장음표시 사용
601쪽
Ad Pr nebem . C A p. VII. D Iudicii, & per abusum Iurisdictionis Ecclesiasticae, contra praescripta Legum & Ca- nonum latam , posse tamquam nullam tiinvalidam eontemni, ae ne quidem in f ro externo servandam esse ; nisi forte se vanda sciret ratione scandali, quod oecas ne talis contemptus oriretur in populo, pr pterea quod populus nesciens Censuram esse littere h,υaliis inflictam , facile existimaret a non obtemperante Censum , ipsam Cloium potestatem vilipendi. Contemptus non est dicendus , inquit Ge sonius Con . 4. se intervenire contra prae-- ceptum aliquod Praelati, quando manife- is ste & notorie Praelatus abutitur in hu-- iusmodi praecepto Clavium potestate, &is hoe dum stit & cognoscit ille, qui nonis obedit, nec aliunde generat in se vel in
Hi ne se scANDALvM QvACVMQVE RA Tio NE cesset , o innotescat aliis uva LiTAssENTENTlae, eessat obligatio. Ita post Navarrum de hae Censura tractans Suare sus e Societate Iesu Theologus, de Censuris dio. sies. 7. num. I 6. Qualitas autem Censurae potest populo innotescere , ae ita scandalum tolli , per .nformationes idoneas , ut observat Cers
nius Consid. II. quibus f nolit acquiescere , uepse jam erit iudieandus de scandalo non dato , sed accepto, hoe est de scandalo PM-ν forum oe ex malitia, non poturum σex Iimplieitate veι ignorantia , Verum eum merito vis major timeatur ex parte Superiorum Ecclesiasticorum, si e rum Censuris quantumvis violentis non pareatur, nisi superiori & sortiori manu quis fuerit munitus, non sne causa proted io
Regia imploratur, ut in exercitio spirituali& Eeelesiastieo , libere & tuto , sine ulla
specie contemptus Cloium quis valeat con
A Contemptus Gallum ait Cersonius se Cres i. decima non semper invenituris apud illos, qui nedum non obediunt Sen
ri ris per Papam vel suos; sed etiam nonis est iudicanda esse aptid illos, qui per P -
is Lex enim naturalis dictat, ut possit visse vi repelli: CONSTAT autem quod TALE so EXCOMMUNICATiONEs non debeant di-- ei ius, sed vis oe violentia, contra quamis FAS HABET liber homo vel animus se is tueri M.
Idem tenet Gersonius in D sitis ne superius memoratae essertionis: ubi enim monuit , certissimum esse quasdam Sententias Pastoris vel Papae non esse tenendas nee timendas, ut si excommunicare vellent illos,
qui suo Regi ρο Dis Edictis rationabilibus
editint; pollea addit, quod is Rex debeaeis protegere subditos suos, si praemUforum o is casione, & propter obedientiam sbi sa- ,, fiam pati habeant, & Hsumere causam
se in se, & sub hae protestisne subditi tomis seculares quam Eccle sici debent oe posse sint in quiete vivere Est igitur constans magni Gersonii sententia , Ecclesiasticos , adversus Censuris nulliter latas tamquam adversus vim & mklentiam , Regi 2 protectione munitos libere ac quiete polle, quin imo debere, iuncti nes suas spirituales continuare, non obstantibus ejusmodi Censuris. Certe eum Censura ex se nulla, ad verissus Canonum Legumque praescripta lata , unice servanda sit in foro extemo rationefandali, quidni sub potenti Principis, Ca- nonum , Legumque cullodis protectione &manutenentia , liceat Clericis functiones Ee-elesallicas spirituales & Sacramentales libere continuare eum, ut supra manifeste stensum est, Principis officium ae debitum sit , oppressos Clericos adversus Censuras Oiolentas & vis facti inflictas potenter pro tegere , eosdemque in iuribus & nr uniis sui quantumcumque spiritualibus, in quibus turbabantur, efficaciter manu tenere.
Etenim si tali Centur 1 innodatus, ab ea ad Iudicem Eeclesiasticum appellationem instituisset , isque eam nullam & invalidam declarasset; nullus est qui dubitet, quin ille functiones suas Ee lesiasti eas li re posset
resumere , eo quod legitime constaret a ctoritate publica, de nullitate Censurae, alisque ita cessaret scandalum, quod alias tu
Igitur quoties oppressis Clericis protectis Principis conceditur adversus Censuras E
602쪽
378 Tractatus de Recursu clesiasticas violoto Diuisio & subvirea imsitia inflictas , toties illis pariter licebit
functiones spirituales resumere & continuare et eo quod, dum iam debite publica auctoritate eonstabit eas suisse nulli ter latas , scandatum pariter sit cessaturum , quod ex non observantia seu eontemptu timebatur esquidem & ad Consilia Regia, ut ex deductis liquide constat , eognitio de ordineti forma talis processiis, necnon de legum infractione certissime pertineat. Atque hae opponere desinant, quod effectus Censurae Eeelesiastieae sisti aut tolli nequeat , nisi per potestatem Eeelesiasticam ,
eum sit eiss solius Disere , euius es filius
Etenim hie agimus de Censura ex se nulla & invalida , quae proinde nullius est effectuς: adeo ut si e1 perliti eius Ditanisse immisceat, non tantrahat irregularitatis vititim , nec ullum impedimentum asserat, quom tuus gessa per ipsum valeant f neque remedis appellationis iudicialique retractatio ne indigeat, nec absolationem requirat, ut iuperius notatum fuit.
Addit Wamesius, quod eiusmodi Censu ra nulla admittat declarationem Iudicis , is, qui sic de Dicta excommunicatus fuit, excommunicationis vinculo non sit vel fuerit Iisatus a Princeps igitur eiusque Suprema Consilia cassando Centuras ex sese nullas, cassaς &irritas, vel adversus eas manutenendo Eetlesiasticos , nequaquam sistit aut tollit Censurae effectum: sed unice adversus vim& violentiam ut eum Gersonio loquar patectionem Regiam impartitur emcaeiter.eclaratque tamquam ordinis judicialis, nee- non Canonum & Legum vindex & custos, suod Censura , t id facti, seu non servato iuris ordine per abusum potestatis, sit lata nulliter i ae consequenter sis de fallo emcommauicatum , excommunicationis vin lonou esse NI Dis luatum. His addi potest, quod contemptus Claυlam, ni superius eum Gersonio observavimus ,
debeat ἐπ' inflari ex potestate legitima σωμ legitimo potestatis illius, qui praecipien
do excommunicat. Adeo ut contemptus non
inveniatur non obediendo Censurae, sed eam eontemnendo, si non sit lata potestate letitima, vel usu IQ;timo poto tis: speitat autem certo ad potestatem Ia leam, ni iam
saepe repetitum eli , cognoscere ae declara. re, an Censura aliqua potestate legitims . sive competente nec impedita; item an usu Deitimo potestatis, seu secundum pratiri a Legum Canonumque , & lervato Iuris o
dine fuerit inflicta. Quod dum ita eue hae
auctoritate publica constiterit legitime, nullum omnino scandalosum in populo conte pium Clavium esse metuendum , evidens et . Atque ex his etiam patet nequaquam ne cessarium esse iniungere Iudicibus Ecelesiasticis revocationem Censurae ex se nulla, ut e. perstrictus possit resumere ac continuare iunctiones suas spirituales . Dum enim hoe mandatur, unice id fit in temeritatis poenam, ut ita Iudex Ecelesiasticus conliringatur proprium sactum deliruere, quo magis metuat rem ejusmodi in posterum attentare et potestque interea o pressus & υ mpassuq ante emorationem factam libere in suis iunctionibus procedere.
Quinimo quandoque Consilia Rea a ,
postquam re cationem ac cassation m Iudicibus Ecclesia fiet et iniunxerunt , etiam iubpoenis rigorosis expresse interdicunt, ne interim ulla ejus di Ceusurarum habeatur ratio ; iubent ur functiones , quantum is spirituales interea continuare, ut an; doc ni
exempla Capite superiori relata: id quoque patet ex agendi ratione , quam Venetorum Respublica observavit in dissilio , quod ineunte II. seculo ipsam & Paulum V. inter se commisit.
OBservavimus r. huius Capitis non
deesse lanctorum Vimrum exempla ,
qui virili & Christiana libertate usi, in f
ro externo minime observarunt in 1 urar per
abusum Iurisdictionis Ecclesiasticae inflictas rnunc expediet pro confirmatione eorum, quae superiori i. stabilivimus, quaedam commemorare magnorum vimrum gella , qui sub protes oue Regia sunctiones Eeese salticavcontinuarunt, non obstani ibus Censiris nul-
Iiter & violenter inflictis ς quibus deinde C eonservatione huius legitimi usus inelgio nostro bina exempla domestica addemus a Anno
603쪽
Ad Princjem Anno 33 3. magnus Athanasius in Syno. do Tyria a Iudieibus inimicis contra lus αfas . violento iudicio , absens damnatur , & Episcopatu abdicatur. Adversus tamen vim & Iudicum Eeel saltitorum uiolentiam Constantinum provo- eat, de protectionem inelamat , qui & eausae eius e nitionem sulcepit, ut supra Cap. I. . o. etiam notatum fuit.
In Athanasia pulsi & eiecti locum alium actionis suae Episcopum deligere iam parant Eusebiani & Ariani . Uerum Constantinus sceleratos a tali ausu coercet, quia oblatorum Tyri criminum convictas non fuerat Athanasius. Mortuo Constantino Augusto , Cometantinus iunior, cui Galliae sorte obvenerant, Athanasium adhue potentia inimicorum exulem remittit Alexandriam , datis ad populum Alexandrinum litteris , quibus virum summis exornat laudibus : aitque ideo a Constantino Patre in exilium millam , quod periculum esset, ne inimieorum insidiis interceptus periret ; in animo fuisse Patri virum remittere in Ecclesiam suam , sed sato praeoccupatum, quod in optatis erat exequi nou potuisse . Data fuit Epistola Treviris die II. kalendas Iulias , id est 17. Junii an. Accepta Athanasius redeundi venia Almaeandriam contendit , & lub hac potenti protectione , 1 uopte nutu & sententia Sedem repetit , non expectato Synodi alterius iudicio. Idque eum ingenti populi lintilla, necnon cum maxima Μinistrorum Clericorumque iubilatione , qui eam exinde diem inter fauilissimas computarunt.
Ex his patet sanctum Athanasium existimasse , factoque ostendisse , liberum esse Episcopo per violentum iudicium Epileona. tu abdicato , Caesarem appellare , & sub eius potenti protectione Sedem Episcopalem repetere , non expectato alterius Synodi iudieio. Sanctissimus Constantinopolitanus Archis a sui , Joannes Chrylostomus, in Synodo cognominata in Quercu , ad simplices quorumdam querelas, a Iudicibus reculatis condemnatur inauditus di Episcopatu deponitur, atque ad ejuidem Synodi postulationem vi
mbe pellitur . Sed mox alter die ab Imperatore revocatus , Constantinopolim, triginta stipatus Episcopis , repetit, atque ad instantissimas populi preces functiones resumit, continuatque. Quod ita Sedem Epistopalem repetiisset Sanctus Chrylos omus non expectato ma toris Synodi iudieio , quo Sedi restitueretur , numquam ei in crimen verium fuit nisi ab inimicis insensissimis, qui ipsum iadeposuerant , & ex eo ansam arripere intendebant , ut eum iam denuo condemn rent securius , ae s in Canones Antiochenos impegisset. Uerum horum Canonum nullam rati nem habere Voluerunt caeteri Epistopi , ut nee S. Innocentius Papa , qui S. Chrysostomum ut innocentem temper habuit, & ejus communionem sincere coluit. Iu Synodo Ephesina seeunda S.Flavianus Episcopus Sacerdotali & Episcopali dignitate privatur violenter , null1 habit, rati ne recusationis propositae adversus Diolc rum Synodo praesidentem , variique alii Episcopi violento iudicio, & subversa iustiti
Sanctus Leo Magnus certa horam habit notitia , ad Theodosium Augullum reis
currit , petitque suo & Consacerdotum n mine quam instantissime , ut omnia in eo flatu esse 1ubeat. in quo fuerant ante om judicium, donee major ex toto orba Sacerdo
Credidit itaque lanctus Pontifex Prinerupis esse Episcopos protegere & manutenere in Saeerdotali & Episcopali dignitate , qu1 violento Iudicum Ecclesiasti eorum indicio fuerant privati ; Episcoporumque esse sub ea protectione functiones continuare , d nee aliter in maiori Synodo , seu sui h dierna phrasi loquar in petitoris , fuerit
Inutile foret rem evidentissimam pluribus ex Historia Ecclesastica petitis exemplis confirmare. Atque haec, quae retulimus, eo maioris sunt ponderis . quod purioribus Eeclesiae seculis eontigerint , contineantque factum sanctissimorum certe ac maximorum Eesesae Virorum. Pro consereatione tamen huius perpetui
vi. . . cap. a. de actis is contieessiona eausdem Concilii pag s . huius editionis.
604쪽
38o Tractatus de Recursutilus in Belgio unum alterumve exemplum,uod , absoluto Tridentino , contigit , ad
Circa annum I 628. Patres Augustinianos Conventus Bruxellesis excommunieme rat P. Prior Carthusiae , commissus a sua Sanctitate pro executione cuiusdam Bullae Papalis , eui obedire renuebant : ac conia sequenter eorum Ecclesia CLAvs A fuerat , σ
Huius excommunieationis publicatio ad requisitionem dictorum Patrum per Consilium Blabantiae cassata fuit , & eorum Ecclesia aperta , necnon metum diuinum re
sumptum ac continuatum tit ante . Ita te
statur Senatus in Consultis anni I 628. de quibus cap. 3. f. 3. Aliud exemplum, idque recentius suppeditat nobis Curia Suprema Hannoniae anno I 697. Manutenuerat dicta Curia 6. Augusti huius anni R. P. Renon in possessione Pasto.
ratus Braniae-Comitis aduersus R. P.Grauv-vea r ae ita manulentus funictiones PasMales exercebat.
Decim quarta eiusdem mensis D. Ossicialis Curiae Spiritualis Cameracensis , ad libellum Promotoris, iniunxit P. Renon , ut infra octo dies peremptorie doceat , qua potestate dictas functiones exereeat , sub poena interdicti ab omnibus μὰ ionibas Cl Heatibus , alii Me in dista Diaees obeundis. Praelatus P. Renon horum habita eomis municatione respondit se ad id non teneri, adiudieato sibi per Sententiam Senatus Regii possestario.
Procurator omeli replieuit eiusmodi responsum frivolum ae impertinens esse, cum non esset quaestio , num a Senatu Sententiam obtinuisset , sed unice an praefato De-ereto Domini officialis paruisset e conclusitque, ut comminata interdicti poena , ut minus provisionaliter , decerneretur . quam& D. Omeialis decrevit.
Hae pmvisionali inhibitidine sentiens sedi- ictus P. Renon in adiudicato sibi possessorio sui Pastoratus turbatum , recurrit ad Senatum Regium , qui visis & examinatis ejusae Procuratoris Libellis , aliisque actis &actitatis coram D. Omeiali , declaravit 18. dicti mensis Augusti r siue Ia Sentence de ceste Cour uniae le R de ce mois , adiu-geant te possemis d. la Cura is lis διὸ Ville de Braime aut dit Pere Reuon , Ait fortie fon plein cY entire est , iusques aee que paν la Sentente definitiis δεν te pe
Cumque h e Sententia non obstante, dictus P. Renon in exercitio functionum Pastoralium denuo vexaretur , maioremque vim ab Archiepiscopo suo Iudieeque Eees saltico metueret, eo quod in exercitio suo Pallorali pergeret ; iterato ad Senatum re eurrit . qui viso illius Libello, decrevit is. Octobris I 697. eum parte communicandum ut intra octo dies respondeat, pendant tesqueti tis pisces referont au messe , inte dioni rependant aia Pere Grati m. o mus aurere de Dire aucune fonflion Pastorale audit Leu , o de traulier en .eelle Ie die Pere Renon , a ρeine aes eire potiris uti r eurament; au stirpius L Gur prend te die
Pere Renon sus fa protection . Acta hujuseausae habentur sub iit t. CC. Atque haee sessiciunt , ne Tractatus hie
nimium excrescat. Haec autem praxis Belgiea non solum commendanda ac conservanda est, ex eo quod
congruat vetustissimis Gestis maximorum ae sanctissimorum Eeclesiae Plinei m , sed inter caetera etiam notissimo usui hodierno Regni Galliae; qui usus inter libertates Eeisese sae Gallieanae etiam refertur. Etenim si usus ille, libere sine contradictione, in maximo isto Regno continuetur, quidni & in Belgio nostro eontinuandus ae sedulo conservandus Quod ut magis eluceat, f. sequenti observabimus, eui undamento hic usus innitatur olfendemus que & Belgieum eidem omnino inniti.
f. IV.Fundamentum ustis Ecetiyia Belgicae ivra
expositi non dissera a fundamento, eu/praxis Ecelesia Gallicana in hae parte innititur.
V Ir perquam eruditus Ludovicus Heri-
eouri, Partamenti Pari sensis Ad. ratus , in suo opere, quod inscripsi, LesIoiae Dei sese ques de France, ageni cap. 22. de EFFECTU Sementiae Iudicis secularis, qui Cenora declaratur N iuper sepelis
605쪽
M PHnebem appellatione tamquam ab abusu, se habet
Ex hae praxi EMesae Gallicanae se e hibita & adhue vigente habetur , primo quod Sententia Iudicis secularis, qu1 ce mea declaratur NuLL A super appellatione tam quam ab abusu, illum ibi esset um habeat ut Censura illa peti rictus libere possit eontinuare functiones spirituales & Ecclesiasti- eas sui ordinis vel Benefieii, sine pR. vi AJudieis Delesias ei AhsOLUTIONE. Habetur seeundo , quod dum Iudices se- eulares tamquam Ecclesiastieae diseisinae eon
servatores processum, super quo excommunieatio aut alia Censura prolata est, declarantntillum, seu in eo abusum intervenisse, haec declaratio per se inserat nussitatem Sentenistiae excommunicationis, alteriusve Censurae. Habetur tertio, quod posita talis Sententiae nullitate, ipsa Cen ra praetense inflicta iam per se corruat, & reputanda sit quasi non fuisset. Habetur quarto, quod hoc casu Iudieri
seculares nequaquam excommunicatum abfolis
erant, aut sibi arrogent potestatem aliquam ab Gessa dependentem. Eodem plane iundamento hie proe itur in Belgio, dum Censura informis Be per se invalida per Regiam Sententiam easD- ων, aut adversus Censuram ias facti latam
manutenentia Regia eonceditur. Quod ut magis eluceat, non abs re erit He primo adducere musas, quas Num. - .exnrimit laudatut Auctor Gallus, e quibus nullitas Censurae promanat,&ratione cuius
appellatio tamquam ab abusu in Gallia i , C A E. VII. 13 i
His fundamentis quoque unice innititurea alio & manutenentia in Belgio usitatae adversus Censuras vel a Iudice inco tente, vel contra Iuris ordinem inflictas. Etenim si Censura infligatur per judicens
incompetentem , vel propter negotia, quorum cognitionem non habet, aut adversus Princiapum Edicia σ placita, ae Patria leges , tum ea attonis remedia ordinarie adhibentur. Si vero Censura non semata Iuris ordine,
seu omissiς formalitatibus praeseriptis , infligatur via facti, remedium possessorium seu
manutenentia adversus hane extraiudicialem Ze fasti turbationem obtinet.
Porro dum Iudex Regius hὶe in Belgici
cassationem aut manu tenentiam his casibus adversus Censuram concedit , similiter non praetendit absisere excommunieatiam, aut fiali arrogare potesatem aliquam ob taclesia dependantem ; sed hoc unice in effectu agit, ut nomine Principis tamquam supremi Moderatoris Reipublieae, tamquam tuli odis o
dinis iudicialis & Disciplinae Ecelesiastieae ,
declaret excommunieationem suisse latamineo etenter vel contra Iuris ordinem vis
facti, seu processum , super quo lata est, ense nulliam Se abusuum : quod quidem in ea su cassationis facit semper aperie seu exinpressis verbis , in casu vero manutenentia saeit ut minus taeite de virtualiter. Quae deelaratio sient secum trahit nullistatem Sententiae Iudi eis E esiastiet , ita quoque facit , ut excommunicatio aut alia Censura per se eorruat: eodem plane m do , quo id fieri in Gallia vi appelli tionis tamquam ab abusu deelarant illius Regni Pragmati ei. Cum itaque constet , quod cessationis tim utenentia remedia hic in Belgio ex e dem causa, qua appellatio tamquam ab abis,su in Gallia , sint usitata , eodemque mnino nitantur fandamento, eumdem praeelse effectum etiam habere debent: adeo ut hie in Belgio aeque liceat sub benefieio Semen
606쪽
58i Tractatus se invalida eas ιαν , vel sub Regia manu- tenentia Quersus Censaram via faeti latam, continuare functiises spiritualis de Ecclesiasti eas sui ordinis vel Beneficii , ime praevia Iudicis vel Superioris Ecclesialtici a solutione . f. V. Regia protectio adisinus in uras via iam latas hodis Delesiasticis magis quam olim es necessaria. PRotectio Regia adversus Censuraes vi
lentas eo magis est hodiedum necesseria, quod remedia omnia, qui hus Ee lesia prospicere voluit huic Clericorum oppressi ni, penitus vel exoleverint vel reddita sint inania e adeo ut Cleros liab Ecclesiallicorum Superiorum oppressione deberet aetemum g
mere , nisi protectio Regia in hae parte mansisset salva & illaesa Nicaena Synodus , taeumenica prima , advertens Superiores Ecclesiaificos saepe, ut loquitur S. Gregorius Papa, In solvenciis aelis dis subditis , suae voluntaris motus ,
nora ea artim merita se at , flatuit Coone . singulis annis in unaquaque Provincia bis nodos fieri, ut communiter omnibus simul Provinciae Episcopis congregatis, com
venientiuς examinetur, vel requiratur num
Isdorum exeommunicati ) .ssiquissimo hoc Statuto duo cavebantur . Primo, impotens Epsicoporum in Clero dominandi libido continebatur , eum bis in anno rationem de sua administratione Synodo essent reddituri . Secundo , si quis e Clero Epileoporum eontentione vel indignatione esset de Congregatione pulsus seue communicatus , conquerendi apud Syn dum bis in anno saeuitatem habebat, ac iustitiam advertus Episeopum merito ex .ctabat .
Sic anno 619. in Hispalensi Coneilio sub S. Isidoro Actione ferit Fragitanum Cordubensis Ecclesiae Presbyterum iniuste olima Pontifice tuo deiectum . & innocentem is Reeursu exilio condemnatum, rumus ordini suo auctoritate Synodi restitutum videmus. Cuiusmodi Cleri oppressioni Synodus des derans in posterum prospicere efficacius . eadem Actione itatuit: μν quis , Epiis pus, sine Concilii examine quemlibet Presbis
teram veι Diaeonum deiscere audeat .
Pol quam enim dictum Fragitanum O diui suo restituit , ita Synodus prosequitur:
Id denuo adsersus praesumptionem uaseram decrevimus ἰ ut iuxta prasorum Patrum S nodalem Sententiam , naitas nostrum suamnetlιi examine quemliber Presbterum vel Dιaconum dejicere audeat. Nam miti fune qui indiscussos potestate Frannica, non e toritate Canonica damnante edi sicut non
nullos gratis faυoris subtimant , ita gasidam odio incidid;tie permoti humilians; m ad
levem opinionis auram condemnan , quorum crimen non approbant . Epistostus enim S
coriatibus ae Gnistris suus bonorem dare potes, stur auferre non potest . . . Qui profecto nec ab uno damnari, nec uno Iud*am
te poterunι honoris μι Wiυilegiis exule sed praesentati isnodali Iudicio, quod Canon de illis praece νιι dissutri . Exstat apud Gra
Si haee priscorum Patrum sanctissima Si tuta illaesa permansissent , oppreis Cleriei per Episcopos suos, Censuris Ereti siet,
misere divexati , non tam frequenter opus habuissent ad protectionem Regiam Reeu sum initimere. Sed his requissimis Deeretis, usuque Synodorum penitus abolitis, unicum illud Recursus remedium ipsis salvum &reliquum remansit.
Maxime quia hodie post inductam mo dernam forensem formam in sorum Eees facticum eaulis Clericorum non in comm ni siue synodice examinantur 3e Censurae contra Cleriem proferuntur, sed sol i Epist pi per se, seu eorum officiales e aulas ex minant di absolvunt, ae Censuras infigunt. Et ideo etiam facilius audent Praelati , quod non habeant, quas nune formident pinis nas Canonicas, quas Ecclesia statuerat adversus eos, qui temere & contra praescripta Canonum, ad Censuras prosilirent. Si quis Censura inique perstrictus, suinque muniis, ossiciis ae bonis Doliatus ad remedium ordinarium hodiedum vellet re- eunere ἔ nullum ei superesset quam Jud.
607쪽
oum S Manum apud Intemunticis Ap stolicos pollulatio.
Sed quam hare via sit inexplieabilis &Ionga, ita ut quis citius vitae, quam viae huius finem attingat, ignorat nemo.
In primis enim non infrequenter Nuntii vel Internuntii Judices denegant iuste eos postulantibus , maxime iis, qui Regi, qui patriae fideliter addicti fiant. Vel si Iudiere eoneedant , non eos informa ordinaria, sed quos volunt, designant, idque interdum poli longas de multas difficultates , atque ita quandoque quis coram suspecto Iudice causam dicere cogitur, nisi velit recusationis remedio causam in longum protrahere, seque expensis exhaurire. Verum si nune Iudices in forma ordinaria obtineas, notum quam raro ab ipsis Iustitia adversus Superiores signanter Epi se pos misit exspectari; quam enim perlona potentum & in dignitate eminentiori constitutorum imponat & reverentiam injiciat, nullus ignorat.
Adde quod hodietam Iudius Gnodales
ab ipsis Episcopis statuantur, qui quos volunt, eligunt , atque hoc pacto illos sibi multum obitrictos habent . Ubi olim ex praeterino Tridentini in Sunodis deligebam tur, indeque ΒηMales dicti. Tandem si iam intrepidos eonsequaris Iudices Synodales, qui non honorantes UuLffum potentis, decernunt quod iustium eth .& iudieant inopem & pauperem; equidem
tres Sententias conformes habere te opo tet , quas antequam obtineas, vitae finem uelle attinges. Atque ita fiet ut bonis, ossietis, muniisque per Censuras violentas a Superiore sp Iiatus, qui tamen ante omnia venit restituendus, in perpetuum mansurus si iure tuo
privatus via facti δc inique oppressus, si ad
remedium ordinarium recurrere cogatur.
Ex his itaque patet, quam hodie oppres-ss Clelieis necessarios si , adversus Superiorum tuorum vim 3c violentiam, Recurissus ad Regiam Protectionem . quam qui eis occludere eonantur , nihil minus quam omnem Iustitiae administrationem eis imp dite moliuntur; ut adverti in opusculo , quod inscribitur, Concordia Immuuitatis Ε
elisiastica σ Iuris Regii , Tom. IX. cast.
R. ,. . pag. l . huius editionis.. CAP. VII. Ida Ex his intelligitur, quam sit optandum,
imo pene necessarium, ut Clerici poliquam per Recursum ad Principem impetrarunt Meacem eius protectionem, generose pergant in functionibus tuis . in quibus per il- legitimas Censuras vel aliam viam facti
Nam alioqui Superiores Eeelesailiet videntes Cleriem sie manulentos in suis functionibus non pergere, sive eatenus Censu ris obtemperare, quantumcumque eos inique opprimant , etiam noci obstante conceis
ipsis pretectione Regia, non multum erunt solliciti ordinem Iuris, ae Canonum Lesum, que praescripta observare, eum aeque finem suum attingant, sive via facti, sive servato Juris ordine processerint. Atque ita per ignaviam quorumdam Cleri eorum, dum plus sub ut quam oportet , Ecclesiallicus ordo subvertitur ac perinturbatur penitus. Adeo ut merito pius P risiensis Cancellarius iam pridem dixerit , quandoque meritorium σ honorificum esse Ecclesia potestatis, quod Praelato abuten. ti sua pote state in faciem resissatur cum ast sitione ineu*ata tutela, quemadmodum regi iit malus Petro .
Gnatoribus Rigiis non liceat deserre aut subterfuaerea causiam Re Uur, ob communatas aut υibratas iniustas Censuras.
IN hoc Tractatu abunde probatum esse
credimus, Principes , eorumque supremos Magii fratus nequaquam tibi assumere auctoritatem aut usum Clavium , quas ad solvendum aut ligandum peccatores Chrissius Apostolis , eorumque Successoribus com misit; neque Iurisdictionem aut immunita tem Ecclesiasticam eonvellere, dum admi tunt Clericorum ad se Reeursum contra violentas, & via facti inflictas, aut comminatas Censurast sed id unice sibi vendicare Principes, eorumque Magistratus, I dicum Eeesesiasticorum violentias comprimere, atque oppressis contra smiles viole tias protectionem suam impertiri. Insuper de illud lumeienter probatum ere dimus, hanc protectionem non laicis duntaxat
608쪽
Tractatus de Meu sutaxat, sed & Clerieis tamquam membris Reipublicae, & subditis Principis esse impe tiendam , iplumque Principem hane ipsis sine iniustitia negare non posse, imo ips a Deo
potestatem esse concessam, ulumque gladii commissum , ut oppressis contra violentias potentiorum succurrat, eosque de manu p
tentis liberet, de qua obligatione Iam pridem serio Prinei pes monuit Eccles a in Conciliis r Cognoscant, inquit , Principes feetili Deo debere se reddere rationem propter Ecclesiam, quam a Christo tuendam fustipiunt: nam sive augeatur pax, o di-hiplina Ecclesiae, fila solvatur , ille ab eis rationem exiget, qui eorum potestati fuam Gessam credidie. Quin & ostendimus, Principes eorumque Μagistratus hvie Ecclesiae monito oblequi, dum Clericis ad se contra violentas & via facti inflictas Censuras recurrentibus largiun-rur protectionem; quandoquidem id unum agant, ut violentiam amoveant, & Iudices Ecclesiastiem ad tramites illis in proserendis Censuris per Canones seu Ecelesiam
praescriptos reducant ac per consequens se eustodes oe vindices Canonum , atque protectores oppressorum demonstrent, ac ea
ratione probent se non immerito gloriosshu uscemodi nominibus ab Eeclesa compellari . Proinde cum Principes , eorumque supremi Magistratus in admittendo hoe Recursui & concedenda postulata protectioue ninbilissimam sui muneris partem sbi a Deo impositam, & de qua ipsos tam erebro &strio monuit Eeelesa, adimpleant ; nihil adeo manisestum , quam Censuras contra Principem, eiusque Magistratus ob admissum hune Recursum , & datam protectionem vibratas aut comminatas esse plane
injustas , irritas, & inanes, ae ut tales abis De hae tommunione interiori Saer se mentorum & societate Sanctorum atqueis justorum) nemo dubitat, quin solum meis catum ab ea separet, & ea privet, nee is unquam cogitatum suit ab Ecclesia Dei, se quod Magili ratus Ecclesaitieus potestatem si illam in hae haberet . Ista enim pol si stas esset in destructionem. Excommuniea- re enim secundum hanc intentionem, essetis Corpus Christi mysticum, quod ex sanctisse atque iustis fidelibus conitructum est atque
is compactum, trucidare, alque membra- is tim lacerare. Hoc esset & vitam gratiae, is quam de communione & societate mem-- brorum de Spiritu Sancto viventium viis is ta gratiae communicant vel contrahunt, is extinguere, Vel auferre. Hoc esset Pr
latos vel Iudices Ecclesiasticos, qui praefati eo oris membra esse debent, gladio is in ipsum corpus praenominatum , Se in se ipsam Matrem sanctissimam Ecclesiamsi inaudit erudelitate saevire. Potestas enimis sie excommunicandi in manu Praelati esse set in manu filii ad iugulandum lpiritua- is liter Patrem spiritualem, Christum D is minum, & trucidandam Matrem Eees si sam, & gladius esset datus uni membrosi ad concidendum corpus. Haec autem Iu- is sania numquam ascendit in eor hominis ,, sani capitis, nee ipse omnipotens sieri excommunicare potest, non ex desecturi potentiae, seu penuria, sed ex abundania
se tissimae bonitatis iustitia se .
Praeterea circa Censuras contra Principem ejusque Magistratus ob hune admissum Recursum aut datam protectionem comminatas aut emissas, & hoc speciale notandum, eas non tantum esse injustas, sed & insuper mirum in modum non tantum Ecelasiam, sed & ipsam Rempublieam natas esse
omnibus habendas, & aperte spemendaς. Hine δc ulterius toncludendum per hujusmodi Censuras Principem aut ejus Magistratuς nullatenus Gram Deo ligari, sed potius ob impletum ossietum apud Deum mereri; prout latius deduxi hoe Tom. IX. Tω- saltu de Censuris, cap. 8. g. I. pag.68. quibus hie addimus, quae de hae sie inflicta tensuraram pridem scripsit Guillelmus Arvernus Epileopus Parisiensis, de Geramento Ordiauis , cap. Ita
Quid enim magis solitum Rempublieam turbare, quam dum ipsi Iudices a Prinei peeonstituti pro administranda iustitia in eo exercitio per Censuras impediuntur Ut&propterea jam pridem etiam per Prinei pes severe interdictum fuerit Judicibus Eeclesia-ltieis contra Magistratus Civiles per Censuras procedere, etiam eo praetextu, quod
hi iurisdictionis suae limites excederent, uti latius ollandi etiam per Edicta Principum nostrorum in Tractatu de Censuris, cap. 2.
609쪽
ῆ.ue pM. 27. quibus hie addere licet verba S eorporalis, aliorumque malorum tempora iami Senatus Brabantiae in Consulta data lium, homines infirmos frequenter terrere, anno x ok oeeasione Censurarum Decreto & a tuenda veritate & Iullitia retrahere . Iodam Romano eompreheniarum adversus aut ad consentiendum sal stati & iniustitiae icti Consilii Senatores ob admissum Re- inducere solet; ita & metus excommunica- cursum , & datam protectionem contra Cen- tionis incurrendae, tametsi injustae, lumeiens suras via facti inflictas; una reddens ratio- est, ut homines in tharitate Dei, & spirianem cur similes Censurae contra Principes tu sortitudinis, & fide aeternorum bonorum eiusque Magistratus vim habere nequeant. non omnino radicatos & fundatos, faciat Verba eorum sunt . . a Veritate ad salsitatem , & a justitia ad Petit. on commole iam de molns Gui rabie iniustitiam declinare, atque hominum ma que eo Mandentem P . . C' es ab re visibim datis & violentiis potius quam Deo ob mene dos Cenbres de ι' Eglis o de r au- dire, ut vel comminatas Centuras evadant. toris aeta elles partent, , rendis P tin vel a vibratis se liberent. rautre meni bles. Nous ne demus pas, I O nonnumquam contingit, ut homo SIRE , notis evager dans tin lora discoura Christianus simplex & rectus, sed in Fidemur promer par un nomire de eitations & Religione non plene instrahit plus ti-ennue es, qtie tis mcires de Votre M meat excommunicationem, licet injustam, isέ ne petivent encourir axe une Cenisti quam mortem corporalem, saciliusque m μιν retit re qui regaris Iasonfiion de tetira tu incurrendae excommunicationis , quam araees ἰ ce Icnt des maximes certaines, qui amittendae vitae temporalis in tentationem ne petivent ειre reve ees en dotite, o qui induceretur, & a tultitia excideret.
nent pas besiam de censermation ; elles Ioni Quam enim homini vere Christiano duo posias podie lost dans tous les Rναμmes rum esse non solet, quod se videat reputa- Catholi ues , par ea qu' iis exercent tine ρον- ri etiam ab his, qui Ecclesiae Ministri sunt;
ite de la Rostaαιἡ qui es la Iustice, de tamquam impium , & indignum omnis cum
stue les O ters ct les I ἰώ mais partes Quapropter Christus suos discipulos, &corporis Principis sunt, o et n. n. e les Prin- in ipsis omnes Christianos advertus tentaces ne font pas f ets anx Censures a P tiones & persecutiones ipsis ob sui nominia eard de leur te, rei ni de lor puli m consessionem , & muneris sui adimpletionem te, Ira Magis tr n I fimi pas Iuleis non imminentes, prirmunire volens, etiam hane plus a P QMd de texercise de leurs ehoetes, speciem persecutionis palam denuntiavit ra auiane que D J,fice qu ris admini irent, eamque, si ipsius velint permanere distimes tine partia de la ptii fame des Princes ii, ipse obventuram, his verbis exposuit rqui lor es eουδε. Abisue Synuuis faciem vos. Id est, ut
Ex his evidens esse non dubitamus, sat recte notat cap. III. ad haec verba Ians persuasum fore Principi es usque Ministris, mus Gandavensis in sua Concordia Evano ob admissum ad se Recursum , dc ob datam gelica, alienos a Synagoga, aut excommuis proteEtionem Clericis oppressis per violen- uicatos. ας & uia lacti inflictas Censuras, nulla tm Notat deinde in ei tata Coneordia eamnus eoram Deo se reos coni litui, adeoque 78. quod extra Synagogam fieri ,, apud nee ea de caula esse timendas: neque ere Iudaeos esset alleui interdici eommercioditur, quod Magili ratus Civiles ab admit- ,, & consuetudine reliquorum Iudaeorum, tenda hoc Reeursu vel eoncedenda proie- ut non liceret ei ingredi eum reliquis ctione, per comminationem smilium Cen- se Synagogam aut Templum , & omnino iurarum sint deterrendi eo intuitu quod per se alienus esset ab omni Iudaeomm Conis eas coram Deo ligarentur , & ex Ecclesa is gregatione, quod apud Judaeos summae censerentur ei cti. is snominiae habebatur , quomodo apud Verum, sicuti metus imminentis mortis o Christianos habetur ricommAnicatio,, .
610쪽
Sane eredibile laeti est Chrisbam hane perlecutionis lpeciem quasi praecipuam &maxime timendam , idque in ultim, quem habuit ad Apollados iam iturus ad Patrem, sermone, tam serio suis Dileipulis, & in his omnibus Chri itianis, praedixilla, nisi seivil-set ob. eam plurimos fidem, veritatσm, α iustitiam deserturos; ae propterea ipses merseto adversiis hanc tentationem ella praem niendos.
Et sane ut hanc Christi praedictionem Spiritus sandius firmaret , voluit &. in ipso
Evangelio nobis deicti bere, quomodo non tantum homines vulgares, sed citi ipsi Primcipes metu huius ex Synagoga eiectionis a confitenda veritate retracti fuerint. Tetiatur enim sacer Textus Dan. I 2. vers. 42. Quoniam ex Principibus miti er
di. tirunt in eum ; id est , Clititium esse Mesesiam eorde credebant, miraculorum magnitudine de multitudine eonvicti ; Ied muter Phari eos nou confitebantur, ut e SIsagoga nora eiicerentia ν, inquit lacer Textus: hoc est, metu Phari eorum palam Christam tamquam Messiam confiteri de agnoicere non audebant, ne ab illis , vel per illorum importunam sollieitationem e Synagoga e1i
Addit autem Evangeli.ia causam, quam hi Principes metuerent ait citatus Ianie-uius ad east. II . Coaeord. Evang. se fie- ,, ri apolynagogi, hoc est excommunicatiis fieri, Sc ejici e Synagoga : sepia , ait, ,, dilexerunt magis glωιam hominum, hocis eii gloriam apud homines, ψuam gloriam
is Dei , id est gloriam apud Deum, iam quae a Deo obtinetur. Sicut emam lmo.
D miniosum apud homines iudicabant L perais git Ian seni et iei e Synagoga se ita, , ploriosum in Synagoga vertari, maxime,, sibi, qui cum essent Principes in Syn se goga honorabantur,& primas obtinebantis cathedras. Hanc ergo gloriam , quam is non solum admittebant, sed etiam mulia is tum diligebant, ne amitterent, confiteriis quod credebant, metuebant Hla attendant Magistratus, an ipsis non conveniant ea , quae de his Principibus proe. nuntiat in Spiritus iunctus, qui cognos uia es innocent tam & oppressionem ad eos re- eurrentium Sc propter metum Offendendi Iudi eos ti Plautos Ecclesiasticos, ne e Synag ga eiiciantur, id est exeommunicentu , ona adeant Oppressos protegere; oc per contaquens an de ipsis dici nequeat , quod daliis Prineipibus affirmat Euangelista r Dil
xemust magis glyram ho tuum, quam at riam Dei. Joam ea a. υσι Φῖ. Quis enim ambigat, quin idem sit e gnoscere iustitiam Ac innocentiam, de eam tamen promer metum iniustae eiectionis e Synagoga iive excommunicationiς, & mala sive incommoda temporalia, quae eam con sequi possent , non audem palam Coni teri , dc administrare , quam eredere Ins
propter Marii sos non to teri, pωut asseritur de illis Principibus ; ac proinde non minus veraciter de illis , quam de his diei queat: Dilexemne enim nisis gloriam h miuum , quam gloriam Dei.
Et quid aliud eli non ad istrare iustistiam infirmior uet de oppressis ex timore amittendi gloriam hominum, quam eamdem negare, aut invertere ob temporalia, audmunera, quae expectantur a potentiori bin, vel avertenda incommoda ex tuititiae ad mmili ratione obventura ; atque ita his a pii cari merito possit, quae Deus adveris
perverses illos Iudices pronuntiat, qui pomunera oeulos liam excaecari patiuntur. Deus.
cap. 16. vers. I9. de Ecessassici eap. χαυeg. 3 i. Deinde utinam serio recogitent Magistratus Civiles, quibus usum gladii sive ais ritatem comprimendi violentias , & liberandi pauperem de manu potentis Prinee commisit, quod dum eas non comprimunt, reddant ipses Iudices Se Praelatos Eeclesi sit eos procliviores ad eo sentiendum etiam tu his praetentionibus Superiorum , qui On-
numquam volunt dominaνi fidei fidelium, Miaminari i e Gero u imo & ipis Ecclesi
litem quodammodo cogant , ut Veritatem cognitam impugnent , aut saltem eam populo maxime necessariam palam Sc aperte Proponere non audeant ex metu injustarum Centurarum, contra quas vident sibi omnem protectionis viam esse occlulam.
Hic vero obtinet illud, quod iam pridem dixit magnus ille ae pius Universtatis P risiensis Cancellarius Ioannes Gersonius in Tractatu, cui titulus, Circa materiam Ex commanicationum Resolutio, estoderatio e S.