장음표시 사용
311쪽
8criptum fuisse: Neque te populi R. iudiei a neque leges neque di penates civem patiuntur. Ρaulo post l83 scribendum videtur: Nam qui turbas se et caedem civium odisso ait: in codico deest se. In oratione Licinii iIII, 61 D. , 81 D. I 2: cum . . . dicta alia, sed certatum utrimque de dominatione in vobis sit. Itaque eo tera ex licentia aut odio aut
avaritia in tempus arsere; permansit una res modo, quae utrimque quaesita est et erepta in posterum, vis tribunicia, telum a maioribus libertati paratum. Sic omnes finde a CortioJ interpungunt, ut incredibili pravitate tribunatus vis, quam Licinius sublatam
queritur et restitui vult, una permansisse dicatur et tamen eadem in posterum erepta, tum autem haec ipsa utrimque quaesita, quod si quis non intelligit quomodo dicatur, Krilaius
enarrat, si a plebe quaesitam, ut confirmarent, ab optimatibus, ut tollerent . Hoc vero est quomere vim iri niciami Tm- tum absurditatis unum peperit comma prave additum M sublatum, quo recte posito permansit una res modo, quae utrimque quaesita est, et erepta in posts-rum vis tribunicia) apparet unam rem esse domin tionem, de qua - utrimque certatum ' Licinius dixerat, vim autem tribuniciam eroptam esso dici, non permanSisse.
Ibd. 19: Namqus ut illis alimentis carceris exiguitate mors prohibetur, senescunt vires, Siccet. Ferri non potest duplex ablativus pro eo, quod est illorum exiguitate. Itaque, nisi tolli velis exiguitate quod qui addi potvorit, non video, scribendum puto: Νamque ut illio exiguitate cet.
turam codicis, quae lenissime adiuvanda est, iam inde aD0usa depravarunt, nuper, addita transpositione, prorsus una cum sententia pessum dω0runt. Scribendum est sic: Tibi si perpetua pae frui licet, nisi hostes Opportuni et scelestissumi ns egregia fama, si
312쪽
Romanos .oppresseris, futura est, neque petere audeam societatem et frustra mala mea cum tuis
bonis miseeri sperem. Si una condicio adesset si), duae aliae non adessent nisi . . . ni), non auderet Mithridates societatem Arsacis petere; nunc nec illa adest et hae adsunt; itaque petere audet: - Sed neque tibi, etiamsi nunc bello abstinueris, perpetua pace stes licebit, et hostes opportuni sunt. et egregia fama erit, si Romanos oppresseris . Unam syllabam ni addidi post mi scelestissumi . Deinde g 3 scribendum est: si vere moti mare
voles, non vera existimare. Subiungam fragmentorum quorundam minutorum apud Nonium positorum emendatiunculas.
cendere et fuga cultorum deserta igni vastare neque elate aut fetustissimus metu gentis ad furta belli per idoneae. Sic codices. Scribendum: neque th. e. neque tamen late aut e Dae nimis, metu gentis cet. II, 17 D. 23 M. , Non. p. b38: occurrere duci et praelium accendere, adeo uti Metello in sagum, Hirtuleio in brachium tela venirent. Declaratur, quam se ipsi duees pugnae miscuerint et periculo obiecerint; scribendum: Occurrere duce δ
humus multa vasta et profunda. Fuit, opinor: Atque hiavit humus lacuna vasta et profunda. V, 13 D I6 Κr. , Non. p. 236: Quibus de causis Sullam tu victoria dictatorem uni sibi equo
descendere, adsurgere Sella, caput aperire solitum. Scrib. Sullam victorem ac dictatorem ceti
313쪽
Da IV, 1b D., 14 M., apud Non. p. 489. dixivoL I p. 37. Admodum miror eonfidentiam eorum, quilinio et similibus Dagmentis cartam in narratione sedem assignant. Ad Cornelium Nepotem nihil annotavi editione nune dignum
314쪽
Velleius Paterculus. Valerius Maximus.
Quoniam Livium, quem totum recensui, hic sepono et mitto, a Ciceronis et Caesaris temporibus venio statim ad Tiberianas aetatis et proximae subsecutae scriptores. Sam ne is quidem hic locum ullum habebit, qui, cum maiorem vitae partem imperante Augusto osset, Tiberio prideipe scripsit, M. Seneca, qu0d omnia, quae ad eum anotata habebam, superiore anno Α. Κiesstingio eius reliquiarum editionem paranti libenter homini docto et prudenti nunda eoncessi et hoc volumen non exiguo onere levari. Velleii Patereuli historiae Romanae quam sit et simplex instrumentum criticum et tenue, Omnes norunt, quam-qus egeat coniecturae ope. Eam ei et sup0rioritas temporibus multi serre studuerunt et nuper. Mihi et olim Velleium lagenti ad manum suerunt et nunc haeo scribenti praesto sunt Ruhnhenii, Kritetit, Uaasii editiones; qui post alteram Ηaasii editionem prodierunt libelli ad Velleium pertinentes, eos antea non paratos nunc conquirere otium vis est; itaque veniam pela, si quid inscius ab alio praereptum posuero. quod mihi in priore volutans p. 18 M
315쪽
II, 29, 2 et p. 153 de I, 18, 1 accidit, cum eo tempore
tantum priore Baasii exemplo uterer. Multa, quae ipse inter legendum annotaveram, postea vidi a superioribus Acidalio, aliis) praecepta, quorum bonis inventis malismquidam nunc uterentur quam in novis reperiendis se torquerent. δ)Lib. I e. 4, 4: Et mox aeolii, eadem profecti Graecia. Scr. ex eadem pr. Gr. Haustum ex
Ιbd. 12 init. Universa deinde, ut praediximus, instineta in bellum Achaia, cuius pars magna eiusdem Metelli Macedonici virtute armisque fracta erat, maxime Corinthiis in arma ... instigantibus, destinatus ei bello gerendo consul Mummius. Verba ut praediximus transponenda sunt post pars magna. De universa Achaia in bellum instincta nihil adhuc Velleius dixerat; Achaeos rebellare incipientes acie susus a Metello narravit, id est, magnam Achaiae partem eius virtute fractam esse.
ὶ Huiusmodi est in secundo statim capite prioris libri r te ab Heinsio repositum Megara pro Megaram vid. praef. ad Liv. II, 1 ad XXIV, 30, 9; aeque pravo II, 102 contra Mureti admonitionem retinetur Artageram , tum a Lipsio: in insula circumfusa Oceano . . . Gades condidit Pro eo. quod eodex habuit: insulam circumfusRm oceano . . .
Gades condidit. Aliud est apud Graecos νῆσον de
ea cultoribus frequentanda, usu crebrum, aliud insulam condere, apud Latinos inauditum, insulam vero Gades eondere perridiculum, hoc quidem etiam si Graece dicere conere v. c. ' Pόδον Λίνδον κτέζειν. Utinam cautius philologi exemplis et comparatione similitudinis uterentur. Sed de m littera additis detractave nunc spero plerisque ita persuasum esse, ut sciant Megaram quater seriptum nihil valere contra Megaria aut Megarorum his aut etiam semel positum. Diuiti Cooste
316쪽
Ibd. 14, 2: Post septem annos, quam Galli urbem ceperunt, Sutrium deducta colonia es Leertns Velleii usus postulat e-er ana Vid. I, 8, 4 post duos et viginti annos, quam prima constituta fuerat , t 3, 1 erat condita) II, 44, 4 redacta erat . Animadverti velim cst. vol. I p. 167 sqq. , aberratum esse in una vocali. non aberratum, ubi persectum et plusquampe laetum tota syllaba differrent. Eodem capite g 7 additoque ante qu Scribendum esse: interiectoque quinquennio, Superiorum et eorum, quae sequuntur, comparatio docet. Ιbd. 16, 3: aequalesque eius aetatis non magis quam operis. Si recte, ut puto, contra codicem additur non, scribi debet: eius non petatis magis quam operis. Ibd. 17, b: Huius ergo recedentis m q. Se- eulum ingeniorum similitudinis congregantisque se et in studium par et in emolumentume ausa S cum semper requiro, numquam reperio,
cet. Sic codex etsi in ap0grapho Amerbachiano est in q. pro m q). Primum litterae aliquot extritae esse videntur scribendumque: Huius ergo recedentis in suum quodque seculum ingeniorum similitudinis congregantisque se et in studium par et in emol. cet. de suum quodque vid. ad Cic. fin. V, 46 p. 689ὶ; deinde non semper, sed foepe huius rei causas a Velleio requisitas esse puta. Saepe pro semper Ciceroni restitui III n. deor. 72; ibidem 69 restituerat Manutius. Lib. II. I b: Sed Ρompeium gratia impunitum habuit; Mancinum verecundia quippe n0nreeusando perduxit huc, ut per fetiales . . . de deretur hostibus. Frustra se larquent in quippe ad sententiam accommodando, nec cetera expediunt. Credo
317쪽
scriptum misso: Mane inum vere eundia quie quam nox in recusandi perduxit hue, ut cet. IM. 9, 2: Clara etiam per idem aevi spatium fuero ingenia in togatis Afrani, in tragoediis Pacuvi atque Aeet, usque in Graecorum ingeniorum comparationem evecti cod. evectis,sortasse recte Heingius eve etαὶ magnumque inter hos ipsos facientis operi suo loeum, adeo quidem, ut in illis limae, in hoc paene plus videatur fuisse sanguinis. Celebre et Lucili nomen fuit. Perversa sunt et quae de Accio magnum inter ipsos Orseem suo operi locum laciente excogitantur set ne nominati quidem Graeci erant, sed Graeca ingeniaὶ, et magis etiam, quae di eodem tragico inter Manium, togatarum scriptorem, a Pacuvium emergente. Ipsum illud singulari numero p situm suum opus admonere debebat transiri ad aliud et singulare poesis genus. Scribendum est: magnumque inter hos ipsos sa cientis operi suo locum adeo quidem, ut in illis plus limae, in hoc prens plus videatur fuisso sanguinis et e elebre Lucili nomen fuit. Recte iam non magnum locum facere dicetur, quod nihil est, sed Deum operi suo facere. Sententiis male diremptis et celebre inversum eSt. Ibd. 10: Persequamur notam severitatem censorum Cassi Longini Caepionisque cet. Neque hoe serri potest itaque Baasius notam deleri vult neque notae, quod debebat saltem esse notarum h0c est, in notis . Una littera m detrahenda est: Ρersequamur nota severitatem, hoc est, notemus et quasi notam allinamus; hoc enim sarit Velleius, non persequitur plura
318쪽
llarrando severitatem censorum. Similiter in hoo ipso
ea ita si 2 dicitur: Not stur Domitiae samiliae pso
liaris quaedam . . . selicitas et c. 11, 3: Caeciliae gentis notanda claritudo est eι 68, 3 notetur. . Ibd. 19, 3: ut agnovit Marium, magno eiulatu expromenti indignationem casus tanti viri abis et o gladio profugit e carcere. Eiulatus non sans expromit indignationem, sed nihilo magis apud Latino loquentes exprima; indignatio . eiulatum alicui exprimere
potest . Nec magno eiuladu e romensi pro eo, quod est Uno Aul. , qui exprome eL, recte dicitur. Sublata geminatione voealis i et una littera mutata laciendum est: magno eiulatu eapromens indignationem. Sic AetlJΙM. 20, 5: Opus erat parti s auctoritate, gratia, cuius augendae C. Marium oum silio doexilio revocavit. Neque asyndeton auctoritate, gratia) ferri hoc loco potest, cum praesertim ita partibus
paene necessario e0dem easu accipiatur, quo auctoritate,
gratia, neque cuius augendae Velleiano usu dicitur, neque, quod caput est, partes in republica gratiam quaerunt, sed auctoritatem et speciem. Adhibenda est igitur transpositio: 0pus erat partibus auctoritate, cuius augendae gratia C. Marium cet. Non ita paucis locis apud
ὶ Bodam capite ineredibili perversitate delanditur post alios agriisio, tenetur etiam ab Baasio hoo: fuere singulis om-stino parentibus geniti, ab aliis autem substituitur non minus pravum singuli singulis parentibus geniti. Omnes enim, quotquot unquam nati sunt homines, singulos habuere parentes patres; de iis enim agitur , nemo duos pluresve. Recte Lipsius: singuli omnino parentibus geniti; hoe peculiare fuit, quod septem deineeps Domitiis singuli filii, nulli pinrea, geniti fuerant iique omnes consulatum ceperant. Ad parentibus accommodatum est singulis, ut 17, 1 propter universis laetum est integris pro integri. Diuiti Cooste
319쪽
Velleivin similis in apertis et perspicuis verbis transpositio
accidit, ut videtur, quod vocabulum incuria omissum et supra scriptum loco non suo interpositum est. Hoc enim errore e. 13, 3 scriptum erat in codice: malo saeta
collegarum quam eius se ius quam optime ab ipso eo gitata, 27, 1 vir animi bellique fortissimus fanimi fortissimus bellique 38, I notavimus facilius ut quae partibus sui, quae partibus
notavimus, facilius , 41, 2: et quod inter omnes antiquissimos constabat set, quod inter omnes constat, antiquissima, ubi alii accesserunt errores .
57, 2 dati ab eo neque protinus lecti dati neque
ab eo pr. l. , 68. I senatus et auctoritate eos. senatus et consulis auctoritate), cet.
Ibd. 27, 2: cuius abscisum caput ferri gestarique circa Praeneste Sulla iussit. Frustra Κritetinamst alios ferri et gestari differre vult; nam neque per se ferri eaput, nulla addita loci, in quem, aut personae, euiseratur, significatione, aliud est nisi gestari, neque in hae verborum copulatione divelli ferri ab altero potest. Videtur seriptum suisse: ferro figi gestarique c. Ρ.
Ibd. 3I, 2: Quo senatus consulto cod. senatus cos. paene totius terrarum orbis imperium uni viro deferebatur; sed tamen idem hoc ante septennium in M. Antonio praetore eod. biennium in M. Antoni praetura decretum erat. Sed interdum persona ut exemplo nocet, ita invidiam mugst antlevat. Ridicule, quod Velleius proxima superiore senten-yὶ c. 26, 1 parendum erat Heinsio, ex his: animi magis quam aevi paterni laetenti a n. m. quam fati paterni. De ingenio moribusve Harii filii non agitur, et fuit hae ex parte. Velleio iudice, patre dignus, sed sortunam habuit latumque inselleius. Fatnm medio sensu dicitur, ut o. 62, 1 fatali Diuiti Cooste
320쪽
tia Gabinia lege latum nactavit, nunc senatus consulto lactum dicit, cum praesertim adversatum senatum et aliunde sci mus et h. l. significetur et verbis sed tamen et iis. quae deinde subiiciuntur dissuadebant optimates : magis tamen ridicule quidam enarrant, senatus consultum dici pro plebiscito, qu0d senatus approbare vi coactus sit. Seribendum est: Quo senatu a paene totius terra inrum orbis imperium uni viro deferri rebatur. Deinde sublato additamento, quod sententiam perimit, restitutaque rhetorica membrorum inter se relatorum forma seribi oportet: Sed interdum persona, ut exemplo nocet, ita invidiam levat. Id accidisse in Antonio Velleius proximis verbis exp0nit.
Ibd. 33, 1 de L. Lucullo): ultimam quo bello
manum paene magis noluerat imponere quam non
potuerat, qui alioqui per omnia laudabilis stbello paene invictus pecuniae pellebatur seod. expellebatur cupidine. Pravum est pelli cupidine de eo, qui eis tenetur, neque quicquain ulla ex parte simile habent exempla a Kritrio corrasa: nam de vincendo sic dicitur pellere, ut loco movendi et fugandi significatio insit et emineat. Seripsit Velleius: qui α sic recte Bothius , alioqui per omnia laudabilis ... pecuniae pellieiebatur cupidine. Infra o 2 scribendum est: neuterque ab eo, qui codex quod arguebatur, mentitus argui posset. Cum Pompeius Lucullo pecuniae cupiditatem, Lucullus Pompeio imperii obiiceret, neuter ab altero, cui hoc obiiciebat qui arguebatur , mentitus argui poterat; vera enim obiicie
rendis verecundissimus et qui pro ut qui; continuatur res et amplificatur. Ibd. 35, 1: Ille senatus dies . . . vir tutem M. Cato ni g. iam multis in rebus conspicuam atque prae nitentem in altissimo luminavit. Sic codex. Duo certa esse