Hierophyticon sive commentarius in loca scripturae sacrae quae plantarum faciunt mentionem distinctus in duas partes, quarum prior de arboribus, posterior de herbis dicta complectitur. Auctore Matthaeo Hillero ... Cui accedit praefatio Salomonis Pfis

발행: 1725년

분량: 846페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

381쪽

3s6 HIEROPHYTICI PAR s PRIOR duarus erat nomine, & a notitia mea separatus. Non est huc referendram murrea PFM. I 23: 4. Κeri enim arguit compositum esse ex mur' 'κa superbi opprimentium , id est, superbissimi opprimemtium. In propriis etiam multa hujus generis leguntur , quae , ut occurram lectoris satietati, singula non recenseo. Sus cerint ea ,

quae sequuntur. I. VIRILIA NOMINA. I. Sidon , primogenitus Canaanis , a venationis studio dictus. 2. Habdon ,. servus

humillimus. 3. Dagon, piscis magnus , idolum Palaestinorum. q. Ardon pro Adron , magnificus. s. post ua filii ingentis populi , Ammoni ae. 6. Tet phon , solicita speculatio. 7. llaa gravis percussio. 8. Chelon, virium magnarum. 9. Aharon, conceptus la tabilis. Io. Teubhon , coloris splendidi. II. Schimsichon, sol cximius. IΣ. Aminon , Constantissimus . ex roit & intcnsiva litera p 3. pο,ο gravis opp essio. II. URBIUM MONTIUMQUE NOMINA. . py a GMon, editus & excelsus collis , quo loco Salomon Deo sacrificavit, eo, quod esset minari ridan celsum magnum. LReg. 3: q. Σ. p o p οπ urbs custoditissima. 3. p π a -a exintulit , celsissimus mons , qui & p ri adpcllatus a magno rete, quod procul intuentibus nives reserunt , quae dorsum montis ambiimi. 4. Geschbon, ingeniosa e ogitatio. s. Hijon, acervus ingens. 6. TUDAE , valde aridus. 7 Heglon vitula pinguis, urbs Iudae, μ. Ls: 3. 9. quo nomine dichus etiam Moabitarum Rex, vir pinguis valde. Ddic. 3: I7. 8. Abaton, instar cervae gratiosa.s: Cesiam , CXspectatio summa. Io. Dimon , altum dolentis silentium, urbs Moabitim. Jos Iu 9. quae & pa n id est pa m dolor

magnus. Num. 2I: 3O. II. Lamon , urbs a Praci & hcta sinete appellata. I 2. Beth boron , multorum foraminum locus. I . Ch bron , sociorum multitudo. I . Accaron , exstirpatio e Patrio

isto, urbs Philisthaeorum, qui bis e sedibus suis expulsi, primum

ex AEgvpto , deinceps cX Cappadocia. I S. Gbbethon , CmIncntia. Non est huc referendum pyn urbis nomen δερ. Is: sq. nec pracompositum ex B th-melion domus temporalis habitationis. Num. 32.38. Eadem quidem civitas vocata Bchon, Beth-mchon, Bahalis melion & Buth-balaal-mehon. Num. 32: 3. Τομ. I 3: I7. Drem. :23. His argumentis . ni fallor, demonstratum. est, p finales literas ἔντασιν quandam nominum signesitatibus inferre , & hac terminati

ne gaudentia Quercuum vocabula p,κ S p,κ eximiam sui generis quercum denotare , libri stilicet insignem platyphyllon , oc prat

382쪽

inter robora priecipuam Esculum.

III. SCRIΡTURAE LOCA, IN QUIBUS QUERCUUM ET ROBORIS N MINA OBVENlUNT.

I. ΕL PARAN. PniMUM se nobis offert ,κ constructum cum nomine nκn Εl- Paran , id est , Quer tum Paranis, Arabicae urbis. Ad hanc usique , ut autor est Moses , Gen. I : 6. Cedorlaomerus , Rex Sincar , sive Babyloniae , ut deinceps vocata, qui antiquitus Selitris montana ante Iduma incoluerant, Choraeos, id est , Troglody

Hinc 'κ Quercus, pro templis fuere Idololatris, Psa. Π: s. tia incaluerunt , libidine & spirituali scortatione Dcastros sequuti, penes quercus sub arbore virentι. I a. I: 20. Pudessent propter quercus , quas desiderastis ut sub his idolorum cultum exerceretis) ct erubescetu , propter hortor , quos ceu lupanaria selegistis , ut me retia

tio ct contemto daemones veneraremιni.

III. ERCus JUSTITIAE. Iesa. 6I: 3. SPiRITus Domini Dei misit me ad emingeti indum , mansuetis mi vocentur quercus Iustitia , ut repleantur mi-dtibus Justitiae. Philip. I: a. amantes rectum. Saepius cnim pΠου in hemistichiis parallelis respondet nomini tamenn rectitudines. Vid. Psal. y8: 2. Pro 2: 9. es. 4s: I9. Psal. 9: 9. Val. 98: p. ult. Ut in justitia & fide roborati . firmiterque radicati quercuum instar mancant inconcussi , nullis adversitatum procellis dejiciendi, Ut planta Domini glorientur, ut ab ipso Deo plantati Dei cura numquam excidant. inque eo , cui soli justitiam & vitam debent , gi ricntur. Secundum illud Isa. 4s: Σ , Σs. Tantummodo in Dominoustitia ct robur nostrum. In Domino Iustificabuntur 2 gloriabuntur totum semen Issaetis. IV. n,κ ERCus scemina , & quoniam maris vocabulum in hac notione obsolevit, etiam quercus mascula. Celebratur in sacris I. Ea, qua ferat prope Sic ma , sub qua Iacobus Deos alienos & inaures famuliae suae abscondit. Gen. 3s: ψ. 2. Quercus Hophra , pertinCm ad Joasum Abiezritam, sub qua consedit Angelus Domini, Gidconem ad liberandum populum vocans. 8udic. o II. q. uercu Ρrum

383쪽

318 HIRROPHYTICI PARS PRIOR dissita a Bethele , Ephr imitarum urbe , sub qua consedit vir Dei. qui divinum judicium in altare Betheliticum dcnunciavit I Reg. I 3: s. q. cuercus fabesi , urbis Gilead , sub qua Gilhaditae corpus

Saulis & corpora filiorum ejus sepeliverunt. I Par. I : 2. loco parallelo I Sam. cap. ct comm. ult. traditur, haec corpora sepulta fuisse nrin sub n ore , puta querneo. Nemus enim vel silvestribus constat arboribus , verbi gratia , quercubus, ut illud juxta Dodona , Chaoniae urbem ; vel mitibus, ut Abrahami nemus. quod plantavit ad Mersabam. Gen. 2I: 33. F. Vallis quercuum ad quam contra Philisthaeos pugnabant Israelitae , prope ab Socunis te & Araha urbe distans. I Sam. II: 2. I p. in qua & Goliathus a Davide caesius. Etiam Aquila & Thcodotion reddiderunt της δρυος, Vallam quercus , ut Eusebius notat in Onoma eo ad v, vocem 'Hλα. 6. Quercus a qua Absalom pependit in Silon Ephra-jimitarum 2 Sam. I 8 6. p. Venit mulus Absalomi subter perplexam quercum magnam , cui quercui ita adhaesit caput ejus, ut penderet inter coelum & terram , & mulus, qui sub eo erat, praetergreder tur di assumsit Ioabus tria tela, & infixit ea in cor Absalom adhuc viventis , per cor quercus, id est, tribus lanceis, per cor spirantis adhuc Absalomi , in querni caudicis medium adactis. Quercuum hoc genere abundabat Idumaea. Itaque ab earum copia nomen inditum Elathae , urbi ad mare Erythrarum sitae, Deut. 8. quam aedificiis auxit Marias , Judaeorum R . 2 Reg. I : in. De Elatha Hieron mus de locis Hebraicis : Ailath in extremis finibus Palaestinae , iuncta meridianae solitudini & Mari Rubro , unde in AEgypto in Indiam, dc inde ad AEgyptum navigatur. Sedet autem ibi legio Romana cognomento decima , & olim quidem Ailath a veteribus diccbatur , nunc vero adpestatur Aila. Ad eam Salom nis classis fabricata I Reg. 9: 2O. Prope aberat Berenice portus , ubi classem laudati Regis aedificatam tradidit Iolaphus do. 8r Antiquitatum. vidcatur Husius in Melam. pag. 28Q.

ratur in sermone corum, qui aliis locorum situs commolnstrant: ut Genes 12: 6. Tramisivit Abram ad Iocum usique Schechem squo no mine postm vocabatur ad quer m , sive ad Qucr tum , usique

384쪽

DE Annoninus CAP. XXXVII.

tur etiam Mamre ἰσοδυναι- vocabulo. Nam m)n in Gl te innoMamre in Hiphil rebellantem senat ; re pro ri potito, ut in minoremissas reddit Ier. 38: 4. & Tt ire cum Chire permutato , ut iiΥκx B educens. Igitur Quercetum More adpellatum quoque Elon Mamre , Quercetum Mamre. Gen. I 8: I. Adparuit Abrahamo Dominus penes eximimm quercetum Mamre , quum sederet ipse ad ostium tentorii sivi aestuante die : quando viatores languescunt 8c esuriunt& ad hospitia divertere solent. Illum duobus Angelis comitatum hospitio accepit sub arbore V. q. quam Terebinthum fitille Hieronymus credidit, & gentes, qui Vci ante ipsius aetatem , vel posteris sicculis superstitiose eam coluerunt. Distat, inquit, diligentissimus Scriptor , ad meridianam Chebronis plagam ab AElia , id est , aι Hierosolyma , miliaribus circiter vigint duobus Quercus Abrahami , quae & Mamre, usque ad Constantii Regis imperium monstrabatur ; dc Mausol eum ejus imp sentiarum cernitur. Cumque a n stris jam ibidem Ecclesia aedificata sit , a cunctis in circuitu gentiabus Terebynthus superstitiose colitur : eo quod sub ea Angelos Abraham quondam hospitio susceperat. Eadem Quercus, sive Ouesecetum idem pluraliter vocatum est : κ'tan 'abre Quercus Mamm, ne unam duntaxat quercum sui sth crederemus. Habitavit Abram ad quercus , id est , ad quercetum , quod est ad Hebronem 3c eustrii-xit ibi altare. Gen. I 3: I9. Venit quidam , qui evaserat, ut nunciaret cladem Sodomorum Abramo Ebraeo habitanti remo ' Q ad quercus vel eximium quercetum Mamre Emomi , fratris Esicolista fratris Hancri, qui erant isderati Abrami. Gen. I : I3.

ELON SICHYMORUM. Iudic. 9:6. ComaeimERUNT Abimelechum in Regem, juxta Quer- eum eximiam et eris , qui est ad Sichem. Vertimis arra in aggerem,

id quod etiam senat Iesa. 29: 3.

Iudis. s: V. AGMEN unum Abimelechi versus Sicyma veni bat, avia suereeti eximii Mehonenaeorum, vel querceti, ubi harioli divin

I rum. Io: 3. QUUM veneris a TZeltZaeho, termino Binjamin, tarum , usque ad quercum eximiam Thaboris , invenient te illic tres viri , astendentes in domum Dei , sive Siluntem. Thabor hic non est nomen montis in confiniis ultimis Isiacaritarum , versus Diuitigod by Cooste

385쪽

HIEROPHYTICI PARS PRIOR

sus Aquilonem , inter campum magnum dc Scythopolin situs. su. I9: 22. Pseph. Antiq. lib. s. c. I. ct lib. 4. c. o. sed loci vel oppidi in confiniis Ephr imitarum. Thaboris quoque vocabulo apellitata Araioth Thabor , civitas, Naphthalitarum terminus , quae Iunio , extremitas Thaboris. Ios I9: 34. Item Cisloth Thabor cuvitas, Sinulonitarum terminus, roseu. Is: Iz. quae dc Karthan I su. 2i: 3 . di Thabor I Chron. 6r 6.

SEMEL, omnino legitur 'su. 24: 26. Stibat haec arbor ad Samctuarium Domini Suunte , a Iolua Hebraeorum Duce electa , si1b qua lapidem magnum, testem & monumentum foederis Israelitarum cum Deo pacti, erigeret. ri' empuI Ad sanctuar um vel haut ita procul a Saniniario. I saepius notat viciniam. Minus recte Uulgatus : ua erat in Sanctuario. Pugnat ista versio cum lege rplantabis lucum , nec ullam arborem juxta Altare, id est, proxime ad altare, vel sanctitarium. Deut. I 6: ΣΙ. VII. p,κ Es Cutius PRO TEMPLO. Sun Esculis montanis Diis suis adoleverant Idololatrae. Η e. 4: I3. In verticibus montium scrificant, ct in collibus seu tum fa-eiuni s sub EF is , fagoque, ct quercu , eo quod bona sit umbra Πus. Montes & valles diligit Esculus, primum roboris genus. De umbra

Sittas lib. Io. Annosa excelsos tendebat ad ethera ramos cuius , umbrosum magnas super ardua silvas

Nubibus insertans altis caput - - VIII. EsCULI BAs A NITICAE PROCERITAS POTENTIORUM FASTU COMPARATA.

resa. 2: Iz, I . DIES Domini Dei exercituum in omne superbum ct elatum , ut demittatur : er in omnes cedros Libani excelsisssimas ct altissimas ct in omnes Uculos Ba iis , ct in omnes montes celsissimos , er in omnes colles elatissimos. Sensius: Omnem fastum ac superbiam

Principum deprimet dc contundet Deus. Esculos Basanis intelligit in Basanis montibus natas. Basanitis enim montosa regio fuit. Vat. 68: i6. Mons Des , id est, mons Sionis, Ecclesia Christiana,mons, quem Deus desidcrat ad sedem suam. p. I7. est mons Basan , ob altitudinem celebrandus , mons frequentium gibborum , Cum Sio-nc monte collatus , est mons Baza.n. Zach. II. 2. Mula abies, 'macorruit Cedrus , quia magnifici νasi,mur : e uiate Esculi Basanis, ia

386쪽

Da ARBORIBU s. CAP. XXXVII. 361

reneidis si a munita. Uxa subitantire acceptum vindemiam notat; unde reddiderunt quidam : Concidit silva vindemiae ; adjective autem vel participialitcr idem sonat Vxa quod 'axa munitus, uti vpaidem est, quod rapa praesectus , dc Tan idem quod ae vinctus. Silva munita vocatur Libanus dissicilis accellii, ne mireris ei in pra,ccdentibus portarum claustra tribui. Per Libanon autem Hierui lymam intclligit Propheta , urbe , populo dc moenibus munitam.

IX. EsCULI ROBUR FASTUM ET POTENTIAM REGUM REPRAESENTAT. Amos. 2: ci. PROFLIGAVI Amo um a facis Usorum, quorum properitas erat , ut proceritas cedrorum , O robustus erat, seculorum in is

stur , ct pro ligari fructum eyui supcrne, ct radices ejus inferne. Sumisma quaeque periculis exposita :

Pallad. I. Epigr. Vid. Τ amovium in h. l. p. S82. Cocceiss pdri veristit pollens. Sed non est cur robusti sisnificatum improbemus nam dc Chaldaeo Rri cit roborari, confortari dc robustum fieri, Pes. 63:Is. 3s: R. Amos. 2. I . dc codem sensu Hcb is uiurpatur. Ist. I. ai. Erit robustissimus quisque velut itum.

Iesa. 6: i 3. UT uercus ct Uculus, quarum in dejecitu statumenes , semen sanctum erit in restitutione siva. Dejectus arbori ira vel de prostratis vento intelligi potcli: Pio stratas enim restitui plerumque , dc quadam ternu citatrice reviviscere vulgarc est , dc familiarissimum juglandi , Olm dc platanis , quae plurimum ventorum concipiunt propter densitatem ramorum, quibus levatae onere in sua scrobe reponuntur. Plin. lib. I 6. cap. 3I. Vel dejectus significat de arboribus dejectos ramos dc solia , quo dejectu non emoriuntur, sed

onere levatae, majori vi procellarum violentiae resistunt, cum t pore ramos ac frondium suarum decus recepturae. Duris ut ilex tonsa bipennibus

Nigra feraci frondis in Algido Per damna per cades ab ipse

Ducit opes animumque ferro.

Norat. Carm. 5b. IV. Sensus igitur dicti , ut deiectu frondium 8c ramorum non interit arbor , sed tanto sertius coortis ventis ac lcmpestatibus obnititur: ita semen sanctum, Israelitae ornamentis ac λ Z κ . tunis Digjtigod by Cc oste

387쪽

Hinno MYTI cI PAR 1 PRIOR tunis omnibus privati non pereunt, sed patientia & fide contra acu versitates firmati, in ipsis amictionibus ac malis, vires atque spem reia stitutionis acquFrunt. Sua facere possint Pauli Apostoli verba di Inommbus praemi-- , non opprimimur ; α amus , sed aeon ex est, -- ue -- , μὰ n- δεμrmur I dorcimur , sed non perimus. χ cir. n. 8, 9. PFraritim de Esculo :

- - - a tum venire ad auras Erye eas , tantum radice ad tartara tendis.

Hinc & eorum fuerit imago, qui excelsis meritis conspicui, prosun- iussisam tamilitatem in animo Event. S. Paulus , Uas electionis. Princeps Apostolorum , ic ad tertium coelum raptus , de se ip preminciami r Ego sum minimus Apostolorum , qui non sum dignus vocari Apostolus. Christus quoque Dei filius in stabulo nasci . pedes incedere, & Romanis tributum pendere voluit ; quin imo Magister ac Dominus Discipulorum , pedes ipseram lavit. Remmiam explicans S. inter Augustinus . Bonum est, ait, sersum habere cor g non tamen ad se ipsem , quod est fiiperbiae, sed ad D minum , quod est obedientiae , quae nisi humilium non potest esse Est igitur humilitatis miro modo quod Sciat issum cor . & est aliquid elationis , quod deor faciat cor. Acinest. rom. L. tib. o.

σε. M. I . FABER tignarius, ad structaram viri idolum fabri iamrus , βι ιν tiliam re sulum, aut qua fortificat θ inter arbores strea Esculo enim , ut diximus , durissimum & incorruptissimuin lignum. XII. EsCUL Us FLETU NOBILITATA.

Gen. ΣΠ 8. MORTUA est Debora , nutrix Rebecca , ac Antra in fra Bethelem sub quadam vomis , est vocatum est nomen e ur Altinctaehuth, id est, Estulus flatu consecrata. XIII. Eseu Lus Iu XYR TER HANANNI M. die. 4: II. HEBEN Gnaeus , de Atiis Hobabi , Soceri Mosis , tetenderat tentorium sivum Uyue M E serum penes Teahanannim,

quod est prope radeschum penes Trahanannim , id est , ut Masius interpretatur , juna peregrinatores , Hobabi posteros.

XIV. EsCUL Us , VIRI NOMEN.

I Chri φ 37. Zieta filius Schiphi, filii Arseris, filii Ied se, filii

388쪽

ARBORis illius , quae proprie Ilex dicitur , duo sunt genera, unum solis spinoso , alterum aculeis carente. Ilo , frutex , quaec Cum gignit tinctoribus, ex genere est acui soliorum ilicum. Imct& nonnain Graecorum fruticem sui generis marint, cui selia iliciam ita fimitia. Sa af S'... ΗΜ. ωr. r. yo. Is non selum 1 stalia, Hlipania, Galatia, sed etiam apud Polonos atque Boiam .& in Galliae locis ploribus provenit. . Coccus , qui dicitur , est fructus , sed veluti stabies Outicis , ut Plo-s loquitur , nem Pe amatam quiddam . ut arboribus vitam , lanugo, muscus , &quercubus gallae. Ra se enim, vesicularum in thar sum nurus in Naiacentium & conici affixarum , quae innumerus intus pari ut vermiaculos , o quorum sanguine eximius ille Color, quem nos iram ,

di adorarunt veteros, Sc Chermesinum vulgus vocat. In Vulgari Bibliorum Uersione ad Iatur vermiculus cocci, a Gn is script ribus σκαλμιοι in authentico textu om vcrmis, vel 'm vermiculus dibaphi, vel inversis vocibus , Dran Coc S mrmiminius. Ov. 14: 6. s I. sa. ves separatis, 'M7 dibaphum , R Sam. I:

Coccino tinctorum usus frequens apud Hebraeos fuit, ad vellas sacras . scilicet ad amiculum Sacerdotis Summi, Exod. 28: 6. ad λ-ctorale sacrum , Exod. 28: s. ad tunicas Aaronis & filiorum ejus, M. 39: 27. ad aulaea tabernaculi, Exod. 36:7. ad mlum Tabernaculi , Exod. 36: 34. ad tegumentum potetae ipsius atrii, Exod. 38: 18. ad tegumentum mensis panum proposita nis, με . q. Rad purgationem leprae, Levit. I : q. 6. ad purgandum domum, Lm. 1 : M. Chaldaeorum . qui Assyriorum imperium everterunt bellatores , describuntur ras,nu ooccinati, vel coccinis induti. -- .

m. 2e A. Coccinum ornabat virgines ct matronas. Σ Sam. r M. FAsia Uraeue de Laaeis sese , qui vestiebar νω d. ho - Aelica . n. rem. 4: RO. Tu autem filia populi vallandi, quid facis, quod tu is

Coccineus color et Par. 2: 6, 7. etiam dicitur. Mitte mihi virum peritum operandi ex purpureo , ct ex Carmit. id est , coccineo , ct ex hyacinthino. Curmil nostra interpretatione est nobilissimus dc laudatissimus color , a purpura proximus. Habet enim V cabulum cognationem cum Arabico verbo caremon , id est, Z E a hon Disitiguo by Cooste

389쪽

3M E ROPHYTICI PAR s PRIOR honorabilis , laude insignis , cujus radix di m carama , generotatate, honore, & nobilitate, superavit alium. Uura autem pro Ydra pronunciatum. Resch enim post interjectam heterogeneam literam repetendum , mutatur in , ut factum in 'ima quod loco ma cf-knur , & formatum est cx themate 'va dispersit. Plura ejus generis reperies observata in sistitui. nostr. Hebr. cap. 14. p. y 9. 2 syO. dem originis & significationis nomen legitur Cantic. 7: 6. , 22 Thy FU. uod in capite tuo impositum est tibi, sim is est coccineo. Porro Coccinum & purpureum pro eodem sumuntur. Chlamys ista quam Christo patienti Romani militos injecerunt, a Matthaeo Evangelista dicitur coccina, cap. 27: 28. eadem 'oh. I9: 2. vestis purpurea adpellatur. Nimirum coccinctis chlamydis color is fuit, qui purpureum referebat. Tribuit Salmasius cocco meracum & sustusum colorem rubri acutissimi, ad quem accedat purpurae rubrae lumen. C cicolor puniceus, hoc est, coloris rubri acutissimi. Purpurae quodue rubrae tale lumen ad cocci nitorem accedens. tam purpuramicit Pollux ΦοινιγσεσΘαι - τῆ α,ω πυρὸς, id est, splendorem co Ci recipere ex alto, dum radiis solis acccnditur. Interim non ita omnibus locis, quibus nascebatur, unius generis colorem habuille,

idem docet. Sic cocco tincta rursus Tyrii tingeb:nt, si Pausania Credimus, ut fieret hysginum: quomodo vidctur proprius Galatici grani quod primum repertum) color fuisse, quem υσγην Galatae V

cabant, coem coccum aliis in locis proveniens, magis ruberet. Vid. Exercit. Plis, p. I 33O. XVI. LABIA sPoNsAE DI BAPHO COMPARATA.

Cant. 3: 4. UELUT ficum dibaphum labia tua , cr ρrmo tuus d cens. Explicatur per illud Val. 43 e 3. Infusa est gratia labiis tuis.

Vid. Pan. II. cap. h. s. XVII. ATROCIA PECCATA COCCINEO DI BAPHO

COMPARANTUR.

. Iesa. r I 8. SI fuerint peccata vestra velut dibapha, tanquam n- albessent : A rubra fuerint velut coccineum , Amitia latis erunt.

390쪽

DE ARBORI Bus. CAP. XXXVIII.

CAPUT TRIGESIMUM OCTAVUM.

FAGUs, PINUs ET PICE A. LIBNE non est populus, nec brax. Lobni Arabum non a laban Robraico nomine , sed a Libra thure adpellatur. Libne est Fagus. oren non est ornus, sed Pinus. Pinorum genera. Pini in Palaestiana. Idolorum simulacra ex pinis. Namum materia Pini. Thid-har picea , a perpetuitate Hebraeis dicta. Picea fructus resina, pix.

A Ziph pice vrrorum vocabula. Copher , pix tiquida. sua sistiquida , qua spissa e Spissa arida Machus Arcam picavat. I. ma, FAGUS. Uonus Scripturae locis obvenit rua, Libiae , arbor. Alter est Gen. 3o: 37, 38. Accepit sibi Iacobus , in Mesopotamia greges soceri pascens, baculos ex Lone viarentes , amygdaloque oe platano , ct decorticavit in eis spatia decorticationis alba ctc. Alter locus est Host. ψ.13. In verticibus montium sacrificant . ct in collibor pussitum faeiunt , sub quercu, seb bbne, ct esculo, quod bona quod densia dc jucunda sitin umbra e us. Ut nominis etymon emamUS ΠΟ-xandum est I. ma, colorem album aut candidum non innuere. Lenim significatur vocibus se, & m, , sed albo candidove hebetiorcm, id est , subalbicantem , albi aemulum. Sic mua , unde pluralis rauca non ventrem , sed ventris aemulam nucem sonat , & rixere est aemulus viperae cerastes vel haemorrhous, 'sa. 4I: et . & In id, quod repraefiniat quodammodo ipsius nan in valle Hin m cru dele incendium seu coctionem. nPn enim contraditam est ex niuinet. Notandum virgas Libne, quibus Patriarcha ovium vellera variegavit , in Paddan-Aram, sive in Syria interamnana, & Libne arborem , cujus meminit Hostas in terra Israelitica provenisse. 3.Libne arbor fuit excelsa & umbrosa , & in collibus nata , ut comstat ex allatis Hostae verbis. His igitur observatis , ni fallor , recte concluditur. I. Libnch non esse populum albam , nam, ut dictum, I. naa, non album , non candidum, sed subalbicantem designat. a. Populi umbra soliorum luxuria non exuberat. Plinius :

SEARCH

MENU NAVIGATION