장음표시 사용
241쪽
sti 8 HIEROPH VTICI PAns PRIOR torridumque & humore vacuum, in Coenobio ad D Petrum, tem -- sua manu impegerat, revirescentem in eam amplitudinem cxcvsvisse, ut amoenissimi topiarii vicem praestam queat. Sed ista natu- ne miracula nostro multis modis inscriora sunt. Regerminat non solum aresa sta virga, ita ad praedictum tempus, una duntaxat nocte limul florem fructiamque maturum edidit. Idem secti m minamur in virga e trunco Icssim nata. Nam &. ad praefinitum a prophetis tempus. poli exhaustiun corporis sui nobilissimuin succum, sanguincm phiata, & duarum noctium moras revixit, edito justitiae & redemtionis fructu suavillimo. Traditus enim menti 'it propter offensas nostras, ct fuscit. s ad nostiri Iustificationem Rom. ψ: as. Et quemadmodum revirescens Aaronis virga in Sanctum Sanctorum illata, & ante Testimonium mi in signum contra deditos reballioni reposita, Aaronitis Sacerdotii dignitatem asseruit, ita Christiis Jesus famis est per resti restionem signum rebellibus Judaeis, ut firmaret verbum ab eo signum requirentibus: Gens improba or adulterana signum requirit, sed Agnum non dabitur ei, nisi signum 'na propheta. Sicut enim fuit
'nas in ventre ceti tres dies se tres nostes, ita erit Filius hominis in corde terra tres dies ct tres noEtes. Matth. I 2: 39. O. Fidelibus autem quum in Sanista Sanctorum sese inferret, ut Deo coram appareat Hebr. 9: M. incrni Sacerdotii honorem vendicavit. Primogenitus ille cx monuis, ac princeps regum term dilexit nos, dc l vit nos a peccatis nostris per sanguinem stam, secitque nos reges,& sacerdotes. Deo & Patri suo. Et sit gloria & robur in secuti
REPRIEsENTATUR in ca I. Ministrorum indignitas. Nihil sunt quam arida in manu Mosis virga. Non pumus idonei, inquit
vas Clectionis, Dinaria nationum, per nos ipsos ad cogitandum qui quam velut ex nobis qsis sed quod idonei sismus ex Deo est, qui etiam
fecit, αι idonei essemus ministri Novi Te ramenti. 2 Cor. 3: 6. suisemns Pantas p quis Apollo ' nisi ministri per quos credidistis. Ego mantavi, Apollo rigadiis, seed Deus dedit incrementum. Itaqueum is qui plantat, est aliquid, nec is qui rigat, scd, qui dat in Gmeurum , Dcw. I Cor. 2: F, 6, 7. Omnes natura sumus inhabiles ad gratiam & munus divinum , virtute spirituali carentes, natura
iiiii irae; is si digniones reddimur aliis, a quo illa dignitas nisi a Dco
242쪽
DE ARBORI Bus CAP. XXII. Deo Omnes sumus silvcstres arbores in horto Dei, qui si ramum gratiae indiderit, sua electione sublime quid addit. Cujusque nomensitae additum est virgae; non hic ullum discrimen, neque literarum, neque ligni. Literae Aaronis, nTue elegantiores, neque virga ri hilior; sola Dei electio hanc parit diffcrentiam. Ioseph. Hali. VfBAL pant. I. ρ. 48. 2. Repraesentatur Ministerii dignitas. Aar nis virga indicium lc insigne fuit dignitatis & authoritatis, quam gratis & absque merito ei Deus tribuerat. Nec aliaer, qui iaci sae ministrant dignitarem suam obtinuerunt. Organa sunt divinae
gratiae. Vasa sunt aura ct argentea , ad decus in magna Dei domo, non a stipsis, sed a Domina parata. 2 rim. 2: ΣΟ. Dei graiia, inquit Apost ilus , sum quod seum . oe gratia ejus, qua in me eoliata est, non fuit inanis: sed amplius quam illi omnes laboravi. I Cor. ἔς: Io.Quo enim plus operis servo imponit, eo plus gratiae tribuit Deus, cujus inter virsas numerari non minimus honos, cx virgis eligi major, inter virgas florere m ima cst gratia. Ingens hoc incitamentum fidelitatis Sc cum verbi depositum custodiendi, M voc tionem suam vitae sanctitate dc innoccntia ornandi. 3. Depingit Aaronis virga evangelici ministarii utilitates. Non sussicit dignitate florentem alios anteire; nisi fructum seras a maledictione tutum te non praestiteris. Feret autem , qui concessa divinitus dona cum nore quodam augere sategerit, seret qui infirmos confirmaverit in fide, qui solatio criget atachos, qui errantes in viam reduxerit, qui visitavcis aegros, absolverit poenitentes , insormaverit ignaros, lamoribundos in spem futurae vitae Crexerit; is, denique, qui prodesse fidelibus exemplo etiam studiose curaverit, quem intuentes imitari queant verbis, moribus, charitate, spiritu, fide, castitate. 1 Gm.
Qui in Christum credit, primum morirur, deinde renaseitur. Primum germen est orima in Christo consessio: secundo prius descit, ubi renatus donum gratiae & spiritus sanctificationem recupit : deinde profert forta, ubi proficit, & suavitate morum dec ratus , dc fragantiam misericordiae & benignitatis effundit: tandem affert Buctus justitiae quibus non selum ipse vivat, sed viam aliis praebeat, proserendo ex st verba fidci & sticosae Dei. Ita inuises
gregium vero de hoc opum judicium. Qinhibit unim Christianus, Ε e 2 qui
243쪽
Σxo II iEno PHYTICI PARS PRIOR qui natura aridum est lignum, Servatori suo, ut palmes viti inseritur. In hoc fructus feret. 'b. I s: s. Iustus ut palma germina
bis, ut Cedrus in Libano crescet. Plantati in domo Domini, in atriis Dei nostri, germina profundent. Adhuc abundabunt in canitie, pinguesct virentes erunt. Val. 92: IJ, I s.
Qui arborem plantat Agricola, lacus est. Iob. Is: I. Firmata gratiae divinae Sole, & assiduo Sancti Spiritus imbre educata, pr pcrat ad maturitatem, ut, quae hyeme aquila Oriente concipit, prima omnium floret Amygdala, floret enim , mense Januario, Martio
vero pomum maturat. Plin. lib. I 6. cap. 2s. Fructus nuclm-conis
stat & corticibus, interiore , medio & extimo. Nuclcus oth Dei sermo, alius dulcis in promissionibus, amarus alius in minis. Apoc. Io: Io. Cortex interior, qui proxime haeret nucleo, credentis cor significat, quod Dei verbo nixum promissiones ejus dulcissimo am-Ilexu tenci. In hoc corde habitat Christi semo. Coug. 3: 16. &unc in animo suo sancti recondunt. Val. II 9: II. ConeV m dius durissimus, est cor credentis firmum dc fide corroboratum, Rom. 4: ΣΟ. I Theg. 3: I3. Extimus cortex maximus, qui reliquos contra acris injurias tegit, dc aspcchii suo indicium Amygdali faiacit, cor est Crcdcntis, charitatis plenum, quae proXimum fovet, sincerae fidei & inhabitantis Dei signum. I Iob. 3: 24. Per hoc novimus eum habitare in nobis nempe ex spiritu charitatis, quem δε- dii nobis, sive, ut I Iob. 4: I3. legitur, quod de stiritu sevo, charitalcm dedit nobis. Job. I 3: 3ς. In eo cognossent omnes vos meos esse discipulos, s mutuo vos amore prosequimini. I Cor. I 3: 7, I 3. Charitas omnia sustinet. Manet fides, spes , charitas , tria lim; marima
TUR A NTIS DRI. ferem. I: II, ΙΣ. DEINDE fuit verbum Domini ad me dicendo rcuid vides Ieremia ' cui dixi Virgam celeriter sorem maturantis Am dati viaeo. Tum dixit Dominus mihi: bene vides: quia maluismo celerit' verbum meum comminatorium, ut sistam illud.
Eccl. Ia: s. Ex florescet Amudalus, ct locusta mustam se pra-bebit. Et eis et appetitus , hoc est : Ut Amygdalus eXtrema hy me, Januario scit. mense , in florem se induit; ita sub vitae hye
244쪽
DE Annonanus. CAP. XXII. 22 nrem canescunt Setnes: & locusta onustam se praebebit, hoc est, senis tenuia crura, & macilenta femora, sub corpusculi sibi onere t .serabunt, ut locusta, quae livberno frigore torpens . Nachum 3:I D. eruribus macilentis & rigentibus saltare nequit. Expositores, qui Inr a rua spernendo ducunt, nomini Ipν significatum affingunt scripturis inusitatum, quorum sententiam reliqui jure meridoque repudiant. Omnino cnim ro reddendum est florebis r Stat quippe l co rra' , dc sibilans litem repetenda in re mutatur, ut in PRO' liquo fiant, a Ny diripiciates te, uvae tardiores, myrra in catenis pro, i mPlia et NM : TNν Usum verbi arguunt derivata nomina: ra unde rixa flos ejus 'axa flores & rima scintilla, flos ignis. Iari quod votabulum locustam communiter vertunt, fallor, nisi rependit tensum Anabici nominis sceminini chagabathon, id est.
caput coxae vcl coxenesicis. Itaque interpretabor . oneratam se praebet Oxa. Senibus enim coXa est infirmissima, quae onere gesta-
ti corporis plurimum laborat. Cinesset 'si cum ellipsi nominis hoc verbum alii accipiunt exponendo: Et franget foedus concupiscentiar, vel irritum facici animus iste appetens, ut Iunias ct Tremelicus vel, Appetitus respuit res oblatas, ut Tigurina. Violenta mihi haec supplementa videntur se& foederis quidem concupiscentuu in scripturis nulla mentio, dc respuendi verbum a frangendi vel irrita reddendi significatu longius abscedit. Alii neutraliter seu intranstuve sumunt uni itaque vcrtunt, dissolvetur, dissipabitur, irrita fiet, peribit appetentia vel libido, ut Calvisus, Piscator, Anm , GHerus. Impeditur acquicscentia, ut Coccejus. Sed Hiphilicum verbum, nisi m nomine in erit originem, non admittit intransitivam significationem, ut apparet cA iisdem verbis quibus sententiam suam fi mare satagunt, Verbi gratia , ex e rari Exod. I 6 . ubi rectissime
venatur: Non foetere fecit Dominus Manna, neque vermis in eo fuit. Et ex aerRari Val. 38: 6. ubi commode venas : Foetidum rediud runt , Gr eontabuerunt rumices mei, proter stultitiam meam. In r
liquis certe locis tritari transitivam habet significationem. Magis igitur ad sensum Ecclesiastis quadrabit . si originem verbi Mn repetamus a nomine ' , quod cinerem significat, atque in hunc modum vertamus: Cinesset, vel, in cineres abibit libido, id est, e tinguetur libidinis aestus. 'an enim positum loco 'ῖς elisio ου , &primis vocalibus in rameta contractis, quemadmodum an scribu
245쪽
HIEROPHYTICI PARS PRIOR tur pro tm Consumere, Et ech. 2I: 28. Sc pro rum Din. 32:xx. ac plura hujusmodi, de virus Vid. Institui. no as, cap. De Iit War. ---. inpetitus. vel vchemens concupiscentia, Nur κ Ε cusum est ex optandi vel desiderandi voce, 'an quae legitur Iob, 34:36. I 'κ Iria' 'IN Utinam probetur Iobi Addita terminatione nominis intensiva p' desiderium magnum sive vehementem Voluptatis appetitum notat. Hinc Syrus ic Vulgatus Graecos interpretes sequuti, reddunt, di pisitur capparis, quae scit. ciborum praestet appetemtiam. Quibus tamen contrarii Thalmiadis authores, qui Abhonoth& cappares distinguunt: rrri 'ns mora ' R sp mur neri
Super baccas lauri, olivae, myrti ,& similium,in ct severea pares dicis Benedictus Deus ) creans fructum arboris. Beracoth fol. ν6:
DE NUCE ET STORACE. Nox Hebraeis E et a detondendo adpellata. Nucetum Sulammis disoblectatio. Nux myristica in terra sancta non gignitur. Ibbe hannaehat quid Cam. 6: II. Botnim avellana sunt, nonpistacium, non dactyli , non rerebinthi. Ab avellanas dicta urbium vocabula. Κidda ab amdore adpellata, incensum sonat vel motata αα. Non est tilium , nec sum, Neque enam, quod vulgo volunt, casia , sed storax arbor quia parvas praefert nuces ab Iohanne Rajo nuciferis arboribus acrem perur. Si ax veterum vel siccus vel liquidus. Siccus ei convenit, qui Κidda vocatur. T quam Tymiamate eo utebantur. Moraris nomen in 'ria natum, si st ipse storax. Colligebatur etiam λα Empto , in Pamphilia, Pisidia, Arabia , India. Docetur quis Dan or flavam circulator in nundinis Tyriis. Et ecb. 27: I9. I. NUX HEBRAEIS DICTA.
u Nux Hcbranis dicitur pro nata litem stillante ante seipsum in aleph mutata, Cujus mutationis mempla vide ad locum proXime pra cedentem. Radix nominis est na detendit , decorticavit , nux enim, cujus nucleum inc cupias, decorticanda. Nucibus honor tunc peculiaris, uriplici protoctis operimento, pulvinari primum ca
246쪽
DE ARBOR Inus. CAP. XXIII. lyris , mox lignei, deinceps tenerrimi putaminis. Α natu
themate Arabes & Persae nucis vocabulum derivantes, nominant i . Gaut in Vel Gane. Nuces autem, ut scribit πιθα- Popi dicuntur omnia, quae Bris corio duriore reguntur. & intus habent, quod est esui, ut avellanae, juglandes, Caitaneae, quae αες
Ec amigdala. Graeci totidem genera . num rarunt, το κάρυον, τελε- ora Mat , το ἀμυγδαλον , ακι το Gιςανον. Apicius di pinestm nucem addit: De nucleis hoc: nuces mayores, nuclera piseos, amgdala, a--
lana; excisis castaneis, quas sine dubio, cum aliis auinoribus pro glandibus habuit. Nuciferae quoque sunt Terebinthus & Pistacia arbor, pineis nucibus consimilem fiuctum edens. Ubcrrimum gumendis nucibus selum Gennesariticae regionis misse tradit Iosephus lib. 3. Rei. Jud. cap. 33 . pag. 86I. Coeli temperies, inquit, etiam diversis aptissima est. Nuces enim , quae arborum maxime frigor bus gaudent, infinitae florescunt: ubi etiam palmae, quas nutrit C lor aestivus; has juxta ficus & oleae, quibus anima mollior destinata cst: ut naturae magnificentiam esse quis dixerit, vim adhibe tis . ut in unum conveniant, inter se repugnantia, annique temporum contentionem bonam, veluti singula peculiari studio terrae fi
II. NUCETUM SULAM ITIDIs OBLECTATIO. Cant. 6: II, IE, I 3. DEsCENDI in hortum nucum, ad insere endum in germinaret vitis, florescerent mali punica. Nesciebam ista : Anima mea impossis me cinribus Haminadabi. Reverteret reverreres s Suia
Iamithis , ut stpectemus te. Descendi, voluptatis & oblectamenti gratia. δε hortum nucum , juglandium Elioet, avellanarum dc amygdalarum , quae stii pes indigenae erant Iudaeae. Qui his myristicam nucem annumerarunt memini ste debucrant, eam nec in Iudaea nee in Syria provenisse, sta in Orientali India. Ad Indos autem cam p tivisse Iudaeos , quis probaverit 8 Ad inspiciendum virores vallis cte. ut oculos pascerem undique pubesccntium herbarum virore , & mali punici amoenissimo flore : & recrearer florentis odore vitis fi grantissimo. mri 'are non sonare fructus maIuros vallis , ut Cocc rus voluit , scd virores aut viridantes in valle stirpes , ex eo liquet , quod Sulamitidos descensius fassiis est tempore , quo ver aperire sic coepit, quo vitis germinat & florem edit Malus Punica , &- Circum colles camposque ter omnes
247쪽
2M HIEROPHYTI cI PARS PRIOR Nesciebam : an scilicet floreret vitis aut Malus punica : Anima mea, id cst, vehemens ea sciendi desiderium , imposivit me curribus, id est uni curruum, Hamm nadabi, ut praecipiti festinatione tanquam celeri vecta curru descenderem. Ab hac voluptate revocant Sullamitidem Sponsus & Hierusolymitanae virgines , animae Sponso ad-dietae , Reverteres Revertere a Sullamithis. Itcratur verbum prae γcerrimo eam videndi stum. Sensus dicti mysticus: Veni, ut perspicerem singulorum fidelium varios in cognitione Dei bonorumque operum exercitio progressus. Nuces sunt Ductus fidei latentes. Virores vallis, fructus manifesti : Vitis germinans , fructuum spes remotior : flores mali Punicae fructuum spes provecta vel propior.
Ill. uda BOTNIM , AVELLANAE. Gen. - : II. IN vertendo nomine Botnim , mire variant Intcrpracs. Vatinius
S Tigurina juglandes , alii nuces pineas , I.XX. & Hieronymus Wmbinthum , iunius, Tiremellius, Betim ic Salmasus nuces reddunt terebinthinas. Sunt apud Rabbinos Κimchium & Salomonem, qui pistacium c licant, nec aliter visum Mosi Majemonidi in Thal-mudico trami Sebiith; quos sequitur Clarissimus Bochartus Geograph. sacra lib. I. c. Io. Ab2 Euae aliisque plurimis avellanae placuerunt, Lutherus & Genevcnses cxponunt Dactylos, Jexuthici in versione Bibliorum germanica 3 fersichberia , id est , pcrsici mali nuclcos. Omnes, ut apparet, Botnim pro nucum aliquo genere accipiunt. Prae Caeteris autem bene conjectas te sibi videntur Salmasius & B chartus. Illius argumenta in synonymis Hyles Iatrica his verbis proponuntur : Botnim sunt terebinthi, Gen. 4ῖ: II. ut recta habet vulgaris Ucrsio , quae terebinthos dixit pro fructu terebinthi. Alii pistacia , alii avellanas. Nihil video , cur non melior existimari possit Hicronymi sentcntia , quam & Anabita vox inde dcrivata ad struit, idem significans, & natura ipsius iret, cumique ratio. Jui guntur ibitam botnim cum amugdalis. Tertum cst terebinthi grana aeque olim ad esum usitata ritisse Orientalibus hodicque cile , ut pineos nucleos Sc amygdala, aut pistacia. Dιscorides de tcrcbintho:
καρπος δὲ ε ςιν ἐδωδιμος. Praetcrea Clymo vocis haec significatio co
firmatur. Sic cnim appellantur Hcbraice a tua id cst, venire; Arabice quoque beten est vcnter vcl uterus. I cirebinthi grana ea plane Q a sunt in rotunditate quadantcnus concava ad ve triculi estigiem. Hinc Batnin graim terebinthina , quae ventriculos dicas vcl utriculos. Folliculos etiam' habet aerebinthi arbor, m- misDiuiti od by Corale
248쪽
DE Annoninus. CAP. XXI'. ' χχsmis de soliis adhaerentes, ex quibus exeunt alata animalia. Fortasse& a concavitate illa ventricosa selliculorum nomen amori inditum penes Hebraeos & Arabes. De grano tamen magis placet, qua doquidem traditur esse sorma , ut Ventrem eXiguum repraesentet.
praecipue quod minusculum habetur. Duo quippe genera faciunt Arabes terebinthi , ac dividunt in majus & minus. Bochartus, ut probet Botnim esse Pistacia rationes attulit sequentes. I. Jacobi filii in AEgyptum serinant fructus laudatissimos. Ρistacia autem in nucibus facile primas obtinent, nihil jecori aut stomacho amicius. Ualent contra venena & serpentum ictus. Sapore amygdalis praesert Theophrastus. Persis regiae nuces dicuntur, hoc est, qu modo scribunt Posidonius , Athenaeus M Suidas. Bi αξ cnim Persis 'R , inquit, Hesrchius. 2. Pistacium fructiis cst Judaeae 8c S riae peculiaris , restibus Athenas lib. I a. Disconde lib. I. Plinio I b.
I 3. cap. s. Galeno ita 8. simplic. Ideo a pistaciis dicta est urbs Guua in tribu Gad , Nu. I 3: 26. & loa in Aser, Ios I9: as. &Batnae, urbs prope Berrhaeam. 3. Consentit origo vocis a ina veniatre. Pistacia sunt figum oblongae, Ventre protuberantes, inquit. Datecha ius Hist. piant. 3: 27. q. Recte junguntur tamua pistacia . & pat amygdala ; sunt enim hi fructus congeneres. Se ciosa utique argumenta doctissimi viri attulerunt, si quae penitius ea considerantibus non satisfaciunt. Noe enim ideo, quod ειδωδι esve esculantus apud veteres fructus terebinthi ; aut quod in rotui ditate sua cavum quoddam praebuit , statim emcitur terebinthi fructum Histe Botium. Quotusquisque enim fructus in nucum gen re non csculentus cst. dc cavum seu umbilicus spectatur in omni pomorum Vncrc. Ncc soni assinitas , qui auditur in terebinthi &botnim vocabulis tam arcta, ut eandem stirpem credere nos cogat. PMaerea o nunquam in O , a Graecis vcrsum , 8c vel ob hoc affirmari ncquit B, alteram vocis Te ρεeny Partem respondere
nomini aevitia vel ruda singulari. Acccdit & hoc, quod nullum s re aut exiguum usum AEguptio Praesidi praestare poterant terebii thinae nuccs. Granum qu pe earum minusculum & exile, magnitudine lentis , licci ἐδωδευον , concoqui tamcn nequit , Disoridem si audimus. inii non admodum aptum stomacho adveriatur. Nulla etiam ex fructu Fcrininthi relina exprimi potest. Omnis enim resina ejus ex caudice & ramis vulneratis manat. Uideatur Matthiolus pag. Io8. ad Disc. bb. I. cap. 77. Neque etiam
249쪽
216 HIEROPHYTICI PAR s PRIOR Rochartus co ostiiram suam roborat, quando Pistacia, stirpem, quae peculiaris fuit Syriae , Judaeae arborem fecit, quod nec Posid nius apud Athenaeum, ncc ipse Aibenans, nec Dioscorides, nec deniaque Theophrasius asseruit, quorum tamen testimonio utitur vir doctus. Omnes enim illi, vel Arabiae, vel Persiae, vel Syriae pistacia, Judaeae nullus tribuit. Imo nec in Syria passim provenire auctor est Gotius in cruditissimis ad Alferganum noti/ 'tra 273. -ι , Halebo, inquit. pmpria pene sunt Pistacia, alibi rarissima. N tandum vcro, quae prope Halebum urbem nascuntur hortensia esie,& d. M educata rigando: alia esse montana, dc hoc cst, per se nata, pluviae solius ope, qualia mons Mnnesrine vicinus sert, Semhaan dictus, pars Amani, alteris illis minora, minu que succulenta. Non ignoro Syriae nomine, quandoque Iudaeam iam vcteres comprehendere, si hoc sensu in laudatis autoribus non intelligi Syriam cx Plinis discimus, qui post reccnsitas Judaeae stirpes trantit ad historiam Syriacarum arborum, in quibus primo memorat loco pistaciam. Syria, inquit, initio lib. 13. cap. s. praeter hanc, spalmam peculiares habet arbores. In nucum genere pistacia nota. Idem lib. I S. cap. 22. Lucius, inquit Vitellius, e Syria in Italiam primus intulit pistacia, cum legatus in ea provincia fuisset, novissimis Tiberii Caesaris remporibus. Quod si igitur nemo Scriptorum pistaciae arborcm in Iudaea ponit, urbes illae, quas
Reten &. Betomm vocatas ait, a pistaciorum frequentia nomon ad
piae non sunt. Sed nec ideo pistacia credimus fuisse Boinim, quia slios Patriarcha jussit muneri in AEgyptum serre fructus laudatissimos. Talo cnim pistacia fuisse non iussicit probare, quod jecori sunt amica, & quod valent contra venena & serpentium ictus. Hac enim virtute dc cistacia ignobiles quoque herbas gaudere novimus. Atque βις. α, inquit, ob praestantiam Persis regiae nuces dicu tur, δε αξ cnim, apud Hesychium Regem sonat. Sed in hoc fugit ratio doctissimum virum; Regiam quippe nucem, sive βααλικι, κάρυον juglandem Graeci vocarunt. Dioscorid S: καρυα βιμιλια isιοι περσικοὶ καλῶ m. Nominis rationem indicat Plinius de nuce juglande: Et has c Perside regibus translatas, indicio sunt Graeca nomina: Optimum quippe genus earum Persicum atque Basilicon
250쪽
DE ARBORI Bus. CAP. XXIlI. 22 vocant, & haec fuere prima nomina : Praeterea non est quod existimemus , Syros indigenam plantam persico adpellasse vocabulo.
Certe ad Syriacam originem facila pistacii vocem reduxeris, οπῶ enim Syris & Cnaldaeis est detrahere cutem vel cxcoriare, unde N B cumhe servili elemento, quod ipsi P pronomini ex V & a nato, aliisque
vocibus Syris haerere, alibi docuimus, significat fructum excoriamdum , sive corticibus & cuticula interiore denudandum. Quod autem vocis etymo opinionem suam confirmaturus,a ventre dicta Bo nim contendit, hac quidem appellatione pistacia a reliquis nucum generibus non discriminat, quorum multa in majorem crescunt ventrem potiore jure ventricosorum nomen sibi vendicatura. Nos igitur existimamus uua rechissime verti in avellanas, non illas,
quae passim in silvis di villatum sepibus visuntur, & a quibus pagis plurimis imposita nomina, sed quae sunt in aucllanarum genere optimae, quales hodie vel ex Italia incruntur crustae & magnae, aciem cordis figuram habentes, vel quales olim in Graeciam e Ponto illatas Ponticas nuces vocarunt. Has inquit Secundus mollis prote git barba, sed putamini nucleisque solida rotunditas inest. Eae ditorrentur, dc umbilico, qui illis intus in ventre medio, probant no- men quod Hebraei a ventris sorma indidere, uua id cst , vcnt icosas , vel quae ventrem faciant, adpcllantes. Ab his igitur non a pistaciis, urbium dicta votabula ina ic uima quarum altera in As ris partibus ad occidentem , altera ad orientem Cananitidos in Tribu Gad. Et ucro vocum lua, 'a da & tua a quo deflexum est muna unam eandem fuisse significationem , ex eo liquet, quod & alibi 'ejusmodi formae sunt aequivalentes, verbi gratia μ u 8e ma-ignitudo, Na di No perplmitas, M Ac πηa foetor. Sic mandem vim habent,pno M pon dulceso, & a'κ insidiae, mira & tam pluvia. Nec tandem absque autoritate & sustragio doctorum pontitas nuces vel avellanas 'aua exponimus. Idem quippe sentiunt praeter Aben-Εdram, Rabbi Nathan, David de Pomis, Mercerus, Munsterus, Pagninus, ct Arias Montanus. Si quis autem reputat
vilius fuisse munus, quam ut AEgyptio Praesidi avellam nux mitteretur, is cogitet temporum illorum simplicitatem , di scopum, quem Patriarcha sibi proposuit, ut pro suarum facultatum conditio ne, dc terrae, in qua habitabat proventu, in miricret dona, quibus Praefectum, AEgyptiorum, filiis suis redderet placatiorem.