Jo. Alberti Fabricii ... Bibliotheca Græca, sive notitia scriptorum veterum Græcorum, quorumcunque monumenta integra, aut fragmenta edita extant tum plerorumque è mss. ac deperditis Jo. Alberti Fabricii, ... Bibliothecæ Græcæ libri 4. pars altera. Qu

331쪽

quos fuisse scribat, non male sortassis quis existimet , carminis sacrimateriem inde a Philolopho desumptam fuisse. Praesertim si cogiter,

veteres Iovis nomine aerem , Iunonis terram intellexisse, &sirithmjusmodi fabularum involucris pertractasse abditissima naturae arcana- Nisi quis tamen ex ipso potius Platone argumentum eum hausisse ve- lit. Cum enim ille lib. VIII. polit. Philosophus suae reip. moderat rem'isρων γάμων, hoc est, ex sacris nuptiis natum velit , quid rectius Philosophi natali celebrando conveniat, quam poetica ac philosophica sacri illius connubii explicatio ubi multa /am κως- κροde mentis ascensu in Deum atque ejusdem conjunction cum Deo explicari potuerunt. Quae cum ardentissimi amoris vi comcilietur , connubii & nuptiarum nomine non minus a Platonicis, quam nostris Theologis expressa suit. Caetera autem quorum ibidem meminit Porphyrius, vel ipse suppressit, aut certe cum autoro interiere: videlicet liber adversus Plotinum , on ζ-ὐφωκε

τῶ νοημα. God ea qua intelligunι- exim intellectum confisant. Et ejusdem defensio comm Zmesium: qui & prius illud scriptum oppugnarat,& Apologiae deinde respondit,eo argumentorum pondere , ut PO phyrius ediderit , percepta& probata tandem Plotini lemtentia.

Quin & alterius operis mentio ibidem exstat, De Neis, ad-H -υπιnum.QuoPlatonis ac Plotini sententiam adversus dictum phia Iosophum defendendam suscepit. Cui & Longinus se respondiis testatur, & Porphyrium refutasse, in Cre χ παλώνωδησανb.Theol gitis tandem addo niarisa es triuetiea. Ita enim honorabiliore nomine, ut ait D. Augustinus, nefariae curiositatis artes, sive ut Eusebius

vocat, τό - γεητέω surare , ac vulgo Venditate conaban-

tur ; quam eo seculo Platonici & Pythagorici serme omnes exercu runt , vel affectarunt: & in primis Plotini discipuli. Quorum alia quos magicarum artium curiositate depravatos fuisse D. Augustinus assirmat, epist. LVI. ad Dioleurum. Et testantur plerorumque vitae ab Eunapio scriptae.Idemque de Proclo Marinus refert in ejus vita: cujus pars posterior, quae prolixe agit, hactenus non fuit ed, ta. Et ne quid de Apuleio&Apollonio Tyaneo dicam, ipsumPythagoram ab AEgyptiis vanas hasce artes didicisse, non solum Porphyrius testatur : sed & praestigiis hujusmodi excelluisse, miracula ista arguunt, quae ab ipso perpetrata praeter nostrum aurorem alii plurimi nar-

332쪽

rant. Quae si vera sint, nemo eum a magiae crimine facile excusabit. Et quamvis Porphyrius totum hoc nefandae superstitionis genus improbasse videatur locis superius ex D. AuFstino prolatis : disertis tae men verbis hujus criminis accusatur ab Eusebio, lib. IV. praeparat.

cap. 6. Dων Philosophos GnosrisecuB hie potissimum daemonisau. quor te Deos vocat, familiarissime uim vide ur , N eoνum causam defendendam

'su cepisse, atque arcanat oram Ha ceteris mayoripudio pervestigust. Et alio ejusdem libri loco ait illum, rδεισιδιυμονία. de libro V. cap. 6. ipsum γπτεω ταορ των perscrutatum fuisse dicit. Unde& daemonum amicum de patronum illum appellat. V erum hac in re non tantum ethnicae coecitatis, sed vindictae divinae exemplum nimis quam manifestum in Porphyrici agnoscere videor. Qui cum divinam veritatem repudiasset, & sacras literas inexhaustum verae sapientiae fontem a verit tis spiritu promanantem turbare & conviciis foedare frustra studuis set, non solam ex fabulis, quas humana libido sibi finxit, sed ex saxis aliisque vilioribus materiis numinis majestatem confirmare voluit. Quinimo quod multo detestabilius est, ancipites daemonum voces,&perplexas Oraculorum ambages anxie conquisivit, ut ex spissis mendaciorum tenebris veritatis lucem eliceret. Fuit enim haud postremum

-Iis. Quod cum alibi tum sepissime ab Eusebio libro IV. de praepar. & Theodoreto serm. X. therap. citatur. Ubi uterque daemonum oracula impugnans Porphyrii potissimum autoritate ad ea evertenda utitur. Sed eum Eusebius lib. I Η. den onst. cap. 6. tertium ejus operis librum citet, perspicue apparet, id ipsum in plure libros distin--ctum fuisse. Interpres autem hoc loco hallucinatur, qui de Philosophia Selectorum vertit. Quem errorem & in Theodoreto passim commis sum video. Quin etiam apud D. Augustinum lib. X lx. de Civitat DEI cap. 23. ejusdem operis titulus corruptus legitur. Verba ejus haec sunt: Po emo ipse est DEM, quem dolitis vi miis ophoruma,

quamνu Christianorum acerrimus inimicuν, etiam per oracula quos Deos Putat, Deum magnum Porphπλε confitetur. Nam in Ebru quos Θεολογίων φιλοσο-ςίας appellat, inquisin exsequitur, atque eonscribit rerum ad Philosophiantis

pertinentiumve ut divisa re*onsa, G. Ita in omnibus editis legitur, nisi quod recentiores Θεολογία/ φιλοσοφίας commodioli fortassis sensu scri-

here maluerunt. Sed in vetustis Man ista Vaticanis icriptum deprehendi,

333쪽

hendi, τμgion Phisombras: quod in recentioribus aliquot melogion dem queri coepit. Sed fine dubio ia λογιουν reponendumia. Quod ciam ex ipsis Augustini verbis appareat; tum vero multo maxime ex eo, qu d totius hic locus ex III. libro Eusebii de demonstratione , iEvang transscriptus est. Sed fle apud Iulium Firmicum de error. profrel. alicubi editum observavi. Idem vero opus ab Eusebio lib. V. praepar. cap. X. & alibi vocatur ἡ τ λογίων σαυαγωγή. Colletiliostraeukrum. Utriusque inscriptionis rationem , ut & operis uni 'ersi argumentum lib. t V. dicti operis cap. 6. Eusebius refert.

ἀγαθων διωμονων. kς--εκλεξά γ' ιυπύ ἡγησα τη ικουους εἷνου, εις τε των Θεολογου ιδ ιο ιν , ε. τε προ ποπLO', ως σῶτῶ, Θεοπφώμ. Porphyriαι, inquit, in iis qua de Philo ubia exoraeumbaussa conscripsit, pleraque tum Ariclinω, tum exteνorum quoque Deorum ac bonorum daemonum restonsa collerit. potissimum seligens luse isere sibi exissimabat ad heologia virautem probancam,s aaetheosophiam,ut ipse νocare amat, si e divina sapientia Autaum promovendum. Nec temere dixerim eodem ne an diverso opere complexus merit Τά των Xαλλώων λόγωe, Chaldaeorum orat uti. Cuius ιEneas Sophista Christianus in Theophratio suo meminit. Inclinat tamen animus ut credam, cum totum illud oraculorum opus diversiis libris fuerit distinctum, unum aliquem seorsim Chaldaeorum oracula continuisse. AEneae verba haec luntr c άs νηγγ ώδε ανασχ' ἡ ἶλη, τῖn G GV Xαλδειοι λδάσκουσι , - ὀ Ποαφυν γ' ἄλικάφει θ Misy ολου

υλοι, Quo loco non pollum assentiri interpreti, qui καθ' ολου libri titulum sume existimavit. Rectius puto sic verti: neque ma-reria generationis V nisuipii expers, quod σ Chatrii s Porphyrius te docent. Ille enim integrum hbrum conscripsit, quo Chaldaeorum oracula producit, quibuν materiam genitam esse confirmatur. Nisi quis credat fui Isse hunc libruirtah sex illis πει ι λης, quos superius commemoravi. Quod & sequentia AEneae verba videntur probare: dum Porphyrium Plotini haedere librum explicasse scribit. Et in hanc lententiam potius discedo. Hisce addenda Resumtio libri, qui falso Zoroasri inscribitur, aisertus Gnost OM. cujus ipse in Plotini vita meminit: Ego vero Porphyrivi , inquit, malvis agumentis ostendo librum Zoroastris nomisis inscriptam Muturinum σ

334쪽

P. X. recentem esse s ab situ haresis autoribus conflictum : ut dogmata qua 1psi amplectuntur veteris iiDiu Zoroastra esse crederentur. Sed & aliorum antiquorum nominibus Gnosticos spurios suos laetus supposui sis Porphyrius dicto loco affirmat, & SS. Patres , qui scelestas illorum & nefandas

opiniones refutarunt, passim testantur. Caeterum duo haec Opera

quae recensui, theologicis sorte rectius annumerari potuiment. Cum&Eusebius praelat. libri Iv. praepar. fabulosam & fallacem oraculorum doctrinam ad tertium ethnicae theologiae genus referat , quod πιλιπικον Vocabatur. Sed & haud dubie mere mNi ea fuere quae Suidas Porphyrium scripsisse affirmat: Ei - Σαλδαίου. θαν o. βάολώκ In Iasiani Chaldai Phιosophi historiam libro IV. De Iuliano Chaldaeo Suidas alio loco : 'Iουλιανο - φιλοσοφ 'πατὴρ ἔ-Θεουργα 'Iουλιανοό. βιβλία

hujus Iuliani scriptis: ut dictu dissicile sit , utrum libri de daemoniis

bus iidem fuerint cum historia. Quamvis idem utrobique librorum numerus id potius suadeat, ut unum idemque opus ruisse credam. De praestigiis magicis Iuliani Chaldaei extat Sozomeni testimonium histor. Eccles lib. r. cap. . ubi vi carminis magici lapidem manu divisisse dicitur. Et forte hunc Chaldaeum intelligit D. A gustinus , quem lacris precibus potentias adjurasse ex Porphyrio refert lib. io. de Civit. Dei cap. p. Iulianum juniorem sive Theurgum sub M. Antonino Imp. vixisse testatur idem Suidas: eundemque veris sibus θεουργικἀ τελεωκἀ λόγια, atque alia ejusdem artis secreta edi disse refert r & Romanis coeli siccitate laborantibus pluvias magica arte produxilla affirmat. Meminit ejusdem Proclus libro IV. in .

Timaeum p. 246. ΟΘεν οἱ τῶν Θεουργων ἄκρes raι Θεον τοια ν , cτ νοὐνὰ υμν, σαν ως )ουλιανος ω ἐβδόμω των Meminit etiam Iuliani inter celebriores magos Arnobius lib. I. Age nune peniat quis seuper igneam zonam metus interiore ab orbe Zoroastres se. ET Dardanus,

Plias, Iulianus.Babulus , s si quis est alius , qui principatum re nomen' ιαν in ratibas habuim praestigiis. Quo isi loco nimium stibi indulget quo rundam criticorum audacia.

335쪽

CAP. XI.

Tot praestantis ingenii monumenta, &eruditissima in omni a

tium, ac scientiarum genere scripta uno i infelicissimo opere pro scripsit Porphyrius. Edidit enim xα- ιε. onim Chrisianos libros i s. quos nemo antiquorum non citat & detestatur. In Sicilia eum foetum hunc nefandum parturiisse supra ostendi. Scriptionis causas facile est colligere ex Tertulliano, Arnobio, Laetantio, aliisque qui contra gentes eo seculo scripserunt. Dolebant enim homines a vero Dei cultu aversi majorum suorum sacra ac religionem, quae tot annis obtinuerat, invalescenti ubique Christianismo Iocunia cederer quem nullis jam legibus prohiberi,nullis suppliciorum exemplis extirpari posse videbant: sed pressum latius se ditiundere , Reivitates ac provincias omnes pervadere : jamque numinum suorum templa passim vel deseri, vel dirui, vel in Ecclesias transmutari.Hinc Christianos publicos hostes sacra, profana omnia convellere , ν m. IV κιim clamabant. His publicae calamitates velut ab irato numine immissae tribuebantur : quod Christi adventus reliquam numinum turbam terris expulisset. Neque id solum, sed omnem humanitatis cultum eorum doctrina ex lingui, fle spissam quandam barbariem induci asserebant Hinc ad sacrae Scripturae autoritatem convellem dam omni conatu sese accingentes, styli simplicitatem ridebant, elevabant Oracula prophetarum , historias sacras in dubium vocabant, miracula, quae fidei firmandae edebantur,ut daemonum praestigias et debant: constantiam in Oppetenda morte pro Christo, obduratam exi- , stimabant animi pertinaciam, vel Haec vulgi conviciis, haec principum edictis nusquam non Christianis objiciebantur. Nec moderatiores fuere Philosophi, qui cum sapientiam hujus mundi quae- .rerent, ut Apostolus ait, Stultitia praeduationis of , Deum per septen tιam non cognoperam. Hinc Celii, Hieroclis, Iuliani , & inprimis Porphyrii coecus erga Christianam reli ilionem furor & λομαχια. M.que hujus quidem eo acrior &vehementior fuit impetus,quo majorem ingenii vim A: eruditionis copiam ad infaustum hoc certamen attulit. Nam quod praeclare a Platone dictum est, αι*ύσει Nes 3 -ας. Praesertim animus odii & impietatis iuriis

336쪽

exagitatus, violentos impetus, &ut Epicteti verbis utar, πιλα exerit. De totius operis argumento difficile est distincte quid & per partes pronunciare: cum omnia S S. Patrum scripta, quae calumniis nisce Opposuerant,interierint. Ex pauculis tamen locis, quae hinc inde ex sacro & horribili opere prosetuntur ab Eusebio, Hieronymo Raliis, conjicere licet, praecipuum Porphyrii laborem in eo versatum fuisse, ut sacrae Scripturae autoritatem,hoc est, fundamentum cui religio Christiana innitebatur, subverteret. Id cum ex caeteris locis mox producendis appareat, tum ex hisce Eusebii verbis lib.X. praep. cap. v.

quidem con semania Moysis antiquiotiuoum hominis cum Hebrais tumetis iam nobis longe atque infensi Fmi resimonium libet ad vere : Philosophum istum aequalem nos una intelligo, qui eo in opere quod adveνμι nos exodiavi σ magnitudine vulgavit, non modo nos, sed Μhraeos etiam, oe 'flum Moysem, esturosque post illum Prophetas iisdem contumehis onemvit.

Et primo quidem bbro ipsum de eontrarietate sacrarum litera- rum egisse apparet,atque id conatum suisse probare, non a Deo sed ab hominibus eas protectas: quod contradictiones& αναν Πωτεις in iis occurrant, quae scilicet a Deo summa ει simplicissima veritate pro manare non potuerint. Quem in finem maxime adducebat , quod Paulus ad Galatas cap. r. scribit, se Petro in faciem restitisse: undo tolligebat Apostolos,& quidem principes illorum, non publicae omni-

um latati, sed suae quemque gloriae privatim studuisse. Id SS. Patres

non uno loco testantur. D. Hieronymus in prooemio commentari in dictam Epist. Ead neqaaquam intelligens Ramneotes T steteratin μυ mu rius in primo operis fiat adversum nos libro μιrum a Paulo obiecit sa' reprehensum, quodnon recto pede interiret ad Gangesietandum : nolens s Himaeulam erronis inurere, cs huic procaeitatis e cae Aa eommune ficti dogmatis

accusare mendacium, dum inter se ecclesiarum principer dissid ηρ. Similia

ad ipsum locum capitis a. repetit. Idem Epistola ad D. Augustinum: Hanc autem explanationem , quam primm Origenes in decimo Syraoma.

reon fibro, abi epistolam Pauli ad Galatin interpremtur , s eateri deinceps imterpretes δεκηι secuti, illa vel maxime causa subintroducaent, mi Porphyrio reis spondeant bis hemanti: qui Parii arguit procaeimtem, quod principem apostolo-νum Petrum ausius est reprehendere , s arguere in faciem , ac nutiose constrino

gere, quod male fecerit id est, in eo errore fueris , in quo fuit i e qui alium arguit Glinquentem. Et ibidem paulo post: Ego , εmo alii ante me exposue- νunt causam, Ostorinus Mnestam dioensatisnem , ut G Apostoloru- radens Disit irod by Coosl

337쪽

am demonstiurena, s Masthemantu Porphrii impudentiam coercerem, qui P Dum s mutam puerili duit interse pugnasse cremmine: imo exarsisse Pariam

is invidiam virtutum Petri , dcc. Milia sub finem libri I . commenta. riorum in Esaiam apud eundem extant. Libra tertio de Scripturae interpretatione agebat: & eum ipsas sacras literas convellere non posset,damnabat exponendi modum et

praesertim Origenis allegorias. Quod perspicue apparet ex prolixo loco quem Eulebius hist. Eccles libro s. cap. I9. inde producit , Se

re conatur. Ipsi Porpllyrii verba .adscribere nimis Iongum foret: quae indicasse susticit. Ex eodem libro depromptum fuit testimonium illud de eruditione Origenis, quod vincentius Lirinensis incommonitorio adducit, ut ex citato Eusebii loco videre est. Libram quartum de histori, Mosaica& Iudaeorum antiquitatibus tractasse cognoscimus ex loco quem idem Eusebius libro i. praep. eap. s. adducit: ubi de Sancimniatonis Phoenicia historia agit: idemque libro io. cap. 9.& a Theodoreto serm. Σ. the p. repetitur. Excaeteris deinde nihil nominatim citatum observavL Duoderimus.

omnium celeberrimus est: quo Danielis Prophetiam sortiter oppugnavit, Hae de re operaepretium est D. Hieronymum loquenter

audire in prooemio commentariorum in eum Prophetam. Contra Hophetam moleium , inquit, duodecimum librum scribit Porphyriae, Misaaeam ab ipso, e tu inscriptus es nomine , esse compositum , bed a quodam qui temporibuι Antiochi, qui appellatus es Epiphanes , fueris in Iudaea , s non rem Danielem ventum disisse, quam illum narrassepraeterim , denique quit id, inque ad Antiochum dixerit, vemm historiam contineret si quid autem ultra visatus sit, ori Iatam ηemnit , sementitum. Cui bourti en*ondserua

338쪽

M eb Caesareensis episcopin tribis voluminibus, idest, octavoderimo caedecimo , s vice o. apollinarius quoque unognandi libνo, hocs, νhesimosex to: σ mue hos ex arte MFthoiuus. Multa deinde toto hoc commen

tario ex eodem libro affert, &resutat: cujus etiam in apologia adversus Rufinum, atque alibi meminit. Sed quam varia erudition hie liber refertus fuerit, haud obscure innuit sub finem ejusdem proo mii ; dum ex variis & reconditis autoribus compositum sitisse testatur.

Adintelligendas autem extremas panes Danielis mavisi x Graecorum historia

necessarias λ Sutorii νirilicet Callinui, Diodori, Hieran mi, Podibis, Posidonii, CDarii, Theonis, s Andronici eognomento Agypti: quos s Porphyrius ese securum se dicit. Verum & decimur renius liber adversus eundem prophetat scriptus fiat, teste Hieronymo in XXIV. caput Matth. eommentariorum lib. IV. De hoc loco, inqim, idest de abominatione desotitionis, quaasicta est a Daniele prophetae, flante in loco sancto, musta Porphyraus tertiodi σμgno operis sui volumine contra nos blasthemarit. CV sebius CasMeenses is scopias tribus restonaei voluminisas, &e. Nec magis a sacra Evangelio 'nim historia sibi temperavit. Nam & hanc falsitatis eum arguisse idem Hieronymus epistola CI. ad Pammachium testatur. Idemque libro lI. adversus Pelagianos, cum dixi iset, Christum , postquam negarat Ioad scenopegiam iturum, Ioan . VII. postea tamen ascendisse, additetit ut Porphprius: inconstantiae, ac murationis aecusat, uesiciens omnia scandalaad earnem esse reteνenda. Ei libro quaest. Hebraic. in Genesin: inquit, Porphyrius Eνangelistas, ad faciendum ignorantibus miruculum, s quod Dominuι super mare ambuloerit,pro lacu Genezareth mare appellabse calumnia.

rur. Ad Apostolorum actus spectat illud in epist. ad Demetriadem de virginitate servanda : denique is Apostolus Petrus nequaquam eu impreeata mortem, Ananiae scilicet & Sapphirae) ut sustus Porphyrius calammatur: sed DEIjassiciam prophetico stiritu annunciat. Ex eodem quoque Oper

haustum existimo, quod libro adversus Vigilantium ait Porphyrium miracula ad SS. martyrum sepulturas edita daemonum praestigias vocasse : ut & tres illas quaestiones D. Augustino propositas ab amico pagano, quibus sanctii limus Pater epistola XLIX. respondet; quam de sex quaestionibus p sanorum vulgo vocant. secundam scilicet, 'tertiam & quartam. Gaerebant enim, si Christiis se salutis viam. dicat, & gratiam & veritatem , & in se solo ponat animis sibi credentibus reditum , quid egerint tot seculorum homines ante Chri- ,

339쪽

stum deinde, cur Christus veteris testamenti sacrificia repudiari , eum D s illa instituerit tum etiam , quae proportio sit inter pec

eatum & aeternum supplicium , cum Christus dicat: in quacunque mensum mensi fueritu, metietur vobis, Earundem: libro II. retractat. cap. 3 . meminit. Verum cum D. Augustinus disertim amrmet, haec

de Porphyrio contra Christianos tanquam validiora decerpta fulsis, satis apparet quo loco gentiles hoste Porphyrii libros habuerint: cuippe quorum objectiones vix responsum admittere existimarent. Et sane δεινότη ac subtilitatem haud obscure fatetur in Hieronymus hilee verbis praefatione in Danielem: auram ex Myraphem, imo ιontra hunc lorum Porphyrius objiciat , testes tum Methodissi sebius, s Apollinaris, multis ν'suum millibus ejus vesania re nis pes nescio an curioso sectori saris merint. Et in Apologia ad Pammachium pro libris adversus Iovinanum: Origenes, inquit, Methodis3, Eusebius, Apollinaris musto versuam miltibus feribune aisersus Celsam sPorphFrium. Considerare quibus argumentia, s quam iabritis problemat Ma diabosi si ritu contexta subpermnt. Ea quia imerdum coguntur loqui, non quod semiant, sed quod necesse est 3 Heunt adfersus ea qua dicunt geη

riles. Atque hinc factum existimo,ut cum ipse acriori quodam veneno tela sua tinxerit,quibus religionem Christianam impetebat, quanta reliqui manifesti Ecclesiae hostes, Celsus,Hierocles,Iulianus atque alii, vehementius quoque odium sibi paraverit. Quod quidem satis su rq; Iligere est ex frequentissimis SS Patrum convitiis &-quihus DEI & veritatis hostem passim proscindunt & justissime exagi-.tant. Adeo ut mihi bene longum centonem contexere licerer,prae-lertim ex Eusebio, Theodoreto, & Hieronymo : quibus religio fuisse videtur nomen Porphyrii absque exsecritione proponere. Ab illo enim lib. I. de praep. cap. 9 & lib. IV. cap. 6. 6 F κἄΘ ἡμῶν.

340쪽

CAP. XI.

clesia, rubidam advertin Christum canem passim vocat: ut caeteros tace- 'am, apud quos nec pauciora, nec leviora reperias. Sed ne convitiis tantum Christi & veritatis hostem quis oppugnatum existimet, prodierunt adversus ipsum in arenam praecipui asquot Ecclesiae doctores, & manu conteria calumnias veritatis gladio jugularunt. Nam ut Fl. Lucius Dexter in Chronicis ad annum Christi CCCX. prodidit ; si modo autor tot assumentis adulteratus ad restimonium citari debeat: Triginta circiter sicriptores Catholei contra biasthemias Porpisorii philosioni scri eram, in his nonnulli Hulani si interpolatoribus eredendum. Istiusmodi enim assanias larga manu adscripserunt , qui suae nationis laudem sese aucturos hae ratione sperabant. Trium t men claris Isimorurn hominum opera potissimum in hoc certamin

eluxit, Methodii Patarensis, Eusebii Caesareensis,&Apollinaris La dicent. Sed nullius opus ad nostram aetatem pervenit. Credo quot Porphyrianis libris extinctis, & recepto per universum orbem Christianismo, istiusmodi seriptis Ecclesia Dei non amplius indigeret. Horum saepenumero meminit D. Hieronymus: praefatione in D nielem, &sub finem cap. XII. in apologia ad Pammachium , tum potissimum epistola LXXX lV. ad Magnum oratorem Romanum

Scri rexnt, inquit, conina nos Celpus atque Porphyrius. Prioriorigeses, asteνi Methodius, Eusebias s sol aris forensima restonderunt. -- , Origeras octo scripsit libras r Methodius usque ad decem millia procedit rem suum o Eusebius cs Apollinaris vitintiquisque s ινι gintae vocamina condidaeis

ruat. Methodius primus omnium ad veritatis defensionem signum sustulit, ante Diocletiani persecutionem , ut supra ostendi. Hunc nitidi compositique sermonis libros adversus Porphyrium confecisse seribit Hieronymus in Catal. ili. script. & disserti simum martyrema voeat cap. gr. in Daniel. nescio tamen utrum, mAsingulis resebnderit: cum eum ex parte tantum respondisse D. Hieronymus dicto loco, de alibi testetur. Sane elegantiam copiamque dicendi praeter Photii. , hominis κυαγ ἡτατου testimonium , & eclogas prolixas ab eo conservatas, abunde probat opusculum de humani arbitrii liberistate, cujus maxima pars publice extat: tum etiam convivium decet

virginum , πῆ παρειίας liber, & homiliae nonnullae, quae in Vaticana bibliotheca non sine publico damno latitanti Eusebii quoque opus contra Porphyrium Romae adhuc servari nimis temeret multi credunt. H et u et integroi librot blasphemiit contra

라틴어 텍스트