장음표시 사용
241쪽
In his igitur existit Iacium adperseiadendum, , in eo quod Theopse pus inquit, quod non cuncta oportet accurate prolixis exponere, sed quaedareboquere auditori mi ipsi intringat, P cogites sua vis cum enim intesio rit quia omissum est a te, non oditor lum, sed γ tentis tui efficitur.
Paueis illis vel, Is visus sibi suerat aliquo modo Demetrius Implesse hunc locu . unde inquit. in his rebus manet id quod in oratione vocatur πιι is addit tame lais quam colitio mutato. Et in illa subtili animaduersione Theoprasti doctissimus enim ille vir vidit, hoc etiam adiuuare eam rem, si qui dicit non omnia exquis te pers cutus fuerit. sed quaeda reliquerit quae is, qui audit, per se percipiat: rationeq; ipso-ium subducta.quemadmodum illa facta sint intelligat. admonuit igitur ne orator nimis diligens cise vellet: longamqtie orationem consumeret in singulis partibia, eius facti minute ex ponendis. Aiebat enim ille, quomodo id prodesset ostedere volens: nouum enim hoc acciderat auribus multorum, ne*llgent ana scilicet, si ita appellanda est,cum scia, S simulata sit, plu' rodesse quam diligentia. aiebat igitur. intelligens ille auditor scilicet, quod omi ilum i te fuerit sua vi, no solum auditor, verum etiam testis tuus fit.
Et funia beneuolentius illo acutior enim sibi videtur tua opera, qui an-fum ei praebu Ii intelligendi: contra aurem omnia ari stulto exponere, simile I damnanti auditorem.
Praeterea inquit hoc seruare In dicendo eiusde animum tibi eoueilῖat: fitque qui audit tibi beneuolent oti videtur enῖm sibi ipse acutus es Ietua opera de studio qui an iam ei praebuisti, ut intelligeret quod in oratione tua desiderabatur. contra verbinquit cuncta illi tanquam stulto b qmini commemorare, est tanquam condemnare auditorem ipsit n. tarditatis scilicet. Discriminis vero hoc est inter postellus hoc se prius commodum, quae ambo capiuntur ex eode consilIO ab oratore, quod super ore illa ratione qui audit praesenti tantum illi tuo tempori seruit, & tanquam testis tuus factus, adiuuat causam finemq; illum tuum: in seriore veri, essicitur, ut faueat ille tibi scin pςt: quia bene de ipso existimasti, studioq; t ici effecisti ut sapientior sibi spie multo, quam antea unquam, visus fueri ἔ. i
euia aute s nota epistolaris eget tenuitate de ipsa dicemis. Artemrigitur
242쪽
igitur 7m exsci sit eari Ate epi Ira, ait, oportere oodem into dialo um credere ae e Lotis esse natas epi Iolum tamquam aleris partem dialogi
Absoluta Iam sorma dicendῖ gracili ae inui, quae san&llo sae genere laude si igna
est, ac probatur, sequebariar ut vitiose id, deprauatamque ostenderet , de quae in illa ipsa hii militate labitur: nee consequitur finem suum, antequam tam n illa ad te retur, rectum elle putauit tradere rationem scribe ud rum editio ruin ea a e caii aquam ipse osted Qt, quare ornat praeterea fies in f bellum hae eiusare ἰ ili ille ore. Ptione: utilis enim in primis ipsa hae aetate est, qua a millis magna ex rat iis laesisque ceteris pene omnibus eloquetiae partibus, haec una colitur: magnoque in honore adhuc est. inquit igitur. Quia nota, sarmaque epistolaris eget renui tale, de ἰ pia. etiam dicemus. Cum enim de nota dicendi tenui, exilique disputasset, opo Gere se putauit aliquo modo hanc rem, in qua et 7am tenuitas requie tur.tapli te. O res ut auic ab iudicio, qu de hac re socii doctus vlai, ει qui no partia in ipsa vidule exr-ltimatus est. commendat autem ipsum prius: nec paruam esse debe re aucto iitat homin s ostendit. natrat ensin hune esse utetrii ne illum, qui Aristotelis epistolas exscripsit,& ut ab aliis commode legi possent, studio sedulitateque tua est it, ipsi iis vero sententia haec de hac re fuit. oportere eade forma dialogum scribere,& epist Ias, cuius etia opinionis suae rationem reddidit. assit maut ei in Pitto ni clie tan- . 'u' in ali Iram parte dialogi: sernio nil ite eius, qui hoc ei bo , GrςOs primum ap- rellatus D it: hoc igitur suit iudicium ipsius de nota vera kxib darum epistolarum. quo verbo de studio artemonis loquens usus est Demetrius , valet hie ut puto exscribere. quasi ex autographo, aliove liqro in alium transferre . atque diuulgare: ita certe cepit hoc verbum Porphyrius in quaestionibus in Homeru qui inquii non onge a princii o octauae, nu αμις κ κέα ται, se hara. Aliquo modo munus esse epistolam inquit, quiae no' est vetE epistola una earum rerum, quae dono dantur ab amicis, sed proxime accedit od illas. videndum etiam est,an hic pro deb*at r a. : hoc enim mihi ma- si, aptum videtur sententiae auctoris: vel potius rationi ipsi loquendi.
G dicit allui ortasse, non tamen omner oportet enim faciam esse ad
quo modo mam quam dialogum epiniolam hic enim, i tatur ex tempore tacentem: haec autem, Acribitur c, donum mittitur agiquo modo .
x Ponderat diligenter Demetrius se immii Artemonis:primuinq; ipsam lauaat de . inde quid in illa desideret ostendit, ut enim euis non ibinii se tradit a veho, ita n6.omne qund oportebat, attigiste putat, neq: penitus veram sol te tam eiiii est. oportet enim inquit mugis factam, magisq:'expolitam elle'epistolam, illam d albi uni , cuius etiam tententiae stiae ipse tali sim affert. inquit en in. Hie enim impia tu IsuN-to di dente in , dialogus scilicet, qui texi debet verbis,sententiisq; quae odeirrrete poc imin dicendo, in mentemque venire cuilibet. contra a Mein add r. haee scribitui . &inliquo modo muneri mittitur. qtiae aetem seribuntur, misti Inientii id e litteiarum mandantur, consideratiora debere cile planum est . Petius Alctonii , in pthium lo/orum librorum, quos scripsit de exilio 'olim de dialogo disi raret mentionem fisaeiti huius loci, sententiamque Demetili hxprimete eonatus est, qu tam E eteo 'nhilapsus ut, eum dixerit existimalle Demetrium epistollam in inferiore locandam eici Mid iuridialogum in iii petiore . mihi ςnim contra videtur ille cetis uilse, eum, aperte
243쪽
tradat in epistola requiri naai're' citram Sc ornatum : quae aute huiuscemodi sunt digna habentur,quae priorem & hone litorem locum obtineant.tribuisse igit ut dieit epistolae hunc auctorem, i quod manifesto ille allignauit dialogo.
aluisse sic loqueretur cum amico,ut e soteles ad Antipatrum super exul nesi ipsi, qui inquit . Si autem ad omnes fugas hic alii, Ut
non reducere liceat, ploum est non esse inuidendum &s, qui apud inferos
sunt,redire volensibus: qui enim A HI urat,dem suanti mago ita es ,
Probare voles Demetrius nihil esse debere In dialogo valde excultum atque elegans, utitur exemplo loci citiusdam ex epistola Aristotelis ad Antipatrum rege , qui locus vi illic improbari non potuiti nec vitio assinis existimath S: si expolitus est Mnon sine artificio magno tractatus: praesertim in litteris ad opulentum homine, rq-semq; missis, ita valde alienus suisset a sermone familiari, congressuque amicorii intneq; enim dubito, quin DemetrIus iubeat ne illum imitemur in sermonibus: nec orationem illam exor tan .factam qire,ed comportandam esse inquit en Im - Quis inqua sie loqueretur,sermonemque haberet cum amico, in cogressu scilicet aliquo, que admodum seripsit epistolam Aristoteles ad Antipatrum,sii per exule sene. vel ita autem ipsiis ponit, litae sanE, ut non paruo ornatu reserta eise intelliguntur, t se alattasse non omnino ille se iititur parsque aliqua ipsius nos se io ita obse utitatis aliquid in se continent: quae ut opipor nascitur inde, quia nota nunc ea non sun quae sententiam illam illustrabat e abor autem ipsorum vim exprimere ut, si fieri Potest, verus sensus inde aliquo modo eliciatur. bi aute inquit aa omne, fugas hie abit ex oculis, ut nis liceat,cum velis, reducere, planum est, quod iis, qui apud inseros sunt, redire uoletibiis, nulla inuidia. id est nemo, qui lapiat, ilis inuidere debet, quia scilicet,& ipsi quod ardenter cupiunt, nunquam adepturi sunt: conficit igitur ἰpsos desidetiuor illud sine vi illitate ulla. Videndum tamen est an legi debeat a r Leria enim. quasi postulare videtur,quod seqxutur stati in turi: nec sententia etiam id refugit. sed tamen, ut i a te ilatus sum. Omnia incert , quia cognitum non eliquod supra commemoratu iii suit: sugas verti, non exilia quam ii s dubium non sit, quin fuga illa exilium vocetur a Latinis, quia nescio an in Lae ipsa voce lii serἰt AH- floretes, quare nolui itide discedere:de praetς rea notaui aliq iido Ciceronem Larina hac vlum, cum sine ulla dubitalione exilium in t elligeret. vi pro P. Sestio cum inquit. Si Themistoclem non deterruit a rep.desendenda nee Miltiadis calamitas: nec Ar stid s fuga. non simplicit ei valet ite, sed repente eripi ex oculis , R inri- quam evanescere . huiuscemodi igitur quippiam ab eo quoque exule eo tepore fi baci omnis enim res incerta e Horatius in ode quadam, & ipse mora apud inter vocavit exilium propter limilitudinem quandam: qui tamen ut leniret translation illam, addidit quod exilium illud L stinguerct a coteris exiliis. ita autem cceinit, omnium versatur urna Serius o us, fors exitura : δc nos in aeternum Exilium impos tura cymbe. Nam non line causa puto Demetrium admonuit te illam epistolam scruptant iiiisse super exule tene,quod aliter cognitum non siiii leti mihi ei timuerisimile est aliquid leporis, elegatiaeq; in eum locum aspersunt dii ille ab ea aetate, propinqua morti, perpetuoque illi exilio, ut si acc0s iuvit. Qua sequuntur Demetrii sunt, iii osten-
244쪽
. ostende tἰs genus illud sermonis mag s aptum eide oratori . quἰ ad pompam verba faciat: aliqua ni rein laudet, aut ritu perci. quἱm homini, qui sine ulla cilia dele tuque .aut verboriam, aut sentetit ariana loquatur, q iat ratio idonea est seimo nimiis sana iliaribus: adhibet uicis in dialogis, simulachr s. imaginibusque illorum ii scuti lec-
modum: .'πι. m. . . . , enim quod inquit ii ne dubio valet id, quod ostendi. vii de demonstrativum dicendi genus a Gia cis Oiam a vocat una cli . quamuis alijs quo
Essolutiones crebrae, As, non m ruunt epictolu: obsecurum raram inscriptione dissolutio. On iEud quod factam est ad incitandum,non es ita pro
prium suumque Acriptio , et et certum Nu.
Vnum, qliod si adhiberetur ad epistolas nullo modo illie coiten Irer. praesertim si crebruatq; illustre solet est e in illis scribendis sugiendum docet. id est dii Iblutum ac
sine coniunctionibus vllis tractatum. rationem autem statim sui conii lii reddit: Zecur inde id sedulo remouendii sit docet. inquit enim. Obscurum enim et in scriptione dis Iblutio ut contra in iis, quae recitari debent ' actioneque adiuuari est perspicuum hoc enim uelligere debemus, id ,quod sane ipse supra illo loco testatus est. Adiun sit autem nunc. Et omne illud quo imitamur aliquid non cli ita suu in , propriuinq; scriptionis, ut concertationis ac pugnae , actores vero excitari disi lutione hac antea quoque declarauit. Est autem valde molestu initio huius prcceptionis illud πο α.: neque enim apparet quales intelligat dissolutiones ta tamen videtur cet- tum quod dran ipsarum genus notare. vi autem iuspiciones omnes meas aper;am , vereor ne hic macula insederit. nam anteccdente etiam vocem in sci ptis libris metidum occupauit, quod conatus olim sunt tollere. nescio tamen an quod studui timeri stare potuerim ac paene sententiam mutavi: cum en ἰm illi habeat λ-Me 6νira rer- αι, tota hac re melius sui arbitror coli derata, vereri coepi ne legi potius debeat λ ω id verbum, quod corruptum erat .iunctuin suetit: quod ab aliquo iii periato sit postea dissectiim, factu inq; temere ex illo a a Mis. Dionvitus quoque Halicarnaileus in vita Lusis ex certa quadam compositione verborum testatur nasci mo res in oratione,& no solum ex sentensis D quod Uri genere uni borum,& lanc a stirmat illos cognosci, de apparere facile in oratione soluta: neque tame Intelligi disti lalutio nona hane, quani nunc seniscat Dc metrius. sed vocat solutam orat onem nexu comprehensionum illarum liberam, quae appellantur bc numeris cita, ut Averbis ipsius percipitur, quae sunt haec. καl σ-τι flari γε otaria απλῶe παν. καὶ ἰοῦ me, οτι -'κ s τὸ - . Ο MMHις άν' τὸ λιμ ν ia is . e. Cons
mauit etiam me in hae opinione, quod additum est hie de imitatione:cum enim sit pra nihil tetigerit Demetrius de ipsa, non peripicitur unde hoe aptu sit, quod valet d preceptum i Inperius c unprobandu.& cur repete incoeperit de illa disputare. exi- si mandum igitur est illud inclusum fuisse in verbo,quod corruptu est: magis enim aperte intelligitur cotinere in se imitationem: nec poste sine illa commode tractari mores quam solutionem. Quiri etiam verbo hoe ipso iuncto utitur statim ibetor ille ut praecipere coepit de has ipsa re, i in xie r Uribit inquit enim . ηnsis ι
Cogitandum igitur, an mihi in hac re t gerit, quod pleriique usu venire peruul sata voce ferebatur,ut posteriores cogitationes sapientiores fuerint.
245쪽
roo i, Petri Uictoris Comiserat.
Veluti in Euth3demo. suu erat Socrates, cum quo heri in L cra H tuas ' quo Dos miora turba hominum 'circumniabat. ω cum paulum processi et infert. Sane mihi perera iures quidam Uidetur eis, cum quo E - a ut bau, quis enat j I uiscemodi enim omms Amno, in imitatio HKri congruit magis, non epi Iobi, quae sciribuntur.
v Comprobare quod dἰxerat volens loesi monstrat e sermone lilb Platon q, qui vo catur Euilodemus: in quo, quia coniunctione5 loc positae non sum, manifesto tenetur il sum egere studio actoris: accommodatum ' e valde elle ad illius fine. ipse vero ita se rem habere declarat verbii, quae consequuntur exeui plum: Lait enim. Haiu- seel nodi nanque omnis locutio,& imitatio histrioni magis conuenit. non epist lis, quat ictibuntur. extremum autem hoc posuit quia pars est eius, a quo turea rem uerat actionem:& praeterea, quia Polici aliquis cerim rei acere amieam absente per nuntium: mandataq; illi dare, quae voce exponeret . qua in re loeum haberet imiti tio. ae ii ille omitteret tune coniunctiones, facilius miser comouere illum , cum quo agit. ii tame id de quo agitur actioni accommodatum eis . Verba autem quae prima habita iiiiit in eo sermone exemplum in se continent, edita vel , illa iuste mere 1 Critone. quaerente e Socrate quis nam seret homo, cum quo pridie in Luceo ille dita seruerat,cum enim ex alia tellure ei let ignotus eierat nam quod Demetrius ad lungit primis illius verbis potitis, no nulla alia qu x paulo post illa illae dieit. lux linit .interiecta inter ipsa, iunt quibus os tulit prae multitudine se non potuiste eli accede .rernec audire plane quippiam eorum,cum tamen sublato capite videre ipsum illustichoipitem potuerit. quia igitur Prima tantum ac rostrema pars sormam'd laedi, quae dicta eli, rctinebat ideo relictis ccteris ipsam potuit frequens u tur interrogatio: dc eorundem vel Notum in principio ac fine repeticio sine vilis copulis,vim eam, quam ostendit, habet . In posteriore sane parte huius exempli verba quaedam immutatas inimeqtie enim omnino illa legit de hic, ut apud Platonem. Sed hoc freques apud
Tlurimum aute habeat episeola moratum,quemadmodum, A ad uir
ferme enim qui ue imaginem animi sescribis epistolam licet quidem
ιν ex aba omni oratione Uide mores sin mis: e nuda autem scimi ex
Clim remoussiei ub'epἰ stola quod ipsi non e6ueniebar, osten ali non quiddam'. Obd fiequens in ea est. debet, suininoque stii dio illic es si gendum eis :qq stamen epistolae propitum non est . sed eo in niuiae ἰpsi cuna dial o. id alit E est in se, in ea expressi, ingentumque seriberetis quod neutetisus ooeat. eii ii Is a s a Ii in dare d b re hoc bono praedicasset ia primisquς studium poni cum ςpistola ali-
'ita scribit,inmie ne assi uti allet causim hane fui Ansliphdsere. Ret me eriliti egi ei εsucitvin motum singuli ho uca Rrib qnt epistolam. quare in quarto apparere inn :. genium,
246쪽
genῖum ἰii Ioleso; si ribentis non videretur epistola & proprin ipsius bono careret. Quod vero nunc de vi, naturaque epistolae narrat lacinem us, nos quoque vulgo die ere solemus de illis, qui domum aedificat. asstniam ux enim singulos homines temetipsos . quas aedificare,id est soriaram illam ipsius sequi, quae conuenit ipso tu naturς, atque ita exprimere in ea re mores ingeniumque lautia . Quod aute facit admodum hunc loquendi. Dionysius quoque Halicarnasseus Lysiae orationes dixit vi deri μὶν - morum . quia ille,summis virtutibus instructus scriptor, mitii in quantum valeret in illis exprimendis: & ante oculos eorum, qui legerent,ponendis: nec ulli ferὰ mores hominum inuenirentur, quos ille aliquando aliquam occasione nactus, in orationibus suis no aditin brasset, vel potius pinxiiset, quare merito ille in)agines, Si simulacra illo tum appellari poterant. Constitu ere velli volens quod dixerat, auctor hic noster inquit. Et licet sane ex quacunque alia oratione videte mores
eius, qui scribit:ὸ nulla tame tam facile, proprieque quam ex epistola quia i lictein ipsa ex in te illi ex prelli sunt,ut qui illam legit eode tempore quasi apertum aspiciat pectus ill us, qui scripsit,& intimos eius sensus omnes notos habeat. Fuit senarius antiqui poetae, , ut arbitror, Menandri, qui uersus quod tangit hic Demetrius
veru esse asse uetabat, cuius naturae sit homo, melioris ne an deterioris notae ex ora
tione ipsius cognoscI. Graece ille ita pronuntiatus fuἰt. ἰα λόνυ ν, se a τα . videtur igitur ad illam sententia allusisse Demetrius S ut id verum esse concessi, ita addidit e nullo genere orationis id magis percipi,quam ex hoc, quod vocatur epistola.
Magnitudo autem epistolia contrahatur,quemadmodum cs' locutior et Ade enim long ω praeterea oratione tumidiores zon per meritatem epistoti,
sed opera essent, quae gaudere, adscriptum habeant. quemadmodum Plutoia
Cum ex epistola oportere. intelligi naturam, & mores eius, qui scribῖt,osted iter, de magnitudine ipsius nunc disserit:& quam ivga illa esse debeat pr cipit. tradit igitur contrahi debere epistolae longitudinem, & quasi corpus, quemadmodum eiu dem locutionem divi enim illa no valde ornata,& polita esse debet, ita si magnitudo ipsius nimis porrigeretur, importuna foret . libere autu pronuntiat quid sentiar de hac re contra magnos etiam alti tores. qui id, quod ipse reprehendit, commis. raiar. qui tamen ut arbitror non hoc verum rectumque esse, quod fecerant, existimabant ut erant prudentes,& diserti viri: nec iudicio peccauerant, sed commoda quaedam sua tune secuti fuerant cuin enim argumenta cepissent quς paucis exponi non posta sent, Fc ad absentes scriberent necessario aliquo modo in hoc viiiii incidebant, plures enim erat, quae terminos,iultamq; mensuram epistolς transirent. Ipsius sententia, quae sat ait) dignet potius videbantur, quae libri vocatentur quam epistolae. si tamen eaede in ut longiores quam oporteret, ira et ita inflatiores ac tumidiores essent libri autem, in quorum principio, fonteque adpositum soret gaudere, vel bene rem gerere, ut erat mos Graecorum notare in capite epistolarum ir declarabant enim hoc pacto statim voluntatu tuam egregiam erga illos, ad quos seriberent, quod valebat ad eorum gratiam ineundam. cum verse quae huiust emodi sint ostendere vellet,l quit Platonis multas tales esse: de unam quanda Thucydidis. Demetrio igitur illa .ςii Cideronis, qua petiit a L. Lucceio, ut res suas gestas striberet, epistola visa .non
247쪽
stoa Petri Uictorii Cornrnent.
foret . atque id duabus de causis. Jc quia satis longa est. 9 quia est omni verborum ornatu, sententiarumque expolita : adhibuit enim in ea scribenda stilum eundem, quo utebatur cu domi orationes scriberet. i se tamen laudat ipsam Pomponio: bellamque appellat, quod vere dei pia praedicare potuit. pia terea cis Pomponius se itupurgasi et, quod in epistolis ad ipsum garrulus sibi visus esset , inquit Atticum non bene sensum animi tui perceptile, quia epistola ipsius longis lima quaque optima sibi videretur, 'inod, ut commemorat, praedicauerat prius Aristophanes grammaticus de Archilochi iambis: cum enim quaesitum ex eo esset quis optimus eorum esse ipsi videretur, eo modo respondit.
Et Muctura quidem verborum dissolutiorporiis sed ridiculum enim in orbem im L erestatentias, tanquam non epiIIotimsd causam scribas,
miselum ridiculum,sed neque -:citiae aptum quod nimi rout ita:oFrtur ficum, si cum dicere, idem in epistolis oporret custodire.
Addit ab d. iiibdocul diri debere propiumque epist lae esse putat, quἴa remo tum est a nimia cura, itudioque qii ad illic nullo ira odo ςongruit. hoc autem eii ut, quod ad structuram, coippo isti 'ς inquevςrborum pertinet, sit di inlutior, nec ceris ambitibii orii prelaenuo illis, te clausa.id est de cςῖ i membratili hue serat uio ratio: disset utam enim compositionem hanc apperiat .estque ii ne dubio live diuersa compotitio ab illa, quam supra docuit minime conuenire epistolis. Quam autem Iocum in epistola non habeat ii ructura contraria huius Oitc ic re volens: vitiumque ipsius demonstia relinqiiit. Ridiculum enim est orbes illos in epistola fabricare, qui vocantur in nyra , tanqirum s caiisam aliqui, n in sorba s 5 . non domi epistolatii scribas: nec tantum ridiculum, vetum ctiam alieoum ab Osticio amicorum inter se. prius illud obest, quia indicat iudicio carere, qui sci ibi x: Di nareque re alieno decore. & quod illic aptum non est. alterum impedit consili si ipsius, qui tartasse id moliebatur ut iucundior esset amico .contra enim cura illa tanta,diligetiaq; prae se sertomne aliud magis qua simplicitatem illam, quae postulatur in amicitia. Quam minime autem conuel aiat tan tam cu ram ponere in texendis vel bis, de in orbe millii sententiis redigendis declarat, a stirmans in cotraria te potius studium csse dii Ledum: iis quo utitiit voce peruulgata apud Graecos, quae significabat suis, propriisquen minibus singulas res cithappellandas. de n5vtcdum et rcuitione, sueo oe vllove horum: idem igitur a icior est nobis, ut fietamus in epi stolis. Prouerbii hiriυς menionein quoque fecit Lucianus in libro . litem id ripsit de lege historia . qui videtur ostendere e comoedia quadam 1iimptuna illud elic res autu Pr tet ea illic alia appeliatur que dicebatur eode pacto esse tractanda est igitur apud lepidu eum seriptore:
. Dionisius quoque in vita Lysiae cum morata orationes ipsius in primis esse probare vellet. cuius boni cibi ne ita , ut os editur si ilico fes vi , irationesque sunt, quarum una est ea quam hica oniti dat cara esse es' istolae tradit Penteirius . inquii componere illum venustissimum scripto re verba simpliciter. &pure. 5 qui vidptet hon periodis.& numeris, sed ex soluta locutione nasci mores, nam moribtis ornatam etiam esse opertere epistolam lupi a noster auctor signinc uit: unde a diibuat hoc quoque id consitum.
248쪽
mό. οὐ γω: is αἰ sum. : οὐ mi Genm xio. . t Scire autem oportet, non flum elocutionem, verum etiam res qua amesse accommodatas epistia j. 4 Hoteles ne, quipraeter ceteros detur c
secutus formam epistolarem. Hoc autem non scribo ad te inquit: non enim epistolae accommodatum est.
Postquam,qui stilus conuenit epistolae,docuit, quς sua, propriaq; materia est eiusdem, prςcipit putat enim non omnem rem commode poste epistola explicari inquit igitur. Non debet nos fallere, non tantum certum quoddam genus dicendi habete epistolas, vetum etiam elle res quasdam vera materiam ipsarum. Sc qut illi e mitifice quadrent. Aucholitate autem Aristotelis hoc confirmat, qui in epistola quadam id tellatus fuerat. antequam tamen verba ipsius ponat. ostendit testimamum ipsius in hac re magni ponderis esse. affirmat enim ipsum existimati a prudentibus veram sormam epistolae scribendae consequutum mille, de in hac quoque re, ut in relictuis, multum vidi iste. Simplicἰus quoque in commentariis in categorias,cum de obscuri a te, qua utitur multas suis in operibus Aristoteles, disputaret, probare volens eum natura talem non futile, sed iudicio ac voluntate, dixit facultatem ipsum plane i cribendi habuisse indicare notam epistolarum ipsius. additque neminem eorum. quorum notitia habeatur, similem illi fuisse in forma quae conuenit epistolis tractanda, ipsius vero testimonia in de hac re , quod citat, Demetrius est. Hoc autem tibi non scribo, non eni in est epistolae aptum.
Si enim a quis in epi Iola sopbsmatu bit ἔν naturae rationes ,siribit quidem,non tamen epi Iolam stribiti expresso enim quaeda amor is debet esse epis Diu, concisa, de Muci re exposito, in nominibi simplicibus.
Sequitur Demetrius, in prorsus se illud habere ostendens. Si enim at quis in Gpistola acutas disputationes selibit, quales.sum vocatotum sophistarii liue naturae ipsius rationem explicat, seribit sanὸaitterisq; mandar res illas, non 'amen epistola scribit. quod ut comprobet cuiusmoji debeat esse epistola docet. inquit enim. Scri- Ptio enim quaedam humanitatis, illecebrarumque plena debet esse epistola, dealla quidem breuis,& simplicis cuiusdam rei expositio. eodemq; pacho simplicibus nominibus texi. Hinc igitur percipitur. euoluta vi naturaq; epistolς, quantopere peccent illi qui res obscuras,de remotas a sentibus hominum communiq; vita. includ bant in epiliolis. Epicurus autem in eam culpam Potii limum incidit, ut intelligere licet ex scriptis Laetiis.quibus vitam ipsius subtilitet perlecutus est: Louam enim illam tuam rationem cum integris voluminibus antea copiose explieasset, de ij idem rebus scripsit postea ad amicos non nullas epistolas, quibus erudire Usos voluit, de tradere paucis disciplinam illam, cuius ipse princeps & auctor fuerat: hoc enim ἰrsi sedulo ab eo petierant qui vellent deguilare praecepta primo illo tempore mirisce grata de accepta hominibus. Leguntur autem tres huiuscemodi epistolae illic . quarum prima est ad Herodotum de rebus naturalibus. secunda ad Pythoclem de rebus superis. tertia ad Menaeceu in de rebus bonis ae malui.
249쪽
s Myla. kl ritudo sene ipsus erunt inter amicos aptae blandicia. crura prouerbia i illi inclusi r etenim hoc tantum in que exinlatsapiens, quia populare quiddam est prouerbium, commune, qui autem sententias edit, ον
suadet a quid, non e miti ea Pitcr epistolam loquatur, sed per machi
Cum supra maiore cur scribi debere epistola,quam dialogum iIxisset,qualis esse debeat ornatus ille, expolitioque, declarat. inquit enim pulchritudine ipsus at que honestatem elle blandicias illas, quae mutuo v surram iit ab amicis, ncc non crebra prouerbia, in eam inserta, cui stati in addit. videbatur enim hoe egere colirmatione: prouerbia nanqtie talent prudentiam noraruam, & sunt tanquam lententiae quaedam usu i plo verae cognitae ae comprobatae cu contra in epistola nihil poni debeat valde eruditum hoc io tu recte collocari in ea Polle sapicias, ac rena ocum a raptu idiotarum, quia popularis res est prouerbiu & communis, id est cuius piopire frequentem ipsius viii in nemo ignarus esse potest. unde vidimus magni iudicii poeta Terentium in Andria sententiam grauem In ore serui collocare: quia peruulgata erat. In quam verbculpam incideret, qui tanquam lententias cuderet,dum seribe ret epistolam:& at quem accurate quopiam impelleret auctoritate sua, ostendit di ςens, qui hoc temptaret similem sututum et,qui non per epi stolam cum aliquo loqueretur, sed pur machinam, instrumentuinque quoddam quo in scenam personae deorum repente desstendebant. deorum enim proprium esse videtur: naturaeque illi Praestanti itinas couenit, praecipere hominibus quid iacto opus sit,& quae sequi illos oporteat in vita aut sugere, demolitate. mortales ver i cii huiuscemodi aliquid aggrediuntur arroganter faciuot. unde tota haec ratio rei noxaeda est ab epistola. odii aliquibus hoc licet propter admirabilem quanda in opinionem sapientiae, illa preceptio nimis tris iis eu ac seuera: nec conuenit ullo modo epistois
MDLIotelessam ω demon Irationibus quibusdam locis et titur epi DL- rumpi Ur . ceu docere molens, quod eodem D io decet beneficia conseri eis magnas Auitates oe in parum, inquit: Dij enim in Nirisque aequales quapropter quia Gratiae de aequales coistituentur a te, apud mirasque retenim Esium quod demon Iratur epiniolae accommodatum est,sy demonstra
Cu asstinasset quidquid sapiens est ac praeter sensus hominia, abhorrere ab epta
stola: videret autem accuratam argumentationem de aliqua re, quod negari no po
test quin sapientiae opus sit, aliquado usurpata in epistola ab Aristotele, de hoc age
250쪽
i e uoluit ae sine culpa ulla id attigisse prudentem scriptorem declarare, quia ratio illa simul,&uenusta est,& uenustatis plenam materia tractat, quare intelligitureia se accommodata epistolae,inquit igitur . Aristoteles sane quibusdam loe s demonstratronibus utitur,aptis tame epistole, hoc enim arbitror ualere, quod adiunxit . aiceu cum docere uellet oportere eodem pacto beneficia coserre in cIuitates magnas & paruas .ita agit Dij enim in utroque genere urbium sunt pares,aequalesque.& non hoc enim uidetur intelligi debere magnae magnos deos habent, paruae aut e paruos quare inquit cum gratiae sint dex, haec enim altera proposito est, quae sumitur ad concludedum, pares a te in utrisque collocari debent,& no magnitudine inter se differentes, luet conclusio manifesto est. autem & deas ipsa uocati,& beneficia conlata in quempiam apertum est. stat in autem Demetrius inseri, quod uindicat aestio totum eum locum, uel potius ipsum mirifice ornat . aptum aute est e superioribus ipsius uerbis,ait enim. Et enim id, quod probatur: rat Oneq; concluditur, epistolae accommodatum est,&probatio itidem ipsa.
Vuia aut Euitaribus aliquando regibus siribimus, fuit sane
hae epi Iole, ulo elatiores aliquo modo: attendere nanque oportet oe pes num cui sic ribitur. Haliorsane fuerit, non tamen em lumen sit pro epias Iolata. αὐ- odum ilia e sotelu ad Alexadrum,. ad Thonu pr
In extremo huius de epistolς modo prcceptionis narrat Demetrius mutatis personis,mutari etiam aliquantulum debere stilum ratione mo; omne scibendi. si fuerint sei licet illae inter se magno interuallo discrepantes, ut sunt repsi atque opulentissimorum virorum, siue ciuitatum nationumque, ac priliatorum hominum. inquit enim. Quia autem, A ciuitatibus aliquando & regibus seribimus, sint sane huius cemodi epistolae paulum elata proponere enim sibi oportet eum, qui scribit, persona eius bd quem scribit: essicereque, ut illa ipsi respondeat, cum igitur his verbis cocesisisset, ut grandior illa undique esset, ne tamen aliquis sibi putaret licere illam in immensum augere, tanquam terminos spit, Quos transire non oporteat, quare addi Elatior sane sit illa non tamen ita, ut liber sit: volumenque ab aliquo docto viro co-ditum,cuiusmodi inquit sunt nam monstrat illas. ut Opinor, quas putat esse instat
operis alicuius epistolae Aristotelis ad Alexandrum Macedone,& epistola Platonis ad Dionis propinquos. Supra certe,cu ostendere vellet, quae hac culpa laborarent, sine dubio Platonis multas tales esse assim auit . quare Aristoteles etiam, & si illum magnopere probatum suisse in hoc genere scriptionis narrat, potuit aliquando,ui- eius materia ipsa opulentillimiq; regis dignitate, ad quem scribebat, mensuram qua putat Demetrius iusta eis transire: magisq; seruire illis rebus, quam naturae i pilus epistolae, si tamen breuitas omnino est vis & natura illius meq, enim omnes eodem pacto de hoc sen serunt.