장음표시 사용
751쪽
-4 HIEROPHYTICI PAR s ALTERA thae hortensis similitudine, odoratum latiore folio: alterum, quod alii cardaminam, alii Sio N, IN O) Latini Sium appellant, a similitudine scilicet Sit, quod & riguis gaudet,& iisdem in locis, quibus Sion provenit. Sion juxta Diosc. lib. II. 28. in aquis invenitur, frutice pingui, recto , soliis latis, olusatro similibus sed minoribus & odoratis. : Gemara: Sutin est viola odorisera, cui sunt tria solia. Schabbath DL so. 2. Malunt alii sigia sonare lilia, alii mandra
: Nazdn Cedri genus corruptioni obnoxium, Poma fol. s. R. Salomo scribit esse genus tineae vel teredinis cedrae infestae, cedrum quasi serrans, a 'in & naci.: P. Oleris genus instar raphani. OBIzim cap. ult. Bahal Aruct alios dicit Satureiam reddere. : vel, In Arach parvo vertitur Mrbleinuatit Charrephyllum vel Chaere solium. In Aruch magno scribitur quosdam explicare crispigno Italice, Latine, cicerbita, sonchus, qui Germanis est 2 astist hD. In Gemara Hier obmisana rectius CX ponitur per τρωξιμον, quod Latinis escaria ab esca, id est in ty-bum, Gndi dieiu: Pro 'Uny in Thargum ponitur. Κimchi scribit esse vi ultum , cujus fructus exterius eli spinosius , interius edulis : Bartenora , esse herbam aculeatam , plenam spinis, quae in Bibliis vocetur VI, vernacule carduus. Alii dicunt Accobdomesse KoιΣ. Majemonides contendit esse speciem spinarum & Α- rabice vocat a Vp2,N. Mallem interpretari Silybum , quod Εbn Sina Syris dici affirmat. Vid. Vesulus de a agro lis, pag. 38. Silvbon autem lata spina est , folia ferens Chamae. leonis albi. Haec recens cum sale oleoque cocta estur. Diosc. lib.
z-Herbae amarae genus, cujus usus olim in sesto paschatis fuit Erubin fol. 23. in Misu , dc in Gemara in fine ejusdem capitis fol. 26. col. 2. Quid sunt Ar ablis p Muscus implexus palmae , sive luxuries ramusculorum ex radice excrescens. Bahal
Aruch, legit Pa pny, ut legitur quoque in Suebitu cap. 7. In parvis Misn Oth Venetis scribitur N 'py & exponitur esse herbam cujus folia similia sint Inpy, scorpioni. Buxt. Lexic. Thaim. fol. I 676. Videtur hoc nomine vocari Scorpioides vel Telephium
752쪽
Dioscoridis. Scorpioides a Dioscoride lib' Iv. c. I 87. dicitur heriabula soliis paucis . semine caudae scorpionis effgie. Quam autem pro scorpioide Matthiolus posuit herbam, Telephium Dioscoridis esse censet Caspar Baubinus, & Scorpioides ob laliquas ad similitudinem caudae scorpionis reflexas dici posse. Notis ad Masthiolum p. 89s.: mu' p Origanum. Bahal Aruch censet esse hyssopi speciem. Naim. Suebiath cap. 8. Sic Majemonides in O etaim cap. a. Iarchius exponit vernaculo naeo Satureis. Luxi. Lex. Thais.
: ru Asparagi agrestes Sciabitu cap. s. initio. Alibi explicant foeniculum.
: PV- Oleris genus, Gallis , quod quid sit cum ignarissimis ignoro. Ferunt & arboris esse genus , quod Schauretiis ris appelletur, cujus ramis utebantur in tegendis scenis. : Rin vel Πίν)n Laseris species. pag. 97F. Parria I. Bochari.
: Uinacea. Mahaser. cap. ultimo. Bum. Lex. fol. 26o2.: Rr nn : RInn Rabbi Salomon vocari ait Marubium. M temon speciem Inlybi hortensis facit Aruch In Tholm. rus cap. 2. Pesach. In Gemara autem explicatur per Gingidion, herbulam silvestrem pastinacae similem , radice sub amara , cujus usus & esus tempore Paschatis. Alii palmae muscum reddunt. Nos, inquit Bochartus Parthenium, quia edule est & gustu amarum , & ab Afris Namcath dictum in Auctario Dioscoridis , in Plinio Thamnacum, in ossicinis Tanacetum, Bochari. Eieroz. p.
DE PLANTIs SYRIAE. Syriae vocabulum veteres Iudaeae & Palaestinae dederunt. Strabo libra xv I. Geograph. Syriae partes a Cilicia & Amano inci-
753쪽
pellatur : postea Coelu Syriam sive Caram. Syriam in mediter raneis ultimam, Judaeam in ora Phoenices. Nonnulli totam Syriam in Coelesyros & Phoenicas partiuntur , hisque dicunt quatuor nationes esse permiXtas, Iudaeos, Idumaeos, Gazaeos & Azotios . Plinius Hist. Nat. lib. v. cap. I 2. Juxta Syria litus occu4pat, quondam terrarum maxima & pluribus distincta nominibus. Namque Palaestina vocabatur , qua contingit Arabas , & Judaea, & Coele, dein Phoenice , & qua recedit intus , Damascena. Igitur , qui Syriae plantas recensuerunt , Syriacarum nomine non raro & Judaicas comprehendunt. Qua de causa placuit, ex veterum Scriptis Syriacarum stirpium herbarumque Colligere nomina, eaque Alphabethico ordine digesta lectori meo proponere.
Anno TANuΜ plurimum in Cappadocia gignitur, & Galatia Asiatica, atque in Syria Hierapoli. Dioscor. lib. I M. cap. 2r Oribasius lib. X I. AB sINTHIUM. In Mesopotamiae desertis, tradit Xenoia phon in primo αναύαν. campos absinthii plenos late patere in aequoris modum, esse & fruticeta quaedam aromatum instar fragrantissimi odoris, sed arborem omnino nullum. AD IANTHUM Syriacum. Tabernaemontano , o C. Rauhino notis ad Dioscoridem memoratum. ACcE A arborescens Syriaca describitur a Iohanne Baulano, Tom. 2. p. 9s 6. A LM A N N Λ Syria planta, quae Graecis Κήπ- , Latinis ligustrum. Nascitur& Ascalone. Dioscor. lib. I. cap. IOI, A L κ A L i herba , Arab. Aschnannon , inde cineres optimi conficiuntur, nascitur in Auranitide, Syriae regione. Golius Lex. DI. II q. ALUGo species herbae mochlet ton, qua
si liberatricis, ita dicta quod serpentum no is mirifice medetur. In Syria provenit, soliis coriandro similibus. Erith. v. Golium
AMARAC ubi Diocles medicus Oc Sicula gens adpellavere, quod
754쪽
quod . Egyptus di Syria Sampsiuchum. Plin. H. N. cap. x r. lib.
AMOMu M. Strabo lib. xv I. de Mesopotamia : Regio pascuis laeta est ac germinibus, adeoque etiam fert, quae semper virent, di de aromatibus amomum. Virgilius de Syrio. Non thalamis Bris grans accepi; amomo.& in Bucolicis: - - - infrium vulgo mscetur amor uri . Assyrium ponit poeta pro Syrio. ANCHusA Syriaca. Viae Salmasus Exercit. Plin. p. 8o8. B. ANDRos ΛCEs, herba est amara, tenues spargens juncos, sine soliis, solliculos in capitulis habens. Gignitur in Syriae maritimis. Dioscor. III. I I. N Plin. lib. XXvI I. . cap. q. Oribasus
A N G A B A R, Planta scansilis, rubis semet implicans, in Euphratis ripa frequens. Folia velut Medicas, sed pulverulenta habet : caules utcunque rubentes , & vi stiptica praeditae. Ex earum corticibus exprimitur succus rubicundus, qui cum saccharo paratur ad sanguinis profluvia. Quia ex Syria solet afferri Persis aliisque Angabar Syriacum dicitur. Cesius Lex. pag. I 67. Apocv NUM latisolium, Syriacum incanum, erectum , flori-hus umbellatis minoribus, obsolete purpurascentibus , siliquis re- Etiam. Pac. Cornuti Planiar. Canadensum nondum editarum hi ria p. si . Obstrvat. Vesiuit de Plantis AEnptiis. A R o M apud Syros Lupha vocitatum folia emittit Draculi sed langiora, &c. Diosc. lib. II. c. I 67. Oribatius lib. XI. Anu NDO Syriae. Plinius Hist. Nat. lib. XxI V. cap. X I. As PALATHus, aliis Erysisceptron , nascitur in Istro, Nistro, Syria, & Rhodiorum Insula. Disse. I. I9. ATHLE aut Tamariscus Syriaca. LVestatus de Magropitis, pag. 38.
BETA Sicula seu Syriaca, platinevros, alba. Morison. Hi ori
755쪽
jus infelicia ligna appellamus. Plin. lib. XI II. c. 21. C. 'CAD vvAs. Est in Syria herba, quae vocatur Cadytas , non tantum arboribus , sed ipsis etiam spinis circumvolvens se. Plin.
CALA Mus N DORAT us in Arabia nascens communis Indis atque Syriae est. Inter Libanum montem aliumque ignobilem non, ut quidam existimavere Antilibanum in in convalle modica juxta lacum, cujus palustria aestate siccantur, tricenis ab eo stadiis calamus & juncus odorati gignuntur. Plin. lib. XI I. c. 22. CANNAE circa Tripolim Syriae. Rauωolf Itinerario pag. st Golius Notis ad Alferganum pag. 28 . CARDAMOMUM optimum est, quod ex Comagene , Armenia Bosphoroque devehitur. Dioscoriae lib. I. cap. s. CARDi ACA Syriaca, Unicae species. Tabernaemoni. p. 26I,
CARDuus LACTEus. Diosioridi Leueacantha, vulgo Carinduus Mariae. Hujus, inquit Calp. Bauhinus, est& altera species ex Syria allata a Raumolpo , dc a Camerario Carduus lacteus Syriacus dictus. Additions. ad Diosior, p. m. so . I. 38, 39. CEDRus in AEgypto ac Syria, ut Theophrastus & Plinius narrant, reges inopia Abietis Cedro ad classes feruntur usi. CrNNAMu M. In Syria gignitur & Cinnamum, quod Caryopon appellant. Hic est succus e nuce expressus, multum a veri Cinnami surculo disserens, vicina tamen gratia. Plin. lib.
C o C TA N Λ , ficus sunt parvae ex Syria , de quibus Martialis libro quarto Epigrammate 88. Antipolitani nec quae de sianguine Gymni, Fesu rubet, nec quae coctana parva gerit. COΜΛCUM. Plin. lib. xi r. c. ult. In Syria gignitur & Comacum , quod Caryopon appellant, Graece Κώμακυ , aromatis species est, cujus cum casia & Cynamomo meminit Theophra-uus, quae ex Arabia dc India asserebantur.
756쪽
DE HEnnis. CAP. XLIV. Cos Tus Syriacus tertii apud Dioscoridem generis, gravis est
colore buxeus di odore feriens. lib. I. cap. I s. C V PE Rus, praestantissima est gravissima , densa, plena non fragilis, aspera, odorata cum acrimonia quadam. Talis est quam Cilicia & Syria mittit. Oribasus. De Syriaca agit & Dioscorides
Iib. cap. CYPER I esculentae. Zelem mons est, prope Schareetour, in quo est planta seminis ac floris expers, in cujus radicibus sub terra conditis baccae sunt expansae, dulces, παρορωωντες εις συνουσίαν. Sunt
autem haec tubercula , Iben Betthar , & Matricis aliisque testibus, eadem quae baccae exquisitae dc suaves dio nempe dulcichinii vulgo sive cyperi esculentae & dulces, a Dodonaeo uescriptae, lib. 2. cap. Is, Oscitantia & error est putantium baccas illas provenire prope Schareschourum tantum, cum in Syria, AEgypto, Mauritania, notissimae sint. Golius in Notis ad Alferganum, p. 229.
A rus Plinio. Lus a Syris dicitur, ' Lupha Discoridi,
Er. ΛCO MELI, sponte nascitur in Syriae maritimis , quod Elaeomeli vocant. Manat ex arboribus, pingue , crassius melle. 2Vin. lib. XV. cap. 7, ELATHE. Laudatur Ammoniaca maxime , moX AEgyptia, dein Syriaca, duntaxat in locis sitic mibus odorata. P . lib. x M.
FABA spinoso cante nascitur & in Syria Ciliciaque & in Torone Chalcidis lacu. Plin. lib. xv m. cap. I 2. Gignitur & haec Faba in Syria & Cilicia : sed in illis regionibus fructus haut maturescit. Athenaeus lib. 3. Dimos. p. 72. Lotus faba Graeca, Servio faba Syriaca nominatur. FERuLA K innisera Syriaca . Vel hius de Hu ropilis p. 38. FIs Cus e Syria allata. Plinius cap. I p. lib. xv. Omnia haec Ii in
757쪽
fuit, cum legatus in ea provincia esset , novissimis Tiberii Caesaris temporibus. FoLiυM SYRIO M. Vid. Salmasi 'len Iatricen, pag. I 26. b. A. FUCus TERREsTRIs, Syriaca radicula.
GALn ANUM succus est nascentis in Syria serulae, quod nonnulli metopion vocant. Dioscor. lib. III. cap. 8 I. Dat & Galbanum Syria, in eodem Amano monte e larula , quam Rusdem nominis resinae modo, stagonitin appellant. Plin. lib. x m.
GALLAE Syriacae memorantur a Plinio His . Nat. lib. 26. eap. ult. Optima Comagena, deterrima ex robore. dem lib. xv I.
GiNGi Dro N in Syria & Cilicia plurimum nascitur. Her-hula est silvestri pastinacae similis, tenuior di amarior, a radice Parva, candicante, subamara. Diosc. lib. I. e. I I. Syria in horris operosissima. Indeque est proverbium Graecis : Multa Syrorum olera. Simili mam staphylino herbam serit, quam alii Gin idion vocant, tenuius tantum & amarius, ejusdemque effectus. Vin. lib. XX. cap. s. GLAUCIUM est succus herbae, quae ad Hieropolin Syriae nascitur, soliis sere corniculati papaveris. Dioscor. lib. III. c. 84.
UEL ENIUM COMA GENUM. Dioscor. lib. I. cap. I s. HEMERO CALLIs, nascitur ad litora maris prope Tripolin Syriae. Ramaeos. Itinerar. p. II. HORMINUM S,N AC u M. Planta est Sciareae scirina , caulibus cubito altioribus , angulosis, laevissime hirsutis , in alas diviss. GO. Bauhinus , Addition. ad Diosc. lib. 3. cap. I 28. HYACINTHUS Tniso ITA Nos descriptus a Matthisis si C. Bauhino ad Diosc. lib. q. c. s8. HYos CYAMUS SYni AC Us, de quo Camerarius ad Diosco ridem , peculiaris flore purpurascente, Vid. Iohan. Baubinus v.
758쪽
scatet. Scaliger Exercit. p. 446. I.
ION cus SYRrus additur in unguentum regale. Plin. cap.
Iu N CUM ODORATUM Syria Coele gignit. Plin. m. XI II.
LABRuscae circa Tripolin. Ramiosus Itinerar. p. 4,LADANu M. fit jam & in Syria atque Africa , quoa toxiconvocant. Plin. lib. XXVI. c. 8.LAPATHuM acetosum, Orientis scilicet maximum & monta num. Syris Ribason adpellatur. Betth. v. Golium. LARI x. Resina liquida fit e Terebinthino, Larice, Lentisco, Cupresso. Nam & eae serunt in Asia & Syria. Plia. l. xx I v. e 6. LASERPITIuM SYRIACu M. Dissert a Laserpitio cujus succus vocatur Laser medicum , in ossicinis Asa scelida. Vid. Diosi lib. III. e. 78. Lex. Glii Arab. p. 667. Sulmasius Exereis. Plinian. p. 23 Ma ss LIGusTRu M oleae foliis. Optimum nascitur in Canope de Asca ope. Dissi. lib. I. cap. IO . LILII purpurei copia in Syria. Coel. Rhodig. ρ. IAI 8. Est &rubens lilium, quod Graeci Crinon vocant Alii florem ejus Cy- 'orhodon. Lautissimum in Antiochia & Laodicea Syriae, mox in Phaselide. Plin. lib. XXI. cap. s. LIMONUM SILvEsTRIuM arbores, in Syria, AEgypto, Africa, frequenIes, pomis admodum exiguis, acidissimis. Malig. Exercitat. CLXXXI . p, s6 I. LON CUI Tis. Ea Uaumathino a Syris appellatur. Viae Diosior lib. I v. c. I 3. Lou PH A Syriacum , unde Lus Arabicum; de Aro seu Dracontra minore Salm. 'I. Patr. p. so. s. F. Ii E MALO. Diqitigoo by Coosl
759쪽
MALORATURO N. Dat & Malobathron Syria, arborem solio convoluto, arido Colore Plin. lib. XII. cap. 2G. JuXta Scaligerum autem Horatius , Cum vocavit Syrium Malobathrum . non a natalibus, sed ab Ossicinarum loco dedudiit adpellationem. Exercit. CXI. I. CXLVI. 2. Ita Syrius ros apud Mibullum, Stillabat Θrio myrrhea rore coma ,) stacte dicta est, non quod in Syria nasceretur: nusquam enim ibi inveniebatur, nisi advectitiar& Nardus Syriaca, quod e Syria aliunde in illum advecta ad Romanos deserretur. Quod minimc novum , cum hodieque mer-Ces .ib emporiis, aeque ac natali solo , denominationes sumere soleant.
MAnu K SYRIACUM a Lobella & Tabernaemontano descriptum. lib. II. pag Id. MEDICA MALA circa Tripolin. Raumolpus itinerar. pag.
MELANTHru Μ Damascenum describunt Dodonaeus, Camerarius, & Musius noster in hon. MELONIS genus parvum, colocynthidis instar rubro & flavo eleganter striatum. In Syria & AEgypto frequens , Arabice agarisonse Persice Dasanbuses ab odore. Golius Lexie. Dab pag. 629. Moi et Syris Besese. Salmas 'L atris. p. 43. b. E. MuS A, quae ex palmarum genere censetur Serapioni, & Avicennae Muta, Maum , & Amusa, in Syria Mose: ubi Graeci Christiani & Judaei cam dicunt arborem esse, cujus fructus edit
Adam in Paradito, quare Ludov. Romanus libro navigationum sua rum poma Paradisi nominat. At Garizias hanc opinionem ridet. C. Bauhin. ad Diosc. lib. I. cap. I 26. M vnic A seu Tamarix cum ad pigras & stagnantes aquas eis nascatur fructum quasi florem ferens , compage muscosum. Exuptus Syriaque alteram gignunt mitiorem, silvestri caetera simi- Iem. Diosc. lib. I. cap. 99.
MYROBALANuM glans arboris , Heliotropio similis solio. In Arabia nascens Syriaca appellatur. Plin. Hist. Natur. lib. XI.
760쪽
NARDUM MONTANUM, quod ab aliquibus thylacitis &niris adpellatur, in Cilicia & Syria nascitur. Dioscor. lib. I. c. 8. NARCissu M sunt, qui ut lilium , lirium adpellarint. Proia batissimus nascitur in montibus, suavi odore. Diostar d. lib. iv.
OENΛNT ME vocatur vitis silvestris fructus, cum floret. Laudatissima in Syria, Cilicia . di Phoenice. Dioscoriae lib. s. p. s. oenanthe , quam vites silvestres ferunt, laudatissima in
Syria circa Antiochiae & Laodiceae montes. Plinius Prooemio libri xx III. OOvAE Decapoli Syriae perquam parvae, nec cappari majores, Carne tamen Commedantur. Plin. lib. Xv. c. 3. OT MONE in Syria nascitur similis erucae, perforatis crebro soliis , flore croci, quare quidam anemonen vocarunt. Plin. lib.
Onieta nascitur etiam in inferiore Syria. Strabo Gograph.
PANACis genera quatuor : Syrium 3 Chironium solio rumici non dissimile: aesculapium solio Thapsiae 3 Herculanum. Q. lio magno & amplo , ut quoquo versus tres palmas perficiat. Theophrastus Ix. Histor. plani. Panacen dc unguentis eadem Saria gignit. Plin. lib. XI II. cap. 26. PAPYRus nascitur di in Syria, circa quem odoratus ille calamus locum. Plin. I. X m. c. XI. PEGA NON Syri besala vocant. Oribasus lib. XI I. PEn si ON seu Persicum malum. Posidonius Stoicus tertio historiarum , referente Athenaeo lib. XI v. mpnof Φερει δὲ is et. Περσιον η A acta. - . Συρια, - τοΦΥΚΟΣ herba Syriaca & Purpurissum, quomodo differant, ex ponit Salmas 'L Patris. p. IoO. a. b E. Pitios ELLA SYRIΛCΛ maXima. Tabernaemoni. Pan. r.