장음표시 사용
101쪽
quod primum est, singulari animi
temperantia spectatissimis, quorum alter alteri in hoc munere digne successit. Posthumi ergo sunt buni operis sacri tomi intermedii, Libros qui Octateuchum sequuntiu historicos & Prophetarum Vol
mina complexi s eamque ob cau1sam tantisper a nobis supprelli, dum hic Ioret editus. Perfecto tandcm opere integrum erit in compingendis collocandisve quatuor ejus Tomis, ves MS. Codicis Alexandrini, vel editionis nostrae ordinem , pro cujusque arbitrio , praeferre. Haec in limine Praefati nis excusanda statim duximus, nequis forte , ut sunt Hypercriticinrum ingenia, calumniandi mater, am inde sibi caperet. Accedo nunc ad ea explicanda ,
quae in hac Tomi IV. editione a nobis sunt praestita : Textum damus ad fidem editionis Grabianae summo studio ac diligentia expressum, quinetiam expunctis error
bus typographicis, ii qui in Archetypo nostro reliqui erant , probe castigatum s quibus ne incuria n stra alii succcderent, providenter cavimus. De MS. Codice Alexam drino , cujus puram & sinceram
temonem haec nostra editio post
Grabianam sola refert, quae addam non habeo , quaecunque enim ad hanc rem pertinent, gravistin e , ut solet, & accuratillime in Prolcg menis suis disputavit primus ejus
Editor Doctus. GRABE, cujus singularem & incredibilem prope diligentiam quod praefiscine dix
rim nemo unquam mortalium aequavit : Id unum nobis rellare
vidctur, ut nobilillimi hujus Cossi-
cis antiquitatem dc auctoritatem adversus iniquas sciolorum quin rundam cavillationcs, quibus eam atterere & tantum non suspectam reddere nefario ausu conati sunt, strenue vindicemus : Quod E. .. suo loco praestabimus. Variantes Romani Codicis lectiones , quas ad imas paginarum oras textui graeco subjecimus, ut uno consecta duorum totius o
bis nobilissimorum Codicum vel concordia vel dissensiis facillima
opcra c9gnosceretur, exiesa prima& rarissima editione Sixtina com-
aratis inter se exemplaribus singuari excerpsi, & subinde
cum sequioribus, iis tamen accuratioribus ectypis, qualia sunt M rini Parisinum, Londinenleni, & Bosiij Franequeranum , comtuli , ut explorarem qua fide ante nos alij in hoc opere fucrint ver lati Quanquam autem confidemicr & citra vanam gloriam asseverare ausiim, Exemplaris Romani
lectiones ab Alexandrino diversas summa religione in nostram hanc
editioncm csse translatas I neque tamen omnes prorsus absque discrinii ne inter utrumque Codicem discrepantias protinus in numerum
variarum lcctionum adscripsi ; sed adhibita crisi in suas classes digestas notavi, de quibus h. l. pluribus
agere visum est, ut opcri sua constet ratio.
Sunt autem primo in Excmplari Romano plures manifesti errorcs
typographici, quos incuria fudit Mhumana parum cavit natura : horum ego in colligendis varijs Lectionibus nullam prorsius rationem
habui, quod cum illis nihil omni
102쪽
no commune haberent , & ab ipsa MS. Vaticam norma temere dissentirent : Ejus generis, ut ex multis taucos. excerpam , . iunt:
bus editio Franequerana substituitiara ανθρώπου ἀδίκas, quemadmodum
in Scholiis Romanae editioni adjecitis expressum legitur: Sed haec fortas is differentia inter errorcs numeranda non est. XLIV. Io. λι-σα. LXXVII. I. CV. 3o. ἐξιλα-το , pro CXIII.
dens alios praetereo, ni cumulam do errorum numero de rarissimae
hujus editionis, cui semper tuum constabit pretium, dignitate & exb . Instimatione maligne detrahere via dear ; etenim in opere tam longo fas est obrepere som
βc quam nos impetrare studemus
veniam , aliis concedere aequum est. Constat tamen, ut arbitror νex citato mendorum STtlabo, non ita omnibus numeris abstitutam& supra humanarum rerum sortem positam esse editionem Romanam,
ut nihil prorsus in illa desiderari, aut sine scelere mutari possit, quod Sintus Papa V. superstitiose nimis de ea statuisse videtur in Diplomate huic ipsi Romanae editioni praemi L1b, quod ita habet : is Ad perpe-
tuam rei memoriam. Cupicimis tes, quantum in nobis est, com- ,, mi isi nobis gregis saluti quacumis que ratione ac Via prospicere Iis ad pastoralem nostram curam M pertinere Vehementer arbitrari mur, Sacrae Scripturae libros, qui- bus 1alutaris doctrina continetur, se ab omnibus maculis expurgatOS,
integros purosque pervulgari. is Id nos in inferiori gradu constiis tuti, quantum potuimus, studiosi & diligentia nostra praestitimus, is Sc in hac altissima specula a Deo, , collocati, assidue mentis nostrae ,, Oculis spcctare non destitimus. Cum itaque superioribus annis is piae recordationis Gregorius Pa- pa XIII. praedecessor noster, n is bis suggerentibus, Graecum Vcri tus Testamentum juxta LXX. In- te retum editioncm , qua ipsio etiam Apostoli nonnunquam usi,, fuerunt, ad emendatis limorum Codicum fidem expoliendum D mandaverit , cjus rei cura dilecto
103쪽
se, filio nostro Antonio S. Romanae Ecclesiae Presbytero Cardinali C, , , rasae , & ad id per eum delectis is eruditis aliquot Viris demanda- ta ; dc iam expolitio hujusmodi, is permultis exemplaribus ex dive se sis Italiae bibliothecis , & praeci- pue ex nostra Vaticana diligem
ter collatis, matureque examiis natis, ahsbluta sit. Volumus &ri sancimus ad Dei gloriam & Ec- clesiae utilitatem , ut Uctus Grae- ,, cum Testamentum, iuxta LXX.,, ita recognitum & expolitum, ab se omnibus vecipiatur ac retineatur, is quo potissimum ad Latinae Vulis Ratae editionis , & veterum SS. Patrum intelligentiam utantur. Prohibentes, ne quis de hac no- va Graeca editione audeat in po-
., aliter fecerit, quam hac nostra se sanctione comprehensum est, no-
,, verit se in Dei omnipotentis, , , beatorumque Apostolorum Pe-- tri & Pauli indignationem incur- surum. Datum Romae apud S.,, Marcum sub Anulo Piscatoris.
,, Pontificatus Nottii Anno secum o. om. Gualterutis occurrunt deinde, ut in viam redeamus , praeter manifestos errores typographicos, alius generis discr pantiae , quae itidem non ex ipla MSS. Cossicum discordia originem trahunt, sed diverso Editorum imgenio , nonnunquam & incuriae tribuendae sunt, qui veterum membranarum Scripturam nulla v
cum seu incisorum distinctione ire
terruptam , sed continuis nexibus cohaerentem pro arbitrio io varie dividere, quinetiam accentibus 6c spiritibus, quibus omnino C rent , munire ac illustrare coeperunt : Qua in parte minus adhibuis se diligentiae Editores Romanos, nemo inficias iverit, qui vel cuta sim qucm recensiuere Codicem imspexerit; innumeris enim in locis accelatuum spirituumque si3na im
conflanter , pro W: Qua dam etiam nomina propria praeterusiam aspirant, ut Genes. 36. passim, alibi οχοζαρ , 'H- . dcc. dccontra dcc. Frequemtissima autem haec varietas circa V cem μυτος, pro qua passim substu
τοὐ ter, pro αυτου expressum legitur, ita quoque Psalm. a: s. his. dcc. Quanquam autem circa ibi os accentus oc spiritus varient istae , de quibus nunc nobis sermo est, discrepantiae I sensum tamen nonnumquam mutant , subinde dc eve runt e quamobrem non ita prorsus
sunt negligendae, quasi nullius es.sent momenti: licet pro veris irsbrum Codicum MSS. differentiis neutiquam sint habendae : Non
est ammus magna exemplorum vi Lectores fatigare, ex numero e rum , quae in promtu sunt, pauca suaedam depromam : Frequenter sola accentus varietate GDs rectiuabit in Dativum, Prasens in Futurum, modus Indicativus in Subjunctivam c. &. vicissim. v. g. Psalm. 9 : 8.
104쪽
Oxon. Κυριος εἰς του αἰῶνα μενεῖ, Rom. Rom. editio constanter habet tinν, μένει. 32: ao. Oxon. 4 ubi in Oxοη. Grabiana legimus i δον, Rom. εἰπομένει, & notat Clar. idque per omnes perinas & m Bos. . d. dccimpl. Futurum praeser. dos: Genes. Cap. I. octies haec dis-
Clarist. G R A BII Proisgomena ad proco quod in editione Grabiana loli. tom. Cap. II. g. 9. Ita quoque gitur ἐλεισον, conitanter habet diversa vocum distinctio sensus πον. μου. XI. 4. , Rom. ἐλιπε. quandoque varietatem inducit. & in compositis, ιm. Cap. IX. I a. Iob. 3I : 26. uterque Codex MS. ἀπελε m, Rom. ἀπέλιm. Psalm. VIII. I., quae Rom. M. ita εξέλειπον, Rom. ἐξέλιμον, sic etiam distinguit ἡ ο- ορωρον ἡλιον, melius Psalm. LXXXIX. 7. 9. Cl. 4. CVI. 3. Alex. iuxta Hebr. ἡ Ουχ ηλιον. CXVIII. ga. Ia 3. &c. μου. XXIV.
ανεβησενναχηρ μ, distinguendum ve- quoque n. XXXIX. I 3. μου. IV. 6.ro cum Edit. nostra &c. Conltanter editio Romana proeἰμ. Sob. Io: Is. ιαν τε ροὰ ἀσεβής ω, eo quod in S. Alex. scripnim lesi- Rom. ἀσεβησω. dcc. &c. tur ἐξωλεΘρευ , habet ἐξωλοθρευσε, ita observandum praeterea Editiones m. XLIII. 3. ἐξολεθρευσωρον, Rom. ἐξ Romanam dc Oxoniensim Clarilsinu λοθρευσωμεν. LXXXII. s. G RABII pluribus in locis ortho- σαν, ibid. vers. I1. ἐξολεγρευθη irem
graphia inter se differre 3 quando- XXXVI. s. hujus differentiae plura
quidem illa receptum nobis scri- occurrunt exempla m XXXVI. aa. bendi morem sequitur ; haec ab ag. 38. XCI. 8. C. 8. CV. 23. &c. usu nostro recedens passim MS. Codex Alexandrinus uti exprimitur Alexandrini vetustissimi orthogra- in editione Grabiana passim ex d phiam servat. Has ego inter plicato conssina alteram abjicit. e. utramque editionem discrepantias, ε. N XLI. 8. Rom. καὶαρ- quod itidem non ex ipso MSS. dis--XXI. s. ἐρ-ω, Rom. ρύσω. o. 1ensu , sed ab Editorum ingenio v. II. Rom. XI. 4.
penderent, e Variarum Lectionum μεγαλ ορ μονα, Rom. μεγαλορρήμονια. ita numero excerptas & in suas claL Psalm. XXXVII. II. ἐμεγαλορημόνη-ν.
sus distributas h. l. recensere malui. Pob. XLI. Io. Rom.
105쪽
scribendi consuetudine natae quin . que sium illae anomaliae, cum antiqui librarii in diversiis etiam vocibus ex Prisco more sine ulla distin tione sibi invicem iunctis, alteram ex concurrentibus iisdem consonis abjicere solebant, una tantum e presta 3 & miror profecto plurima ejus generis exempla a Claris, his in numerum vitiosarum Codicis Alexandrini lectionum esse adscri-Pta. V. g. m. II. v. in MS. Alex. legutur ωσκευη, quod divisis vocibus cx nostro scribendi usu ita habet ον
CXXIV. s. ταῶρογγαλιμ. CXXXI. 3. ισκηνωμα. dcc. Adeoque cum in amtiquissimis monumentis Constanter hic scribendi usus obtineat, pro ce ta potius scripturae proprietate, non pro calami vitio erunt habenda. Carca augmenta verborum temp ralia, quae vocant, sequentes poti si simum occurrunt inter utramqtic
editionem discrepantiae ex prisco lin
que & aliae nonnullae sunt ejusdem originis discrepantiae , quibus V
riantium numcrum inepte locupletare nolui. V. g. m. XXX. 8.Rom. CXVIII. 43. 49. 7 . 81.
que Cod. Asex. Ps LXXXIX. II. l
gere γ γνωσκει, pro γινωσκει. uti haec
nostra habet editio. Uanquam autem Editio Romanalectionem suam constanter ad receptum hoc tempore scribendi usum accomodet, plura nihilominus hinc inde vereris scripturae V stigia conservat, uti jam Praefatis e nostia ad Tom. I. subindicavimus , id quod novis exemplis confirmare, erit sui arbitrori operae pretium. Huc reserendum primo, quod nomina propria, divina, gentilitia &c. in editione Sutina praeter usum n his receptum literis majoribus ceu initialibus a reliquo contextu dustincta non habentur, excepta voce ΔIA A A M A , quae per integrum Psalmorum Librum uncialibus literis expressa legitur, idque procul omni dubio ad imitationem membranarum Veterum , in quibus lita Vox auro vel minio picta & ita a
106쪽
reliquo contextu distincta cernitur: Huc quoque pertinet, quod editio
Rom. ν ἐφελκυ ικον quamvis proxime
sequente consona plurimis in locis
σεν, risi ἐξ αὐτων πια ν-&c. Alia quando , rarius tamen, abjicit illud'. quamvis proxime sequente vocali. Exod. XIV. 6. Deuter.
XXXIV. 1. ἐςὶ ἐπὶ. Psal. CXVIII. 97. ἐῶ. υπὲρ. n. G M Exempla duplicis consonae pro simplici in editione
Romana PDI. V1. I. ἐλέγξης. Cl. 28. dc Cm. 29. ἐκκλε ψουσιν, ita quoque
boMXlV. as. Vicissim simplex loco duplicis, 'U. XXXVI. 24.
quens etiam permutatio conssit antium & vocalium in exemplari Rom. V. g. τ. in Θ.) m. LXXXVIII.
Cl. 4. συνεφρυγισαν, rariores tamen
in antiquissimis membranis lolacio
, ut ex nostro scribendi usiurecte habet Editio Franequerana. η- in v. in vocibus quae promiscue positae singulis ferme paginis occurrunr , sic stob. XLll. 8.
μεν. XX l. s. σωσάτο. LXXXIV. 13. μοι. Sirac. LI. a. st. 2. α λε-- ε ii αι.) μου. IV. I s. Η--δευσωM. ει. in ι. o Sirac. L. 9. πυρου- se. in η.ὶ Sob. XIX. 2. ποιησόla, pro πιι ε. Praeterea alia nonnulla conservat Editio Romana veteris scripturae vestiagia, v. g. Psal. XVII. 4 I. ἐξολέθρευσας, pro ἐξολοΘρευσας. Deuter. XXXIII. I. ηυλογημ. Hal. LXXXVII l. 3r. ἐν da λιπω- , semato ν. praepositionis r dicali , pro ἐγκώαλλωπιν. Fob. XV. II. st. a. μετω haud eliso per apostrophum α. Sirac. XLi V. I9.st. 2. οὐκ Prov. XXIX. 7. ου κυπις χει, quibus adde quod Eccles. V. II. legitur pro πιεῖν, nisi forte mendum est , habet tamen edit. Rom. Psalm. V. Io. ἐδολοιούσαν, pro εδολιῆσαν &c. &c. Adeoque ain paret vix aliquam in MS. Alexam drino deprehendi scripturae anom
liam , cujus non perinde & ipsa Romana editio exempla plurima su peditet. Haec autem pluribus sum persecutus, ut pleniorem ipsius taditionis Romanae notitiam darem, atque fidem meam & diligentiam in excerpendis diversis ejus lecti nibus probarem : Quandoquidem enim a Doctiss. misso , & post illum a Clarissi. Duumviris si alto atque Boseo omnes inter utrumque dicem discrepantiae sine discrimine in numerum Variarum Leon 3 . tionum
107쪽
sonum sent relatae, me tacente quivis editiones illorum cum hac nostra paulo curiosius componens
susipicati potuisset, quasi parum diligenter in hac opera fuerim versatus Binae tamen s neque pudet commissa fateri, Variantes Editionis Rom. LL. attentionem n stram subterfuserunt, quas h. l. im dicabimus 3 nimirum M vll. I 2.ου μή , Rom. - οὐ μη. Sob.
inod superest, ad instituti nostri
rationem pertinere videtur, quae in adornanda hujus tomi cestione ci in Editionem Franssueranam a n
bis quasi aliud agentibus sunt antimadversa, paucis explicare, ut iis, quae Praefatione ad Tomum prumum in hanc rem praelusimus major fides accedat. Et primo, quod Textum editionis Franss. adtinet, nonnulla quoque in Libris hoc T mo comprehensis occurrunt loca, in quibus ab Archetyeo suo tem:
re nonnunquam mi cedit, v. g. PM. Xili. 3. Edit. Rom. habet iis ἀψίδων τα , hanc lecti nem exprimit B. Mallonas in Bibl. Editio autem Franss. ώς ὐπίδων υπa - , neque qui
quam de genuina Archetypi leta
ne monet. xxx lv. II. Edit. Rom. expresse legit: -- συνήν
Transs. post Walion. illud λώου omisit. XLVII. 3. Rom. in textu quidem habet οι βαπιλεῖς τῆσ γῆς, in notiS autem ultima verba τυ γῆς proscribit, quoniam dc in Hebr. non sint , r cipiunt tamen in texrum Wall. dc
τι ἡγερονικῶ ςηριξο, με, perperam amicin editio Fran . illud is omittit nulla addita ratione. LXXXiX. I 4.
Rom. ἐν πάσαις τοὐς ἡμέραις ἡρων ευ-
ῶF ύ, ἡμερῶν dcc. in Πωtis autem subjectis imuntur sequem
quod abest etiam a metaphrasi Apollina r0 ex quibus verbis colligas vincem εὐψιανΘεἰηρων abesse quoque a MS. Vaticano : Conservat tamen it. lam post Mallorum Clariis. Bos, R maria editionis nota in compendium redacta seu potius mutilata, nequis errorem siubolfaceret. sob. XXX. I . κεκριται , siquidem recte assequor, rasa enim altera syllaba in exemplari, quo utor; superscruptum autem est , ut legatur nuχζη u , quemadmodum Asex.
bet. Proi. XVI. 3o. Rom. λαλογίσε-- , Franss. secutus inest. διαλογίζεται. XXIX. a . Textus edit. Rom.
habet βδελυγρωι δ res a te ἀνδρι δι- π ae, ad exteriorem libri mam, nem , ne quem offenderet hoc mendum, ab ipsis Editoribus correctum ἀδδω. Sapient. xVl. 16. Rom.
ἐν , Franea. autem juxta cum Mait. ἐν XIX. Rom. προανα πληζώσω , emendate Bosius πeο--- πληρώσωσι. XXII. D. Rom. ἐπι νε ιζωκλαλον φῶς, sensu quidem turbato :Franss. ἐπὶ νεκρῶ κλαύσον, γοἰ-
φῶς, ut Alex. habet, in quo Clariis. Βω secutus est Mallonum s adjicit
108쪽
autem in notis δεσιμ in alias tib is ναρ, cum & in Arche po suo desideretur. tum vero ad Lectiones MS. Alex. a R dice diversas adtinet, in editione 'aris'. desiderantur plurimae, & perperam traduntur multo plures : non loquar de illis, 'uas notante Clarist. GRABIO minus olim neglexerat, Be quae ne in Bibliis quidem Polygι. comparent; illas tantum breviter attingam, quae a Clarist. Bosio, cum ex Bibliis inaltoni Polygi. transscriberet , vel prorsus 'missae, vel depravatae sunt: utriusque generis pauca quaedam exempla proinseram. Perperam traduntur in Editione B Mnefuerana, quanquam in Bibliis Postri. --sticanis recte habeant , sequentes Lemones.
satin . II. 7. Alex. διαγγελῶν , non ut Clar. Bos tradit Lmγι m neoue enim ita a Rom. dissentiret. Iob. II. 4. Aiax. πῆ --πιν, non absque articulo, uti resert ed. Franes. VIII.
te loco M substituit μυ. XXVII. Ist. Alix.
sine articulo, uti habet Fraas . Sapiret. α
tradit Clar. Bos, neque vero h. lin. habent Bibl. Potui. Sirae. VI. 3I. Aiax. Derinde ut Rom. αυνῆ, non αυρο, quod unde hauserit Clar. Bos nescio, nesue enim Mala. habet h. I. variantem; sorte in Edit. Fraa q. pro Aiax. legendum AId. LI. 13. Atiae. ves ut in Buc Polui. scribitur αἰ δέ G ara,
glectarum in Edit. Franeq. II. utut in BibI. fui. Anglicanis habeantur. Pliam. XXXIX.
notat vero Clar. Bos Aia. & C. habere quemadmodum Aiax. LxxxVII. Io. Aiax. ι ερα-
ια , copuli υν haud praefixa quam lecti
nem a Rom. diversam Cis. Bos tribuit λαεc Compl. editt. Iob. VII. . Aiax. ὁ ο μαλ
De inflani denique illa accessime, qua pruoris conniij limites pro te & Editionem hanc quinto insuperrimo locupletare ac iulustrare sataso, plura nunc dicere superi deo, ne ma)ora μlliceri videar, quam pra stare possim: Quanquam enim prolixa sit --
stra in Literarum commodum voluntas,
dum tamen q id in hoc genere possim prae
cile constat, neque ego temere definire a sim ; nonnulla enim ex aliorum arbitrio pem dent, quos ut in partes nostras pertrahamus, nil intentatum relinquimus : Et proseci hactenus nonnihil amicorum opera In concilian
dis eorum studiis, quibus nihil antiquius es, se seset, quam omnem de isteris bene. me rendi opportunitatem cupidissime amplem, quo nomine multum imprimis me debere publice profiteor Vitis Eruditione & Ηu-nitate Clarisi. J. E. Κ A P PIO, in Issus . Lipsiens. Acad. Eris. Pros. P.&i. G. SCHEDH o R NIo , L ei Maanamus. Horio ac Reip. Bibtiotheeario. qui ita me sunt complexi, ut omnem in meis commodis ame ornamentis curam & cogitationem fixisse videantur , quibus non tam a me gratiae sunt habendae . quod ipsi sua sponte rebus nostrismi dent, quam quod alios ad me augendum atque honesi dum gratia , qua plurimum valent & exemplo suo excitarunt, quos in. ter Praecipue nobis laudandi sunt Reverendus M. PH. AC. CROPHIUS P. L. C. Reip. August. Bibliothee. P. Se Vir in hoc Liter, rum genere Doctissimus ΜAGNUS CRUS IU S , nuper Illustrismo Dania Regis ora.
in Sκrum istiud opus merita ves tuebor, vel etiam illustrabo , & si studio ac diligentia profici hoc genere quicquam potest, ut certe pyeest ἔ magnopere isero tore , ut illos
officiorum nunquam poeniteat. Ego vero in hanc curam secluto incumbam, ne quis vel fidem vel operam nostram jure desiderare possit, atque omnem movebo lividem, ueaxspenitioni publicae quam citissime l& I culentissime sistat.
109쪽
CUm unus atque alter Ami- sive punctato vel μ in LXX. corum mihi suaserit, ut quae versione notavit Adamiuius, quae de methodo nostrae LXX. in Hebraeis Codicibus haud repc- Interpretum Editionis, deque sise rit; ita idem siῆnum , prout innis A vel A & - vel --atque Hexaptaris Editionis Codicibus uncis Cap. II. Prolegomenorum istud reperi, in nostra Editione tam hujus quam I. Tomi fusius , apposui: & ejus exemplo finalem nec uno loco, dixi, ea omnia insuper notam, quam ita expri- summatim ac simul benevolo Lec- mere placuit) adjeci, ut sciri qu
tori ob oculos ponerem, eorum at, quousque αἰοῦ, Dahae procedant.
consilio morem gerere, idque hic Caeterum supplementis Origeni praestare volui. Nimirum Editio nis minori charactere cum A i nostra textum Codicis Alexandria sertis signum finale suifigere haud m majusculis, iisque perpetuis fe- necessarium duxi, quod ipsa tyre, typis expressum exhibet; quae porum disserentia illorum te Lautem minori charactere sunt hinc num ostendat; ubi vero addita- inde inserta, veI pro emendatim menta Orienis Codici Alexandrianibus dicti Codicis sunt habenda, no fuere inserta, ac majoribus vitiosa sive minus recta ejusdem proinde literis a nobis exprimen- Iectione in marsinet rejecta ; vel da, ibi nota finali a reliquo tex- pro supplementis, ubi scilicet ni- tu ea secernenda curavi. Denti nil in exteriori folij ora appos, que uncis inclusi vel circum-
tum cernitur. Deinde quaecun- scripsi istas versionis τ- ο . interque verba vel commata alteriscos potationes, quae Origene recenti A praefixos habent, ea ad mu- res, vel etiam exemplari Alexam illam e . Interpretationem re- drino peculiares sunt visae. Atquedintegrandam, ex vel sic Te, BENEVOLE LEC- alius Versione ab Oriene cum eo- TOR, ad ipsos sacros libros Isdem signo addita fuisse constat; gendos dimitto ; Deum precatus, crucibus A A illorum loco a me ut Tibi semper coeleste affulgeat positis, ubi probabilibus solum jubar, utque in lumine divini argumentis id faetium colligitur. Verbi videas lumen divinae verti Contra sicut obelo, sive nudo latis, quia Verbum ejus est veritas.