장음표시 사용
321쪽
itudet, animam ipsam& propria ejus bona excolat necessum est.COr- pus autem ut animi instrumentum curet: caeteraque externa, quatenus ad instrumenti conservationem faciunt: ne vel nimio neglectu usui sevitioque animae ineptum reddatur: vel immodico cultu adversus animae imperium sese extollat,atque instar luxuriantis equi rationis scaenum excutiat. Quem in finem scripti suere a Porphytio Πι,
προς-Xα μιον , βιβλία De abstinentia ab esu asimaliam, ad Κι--Castricium, libri o. opus nunquam latis laudatumkquod magnum Italiae decus Petrus victorius in lucem protulit, -& Bernard. Felicianus egreste expressit Latino aermone:quo neglecto, nuper in Galliis nescio quis ineptissima versione vel delirio potius perpetuo optimum opus pessime contaminavit: ut inter omnes malorum , species, quibus iratum numen Porphyrianos manes nomenque hactenus pressit, hanc facile principem ducam,quod in tam mali medici manus inciderit. Laudatur autem hoc opus ab Eusebio, lib. 9. de praeparati , Evang. & a Theodoreto,Therapeui. serm. VII. &X. qui ea loca adducunt, quibus profana gentilium sacrificia subvertuntur: eum Porphyrius disertim amrmet,eos nequaqum pro diis habendos,qui sanguinis et fusione atque animantium caede gaudent. Qua ratio cum typica H hraeorum sacrificia, quae vero numini offerebantur, pariter impugnare videretur; respondit hae parte Porphyrio Diodorus Episc. Ta sensis: cujus libri Πορφυρίου, Θ-ῶν , a suida com
Hisce ob argumenti similitudinetin adjungendi sunt libri aliquot
De regressu anima. Quos D. Augustinus lib. X. de Civit. Dei cap. ap. landat his verbis : me fortassis credere reolatis, intuentes Porphyrium ire bis ipsis liaris, ex quom msuae posivi, quos de retregis ammasicrinis, ram xNMo praecipere , omne ravus esse fugiendum , ut anima post beam permanere eam O. Capite autem 3 2. primum ejusdem operis librum citat: Disie Porpb - in primo lanae sinem de regressu anima libro , nondum receptam unam quamdam sectam, qua universalem viam anima eontineat libemnari. Graece fuerat titulus: περὶ ia ρψυχῆς. Platonici enim xlis ανοδον, hoc est, ascenium sive reversionem animae εἰς - σώα opponunt. Ea autem quae D. Augustinus se ex iis libris positi ait, extant capp. 9. & IO. tum. a 26. & 23. ejusdem libri X. ubi Porphyrii sententiam de purgatione animae per artem theurgicam laser fert, &ut impiammerito exagitat: quo daemonet malos in eoelum,
322쪽
elatos collocaret inter Deos. &sydera ipsa hisce opprobriis infamaret: atque ad fal sias malignorum spirituum potestates & superstitiosas purgationes;hoc est,ut ipse ait, in errorem certissimum sua quoque aut ritate homines mitteret.Ethalae malae curiositatis praestigias eum non . a Platone, sed Chaldaeis magistris suis didicisse affirmat: ut immundi simorum daemonum praedicatorem & angelum eum vocare non dubitete quamvis, teste eodem D. Augustino cap. o. cunetanter δι puduhunda quodammodo disputatione quandam quasi purgationem animae ter theurgiam Porphyrius promitteret , reversionem vero ad Deum
anc artem praestare cuiquam negaret. ID videas , insui , ca- inter oitium ocineta carissimio s Hιlosophia nesessionem sententiis alternant μι fluctuare : Name enim hanc artem mnquam fallacem cs in ipsa actione perieriosam , s legibus prohibrum cavendam monet : nunc aurem vetat ovi la datorim redeus , auium dicit esse maindanda parti anima , non quidem in Dilectuali , qua rerum intelligibiliam percipitur veritvi , nataι habentiam H Maia a corporum: sied stirita- , qua corporalium rerum capiuntur ima gines o ham enim dicit per quasdam conlecmtiones rheurgicas, quas leutasti eant , idoneam fieri atque aptam susceptioni s rituum s angeloram , ad viadendum Deos. Ex quibus inmen Gorgicis teistis fatetur intellectuali animma nihil purgationis Meed re , quod eam faciae idoneam ad videndum Deum
iam , is presecisada ea qua vere fiunt. Unde idem Augustinus cap. 'L4. Porphyrium invidis daemonum potestatibus subditum , de iisdem & eruduisse, de eas libere redarguere sormidasse affirmat. & cap. 26. testatur ipsem theurgoram fallaces praestigias utcunque habuisse perspectas 3 led contra multorum Deorum cultum Deum verum non libere defendisse. Omitto enim alia plurima, quae iisdem libris Potin phyrio nimis quam vere impinguntur. . Caeterum quae de duplici antis e purgatione Porphyrius hoc opere tractarat, rectius poterunt i telligi, si quis ea adhibeat quae ab Hierocle ad postremam partem Pythagorici carminis περὶ λυμα ε disputantur. Ita enim Pythagoras ejusque sectator Plato senserunt: animam humanam divinae aurae particulam , dum retusta coelesti statione ex universo aniamarum choro ad mortalem vitam & terreni corporis commercium per aetheriam regionem descendit,ibidem quandam corporis speciem assumere, quo spiritualis ejus essentia tanquam vehiculo ad inferiora haec deseratur:& elementorum regiones peragrantem varias insuper inisduere tunicas,Ordine ex elementis conflatas , quibus circumamicta ita ,
323쪽
ET SCRIPTIS PORPHYRIL CAP. IX. 16x
demum corpori se insinuet. De vehiculi illius natura variae fuere Platonicorum sententiae,ut ex Proclo lib.Rin Timaeum pag. I tr. & 32 videre est: quorum alii universi naturam animae currum esse voluerunt; alii astrum aliquod animae congenitum : alii mixtum quid ex coelest, bus sphaeris:alii concretum aliquid ex universo aethere. Sed cum animam ad inseriora vergentem eo fine corpori immergi crederent, ut a terreno affectu purgata, ad Deum autorem & originem suam reverter tur,varias statuerunt purgationum species, quarum beneficio mortalistatis vinculis exsoluta, pura ac libera ad pristinam δολί- rediret. Et de iis quidem quae terreni corporis molem leviorem reddunt, quas inso ria & moderata victus ratione consistere existimabant, Porphyrius luculenter agit quatuor illis libris de abstinentia ab esu animalium: dereliquis autem duabus operae precium est videre Hieroclem pag. 3ΟΙ. ubi animam rationalem mathematicis disciplinis purgari ait; de quibus in notis nonnulla dicenda erunt: solvi autem atque elevari τηονταν εποάεια, sive contemplatione eorum quae vere sunt: quam,
λυσιν apsellat. Spiritalem vero animae partem , ut D. Augustinus Porphyrii verbis vocat; sive γ λεγεὼοχημα, & ut iidem Platonici appellant, ra α ρειάὸς sive τι , suam quoque purgationem, suamque ex sol tionem habere affrinant. Et mathematicis quidem purgationibu respondere ἄν τελιωκους contemplationi autem mentali,
τό iles trικοί -αγωγι-. Hae enim, ait, proprispurgantperficiuntque Mima,tionaia stiri ais vehiculum: caesie parem illud a mor-liratis coningio , G ad mundorum ituam congressis idoneum aptumque reddunt. Sed operae pretium erit utriusque Philosophi verba diligenter inter se contendero: cum non solum alter alteri facem alluceat,sed id quoque manifeste e rundem com paratione appareat, non unum Porphyrium eo seculo iIlud superstitiosae impietatis genus probasse; quod & antiquissimis quibusq; ante natum Porphyrium, &post eum recentioribus Academicis omnibus in usu fuit: qui longe lateque terrarum orbem peragrabant, ut omnibus omnium Deorum sacris initiarentur: quod animum tot lustrationibus a mortalium rerum contagione defaecatiorem reddi, ad DEI rerumque divinarum contemplationem magis aptum atque expeditumessici crederent. Addo etiam, Hierocli non minus quam Porphyrio perspectas fuisse Theurgicarum,sive, ut ipse vocat,sacrarum artium prae-
higias. Cum ita demum id purgationum genus probet, si
324쪽
hoc est, sacro ritu, non tralatitio agyrtarum more fiant. Id vero mirari subit, D. Augustinum, quo nemo veterum Platonis doctrinam aut rectius intellexit,aut aequius de ea judicavit, illud tanquam proprium ae Iuum Porphyrio objicere,quod omne corpis fugiendam esse, dicto opere pronunciasset: cum ea in remi hila Platonis sententia diversum aD firmarit: qui in Phaedone,& in VII. libro de rep. prolixa disputatione,& luculenta antri subterranei similitudine ostendit, animum corpori tanquam caeco careeri inclusum, mole atque passionibus ejus in veritatis contemplatione quam maxime praepediri.Idcirca abducendum eum a sensibus , & corporis, domestici hostis, familiaritatem sedulo ei cavendam ac fugiendam esse:& circa hanc fugam omne Philosopho studium operamque collocandam; quam & Plato dictis locis& Porphyrius mortem philosophicam, sive mortis meditationem , aut vitam se
cundum mentem,aut animae abductionem conversionemq; vocant: ita tamen ut vinculum illud,quo natura corpus animamque colligavit, Vio lenter abrumpendum negarint, nec animae 1 mortalis vitae station
absque supremi imperatoris jussu decedendum: quod Cleombrotum Ambraciotam non recte intellecta Platonis disputatione secisse ajunt quodque severa porticus probavit, quae passim occinit, lumκm η& ad laqueos & praecipitia homines mittit. Socrates enim in Phaedone multis rationibus issuadet: Cujus sententiam Porphyrium quoque seeutum videmus lib. i. de abstin. qui cum duplicem dis
cessum animae a corpore dixi ilat unum quidem violentum, alterum Ve- ,ro qui fit ε λογον, quam in Plotini vita ἐξαγωγου appellat: primum illum, cum universa Platonis schola ut impium &animae noxium his verbis damnat: --ν- ἐαυών ό tam si' ὐδὲν ἔριν εκεῖ I bes , h. e. PHNophus nequaquam vi semeti um y vita educet: nam qui nolens cogitur exudere , nihilominau ibi permanet, unis vi expellitu . Sed illud aliquis
objiciet, non eo' nomine Porphyrium reprehendi , quod fugam a corpore suaserit, sed quod omne corpus fugiendum praeceperit. Illo enim effato resurrectionis mysterium tolli : eum Sanctorum animas unitas corpori ad beatitudinis gloriam elevatum iri Catholica fide credamus:eodemque argumento tib χχ. e. 26. D. AugustinusPorphyrium urget. Cui id re onderi posset, Platonici Phila sophi verba nequaquam praeter Platonis mentem, ac rem ipsam de qua agitur, trahenda esse: cumque Porphyrius, ut Platonicorum verbii utar, A ria
325쪽
animo ad Dei rerumque divinarum eontemplationem contendenti, minus commode de coelestium syderum aut beatorum gloriosis corpo- .ribus ea explicari: quandoquidem illa nullis cum animo humano vim culis conjunguntur: haec autem deposita mortalitatis sarcina spiritualia& eorruptibilia evasere,ut officere amplius nequeam. Veruntamen ne ouid temere sanctissimo pariter ae sapientissimo viro reprehensum credam, Eunapii autoritate moveor;qui nescio quod corporis humanitatisque odium Porphyrium incessisse tradit, cum Plotini sapientia Iargius imbibisset,quam animus atrae bilis vehementia aestuans conc quere valeret. Verba ipsa cognoscere operae pretium est et Eta, cavo
Iu reiis, animi deliquio G inedia prope eonfectus a neque tamen cibum admi eens , cs hominum vestigia virans. Tum vero inprimis me movet, quod
Origenes suum illum errorem ex Platonica phi Mophia hauserit, quo veram carnis resurrectionem negans,nelcio quam spiritualis corporis speciem resurrecturam somniabat. Quem etiam confirmare stude-hat verbis D. Pauli, negantis carnem & sanguinem posse regnum Dei possidere1 I. Cor. 1 F.v. so. in quem sensum Ac alterum Apossoli laeum' trahebat 1. Cor. 3 .v. r. ubi asserit, nos terrefri domo noμνὰ βω- habi--ionis dissolum habituros ad eationem. ex Deo, domum non manufacta
aternam in coetu, ut videre est ex S. Methodii libro de resurrectione apud Photium: quo hunc Origenis errorem soIideconfutat. Quocirca non
est quod miremur hominem gentilem ad illum scopulum impegia ,
, ad quem origenes ipse jam ante fidei navem fregerat. Caeterum quod D. Augustinus libr. Io. cap. 29. asserit porthyrtym hoc libro dixisse, ad Deum per virtutem intelligentiae pervenire, paucis eis concessum : ad eundem Iocum, ni fallor, reipesit Taetetes Chil. V M. . hist. ιδ s. dum ait L i'oλίγοις θ iου μετε ν, ὀλοοκ εξ ἀνθρώπων, Ubi voce monstrois composita nune Iegitur. Commemoranda etiam hoc loco Resumtio apologia Diophanis Rethor'
326쪽
cujus ipse in Plotini vita meminit. Rhetor enim ille Socraticus cinae. dus instituta Alcibiadis defensione probare studuerat, juvenem vi tutis addiscendae gratia etiam corporis sui turpem usum docenti conce. dere debere. Quod perversum dogma Porphyrius Plotini jussu resutavit: ubi multa adversus nefandum vitium de animi sanctitate, at-xe integritate corporis, tanta vi argumentorum verborumque disis fruit, ut Plotinus prae magna laetitia recitanti saepius acclamaret Homericum illud et ainis 2 ψοώς ἄν γε i
seriao, cae lumen eris inremtibin olim. Ad civilem sapientiam reserri debent libri X. quos Suidas recenset, , nερ Niς εξ 'Ομήρου-των βασιλέων. Dcstucyu cyaem reges evere ρ sint ex Homero. Quibus persecta boni regis institutio ex Homero continebatur. Ita enim Alexander Macedo regum maximus apud Dionem, Orat. 1. de regno, pronunciat: reliquorum omnium γε-tarum stripta ut convivialia, aut amatoria, vel ridicula, vel populari esse : solam Homeri poesin revera generosam,masnificam,& regi am. ἡ-τ νοόν των ανδ νων μαλι--τωνι -ί -τε εἰ 'οιπων Et quicunque animum ei adverterit, eum regem
fore &felicissimum & optimum; cum duas potissimum virtutes maxime regias Homerus inculcet, fortitudinem & justitiam. Ideoque Homeri Iliadem τῆς πολεμαης--εφολον ubique secum circumgestasse , Se noctu una cum ense pulvino supposuisse resert Plutarchus. Tum vero illud non obscure ostendit quanto in pretio Homerum habuerit, quod sive scrinium inter Darii stolia pretio noria postremam illius custodiae assignarit: ut pretiosissimum humani animi opus maxime diviti opere servaretur. Sed Porphyriani operis gustum ex Dionis oratione haurire licet, unde & Ieribendi eum sumpsisse arbitror.
Porphyrii sicrymphfica, thougica, es theurgisqREcensebo nunc quae ad natumlem Philosivbia partem spectant, tu etiam quae ad diviniorem illam pertinent, quam alii Metaphysi
327쪽
cam , Platonici augustiore nomine Theologiam dixere : de qua Seipsa physiologia eorum multum adjunctum habet. Quippe cum maxima ejus pars in pervestigatione --
αιχ ας consistat. unde, Proclo teste, τὸ *νωκα s φυσικῶς pertractant. Nam ex Pythagoreorum instituto. Λ dii. -
unde ob diviniorem philosophandi rationem caeteris non immeritosama atque gloria praelatos ruillae praeter alios M. Patres D. Augustis nus testatur lib. 3. de civit. Dei: &Proclus principio theologiae Pi tonicae ε, de lib. 2. in Timaeum p. Ios. Nam cum caeteri animo in . inferioribus defixo ad naturales & proximas causas omnia revocarent; illi mentis oculos supra omnia quae corporis sensibus usurpantur extollere ausi fuerunt: & Deum infinito intervallo mentem ipsania exsuperantem , in rebus quidem creatis, ut creatorem patremquω . iomnium: in theologicis ut summum verumque ens, proprium intellectus objectum & omnis veritatis lumen: in mortalibus vero ut suminum bonum , sive vi sedula inquisitione pervestigarunti Quod in uno illo naturae princiyium causamque rerum omnium, tum intelligendi veritatem, & vitae felicitatem omniumque actionum finem consistere existimarent. Et in hae quidem classe principe loco ponendi Πεeu D/rerumpristipiti libri II. quos Suidas . commemorat, laudatque Proclus lib. I. Theologiae Platonicae cap.
tractMione de principiu, mentem quidem aeternam esse, multis praclarisque rationiblia demonstras I habere tamen in se aliquid mente antiquius, quod cum
τ' uno conjungatur. Scripserat autem Porphyrius haud dubie ad ,rigenis atque Longini praeceptorum suorum imitationem : quod utriusque libros non satis probari videret. Et extat d iisdem passim in bibliothecis magnum opus Damascii Philosophillenum suntllissimis d sputationibus. Referendi quoque ad hanc classem alii ejus libri ab uno quod sciam, Suida commemorati. Quales sunt Πε, ἴλης, De materia prima libri n. Nisi fortassis hoc opus innuat AEneas Garaeus in Theophrasto suo; cujus verba paulo post producam. Item rura ἀσωμάτων. De incorporeis. Tum etiam
328쪽
πρcς ε. De anima adversus Boethum Libri H Sed postremum hoste praeter Suidam citat Eusebius non uno loco in libris de praeparatione,& Theodoretus therapeui. ser m. i. Propulnasse Porphyrium hoc opere Platonis de anima sententiam adversias Boethum Sidonium Peripateticum, Andronici Rhodii discipulum , celebrem Augustet se- tuli Philosophum, certius esse credo quam ut probari egeat. id quo vel unius Eusebii auctoritate manifestissime liquet. Qui cum lib. XI. I. Evang. eap. 23 & lib. XV. cap. p. simpliciter hos libros citet ντ προς βοηθὸν laudat eosdem lib. XIV. cap. io. Se
sum ab hisce opus fuisse existimo nita των δ ψυχης LῬάμεων. De facultatibis animae. Linde Stobaeus eclogarum physicarum libro r. multa excerpsit: nec facile aliter judicaverit quisquis prolixum illum
locum recte expenderit a Stobaeo nobis conservatum. Resert praetcrea Suidas Porphyrium scripsisse: , πε ι τοὐ ε ιν τψαν vertis Aristotelem, qui an mam enteseth .im es e statuit. Et pari modo hic errant qui ver tui t ad binistot lem : reclamant aliquot se culorum intervallo : quod F. Patricius in discussionibus Peripateticis jampridem monuit. Caeterum Porphyrius Aristotelicam illam entelechiam etiam in libris de anima contra B γethum impugnarat, ut ex Eusebio videre est lib. XU. praepar. Evang. cap. 9. ubi Porphyrii locum ea de re contra Aristotelem adducit. His O
ret id opus in pIures libros diuisum fuisse. Idemque Grammaticus alia inde loca adducit dicti libri VI. cap. s. Atque ut Porphyrius Polt Crantorem, Taurum, Numenium, Severum ; lum vero in psmis post praeceptores siuos Origenem & Longinum in hunc dial gum scripsit, ita post Porphyrium Jamblichus, & Syrianus : δe post omnes Proclus sua in eundem librum commentaria edidit: in quibus lapimime Porphyrii autoritate utitur. Atque id ex pluribus locis appa
329쪽
ET SCRIPTIS PORPHYRII P. X. 2ς
ret, Porphyrsum in hoc commentario Origenis & Longini dubitatio. nibus potissimum respondisse. Et licet Proclus nonnunquam a porphyrii expositione recedat ; probat tamen lapius,& propriam opinionem ejus autoritate confirmat.
In primo loco constituo libellum
α*eρυων. Sententiarum qua ad inteligibilia preducunt. Vel ut Mai filius Ficinus vertit: De oceasi Ombra sive causis ad intelligibiaia nos ducentibus. In Manusc. Loliniano inscribitur εἰς τα νοη . Hoc est, ad mi ve accessis ad intelligibιtia. Illum triplo nunc auctiorem habes ex
Vaticana Bibliotheca, ubi hactenus delituit. Sed ne sic quidem imtegrum esse, arguunt ea quae Stobaeus in eclogas suas inde retulit, &a me primae parti suo quaeque loco inseruntur. Quorum tamen pleraque in Lolini codice postea reperi. Est autem hic libellus λουγικὴ, seu prima quaedam institutio Theologica, brevibus aliquotaphorismis animum ad pleniorem rerum divinarum contemplationem excitans. Et ut Arrianus ex prolixioribus Epicteti diisertatio
tae praecepta continens: ita Porphyrius hasce sententias ex Plotini seris me libris excerpsit, quibus non male, mea quidem sententia, ioco praefigerentur. Nam quod nuperrimus interpres Gallus hoc opusculum cum libris de abstinentia cohaerere putavit, facile ejus ἀκοιλα ignosco, qui nihil minus quam hoc studiorum genus intellexit. Theologicus etiam suit,quem Suidas primo loco recenset , Πεφοῦ
Augustino vocare malis: qui libro X. de Civ. Dei, cap. XI. hujus epistolae argumen rum prolixe recenset. Continebat enim varias quaestiones de daemonum natura ac generibus: tum etiam de magicis Lictis & divinationibus atque oraculis eorundem Quibus sub personato Abammonis nomine lamb:ichus integro libro de mysteriis usi gyptio rum respondit. Cui Procii testimonium praefixum est, ubi epitiolae hujus meminit. Eadem quoilue ab Eusebio laudatur lib. III. praep. Evang. cap. 3. & lib IV. cap. lo. tum lib. V. cap. 7. Item a Theodoreio lib. I. λσα c. Caeterum Eusebius libro XIV. praedicti operis Egyptium illum Philo sophum non sed Νεκ-νεta vocat. Quot Q co libratiorum vitium irrepsisse puto, huibus AEgyptii regis nomen ex Platone notius erat, quam obscuri sacerdotis.
330쪽
Referendus ad eandem classem liber Πε, ἀγαλμάτων. Desta. tuis'e imaginib- Deorum: quem Stobaeus in ipso principio eclogarum phrsicarum citat, ut quidem illae nunc turbato ordine vulgo habentur. Primus enim ille locus capitis Zεδσὼ ὀ.πας Sec. qui in Canteriana editione ἀδεο rem habetur, in Manu scrip t.' Vaticanoeitatur nomine Porphyrii εκτ αεὐαλμάτων. Atque hujus loci indicio cognovi ejusdem libri principium esse, quod Eusebius adducit ili' bro III. praepar. cap. I. ex quo totius operis inlli tutum perspicere licet. Promittebat enim se divina sapientia sessius eoUlia expositurentia, quibuη DEum , Deique potestates imaginitas siensui congruentιbus indicaranstii, qui res inν bis visibilibuι simulachri; expresserunt, in eorum gmtiam , qui exsatuis ranquam ex libro Deorum histori, retensere diriereant. Deinde cap. 7. eundem locum affert,quem apud Stobaeum extare dixi. Et multa
ex hoc ipso Porphyrii opere iubjungens tandem addit: πα-μοι iaI JANτμήοθω, a. --ημῆς-F a ορ- ητων ὀμοό κώ Aιγοτῆιακῆς Θεολs άας. Simile Eue meri Messenii opus vidit antiquitas: titulo quod Eusebius lib. II l. ex Diodoro Siculo,& Athenaeus citanti In eo ex statuis & sacris inscri- Itionibus de natura Deorum tractabat theologice stimul & historice Iamblichus etiam librum πει ἀγαλμάτων scri plerat,cujus resutationem a Joanne Philopono editam legit Photius, cod. CCXV. quam vidis operaepretium erit, ut materiam &tractandi modum Porphyriani operis cognoscas. Cum eertum sit Iamblichum praeceptoris vestigia hac etiam in parte pressisse. Ejusdem generis fuit Liber ad meri um, Dedisina providentia , ni quid fallor. Id enim manifeste testari vi. dentur ea loca quae apud Cyrillum libro III. contra Iulianum inde nobis supersunt. Sed cum multa etiam in iis de humanae voluntatis libet-tate disputentur,haud temere quidquam pronuncio. Ideoque nisi lectori id taedio futurum vererer, loca singula apponerem; praesertim cui hactenus praestantissimi illi libri Graece necdum prodierint. Addo ea, quorum ipse&quidem solus, in Plotimi vita meminit: & in primis poema in Platonis natali recitatum: cui titulus erat , clitos erum Connubiam. In quo, ut ipse testatur, multa mystice cum enthusiasmo,& arcano modo scripta fuere. Eo carmine ajebat Plotinus Porphyrium ostendisse, stre Poetam , s Hiis optam , S sacerdotem esse.
Verum cum Hesychius, iteον-Jovis & lunonis festum apud antia