut siniit ; ut non abs re Hannibal juserit, Ephesiae Dianae icmplum juniperinis trabibus extrui, permultas aetates duraturum. II. EI. I As sua IUNIPERO. I. Reg. I9: A. A Beerscheba perrexit in desertum itinere unius dieier veniens eonsedis sub Iunipero qnadiim. In Abirco scribitur , Piriκ In iv in margine textus 'nae, qua scriptione insinuatur commune nornmis genus, ideoque in uno Bibliolum sacrorum c dice scriptum fuisse n mm , ves rem travi, in altero DN unm. Pr quentatum antiquitus fuisse nomen 'n', liquet ex nomine stationis Israelitarum, inter C tum has & Rimmon-Pcrutet linterjectae Num.
33: sto. Fallor nisi in hac deserti parte quae a Junipcrorum se quentia adpellata, sub Iunipero procubuit Elias : nam & ipsa im
278쪽
DE ARBORI Bus. CAP. XXV. ter Sinai montem di Beerschctam sita legitur I Reg. 39, 3. 8. Sub Junipero autem res edit Ellas, non quod valetudinis curam abjiceret , mortem brWi arboris umbra acceleraturus ; id enim precibus ad Deum susis minimc convenerat, cujus arbitrio vitae finem po misit ; neque ut a serpentium ictu se tueretur, qui junipeium su-rte dicuntur : sed ut sessus aerumnis, & viae longioris mollitia D us , sub umbra juniperi densiore resectus, aliquantisper quiesceret. Justo quippe diutius sub ea commorantibus, propter blandam od ris cluviem, noxia dc gravis est, Virgilio teste , Juniperi umbra.
III. IUNIPERI CARBONES.mul. I 2o: 3. 4. QUID dat tibi , or quid addit tibi lingua fraudulenta : I L. Tela herois acuta cum prunis ungeri. Uersionem ita
explicat Cocce us : Tela , dc ea non hebetia sed acuta ; nec a manu languida. , sed herois. Deus tela sua, in vos lingua fraudulenta utentes, omnipotenti brachio suo conjicit. Deinde prunas vivacissimas san strepens p) ut juniperorum. Malam conscientiae iram in Deum & Regem nostrum Christum, invidiamque crescentisic florentis regni ejus, cum strepitu blasphemve. Vivaces seruntur juniperi carbones. Cardanus. de Plantis lib. 8. p. 3 3. Fuerunt qui cXL stimaverint truncum ligni juniperi accensum S proprio cinere contectum , ignem annuum servare. Tam diu certe mirum : at diu
nihil mirum : substantia enim densa dc pingui admodum est, ecad opera incorruptibili. Ad haec Scaliger : Non queo mihi persuadere , quod c sussiatoriis libellis habui, te ignorasse. Omnia cnim
tibi naturae arcana, non arcana sunt; cui nota dicis csse arcana aeter nitatis. Munt illi : Ex Junipero carbones tanta esse vi, ut per amnum integrum ignem scrvcnt inCorruptum. Neque a Prometheo didicerunt hoc, ut per mantas traderent Vestalibus. Exercit. 323.
Textum Iunius & Tremellius ita reddunt: Quid datum est tibi,quidve aleetura tibi, lingua dolosa 8 Verba similia figittis robusti acutis, comparanda prunis juniperorum. Nos : Quid tibi dabit, aut 3uid adjectum est lingua dolosa Z Verba linguae dolose, sunt sagittae
emis acutae : seunt sagitta e prunis juniperorum emissae. y accipio pro , Lepius enim litem repetenda perit. Sunt sagitta e prunis Iuniperorum , e quibus subito flammae icu scintillat sulphurei coloris erumpunt . quae telorum specie in latus obliquatae , serpentino quodam sibilatu minantur , dc exstinctie sumum excitant. Carbonem , ut Plinianis utar verbis de resinistris , juniperi ligna repente Disitirso by GOoste
279쪽
HIEROPHYTICI PARs PRIOR pente exspuunt, cum eruptionis crepitu, daculanturque longe. IV. RADIX JUNI PERI PANIS IN PUM.
b. Io. 3, 4. IN inopia oe fame solitariis radices Iuniperorum ρ nis erant. Radices juniperorum edendo non sunt. Uertunt igitur :Quorum panis erat , Μt Iuniperorum , scilicet insipidus. In Thar gum habetur : Radices juniperorum comburuntur, & fiunt prunae ad cibum eorum. Alii . Uesccbantur orobanche , tuberosa planta ,
quae genistis annascitur. Arabes enim genistam Rhathamon v eant. Intelligunt Interpretes genitam, non spinosiam illam , anguialosam & scoparum , sed orobanchen ex genistae fibris proscctam , quam alii rapum genistae vocant , alii hypospartium. Tuberosum hoc turbinatum, subnigricantibus squamis, pulpa sublutea. Caulis inde dodrantalis , cui flores circa fastigium subcandidi, Lamii fere aemuli, seu galcati ; siliquae oblongae , crassae, teretes, in quibus semina minutissima , superVacanea. Provenit locis siccis, glareosis, secus vias , aliquando in silvis. Rapum mense Junio & Julio in venitur, in Flandria, Gallia, Anglia, Austriae Pannoniae silvis. Sabaudiae & Ped ontii colles copiosum fundunt, &c. 'h. Θυῖο-nus Hist. Nat. lib. 7. p. 372. Sed nec Ombanche dici potest te uim radix , nec illa vocum mn & similitudo, ex junipero genitam facit. Saepius enim una eademque voX , in alia lingua , praesertim Arabicia, si proseratur , significatu plurimum distere. Sic
de v,ν Hebimis stirpem nudatissimam vel hominem nudatissimum, Arabibus juniperum sonat. Vid. cap. X. sect. 29. art. 3. pN Hcbi is vires & molestia, Arabibus is, An non, quies dicitur ; ' n est Leo, I Ajon, mel, oeu imber, gisemon, corpus, I mundus, , choldon , aeteriatas , π manipulus , in ἡβm n , aetas , Π p
nis , .-J lachmon, Caro, peu armatura, armamentarium, Orion,
series vel, oratio, rar silva, favus, hcedus, capra: lucus, , Tamarix , Na cadaver , se a Lucifer. Quin imo eadcm clusi
280쪽
DE ARBORIBU s. CAP. XXVI. 13rdem linguae vox res notare interim solet diversissimas , ut pNκ in Hebraeo juncus est & ahenum , Ni pix, cyprus & villa , filius& frumentum , mr mamma & Vastitas, ri splendor& fera, ri'ri laevitas dc ponto , non lutum & acervus, Non asinus & acervus , non benignitas & probrum V silva & favus , pascuum , cliwl-he & agnus, & in plurali duces, primores, Πud virga & Icct iis , Hebr. D: 2I. ct Gen. 47: 3I. pN Equus , & grus avis , Yo olla& spina. Tyd ramus, cogitation scopulus, 'o limendi pelvis. Nostro judicio on, sive panis , laudato loco , victum senat, quem ex venditis juniperorum radicibus inopes sibi pararunt.
Duo A1M desicribitur a pulchritudine 2 amabilitate , a caeli te, Gris ab odoris exhalatione , a tempore floris ct fru Ius , a communi solo , ab eorum ad calathos usu , a vulgi notitia , a discrimine, ab herbis , denique a servandi cura. Dudaim non seunt amabilium
florum generale nomen , non seunt madragora , non lilia , non terra rubera , non viola , non se sevchus , non germinus , non solanum veracaraum , non satyrion , non mora rubi, non solanum seoporiferum, non melonis species , non cornus arbor, nec Marieon vel Muse , nec
Persica mali sores , neque nux juglans , neque balsamum , nec derinique philera. Dudata sunt cerasi arbores , vel cerasa fructus amboris. In cerasis nihil non amabile. In tepidis frigidisique regionibus proveniunt, sed in frigidis felicius. Ante vitem ct punicam florent. i. Horem vera, ct fructum aestate ferunt. Nascuntur in 'ria re Iudaea. Cortices ct libri sportis utiles. Fructus notissimus. In fuimros denique usus reconssi possunt.
io sint α'κ rari a multis frustra quaesitum est, & temeritas,
fateor , videri poterat, post tot eruditorum hominum curasic labores , etiamnum in veriorem sententiam inquirere, nisi constaret plerosque eorum, nec sibi, nec aliis, indagine sua fatiss ciste. An melius hoc operis mihi processerit, expensis , quas asistro rationibus . iactor benevolus judicabit. Totum negotium conficietur , si ex locis , ubi nominis Iudaim facta mentio, indubi-