Phoenix redivivus, id est Corpus sancti patris nostri Joannis de Matha, fundatoris ordinis sss. Trinitatis de redemprione captivorum novo cultu reviviscens, seu Historia hujus sacri corporis Roma in Hispaniam translati, ... Authore p.f. Luca a Purifi

발행: 1737년

분량: 433페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

261쪽

23 PARS SECUNDA

exhilaret, ipsi ver possessio animam dulcissimo quodam gaudiorum nectare inebriet. Bone DEUS quam mysticae circumstantiae in hoc tam magnifico cultu concurrunt Quaenam sensuum fascinatio est ista , quae dulci violentia admirationem in hoc sacro templo suspendici Quaenam sunt aereae illae linguae, quae in isto theatro resonant, suaque echo auribus dulciter adulantur Quaenam sunt illae camissanae, quae in linguas conversae tam suaviter ωjucunde tinniunt, ivinoque impulsi agitatae gloriam mei S. Patriarchae divulganta Nova haec, dc exotica quibusdam videbitur interrogatio, sed resiponissio suo non vacat mysterio ; campanae quidem, de quibus loquor, sunt illae, quae in meo Conventura Caroli Romae pendent. Quod si autem Divina Providentia disposuit, ut earum echo ab aliquibus non audiretur, simul tamen etiam decrevit, ut earum sonitus late emanaret. aes in hune modum gesta est Nocte illius auspicacit 'min, iurii, quod si culpa fuit, elix nominari debet Felix culpa I illius nobilis delicti, illiusque generosi ausi, quod origo fuit hujus

insignis triumphi, causa, cur nunc corpus mei S. Patriarchae taminquam rem propriam veneremur: Per quam habuimus Redemptorem Noctes, inquam, illa , cum alto silentio omnia horrerentes,=kM. it. Dum flensium enerent omnia a cum incolae urbis Romanae pro-ic fundo somno immersi nihil minus suspicarentur, Campanae mei Comventus S. Caroli ultro insonuerunt, quia ante Illum transierunt, qui corpus mei S. Patriarchae , furto ablatum , portabant. Hinc ortus est prodigiosius ille campanarum tinnitus , qui audientes in stuporem dabat, qui tamen hoc miraculum, quod aures extraneorum implevit , suffecisset ad excitandos Religiosos hujus Conventus Nulla in hoc Bmno culpa fuit, utpote quem Divina Pro. videntia non sine mysterio eis immisit quodsi enim campanas audiavissent, et vestigio subsecuta fuisset inquisitio hujus miraculi, iroclamatio ejusdem, qua facile hoc felix furtum manifestari potuisset, quo patefacto, detecto mea S. Religio tam pretioso thesauro. i se autem thesaurus debita veneratione caruisset. Cum vero Divina Majestas decrevisset , ut S. hoc pignus in manus me Excalceatae Familiae veniret, reliquit incolas illius caenobii in Morphei amplexi. huc, quatenus eorum somnus modernae elicitati nostrae obstetri

caretur,

ea n Q. v. - Nes iretis dilectam , neque evigilare aetatis , Oxeo oesic Dixit Divinus sponsus Certum habeo, haec verba in

262쪽

FESTA COLLOCATIONIS. 3ς

amoris officina procus fuisse , solum itaque sponsae somnum nune consideraho. Quomodo fieri potuit, ut anima haec tanto amoris

inrendio flammiua tam alto sopori indulgeret Paulo ante vigili cur urbem percursaverat Per vicos , di plateas. Nunc in utramque aurem stertita Unde est istud Inde nimirum , quod prius anxiis desideriis dilectum suum indagaveri r Num , quem diligi anima mea , idipisci Nunc autem eo iam invento sui secura quiescit Inveni , quem diligit anima mea : quem

vigilans laboriosesquaerebat, eum tunc dormiens tamquam rem prois priam possidebat Tenui eum , nec dimittam Anxietates iisque vigilantis convertit sponsu in delicias dormientis Neque emimure faciatis, ut eam in tranquilla possessione inventi sui ga dii relinqueret. Ipsa quoque mea Excalceata Religio Iiquo tempore dormiviti sed quid , dixi, dormivit non enim illa dormivit, sed omnum adeo profundum simulavit, ut plurimis ictibus, quibus vocabatur, se excitari non permiserit, donec ipsa evigilare volueri r Onee ins elis. Jam voluit excitari, quia iam audivit campanarum si nitum P Jam expergefacta fuit de bmno suo, ut gaudere possessione pignoris illius, cujus potiundi spe lactabatur. Gaudet enim ver nunc tanta felicitate, quia corpus sui magni Patris, iam- arcis, cui dudum aram sui pectoris consecravit , nunc in altari hujus regii throni collocatum videt, cujus nobilis collocationis circumstantias adumbratas invenio in illo exquisitissimi operis throno, quem Rex Salomon pro expressione sui amori architectatus fuerat . .

Freeiarum feeit 3 Rex Mumon. legionensis affirmat , hoc st diferculum thronum fuisse: bronum. Cassiodorus hoc nomen promens a convivii accipit Torum ηvivalem originale e 2α: bratum id vocat. Lecticam a Mittob , quod in lingua latina ah, M E idem sonat, ae sedes , ut lectica gestatori Erat autem hoc : αserculum instratum moIli pulvinari In qua tulvinarsratum erat rat. - pz

a In tia reclinabatur eorpus intra iesum ferculum. θ ωΥ2π'

Eleam gesatoriam. Poreb haec pulvinaria, sive reclinatoria, MAmbrosius Calepinus testatue , erant urnae , aut parvi lecti, dii Id.

eonincrati, in quibus collo anamur, & reclinabantur eorum simu Ambeos. m.

263쪽

ORS SECUNDA

in quibus istorum Mulaera silebant reclinare. Alii dicunt, sub nomine ferculi illius designatum fuisse Currum triumpbalem. S. Gregorius Papa assirmat, hoc ferculum fuisse quoddam instrua: rL.ε. .entum pro dapibus mensae inserendis Istrumentum qu deis feruntur dapes Dapes autem , ut Festus perhibet, apud ve-gi.ν πω teres significabant rem quandam divinam et Dor apud antiquoso iis .... i. ricctatur re divinao Erat splendidum Vehiculum, in quo opimae iactan hostium manubiae summa pompa deserebantur Gestamen pompasse eum, in quo deferuntur spolia. Totum autem hunc majestaticum apparatum Salomon in hunc finem construxit, ut in illo ado-

soto Mao ratum suum pignus collocaretur Charissimae θρη ferendae, seu

-un I 4οtieandae dicavi Novus iste, peregrinus ornatus est exactissima imago hu- Ius religiosae festivitatis totus namque collocationi Corporis mei S. Patriarchae congruit. Libet id singillatim ostendere Structura illius prodigiosi serculi fuit idea Salomonis Fecit Rex Salom M. Erat autem Salomon vir omnium sapientissimus, quotquot in mundo vixerunt ut nullus ante te smilis uiiueris, nee post ea

resurrecturus sic Structura quoque hujus admirabilis ornatus estidea novi cujusdam Salomonis , qui meam S. Religionem illustrat. Salomon grandi sapientia architectatus est thronum Fecu thronti in tam artificiose sormatum , ut simul etiam esset mensa convivalis: Torum convivalem. Et eodem tempore, quo in hoc throno collo cabatur Corpus mei S. Patriarchae simul etiam praeparata fuit mems Augustissimi Sacramenti, cibi non minus mystici, quam Divini,

de quo S. Augustinus scribit ori est convivium , is conotoa,

quali Eucharisticum Corpus coelestis Redemptoris invitaret trium. phale corpus Redemptoris cujusdam terrestris. Memoratum illud serculum erat juxta Lectionem Hebraicam : Lectiea , albedra aut lectica gestatoria. Sub diversis considerationibus erat uno eodemque tempore thronus' cathedra cum enim cathedra sit theatrum laboriosiarum defatigationum,' thronus sit scena honorufica applausuum , dignum Mustum est , ut transieat ad applausus throni, qui sudavit inter labores cathedrae et Cum ver meus S. Patriarcha eam tanta vigilantia, sapientia Parisiis gubernaverit, sacrum ejus corpus pro captanda post tot labores quiete in hoc re si throno jure meritissimo collocatur. Trin

264쪽

Thronus iste in parte interiori pulvinari instratus erat et Pulmina stratum erat. In quo reclinabatur orpus intra Num iereulum, di lecticam gestatoriam. Quamvis autem hisce verbis satis clare designetur Arca, in qua Corpus mei S. Pa . triarchae reclinatum quiescit, magis tamen ad propositum facit emplicatio Calepini, qui de reclinatoriis sie loquitur et Puminaria in remplis dicebantur lectuli, diis dieari , in quibus istoriam simulacra solebant reclinarea in adyto siquidem , sive interiori. hus hujus spectabilis Arcae, quae oculis est exposita, latet alia mulist pretiosior urna , seu lectulus consecratus non quidem reclinationi fabulossirum eastrorum, sed ossium Corporis mei S. Patriaris chae, qui in vita sua sui viva imago Divinarum perfectionum. Quemadmodum autem lapides , quibus Alexander Magnus interiores partes sui palatii exornavit, admirabiles dicti fuerunt , quia nativa sua virtute homines elingues reddebant, aut potius, facimhant, ut homines in illis locis obmutescerent, ita quoque lapides illi, quibus secundus Alexander absque invidia primi interiora hujus Arcae, compendiosi palatii exigua sane sphaera pro tanto stala, langusta nimis concha pro tam insigni uniones vestivit sunt tanti pretii, ac praestantiae, ut, si oculi eorum splendorem intueam tur , illico fateri cogantur, eos esse admirabiles , quia os ex eorum aspectu obmutescit, Cum nihil eorum dignitati aequale proserre

queat.

Erat Currus triumphalis Currum triumphalem in hoc namque regio throno post tot annos, quibus . hoc Corpus absconditum acuerat, nunc palam triumphat. Erat pariter capia, sive instrumentum, dapibus inserendis aptum Infrumentum, in quo deferuntur dapes. Us apud antiquo dicebatur res divina Scilicet Corpus mei S. Patriarchae , quod in illa capsa inclutum alis servatur, est res valde pretiosa pignus Divinum. Erat denique ferculum Salomonis sumptuosum quoddam selium , in quo manu. brae, hostibus ablatae, magnificentissima pompa ostentabantur rGestamen pompaticum, in quo deferuntur Ipolia. Ipsi quoque haec urbs adri tensis admirata est incredibilem illam Majestatem, pompam, qua Corpus mei S. Patriarchae in solemni ProceΩsione per vicos δε plateas hujus civitatis circumlatum fuit, cujus sane tanta erat magnificentia , ut faciem unius ex nobilissimis trium-pliis, quos Ecclesia unquam vidit . praestetulerit , in quo haec sacra

265쪽

a 36 PARS SECUNDA

ossa erant spolia , sive manubiae, quas nobis meus grandis Patriaracha reliquit, ceu inclyta trophatia dissicillimi certaminis, & gloriosissimae victoriae, quae mundum in admirationem rapuit. Totum hunc apparatum dedicaverat Salomon dilectissimo suci

pignori collocando Charisima pons allocanda dedi υλEt ipse quoque Salomon meae S. Religionis hoc majestaticum taberis naculum, tunc regalem thronum dedicavit collocando magneti suorum amorum , cynosurae suae venerationis, scopo suarum cur rum, centro suorum desideriorum, corpori, inquam , mei magni

Patris, iatriarchae. Ad hoc centrum ille lineas duxit, ad hunc finem media aptavit, neque coepto suo prius destitit, donec plenam gloriam consecutus fuisset Ferculum illud in Canticis erat pro sponsi thronus , sed pro Salomone gloria quamvis enim .s,i- Textus dicat meri, Ut, hoc tamen verbulum Pu , ut doctus RP, .cinus Salaeta explicat, resertur non ad ejus personam , sed ad ejus aflectum, sive amorem irendum est , Ibi fecisse , quia ausim pertinebat eum pono dare obligationem namque am

ris sui judicavit consecrare suae dilectae illum thronum Ad eundem plane modum in contestationem sui amoris collocavit noster Salomon Corpus mei Sancti in isto tilio suae uile he Religionis Encalceatae. maxima clemonstratio ejus amoris est quod pignus ceΩserit, cui amorem suum tam presse affixit dedit pignus, sed gloriam reservavit, creditor est enim tanta gloriae, qui dat rem adeo

pretiosam.

Majestatim illa collocatio is sumptuosa magnificentia celebrata fuit Hierosolymis Collocatio autem Corporis mei S. Patriarchae in hac urbe maximi Monarchae peracta fuit. Aulici Hierosolymitant, ' mi Regis gloriae applauderent, exhortati sunt cari. i. omnes, ut Zm mirabile opus aspicerent i En lectulum Sala. v. a. monis. Mihi quoque, dum gloriam de singularem mei S. Patriarchae considero, nihil aliud , quod dicam , in mentem venit quam ut omnes ejus pulchritudinem intueantur, nam cum Ius magnitudinem intellectus explicare nequeat , opus est Oculos in suppetias vocare , quatenus illi sua admiratione exprimant, quod lingua tanti splendoris Majestate pressa inari non potest optima proinde methodus hanc gloriam laudandi est, aliorum oculos prois vocare ad illam aspiciendam i unde quisquis eam bene laudare voia luerit, eam solicitas oculis undique percurrat, lustretque singula, quae

266쪽

FESTA COLLOCATIONIS. 37

quae in hoc templo laudem merentur. Haec pulchritudo est imago quaedam coelestis gloriae, in qua non aliae laudes resonant, quam aspectus. DEUM videre est eum laudare res namque coelestis gloriar non aliter laudari possunt, quam spectu. eterum in hoc extu meam attentionem peculiariter abripit illud emulum t Lectulum, sub quo magnum latet mysteis Huma cum enim lectus sit locus quietis, ideo totam gloriam reducit ad lectum. Ipse quoque mea Excalceata Religio totam quietem suaira in illo sacro lecto repositam habet. Ibi quiescunt ejus ab res, ibi respirant ejus fatigia, ibi ispitae sunt tempestate , b d tumuerunt omnes Contradictiones , hi deposuit suos timores , ibi denique habet omnes suas delicias , quia ossa sui magni Patriarchae,

quae in alio loco erant quasi violentaci Non es pax ossibus meis, in in hoc si cioso lecto collocata tamquam in centro suo proprio jam

requiescunt. De corpore Alexandri Magni resert Hlianus, illud urna ery imaa. amflstallinae inclutum tribus diebus expositum ruisse publico conspectui et principum, nobilium graecorum , nec non civium Babylonio rum, ut omnes tanti principis Cadaveri debitam venerationem impenderent. In hac quoque pretiosa capsa publice exponitur Corpus mei S. Patriarchae, ut principes Hispaniae illud venerentur, ut nobiles illud adorent, Qui tota civitas illud admiretur. Triplicem dierum numerum ejus cultui consecrant, ut ejus veneratio tantb splendidius efforestata Huic triumpho augendo devotio nobilissinae Familiae Ducum de Medina Coeli, hodiernam festivitatem dicavit, a qui longa se is ri favores , meo Excalceatae Religioni praestitos , novis favoribus z--ἀeumulantes, huius diei solemnitatem meo S. Patriarchae consecra thia sumpti-runt, tamquam victimam sui erga eum amoris, Sit tanto latius ejus bus η , gloriam extenderent, se insigni animi demissione ad ejus pedes prostraverunt, qua sua humilitate se multo magis nobilitant, quam hae Dueum do reditaria sanguinis claritate, splendore maximorum trophaeorum suorum. Si nobilissima haec corda interrogemus, quid sibi videatur de tanta magnificentia hodiernae festivitatis, dicent, id admodum exiguum esse, & debitum tributum sua erga meum S. Patrem observantiae. Sed si magnum hunc Sanctum de eadem re percontatinuerimus, respondebit nobis, necessarium esse, ut hanc majestaticam pompam amoris prodigalitatem appellet, ne eam excestus

267쪽

a 3 PARS SECUNDA

Amator , qui tot expensas profudit , suum Obsequium attenuat , vilipendit Amatus, cui exhibitum fuit, illud suspicit magnificata Nemo tamen miretur haec siquidem nobilissima corda multo ardentias dare desiderant, quam alii recipere. Sitienti Samson excitavit Divina Omnipotentia prodigi Osium India. r. sontem in maxilla asini Aperui Dominias molarem dentem in

et. 2: ma si asini, b egres sunt ex eo aquae. insinus ille erat

Onager, de quo Plinius testatur, eum tam pertinaci sit assiigi, ut eam nunquam plene restinguat, quia pabulatur in terra valde salsat Ad hanc naturalem onagrorum proprietatem respexit regius sal.

3ορ tes, quando dixit: Expectabun Onagri initi fua Non sibi DEUS hoc miraculo satisfecit, sed ut illustrius esset illud insigni

beneficentia coronavit fonte namque ex arido hoc ore elicito potavit alium sitientem, quo facto monstravit, suam Divinam endi rositatem majori laborare siti dandi, quam humana avaritia reci piendi Scaturiat itaque ex ore semper sitibundo fons exundans siquidem humana sitis potest sedari accipiendo, sed sitis Divinae generositatis sibi satisfacere nequit dando. Notetur autem , quod , cum hi Exceli entissimi Principes sine Patroni huius S templi , hoc amoris tributo patrocinium mei amoti solicitent, quae sane prudentia eorum insigni nobilitati praeprimis congruit Ueteres Romani ex supernatibus , infimatibus, aut medioxumis diis aliquem in patronum electuri , prius accurata disiquustione ejus genium, cindolem investigare solebant volebant enim, ut Deus ille, quem in Patronum erant adscituri esset Potens, intabilis, promptus. Et illi quidem valde prudenter hasce dote in suo patrono desiderabant nam si potens non fuisset , eis patrocinari non valuisset Si vero potens fuisset, sed non affabilis , rursus eis exiguum lucrum accessisset, utpote qui tam moroso numini suas causas commendare non praesumpsissent Si autem potens, affabilis fuisset, sed simul etiam lentus tardigradus, prius eo-

rum miseriae finem habuissent , quam ejus patrocinium incepisset romnes autem hae dotes Patronorum in meo S. Patriarcha insignia ter relucent est namque Potens , ut tantis honoribus , tam ris demonstrationibus digne respondeat in Ambilis, utpote qua placidas, benigna aures precibus suorum clientum semper ac commodat Est denique etiam promptus , quia votis eorum celeri subsidio condescendit, unus ex majoribus lavoribus ejus amantis. COD

268쪽

FESTAE COLLOCATIONIS. 3ν

cordis est , uti lupplicibus suis impetret gratiam , qua ego II -xime indigeo RIA. Ecce ego mitto vos in med in luporum Matth. o. v. I 6. Caro mea vere est cibus, de sanguis meus ver est potus. Dan. 6.

STella potaris hodierni Evangelii minaces quosdam scopulos intra ipsos brevissimi litoris sui linus detegit, utpote quae pauci verbis multa mysteria comprehendit. Evangelium nostrum , huic beastivitati collatum est clarissima quaedam delineatio illius status, in quo se nunc constitutum videt novus iste mundus Trinitarius Mitistit Apostolos , sicut quondam misit Prophetas , ad fundandam mam primitivam Ecclesiam , quam ad regulas legis scriptae instituere voluiti Ecce ego misιο os, cti olim mistebam Prophetas , .l-τα laaddit ad haec verba celeberrimus ille Evangelii concordator misit eos, ceu Praelatos Ecclesiae, ut eam refbrmarent ad normam legis gratia i Quas ansitu Praelatos, a Praesides Ecclesiae meae 1iλlbinmitto , ait supralaudatus scriptor. Huic autem Ecclesiae, ita reso matae,' expolitae thesauri Ibed promittitur pretiosissimum Corpus illius Divini Redemptoris, qui eam suo sanguine fundavit Ecce initius dega vobiscum sum omnibus diebus iasque ad ean matione AE eum agit cum suis discipulis tamquam cum suis amicis, de quo rum fidelitate, amore, iraeceptorum executione majorem in modum confidebat Vos amici mei sis , si ieceritis. Mittit it Ibini inlos tamquam filios, quibus ex iure haec cura competebat: Dedit 'μisalem illas DEI eri. Impellit illos tamquam solicitos , ut Din o. eorum solertia, industria propositum finem assequeretur: viui 'M . perseveraveris usque in nem Matth. ys. Ad hoc itaque tam ublime negotium perficiundum perrexe ''tunt tamquam Amici tamquam Filii ob haeredes, idque magna admodum solicitudine: Qui perseveraverit. Quodnam

autem lucrum , aut quem fructum ex hac Divina missione retul runt Perennem animarum alutem Salus aterna, cum ver Ad η

269쪽

radix, irincipium hujus aeternae salutis sit gratia , hanc mea Pislicitudo in tribus statibus, aut sub tribus diversis respectihus considerat, nempe in statu auxiliantis justificantis,4 gloriae. Status gratiae auxilianistis, est ipsa Donatio gratiosa. Status gratiae iustificantis est dos filio. rum i Status denique gloriae est corona, praemium solicitudunum. Salus proinde aeterna nihil est aliud, quam donatio gratiosi dos sive haereditas filiorum, praemium constantium. Sub his trubus res ectihus donavit Omnipotens DEUS Ecciesiae Catholicae adorandum Corpus sui unigeniti Filii, dulcissimi Redemptoris nostri r

Ex gratia tamquam amicis Ex haereditate tamquam filiis,' pro praemio tamquam solicitis. Eodem prorsus modo gaudet haec nova Ecclesia Trinitaria proprietate corporis sui S Patriarcha JOANNIS de Matha , utpote quod nobis collatum fuit per donationem ex gratia, per haereditatem, quae nobis debetur tamquam filiis, ex mstitia A pro praemio nostrae solicitudinis. Per unumquemaue ex hisce tribus titulis acquiri potest possessio, proprietas alicusust, moris r Ego tamen pro gloria meae Disicalceatae Familiae, per Omnes hos tres titulos, qui mihi tria valde insignia sermonis puncta suppeditabunt, discurram, ex illis proprietatem hujus sancti Nporis probabo.

. natio gratuita, sive gratiosa, ut jura loquuntur, est traditio gratiosa cujusdam doni, nullo ad rem donatam jure praeceis dente, quia talis donatio est pura liberalitas donantis, qui domunium sui doni transfert in recipientem, quin donans rursus ejus d

ε.his . minium sibi unquam arrogare possit et Dan alisujus in alterum inii et ibi eollatis , quae nialis urgente jure sed ex mera liberalitas tira quidem mente, ut statim velit accipientis eri , nec tilis

C le mi ad se reverti. Et talis fuit donatio Corporis mei sancti Patruarcha JOANNIS de Matha.

Duo namque dantur donationis genera Primum est, quando aliquis dat, sed nihil propterea amittit, atque hoc modo Altissimus DLUS dat coelis motum, terrae stabilitatem, soli lucem, brutis viatam, & libertatem hominibus , qui tamen ipse propterea qui quam amittata licet enim haec omnia donet, dominium tamen e rum penes se retinet: Haec autem donatio, quamvis accipienti sit

3alde proficu i non est tamen maxima gloria donantis. Alterum

270쪽

donationis genus est , quando donum relinquitur, quod alteri datur talis ver donati non solum accipienti est utilis , sed etiam danti valde gloriosia. ali donationis genere Incarnatus si cratissimum Corpus suum suae Ecclesiae donaviti

mbs tim sum usque ad ansummationem seul

CHRISTUS in sanctissimo Eucharistiae Sacramento dat vi verborum suum sacrum Corpus, ter concomitantiam it scholastici Io-quuntur simul etiam suam Divinitatem , canimam cum enim Divinitas nunquam ab hoc immaculato corpore separata fuerit consectaneum evadit, qud in hac sacra Hostia Divinitas humanu tati unita sit, cumque corpus illud, quod sacerdos vi verborum producit, non sit mortuum , sed corpus animatum, hinc quamvis verba non devocent animam, ea tamen in societate corporis, quod animat, etiam non vocata descendit. Corpus itaque in hoc augustissimo Sacramento datur Ex in verborum , anima ver , de

Divinitas tantum per concomitantiam , hoc est, donum Vide mus nunc, quomodo CHRISTUS id relinquat, quod lat. Ut veris hortim separatur in hoc Sacramento Corpus a sanguine, & anima Divinitate. Corpus autem CHRISTI Divinitate separatum nota

est filius DEI; nam si hoc consideretur ut separatum a Divinitate, non et DEUS Quamobrem cum CHRISTUS His verborum solum det torpus suum i Hoc es corpus meum ex is verborum.

relinquit suam animam 4 Divinitatem, qua oobis donat, quam vis ob necessariam connexionem Corporis, animae, ac Divinitatis ipsum etiam reservet, id tamen in alium finem non iacit, quam ut hoc rursum nobis donet Accipite.

Haec itaque est gloria singularis donat serus quod si nisu lum dedisset corpus cum anima , Divinitate, magna quidem Minmitii inde utiIitas , lucrumque accessisset tam multum accipiendo sed non fuisset tanta gloria donantis , utpote qui nihil reliquisset rE adversio autem, si CHRISTUS re ipsa adimam Divinitatem reliqui et magnam quidem gloriam inde reportasset, sed homo.

una anima , lana persiona cum DEO factus non fuisset. De ita . que cum suo corpore animam simul, QDivinitatem hoc enim hominibus summum emolumentum conseret relinquae sim Ieandem animam ' Divinitatem hoc namque patentis'imum erit sui amoris argumentum. Scilicet gloria hujus Divinae Donationis

contulit in dando, di relinquendo idipsum , quod datum fuerat, Hi nam

SEARCH

MENU NAVIGATION