장음표시 사용
501쪽
D Causa D. Ulla, a i eniν δ e abfemanre de tautes tesmiles ripales par ιa fetiis publication dahura mereo faue dans la Hile de Rome. Haee Epistola iterum integra habetur in Appendice monumentorum dicti Tractatas iub liti. Κ, quam Appendieem se visitatIefatetur Intimatas arti q7. suae Persistentiae.
Sobnectitur & ibidem sub litt. L. Epistola Caneellarii ejusdem Senatus cunas
particulare iudicium expetierat Archi-Dux Leopoldus eumdem similiter monens, ut his cautela sollieite apponature Autument, inquit, it ferait a reaindre mee beauravde suist , εαe par ta suis publieation des Bulles o. Deereis da nisi Siem Dite a Roma , - -udmie a e menir obliser reuxis ea Pa a r obse ance δε itis MIles ti mereis, re qu 6 une forme inusitis . o laqueue lis Romaius oni π.d aut t/eM par plusi rs siis ae introduire par δεμ, ρour an antiν ledit Deoit de Sa Mosi Sed nec Ordines Statuum Brabantiae tam quam parem Patriae hie ibo muneri desum runt , suopliearuntque Ac ipsi Archiduei, ut ita Decretum publicationis modificaretur , ut inde argumentum lumi non posset, quasi per solam publieationem Romae factam Belgae poni tringerentur Bullis Romae ritu solito publieatis, prout ipsi Romani per clausulas in Bulla eontentas sat inseruabant .
Hie libellus resertur in praedicta Appendice sub littera MNon mirum proinde , quod Caesarea δι Catholio Sua Μaiestas, seu ejus Consilium
Stalus mandaverit Magno hule Consilio , ut Consiliarii Fileales se iungerent Suppliacanti in hae Causa ad tuendum De ius Prineipis; eum indubie pateret ex contextu Epistolae D. Intimati, liudium Be eonarum eius esse persuadere, Bullas vulgo Dogmaticas Belgas obligare; Be vim legis in Belgio obtinere, licet nulla Principis Placetatio areelsilat. Ut hoe studium ti conatum suum aliquo
lore obtegere posset,art. in . asserit , quod
Philippus iv. ia luis litteris de a 3. Iunii 639. voluerit obtervari stylum solitum ,εki est quoad Bultis dogmatteas . Me cum tales aereperit Miniser Apostolims eas d ferat ad Guberuatorem Bethii, qui eas eo municat eum Consilio Santityi , in quo dioicitur, nam dulla itia nihil continera
Retiis, quale eam nihiι in iis inveni aν , fabmittitur ab eodem Confisio ad Ministram solicum, Hujdem Consilii Secretarias , qui communicatam Eulum res Mait, o illius Qui relinquit, qui deinde ad Episcopas illas Aestuat , a quibAs in maece us pu
Addκ art. Iaa. Hae or non alia fi imtendat Doctor Ham pen, in Belgio non haberest ad Marium. Facile crederet Supplicans, quod si hae& non alia dixisset . quam quod ille enset ordinarius stylus in Bullarum dogmatiis earum publicatione servari solitus, sibi non haberet adversarium, nec D. Intimatum , nee & ipsum Intemuntium eiusque Patro nos . praesertim si eum D. Intimato palam in Seripitet suis nou semel declar asset, quod Bullae vulgo Dogmaticae ante omnem plane placerationem & reeognitionem in Consiliis Regiis factam Belgas, aliosque fideles conis stringerent, modo Romae ritu solito fuerint
Hine enim & D. Intemuntio , eiusquin Patronis sat persuasum esset, quod praedicta de stylo ordinario servari solita duntaxat
essent inspersa, ut conatus & studium , quod in Seriptis ubique elueet, aliquo colore te seretur ad evadendam condemnationem huisius Magni Consilii.
Expenduntur qua eontra doctrinam Suntiis cantis da Iurisdictione Principis praeseditim miminali tu Me Seripto per
D. Intimatus post expressam doctrinam
Supplieantis de neeessitate Placeti Regii super Ballis Pontifieiis vulgo dogma ti eis, subiungit in eadem Epistola , quod Supplicanet in suo Libro . evi titulus: Ius Melesiasteum m. tit. De Iurisdictisne Dei fassica doreat, Neque Getesia, neque Diso piis ejus premiam esse iuri Hisnem ,sed ρη cariam duntaxat , qualem Principes secutilam crediderunt ρο eoncesserent. Id nee sub hoc titulo, nec in toto suo Libro Mesruxit Supplicam a
502쪽
4 8 IEy Itas Sentent a Partim. Ne Iin. Absit Sapplieantem unquam docuisse aut asseruisse, quod neque Ecelesiae, neque Episcopis eius ulla esset propria iurildictio, sed retria duntaxat dependens a concessione 'nignitate Principis seculi. Quis enim ambigat, quin Eeclesiae eiusne Episcopis fit propria & non preearta,untaxat iurisdictio sive auctoritas, quam Chri litis dedit Apostolis, Mare. ev. I 6. vers. Iv or x6. dum eos misit in mundum aenisersum praeci cane Maveitiam omni crea-νωra , o bapti re eos ἰ imo eos misit seut ipse nussus fuerat a Patre , deditque eis potestatem solvendi & ligandi , quin de pertinaces in eriminibus 8e Eeese-Dam audire nolentes a eommunione & eietate fidelium resti dendi Ze excommunicandi, aliaque omnia ordinandi de dece
nendi. sine quibus ipsa fidelium secietat. seu Ecclesia ad finem intentum se ilicetatem am beatitudinem 3 perUenire non posset. Hane taritualem At salutem animarum iee spectantem iurisdictionem sive potestatem a Christo Ecelesiae; eiusque Epila piis tamquam Apostolorum Successoribus esse datam , atque ipsis esse propHam & non
precariam a concessione Prine ipis seculi dependentem, pluribus locis in suo opere adstruxit Supplicans , atque signanter Tom. I. parte I. tit. I 6. pari 226. O sqq.
Praeterea Gm. IV parte I.tit. east. .rium. I.
pas. Iozaiotavit Supplicans ex Ioanne Morino de administ. Saeramenti Poenitentiae lib. r.eap. q. IO. quod etiam a primis seculis, uti ima Ecelsa auctoritas in puniendis quίbωstumque Lareorum delici ἐς atque in earnquirendi patuerit. Insuper ex eodem Morino notavit eodem capite num. . pag. lol. quod Episcopi tum temporis in omnia erimina etiam oeculta inquisive int, ac quas processus instituerint, ut conformiter ad crimina detecta poenitentias
Imo & hoe eum Morino observavit M plicans, Episcopos iurisdictionem suam tune
in omnia crimina exercuisse , sacramentali, ut nune loquimur , ratione. Licet enim in peccata inquirerent, testes audirent, censuris aliisque Canonicis poenis contra peccatores procederent, tamen haec omnia unice ad ipsam peccatoris reconciliationem tendebant; imo omnia quae Epist
pi circa erimina exercebant, cum Poeniten. tiar Sacramento connectebantur. atque ad ipsum forum in temum Poenitent lae, sive antecedenter, sive consequenter reducebantur.
Itaque maniselle agnovit Supplicans iurisdictionem & auctoritatem a Chritto Eo. sesiae datam, eamque etiam sub Ethnicis
Imperatoribus independenter ab eorum conis Gisione aut benignitate fure prastris exe
Sed fle hoe fatetur Supplieans , hane iurisdictionem Emesiae fuisse totam spiritualem, de ad interna sive ad animarum salutem unice sese extendisse. Hine & ulterius monuit Supplieans Tom.
primitus Ecclesia eiusque Μmiliri adversus sceleratos & peeratores non procedebant, nisi eum respectu ad forum men tentiaIe, ipsumque forum poenitentiale seu internum non esset plane a soro externo & serensi sedaratum ; sie nee poenaς Eeclesia ejulque Ministri infligebant. nisi cum quodam rein speStu ad forum poenitentiale , ut proinde primis undeeim circiter seculis poenae Ecclesinicae potius habuerint rationem poenia tentiarum , quam poenarum, quem d modum
totis illis seeulis sorma procedendi Leelesiae
adversus criminosos magis ad ipsum Tribunal Poenitentiae quam ad forense & iudietate referebatur.
Hane inter proprie dictam Iurisdictionem eoactivam Prineipibus datam , & iurisdictionem improprie dictam, ac mere spiritualem Ecelesiae eiusque Episcopis a Christo datam, distinctionem etiam seculo octavo agnovit & expressit Gregorius II. Papa seribens ad Leonem Isaurum Imperatorem: Vides, ait, Imperator Ponti eum s I, ratorum discrimen . Si quispiam te ineud rit, domum eius publicas spolias, solam illi vitam relinquens, tandemque illum etiam vel f pendio necas, set evite truncas, via relegas, eumque longe a liberis o ob omnibus cognatis oe amicis suis amandas 'uti res non ira ς sed ubi peccaverit quiso eonfessus fueriι. suspendii mi amput tionis capitis loco Evangelium m C rem
ejus rem cibus ciscumponunt, eumqua tamquam ἐπ earcerem ἰn Secretaria Derorum a
vasortim aeraria conjiciunt, in Ecclesiae Dia eonia o is Cathecamena ablegant, ae via
503쪽
seerutis eius sejuniam, octili ue iasilias, m laudationem ον; eius inducunt, probeque fame QRirunt, tum pretiosum Corpus D
mini illi impartiunt , m sancto illius Samguine iliam potant eam uiam vas ele.ctionis restituerint ae immunem peccati, fead Dominum puram insontemque transmit-runt. Habetur ham Epistola Tom. 7. Cone. Generat. col. 16. & 27. edit. Labb.
Quamquam Christias eam plane spiritualem & internam iurisdictionem seu anctoritatem Eeclesiae eiusque Ministris dedisse eonstet, nequaquam tamen huius auctoritatis
exercitium tribus primis durantibus seculis sub Principibus ethnicis adepta fuit, sed id demum iub Constantino Magno eiusque sueeessoribus Christianis Imperatoribus com
Hoe & non aliud notare voluit Suppli
a. pag. 64. dixit, quod sent Ecelesiae atque Religionis curam crediderunt Principes Christiani ipsis Episcopis tamquam praecipuis eius Ministris & Apostolorum Mecessoridus, ita quoque ipsis eorrectionem eorum, quae Ecelesiam . Religionem , ejusque disciplinam spectant, ipsis detulerint, praesertim tamen, si quid quod hane turbaret a Clericis seu inferior: bus Eecleta Ministris fieri eontin
Perperam proinde ex his verbis D. Inti
arguit, quasi auctoritatem & iurisdictionem spiritualem, quam Christus Eeelesae ejusque Episcopis emeessit, a Principibus seculi a eepissent. Evidens enim est , quod Supplieans ibidem manifeste indicaverit eam auctoritatemti jurii fictionem Eeesesae eompetiisse, eam- e Principes Christianos quoad exercitium libenter Ecele sat vitulisse , sive permisisse. Cum vem D. Intimatus in sua supra nominata Epistola notet , doctrinam Su sieantis, quam tradit sub titulo de Iurisdicti ne tactisio' ea, evidens est, quod Intimatus arguere intendat Supplicantem di eo quod
doceat , neque Ecessa , neque Episcopis eius pra'riam esse iurisdictionem , nimirum eam iurisdictionem , de qua sub hoe titulo de Iurisdictione Eeclesia1mea praesertim in criminalibus agit Supplicans. Porio mandellam est, quod Applicans sub hoe titulo uniee tractet de pmprie ducta inrisdictione eriminali, quae tota exter na, quaeque ad vindictam & punitionem eriminum ili malefactorum per poenas temporales, pecuniarias, vel eo oris assilictis
vas dirigitur, quae proprie ad Ius Eladii σImperii pertinet. Hanc autem proprie dictam iurisdictio. nem vindieativam & externam plane diastinctam esse a iurisdictione mere spiritualidi intema, quam Christus suae Eeclesiae de dit, ex dictis patescit. Priorem namque iurisdictionem a Deo
Principibus, eorumque Μagistiatibus una cum Jure gladii eoncessam esse, sat se adinstruxilla confidit Supplieam. Eamque contra argutias Intimati plurimis solidisque rationibus & argumentis Principibus vendicarunt Amplissimi DD. Fistales in sua Duplica . Hi & una eum Supplieante ostendunt, quomodo tandem ex Principum benignitate& voluntate tacita vel expreta aliqua huius iurisdictionis pars, Ecelesiae eiusque Episcopis communieata sive indulta fuerit. Cum vem tota his iurisdictio eoactiva& externa Principibus competat, ut sua a Moritate pacem Reipublicae & subditorum
procurent Ec conservent, nequeunt eam i
tildictionem Prinei pes ita a se abdieare, ut illa abdicatio finem illum, ad quem data est, assequi non valeat. Quapropter utetur Supplicans, hane pinmae dictam externam & coactivam iurisdictionem eo sensu etiam hodie a Principe dependentem , ut si intelligat in hujus iurisdictionis a se indultae exercitium quae dam inepsisse, quae pacem & tranquillitatem populi turbarent , aut subditis grave nocumentum inserrent , posset ea Princeps ordinare , imo & ei limites praeseribere, quibuς hisce abusibus occurreretur . Hae poteitate iam pridem Principes Catholieos etiam nothos usos suisse evineunt eorum Edicta, quibus modum & leges praestribunt Iudieibus Ecclesiallieis in exercitio hujus iurisdictionis e tentiosae 3c externae ab iis servanda. Ae signanter anno I Φ7. praeteribitur per Philippum Bonum, quod Litterae Monitoriales , Inhibitoriae, aliave Mandata Judieam Ecclesiasticorum extero rum in Dueatu Brabantiae executionem habere non possent adversas ejuIdem Ducatus
504쪽
4M IMMItas sententia ineolas, nisi prorae fuissent exhibitae --erariis & Magistratibus septem respective
Capitalium Civitatum Dueatns Brabantiae, sub evius ditione morabatur is, contra quem Mandata dirigebantur, atque ab illis lirentia Μandata Ecclesiasti ea exequendi per Li
teras Patenter, ut voeant, fuisset obtenta.
Hoe sensu si D. Intimatus dicere volu rit, quod nulla iurisdictio Ecclesiae si πω Pria , led duntaxat preearia 3 quam ei seculi
Principes concedere voluerint, non refragabitur Supplicans, quantumvis nec hoc sub titulo de Iurisdictione Ecclesiastiea, nee alibi in toto suo opere dixerit, quod Iurisdictio EMesae sive Episcopis duntaxat st
Si autem per Me indieare voluerit D. Intimatus , quod nulla st Ecclesiae aut Episcopis propria Jarisdictio, sed duntaxat pre- earia, eo sensu, ut Principi liceret eam, nam ex benignitate Praedecessorum suorum ive tacita, sive expressa pacifice exercuere Episcopi, pro libitu & beneplae ito suo revocare, atque Eeclesiae & Episcopis adimere, hoe nullibi asseruit, nee asserit Sunt i-
Explanantur, gaea de pro IbItione Remana eris Supplicantis etii titulus , Ius Ecclesiasticum, &α scribis D. Intim
rus , quaeque inde perperam concludit, assitectis quibusdam parergis ad imissiam Supplicantis impertinenter adductis. DOMiNus Intimatus ut operibus Sudiplicantis, ae notanter operi , cui titulus, Ius Ecclesiasticum m. notam inurat, illud tamquam Romae examinatum, & per Pontificem condemnatum audacter asserit
Quis his legendo non erederet librum supplicantis per speetale aliquod Pontificis
Decretum fuisse eondemnatum Non dubium tamen, quin notum sit D. Intimato, nullum Ponti fieis Decretum contra librum Supplicantis unquam proditisse aut visum fuisse. Visum quidem & sparsum fuit quoddam Partam. Meuia. solium, quod prasserebat meretum Congre gatum is Cardinalium S. Olfieii sive Inquisitionis eontra haereticam pravitatem , de Feria tertia, cui insertus erat liber Supplueantis tamquam ab hac Congregatione prohibitus.. Porro si D. Intimatus parate & Mimo indagandae veritatis hoc opus Supplicantis pervolvisset, discere potuisset, Drereta ab hae Congregatione emanantia nequaquam Pontifici adscribenda esse , quandoquidem nullam aut admodum exiguam Decretorum ab hae Congregatione emanantium noti tiam Pontifex accipiat. Unde nee sub nomine Pontificis, sed talius Congregationis Cardinalium prodeunt; imo neque proprie ipsis Cardinalibus , qui libros huie Congregationi denuntiatos nee legere nee examinare solent, Decreta adscribenda sunt, sed Theologis praesertim Regularibus, quibus examen eommittitur qui propterea Consultores aut malifieatoresn minantur e quorum suffragiis di relatione Deereta hujus Congregationis sormantur, prout latius exposuit supplicans Tom. I. pari. i. dicti Operis, tit. 22. cap. R. ρες. 'TI. Rursus eamdem huius operis condemnaistionem quasi a Pontifice tactam reclamatari. I 37. ibidem asserens, librum hune a Pontisee eondemnatum ob doctrinam, quam in sua Epiliola, ut remum fermentum, quo Universitas Lovaniensis purganda esset, notavit Intimatus.
Credit Supplieans aeque ignotum D I timato ae Supplicanti, quid in hoe opere displieuerit Consultori sus aut Qualificatorubus, quibus examen commissum fuit,&ex quorum votis Cardinales processerant.
Illud equidem Supplicanti indicatum suit,
quid denuntiantem hoc opus moverit, per Reverendum Patrem D'Eliaeque ex Ord, ne Fratrum Praedicatorum, in quo Ordine ob eximiam suam eruditionem, aIiasque ibas praeclaras dotes primaria munia obiit, ae Romam evocatus ibidem Theologiam d euit, atque per Congregationes Cardinalium in Consultorem & Galifieatorem adhibitus,& nuper hie Prior Conventus Namurcensis desuntius. Hie per Litteras de p. Septembris II 2.sgnificavit Supplicanti , quod D. Van-S steten tune vicarius Generalis Archiepia
505쪽
seopi Meebliniensis, deinde Episcopus Bru-gense ipsi adsuerit 6. eiusdem mensis; a
que inter alia verba , quae colloquebamur, inquit is non dubito , aiebat , Patemitari tem Vestram multum occupari etiam ari Saeris Congregationibus. Cui ego: Imo, is Domine, multum oecupor , & non in-- frequenter Sacrae Congrmationes suis manis datis me honorant, ae forte brevi mihi is committetur examen Iuris Ecclesiastidi
es Domini Uan-Espen, cum dicaturis illud a te iam este denuntiatum. Tibi is autem declaro in antecessum, quod si is istius operis examen mihi committatur,
is ex mea sententia certo non condemnais
is bitur z Nam ipsum perlegi ,& nihil quod
is censuram mereatur in ipso offendi . Ado hoc ipse mox erubuit, & tantum nonis obmutuit. Resumpto interim animo, h ,, mili voce respondit: Nee nos Librum il- is tum denuntiamus, quod aliquid contineat ,, contra Fidem aut bonos mores; sed quod is iurisdictioni Ecclesasticae non satis faveat, is imo potius illam impugnet & deprimat ;is atque inter caetera Ius adscribat Potellati,, laeculari dijudicandi & relolvendi in dubiisse de immunitate is . Ex his novit Supplieans hoe suum opus per Vicarium Generalem D. Arehiepiscopi deiuncti ob id fuisse denuntiatum , quod in eo videretur magis favere huic Magno Consilio quam D. Archiepiscopo , in quaellione quae tum temporis inter hoe Consilium &Arehiepiscopum vertebatur ; nimirum cui
competeret iudicium , utrum crimen commissum gauderet immunitate, an non , ade
que iudicandi de immunitate. Insuper ex his cognovit Supplicans, quod etiam fatente dicto D.Vieario Generali denuntiante in ipso opere nihil deprehensum suerit fidei aut bonis moribus repugnans ,
cujus tamen contrarium indicare uidetur u
luisse Intimatus, dum in sua Epistola relatis duobus articulis, quos specialiter notavit
ex Libro Supplicantis, tabjungit, & phsim
alibi pejora a Quae prieterea eodem articulo & sequentibus occasione hujus Decreti garrit , vani clamores sunt. Quid notius quam per Congregationes Cardinalium passim omnes Libros prohibe
minentias Principum tueantur Id iam pridem notavit Vir Clarissimus Franciscuς Salgado in suo Tractuu de Supisplicatione ad Sanctissimam , pari. 2. ω ῖyonum. I oe sequentibus t Quod assidus practicari videamus circa Libros Catholic
rum Auctorum horum Regnorum tractantesto fundantes Regis Catholiri Iurisdictio ustis
aut Regalias maxime in rebus Erit fiost eis sibi eo etentes , aut de iure , aut indialtis solicis, sυe etiam immemorabili consi tudine a Sede Apostolica diu tolerata , in Romana Curia prohiberi , O' Detari , o ad hoe Bresia Apostolica tran Isti ad I quisitionem supremam Hispaniae publicanda. Adjungit , quod Rex Catholicus omni
conatu , cultu tamen reverenti , huic vi
tentii suis Itiribus Regali Ms o sibi ira
illatae oecurrat , agnoscens hane prohibiti nem duntaxat tendere ad infringenda sua iura , necnou u grave θ intolerabili prahi dicium suum , ae proinde impediens talis Ereυis executionem ad mitanda scandala , penes se retineat.
Hanc Romanorum praxim 8c propostum proscribendi quaecumque similia Scripta sat manifeste prodit Regula septima Indi eis Romani , praescribens Inquisitoribus & Episse pis, expungendas esse e Libris propositiones, etiam quae funt contra libertatem , immuis nitatem, o iurisdictionem Eeιlsasicam. Quid enim id aliud quam iuxta hane Regulam expungenda esse omnia, quae ad lana
danda Iura Regia in materia Ecclesallica in Libris aut Scriptis occurrunt Seitur enim ea omnia in Curia Romana reputari tamquam libertati, immunitati, &jurisdictioni Eeelesiastieae adversa. Quidni is itur Caelareae & Catholieae suae Maseitati elusque supremis Auditoriis tueri liceat doctrinam, qua exponuntur Jura Re gia , tametsi in Curia Romana Liber ob similem rationem fuisset proicriptusi Interim ex his manifestius se prodit studium D. Intimati placendi D. Internuntio &Curiae Romanae, quci persuadeat Bullas Pontificias , quin & Decreta quaecumque e Conis gregationibus Cardinalium emanantia obli, gare omnes Christi fideles , modo Romae ritu solito fuerint publicatae, tametsi nec in Consiliis Regiis visae aut recognitae fuerint;
506쪽
a8a AE tas Senuutia Pariam. Methi mimo nee per Episcopos ritii solito per Provincias publicatae. Neque enim in hae tota sua Persistentia vel verbo indicavit D. Intimatus , Decretum Congregationis , quo opus Supplicantis prohibitum dicitur , unquam ad Consilium Sanctius, aliudve Regium Auditorium
missum esse , multo minuς in eo examinatum aut recognitum , vel etiam aliqua legitima auctoritate Ecclesiastica ritu solito publicatum. Neque id unquam probatum iri eonfidit Supplicans , cui non nisi privatim aliquid de hae prohibitione innotuit. Cum igitur nulla sit quaellio super praetento hoc Cardinalium Deereto , nescit Supplicans, quid sibi velit Intimatus ara. 34'. dicendo e Ita tit insuuatus se obmiitendo .n di ainatoria hac ea a Tribunali laico ,
illud sat et vid indirecta judicem super
hae quaesioue : An scilicet Pontifex male, an bene condemnasset librum & doctrinam Actoris. De hoe solo quaeritur in hae causa, utrum D. Intimatus doctrinam Supplieantis recte proclamet tamquam noUum fermentum , quo optandum esset ut Universitas Lovaniensis purgaretur . Et utrum similem notam inurendo doctrinae per latus Supplicantis eamdem notam non inurat Iuribus Caesareae &Catholicae sua: Maj estatis. Num sorsan eredet D. Intimatus , sas non esse Principi, eiulae Supremis Audit xiis Iura sua tueri , ubi vel spargitur aliquod Decretum Curiae Romanae, quo prinscriptus dieitur Liber, in quo Jura Principis
Frivolum plane est quod dieit art. III. o lue a. his verbis: Insuper manifestum est, quod Intimatus Epistolam suam non scripserit , nisi etelo & offieio Vicariatus sui Apostoliet , ut denuo super hae samosa &diffamatoria actione contestari non possit coram Tribunali laico sine maximo Status Eeelesiasti ei dedecore, & totius Ecelesae Belgicae perturbatione.
Quo enim etelo Intimatus Epistolam suam seripserit, inquirere non intendit Supplicans hoc novit , quod Ieius . quem pro tuenda& amplianda auctoritate & insallibilitate Pontificia praefert, nullatenus requireret hanem Supplicantem ejusque doctrinam eat malam & notam.
uod vero dicit , se eoram hoe Trit eis nati laico super hae quaestione contestari non posse sine maximo Status Ecclesiastisci dedecore , & totius Ecclesiae Belgicae perturbatione , non eapit Supplicans quid velit. Num sne dedecore Status Ecclesiastici ,& totius Eeclesiae Belgicae perturbatione licebit Vicario Apostolieo &Consiliario Regio doctrinam Supplicantis ut novis fermentum publice proclamare , & per latus Supplicantis indubitata Iura Principis convellere ; & non licebit hane doctrinam &Jura Principis coram Auditorio Principis vindicare & tueri Quidquid enim Intimatus clamet , ut se hule Magno Consilio subtrahat, de immunitate Sacerdotum in causis personalibus praesertim eriminalibus , praesenti causae nec in speciem applieari posse , iam pluribus in hoc Scripto probatum est, solideque adstruxerunt in sua Duplica DD. Consiliarii Flu
Nihil magis frivolum & impertinens , tuam ea quibus replet tres posteriores suae
Ut enim probaret, ex iuilificatione Su plicantis ae eius doctrinae approbatione, seu potius condemnatione Intimati , dedeeus maximum inferendum Statui Ecclesiasti eo ,& seenturam totius Ecclesiae Belgicae pediturbationem subsungit art. I 33. Siquidem
omnes Episcopi Belgici eum ipso Pontifico factis suis & actitatis atque Litteris suis praelatis Actis Ecelesae Mechliniensis insertis declarant , quod Bulla Unigenitus executionem & observantiam habere debeat , etsi non sit placetata Placito, quale D.Van- Espen eum sibi adhaerentibus exigit pro eius dem Bullae obligatione. Quid impertinentius ti indignius Consti rio Regioὶ Facile credet Supplitans, quod Pontifex Melut Curia factis & dictis sat declarent. non tantum Bullam Unigenitus , sed & omnes quascumque Bullas & Deereta Romae ritu solito publicata Christi Fideles obligare, iliaeet in Provinciis non sint placetatae, imo negritu solito publicatae. Quod ulterius dicat, Episcopos, aliosque praelatos Belgii, quorum Litterae Actis E elesiae Mechlinientis insertae leguntur , fa
507쪽
In Causa D. V Actis suis & actitatis deelarasse , Bullam innigenisas exeeutionem & observantiam habere debere , etiamsi non fit placetata Placeto , quale D. Vam Espen eum sibi adhaerentibus exigit pro ejusdem Bullae obligatione, non facile credet Supplicans , nescitque qua temeritate & audacia id hisce Praelatis aia
Noverat enim Intimatus, & in hae sua Persistentia m. 48. fatetur , Supplicantem non aliud Placetum requirere, nisi ut Bul-Iae ncitanter Dogmaticae in Consiliis Regi ix exhibeantur, ibidemque Gognoscantur, num in illis nihil oecurrat sub praetextu dogmatis , quod iuribus ti praeeminentia Prinei-pis eiusque Uassallorum repugnet, aut Rempublicam turbare queat.
Quod si nihil simile Meurrat , intimetur sive Scripto sue verbo Bullae publicationem postulanti, Principi placere, ut publicetur
Sane si Epistopi & Praelati lactis suis &actitatis declaraverint Bullam Unigenitus eraeutionem & observantiam habere debere , etiamsi non si plaeetata eiusmodi Pl eeto, quale & non aloed exegit Suppliean viderint ipsi, num Iuribus sui Prineipis mendis & eonservandis sat attenderint. Hoe direre non veretur Supplicans, quods Me lactis suis & actitatis deelaraverint. se a praedecessorum suorum etelo in tuendo
hoe Iare Regio plurimum deflexisse , uti ex supra dictis intelligi potest. Interim quid hi Praelati iactis suis & actitatis deela averint , & utrum Placitum Re tum praevie ad publieationem Bullae ha-uerint , vel de eo legitime ipsis constiterit , aut quomodo ad promulgationem processerint , inquirere ad Supplicantem non
Quid deinde indignius Consiliario Regio,
quam praetendere , quod ex assertione Iurium Suae Maiestatis, ae notanter I uris Pla- erat , sequatur legitima Episeoporum acta esse infringenda Si enim Episcopi, aliique Praelati, qu tum Acta in dicto libello eontinentur, pro tesserint ut fideles subditi & Ministri sui Principis , nihil est quod suis Actis timere debeant per Principis Jura praejudican
Sed nee subditi Prineipum a debita obe-
dientia & reverentia Pontifici, aut Epist pis suis revocabuntur , si ipsis Iura Regia per suos Episcopos, aliosque Pastores rite exisponantur ; sed discent rationabile obsequium eis exhibere , & reddere quae sunt Caesaris Caesari, o quae sunt Dei Deo. Μatth.eap.
Finali denique articulo intolerabilem institiam prodit Intimatus , dum coneludit , ex iustificatione Supplieantis seu approbatio ne eius doctrinae consequens fore, nee Ballam In eminenti aeeeptandam esse , subiuncta hac ratione, quod hactenus non sit pla
Si enim D. Intimato non saeuisset leg re librum Supplieantis , in quo ostenditur hane Bullam esse solemniter placeta tam . saltem inspicere potuisset libros Edictorum Prineipum nostrorum , in quibus pari. 3. Edict. Brabant in lib. I. tit. 3. integram Bullam , cum adiuncto Edicto Regio, quo eius publicatio &erecutio non tantum per mittitur , sed & mandatur , reperilset. Quid circa Bullam meam Domini, quam
eodem arti reclamat , contigerit, aut quem
usum istius Bullae hactenus secerint Episcopi , non est Supplieantis inquirere, sed e rum potius, qui ex officio Jura Regia tueri
Ex hactenus dictis perspectum habebit
ut eonfidit Supplicans , hoc Magnum Con silium per Supplieantem de necessitate Pia reti Regii super Bullis & Rescriptis Romanis id unum fuisse assertum , Prine ipi ius esse reeosnostendi Ec examinandi quae misque Rescripta aut Bullas , priusquam persuas Provincias publicari aut vim legis ob
Nee ius illud ad ullam Bullarum aut Reis scriptorum speciem restringi posse sine totali hujus Iuris eversione. Hoc & perspectum habuere quicumque de hoe Iure Principis scripsere, qui & pr pterea nulla iniecta restrictione generatim asseruerunt , Ius esse Principi quaeeumque Rescripta Romana a Prinei pe ejusve supremis Auditoriis revidendi priusquam publieari sinantur ; ne alias si quaedam in certa materia Rescripta seu Bullae sine praevio hoe Principis examine & consensu publicari ponsent , sub praetextu & pallio hujusmodi Rescriptorum, & Bullarum, ab extra induee-Pp p x re
508쪽
4 4 IE has sententiarentur nonnulla Iuribus & praerogativis Principis ejusque Vagallorum , necnon consuetudinibus inveteratis Provinciarum adverta, idque etiam non raro cum summa Reipublieae perturbatione.
Imo credit Supplicans , quod ante Franeiseum Zypatum officialem de Archidiaconum Antuerpiensem nullus, qui de hoc Iure Regio scripserit , hoe Jus ad Rescripta beneficiaria , eaque privatis data relirinxe- sit , uti in sua Analysi Juris Canonici re-- rinxisse videtur hie Auctor, quem & pr
'. erea ut suum Patronum unicum ad nauisam reelamat Intimatus,
Uerum s D. Intimatus attendere Uoluisset, quae cirea sentcntiam huius Auctoris notavit Supplicans in suo Tractatu de Placito Regio parte s. cap. R. comperisset , quam infirma plane sint fundamenta , imo & frivolae rationes, super quibus hane suam restrictionem ad limere voluit Zypaeus , imo quod
e remictio Zypaei plane evertat se pum Placiti. Et quod amplius est , vidisset D. Intiis matus f. 4. quod in hae restrictione sibi
non eoniliterit Zypaeus, ae notanter in suis Consultationibus; ae nominatim quod Coninsultatione deeima responderit, inniales non constringi aut posse conitringi ad clausuram iuxta Constitutionem Pii V. tametsi huius Constitutionis observantia etiam in Synodo Provinetali Meehliniensi praeteriberetur , isque eo solo titulo , quod Principia Plaetis non fuisset munita. Circa seeundum artieulum . quem D. Intimatus ut novum sementum notavit , facile Partim. Mectan.
perspieient Amplissimi DD. senatores . lam Iurisdictionem Iudicialem 3c fori existemi , quae esse non poteli sine aliqua coeris citione , sive ut Juxi leonsulti loquuntur sine
mixto Imperio de qua sola tamquam vera iurisdictione egit Supplicans Tom. IV. io 3. parte sui oneris esse propriam Prinei-pi , neque a Christo similem Iurit dictionem sori externi , sive coactivam datam fuisse Eeclesiae seu Apostolis, sed spiritualem duntaxat, & lalutem animarum pro scopo h
Id & iam pridem etiam Romana Eecle-sa lat patenter reeognovit in publico infi-eio inserendo Collectae seu orationi recitandae in Festo Cathedra sancti Petri hane restrictionem his verbis e Deus , qui beato Petra Apostolo collatis clavibus regui Coel rum ANIMA s ligandi atque solviussi Ponti-feium tradidisti , σα Quae restrictio h die adhue Oeeurrit in Missali Romano typis Plantinianis impreIIo Antuerpiae anno I 6. sed in reeentioribus tandem per Curiales Romanos ad ampIifieandam Iurisdictionem Eeclesiastieam notanter Pontificiam sum m pere intentos, sublata est per substractionem
Sperat proinde Supplicans sat probatum , doctrinam suam de Plaeito Regio & R
gia lurisdictione ut novum fermentum . qua Universitas Lovaniensis purganda esset, nintari non potuisse , niti una per latus Sudiplicantis eidem nota notarentur indubitata
Iura Caesareae & Catholi eae suae Maiestatis. Ita sub humili eorrectione, &e. Sunatum d L. B. VAN-ESPEN.
509쪽
Exhibitus Magno Constio Mechliniae per PETRUM GOvAERTs Consiliarium ibidem Ecclesiasticum , 3c Vicarium
EX ponit reverenter Petrus Govaeris huius Consilii Consiliarius Ecclesiallieus ,
tamquam Uiearius A stolieus Busco duce issis, quod Clarissimus Dominus Z erus Van--
Elpini J. U. Doctor, & SS. Canonum in Universitate Lovaniensi Professee obtulerithule Consilio I9. Augusti iri'. Libellum supplicem, cui iunxit alium per ipsam pr. vie presentatum Caesareae & Regiae suae Matellati in suo Consilio Status, Exponenti Uieario Apostolico Bustoducens, Archiepiscopo Meel, liniensi, & Summo Pontifici perquam iniuriosum , imo & ipsi Saerae Caesareae & Resiae Persoriae, ipsiusque per
sonali ae ex ello Decreto contradicentem ,
reiecta & ingrata adulatione ; quo sellicet exponit, quod in suo Tractata de pulsieatione Legum Achsa caram Ruduerit euique larisdictioni figere suos limites, ut reddantuν ea qua Caesaris Caesari, o qua sunt Dei Deo: nee dissitetur dicto Libello, sententiam suam in tuo Tractatu traditam de necesserate Piaciti. seu consensus Maii δε- peν omnibus Bullis , mereris , Rescriptis Romanis, imo, ut additur, de eadem sua
sententia gloriatur. Ut vero certius cognoscatur quae & qualit sit his eius iententia , lubet illam colligere ex diversis & dispersis in dicto Tractatu expressionibuς.
In frontispieio dicti Tractatus seu Libri
declarat se ostensurum , suod Placitum Regium . quod in Provinciis Regiis requiritarante Bullarum publicationem & executi nem , extendatur indifferemtere ad quascum que Bullas , etiam DOGM TICAS. Et parte s. eiusdem Libri de usu Plaeiti Regii super Bullis dogmaticis eap. I. f.
circa finem, ut nullum sit dubium de quibus & qualibus Dogmaticis loquatur, ita
habet . Cum enim, ut supra ditium est, Princλpis iniciam es Reipubliea tam Eeelesiast, eae quam Ciυilis mei σ tranquillitati eo fulere , eaque omnia quae turbara m eis proenire in quantum . a Fides ligio Cathorica sinit , iure merito Principes
contendunt, mereta Romana , etiam Fidens
aut Relisionem spectantia ad examen effer oranda π Placiis suo firmanda, prius uam per suas regiones in modum nova L ais promulgentur, aut populus sbi subjectus illis adserivatων , aut ad earum obse a tiam per censuras aliave media eo Aiatur Siquidem, ut docet, Bullae quantumcumque Dogmaticae non obligant Catholicos in eo scientia , antequam Haeito Resio sol f mata , & sine eo non possunt publicari aut executioni mandari. Atque iterum eadem parte s. ωp. a. q. ulterius pergit & diei te Ex hactenas diauis eonclud; tur , Plae tum Regium aque requiri ante publicationem Buliarum dor
maticarum quam caterorum Rescriptorum .
ejusque usum super Bullis dogmaticis ab antiquo in Belgio fui e usitatum , probatur ex auctoritate Ioannis Driedonis. Eiusmodi insolitis expressionibus, & unuvoea Bullarum Apostoli earum aequiparatim , ne seu aequali earum plaeetationis necessitudinis sententiam suam manifestat; in qua , ut dieit, gloriatur, quae nimirum primus Misi a Doctor Belga oppugnat , & ut sibi
imaginatur vincit sententiam eontrariam Suis
premi Belgii Prineipis & ipsorum Pont,
Doctoris huius sententiae suam contrariam manifestavit Philippus quartus, secutus pris
510쪽
'hitas sentoriae Parium. Mecum. avum suum Carolum quintum, aliosque suos Praedecessores , quando Epistola su1 Madri- ω ad Belgii Gubernatorem mista II. Iunii I 639. expressis verbis distinguit inter Bullas mere dogmaticas, & Bullas conee las super materia beneficiali & litigiosa in
bis : Hacitiam Regis aeque requiritur ante publicationem Bullaram dogmat cartim quam caeterertim Rescriptor&m .
Ad sententiam vero Philippi IV. contrarium declarantem respondit in suo Tractatu pari. q. cap. q. f. I. in fine hisce verbis: Atque inde apparet, quia Regi Catholicosi erit obreptum, quando per Nuntium Ap solicam ipsi fuit persuasum Litteras Placi-ι. in Belgio non requiri nisi in mater is leneficialibus inter partes. Temeraria sane& iniuriosa Regalis Decreti interpretatio acta a viro privato lPost longas partium disputationes, ipsa Regis persona deelarat indefinite, qu en m tiere dogmatique Ie Plaeet n est pas requis; ut una declaret Placitum in ista materia non spectare ad iura seu praerogativas Regiae Μaiestatis r interim D. Uan-Espengloriosus in sua sententia , respondet Prin
cipem errare ex obreptione Internuntii.
Nee tantum hie stlit Vir Clarissimus , sed ulterius Meet , & asseveranter repetit sepius, usim sunt eius verba stiper mLIis dogmaticis ab antiquo in Boselo Disse
Utatum : absque eo quod vel unicum a- sum, vel exemplum talis usus alleget, vel allegare possit; neque enim Bulla In eminenti, neque Bulla Vineam Domini, neque alia similis Dogmati ea Regio Plaeito fimmatae fuerunt ante suam publicationem rvt D. Van-Espen etiam ipsis Ponti fiet bus& in facto & in iure si contrarius. Innocentius X. per Nuntium ceri or sa-ctus, quod hoe praetextu Bulla In eminenti non publicaretur, in forma Brevis scripsit ad Archiducem Leopoldum tr. Novembris i 63 t. his terminis: Audiri hoe siue animi honore nou potes ς etenim numquam plane cognitum est ab ullo υA Summo Pontifice, v I Conciliis priυilegium tale Apostoliea -- testatis desertissimum prodiisse , nee ali a sne audeat Principis temyoralis privilegium allegare ἰ quoniam id esses auctoritatem ligonai e T solisndi au mas a Christo Domiano soli eius Vicario concessam , sibi temere
Et Alexander VII. intelligens remoram fieri publieationi Decreti Pontificii 6. SNptembris I 6 7. eo praetextu sunt verba Alexandri in sua Sanctione r4 Martii 3658. quia in Brabantiis rimineis seu Ducam , non polint talia Decreta pullicari, set exeis tutioni mandari sene permisoue m Plaeito; cumque loe sit ut Pontifex prosequitur a
alienum a ratione , pietate ac religione C
tholicorum Principum , praesertim Serehissmi Philippi Hispaniarum Regis vere pii 1mi, quod mereta Pont; cia animarum
salutem , mores ac regimen unλου Eeci
sa concernentia , non possent iu riminciis publicari, MI executioisi mandari sine permissone aMt sine Placito , eum certis numst potestatem a Christo Domino nostro eius in terris Vicario traditam, non eadere sub manu Resea.
Audivit Catholicus Eeclesiae Protector, &paruit fidelis Ecclesiae Filius Philippus IV.
postquam sepius per suos Gubematores mandasset , ut publicaretur Bulla Apostolieaeontra Librum Jansenti emanata , citra omne Placitum Regium , ut colligere licet ex
Copia hie juncta sub littera RTandem auditis Nuntii querelis & saga. eissimorum Consilii Privati , & Brabantiae
Consiliariorum Consultationibus, & omnibus, ut Rex loquitur, mature considerati & praelertim , que D mattere doni ii 3'agieest purement dogmatique , se Placet n F espas requis : ut super hae quaellione inter supremos Saeerdotii & Imperii Catholiet Prine ipes eorumque Decreta summa sit eon-eordia , quibuς dum directe opponit D Uan- Espen suam de Plaeito sententiam , stim luet ei additur, ut de ea glorietur , quando per eam solus & unieus Bes ga non tantum ingentem Theologorum & Jurisconsultorum multitudinem oppugnat , verum Principes